ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΟ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ.

ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (Ιούλιος 2007)

ΤΙΝΑ ΣΤΑΥΡΙΝΑΚΗ
Υποψήφια Διδάκτωρ Νομικής, Δικηγόρος, Ερευνήτρια ΙΜΔΑ

1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις

Ο μηχανισμός των συλλογικών προσφυγών ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων για παραβάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη (ΕΚΧ) συνιστά σημαντικό εργαλείο των Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων[1]. Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) αποτελεί τη μοναδική ΜΚΟ με έδρα την Ελλάδα, η οποία έχει συμβουλευτικό καθεστώς στο Συμβούλιο της Ευρώπης και συμπεριλαμβάνεται στον ειδικό κατάλογο των οργανώσεων, στις οποίες αναγνωρίζεται το δικαίωμα προσφυγής.
Η προσφυγή του ΙΜΔΑ κατά της Ελλάδας (αρ. 30/2005) κατατέθηκε στις 4 Απριλίου 2005. Το ΙΜΔΑ υποστήριξε ότι το Κράτος παραβίασε το άρθρο 11 του ΕΚΧ, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα για προστασία της υγείας, διότι δεν προέβλεψε τις βλαβερές συνέπειες στο περιβάλλον από την εκμετάλλευση του λιγνίτη και δεν ανέπτυξε στρατηγικές πρόληψης και καταπολέμησης των κινδύνων για την υγεία των πληθυσμών που ζουν στις περιοχές εκμετάλλευσής του. Το ΙΜΔΑ υπογράμμισε την περαιτέρω επιβάρυνση της υγείας όσων εργάζονται στις πηγές της ρύπανσης και έθεσε το ζήτημα της τήρησης της σχετικής νομοθεσίας για την πρόληψη του κινδύνου στην εργασία. Το ΙΜΔΑ υποστήριξε ότι το Κράτος παραβίασε το άρθρο 3 παρ. 1 και 2 του ΕΚΧ, το δικαίωμα για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας, διότι δεν έχει καθιερώσει επαρκές νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο να εγγυάται την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στα λιγνιτωρυχεία και δεν έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας. Τέλος, το ΙΜΔΑ υποστήριξε ότι το Κράτος παραβίασε το άρθρο 2 παρ. 4, το δικαίωμα για δίκαιες συνθήκες εργασίας, διότι δεν έχουν προβλεφθεί για τους εργαζομένους μείωση της διάρκειας εργασίας ή συμπληρωματικές άδειες με αποδοχές, όπως απαιτεί το άρθρο. Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων προς την Επιτροπή των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης υιοθετήθηκε και κοινοποιήθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη στις 6 Φεβρουαρίου 2007, αλλά δημοσιεύθηκε σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 2 του Πρωτοκόλλου στις 7 Ιουνίου 2007, μετά την παρέλευση τεσσάρων μηνών. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων κατέληξε ότι η Ελλάδα παραβίασε τα άρθρα 11, 3 παρ. 2 και 2 παρ. 4, ενώ δεν δέχτηκε την παράβαση του άρθρου 3 παρ. 1.

2. Η καινοτόμος διαδικασία των συλλογικών αναφορών του ΕΚΧ: ένα αποτελεσματικό μέσο προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας

Η υπόθεση αυτή έθεσε ευθέως για πρώτη φορά ενώπιον διεθνούς οργάνου το σύνδεσμο μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων άδραξε την ευκαιρία να αναλύσει το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον ως απαραίτητη προϋπόθεση της προστασίας της υγείας αλλά και της ίδιας της ζωής. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων επισημαίνει τη συμπληρωματική σχέση μεταξύ του άρθρου 11 ΕΚΧ, του δικαιώματος στο καλύτερο δυνατό επίπεδο υγείας και του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που κατοχυρώνει το δικαίωμα προστασίας της ζωής (παρ. 202).
Σε εθνικό επίπεδο, η σημασία της υπόθεσης συνίσταται στην ανάδειξη για πρώτη φορά από ένα διεθνές όργανο του συνόλου των περιβαλλοντικών παραβάσεων από τις λιγνιτικές δραστηριότητες της ΔΕΗ στην ευρύτερη περιοχή της Πτολεμαΐδας και της Μεγαλόπολης, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων. Η υπόθεση αυτή εγείρει μια σημαντική πτυχή της συνάρθρωσης των περιβαλλοντικών υποχρεώσεων της Ελλάδας, όπως απορρέουν από το Πρωτόκολλο του Κιότο, την ευρωπαϊκή νομοθεσία και το εσωτερικό δίκαιο. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων ακολουθεί μία ανθρωποκεντρική ερμηνεία, η οποία δεν βασίζεται στην ανάλυση αριθμών και κρίνει ότι η συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία για τη μείωση των εκπομπών αερίων, που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η οποία συχνά είναι λιγότερο αυστηρή από το Πρωτόκολλο του Κιότο, δεν διασφαλίζει την ουσιαστική μείωση της ρύπανσης και κατ’ επέκταση την αποτελεσματική προστασία της υγείας.
Η πρωτοποριακή διαδικασία των συλλογικών αναφορών για παραβάσεις του ΕΚΧ εμπεριέχει τις εγγυήσεις για άμεση και ενεργή συμμετοχή των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών στην αποτελεσματική προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων. Η προσφυγή του ΙΜΔΑ κατά της Ελλάδας διασαφηνίζει κάποιες από τα σημαντικότερες πτυχές αυτών των εγγυήσεων.
Η Ελλάδα προέβαλε την προκαταρκτική ένσταση ότι το ΙΜΔΑ δεν διαθέτει ιδιαίτερη αρμοδιότητα σχετικά με τα ζητήματα, που τίθενται στην εν λόγω προσφυγή, όπως το ορίζει το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου στον ΕΚΧ και συνεπώς δεν διαθέτει locus standi. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων εξέτασε το καταστατικό και τον κατάλογο των 56 δραστηριοτήτων του ΙΜΔΑ σχετικά με το περιβάλλον, την υγεία και την εργασία και έκρινε ότι το ΙΜΔΑ διαθέτει την απαραίτητη αρμοδιότητα στα θιγόμενα ζητήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΙΜΔΑ διοργάνωσε την πρώτη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης σχετικά με τη σοβαρή περιβαλλοντική μόλυνση της Πτολεμαΐδας ήδη το 1988, ενώ συνεχής υπήρξε η επαφή με την τοπική κοινωνία, η οποία οδήγησε στην κατάθεση της εν λόγω προσφυγής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σημείο του καταλογισμού της ευθύνης για τις παραβάσεις, που κατήγγειλε το ΙΜΔΑ. Η Ελλάδα ισχυρίστηκε ότι δεν ευθύνεται για τις πράξεις της ΔΕΗ, η οποία αποτελεί πλέον ανώνυμη εταιρία. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έκρινε κατά το στάδιο εξέτασης του παραδεκτού ότι το Κράτος, ως Συμβαλλόμενο Μέρος, έχει αναλάβει την υποχρέωση προστασίας των δικαιωμάτων, που κατοχυρώνονται στον ΕΚΧ. Κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων εμβάθυνε την ανάλυσή της, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού μέχρι τη μερική ιδιωτικοποίηση του 2001 λογοδοτούσε αποκλειστικά στο Κράτος, ενώ και κατόπιν αυτής, σύμφωνα με το ν. 2773/1999, το Κράτος εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένο να ασκεί έλεγχο στις δραστηριότητες της ΔΕΗ. Επίσης, η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων τόνισε ότι το Κράτος εξακολουθεί να κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών της ΔΕΗ (παρ. 192). Συνεπώς, το Κράτος δεν δύναται να αποποιηθεί της ευθύνης τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από τη ΔΕΗ, καθώς ασκεί τόσο τον τυπικό όσο και τον ουσιαστικό έλεγχο των δραστηριοτήτων της.
Μια περαιτέρω πρωτοτυπία της διαδικασίας των συλλογικών αναφορών του ΕΚΧ αποτελεί η απουσία της υποχρέωσης εξάντλησης των εσωτερικών ένδικων μέσων πριν από την προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Η κλασική αυτή προϋπόθεση παραδεκτού, η οποία απορρέει από την αρχή της επικουρικότητας του διεθνούς δικαίου και προβλέπεται από όλες τις διεθνείς και περιφερειακές διαδικασίες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υποχωρεί ενώπιον της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Η καινοτομία αυτή, εκτός από την προφανώς ευνοϊκή για τον προσφεύγοντα απλούστευση της διαδικασίας, παρέχει τη δυνατότητα να θιγούν πολυδιάστατες παραβάσεις, όπως στη συγκεκριμένη υπόθεση. Οι παραβάσεις του ΕΚΧ προκύπτουν από μια σειρά πράξεων και παραλείψεων του Κράτους σε σχέση με το σύνολο των λιγνιτικών δραστηριοτήτων της ΔΕΗ, ορισμένες από τις οποίες πιθανώς να έμεναν ανέλεγκτες ή να απαιτούσαν πολύχρονες και πολύπλοκες διαδικασίες, προκειμένου να ελεγχθούν από ένα διεθνές όργανο στο σύνολό τους[2].
Ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, η κρίση της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων σχετικά με την έννοια της συνεχιζόμενης παραβίασης του δικαιώματος σε ένα υγιές περιβάλλον. Η Ελλάδα προέβαλε την ένσταση της έλλειψης της αρμοδιότητας της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων να εξετάσει τα γεγονότα, τα οποία έλαβαν χώρα πριν από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου των συλλογικών αναφορών από την Ελλάδα. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έκρινε ότι είναι αρμόδια ratione temporis να εξετάσει στο σύνολό τους τις καταγγελλόμενες πράξεις και παραλείψεις, καθώς υφίσταται παραβίαση της υποχρέωσης πρόληψης των βλαβών εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ενόσω η ρύπανση συνεχίζεται και επιπλέον χειροτερεύει σταδιακά, στο μέτρο κατά το οποίο δε λαμβάνονται επαρκή μέτρα για τον τερματισμό της.

3. Βασικές πτυχές της υποχρέωσης προστασίας του περιβάλλοντος και πρόληψης των επιπτώσεων στην υγεία από την περιβαλλοντική ρύπανση

α. Η υποχρέωση εκπλήρωσης των διεθνών περιβαλλοντικών υποχρεώσεων του Κράτους με κύριο γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης υγείας

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων αξιολογεί τη συνολική εικόνα της περιβαλλοντικής πολιτικής της Ελλάδας, ειδικά για την ατμοσφαιρική ρύπανση, με βάση τις διεθνείς και αυστηρότερες περιβαλλοντικές της υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα, κρίνει ότι η έλλειψη αποφασιστικότητας του Κράτους να βελτιώσει σε εύθετο χρόνο την κατάσταση του περιβάλλοντος επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το Εθνικό Σχέδιο Κατανομής Εκπομπών που καταρτίσθηκε στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ προβλέπει αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 39,2% έως το 2010, μολονότι η Ελλάδα έχει δεσμευτεί από το Πρωτόκολλο του Κιότο να αυξήσει τις εκπομπές έως 25%. Παράλληλα, διαπιστώνει ότι το Κράτος καταφεύγει αποκλειστικά στην αγορά δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του βάσει του Σχεδίου, οπότε δεν μειώνει ουσιαστικά τις εκπομπές των αερίων με τις βλαβερές για την υγεία επιπτώσεις (παρ. 206-207).

β. Η υποχρέωση πλήρους και ουσιαστικής εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας (άρθρο 11 παρ. 1 ΕΚΧ)

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έλαβε σοβαρά υπόψη της τις παρεκκλίσεις από την περιβαλλοντική νομοθεσία κατά την ενιαία χορήγηση άδειας δια νόμου στους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ και χωρίς την προηγούμενη έγκριση συγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων για κάθε σταθμό. Η Επιτροπή συμπέρανε ότι η διοίκηση δεν αποδίδει την προσήκουσα σημασία στην τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, που σκοπό έχει την πρόληψη σημαντικής ρύπανσης από τις συγκεκριμένες δραστηριότητες (παρ. 212).

γ. Η υποχρέωση συνεχούς προσαρμογής στις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές για την αποτελεσματική μείωση των εκπομπών ρύπων (άρθρο 11 παρ. 1)

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων θεώρησε ότι το Κράτος παραβιάζει την υποχρέωση πρόληψης της ρύπανσης, καθώς δεν επιβάλλει την προσαρμογή του εξοπλισμού των ορυχείων και των ΑΗΣ στις «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές»[3]. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έκρινε ότι οι πρωτοβουλίες της ΔΕΗ προς τον σκοπό αυτόν εκδηλώνονται με βραδύτητα, είναι αποσπασματικές ή αποτελούν απλά αντικείμενο μελλοντικού προγραμματισμού (παρ. 214-215).

δ. Η υποχρέωση ελέγχου της τήρησης και της επιβολής της νομοθεσίας ως εγγύηση προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων και των εργαζομένων (άρθρα 11 παρ. 1 και 3 παρ. 2 ΕΚΧ)

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων καταδικάζει την απουσία αποτελεσματικών μηχανισμών επίβλεψης της εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού (παρ. 208) και την αδυναμία του Κράτους να επιβάλλει κυρώσεις επαρκώς αυστηρές και αποτρεπτικές, ώστε να οδηγήσουν στη συμμόρφωση της ΔΕΗ με την περιβαλλοντική νομοθεσία (παρ. 209). Δεν παραλείπει να επισημάνει τις μη επαρκείς εξηγήσεις, που παρείχε το Κράτος, για τη μη εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων με σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις (παρ. 213)[4].
Ομοίως, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η ανεπάρκεια των μηχανισμών επιθεώρησης της εργασίας στα ορυχεία λόγω της έλλειψης επαρκούς προσωπικού, την οποία το Κράτος ομολογεί, δεν εξασφαλίζει το δικαίωμα για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας (άρθρο 3 παρ. 2 ΕΚΧ)[5]. Συνεπώς, είναι εύλογο να τίθεται υπό αμφισβήτηση η τήρηση των κανονισμών προστασίας της υγείας για τους εργαζομένους στις πηγές της ρύπανσης (παρ. 229-230).

ε. Οι υποχρεώσεις ουσιαστικής ενημέρωσης και συμμετοχής των ενδιαφερομένων, καθώς και συγκρότησης συστήματος επιδημιολογικής παρακολούθησης (άρθρο 11 παρ. 2 και 3 ΕΚΧ)

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έκρινε ότι, παρά το επαρκές νομοθετικό πλαίσιο, δεν γίνεται σεβαστή στην πράξη η συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων με περιβαλλοντικές επιπτώσεις και επιπροσθέτως, το Κράτος δεν έχει αναπτύξει καμία αποτελεσματική πολιτική ενημέρωσης και πρόληψης. Τέλος, έκρινε ότι κατά τη διάρκεια της 45ετούς δραστηριότητας δύο επιδημιολογικές μελέτες για τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων δεν συνιστούν επαρκή μέτρα οργάνωσης ενός συστήματος παρακολούθησης της υγείας των θιγόμενων πληθυσμών (παρ. 211 και παρ. 216-220).

στ. Τα ειδικά μέτρα αντιστάθμισης της επιβάρυνση της υγείας των εργαζομένων στα λιγνιτωρυχεία (άρθρου 2 παρ. 4 ΕΚΧ)

Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων έκρινε ότι υπάρχει παράβαση, διότι το Κράτος εναπόθεσε στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας τη λήψη μέτρων μείωσης του χρόνου εργασίας ως αντιστάθμιση της επιβάρυνσης της υγείας, που υφίστανται οι εργαζόμενοι στα ορυχεία, μολονότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις εκπλήρωσης αυτής της υποχρέωσης (παρ. 232-239).
Συνοψίζοντας, πρέπει να επισημανθεί ότι εκτός από τη διαπίστωση της σοβαρής περιβαλλοντικής ρύπανσης στις εν λόγω περιοχές και την αναγνώριση του συνδέσμου μεταξύ της ρύπανσης και των κινδύνων για την υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων, αρκετά συμπεράσματα της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων αναφέρονται στη γενικότερη εικόνα της εφαρμογής της νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα. Ενδεικτικά αναφέρεται η οργάνωση των μηχανισμών επίβλεψης της τήρησης της νομοθεσίας και η αδυναμία του Κράτους να παρέχει στοιχεία, που να παρουσιάζουν την κατάσταση με ακρίβεια, σαφήνεια και όχι αποσπασματικά (παρ. 201 και 219). Η προσφυγή του ΙΜΔΑ κατά της Ελλάδας (Αρ. 30/2005) αναδεικνύει την απαρέγκλιτη ανάγκη συμφιλίωσης της ανάπτυξης με την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος.
Στη συνέχεια παρατίθενται περίληψη της Έκθεσης (Απόφασης) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων προς την Επιτροπή των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης Απόφασης (Α) καθώς επίσης και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την εφαρμογή της απόφασης (Β).

Α. Περίληψη της ΄Εκθεσης (Απόφασης)

Την 1η Ιουλίου 1998 τέθηκε σε ισχύ το Πρόσθετο Πρωτόκολο στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, το οποίο καθιερώνει Μηχανισμό Συλλογικών Προσφυγών. Η νέα αυτή διαδικασία επιτρέπει την υποβολή συλλογικών προσφυγών για παραβιάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη [«ο Χάρτης»] στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων [«η Επιτροπή»] από συγκεκριμένες οργανώσεις, όπως αυτές προβλέπονται στο άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου. Μεταξύ των οργανώσεων αυτών περιλαμβάνονται και οι Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις [«ΜΚΟ»] που απολαμβάνουν συμβουλευτικού καθεστώτος με το Συμβούλιο της Ευρώπης και που απαριθμούνται στον ειδικό κατάλογο που κατήρτισε για τον σκοπό αυτόν η Κυβερνητική Επιτροπή. Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου [«ΙΜΔΑ»] είναι η μόνη ΜΚΟ με έδρα την Ελλάδα η οποία περιλαμβάνεται στον ειδικό αυτόν κατάλογο.
Την 4η Απριλίου 2005, το ΙΜΔΑ κατέθεσε προσφυγή κατά της Ελλάδας [αρ. 30/2005, «η Προσφυγή»], στην οποία υποστήριξε ότι το Κράτος παραβίασε κατ’ αρχήν το άρθρο 11 του Χάρτη [Δικαίωμα για Προστασία της Υγείας], διότι δεν προέβλεψε τις βλαβερές συνέπειες στο περιβάλλον από την εκμετάλλευση του λιγνίτη ούτε ανέπτυξε στρατηγικές πρόληψης και καταπολέμησης των κινδύνων για την υγεία των πληθυσμών που ζουν στις περιοχές εκμετάλλευσής του. Το ΙΜΔΑ υποστήριξε επίσης ότι το Κράτος παραβίασε το άρθρο 3 παρ. 1 και 2 του Χάρτη [Δικαίωμα για Ασφαλείς και Υγιεινές Συνθήκες Εργασίας], διότι δεν έχει καθιερώσει επαρκές νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο να εγγυάται την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στα λιγνιτωρυχεία, ούτε έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας. Κατά το ΙΜΔΑ, το Κράτος παραβίασε επίσης το άρθρο 2 παρ. 4 [Δικαίωμα για Δίκαιες Συνθήκες Εργασίας], διότι δεν έχουν προβλεφθεί για τους εργαζομένους μείωση της διάρκειας εργασίας ή συμπληρωματικές άδειες με αποδοχές, όπως το απαιτεί άρθρο. Την 10η Οκτωβρίου 2005 η Επιτροπή απέρριψε τις ενστάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης κι έκρινε την Συλλογική Προσφυγή παραδεκτή, θέτοντας σε κίνηση τη διαδικασία εξέτασης της ουσίας της.
Την 6η Φεβρουαρίου 2007 η Επιτροπή αποφάσισε επί της ουσίας της υπόθεσης, καταλήγοντας ότι υπάρχει παράβαση από το Κράτος των άρθρων 11, 3 παρ. 2 και 2 παρ. 4 του Χάρτη, ενώ δεν δέχτηκε παράβαση του άρθρου 3 παρ. 1.
Εξετάζοντας το άρθρο 11, η Επιτροπή δήλωσε κατ’ αρχήν ότι, με την ευκαιρία της παρούσας προσφυγής, θα διασαφηνίσει την έκταση και το περιεχόμενο του δικαιώματος σε υγιεινό περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 11 το οποίο ορίζει:
Άρθρο 11 – Δικαίωμα για προστασία της υγείας
Για εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος για προστασία της υγείας, τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να λαμβάνουν, είτε απευθείας είτε με τη συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών οργανώσεων, κατάλληλα μέτρα που θα αποσκοπούν ιδίως:
1. Να εξαφανίζουν κατά το δυνατό τα αίτια μη ικανοποιητικής υγείας.
2. Να προβλέπουν συμβουλευτικές υπηρεσίες και υπηρεσίες διαφώτισης σε ό,τι αφορά τη βελτίωση της υγείας και την ανάπτυξη της συναίσθησης ατομικής ευθύνης στον τομέα της υγείας.
3. Να προλαβαίνουν κατά το δυνατό, τις επιδημικές, ενδημικές και άλλες ασθένειες.
Πιο συγκεκριμένα, η Επιτροπή διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 11 παρ. 1, διότι το Κράτος δεν αποδεικνύει με κανέναν τρόπο την αποφασιστικότητά του να βελτιώσει σε εύθετο χρόνο την κατάσταση του περιβάλλοντος, κι αυτό επιβεβαιώνεται κατ’ αρχήν από το γεγονός ότι το Εθνικό Σχέδιο Κατανομής Εκπομπών [«το Σχέδιο»] που καταρτίσθηκε στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ προβλέπει αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 39,2% έως το 2010, μολονότι η Ελλάδα έχει δεσμευτεί από το Πρωτόκολο του Κιότο να αυξήσει τις εκπομπές τους έως 25%. Παράλληλα, το Κράτος καταφεύγει στην αγορά δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του βάσει του Σχεδίου. Εξάλλου, ο έλεγχος εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας είναι σχεδόν ανύπαρκτος, καθώς το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος αδυνατεί να λειτουργήσει λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού, ενώ σε περιπτώσεις που διαπιστώνονται παραβιάσεις των ορίων εκπομπής αερίων, οι κυρώσεις που επιβάλλονται από τις Αρχές δεν είναι επαρκώς αυστηρές κι αποτρεπτικές ούτε επηρεάζουν ουσιαστικά τις εκπομπές αυτές. Περαιτέρω, παρά τις παρατηρήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη, ορισμένοι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί [«ΑΗΣ»] λειτουργούν βάσει ενιαίας προσωρινής άδειας, διάρκειας 8 ετών, χωρίς την εκ των προτέρων έγκριση περιβαλλοντικών όρων για τον καθένα, γεγονός που μαρτυρά ότι οι Ελληνικές Αρχές δεν αποδίδουν την προσήκουσα σημασία στη διαδικασία έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων των ΑΗΣ. Τέλος, το Κράτος δεν λαμβάνει όλα τα μέσα για την προσαρμογή του εξοπλισμού των ορυχείων και των ΑΗΣ στις «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές», καθώς οι πρωτοβουλίες της ΔΕΗ προς το σκοπό αυτόν εκδηλώνονται με βραδύτητα, είναι αποσπασματικές ή αποτελούν απλά αντικείμενο μελλοντικού προγραμματισμού.
Σε σχέση με το άρθρο 11 παρ. 2 και 3, η Επιτροπή έκρινε ότι, μολονότι το νομοθετικό πλαίσιο της Ελλάδας κρίνεται επαρκές ως προς τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη περιβαλλοντικών αποφάσεων, στην πράξη το πλαίσιο αυτό δεν εφαρμόζεται. Εξάλλου, οι ελληνικές αρχές δεν δημοσιοποιούν ούτε παρέχουν πληροφορίες σχετικές με το περιβάλλον, ακόμη κι όταν τους έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα. Τα στοιχεία που παρέχει το Κράτος φανερώνουν ότι αυτό δεν ασκεί αποτελεσματική πολιτική ενημέρωσης και ανάπτυξης της συναίσθησης ατομικής ευθύνης, ούτε καν σε επίπεδο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τέλος, το Κράτος έχει λάβει ελάχιστα μέτρα για την οργάνωση της επιδημιολογικής παρακολούθησης των θιγόμενων πληθυσμών, καθώς, στα 45 χρόνια εκμετάλλευσης του λιγνίτη, έχουν πραγματοποιηθεί μόνον δυο επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες κάλυπταν μέρος μόνον των θιγόμενων περιοχών, ενώ καμία μελέτη νοσηρότητας δεν διενεργήθηκε στις κοινότητες που βρίσκονται κοντά στους ΑΗΣ.
Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι υπάρχει παράβαση του άρθρου 3 παρ. 2 του Χάρτη το οποίο ορίζει:
Άρθρο 3 – Δικαίωμα για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας
Για εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας, τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση:
2. Να καθορίζουν μέτρα ελέγχου της εφαρμογής των κανονισμών αυτών
Εξετάζοντας το άρθρο 3 παρ. 2, η Επιτροπή τόνισε κατ’ αρχήν ότι ο έλεγχος εφαρμογής των κανονισμών για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία αποτελεί προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για την αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματος που θεμελιώνεται στο άρθρο 3. Έτσι, η Επιτροπή συμπέρανε ότι υπάρχει παράβαση του άρθρου 3 παρ. 2, διότι, όπως αναγνωρίζει η Κυβέρνηση και βάσει των στοιχείων που προσκόμισε το ΙΜΔΑ, ο έλεγχος των ορυχείων και των λατομείων είναι ανεπαρκής λόγω έλλειψης προσωπικού. Κατά συνέπεια, η Ελλάδα παραβιάζει την υποχρέωσή της να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο της εφαρμογής των κανόνων υγιεινής κι ασφάλειας στην εργασία, κυρίως διότι αναγνωρίζει την έλλειψη επαρκούς προσωπικού και δεν είναι σε θέση να παρέχει ακριβή στοιχεία για τον αριθμό των εργατικών ατυχημάτων στα ορυχεία.
Περαιτέρω, η Επιτροπή έκρινε ότι υπάρχει παράβαση του άρθρου 2 παρ. 4 το οποίο ορίζει ότι:
Άρθρο 2 – Δικαίωμα για δίκαιες συνθήκες εργασίας
Για εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος για δίκαιες συνθήκες εργασίας, τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση:
4. Να εξασφαλίζουν στους εργαζόμενους που απασχολούνται σε ορισμένες επικίνδυνες ή ανθυγιεινές εργασίες είτε τη μείωση της διάρκειας της εργασίας είτε συμπληρωματική άδεια με αποδοχές
Η Επιτροπή έκρινε ότι υπάρχει παράβαση του άρθρου, διότι το Κράτος εναπόθεσε στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας τη λήψη μέτρων για την αποτελεσματική εφαρμογή του, μολονότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παραπάνω διάταξη. Επιπλέον, το Κράτος δεν έλαβε κανένα μέτρο, ούτε καν εκ των υστέρων, για να διασφαλίσει την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων που θεμελιώνονται στο άρθρο 2 παρ. 4.
Σχετικά με το άρθρο 3 παρ. 1, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υπάρχει παράβαση. Το άρθρο ορίζει:
Άρθρο 3
Δικαίωμα για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας
Για εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας, τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση:
1. Να εκδίδουν κανονισμούς ασφάλειας και υγιεινής
Η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υπάρχει παράβαση διότι, λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο που ισχύει στην Ελλάδα, δεν θεμελιώνεται έλλειψη ειδικών διατάξεων για τη ρύθμιση των επαγγελματικών ασθενειών. Εξάλλου, για συμμόρφωσή του με το άρθρο 3 παρ. 1, το Κράτος δεν υποχρεούται να θεσμοθετήσει ένα ειδικό καθεστώς ασφάλισης και αποζημίωσης των επαγγελματικών ασθενειών κι αναπηριών, αν και η πλειοψηφία των Συμβαλλομένων Κρατών έχει υιοθετήσει τέτοιο ειδικό καθεστώς. Τέλος, η Επιτροπή δεν εξέτασε το επιχείρημα του ΙΜΔΑ που αφορούσε τον ανεπαρκή αριθμό ιατρών εργασίας, διότι θεώρησε ότι η υποχρέωση των κρατών να εγκαθιδρύσουν σταδιακά υπηρεσίες υγείας στην εργασία θεμελιώνεται στον Αναθεωρημένο Χάρτη, τον οποίο η Ελλάδα δεν έχει ακόμη κυρώσει.

Β. Ληπτέα Μέτρα

Το ΙΜΔΑ αναγνωρίζει την εθνική και τοπική σημασία του λιγνίτη και συμμερίζεται τη συμβολή των δραστηριοτήτων της ΔΕΗ στην οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής της Πτολεμαΐδας και της Μεγαλόπολης. Ωστόσο η ανάπτυξη μπορεί και πρέπει να συμφιλιωθεί με την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος. Για το σκοπό αυτό, το ΙΜΔΑ ζητά από το Ελληνικό Κράτος να λάβει τα ακόλουθα μέτρα για την προστασία της υγείας των κατοίκων των περιοχών αυτών:
1. Πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και νομολογίας: έγκριση εξατομικευμένων περιβαλλοντικών όρων προ της ατομικής αδειοδότησης για κάθε εγκατάσταση λιγνιτικών δραστηριοτήτων.
2. Ενίσχυση των υπηρεσιών επιθεώρησης περιβάλλοντος για το σεβασμό των περιβαλλοντικών όρων με στόχο τη μείωση της ρύπανσης. Συγκεκριμένα: (α) αύξηση του αριθμού των επιθεωρητών και των επιτόπιων ελέγχων, ώστε να καλύπτεται το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκαταστάσεων, (β) επιβολή μέτρων αποτελεσματικής μείωσης της ρύπανσης, τα οποία θα αποτρέπουν την επανάληψη της παραβίασης στο μέλλον.
3. Απομάκρυνση όλων των παλαιών και ρυπογόνων τεχνολογιών και συνεχής προσαρμογή στις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές για την αποτελεσματική μείωση των εκπομπών ρύπων, σύμφωνα με την Οδηγία 96/61 για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (IPPC) από τις βιομηχανικές δραστηριότητες.
4. Ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή των κατοίκων και των ενδιαφερομένων οργανώσεων στον προγραμματισμό και τη λήψη αποφάσεων, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον.
5. Χρηματοδότηση μελετών για τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, που προκαλούν οι λιγνιτικές δραστηριότητες στην υγεία των κατοίκων. Υιοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων πρόληψης των κινδύνων και συστηματική ενημέρωση με βάση τις εξελίξεις της επιστήμης.
6. Ενίσχυση των μηχανισμών επίβλεψης, πρόληψης και επιβολής της νομοθεσίας για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία (Επιθεώρηση Μεταλλείων και Σ.ΕΠ.Ε).
7. Νομοθετική πρόβλεψη είτε μείωσης της διάρκειας της εργασίας είτε συμπληρωματικής άδειας με αποδοχές ως μέτρα αντιστάθμισης των επικίνδυνων και ανθυγιεινών συνθηκών εργασίας στα ορυχεία.
8. Επικύρωση του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη.
Το ΙΜΔΑ θα παρακολουθεί την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του Κράτους παραμένοντας σε στενή επαφή με τις τοπικές αρχές και την τοπική κοινωνία.
Το κείμενο της απόφασης είναι διαθέσιμο:
1) στα ελληνικά: Ιστοσελίδα του ΙΜΔΑ
http://www.mfhr.gr/archive/jurisprudence/ECSR_IMDAvGreece.pdf
2) στα αγγλικά: Ιστοσελίδα Συμβουλίου της Ευρώπης
http://www.coe.int/t/e/human_rights/esc/4_collective_complaints/list_of_collective_complaints/MeritsRC30_en.pdf
και Ιστοσελίδα ΙΜΔΑ
http://www.mfhr.gr/archive/jurisprudence/ECSR_MFHRvGreece_english.pdf
3) στα γαλλικά: Ιστοσελίδα Συμβουλίου της Ευρώπης
http://www.coe.int/t/f/droits_de_l%27homme/cse/4_r%E9clamations_collectives/liste_des_r%E9clamations/MeritsRC30_fr.pdf
και Ιστοσελίδα ΙΜΔΑ
http://www.mfhr.gr/archive/jurisprudence/ECSR_MFHRvGreece_french.pdf

[1] Ο ΕΚΧ υιοθετήθηκε στις 18.10.1961 και επικυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6.6.1984 με το ν. 1426/1984 (ΕτΚ Α΄, φ. 32). Η Ελλάδα έχει υπογράψει τον αναθεωρημένο ΕΚΧ κατά την υιοθέτησή του στις 3.5.1996, αλλά δεν τον έχει ακόμη επικυρώσει. Το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στον ΕΚΧ, το οποίο προβλέπει το μηχανισμό των συλλογικών προσφυγών, τέθηκε σε ισχύ στις 1.7.1998. Η Ελλάδα το επικύρωσε στις 18.6.1998 με το ν. 2595/1998 (ΕτΚ Α΄, φ. 63).
[2] Ενδεικτικά, βλ. την ανταλλαγή παρατηρήσεων μεταξύ του ΙΜΔΑ και του Κράτους για τη μέτρηση των ρύπων, οι οποίες οδήγησαν στην παραδοχή από το Κράτος της υπέρβασης των οριακών τιμών σε ορισμένες περιπτώσεις (παρ. 3-17 και παρ. 38), σχετικά με τη χρήση ή την απουσία χρήσης συγκεκριμένων αντιρρυπαντικών τεχνικών από τη ΔΕΗ (παρ.24-25 και παρ. 61-67), τη μη εκτέλεση αποφάσεων και τη διαιώνιση πρακτικών παρέκκλισης από την περιβαλλοντική νομοθεσία (παρ. 23, 31-32 και 70).
[3] Σύμφωνα με την Οδηγία 96/61 για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (IPPC) από τις βιομηχανικές δραστηριότητες.
[4] Για μια αναλυτικότερη παρουσίαση του συγκεκριμένου ζητήματος, βλ. παρ. 32.
[5] Πρέπει να αναφερθεί, επιπλέον, ότι το Κράτος αδυνατεί να παρουσιάσει στοιχεία για τον αριθμό των ατυχημάτων ή οποιαδήποτε άλλη απόδειξη αποτελεσματικής προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στα ορυχεία.

Επιστολή

Επιστολή του Συνδέσμου Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών (Σ.Ε.Θ.) προς τους αρμόδιους φορείς, Υπουργεία Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας & Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλ/νιας.

Σε απάντηση της πρόσφατης πληροφόρησης για πιθανή λειτουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος ισχύς 600MW με την τεχνολογία καύσης κονιορτοποιημένου άνθρακα στην περιοχή Αστακού, θέλουμε να σας ενημερώσουμε τα ακόλουθα :

Η λειτουργία μίας τέτοιας έρχεται σε πλήρη αντίθεση και σύγκρουση με τις υπάρχουσες δραστηριότητες που υφίστανται σήμερα στην ευρύτερη περιοχή. Η περιβαλλοντική μόλυνση και οι συνέπειες της λειτουργίας τέτοιας μονάδος θα αναγκάσει σε πλήρη αφανισμό όλες τις γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες της Αιτωλοακαρνανίας και της ευρύτερης περιοχής. Επιπλέον, μέχρι τον επερχόμενο αφανισμό υπάρχει ενδεχόμενο να στιγματιστούν ως μη κατάλληλα και απαγορευμένα όλα τα Ελληνικά γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα που σήμερα παράγονται στην ευρύτερη περιοχή, λόγο εκτεταμένης και παρατεταμένης μόλυνσης.

Ο νομός Αιτωλοακαρνανίας και της ευρύτερης περιοχής εκτός από την πρωτιά στην παραγωγή ψαριών εντατικής υδατοκαλλιέργειας (ο μεγαλύτερος εξαγωγικός κλάδος τροφίμων) με ποσοστό περίπου το 30%, είναι 4ος στην παραγωγή τυριού και γάλακτος με ποσοστά περίπου 5%, και 6ος στην παραγωγή κρέατος. Οι εκτεταμένες εκτάσεις βοσκότοπων και η δυνατότητα παραγωγής χονδροειδών ζωοτροφών ευνοούν την ανάπτυξης της κτηνοτροφίας που όμως ασκείται κυρίως με τη μορφή της παραδοσιακής ποιμενικής αιγοπροβατοτροφίας. Παρ’ όλα αυτά το ποσοστό ανεργίας σήμερα είναι περισσότερο από 12,5%

Σήμερα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας η εντατική υδατοκαλλιέργεια που είναι και το συγκριτικό πλεονέκτημα της περιφέρειας και της ευρύτερης περιοχής μαζί με την αλιεία παρουσιάζουν σημαντική ανάπτυξη. Σήμερα δραστηριοποιούνται περισσότερες από 35 εντατικής μορφής ιχθυοκαλλιέργειες που απασχολούν περισσότερες από 600 οικογένειες, και μαζί με τη αλιευτική δραστηριότητα στις παράκτιες ζώνες με περισσότερα από 1.000 σκάφη όπου συνολικά και στις δύο δραστηριότητες απασχολούνται περισσότερες από 2300 οικογένειες. Το παραπάνω νούμερο περίπου διπλασιάζεται εάν εντάξουμε και τις αντίστοιχες δραστηριότητες των όμορων νησιών της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων που πρακτικά βρίσκονται σε μία απόσταση 50-100 χιλιομέτρων από τη περιοχή του Αστακού και Μεσολογγίου. Με άλλα λόγια μιλάμε για το 1/3 της πανελλήνιας ιχθυοκαλλιέργειας (περισσότερο από 30,000 τόνους ψαριών ετησίως με εξαγωγές που υπερβαίνουν τα 150,000,000 €) και περίπου το 1/5 της πανελλήνιας αλιείας.

Σημειώνουμε επίσης ότι η ευρύτερη περιοχή είναι ιδανική για εγκατάσταση ήπιων και εναλλακτικών μορφών ενέργειας. Εξάλλου έχει εκπονηθεί και το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε) βάση του οποίου έχουν οριστεί σαν Περιοχές Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ2) αυτές της κεντρικής Ελλάδας, με σημαντική θέση αυτή της Αιτωλοακαρνανίας, στην οποία προβλέπονται να εγκατασταθούν 1619 τυπικές ανεμογεννήτριες με συνολική δυναμικότητα 3237MW. Πρόσθετα ποσοστά ισχύς περιλαμβάνονται και σε ηλεκτροβολταικά συστήματα καθώς και υδροηλεκτρικά έργα, χρίζοντας μάλλον άκαιρη την εγκατάσταση της υπερβολικά ρυπαντικής και επικίνδυνης κατά την γενική ομολογία λειτουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με την τεχνολογία καύσης κονιορτοποιημένου άνθρακα.

Αρνητικά σημεία που μπορούν να αναφερθούν με την εγκατάσταση και λειτουργία μονάδος καύσης κονιορτοποιημένου άνθρακα είναι τα ακόλουθα :

Προβλήματα υγείας σε όλο το πληθυσμό σε ακτίνα τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων από το σημείο εγκατάστασης. Παράδειγμα έχουμε τις επιδημιολογικές μελέτες από την περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαΐδας με αναπνευστικά προβλήματα, καρκίνους του πνεύμονα, κλπ.
Σταδιακή υποβάθμιση των γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων μέχρι τον τελικό αφανισμό τους και τον παγκόσμιο στιγματισμό της Ελλάδος για τα αντίστοιχα προϊόντα.
Την αύξηση της ανεργίας με ταυτόχρονο μαρασμό της ευρύτερης περιοχής.
Την ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική καταστροφή από τη τέφρα, στάχτη, όξινη βροχή, ενώσεις οξειδίου του αζώτου, διοξειδίου του θείου, ποσότητες βαρέων επικίνδυνων μετάλλων (ουρανίου, θορίου, κ.α. γνωστά ραδιενεργά ισότοπα). Ενδεικτικά υπολογίζεται ότι θα εναποτίθενται ετήσια 11.700 τόνοι οξειδίου του αζώτου, 9.360 διοξειδίου του θείου, 2.000 τόνοι αιωρούμενων σωματιδίων, απόθεση 504.000 τόνων λιθάνθρακα και ετήσια καύση 1.365.000 τόνων λιθάνθρακα, άντληση και επαναφορά στη θάλασσα σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 60 βαθμών Κελσίου περίπου 1.000.000 κυβικών μέτρων νερού.
Καταστροφή των προστατευόμενων περιοχών της ευρύτερης περιοχής (NATURA & RAMSAR) με ταυτόχρονη παγκόσμια κατακραυγή.
Κίνδυνος από την καθημερινή κίνηση καρβουνάδικων πλοίων (εκτιμάτε ότι ετησίως θα υπάρχει μία κίνηση περισσοτέρων από 1000 πλοία).

Ευελπιστώντας ότι θα λάβετε υπόψη τα παραπάνω στοιχεία, τα οποία αφορούν όχι μόνο τη βιωσιμότητα του τομέα μας στην περιοχή αλλά και όλων των άλλων συμβατών με το περιβάλλον δράσεων, παραμένουμε στη διάθεσή σας για συνεργασία.

Με εκτίμηση
Για τον ΣΕΘ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Γ. ΣΤΕΦΑΝΗΣ Σ. ΠΙΤΑΚΑΣ

Στο πλευρό των κατοίκων του Αστακού ο Δήμος Μεσολογγίου

Την αντίθεσή του στην λειτουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με πρώτη ύλη τον άνθρακα στο Πλατυγιάλι εξέφρασε ο Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Γιάννης Αναγνωστόπουλος με επιστολή που έστειλε στην συντονιστική επιτροπή αγώνα Δήμου και Φορέων Αστακού.Μάλιστα εκ μέρους του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στην εκδήλωση διαμαρτυρίας των κατοίκων συμμετείχε ο αντιδήμαρχος Μεσολογγίου κ. Γιώργος Μπαρμπαρίτσας, εκπροσωπώντας την δημοτική αρχή του Μεσολογγίου.

Ο Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Γιάννης Αναγνωστόπουλος στην επιστολή αναφέρει:
«Η λειτουργία του Πλατυγιαλιού αποτελεί όνειρο χρόνων για όλο το νομό Αιτωλοακαρνανίας για δυο και πλέον δεκαετίες.

Με χρήματα του ελληνικού λαού έχουν κατασκευασθεί τουλάχιστον όπως γνωρίζουμε υποδομές αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δραχμών, οι οποίες όμως ποτέ δεν έχουν λειτουργήσει και κυρίως δεν έχουν δημιουργήσει τις αναγκαίες για το νομό μας θέσεις εργασίας.

Κι ενώ όλοι μας αναμέναμε την λειτουργία της Βιομηχανικής Περιοχής του Πλατυγιαλιού με έκπληξη ενημερωθήκαμε ότι σ’ αυτή σχεδιάζεται η κατασκευή εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής με πρώτη ύλη τον άνθρακα.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια επένδυση αφενός δεν συνάδει με τους σχεδιασμούς για το Πλατυγιάλι και αφετέρου δεν είναι συμβατή με τον χωροταξικό σχεδιασμό για την αειφόρο ανάπτυξη.

Το Πλατυγιάλι και γενικότερα η νοτιοδυτική Αιτωλοακαρνανίας αποτελεί μνημείο φυσικής ομορφιάς.

Η πιθανή λειτουργία ενός τέτοιου εργοστασίου είναι σίγουρο ότι θα μετατρέψει την περιοχή σε «κρανίου τόπο», ενώ επιπτώσεις θα υπάρξουν στην δημόσια υγεία. Είναι γνωστά και μη αμφισβητήσιμα τα αρνητικά στοιχεία για τους πληθυσμούς των νομών Κοζάνης, Φλώρινας και άλλων περιοχών όπου λειτουργούν εργοστάσια με λιγνίτη.

Με όλα αυτά τα δεδομένα ως Δήμαρχος της Πρωτεύουσας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου πιστεύοντας ότι εκφράζω τα συναισθήματα όλων των συνδημοτών μου δηλώνω την ενεργό συμπαράστασή μου στον αγώνα των κατοίκων και των φορέων του Αστακού για ακύρωση αυτών των νοσηρών σχεδιασμών.

Οι Αιτωλοακαρνάνες είναι γνωστό ότι ξέρουν να αγωνίζονται έτσι είμαι βέβαιος ότι όλοι μαζί θα πετύχουμε τον στόχο που έχουμε θέσει για αειφόρο ανάπτυξη στην περιοχή μας και σ’ αυτήν την κατεύθυνση δεν θα επιτρέψουμε την λειτουργία ενός τέτοιου εργοστασίου στο Πλατυγιάλι ή άλλων παρόμοιων δραστηριοτήτων.

Δυστυχώς ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να βρίσκομαι απόψε μαζί σας, όμως θεσμικά ενώνω την φωνή μου με την δική σας και είμαι βέβαιος ότι το αποτέλεσμα του αγώνα μας θα είναι νικηφόρο».

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Την Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2007, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές της Ένωσης Δημοσιογράφων Αρκαδίας (Ε.ΔΗ.Α.), στα εντευκτήρια της Χορωδίας Τρίπολης. Προσήλθαν και ψήφισαν τα 21 από τα 29 μέλη της νεοσύστατης Ένωσης. Μέλη της εφορευτικής επιτροπής και υπεύθυνοι για την εκλογική διαδικασία ήταν ο Γιώργος Μουστόγιαννης (Δημοσιογράφος στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Τρίπολης) και ο Θόδωρος Τσάμης (Δημοσιογράφος της εφημερίδας <<Οδός Αρκαδίας>>.
Μετά την καταμέτρηση των ψήφων, τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΑΡΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΗΝΑΣ (19 ψήφους)
ΓΑΡΓΑΛΙΩΝΗΣ ΝΙΚΟΣ (18 ψήφους)
ΚΑΜΠΙΣΙΟΥΛΗ ΓΙΩΤΑ (18 ψήφους)
ΚΟΥΚΑΚΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ (17 ψήφους)
ΜΑΡΙΩΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (16 ψήφους)
ΤΡΑΧΑΝΑ ΜΠΕΤΤΥ (16 ψήφους)
ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ (16 ψήφους)

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΦΩΤΗΣ (16 ψήφους)
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗ (17 ψήφους)
ΣΙΑΒΡΑΚΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ (16 ψήφους)
Όλοι οι υποψήφιοι εξελέγησαν στο 7μελές διοικητικό συμβούλιο και στην 3μελή εξελεγκτική επιτροπή.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ύστερά, από την εκλογική διαδικασία και την καταμέτρηση των ψήφων, έγινε η πρώτη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Δημοσιογράφων της Αρκαδίας. Παρόντα ήταν και τα επτά εκλεγμένα μέλη του συμβουλίου και ύστερα από συναινετικές και ομόφωνες διαδικασίες, προέκυψε η σύνθεση του Δ.Σ.
Πρόεδρος εκλέχθηκε ο Νίκος Γαργαλιώνης (εκδότης της ιστορικής εφημερίδας «Οδός Αρκαδίας»)
Αντιπρόεδρος ο Μηνάς Αρτόπουλος (δημοσιογράφος της Δημοτικής Ραδιοφωνίας της Τρίπολης)
Γραμματέας ο Σταυρός Κουκάκης (υπεύθυνος του γραφείου τύπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου και αθλητικογράφος)
Ταμίας η Γιώτα Καμπισιούλη (δημοσιογράφος της Δημοτικής Ραδιοφωνίας της Τρίπολης)
Έφορος εντευκτηρίων ο Τριαντάφυλλος Σωτηρόπουλος (παρουσιαστής τηλεοπτικής εκπομπής στο Tv super)
Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων η Μπέττυ Τραχανά (δημοσιογράφος και παρουσιάστρια των δελτίων ειδήσεων της Αρκαδικής Τηλεόρασης)
Έφορος εκδηλώσεων ο Δημήτρης Μαριώλος (εικονολήπτης)

ΕΡΩΤΗΣΗ

Για τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας
ΘΕΜΑ: «Ανθρώπινες ζωές χάνονται, τα μέσα και το προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πυροσβεστικού Σώματος βρίσκονται σε οριακό σημείο καταπόνησης, αλλά η εγκληματική Κυβερνητική ολιγωρία κρατά στο έδαφος τα 15 ελικόπτερα CHINOOK της Αεροπορίας Στρατού, που επί δεκαετίες συνέβαλλαν αποφασιστικά στην κατάσβεση των πυρκαγιών!!!»

Η Κυβέρνηση γνώριζε, ως ηθικός και υλικός αυτουργός, αλλά και ως δέκτης των συστάσεων και των παρεμβάσεων της αντιπολίτευσης ήδη από τις αρχές του χειμώνα, τις τραγικές κλιμακούμενες ελλείψεις προσωπικού, την εικόνα διάλυσης λόγω της άκρατης, ανεύθυνης, εγκληματικής και άδικης κομματικοποίησης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, την ανεπίτρεπτη αποδυνάμωση του στελεχιακού δυναμικού του Πυροσβεστικού Σώματος με την αποστρατεία ικανότατων στελεχών για κομματικούς λόγους. Η Κυβέρνηση γνώριζε ότι καταδικάζει το αξιόμαχο των νευραλγικών αυτών για την ασφάλεια των πολιτών και του περιβάλλοντος υπηρεσιών και επέλεγε να συνεχίζει να εξυπηρετεί συμφέροντα εις βάρος των στοιχειωδών λειτουργιών του κράτους, εις βάρος της ασφάλειας όλων μας. Η Κυβέρνηση γνώριζε ότι το καλοκαίρι που ερχόταν, λόγω της προηγούμενης άνυδρης περιόδου, θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο από την άποψη των πυρκαγιών και δήλωνε με στόμφο δια του αρμοδίου Υπουργού της ότι ήταν έτοιμη, όσο ποτέ να το αντιμετωπίσει. Όλα τα παραπάνω είναι γνωστά και οι ευθύνες τραγικά αυταπόδεικτες από το μέγεθος των καταστροφών, που με λίγο πολιτικό φιλότιμο, με στοιχειώδη πρόβλεψη και συντονισμό, με ελάχιστη ευθύνη απέναντι σε όσους με αυτοθυσία πολεμούν τις φλόγες και στους πολίτες αυτής της χώρας, θα μπορούσαν να έχουν τουλάχιστον περιοριστεί σημαντικά.

ΟΙ ΦΕΤΙΝΕΣ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΥ ΜΕΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ CHINOOK ΕΜΕΙΝΑΝ ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΑ

Και ενώ ήταν αναμενόμενο ότι θα χρειαστεί πολυδιάσπαση των μέσων πυρόσβεσης για να αντιμετωπιστούν οι ενδεχόμενα ταυτόχρονες πυρκαγιές κατά τις δύσκολες μέρες, η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός επέλεξαν να ΜΗΝ ΕΝΤΑΞΟΥΝ στη μάχη κατά της φωτιάς ΕΝΑΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΣΤΟΛΟ ΑΕΡΟΠΥΡΟΣΒΕΣΗΣ που θα έδινε ανάσες στην ασφυκτική χρησιμοποίηση των πυροσβεστικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας και στην ανεπίτρεπτη καταπόνηση του ιπτάμενου προσωπικού της, κάτι που θα λειτουργούσε κατά πάσα πιθανότητα αποτρεπτικά στο επισυμβάν τραγικό ατύχημα και την απώλεια δύο ικανών και έμπειρων χειριστών.
Η περίεργη και ανεξήγητη αυτή παράλειψη της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού να εντάξει την Αεροπορία Στρατού στην εθνική προσπάθεια κατάσβεσης των πυρκαγιών, αφήνοντας αχρησιμοποίητα 15 ολόκληρα (!!!) ελικόπτερα CHINOOK, πληρωμένα από τις τσέπες του Ελληνικού Λαού, εγείρει αμείλικτα ερωτήματα.

Η ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Γνωρίζει ο Πρωθυπουργός, ο αρμόδιος Υπουργός, το σύνολο της Κυβέρνησης, αλλά ακόμα και οι απλοί πολίτες ότι τα ελικόπτερα αυτά χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν ως μέσα αεροπυρόσβεσης με ιδιαίτερη επιτυχία.
Γνωρίζει ο Πρωθυπουργός και ο αρμόδιος Υπουργός της Κυβέρνησης ότι είναι μέρος της αποστολής των ενόπλων δυνάμεων, η συμμετοχή τους στην κάλυψη εθνικών κοινωνικών αναγκών, όπως είναι η ανάγκη της προστασίας των πολιτών και του εθνικού πλούτου, μέρους του οποίου είναι τα ελληνικά δάση. Όφειλαν, λοιπόν, μπροστά σε μία εθνική καταστροφή να είχαν διαθέσει και να είχαν αξιοποιήσει στο έπακρο τον στόλο των 15 ελικοπτέρων CHINOOK, προσθέτοντας επί της ουσίας άλλα 15 ικανότατα μέσα στην προσπάθεια των CANADER στις μάχες κατά των πυρκαγιών.
Τα ελικόπτερα CHINOOK και συγκεκριμένα 9 εξ αυτών αγοράστηκαν το 1980 με κόστος περίπου 90 εκ δολάρια, ενώ ακόμα 175 εκ δολάρια δαπανήθηκαν το 1990-1993 προκειμένου αυτά να εκσυγχρονιστούν. Πρόκειται, δε, σύμφωνα με το πενταετές πρόγραμμα, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στον τύπο, να εκσυγχρονιστούν αυτά εκ νέου με νέα δαπάνη 150 εκ ευρώ! Είναι αυτονόητο, ότι για να πιάνουν τόπο αυτά τα τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος, τα συγκεκριμένα ελικόπτερα πρέπει να αξιοποιούνται, να συντηρούνται με ευλάβεια και να διαθέτουν σωστά εκπαιδευμένα πληρώματα με αξιοπρεπείς αμοιβές.
Τα ελικόπτερα CHINOOK εκ της αποστολής τους μπορούν και προσθαλασσώνονται. Παραπλανητικοί ισχυρισμοί παραγόντων της Κυβέρνησης, ότι δήθεν η θάλασσα δημιουργεί πρόβλημα στα ελικόπτερα είναι αστήρικτοι, προσχηματικοί και, εν όψει της οριακής καταπόνησης του προσωπικού και των μέσων της Πολεμικής Αεροπορίας είναι και εγκληματικά ανεύθυνοι. Οι επιτελείς της αρμόδιας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας μπορούν να διαβεβαιώσουν τους πολιτικούς προϊσταμένους τους ότι η συγκεκριμένη μονάδα ελικοπτέρων διαθέτει ειδικά μηχανήματα πλύσης του αλμυρού νερού, ειδικά για τις περιπτώσεις προσθαλάσσωσης των CHINOOK, τα οποία επιτυχώς χρησιμοποιούνταν συστηματικά στο παρελθόν για την κατάσβεση πυρκαγιών.

ΟΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΞΟΜΟΙΩΣΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΦΑΝΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΦΕΤΙΝΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΜΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΑΥΤΟΝ ΑΠΕΚΛΕΙΣΕ ΤΑ CHINOOK

Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης σε πρόσφατη απάντησή του στην υπ’ αριθμ. 10014/805/3-7-07 ερώτηση Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ δήλωσε ότι «από το 2001 μέχρι σήμερα τα CHINOOK δεν χρησιμοποιούνται σε επιχειρήσεις αεροπυρόσβεσης». Αυτό που δεν είπε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης είναι ότι από το 2001 και μετά, λόγω της σημαντικής και επιτυχούς προσπάθειας αναβάθμισης της λειτουργίας της κρατικής μηχανής από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η έκταση των πυρκαγιών είχε μειωθεί κατακόρυφα, με συνέπεια να μειωθούν και οι ανάγκες αεροπυρόσβεσης! Η ολιγωρία, όμως, της σημερινής Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει με στοιχειώδη οργάνωση και συντονισμό τους αναμενόμενους φετινούς κινδύνους εμφάνισης πυρκαγιών, άλλαξε τα δεδομένα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να έχουμε τις τραγικές φετινές καταστροφές με την απώλεια ανθρωπίνων ζωών και την δραματική αύξηση των αναγκών κινητοποίησης κάθε διαθέσιμου μέσου. ΦΕΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΕΝΑΕΡΙΟ ΜΕΣΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΕΥΕΙ και η Κυβέρνηση όφειλε να σταθμίσει τους κινδύνους και να συμπεριλάβει όλα τα διαθέσιμα μέσα στον αγώνα κατάσβεσης των πυρκαγιών. Ακόμα και αν η χρησιμοποίηση των CHINOOK επέφερε μία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για το δημόσιο λόγω της ενδεχόμενης ανάγκης επιπρόσθετης συντήρησης των ελικοπτέρων αυτών, η επιβάρυνση αυτή δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να συγκριθεί ούτε με το τεράστιο οικονομικό κόστος των καταστροφών από τις φετινές πυρκαγιές, που σύμφωνα με δημοσιεύματα υπερβαίνει τα 10 δις ευρώ, ούτε με το ανυπολόγιστο οικολογικό κόστος και την απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Η Κυβέρνηση Καραμανλή, ενόψει μιας εθνικής τραγωδίας που διογκώνεται από την εγκληματική ολιγωρία των πολιτικά υπευθύνων, οφείλει άμεσα να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τους λόγους που την οδήγησαν στο αδικαιολόγητο και ανεπίτρεπτο παροπλισμό του στόλου των CHINOOK ως μέσων αεροπυρόσβεσης. Η σαφής και ειλικρινής πολιτική απάντηση και η ανάληψη ευθυνών αποτελεί χρέος της αρμόδιας πολιτικής ηγεσίας απέναντι τους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας που μοχθούν και θυσιάζονται, αποτελεί φόρο τιμής στους αδικοχαμένους πιλότους των CANADER που κατέπεσαν στην Εύβοια και πράξη ελάχιστου πολιτικού φιλότιμου απέναντι στο σύνολο του Ελληνικού Λαού.

Μετά τα παραπάνω ερωτάσθε:

1. Γνωρίζετε την ύπαρξη των CHINOOK που μάλιστα σχεδιάζετε για μία ακόμα φορά με έξοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ να εκσυγχρονίσετε; Αντιλαμβάνεσθε ότι οφείλετε να αξιοποιείτε τις πολλαπλές δυνατότητες αυτών και των ικανότατων πληρωμάτων τους;
2. Γνωρίζετε, όπως οφείλετε, ότι τα ελικόπτερα αυτά κατά το παρελθόν έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην κατάσβεση των πυρκαγιών, ότι βεβαίως και μπορούν να προσθαλασσώνονται και ότι υπάρχουν ειδικά μηχανήματα πλύσης στην αεροπορία στρατού για να μην δημιουργούνται προβλήματα από την επαφή τους με το θαλασσινό νερό;
3. Αντιλαμβάνεσθε τη σοβαρότητα της κατάστασης, η οποία επιβάλλει την κινητοποίηση κάθε διαθέσιμου μέσου, συνεπώς και του στόλου των αποτελεσματικότατων στο παρελθόν 15 ελικοπτέρων CHINOOK, για τη διάσωση των δασών μας και την διασφάλιση των περιουσιών και των ζωών των Ελλήνων πολιτών;
4. Αντιλαμβάνεσθε ότι την αυξημένη επικινδυνότητα πυρκαγιών τη γνώριζε η Κυβέρνησή σας εδώ και μήνες και όφειλε να είχε προβεί σε στοιχειώδεις ενέργειες οργάνωσης και συντονισμού του συνόλου των μέσων πυρόσβεσης;
5. Με δεδομένο ότι δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζετε ή να μην αντιλαμβάνεσθε τις παραπάνω στοιχειώδεις αλήθειες, μπορείτε να εξηγήσετε στους καταπονημένους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας, στους συγγενείς των αδικοχαμένων πιλότων, πυροσβεστών και απλών πολιτών, στους ανθρώπους που είδαν τις περιουσίες τους να καίγονται και στο σύνολο του Ελληνικού Λαού που βλέπει το δασικό πλούτο της χώρας να καταστρέφεται, γιατί τα CHINOOK απέχουν από την μάχη κατά των πυρκαγιών;
6. Γιατί δεν είναι διαθέσιμα τα 15 συγκεκριμένα ελικόπτερα CHINOOK;
a. Εξαιτίας της ελλιπούς συντήρησης και των ελλείψεων ανταλλακτικών, ως συνέπεια της εγκληματικής ολιγωρίας της αρμόδιας πολιτικής ηγεσίας να ιεραρχήσει σωστά τις ανάγκες και να διαθέσει τα απαραίτητα κονδύλια;
b. Εξαιτίας της εγκατάλειψης του ιπτάμενου προσωπικού, που δεν λαμβάνει πλέον την αναγκαία εκπαίδευση, πάλι με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας;
c. Ή μήπως εξαιτίας της κομματικοποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων και της αδιαφορίας της Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα την ανεπάρκεια ιπτάμενου προσωπικού για την επάνδρωση των συγκεκριμένων ελικοπτέρων;
7. Αντιλαμβάνεσθε, ότι εάν τα CHINOOK έμειναν καθηλωμένα για οποιονδήποτε από τους παραπάνω λόγους, η Κυβέρνησή σας είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την απαξίωση ενός ολόκληρου στόλου αεροπυρόσβεσης;
8. Με δεδομένη την πρωτοφανή έκταση των φετινών πυρκαγιών και με δεδομένο ότι ενόψει της τεράστιας οικολογικής καταστροφής και της απώλειας ανθρωπίνων ζωών ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΗΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ, ζήτησε ο συνερωτώμενος Υπουργός Δημόσιας Τάξης την συνδρομή των CHINOOK; Αν ναι, γιατί δεν την έλαβε;
9. Αν όχι, τι τον οδήγησε σε αυτήν την απόφαση; Στάθμισε την διαφαινόμενη τεράστια οικολογική καταστροφή, που έφτασε μέχρι και την απώλεια ανθρωπίνων ζωών, και έκρινε ότι η οικονομική επιβάρυνση που θα επερχόταν από τη χρησιμοποίηση των CHINOOK δεν άξιζε τον κόπο; Ή μήπως τελικά τα 10 δις ευρώ στα οποία υπολογίζεται το κόστος των καταστροφών σε συνδυασμό με το ανυπολόγιστο οικολογικό κόστος και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές είναι για την Κυβέρνηση Καραμανλή προτιμότερο από το συγκριτικά ελάχιστο κόστος αξιοποίησης των CHINOOK στην κατάσβεση των πυρκαγιών;
10.Εάν τελικά τα CHINOOK μπορούσαν να πετάξουν και δεν δόθηκε εντολή να πετάξουν, αντιλαμβάνεσθε ότι αποκαλύπτεται πως ο κρατικός μηχανισμός ουσιαστικά υπολειτούργησε με αποκλειστική και πάλι ευθύνη μιας Κυβέρνησης, που στερείται είτε ικανότητας, είτε πολιτικής βούλησης να προασπίσει την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μιχάλης Καρχιμάκης
Βασίλης Οικονόμου
Θανάσης Μωραΐτης
Μάρκος Μπόλαρης
Λεωνίδας Γρηγοράκος
Άγγελος Μανωλάκης
Γιάννης Δριβελέγκας
Γιώργος Ντόλιος
Βασίλης Γερανίδης
Χρήστος Αηδόνης
Τάσος Χωρέμης
Βαγγέλης Παπαχρήστος
Ροδούλα Ζήση

Προστατεύουμε το περιαστικό δάσος - κάνουμε καλύτερη την πόλη μας‎

Αγαπητέ μου φίλε,
Έχεις δίκιο σε ό,τι αφορά το ενδιαφέρον των Λαμιωτών να κάνουν καλύτερη την πόλη τους. Δυστυχώς δεν είναι μόνο τα σκουπίδια στο περιαστικό δάσος όμως, και το ξέρεις. Άρα η γκρίνια μας δεν είναι σκόπιμη ούτε κατευθυνόμενη αντιπολιτευτικά. Δυστυχώς πάλι, τα θέματα δεν αντιμετωπίζονται περιστασιακά και μόνο με εθελοντισμό, όπως μου λες“ τι κάνουν οι εθελοντές…” Τί μπορώ να κάνω για παράδειγμα εθελοντικά να περιορίσω την ηχορύπανηση; τί μπορώ να κάνω για να μην είναι ο Ξηριάς αυτός που είναι ή να μην είναι χαβούζα η Γερμανική Τάφρος και ο Σπερχειός, να προστατευτούν τα οικόπεδα του δημοσίου στην πόλη, τι μπορώ να κάνω για τη δημιουργία χώρων πρασίνου και τόσα άλλα…
Σε ό,τι αφορά το περιαστικό δάσος, που με ρώτησες, ξεκινήσαμε εθελοντικά το 1992 και κάναμε τον Όμιλο Φίλων του Δάσους, για να το προστατέψουμε και να το αναδείξουμε. Κάναμε αρκετές φορές καθαριότητα μαζί και με άλλους φορείς, κάναμε πυροπροστασία και δεντροφυτεύσεις. Φέραμε εθελοντές από ευρωπαϊκές χώρες…Από τα δέντρα που φυτέψαμε δεν έμεινε ΚΑΝΕΝΑ, είτε γιατί τα έβγαζαν κάποιοι έξυπνοι είτε γιατί δεν είχαν την περιποίηση που έπρεπε στη συνέχεια, ιδιαίτερα με πότισμα το καλοκαίρι. Ξέρεις, τα πεύκα όλα όσα βλέπουμε είναι "γλάστρα", με την έννοια ότι έχουν φυτευτεί πριν 60 περίπου χρόνια οργανωμένα, από το στρατό κυρίως, που φρόντισαν τότε και τα πότισαν.

Ο Δήμος δυστυχώς δεν έκανε καμιά οργανωμένη προσπάθεια. Όχι μόνο δεν έκανε, αλλά κατά καιρούς υπονόμευσε το δάσος υποχωρώντας σε πιέσεις ιδιωτών και φορέων. Όπως έκοψε πρόσφατα 5-6 δέντρα για να μην ενοχλείται ιδιοκτήτης σπιτιού, που είναι δίπλα στο δέντρα, όπως έκοψε παλιότερα τα δέντρα για να γίνει το περίφημο θεατράκι από ντέξιον, το οποίο ως έκτρωμα ξηλώθηκε μετά από κάποια χρόνια, όπως επέτρεψε στην εκκλησία να κάνει αυτό το τεράστιο κτίριο και να δημιουργήσει με τα μπάζα το πλάτωμα για πάρκιγκ από την άλλη μεριά του δρόμου και τόσα άλλα.

Το 1986 έγινε ο περίφημος δρόμος Πανούτσου και καταστράφηκε ένα μεγάλο τμήμα της συνέχειας του δάσους με σκοπό να γίνει ο περιφερειακός(;;), ο οποίος βέβαια δεν τελείωσε ποτέ και σήμερα είναι ο καινούργιος σκουπιδότοπος της Λαμίας. Αρκετοί «ενσυνείδητοι» συμπολίτες μας πηγαίνουν εκεί και πετάνε τα μπάζα τους μαζί με μπόλικα σκουπίδια από οικοδομές κλπ
Ακούσαμε ότι μεθοδεύεται να γίνει ο “νέος περιφερειακός δρόμος" για να ενώσει τα Γαλανέικα με το Σταυρό. Ο δρόμος αυτός θα κάνει κατά τη γνώμη μας αρκετή ζημιά. Όπως επίσης ακούσαμε ότι είναι σε πρόγραμμα η ασφαλτόστρωση του δρόμου μέχρι τον Προφήτη Ηλία! Ας μας πουν τί θα βοηθήσει η ασφαλτόστρωση ενός τέτοιου δρόμου σε μια περιοχή που έχει χαρακτηριστεί ως "περιοχή προστασίας της άγριας ζωής", ο μοναδικός λόφος γύρω από την πόλη που κρατάει ακόμα λαγούς και άλλα άγρια ζώα και ερπετά.

Γι' αυτά όλα, αγαπητέ μου φίλε, τί θα μπορούσε να προτείνει κανείς εκτός από την άμεση ανάπτυξη ενός σχεδίου, ενός προγράμματος από το Δήμο για:
1. Καθαριότητα όλου του περιαστικού δάσους
2. Δημιουργία δικτύου μονοπατιών με χάρτη και σημάνσεις για τους περιπατητές - πεζοπόρους συμπολίτες μας. Και σε πληροφορώ είναι αρκετοί που πεζοπορούν ή τρέχουν και συνεχώς αυξάνονται

3. Δημιουργία υδατοδεξαμενών για να ποτίζονται ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα τους δύσκολους μήνες, και για μια μορφή πυροπροστασίας, αλλά και για την αναζωογόνηση του δάσους με πλατύφυλλα. Τα πεύκα σιγά - σιγά θα μας «χαιρετίσουν», διότι δεν είναι αυτοφυή, όπως ανέφερα

4. Περιποίηση της παιδικής χαράς στο Ισαδάκι, συντήρηση των καθισμάτων αλλά και δημιουργία νέων, σε θέσεις θέασης κατά μήκος των μονοπατιών
5. Να διαθέσει ο Δήμος έναν δημοτικό υπάλληλο καθαριότητας ή πρασίνου για την εποπτεία και την καθαριότητα όλης αυτής της περιοχής από το περίπτερο του Αγίου Λουκά μέχρι τον Προφήτη Ηλία. Άλλωστε τί πρέπει να προσέξουμε ώστε να κάνουμε την πόλη μας τουριστικό προορισμό, αν δεν προσέξουμε το πράσινο γενικά, και το περιαστικό μας δάσος...
6. Να τοποθετηθούν ξύλινες πινακίδες σε καίρια σημεία στο χώρο "το δάσος προστατεύεται" "διατηρείτε το δάσος καθαρό" "μην αφήνετε σκουπίδια" κλπ. Να τοποθετηθούν κάδοι σκουπιδιών σε αρκετά σημεία και να αδειάζονται τακτικά...
7. Τέλος ο δήμος να κάνει κατά καιρούς καμπάνιες καθαριότητας στο περιαστικό δάσος και περιφερειακά της πόλης, όπως και καμπάνιες αποαφισορύπανσης ιδιαίτερα από τους κορμούς των δέντρων, όπως γίνονταν παλαιότερα, καλλιεργώντας τον εθελοντισμό, την προσφορά και την ευθύνη του πολίτη.
Το κόστος αυτών των ενεργειών έχουν μηδενικό έως ελάχιστο κόστος. Θα ακούσεις να λένε ότι υπάρχει μελέτη, αλλά δεν υπάρχουν χρήματα κλπ κλπ Αυτά να τα ακούς βερεσέ. Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 9 χρόνια κοσκινίζει (τόσα χρόνια δεν είναι στη δημοτική αρχή η «Νέα Λαμία»;;) Ξέρω, θα πεις είναι πολλά ακόμα, που θα μπορούσε να προτείνει κανείς. Ναι, χρειάζονται οργανωμένα να γίνουν αυτά, τα έχουμε πει αρκετές φορές αλλά δυστυχώς δεν ακουγόμαστε. Επαναλαμβάνω για να γινόμαστε κατανοητοί. Δεν πρέπει να γίνει η ασφαλτόστρωση του δρόμου προς τον Προφήτη Ηλία, όπως και δεν πρέπει να γίνει ο δρόμος Γαλανέικα - Σταυρός. Θα καταστραφεί το δάσος. Ο περιφερειακός της πόλης πρέπει να γίνει πίσω από το λόφο του Προφήτη Ηλία. Να προσέξουμε το κεφαλάρι της πόλης, να προσέξουμε το πράσινο που ανανεώνει και καθαρίζει τον αέρα, συγκρατεί τα νερά και δεν επιτρέπει πλημμυρικά φαινόμενα, δημιουργεί νότες δροσιάς, ξεκουράζει αρκετούς περιπατητές συμπολίτες μας, φιλοξενεί την άγρια πανίδα. Ναι, πρέπει να το προσέξουμε. Και να βλέπουμε την πόλη του μέλλοντος και όχι τη Λαμία του σήμερα. Να δουλεύουμε με όραμα και φαντασία για την πόλη των 100.000 κατοίκων και τις ανάγκες της

Ελπίζω να μη σε κούρασα
φιλικά
Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος του ΠΣ των Οικολόγων Πράσινων

Εικαστικοί Καλλιτέχνες για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες

ΕΚΘΕΣΕΙΣ:
3-4-5 Αυγούστου, Δήμος Αντιρρίου
12-13-14 Αυγούστου, Δήμος Πυλήνης
7 Οκτωβρίου, Δήμος Ναυπάκτου
3 Δεκεμβρίου, Πάτρα
Παρ.3, Σάβ.4 και Κυρ.5 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί στο Δήμο Αντιρρίου η πρώτη από τις 4 Εκθέσεις έργων γνωστών εικαστικών καλλιτεχνών, τα έσοδα από τις οποίες θα διατεθούν για τις ανάγκες του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες που φοιτούν στο σχολείο αυτό.
Το ΕΕΕΕΚ (Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Kατάρτισης) ΑΧΑΪΑΣ, όπου φοιτούν παιδιά με νοητική υστέρηση κυρίως, δραστηριοποιείται στην εκπαίδευσή τους ώστε αυτά να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία.
Εξήντα (60) περίπου καταξιωμένοι εικαστικοί καλλιτέχνες της χώρας μας, μετά από αίτημα του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας προς το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, προσέφεραν έργα τους για τη διοργάνωση των Εκθέσεων.
Τα 73 έργα που συγκεντρώθηκαν θα πωληθούν μετά την τελευταία Έκθεση, ενώ όσα έργα δεν διατεθούν, θα αποτελέσουν καλλιτεχνική περιουσία του σχολείου και θα εκτίθενται σε κατάλληλο χώρο.
Επίσης, σύντομα εκδίδεται ειδικός κατάλογος-λεύκωμα με φωτογραφίες των έργων και βιογραφικό του καλλιτέχνη που το προσφέρει.
Έργα τους προσφέρουν οι καλλιτέχνες:
Γιάννης Μόραλης, Δημήτρης Μυταράς, Γιάννης Ψυχοπαίδης, Πέτρος Ζουμπουλάκης, Ρένα Ανούση, Γιάννης Μητράκας, Βαγγέλης Τζερμιάς, Βαρθολομαίος Παπαδαντωνάκης, Μίνα Βαλυράκη-Παπαθεοδώρου, Βασίλης Καρακατσάνης, Βασίλης Βλασταράς, Ελένη Πολυχρονάτου, Κώστας Παγωμένος, Σοφία Σιδηροπούλου, Αλεξάνδρα Κούκου, Μαρίζα Μαρινοπούλου, Μιχαήλ Ρωμανός, Αποστόλης Φλέγκας, Μαριλένα Ζολώτα, Γκίλντα Βασιλειάδη, Κωνσταντίνα Χοχλάκα, Νίκος Μίχος, Χριστίνα Κονιστή, Μαρία Παπαδοπούλου, Αναστασία Ματσαρίδου, Ελένη Γούναρη, Κωνσταντίνος Πλέσσας, Μίκα Συμβουλίδου, Σοφία Σπηλιοπούλου, Ελένη Κατσούλα-Κορωναίου, Παναγιώτης Λιόσης, Μάρθα Τσινιβίδη-Παπαντωνίου, Μάριαμ Τσακιριάν, Ηλίας Χριστόπουλος, Μαριάννα Βουτσινά, Δόμνα Παναγοπούλου, Νινέτα Σμυρλή-Δαμβακάκη, Χαρά Χρυσανθάκη, Τότα Κοντογεωργά, Αγγελική Πολίτη, Σπύρος Πηλιούνης, Σταυρούλα Γεωργουλέα, Γιώτα Ντάτσικα-Μαχαίρα, Ειρήνη Μπράττη, Γιούλη Γαροφαλάκη, Πέτρος Γκοσιόπουλος, Γεώργιος Γκρέκας, Τάσος Δήμος, Στάμος Κέφαλος, Άρια Κομιανού, Βασίλης Λουκόπουλος, Ζάφος Ξαγοράρης, Διονύσης Παπαδάτος, Ευφροσύνη Παπαϊωάννου, Βούλα Πολονύφη, Παναγιώτα Ρούσσου, Πάτη Τσιτσεκλή-Μόρφη.

Πληροφορίες/Επικοινωνία:
Σπύρος Μαρίνης, Διευθυντής του σχολείου, τηλ. 6978-199.880
Σοφία Σιδηροπούλου, Ζωγράφος, Καθηγήτρια Εικαστικών του σχολείου, τηλ. 6932-014.272

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

(www.antigold.gr)

Το Υπουργείο Ανάπτυξης «καίει» 317.000 στρέμματα δάσους στη Β. Χαλκιδική
Ωμή παρέμβαση του Υπουργείου στο Χωροταξικό Σχέδιο των Δήμων της Β. Χαλκιδικής απαιτει να χαρακτηριστούν τα δάση «μεταλλείο»!

30 Ioυλίου 2007«Η προστασία των δασών αποτελεί απόλυτη προτεραιότητά της Κυβέρνησής μας», δήλωνε πρόσφατα ο Πρωθυπουργός. Την ίδια στιγμή, μακρυά από τη δημοσιότητα, η Κυβέρνηση ενεργούσε για να άρει τη συνταγματική προστασία από ένα μοναδικό παρθένο δάσος στη Χαλκιδική προκειμένου να μετατραπεί σε μεταλλείο από Καναδική εταιρεία. Οι λεπτομέρειες για αυτό το λαμπρό παράδειγμα πολιτικής υποκρισίας έχουν ως εξής:
317.000 στρέμματα πυκνών δάσων και δασικών εκτάσεων στη ΒΑ Χαλκιδική, με δασοκάλυψη 95%, είναι χαρακτηρισμένα ως «Οριστικές Παραχωρήσεις Μεταλλείων» και ανήκουν στην εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Μέτοχοι της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είναι κατά 95% η Καναδική EUROPEAN GOLDFIELDS και κατά 5% η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ.
Τα δάση αυτά είναι τα πλουσιότερα της Χαλκιδικής και, σύμφωνα με τις μελέτες του ΙΓΜΕ, περιέχουν τις μεγαλύτερες ποσότητες πόσιμου νερού σε όλο το Νομό. Λόγω της υψηλής οικολογικής τους αξίας 100.000 στρέμματα από αυτά περιλαμβάνονται στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα NATURA 2000. Είναι όμως χαρακτηρισμένα ως «μεταλλευτικές περιοχές», ενώ 45.000 στρέμματα – που περιλαμβάνουν και τμήμα της περιοχής NATURA – είναι θεσμοθετημένες βιομηχανικές περιοχές (ΒΙΠΕ) υψηλής όχλησης!
Και ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα τα δάση προστατεύονται ή υποτίθεται ότι προστατεύονται, στη ΒΑ Χαλκιδική η προστασία του δάσους …απαγορεύεται! Στη ρίζα αυτού του παραλογισμού βρίσκεται ο απαρχαιωμένος, αλλά ακόμα σε ισχύ, Μεταλλευτικός Κώδικας του 1973 που θεωρεί αυθαίρετα ότι κάθε εκμετάλλευση μεταλλείου είναι υπόθεση «εθνικής ωφελείας», μπροστά στην οποία όχι μόνο τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών αλλά ούτε η συνταγματική επιταγή της προστασίας του δάσους έχει ισχύ.
Η πολιτική αυτή που ακολουθείται πιστά από όλες τις Κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης και αποκλείει κάθε είδους ανάπτυξη έχει στοιχίσει τραγικά στους τρεις Δήμους της ΒΑ Χαλκιδικής, Σταγείρων-Ακάνθου, Παναγίας και Αρναίας που «μοιράζονται» τη Μεταλλευτική Ιδιοκτησία. Το βαρύτερο τίμημα σε υπανάπτυξη και υποβάθμιση του περιβάλλοντος έχει πληρώσει ο παραλιακός Δήμος Σταγείρων-Ακάνθου του οποίου ολόκληρο το βόρειο τμήμα – 170.000 στρέμματα, τα 2/3 της συνολικής του έκτασης, με ανάπτυγμα ακτών 75 χλμ στον κόλπο της Ιερισσού και το Στρυμονικό κόλπο – είναι μεταλλευτική περιοχή.
Στη σύνταξη των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΓΠΣ) των Δήμων, δηλαδή των χαρτών χρήσεων γης που θα καθορίσουν το μέλλον των Δήμων για τις επόμενες δεκαετίες, οι τρεις «μεταλλευτικοί» Δήμοι της Χαλκιδικής είδαν μια ευκαιρία να απαλλαγούν από το βρόγχο της Μεταλλευτικής Ιδιοκτησίας και να σχεδιάσουν τον τόπο τους όπως τον θέλουν αυτοί.
Στην πρόταση του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου για το ΓΠΣ, η οποία ψηφίσθηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο στις 27 Μαρτίου 2007, 160.000 στρέμματα τoυ βόρειου τμήματος χαρακτηριζόταν «περιοχή προστασίας δάσους και δασικών εκτάσεων». Προτεινόταν επίσης η κατάργηση της ΒΙΠΕ Ολυμπιάδας και ο περιορισμός της ΒΙΠΕ Στρατωνίου στην περιοχή των υφιστάμενων Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων.
Το Υπουργείο Ανάπτυξης παρενέβη για να επαναφέρει το Δήμο …στην τάξη και τη νομιμότητα! Με το έγγραφο Δ7/9823/10.5.2007, δίνει εντολή στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας που είναι αρμόδια για τον έλεγχο και την έγκριση των ΓΠΣ να κάνει τις εξής αλλαγές στο ΓΠΣ του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου:

:: Η περιοχή «προστασίας δάσους» των 160.000 στρεμμάτων να χαρακτηρισθεί «περιοχή υπό καθεστώς παραχωρήσεων για μεταλλευτική χρήση».


:: Η παράκτια ζώνη των 75 χλμ. να χαρακτηρισθεί κι αυτή ως «περιοχή υπό καθεστώς παραχωρήσεων για μεταλλευτική χρήση».


:: Να διατηρηθούν ως έχουν οι ΒΙΠΕ υψηλής όχλησης Στρατωνίου και Ολυμπιάδας.


:: Να αποτυπωθούν στους χάρτες του ΓΠΣ όχι μόνο οι υφιστάμενες μεταλλευτικές εγκαταστάσεις αλλά και οι μελλοντικές, όπως αυτές περιγράφονται στο εγκεκριμένο ήδη από το Υπ. Ανάπτυξης Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης (ΕΣΑ) των Μεταλλείων Κασσάνδρας της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ.
Ανάλογες είναι οι εντολές του Υπ. Ανάπτυξης και για τα υπόλοιπα 150.000 στρέμματα πυκνού δάσους που περιλαμβάνονται στα ΓΠΣ των Δήμων Αρναίας και Παναγίας.
Όπως τονίζεται στο έγγραφο του Υπουργείου, η εκμετάλλευση των μεταλλείων χαρακτηρίζεται ως «δημόσιας ωφελείας» και, ως τέτοια, κατισχύει όλων των άλλων δραστηριοτήτων, ακόμα και του δικαιώματος της ιδιοκτησίας. «Προβλέπεται εκ του νόμου αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων εντός ή εκτός του χώρου του μεταλλείου για την εκμετάλλευση αυτού». Γι’αυτό «πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του ισχύοντος Μεταλλευτικού Κώδικα (Ν. 210/1973) προς αποφυγή δημιουργίας εμπλοκών σε περίπτωση αλληλεπίδρασης των χρήσεων γης με τις τυχόν μελλοντικές ή και ισχύουσες μεταλλευτικές δραστηριότητες στις εν λόγω περιοχές».
Σύμφωνα λοιπόν με το Υπουργείο ανάπτυξης, 170.000 στρέμματα στο Δήμο Σταγείρων-Ακάνθου και άλλα 150.000 στους Δήμους Παναγίας και Αρναίας, προορίζονται αποκλειστικά για μεταλλευτική χρήση και δεν επιτρέπεται σε αυτά όχι μόνο η χωροθέτηση άλλων δραστηριοτήτων, αλλά ούτε καν η προστασία του δάσους! Τα Δημοτικά Συμβούλια δεν έχουν απολύτως καμία δυνατότητα διαμόρφωσης του ΓΠΣ για αυτές τις περιοχές. Και όλα αυτά επειδή, «προς αποφυγή δημιουργίας εμπλοκών» πρέπει να αφαιρεθούν όλα τα πιθανά εμπόδια ώστε να αναπτυχθεί ανενόχλητη η μεταλλευτική εκμετάλλευση. Το δάσος είναι απλά ένα «εμπόδιο»!
Το Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ και η σχετική Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση/Αξιολόγηση έχουν ήδη λάβει την έγκριση της Κυβέρνησης και η διαδικασία αδειοδότησης προχωρά ερήμην της τοπικής κοινωνίας και παρά τη δηλωμένη αντίθεσή της.
Σύμφωνα με το ΕΙΔΙΚΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ορίζεται ένα Πρόγραμμα Δράσης για τον Τουρισμό που θα αναπτυχθεί στην δεκαπενταετή Προγραμματική Περίοδο 2007-2022.
Κατά την αυτή χρονική περίοδο 2007-2025, στη ΒΑ Χαλκιδική θα αναπτυχθεί συνολικά το Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης των Μεταλλείων Κασσάνδρας, με εξόρυξη- εμπλουτισμό- μεταλλουργία 200 εκατ. τόνων μεταλλευμάτων και την παραγωγή 200 εκατ. τόνων τοξικών τελμάτων και 400 εκατ. τόνων τοξικών μεταλλευτικών στείρων. Στις υπάρχουσες Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Στρατωνίου-Ολυμπιάδας προβλέπεται να προστεθεί το τερατώδες επιφανειακό μεταλλείο των Σκουριών και δύο νέα μεταλλευτικά συγκροτήματα στις περιοχές Σκουριών και Στρατωνίου, με εγκαταστάσεις εμπλουτισμού και φρύξης των μεταλλευμάτων, εργοστάσια παραγωγής θειϊκού οξέως και αρσενικού, και άλλα πολλά. Για τη ΒΑ Χαλκιδική η «ανάπτυξη» θα είναι αυτή και μόνο αυτή.
Έτσι, ενώ το τέλος της 15ετίας θα βρει την υπόλοιπη Eλλάδα με νέες τουριστικές υποδομές η ΒΑ Χαλκιδική θα έχει μεταβληθεί σε νεκρό τοπίο εγκαταλελειμμένων μεταλλευτικών συγκροτημάτων και χιλιάδων στρεμμάτων αποθέσεων τοξικών αποβλήτων. Το μοναδικό φυσικό της περιβάλλον θα έχει παραμορφωθεί ανεπανόρθωτα, τα πλούσια νερά της θα έχουν καταστραφεί και η ανεργία θα έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
Όλα τα ανωτέρω είναι για το Υπουργείο Ανάπτυξης «δημόσιας ωφελείας» και «ιδιαιτέρως συμφέροντα για την Εθνική Οικονομία», αν και ο νόμος δεν προβλέπει δικαιώματα (royalties) του Δημοσίου και τελικά από την εκμετάλλευση των Μεταλλείων Κασσάνδρας το Κράτος δεν θα εισπράξει ούτε ένα ευρώ. Δεν είναι «δημόσιας ωφελείας» η διατήρηση του δασικού κεφαλαίου της χώρας, η προστασία των υδατικών πόρων, η υγεία των πολιτών.
Πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα για τα αποτεφρωμένα δάση της χώρας μας, η Κυβέρνηση συναινεί στο ξεκοίλιασμα της Β. Χαλκιδικής και στον αφανισμό των δασών της προς όφελος μιας ιδιωτικής εταιρείας. Η ιστορία βέβαια των μεταλλείων της Χαλκιδικής δεν είναι καινούρια. Η τωρινή δικτατορική παρέμβαση προς όφελος του «επενδυτή» δείχνει ότι η παρούσα Κυβέρνηση ακολουθεί τον ίδιο δρόμο με την προηγούμενη, που έστελνε μαζικά τους κατοίκους της περιοχής στη φυλακή επειδή τολμούσαν να υπερασπιστούν το περιβάλλον.
Η κοινωνική αναταραχή στην περιοχή, με επίκεντρο αυτή τη φορά το μεταλλείο των Σκουριών, έχει πάρει σημαντικές διαστάσεις και η Κυβέρνηση θα κάνει τεράστιο λάθος αν την αγνοήσει.
ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.
Επικοινωνία:
Τόλης Παπαγεωργίου,
τηλ. 6973317816
Μαρία Καδόγλου
τηλ. 6974371552
Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
www.antigold.gr

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

..... την Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2007
,
ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Ο Τάμεσης υπερχείλισε σήμερα με αποτέλεσμα να εκκενωθούν εκατοντάδες σπίτια στην πανεπιστημιούπολη της Οξφόρδης.
Περίπου 350.000 άνθρωποι παραμένουν για δύο εβδομάδες χωρίς νερό, ενώ οι αγρότες λένε ότι έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό οι σοδειές τους.
Κάτοικοι ιστορικών πόλεων όπως το Ουίνδσορ προειδοποιήθηκαν ότι μπορεί να είναι τα επόμενα θύματα των πλημμυρών, ενώ οι μετεωρολόγοι προβλέπουν και άλλες βροχοπτώσεις.Ο πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν θα επισκεφθεί- άκου θράσος - τις πληγείσες περιοχές και σήμερα το απόγευμα.ΙΤΑΛΙΑΤην ίδια ώρα, στην Ιταλία ένα μεγάλο τμήμα της χώρας εξακολουθεί να καταστρέφεται από τις πυρκαγιές που έχουν ήδη στοιχίσει τη ζωή σε τρεις ανθρώπους και έχουν προκαλέσει μεγάλες ζημιές .
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας, η κατάσταση είναι σοβαρότερη στη Σικελία και την Καλαβρία.Περίπου 4.000 τουρίστες που διέμεναν στο Πέσιτσι και τα περίχωρά του στην Αδριατική, μεταφέρθηκαν σε σχολεία, ξενοδοχεία και σε άλλα χωριά της περιοχής εξαιτίας των πυρκαγιών.
ΙΣΠΑΝΙΑ
Στην Βαρκελώνη περί τα 10.000 άτομα παραμένουν χωρίς ηλεκτρικό, εξαιτίας των πυρκαγιών.
ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Στη Ρουμανία η θερμοκρασία έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ που σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη ξηρασία απειλεί με δυσμενείς επιπτώσεις την οικονομία της χώρας. Σύμφωνα με τον επίσημο πρακτορείο Rompress, στην νότια Ρουμανία και συγκεκριμένα στην πόλη Τσάλαφατ στα σύνορα με την Βουλγαρία, το θερμόμετρο έδειξε χθες 44 βαθμούς Κελσίου.
ΣΛΟΒΑΚΙΑ
Στην ανατολική Σλοβακία μαίνονται οι πυρκαγιές σε δύο δύσβατες περιοχές και οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν καθιστούν δύσκολο το έργο της κατάσβεσής τους καθώς δεν μπορούν να πετάξουν τα δύο διαθέσιμα πυροσβεστικά ελικόπτερα.
ΟΥΓΓΑΡΙΑ
ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Ιωάννη Ανθόπουλου, πρώην βουλευτή ΠΑΣΟΚ νομού Σερρών

Π Ρ Ο Σ
Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Κοινοποίηση: Μ.Μ.Ε.

Αθήνα 24 Ιουλίου 2007

Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι,
διατηρώ το δικαίωμα να σας προσφωνώ συντρόφους, παρά το γεγονός ότι τυπικά εξακολουθώ να βρίσκομαι υπό καθεστώς αόριστης αναστολής της ιδιότητας του μέλους ΠΑΣΟΚ από τον Ιανουάριο του 2004. Κι αυτό γιατί ήμουν για τριάντα (30) χρόνια μέλος, δεκαπέντε (15) χρόνια βουλευτής και επτά (7) χρόνια υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ.
Ο λόγος της αναστολής της ιδιότητας του μέλους ήταν η δήθεν μη τήρηση των όρων και προϋποθέσεων διαφάνειας όσον αφορά στη διαδικασία υπογραφής, κατάθεσης και συζήτησης της γνωστής τροπολογίας «Πόρτο-Καρράς». Ειδικότερα, ότι συμπεριφέρθηκα αντιδεοντολογικά, γιατί δήθεν δολίως έθεσα τις υπογραφές συντρόφων, που είχαν προϋπογράψει την επίμαχη τροπολογία, όταν για τρίτη φορά την επανακατέθεσα με την παρακλητική εντολή της τότε κυβέρνησης.
Μετά την πανηγυρική αθώωσή μου με αμετάκλητη απόφαση του Γ΄ Τριμελούς Εφετείου Αθήνας σε πρώτο και τελευταίο βαθμό και αφού περίμενα να συμπληρωθεί και η διετία που προβλέπει το Καταστατικό του Κινήματος υπέβαλα σχετική αίτηση στις 4 Απριλίου 2006, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο του κόμματος και σε όλα τα αρμόδια όργανα για την επανεξέταση της υπόθεσής μου, λόγω νέων στοιχείων, με βάση τα οποία εξέλιπε αναδρομικά ο λόγος της διαγραφής μου.
Πέρασαν δέκα (10) ολόκληροι μήνες χωρίς να συγκληθεί η Επιτροπή Πιστοποίησης και Καταστατικού, η οποία με είχε διαγράψει με απόφασή της ως Επιτροπή Δεοντολογίας το 2004 και δεν έλαβα καμία απάντηση από τους παραλήπτες εκείνης της επιστολής-αίτησης. Μόνο η Νομαρχιακή Επιτροπή Σερρών συνηγόρησε στο αίτημά μου και έκανε θετική εισήγηση στις 23-6-06 χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Στις 7-3-2007 απηύθυνα δεύτερη, αλλ’ αυτή τη φορά, Ανοιχτή Επιστολή στον Πρόεδρο του Κόμματος και σε όλα τα αρμόδια όργανα. Ζητούσα αιτιολογημένα την αποκατάστασή μου ως μέλους και την συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Πέρασαν άλλοι πέντε (5) περίπου μήνες και η δεύτερη επιστολή μου είχε την ίδια τύχη. Ούτε τα όργανα λειτούργησαν ούτε καμία απάντηση μου δόθηκε.
Παρ’ όλα αυτά υπέβαλα νομότυπα την αίτηση για υποψήφιος βουλευτής (με την ιδιότητα του Φίλου του ΠΑΣΟΚ) και το αρμόδιο όργανο (Επιτροπή Πιστοποίησης και Καταστατικού) με πιστοποίησε ως υποψήφιο και απέστειλε το όνομά μου για αξιολόγηση στην Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Σερρών και στην Περιφερειακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Κεντρικής Μακεδονίας. Είχα θετική αξιολόγηση και από τα δύο όργανα με τον αστερίσκο ότι η περίπτωσή μου κατά άλλα πρέπει να κριθεί από τον Πρόεδρο του Κόμματος.
Αποτελεί αναμφισβήτητο δικαίωμα κάθε μέλους του κόμματος, που διώχθηκε και τιμωρήθηκε πειθαρχικά, μετά την δικαστική δικαίωσή του να επιδιώκει την κομματική του αποκατάσταση. Επίσης είναι αναφαίρετο δικαίωμα ενός πολιτικού, που τιμωρήθηκε αυστηρά για κάτι που δεν έκανε αλλά ψεύτικα και άδικα κατηγορήθηκε και διασύρθηκε, να επιδιώκει να κριθεί από το λαό για την πολιτική του αποκατάσταση. Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα για κάθε περίπτωση.
Είναι εύλογο, να μη μπορώ να αντιληφθώ από τη μία πλευρά την αδικαιολόγητη καθυστέρηση του αρμόδιου κομματικού οργάνου να συγκληθεί και να με αποκαταστήσει ως πλήρες μέλος. Από την άλλη δεν μπορώ να αντιληφθώ με ποιά αιτιολογία ενδεχομένως θα αποκλειστώ από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις Σέρρες.
Διότι, όσον αφορά στην κομματική μου αποκατάσταση, ο μέγιστος χρόνος μιας πειθαρχικής τιμωρίας δεν μπορεί να υπερβεί τη διετία χωρίς επανεξέταση του θέματος από την Επιτροπή Πιστοποίησης και Καταστατικού μετά από αίτηση του μέλους τους Κόμματος. Όσον αφορά στην πολιτική μου αποκατάσταση, η τιμωρία του πολιτικού αποκλεισμού για μια τετραετία, είναι πολύ μεγάλη και η αναιτιολόγητη επανάληψή της για μία ακόμη τετραετία θα είναι αβάσταχτα σκληρή και δύο φορές πιο άδικη.
Ποιο είναι το «ασυγχώρητο» πολιτικό λάθος που με καταδικάζει σε ισόβιο αποκλεισμό από το κόμμα μου και τον πολιτικό βίο της χώρας; Αλλά για τα πολιτικά λάθη ο τελικός κριτής είναι πάντα ο λαός. Και εγώ ζητώ, μετά τη δικαστική δικαίωσή μου όσον αφορά στην ηθική διάσταση του «λάθους», να μου δώσετε την ευκαιρία να με κρίνει ο φυσικός μου δικαστής που για τους πολιτικούς δεν είναι άλλος από τον λαό. Εξάλλου θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις στον αγώνα για τη νίκη του κόμματός μας, που απαιτεί ομόνοια συντροφική και συσπείρωση αγωνιστική.
Σύντροφοι, απευθύνομαι στη σκέψη και το συναίσθημά σας. Μας ενώνει όχι μόνο η ιδεολογία αλλά και η ιστορία αυτού του Κινήματος. Η ιδεολογία μας στηρίζεται στις αρχές της αλήθειας και του δικαίου που αφενός υπηρετούν το συμφέρον της κοινωνίας και των μελών της και αφετέρου διέπουν τις εσωκομματικές μας σχέσεις. Η ιστορία μας υπαγορεύει να μη ξεχνούμε την προσφορά και τον πρότερο έντιμο πολιτικό βίο του κάθε συντρόφου που αποδεδειγμένα έπεσε θύμα της μόνιμης και διαχρονικής λασπολογίας της δεξιάς και να τον περιβάλλουμε με φιλία, συντροφικότητα και υποστήριξη. Ως ελάχιστη απόδειξη συντροφικότητας, φιλίας και υποστήριξης ζητώ να μου αναγνωρίσετε το αυτονόητο δικαίωμά μου να κριθώ από το λαό στις προσεχείς εκλογές.

Με συντροφικά και φιλικά αισθήματα
Ι. ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Μια ενναλακτική πρόταση....

Του Νίκου Μάργαρη,
καθηγητή στο Τμήμα Περιβάλλοντος του ΠανεπιστημίουΑιγαίου
και διευθυντή της ελληνικής έκδοσης του «Νational Geographic»

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τηΜεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική,στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναιειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σεαυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουνστις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν τοπιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.
2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδικήαντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα. Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανάπάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικάστοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα ταστοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο πουχρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.
3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές Εμπρηστές στην Ελλάδα είναι η ΔΕΗ, οιανεξέλεγκτες χωματερές και όσοι έχουν κοπάδια. Δεν υπάρχουν σατανικοίεμπρηστές με κουκούλες και μηχανές που καίνε τα δάση. Υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Στη Χαλκιδική η φωτιάξεκίνησε πέρσι από κεραυνό. Τώρα έλεγε κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός ότιυπήρχε εμπρηστικός μηχανισμός στην Πάρνηθα. Είναι λάθος. Βρίσκουν μια παλιά οβίδα και λένε μετά ότι πρόκειται για εμπρηστικό μηχανισμό.
4. Τα πεύκα είναι οι μεγάλοι ένοχοι Έχουμε μια μανία με τα πεύκα. Ταφυτεύουμε παντού. Στα στρατόπεδα τα βάζουν δίπλα στις πυριτιδαποθήκες. Τα πεύκα όμως έχουν ένα... μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλούν, τη φωτιά. Ανήκει στο DΝΑ τους. Στο Πήλιο που δεν έχει πεύκα, πήγαν οι δασολόγοι και φύτεψαν. Τα πεύκα αυτάέχουν καεί έως τώρα τρεις φορές. Στην Πάρνηθα τα πεύκα έκαψαν τα έλατα. Από τη ρητίνη βγαίνει το εύφλεκτο νέφτι.
5. Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας Υποτίθεται ότι είχαν κάνει Εθνικό Δρυμό καιμιλούσαν για τα κρι-κρι που τα έφεραν από την Κρήτη. Είχαν μαντρώσει μιαπεριοχή και είχαν βάλει μέσα ελάφια. Για να δουλέψει πραγματικά ένα οικοσύστημα με ζαρκάδια και ελάφια έπρεπε να υπήρχαν και λύκοι. Τα ελάφιαείχαν γίνει τόσο πολλά που τρώγανε συνεχώς τους φλοιούς των ελάτων.
6. Δεν θα λιγοστέψει το οξυγόνο των Αθηναίων Άκουσα ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο στην Αθήνα. Το οξυγόνο, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, δεν έχειελαττωθεί. Το οξυγόνο παράγεται κατά ενενήντα τοις εκατό απο τους ωκεανούς.Πιστεύει κανείς ότι στη Σαχάρα δεν έχουν οξυγόνο; Στους πόλους που δεν έχουν δέντρα δεν έχουν οξυγόνο άραγε; Άκουσα επίσης να λένε και να ξαναλένε εξαφανίστηκε ο τελευταίος πνεύμοναςπρασίνου. Δεν ήταν ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Υπάρχειη άλλη πλευρά της Πάρνηθας, η Πεντέλη, ο Υμηττός που ξαναπρασίνισε.
7. Δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα, ούτε αναδασώσεις Στο Άγιον Όρος,πριν από δέκα χρόνια, μια φωτιά είχε κατακάψει τα πάντα. Καθηγητές καιοικολόγοι λέγανε ότι έπρεπε να γίνουν αναδασώσεις. Οι καλόγεροι δεν άφησαν κανέναν να μπει μέσα. Οι καλόγεροι ευτυχώς δεν έχουν γίδια. Το δάσος έγινεκαλύτερο απ/ ό,τι ήταν πριν. Στην Πάρνηθα σήμερα υπάρχει ένας υποόροφος. Είναι ο σχίνος, η κουμαριά, τοπουρνάρι. Σε αυτά τα φυτά καίγεται μόνο το από πάνω μέρος. Καίγεται δηλαδή το 40%. Το 60% το αποτελούν οι ρίζες τους. Αυτά τα φυτά «ξαναπετάνε» αμέσωςμε τις πρώτες φωτιές. Αυτά που ακούμε περί πλημμύρων κ.λπ. είναι ανοησίες.Το έδαφος και το νερό συγκρατούνται από τον υποόροφο, γιατί οι ρίζες είναι ζωντανές. Δεν πρέπει να πατήσει κανείς μέσα στην καμένη έκταση, να κόψει κορμούς, νατους σέρνει. Στην Πεντέλη, σε εκείνες τις φοβερές αναδασώσεις, μικρώντμημάτων ευτυχώς, σκάβανε και φύτευαν ασθενικά δεντράκια και συγχρόνως καταστρέφανε γύρω στα 100 μικρά φυτά που είχαν φυτρώσει από μόνα τους.

Μάθε παιδί μου… blogging

Ή πώς κάποιοι ξεπέρασαν την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να γράφουμε ό,τι πιστεύουμε και με τα κουβαδάκια τους βρέθηκαν εδώ και καιρό σε άλλη... παραλία


επιμέλεια έρευνας: Χριστίνα Γαλανοπούλου


Παλιός δάσκαλος της δημοσιογραφίας -τηλεοπτικά διόλου γνωστός, ευτυχώς- σε κουβέντες που είχε με δόκιμους δημοσιογράφους συνήθιζε να λέει: «Τα πρώτα δύο χρόνια στη δημοσιογραφία νιώθεις μια ορμή και μια τρομάρα... Ορμή για το ρεπορτάζ, για την είδηση, τρομάρα μην και τα κάνεις σκατά... Τα επόμενα δύο χρόνια -και εφόσον οι γκάφες σου δεν είναι πολλές- σε πιάνει μια σαχλαμάρα. Και κορδώνεσαι και νομίζεις ότι κάποιος είσαι, ότι ασκείς εξουσία. Αυτό κρατάει καιρό. Για κάποιους κρατάει μια ζωή... Εν πάση περιπτώσει όσοι καταφέρουν να περάσουν αυτό το στάδιο γίνονται δημοσιογράφοι της προκοπής. Και να θυμάστε ότι εκείνοι που έχουν διάρκεια στον χώρο είναι αυτοί, οι δημοσιογράφοι-συγγραφείς. Αυτοί που μακριά από το... “αποκλειστικό”, το πληρωμένο ρεπορτάζ ή το δημοσιοϋπαλληλίκι “μιλάνε” την είδηση στη γλώσσα του αναγνώστη».
Τα blogs -αν αποδεχθούμε ότι είναι η νέα μορφή έκφρασης και ενημέρωσης διά του «τυπωθείτω»- το ενδιάμεσο στάδιο του κομπασμού και της σαχλαμάρας φαίνεται ότι το ξεπέρασαν και μάλιστα πριν τη διετία. Άγνωστο πώς. Στην Ελλάδα τα blogs «ανθίζουν» τα τελευταία χρόνια. Με όλα τα καλά και τα κακά αυτής της «ανθοφορίας». Όπου καλά, βάλτε χιούμορ, έξυπνες πένες, χωρίς αυτολογοκρισία και χωρίς... εξαρτήσεις. Όπου κακά, βάλτε παρεξηγήσεις, αγωγές, μηνύσεις και δικαστήρια (όχι που θα γλίτωναν από τον Τυποκτόνο), ενδεχομένως σπιλωμένες υπολήψεις και σε -ευτυχώς- λίγες περιπτώσεις «πληρωμένες» ειδήσεις.
Θα ήταν γενίκευση του κερατά να γραφτεί ότι όλοι οι bloggers έχουν ταλέντο ή είναι ενδιαφέροντες. Ωστόσο, δεν τίθεται αμφιβολία ότι, ειδικά τους τελευταίους μήνες, τα blogs έχουν δώσει το πιο ζουμερό κομμάτι γραφής που θα μπορούσαν να διαβάσουν (κυρίως) οι νέοι -οι οποίοι βάσει των στατιστικών «φτύνουν» συστηματικά τις εφημερίδες- και έχουν γραφτεί πανέξυπνα πράγματα που πολλοί καθιερωμένοι και γνωστοί γραφιάδες ζηλεύουν, και γι’ αυτό κατηγορούν. Γιατί όμως το κατεστημένο των ΜΜΕ -έστω κι αν δεν το ομολογεί ανοιχτά- φοβάται τα blogs; Γιατί τα «ρημάζει» και τα «κλέβει», αρπάζοντας ολόκληρες ειδήσεις και αποκλειστικά έγγραφα -κυρίως από τα δημοσιογραφικά blogs- χωρίς να τολμά να αναφέρει την πηγή; Για τον απλούστατο λόγο ότι μερίδα του κατεστημένου αυτού δεν κάνει καλά τη δουλειά της. Συν τοις άλλοις, της λείπει η φαντασία, η φρεσκάδα, να συνδυάσει λέξεις και ειδήσεις σε ένα όχι γυαλιστερό, αλλά λαχταριστό πακετάκι που κάνει τον αναγνώστη να θέλει να διαβάσει κι άλλο.
Στο προηγούμενο διάστημα, πολλά γράφτηκαν για την ελληνική blogόσφαιρα.
Κυρίως, με αφορμή τον θάνατο της blogger Αμαλίας Καλυβινού και των όσων φόρα παρτίδα έγραφε για το σύστημα υγείας στο blogs της.
(Η κοπέλα -αν και έγραφε καιρό για τα όσα είχε περάσει εξαιτίας της επάρατης νόσου- ανακαλύφθηκε σχεδόν μετά θάνατον και «έφτασε» μέχρι τη Βουλή. Εκεί βέβαια και ενώ το θέμα ανακίνησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, κάποιοι –αρχικά- είχαν την ηλιθιώδη σεμνοτυφία να μη δέχονται τα γραπτά του blog της, επειδή, κατά την άποψη τους, περιείχαν... υβριστικές φράσεις.)
Στις σελίδες που ακολουθούν προτιμήσαμε να δώσουμε τον λόγο -σε κάποιες περιπτώσεις και το πληκτρολόγιο- σε μερικούς από τους πιο δημοφιλείς bloggers στην ελληνική blogόσφαιρα.
Οι περισσότεροι ανταποκρίθηκαν αμέσως στο κάλεσμα και τα όσα γράφουν -για την πολιτική, για τα media, για την ενημέρωση, για τη χαρά τού να γράφεις, έστω κι αν γράφεις χαζομάρες- είναι ενδεικτικά των όσων πρέπει να περιμένουμε από το blogging εντός και εκτός επικρατείας.
Πολλοί από αυτούς ομολογούν πράγματα που όλοι στα ΜΜΕ τα ξέρουν και παριστάνουν ότι δεν συμβαίνουν (χα, χα, χα, κύριε Σόμπολε). Όπως ότι σε σχεδόν κανένα έντυπο ο συντάκτης -όχι ο δημοσιογράφος, αλλά ακόμη και αυτός που απλώς στέλνει μια επιστολή διαμαρτυρίας σε μια εφημερίδα- λογοκρίνεται και ελάχιστες πιθανότητες έχει να δει το κείμενό του δημοσιευμένο όπως το έγραψε, όταν αυτό αφορά: δημόσια πρόσωπα, μεγάλα ονόματα των ΜΜΕ και της πολιτικής ζωής, επιχειρηματίες...
Άλλοι εμφανίζονται μέσα από τα κείμενά τους πιο χαλαροί και άλλοι έτοιμοι να πάρουν τα όπλα. Πάντως, όλοι με τον τρόπο τους εννοούν ότι ο μόνος τρόπος για να πάει μπροστά κάτι -σύστημα, δουλειά, λαός, ιδέες- είναι να γράφουν και να διαβάζουν όλοι. Κι ας γράφουν και βλακείες, δεν πειράζει. Τις γράφουν ανθρώπινα, ρε παιδί μου, γλυκά, χαριτωμένα, χωρίς να ‘χουν πάνω από το κεφάλι τους κάποιον να τους λέει ότι «το ύφος» και «η γραμμή» δεν συμπλέουν με αυτές του περιοδικού, της εφημερίδας, του αρχισυντάκτη τέλος πάντων!
Στην παγκόσμια blogόσφαιρα αυτή τη στιγμή έχουν καταμετρηθεί περισσότερα από 70 εκ. blogs. Στην Ελλάδα έχουμε αρκετά παλιά και αμέτρητα καινούργια με θεματολογία που καλύπτει και τους πιο απαιτητικούς: από blog που ασχολείται με τα... παράθυρα της Ελλάδας (πώς είναι τα παράθυρα της Σαντορίνης και πώς της Ηπείρου - parathyra.blogspot.com), μέχρι blogs αφιερωμένα στην κακία «που είναι υγεία» (kakies.blogspot.com)...
Ενδιάμεσα μπορεί κανείς βρει ενότητες για τον Τύπο, τα media, την πολιτική, τον αθλητισμό, το σεξ (και όοολες τις εκφάνσεις του), κοινώς τα πάντα. Όπως μπορεί να βρει posts για την ελευθερία στο διαδίκτυο, κάτι που ενώνει όλους τους bloggers, κυρίως με αφορμή την πρώτη δίκη εναντίον ενός μέλους τους επρόκειτο να γίνει στις 21 Ιουνίου, η γνωστή πλέον υπόθεση Τσιπρόπουλου.
Η ανερχόμενη δύναμη των blogs -μπορεί να τη μετρήσει κανείς στον αριθμό επισκέψεων και στον φόβο αρκετών δημόσιων ταγών του τόπου που με αγωνία συνδέονται κάθε μέρα μπας και γράφτηκε κάτι που τους αφορά...- μετράται και στο γεγονός ότι τα ΜΜΕ πολλές φορές θέλησαν να τους κάνουν κομμάτι τους. Σκεπτόμενα πονηρά βέβαια, ότι όταν κάποιον από ερασιτέχνη τον κάνεις επαγγελματία, αυτομάτως τον κάνεις και μέρος του συστήματος...
Περίπου τέτοια είναι και η περίπτωση της Καταρίνα Μπόρχερτ, γνωστής και ως blogger της χρονιάς. Η 33χρονη γυναίκα στο blog της “Lyssas Lounge” έγραφε διάφορες ιστορίες, μέχρι που την προσέγγισε ο γερμανικός εκδοτικός οίκος WAZ.
Η συνεργασία της Μπόρχερτ με τον WAZ δεν σταμάτησε εκεί, αφού σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βρέθηκε αρχισυντάκτης του τμήματος online του γερμανικού εκδοτικού συγκροτήματος. Και από εκεί, η άλλοτε ταπεινή blogger χρίσθηκε σύμβουλος της καγκελαρίου Ανγκέλα Μέρκελ, της οποίας και επιμελείται το προσωπικό blog…Με την ελπίδα ότι οι Έλληνες bloggers δεν έχουν τέτοιες φιλοδοξίες, σταματάμε εδώ και τους αφήνουμε να σας τα πουν, μέσα από τις επόμενες σελίδες, όπως εκείνοι τα ξέρουν...

Μάθε παιδί μου… blogging

Ή πώς κάποιοι ξεπέρασαν την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να γράφουμε ό,τι πιστεύουμε και με τα κουβαδάκια τους βρέθηκαν εδώ και καιρό σε άλλη... παραλία

επιμέλεια έρευνας: Χριστίνα Γαλανοπούλου

Παλιός δάσκαλος της δημοσιογραφίας -τηλεοπτικά διόλου γνωστός, ευτυχώς- σε κουβέντες που είχε με δόκιμους δημοσιογράφους συνήθιζε να λέει: «Τα πρώτα δύο χρόνια στη δημοσιογραφία νιώθεις μια ορμή και μια τρομάρα... Ορμή για το ρεπορτάζ, για την είδηση, τρομάρα μην και τα κάνεις σκατά... Τα επόμενα δύο χρόνια -και εφόσον οι γκάφες σου δεν είναι πολλές- σε πιάνει μια σαχλαμάρα. Και κορδώνεσαι και νομίζεις ότι κάποιος είσαι, ότι ασκείς εξουσία. Αυτό κρατάει καιρό. Για κάποιους κρατάει μια ζωή... Εν πάση περιπτώσει όσοι καταφέρουν να περάσουν αυτό το στάδιο γίνονται δημοσιογράφοι της προκοπής. Και να θυμάστε ότι εκείνοι που έχουν διάρκεια στον χώρο είναι αυτοί, οι δημοσιογράφοι-συγγραφείς. Αυτοί που μακριά από το... “αποκλειστικό”, το πληρωμένο ρεπορτάζ ή το δημοσιοϋπαλληλίκι “μιλάνε” την είδηση στη γλώσσα του αναγνώστη».
Τα blogs -αν αποδεχθούμε ότι είναι η νέα μορφή έκφρασης και ενημέρωσης διά του «τυπωθείτω»- το ενδιάμεσο στάδιο του κομπασμού και της σαχλαμάρας φαίνεται ότι το ξεπέρασαν και μάλιστα πριν τη διετία. Άγνωστο πώς. Στην Ελλάδα τα blogs «ανθίζουν» τα τελευταία χρόνια. Με όλα τα καλά και τα κακά αυτής της «ανθοφορίας». Όπου καλά, βάλτε χιούμορ, έξυπνες πένες, χωρίς αυτολογοκρισία και χωρίς... εξαρτήσεις. Όπου κακά, βάλτε παρεξηγήσεις, αγωγές, μηνύσεις και δικαστήρια (όχι που θα γλίτωναν από τον Τυποκτόνο), ενδεχομένως σπιλωμένες υπολήψεις και σε -ευτυχώς- λίγες περιπτώσεις «πληρωμένες» ειδήσεις.
Θα ήταν γενίκευση του κερατά να γραφτεί ότι όλοι οι bloggers έχουν ταλέντο ή είναι ενδιαφέροντες. Ωστόσο, δεν τίθεται αμφιβολία ότι, ειδικά τους τελευταίους μήνες, τα blogs έχουν δώσει το πιο ζουμερό κομμάτι γραφής που θα μπορούσαν να διαβάσουν (κυρίως) οι νέοι -οι οποίοι βάσει των στατιστικών «φτύνουν» συστηματικά τις εφημερίδες- και έχουν γραφτεί πανέξυπνα πράγματα που πολλοί καθιερωμένοι και γνωστοί γραφιάδες ζηλεύουν, και γι’ αυτό κατηγορούν. Γιατί όμως το κατεστημένο των ΜΜΕ -έστω κι αν δεν το ομολογεί ανοιχτά- φοβάται τα blogs; Γιατί τα «ρημάζει» και τα «κλέβει», αρπάζοντας ολόκληρες ειδήσεις και αποκλειστικά έγγραφα -κυρίως από τα δημοσιογραφικά blogs- χωρίς να τολμά να αναφέρει την πηγή; Για τον απλούστατο λόγο ότι μερίδα του κατεστημένου αυτού δεν κάνει καλά τη δουλειά της. Συν τοις άλλοις, της λείπει η φαντασία, η φρεσκάδα, να συνδυάσει λέξεις και ειδήσεις σε ένα όχι γυαλιστερό, αλλά λαχταριστό πακετάκι που κάνει τον αναγνώστη να θέλει να διαβάσει κι άλλο.
Στο προηγούμενο διάστημα, πολλά γράφτηκαν για την ελληνική blogόσφαιρα.
Κυρίως, με αφορμή τον θάνατο της blogger Αμαλίας Καλυβινού και των όσων φόρα παρτίδα έγραφε για το σύστημα υγείας στο blogs της.
(Η κοπέλα -αν και έγραφε καιρό για τα όσα είχε περάσει εξαιτίας της επάρατης νόσου- ανακαλύφθηκε σχεδόν μετά θάνατον και «έφτασε» μέχρι τη Βουλή. Εκεί βέβαια και ενώ το θέμα ανακίνησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, κάποιοι –αρχικά- είχαν την ηλιθιώδη σεμνοτυφία να μη δέχονται τα γραπτά του blog της, επειδή, κατά την άποψη τους, περιείχαν... υβριστικές φράσεις.)
Στις σελίδες που ακολουθούν προτιμήσαμε να δώσουμε τον λόγο -σε κάποιες περιπτώσεις και το πληκτρολόγιο- σε μερικούς από τους πιο δημοφιλείς bloggers στην ελληνική blogόσφαιρα.
Οι περισσότεροι ανταποκρίθηκαν αμέσως στο κάλεσμα και τα όσα γράφουν -για την πολιτική, για τα media, για την ενημέρωση, για τη χαρά τού να γράφεις, έστω κι αν γράφεις χαζομάρες- είναι ενδεικτικά των όσων πρέπει να περιμένουμε από το blogging εντός και εκτός επικρατείας.
Πολλοί από αυτούς ομολογούν πράγματα που όλοι στα ΜΜΕ τα ξέρουν και παριστάνουν ότι δεν συμβαίνουν (χα, χα, χα, κύριε Σόμπολε). Όπως ότι σε σχεδόν κανένα έντυπο ο συντάκτης -όχι ο δημοσιογράφος, αλλά ακόμη και αυτός που απλώς στέλνει μια επιστολή διαμαρτυρίας σε μια εφημερίδα- λογοκρίνεται και ελάχιστες πιθανότητες έχει να δει το κείμενό του δημοσιευμένο όπως το έγραψε, όταν αυτό αφορά: δημόσια πρόσωπα, μεγάλα ονόματα των ΜΜΕ και της πολιτικής ζωής, επιχειρηματίες...
Άλλοι εμφανίζονται μέσα από τα κείμενά τους πιο χαλαροί και άλλοι έτοιμοι να πάρουν τα όπλα. Πάντως, όλοι με τον τρόπο τους εννοούν ότι ο μόνος τρόπος για να πάει μπροστά κάτι -σύστημα, δουλειά, λαός, ιδέες- είναι να γράφουν και να διαβάζουν όλοι. Κι ας γράφουν και βλακείες, δεν πειράζει. Τις γράφουν ανθρώπινα, ρε παιδί μου, γλυκά, χαριτωμένα, χωρίς να ‘χουν πάνω από το κεφάλι τους κάποιον να τους λέει ότι «το ύφος» και «η γραμμή» δεν συμπλέουν με αυτές του περιοδικού, της εφημερίδας, του αρχισυντάκτη τέλος πάντων!
Στην παγκόσμια blogόσφαιρα αυτή τη στιγμή έχουν καταμετρηθεί περισσότερα από 70 εκ. blogs. Στην Ελλάδα έχουμε αρκετά παλιά και αμέτρητα καινούργια με θεματολογία που καλύπτει και τους πιο απαιτητικούς: από blog που ασχολείται με τα... παράθυρα της Ελλάδας (πώς είναι τα παράθυρα της Σαντορίνης και πώς της Ηπείρου - parathyra.blogspot.com), μέχρι blogs αφιερωμένα στην κακία «που είναι υγεία» (kakies.blogspot.com)...
Ενδιάμεσα μπορεί κανείς βρει ενότητες για τον Τύπο, τα media, την πολιτική, τον αθλητισμό, το σεξ (και όοολες τις εκφάνσεις του), κοινώς τα πάντα. Όπως μπορεί να βρει posts για την ελευθερία στο διαδίκτυο, κάτι που ενώνει όλους τους bloggers, κυρίως με αφορμή την πρώτη δίκη εναντίον ενός μέλους τους επρόκειτο να γίνει στις 21 Ιουνίου, η γνωστή πλέον υπόθεση Τσιπρόπουλου.
Η ανερχόμενη δύναμη των blogs -μπορεί να τη μετρήσει κανείς στον αριθμό επισκέψεων και στον φόβο αρκετών δημόσιων ταγών του τόπου που με αγωνία συνδέονται κάθε μέρα μπας και γράφτηκε κάτι που τους αφορά...- μετράται και στο γεγονός ότι τα ΜΜΕ πολλές φορές θέλησαν να τους κάνουν κομμάτι τους. Σκεπτόμενα πονηρά βέβαια, ότι όταν κάποιον από ερασιτέχνη τον κάνεις επαγγελματία, αυτομάτως τον κάνεις και μέρος του συστήματος...
Περίπου τέτοια είναι και η περίπτωση της Καταρίνα Μπόρχερτ, γνωστής και ως blogger της χρονιάς. Η 33χρονη γυναίκα στο blog της “Lyssas Lounge” έγραφε διάφορες ιστορίες, μέχρι που την προσέγγισε ο γερμανικός εκδοτικός οίκος WAZ.
Η συνεργασία της Μπόρχερτ με τον WAZ δεν σταμάτησε εκεί, αφού σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βρέθηκε αρχισυντάκτης του τμήματος online του γερμανικού εκδοτικού συγκροτήματος. Και από εκεί, η άλλοτε ταπεινή blogger χρίσθηκε σύμβουλος της καγκελαρίου Ανγκέλα Μέρκελ, της οποίας και επιμελείται το προσωπικό blog…Με την ελπίδα ότι οι Έλληνες bloggers δεν έχουν τέτοιες φιλοδοξίες, σταματάμε εδώ και τους αφήνουμε να σας τα πουν, μέσα από τις επόμενες σελίδες, όπως εκείνοι τα ξέρουν...

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2007 07:00

Ασφαλιστικές δικλίδες για τις δημοσκοπήσεις

ΕΝΤΟΣ της εβδομάδας κατατίθεται στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τη ρύθμιση θεμάτων δημοσκοπήσεων, το οποίο εγκρίθηκε χθες από την Κυβερνητική Επιτροπή.
O υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Θεόδωρος Ρουσόπουλος.
Οπως δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Θεόδωρος Ρουσόπουλος, στις βασικές ρυθμίσεις αναφέρεται ότι η συλλογή των στοιχείων της δημοσκόπησης γίνεται σε συγκεκριμένο αριθμό δείγματος. Το μίνιμουμ γι` αυτές τις πολιτικές δημοσκοπήσεις είναι τα 1.000 άτομα. Επίσης, είναι υποχρέωση των εταιρειών να αναφέρουν τόσο τα στοιχεία του δείγματος, όσο και τη μέθοδο συλλογής στοιχείων, τον τρόπο καταγραφής της πρόθεσης ψήφου ή της δήλωσης ψήφου.
Η δήλωση ψήφου είναι το γνωστό μέχρι σήμερα exit poll, δηλαδή την ώρα που κάποιος έχει ψηφίσει και εξέρχεται του εκλογικού τμήματος. Ακόμη, οι εταιρείες υποχρεούνται να αναφέρουν το ερωτηματολόγιο, την ταυτότητα της δημοσκόπησης και μια σειρά άλλων θεμάτων, όπως τον αριθμό μητρώου που κατέχει κάθε εταιρεία στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης το τμήμα διαφάνειας του οποίου είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο. Παραλλήλως, δημιουργείται αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία στην οποία μετέχει ο Σύνδεσμος Εταιρειών Δημοσκοπήσεων και κάθε άλλη αντιπροσωπευτική οργάνωση, η οποία ελέγχει σε πρώτο βαθμό, στο πλαίσιο της λογικής της αυτορύθμισης, δημοσκοπήσεις που χρειάζεται να ελεγχθούν κατά την κρίση αυτής της εταιρείας.
Ο κ. Ρουσόπουλος σημείωσε ότι αντίστοιχη εταιρεία ιδρύεται και με το νόμο που πρόσφατα ψηφίστηκε στη Βουλή για τα Μέσα Ενημέρωσης στο νόμο για τη συγκέντρωση και την αδειοδότηση. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, σε κάθε περίπτωση, έχει τον τελικό λόγο.
Προ των εκλογών
Σε ό,τι αφορά το θέμα της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων, o κ. Ρουσόπουλος ανέφερε ότι μέχρι τώρα απαγορευόταν η διενέργεια δημοσκοπήσεων για ένα χρονικό διάστημα προ των εκλογών.
Σύμφωνα με κάποια παλαιότερη διάταξη για 40 ημέρες προ των εκλογών, σύμφωνα με τη διάταξη του 2002 για 15 ημέρες προ των εκλογών επιτρέπεται η διενέργεια δημοσκοπήσεων.Αυτό που απαγορεύεται είναι η δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων τις τελευταίες 15 ημέρες.
«Θεωρούμε ότι 15 ημέρες προ των εκλογών είναι ένα χρονικό διάστημα ικανό για να μπορέσει ανεπηρέαστος ο πολίτης, στη συνέχεια, να οδηγηθεί στην κάλπη και να ψηφίσει», επισήμανε ο κ. Ρουσόπουλος.

Στυμφάλια 2007

Σάβ. 28, Κυρ. 29 Ιουλίου
Αριστοφάνη «Πλούτος»
«Απʼ έξω» του Ανδρέα Θωμόπουλου
«Ρακοσυλλέκτες» μουσικό συγκρότημα
Στη Λίμνη Στυμφαλία (Μονή Ζαρακά, Κιόνια)

Το Σάββατο 28 Ιουλίου στις 9μ.μ. και στα πλαίσια των καλοκαιρινών εορτών «Στυμφάλια 2007», παρουσιάζονται δύο θεατρικές παραστάσεις, ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη και οι «Απʼ έξω» του Ανδρέα Θωμόπουλου. Τα έργα θα παιχτούν στο εξαίσιο φυσικό περιβάλλον της Λίμνης Στυμφαλίας, με φόντο την εντυπωσιακή φράγκικη εκκλησία του 13ου αι., με την υποστήριξη του Δήμου Στυμφαλίας και της Νομαρχίας Κορίνθου και με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.
Ο «Πλούτος» παρουσιάζεται από την παιδική θεατρική ομάδα του Δήμου Στυμφαλίας, σε διασκευή για παιδιά του Δημήτρη Ποταμίτη και μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη. Σκηνοθεσία και διδασκαλία από τη Μαρία Σκούπα, κοστούμια από τη Φωτίκα Καραλή. Ζωντανή μουσική από τον Λάκη Καραλή (κιθάρα), Ανδριανή Καραγιάννη (πιάνο, αρμόνιο), Ίσιδα Μουζά (τσέλο). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα 20 παιδιά της ομάδας, προερχόμενα από τα γύρω ορεινά χωριά, έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το θέατρο, αποδρώντας για τις πρόβες τους από τις αγροτικές δουλειές των γονέων τους, σε μια προσπάθεια του Δήμου για δημιουργικές θερινές διακοπές των παιδιών αυτών και στα πλαίσια προσπάθειας για μια διαφορετικού τύπου πολιτιστική αποκέντρωση. Η ομάδα θα παρουσιάσει την παράσταση και στις εκδηλώσεις του Δήμου Μονεμβασίας για το παιδί, το πρώτο Σάββατο του Αυγούστου. Η παράσταση διαρκεί 40ʼ.
Ακολουθεί την ίδια μέρα, η τρυφερή κωμωδία «Απʼ έξω», έργο του Ανδρέα Θωμόπουλου βραβευμένο από το ΥΠ.ΠΟ. το 2006, που παρουσιάζεται στη Στυμφαλία για πρώτη φορά στο Ελληνικό κοινό. Σκηνοθεσία Λάκης Καραλής, κοστούμια Φωτίκα Καραλή, ζωντανή μουσική (Μότσαρτ, Μπαχ, Βιβάλντι) από πιάνο (Ανδριανή Καραγιάννη) και τσέλο (Ίσιδα Μουζά). Δύο περιθωριακοί τύποι, μια πρώην ηθοποιός και ένας μουσικός της όπερας, συναντιούνται κάθε βράδυ στο συνηθισμένο τους παγκάκι, στο πάρκο. Όμως απόψε, δίπλα τους κάθεται ένα τρίτο πρόσωπο, ένα παράξενος ξένος που ασχολείται με το χρηματιστήριο. Δύο άνθρωποι που η ζωή τους έχει αφήσει «απʼ έξω», σε ένα κόσμο που κυνηγάει το κέρδος, ζουν με αγάπη, απλότητα, ανθρωπιά και αξιοπρέπεια και αφηγούνται την ιστορία τους σε μια σύγχρονη κωμωδία. Η παράσταση διαρκεί 75ʼ.
Το έργο θα παρουσιαστεί το χειμώνα στην Αθήνα, στο θέατρο ΒΑΦΕΙΟ.
Την Κυριακή 29 Ιουλίου στις 9μ.μ., το μουσικό συγκρότημα «Ρακοσυλλέκτες», στο πλαίσιο των ίδιων εορτών του Δήμου Στυμφαλίας, θα διασκεδάσει το κοινό του με ρεμπέτικο, παραδοσιακό και λαϊκό τραγούδι, σε ένα πλούσιο ρεπερτόριο από γνωστά τραγούδια του είδους. Η Ιουλία Καραπατάκη στο τραγούδι, Νίκος Πλιός κιθάρα-τραγούδι, Ζαχαρίας Γερασκλής μπουζούκι-φωνή, Άρης Κονιδάρης πιάνο, Μιχάλης Μπακάλης κρουστά-φωνή, Άρης Παπαπαναγιώτου μπάσο.
Παράλληλα με τις εκδηλώσεις θα λειτουργήσει Έκθεση Φωτογραφίας με θέμα «Η ΛΙΜΝΗ».
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ.
Πληροφορίες:Δήμος Στυμφαλίας κα Βαρδουνιώτη, τηλ: 6974-96.16.98