Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΑΚΗΣ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ "ΣΥΣΤΑΣΕΩΝ" ΤΗΣ ΜΠΟΛΩΝΙΑΣ…

Του Αλέξανδρου Κουτσομητόπουλου

Άκρα του τάφου σιωπή τηρούν, μέχρι σήμερα , τα δυο ηγετικά στελέχη του ¨ΣΥΝ¨ σχετικά με το αποκαλυπτικό και απόλυτα τεκμηριωμένο ¨Ρεπορτάζ¨ ενός δημοσιογράφου, το οποίο δημοσιεύτηκε σε δύο αριστερές ιστοσελίδες και προκάλεσε εύλογες απορίες και αντιπαραθέσεις.
Ο συντάκτης έθεσε το καίριο ερώτημα, που παραμένει βροντερά αναπάντητο, το πώς γίνεται να καταγγέλεις την Ν.Δ. σαν εκπρόσωπο των κεφαλαιοκρατικών-επιχειρηματικών συμφερόντων, επειδή προωθεί με την αναθεώρηση του άρθρου 16 την εμπορευματοποίηση της Παιδείας , πως γίνεται να χλευάζεις τον Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟ , επειδή άλλαξε θέση , σε σχέση με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την αναθεώρηση του Συντάγματος , ¨κάτω από την πίεση του φοιτητικού κινήματος, ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΣΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ- ΨΗΦΙΣΕΙ ΜΟΛΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ- ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΤΡΑ !!!
Επίσης ο συντάκτης καταλήγει σε μια διαπίστωση που θέτει ένα ηθικό πολιτικό ζήτημα για την λειτουργία του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών του εκπροσώπων σε σχέση με τον σεβασμό της Συνταγματικής αρχής του σεβασμού της ¨λαϊκής κυριαρχίας¨, δηλαδή του Ελληνικού λαού. Δηλαδή επί της ουσίας ρωτά : πόσο σεβόμαστε την εγγυημένη από το Ελληνικό Σύνταγμα ¨αρχή της λαϊκής κυριαρχίας ¨, όταν ψηφίζουμε μία ¨Εκθεση¨ του Ε.Κ. που αποτελεί ΣΥΣΤΑΣΗ προς την ¨Επιτροπή¨ της Ε.Ε. και το ¨Συμβούλιο¨ των υπουργών για να εκδώσουν μια ¨Οδηγία¨ ( Νόμο ) με σκοπό να ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ¨εκ των άνω¨ σε όλες τις χώρες - μέλη, πέρα από τηνπραγματική βούληση των λαών τους; Είναι σωστό να ισχυρίζεσαι, στο εσωτερικό της χώρας, όπου αντλείς και την πολιτική σου δύναμη, πως σέβεσαι και υποστηρίζεις τις επιθυμίες και τα αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας ( φοιτητών- διδασκόντων ) και παράλληλα να προωθείς τα αντίθεταμε μηχανισμούς ¨εξωτερικής επιβουλής¨;
Το ¨Indymedia¨ είχε την δημοκρατική ευαισθησία και το ¨τσαγανό¨ να επιτρέψει την δημοσίευση και τον ελεύθερο διάλογο ενός ¨ενοχλητικού¨ Ρεπορτάζ , παρά τις έντονες αντιδράσεις κάποιων κομματικών ¨πατριωτών¨. Το σάϊτ όμως των ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (για φαντάσου επαγγελματική συνέπεια !) του ¨SOSIALFORUM¨ ΠΈΡΑΣΕ ΣΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΕΣΒΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ που είχε καταχωρήσει κάποιος επισκέπτης. Από χθες το απόγευμα όποιος πατήσει στο ¨Link¨ ( όπου υπήρχε η αναδημοσίευση και τα σχόλια ): http://www.socialforum-media.gr/forum/viewtopic.php?p=20235#20235 θα διαβάσει το εκπληκτικό :
¨Η Θ.Ενότητα ή η δημοσίευση που ζητήσατε δεν υπάρχει¨ !!!
Σίγουρα κάποιους ¨Αριστερούς¨ είχε υπόψη του ο Τζώρτς Όργουελ όταν έγραφε το ¨1984¨ και τη ¨Φάρμα των ζώων¨ , όπως επίσης και Άρθουρ Καίσλερ με το ¨Κομισάριος και ο Γιόγκι¨. Φαίνεται πως ούτε διαβάζουν , ούτε μαθαίνουν.

ΟΛΟ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΟΠΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ¨INDYMEDIA¨
Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΠΟΛΟΝΙΑ
ΑΛΛΑ ΕΙΣΗΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ ΤΟ 2002 ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗ Ν.Δ. - ΑΛΛΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ.
Δεν το πίστευα στα μάτια μου όταν διάβασα το σχετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση (2002). ) …
Στο κείμενο αυτό διαπιστώνουμε πως ο ΣΥΝ , η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έχουν την ίδια άποψη για την αναγκαιότητα ύπαρξης των ιδιωτικών πανεπιστημίων και την χρηματοδότηση τους από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επίσης τάσσονται υπέρ της ανεπιφύλακτης εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Οδηγιών της Μπολόνια σε σχέση με τις ¨μεταρρυθμίσεις¨ στην Παιδεία και υπέρ της θεσμοθέτησης ¨συστημάτων αξιολόγησης εκπαιδευτικής απόδοσης των Α.Ε.Ι. και εξασφάλισης της ανταγωνιστικότητας¨ με ότι αυτό συνεπάγεται…
Θα απαντήσει ο κ. Αλ. Αλαβάνος.;
Θα δεχόμουνα και μια απάντηση που θα έλεγε πως στα τελευταία πέντε χρόνια ¨ωρίμασα¨ πολιτικά…μη μιλάτε για το παρελθόν , λήθη , ¨ας κοιτάξουμε το μέλλον¨….
Χωρίς πολλά λόγια, συγκεκριμένα :
Στις 15 Νοεμβρίου 2001 ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάλεσε την ¨Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων¨ ( στην οποία συμμετείχε τότε και ο Αλέκος Αλαβάνος ) να συντάξει μία ¨Έκθεση Πρωτοβουλίας¨ σχετικά με τα Πανεπιστήμια και την Ανώτατη Εκπαίδευση στον λεγόμενο ¨Ευρωπαϊκό Χώρο¨ .
Η ΕΙΔΗΣΗ : Η ¨Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων¨ συνήλθε τρις φορές για να συντάξει τις προτάσεις και το σκεπτικό της .
Στην τελευταία συνεδρίαση της , στις 23/11/2002 , ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΜΟΦΩΝΑ , δηλαδή και με την σύμφωνη γνώμη του κ. Αλέκου Αλαβάνου , τις προτάσεις της , η οποίες κατατέθηκαν την επομένη ( 24/11/2002) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πήραν τη μορφή ¨Πρότασης Ψηφίσματος¨ προς την Ολομέλεια. ( Κωδικός : 2001/2174(INI). http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+REPORT+A5-2002-0183+0+DOC+XML+V0//EL
Στη συνέχεια , στις 5 Σεπτεμβρίου 2002 , η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε ( ψήφισε ) την προτεινόμενη και ΟΜΟΦΩΝΗ ( με την συμμετοχή του κ. Αλαβάνου ) ¨ Έκθεση Πρωτοβουλίας¨ της ¨Μορφωτικής Επιτροπής¨. Κωδικός του ψηφίσματος : P5_TA(2002)0404 A5-0183/2002
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P5-TA-2002-0404+0+DOC+XML+V0//EL&language=EL
Όπως βλέπουμε στα πρακτικά της επίμαχης συνεδρίασης του Ε.Κ. ο κ. Παπαγιαννάκης εκ μέρους του ΣΥΝ ( ο κ. Αλαβάνος δεν ήταν παρών ) ανήκει στους 379 Ευρωβουλευτές που υπερψήφισαν την πρόταση, μαζί με τους βουλευτές της ¨Ν.Δ. κ.κ. Αβέρωφ , Τρακατέλη , Ξαρχάκο , Φώλια , Κράτσα-Τσαγκοροπούλου , όπως και με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κ.κ. Σουλαδάκη , Μαστοράκη , Καραμάνου και τον ομογενή Σοσιαλδημοκράτη ( S.P.D. ) Γιάννη Σακκελαρίου….
Από τους Έλληνες Ευρωβουλευτές φαίνεται ότι καταψήφισαν μόνο οι κύριοι Αλλυσανδράκης και Κόρακας του Κ.Κ.Ε. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/el/oj/2003/ce272/ce27220031113el04280429.pdf
Τι εισηγήθηκε λοιπόν ο κ. Αλ. Αλαβάνος προς το Ε.Κ. και τι ψήφισε ο κ. Παπαγιαννάκης, μαζί με τους βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ;
Ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, – έχοντας υπόψη το άρθρο 149 της Συνθήκης που ιδρύει τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, – έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού (A5-0183/2002),
– πιστεύει ότι πρέπει να επιταχυνθεί και να ενδυναμωθεί η διαδικασία της Μπολόνια…
– πιστεύει ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια η ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αποτελούν μέρος του ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος και συμβάλουν στην ανάπτυξη του…
– καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν μια εταιρική σχέση με τις δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις ή τις τοπικές αρχές προκειμένου να βελτιωθεί η χρηματοδότηση των σπουδών διδακτορικού ή μεταδιδακτορικού επιπέδου•
– καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν την ιδέα της δημιουργίας Έδρας των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων, η λειτουργία της οποίας θα ήταν βασικά…η καθιέρωση συστημάτων αξιολόγησης της ποιότητας και των αποτελεσμάτων…
– να προωθήσει τη σύγκλιση και την ανταγωνιστικότητα των πανεπιστημίων στο ευρωπαϊκό και στο διεθνές πλαίσιο…
– ζητεί από τα κράτη μέλη και τα πανεπιστήμια να λάβουν μέτρα προκειμένου να ξεπερασθούν τα νομικά και διοικητικά εμπόδια που δυσκολεύουν την κινητικότητα, και να υιοθετήσουν μη χρονοβόρα και ευέλικτα συστήματα για τη διαδικασία αναγνώρισης των διπλωμάτων, σπουδών και τίτλων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν υπάρχουν στη συγκεκριμένη χώρα.
Επίσης, συνιστά να καταστούν πλέον ευέλικτα τα καθεστώτα των πανεπιστημιακών δασκάλων, των καθηγητών και των ερευνητών, προκειμένου να ευνοηθεί η ενσωμάτωση επαγγελματιών και εμπειρογνωμόνων στα πανεπιστήμια•
Χαρακτηριστικά Αποσπάσματα από την ¨Αιτιολογική Έκθεση¨ του ψηφίσματος … ¨
… Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να γίνει σαφής η ανάγκη συνύπαρξης δημοσίων και ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια αυτά μπόρεσαν να συνυπάρξουν κατά τη διάρκεια της ιστορίας του ευρωπαϊκού διδακτικού συστήματος και, σήμερα, μπορούν να θεωρηθούν αλληλοσυμπληρούμενα, δεδομένου ότι η ιδιωτική εκπαίδευση μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους και να προσεγγίσει τομείς που δεν είναι πάντοτε προσπελάσιμοι στα δημόσια πανεπιστήμια…
….Δεν κατορθώσαμε να ανατρέψουμε το σύστημα που τείνει να διατηρεί τα πανεπιστήμια εγκλωβισμένα σε μια αυτονομία που δυσκολεύει τις ανταλλαγές, δημιουργεί εμπόδια για την κινητικότητα και, τελικά, οδηγεί σε ένα κλειστό σύστημα επαφών… …οι αντιρρήσεις για την αναγνώριση των τίτλων σπουδών και ο μικρός ενθουσιασμός με τον οποίο έγιναν δεκτά τα συστήματα εξωτερικής και διαφανούς αξιολόγησης καθυστέρησαν την προβλεπόμενη διαδικασία των αποφάσεων της Μπολόνια…
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
Στα πρακτικά της συζήτησης που έγινε στην Ολομέλεια ( 5/9/2002 ) λίγο πριν την ¨τρισκατάρατη¨ ψηφοφορία… http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+CRE+20020905+ITEM-003+DOC+XML+V0//EL&language=EL
Εμφανίζονται μόνο δύο έλληνες βουλευτές να παίρνουν το λόγο :
Α) Ο Αλυσανδράκης ( ΚΚΕ-GUE/NGL ) ο οποίος αιτιολόγησε τους λόγους για τους οποίους θα καταψηφίσει το ψήφισμα λέγοντας : ¨ Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πανεπιστήμια στη χώρα μου χάνουν με γρήγορο ρυθμό τον ακαδημαϊκό τους χαρακτήρα. Βασικές λειτουργίες τους ιδιωτικοποιούνται, ελέγχονται όλο και πιο στενά από επιχειρηματικά συμφέροντα, εξαναγκάζονται να λειτουργούν ως επιχειρήσεις με όρους ανταγωνισμού και γενικότερα όρους αγοράς.
Αποτέλεσμα είναι η συνολική υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης γνώσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο κύριος μοχλός πίεσης προς αυτή την κατεύθυνση και η έκθεση ακολουθεί την ίδια γραμμή. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι ριζικά αντίθετο στη διαδικασία της Μπολόνια, στη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, στις παρεμβάσεις μέσα από το Πράσινο Βιβλίο και τον λεγόμενο ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και, βέβαια, στη δημιουργία έδρας ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, που καταργούν την αυτοτέλεια και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Παλεύουμε για ένα αποκλειστικά δημόσιο πανεπιστήμιο, κάτω από ακαδημαϊκό έλεγχο και όχι υποχείριο των επιχειρήσεων, που θα ανταποκρίνεται στις λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες. Στηρίζουμε τη συνεργασία μεταξύ των πανεπιστημίων με σεβασμό της ακαδημαϊκής τάξης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πανεπιστήμιο δεν είναι μπακάλικο. Αν επιτρέψουμε να γίνει, θα καταστρέψουμε κάθε ελπίδα των νέων να αποκτήσουν ολοκληρωμένη γνώση και κάθε ελπίδα της κοινωνίας για καλύτερο μέλλον ¨.
Β) Η κ. Κράτσα – Τσαγκαροπούλου ( Ν.Δ./ PPE-DE ) η οποία αιτιολόγησε το ΝΑΙ της στο ψήφισμα με τις γνωστές γιρλάντες περί ¨ευρωπαϊκών ιδεωδών¨ ,όπως ¨φιλία , αγάπη και καλή μόρφωση¨ , αλλά και με τις εξής σημαντικές παρατηρήσεις : ¨… Άλλη διάσταση που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ο ρόλος των πανεπιστημίων στην προώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με την καλλιέργεια της ευρωπαϊκής συνείδησης και την προώθηση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας. Τα πανεπιστήμιά μας μπορούν λοιπόν να γίνουν εργαστήρια της Ενωμένης Ευρώπης…¨
Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ήταν παρόν στην αίθουσα της Ολομέλειας, υπερψήφισε το σχέδιο που είχε συντάξει ΚΑΙ ο κ. Αλ Αλαβάνος , αλλά δεν ζήτησε το λόγο να μιλήσει.
Για πιο λόγο άλλωστε; Το κάνουν όλοι όσοι έχουν ¨αρχές¨. Σε αντιδιαστολή θα αναφέρω την στάση ενός άλλου , σαφώς συνεπέστερου σοσιαλιστή , του Ιταλού καθηγητή VATTIMO(PSE), ο οποίος ψήφισε ΝΑΙ , λόγω γενικότερων ¨ευρωπαϊκών οραμάτων¨,αλλά είχε το θάρρος και την πολιτική αξιοπρέπεια να πάρει το λόγο και να διαφοροποιηθεί , λέγοντας αυτά που δεν τόλμησαν ( τότε ) να πουν οι έλληνες ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ Αριστεροί :
¨… Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η πρωτοκαθεδρία των δημοσίων πανεπιστημίων σε ορισμένες χώρες της Ένωσης απειλείται σήμερα από ανησυχητικές τάσεις ιδιωτικοποίησης, που ενέχουν τον κίνδυνο να πλήξουν ανεπανόρθωτα την ελευθερία των σπουδών και να μειώσουν την ποιότητα της έρευνας και της διδασκαλίας, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στο χρήμα παρά στην αξία και την ικανότητα. Τώρα πρέπει να διευρυνθεί η προσοχή και η δράση της Ένωσης σε πολλές άλλες πτυχές της ανωτάτης εκπαίδευσης, κυρίως ευνοώντας τη διάδοση των ορθών πρακτικών ορισμένων χωρών σε όλες τις άλλες χώρες της Ένωσης, προάγοντας το δικαίωμα όλων των πολιτών στις σπουδές, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, πράγμα που επιτυγχάνεται με την ενίσχυση της δημόσιας ανωτάτης εκπαίδευσης, της μόνης ικανής να προσελκύσει επενδύσεις που δεν κυριαρχούνται από τη λογική του γρήγορου κέρδους και, ως εκ τούτου, ικανής να εγγυηθεί σε όλους τους πολίτες την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, η οποία είναι απαραίτητη για την ανανέωση των ιθυνουσών τάξεων…¨
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=777368

Τα συμπεράσματα δικά σας…
Υ.Γ. Στο αναδημοσιευμένο παραπάνω Ρεπορτάζ που λογοκρίθηκε ( σβήστηκε ) από την ιστοσελίδα των δημοσιογράφων του ¨Socialforoum¨ κάποιος επισκέπτης είχε προλάβει , λίγο πριν της ¨τελικής λύσης¨ να προσθέσει στη συζήτηση και τους περίφημους στοίχους του ΜΑΝΩΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ που είναι χρήσιμο να διαβαστούν ξανά από όλους μας…
Μιλώ...
Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.
Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Από τη συλλογή
Η συνέχεια 2 (1956)

Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ -ΑΛΛΑΓΗ -ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ

1 Η αστική ανάπτυξη:

Σε αυτή την παράγραφο, δυστυχώς, μπόρεσα να πληροφορηθώ και την μεταφέρω και σε σας, την βαρύτερη κατάρα που βαρύνει τον τόπο και ονομάζεται «αστική ανάπτυξη» η έλλειψη της οποίας αποκλείει κάθε ανάπτυξη και πρόοδο. Είναι αυτό που λέγεται από πολλούς πολιτικούς και «πνευματικούς» ταγούς, χωρίς όμως κάποια εμβάθυνση, περί «θνησιγενούς» ελλαδικού κρατιδίου.
Όταν στο τέλος της δεκαετίας του ’80 ήρθε ως προπονητής Μπάσκετ στον Πανιώνιο, κάποιος Βλάντιμιρ Τζιούροβιτς, τον άκουσα απορημένος σε μια συνέντευξη να λέει πώς: «Τα ομαδικά αθλήματα ποτέ δεν θα αναπτυχθούν σε υψηλό και επαγγελματικό επίπεδο στην Ελλάδα, διότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που έχω γνωρίσει να μην έχει πόλεις». Και βέβαια. Η Άρτα με τις 30.000, τα Γιάννενα με τις 75.000 ακόμη και η Πάτρα με τις 200.000 κατοίκους, δεν αποτελούν κέντρα αστικής ανάπτυξης και παραγωγής, με εργατική και παραγωγική τάξη. Όλη τους η ζωή είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι και το μεταπρατικό εμπόριο. Λιανέμποροι και ψιλοαντιπρόσωποι προϊόντων που στο 90% παράγονται στο εξωτερικό, αποτελούν την οικονομική βάση της ελληνικής πόλης. Η οικονομία συμπληρώνεται από τους χιλιάδες στρατιώτες και φοιτητές, των εκατοντάδων άχρηστων σχολών ΤΕΙ και ΑΕΙ (βοιδοσχολών, όπως αποκαλούνται στην λαϊκή γλώσσα), που ιδρύονται μόνο ως οικονομική ένεση στην εμπορική κίνηση των πόλεων.
Το πλέον παράδοξο και ανησυχητικό είναι ότι, σχεδόν το μισό του ελληνικού στρατού, υπό το πρόσχημα των κέντρων εκπαίδευσης, βρίσκεται στην Πελοπόννησο, την στιγμή που 10 μεραρχίες και εκατοντάδες άλλες μονάδες έχουν παροπλισθεί και καταργηθεί στα σύνορα, στην Ήπειρο και την Μακεδονία!
Στην Ελλάδα το 100% της ισχνής βιομηχανικής παραγωγής (αυτό που χαρακτηρίζει ένα άστυ) είναι συγκεντρωμένο στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη. Έψαξα παντού στον χάρτη και στην γεωγραφία. Και διαπίστωσα πώς πράγματι, δεν υπάρχει αλλού στην Ευρώπη κράτος με ενάμισι αστικό κέντρο, η πρωτεύουσα δε να έχει τον μισό πληθυσμό της χώρας, τις 10 από τις 16 ομάδες ποδοσφαίρου, τις μισές μητροπόλεις της εκκλησίας κ.λ.π.. Είδα ότι ακόμα και η Αλβανία έχει 5 ισοδύναμα αστικά κέντρα και ισομερώς κατανεμημένο τον πληθυσμό της και την παραγωγή της (άρα καλύτερες προοπτικές). Η Βουλγαρία το ίδιο, η Σερβία, η Κροατία, για να μην πω και για την Γερμανία των 80.000.000, όπου μόνο 4-5 πόλεις ξεπερνούν σε πληθυσμό το 1 εκ! (και το Βερολίνο, που είναι μεγαλύτερο από την Αθήνα, έχει μόνο δύο, μικρές μάλιστα, ομάδες ποδοσφαίρου στην Α εθνική, ενώ η Αθήνα τις 10 από τις 16!). Και τότε συνειδητοποίησα τα λόγια του Τζιούροβιτς, Όχι μόνο τριτοκοσμικό, πεμπτοκοσμικό είναι το κράτος αυτό!
Δυστυχώς πάλι στις καταστάσεις της ΕΣΥΕ, η οποία βέβαια δίνει μόνο αριθμούς και την ερμηνεία την αφήνει σε όποιον ενδιαφέρεται, βλέπουμε μια ανάπτυξη του αστικού πληθυσμού από 43% που ήταν το 1961, έναντι 48,8% του αγροτικού, να φτάνει στο 59-60% στις μέρες μας. Και αυτό βέβαια δεν οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού αλλά στην μετανάστευση από την ύπαιθρο στην Αθήνα. Έτσι δεν έχουμε στην ουσία μια ανάπτυξη του αστικού πληθυσμού, η οποία είναι σε όλες τις άλλες περιπτώσεις υπέρ της υγιούς αναπτύξεως του κράτους, αλλά μία γκετοποίηση, μία στρέβλωση, μία φίμωση μέχρι ασφυξίας του Έθνους.
Η Ελλάδα κατέχει, δυστυχώς, το μοναδικό και θλιβερό προνόμιο στην Ευρώπη, να μην διαθέτει πόλεις. Δείτε τον χάρτη ολόγυρα μας και θα δείτε ότι κανένα κράτος στον κόσμο δεν διαθέτει ενάμισι αστικό κέντρο, αλλά και οι πιο φτωχές και μικρές χώρες έχουν τουλάχιστον 5-6 αστικά κέντρα ισοδύναμα σε πληθυσμό και ανάπτυξη.
Στην Αθήνα υπάρχουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες. Δείτε για παράδειγμα τον «Οργανισμό Βάμβακος», που όταν κάποιος υπουργός τόλμησε να πει πώς πρέπει να πάει στην Λάρισα, εκεί που βγαίνει και το βαμβάκι, ξεσηκώθηκαν οι συνδικαλιστές δημοσιουπάλληλοι και τον κράτησαν τελικά στην Αθήνα, για να εξυπηρετήσουν τους… βαμβακοπαραγωγούς της Λεωφόρου Συγγρού!!!



2 Η μεταφορά πρωτεύουσας:
Για να υπάρξει αστική ανάπτυξη, άρα αύξηση της παραγωγής, μείωση της ανεργίας, αύξηση των γεννήσεων, αύξηση των στρατευσίμων και των μαθητών, πρόοδος στην έρευνα και την τεχνολογία, πρόοδος του Έθνους και του κράτους, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν νέα αστικά κέντρα. Και για να δημιουργηθούν αυτά τα κέντρα είναι απολύτως απαραίτητη η δημιουργία νέας πρωτεύουσας.
Μην ξεχνάμε ότι η Αθήνα ήταν μόνο προσωρινή πρωτεύουσα το 1834, έως απελευθέρωσης της Κων/πολης. Ήταν μια πόλη χωρίς καμία αστική συνέχεια αφού, από το 500 μ.Χ. ήταν ένα ασήμαντο χωριό στο οποίο, από το 1.500 μ.Χ. περίπου, τα ελληνικά δεν ομιλούνταν σχεδόν από κανένα από τους 3 έως 4.000 κατοίκους της. Και φυσικά ένα χωριό που δεν έπαιξε κανένα απολύτως ρόλο στην διαδικασία «εθνογένεσης» και στην εθνεγερσία του Νέου Ελληνισμού για να δικαιούται να γίνει εθνική πρωτεύουσα. Επιπλέον έπαψε να είναι και το στρατηγικό σημείο που θα διοικούσε την χώρα, όταν το 1912-13, η Ελλάδα διπλασιάστηκε. Η ακατάλληλη και υπερτροφική σήμερα πρωτεύουσα, αποτελεί τον σημαντικότερο λόγο υπανάπτυξης και θνησιγένειας αυτού του κράτους και βέβαια αυτό είναι αντικείμενο χωριστής έρευνας.
Ωστόσο θα τονίσουμε ότι η δημιουργία νέας πρωτεύουσας ως νέου διοικητικού κέντρου της Ελλάδας είναι απαραίτητη για την υγιή δημογραφική ανάπτυξη του Έθνους μας, αφού θα διορθωθούν τα παρακάτω κακώς κείμενα:
Α) Επάνδρωση της πρωτεύουσας από νέες μάζες πληθυσμών, σαφώς φιλελληνικότερων από τα παλαιοκομματικά τζάκια (και το «ποίνιο») της Αθήνας, που έχουν εθιστεί στην «αρπαχτή» και στο «life style». Δεν είναι τυχαίο ότι στις δημοσκοπήσεις το μόνο ποσοστό ελληνικού πληθυσμού που καταγράφεται ως υποστηρικτές των ανθελληνικών θέσεων και διεκδικήσεων της Τουρκίας και των Σκοπίων, καταγράφεται στην «προοδευτική» Αθήνα!
Β) Δημιουργία στρατηγικού σημείου διοίκησης και κάλυψης του ελληνικού χώρου, το οποίο δεν είναι πλέον η Αθήνα, αλλά κάποια πόλη μεταξύ της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Μιας πόλης που θα είναι πιο κοντά στα ευαίσθητα εθνικά σύνορα, στον ευαίσθητο εθνικά Έλληνα και θα αισθάνεται τον παλμό του έθνους, του αγρότη, του φτωχού, του παραγωγού, του αδικούμενου…και όχι του Κωλο-νακίου!
Γ) Απελευθέρωση του Έλληνα από τον βρόγχο του διαμερίσματος της Αθήνας και αποκέντρωσής του προς άλλα αστικά κέντρα. Ανάπτυξη υγιών προ πάντων και πολυμελών οικογενειών.
Δ) Μείωση του κόστους των ακινήτων, που σήμερα είναι ψηλότερο από όλες τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες πόλεις. Όσο κοστίζει ένα τριάρι διαμέρισμα στην Αθήνα, (200-250.000 Ευρώ) κοστίζουν δύο πανέμορφες μονοκατοικίες στην Νέα Υόρκη με μισό στρέμμα κήπο! Η αποκέντρωση θα μείωνε την ζήτηση και κατά συνέπεια το κόστος σε όλο το φάσμα της διαβίωσης.
Ε) Ανάπτυξη της Αττικής, του ομορφότερου πιθανόν μέρους στην υφήλιο, που σήμερα πνίγεται από κάθε είδους ρύπους και από την πολιτιστική κακοποίηση και κακογουστιά.
Στ) Διασπορά και αποκέντρωση των βιομηχανιών, δίνοντας ώθηση για δημογραφική και οικονομική ανάπτυξη και υποστήριξη της παραγωγής σε άλλες πιο υγιείς περιοχές της χώρας, αφού το κόστος παραγωγής θα έπεφτε σημαντικά (π.χ.. η τάδε βιομηχανία ζυμαρικών και γάλακτος στην Αθήνα ή στην Πάτρα, όπου δεν παράγεται ούτε το ένα ούτε το άλλο προϊόν, πληρώνει τα ίδια έξοδα για να φέρει το σιτάρι και το γάλα από τα Γιαννιτσά στην έδρα της με το να το φέρει από την Ουκρανία ή την Ουγγαρία. Αν όμως ήταν εγκαταστημένη στα Γιαννιτσά, θα έπαιρνε αναγκαστικά το ντόπιο σιτάρι και το ντόπιο ελληνικό γάλα, θα αναπτύσσονταν η τοπική οικονομία και στο τέλος ο καταναλωτής στην Ελλάδα θα αγόραζε και ελληνικό προϊόν, και πολύ φθηνότερα).
Ζ) Απομάκρυνση του κράτους και του ΄Έθνους από αυτό το θανατηφόρο σφιχταγκάλιασμα των συνδικάτων του δημοσίου τομέα, του πλέων ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥ οργανισμού του κράτους, που είναι η διάδοχη κατάσταση των Αγάδων, των Κοτζαμπάσηδων και των Σπαχήδων. Καλύτερη και λιγότερο διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση, θα σήμαινε και ευημερία για όλο το Έθνος.
Η) Απομάκρυνση του κράτους και του ΄Έθνους από το θανατηφόρο σφιχταγκάλιασμα των πολιτικών τζακιών, των διαπλεκομένων και των μεγαλοεργολάβων, των οποίων ο ιστορικός ενδοτισμός αρχίζει από τις αρχές του 20ου και κάποιων ακόμα από το 1821.(«Τι Μπραίμης τι Ζαΐμης», στρατηγού Μακρυγιάννη απομνημονεύματα)
Θ) Απελευθέρωση του ΄Έθνους από αυτόν τον διεφθαρμένο και εκβιαστή αθηναϊκό τύπο, σταθερό εκφραστή ξένων και ανθελληνικών συμφερόντων, που ελέγχεται από τα ίδια τζάκια και πιέζει μόνο προς το συμφέρον των ιδιοκτητών του! (Ο τύπος των Αθηνών π.χ. συνέβαλε από κοινού με τους Τούρκους και τους «συμμάχους» στην μεγαλύτερη εθνική συμφορά, την Μικρασιατική Καταστροφή. Πρωτοπόρος της ιδεολογίας «Μικρά και ένδοξος Ελλάς» και «φέρτε τα παιδιά μας πίσω από την Μικρασία», η εφημερίδα «Καθημερινή» τότε. Συμβάλει επίσης κάθε τόσο στην παραπληροφόρηση, στην αποδόμηση του έθνους (απεθνικοποίηση) και στον εκφυλισμό του λαού σε ζωτικά ζητήματα, όταν αυτά δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα του εκδότη και του κόμματος που υπηρετεί).
Ι) Η Αθήνα έχει συγκεντρώσει το 50% του ελληνικού πληθυσμού, το σύνολο της βιομηχανίας και εσχάτως και της ενέργειας. Απλοί λόγοι στρατηγικής είναι απαγορευτικοί για την δημιουργία εργοστασίων ενέργειας και όπλων στο Λαύριο. Σε ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία, το κτύπημα στον πληθυσμό και στην βιομηχανία θα είναι μοιραίο, επειδή θα είναι μισής ώρας υπόθεση για την τουρκική αεροπορία, ακαριαίο και ολοκληρωτικό, χωρίς να μπορέσει η Ελλάδα να αντισταθεί. Απλά θα επιστρέψει στην λίθινη εποχή!
ΙΑ) Η Αθήνα είναι μια κακόγουστη, άσχημη και βρωμερή πόλη. Είναι μια πόλη από το μέλλον, όπου οι άνθρωποι μεταβάλλονται τεχνητά σε υβρίδια με τα ψυχολογικά πειράματα που γίνονται σε βάρος τους και τα δηλητήρια που τρώνε και αναπνέουν. Είναι μια πόλη όπου γίνεται πείραμα δημιουργίας ανθρώπων υβριδίων, που θα κατοικούν την Ελλάδα στο μέλλον. Είναι εν κατακλείδι, μια ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ πόλη.
ΙΒ) Η ανάπτυξη που θα έφερνε στο ΑΕΠ το κτίσιμο μιας νέας πρωτεύουσας (σκεφτείτε μόνο το μέγεθος των κατασκευαστικών έργων) θα ήταν τρομακτική. Η ανάπτυξη αυτή θα τροφοδοτούνταν από τη νέα πρωτεύουσα για τουλάχιστον 30 χρόνια και η Ελλάδα θα ξεπερνούσε σε Εθνικό Πλούτο ακόμα και την Ολλανδία! (δείτε το παράδειγμα του Καζακστάν με την Άλμα –Ατα και την Αστάνα, τον ρυθμό ανάπτυξης 8% που θα είναι σταθερός για 30 χρόνια λόγω της ανάπτυξης της Αστάνα…).
ΙΓ) τέλος λόγοι ιδεολογικοί, πρέπει να συμβολίζουν αυτή την επιχειρούμενη αναγέννηση. Η αλλαγή πρωτεύουσας έχει οπωσδήποτε τον συμβολισμό της γέννησης του νέου. Της αναγέννησης, της επανίδρυσης του κράτους, της ελπίδας. Δυστυχώς η «επανίδρυση του κράτους» που είχε ως σύνθημα κάποια κυβέρνηση, περιορίστηκε στο ίδιο επίπεδο που είχε η «αλλαγή», κάποιας προηγούμενης. Περιορίστηκε μόνο στην κατάργηση της σχολικής ποδιάς και στο αυτόματο διαζύγιο…!
+++++++
Υπάρχουν πολλά κράτη τα οποία έχουν ως πρωτεύουσα την εθνική τους πρωτεύουσα, δηλ. πόλη στην οποία δημιουργήθηκε η εθνική ιδεολογία, η εθνική αφύπνιση, η εθνογένεση και οι διεργασίες για την δημιουργία εθνικού κράτους (π.χ. εθνικές πρωτεύουσες είναι το Παρίσι για τους Γάλλους, το Λονδίνο για τους Άγγλους, η Άγκυρα {διότι εκεί δημιουργήθηκε η ιδέα δημιουργίας τουρκικού έθνους, ενώ η Κων/πολη συμβόλιζε το Οθωμανικό). Υπάρχουν όμως και πολλά κράτη που έχουν ως πρωτεύουσες απλά διοικητικά κέντρα, τα οποία επέλεξαν με κριτήρια γεωπολιτικά και στρατηγικά, όπως η Βόννη και η Βαιμάρη για τους Γερμανούς, η Μαδρίτη για τους Ισπανούς, το Τόκιο, που έγινε νέα πρωτεύουσα για να ρίξουν οι Ιάπωνες τις ακριβές τιμές των ακινήτων. Η Βραζιλία έκτισε την νέα της πρωτεύουσα, την Brasilia, μόλις σε 3 χρόνια το 1970. Το Καζακστάν μετέφερε την Άλμα Ατα το 2000, κτίζοντας νέα πρωτεύουσα, την Αστάνα, ξοδεύοντας μόλις 8 δις $, τα μισά δηλαδή απ’ όσα ξόδεψε η κα Αγγελοπούλου για το Ολυμπιακό φαγοπότι. Επιπλέον απέκτησε ρυθμό ανάπτυξης 8%, που λόγω της πολύπλευρης ανάπτυξης της νέας πρωτεύουσας, που θα συνεχιστεί ακόμα 30 χρόνια, θα διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό ανάπτυξης ίσως και μεγαλύτερο, ξεπερνώντας σε ΑΕΠ χώρες όπως η Βρετανία και η Ιταλία, πού σήμερα συμμετέχουν στους 8 πλουσιότερους του κόσμου, στην G8! Ακόμη και η Περσία δεν ανασύστησε τα Σούσα την Περσέπολη και το Ισφαχάν, αλλά έκτισε μια νέα πόλη την Τεχεράνη, για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους. Και το Ιράκ επίσης δεν πήγε στην Βαβυλώνα, αλλά στην Βαγδάτη.
Η Αθήνα, αφού η ελληνική εθνογένεση (η ελληνική εθνογεννεση δεν σηματοδοτεί την δημιουργία κάτι νέου, αλλά την αφύπνιση του παλαιού, του προϋπάρχοντος. Σε αντίθεση με την Ιταλία π.χ., που πρώτα έγινε κράτος από ανομοιογενείς πληθυσμούς- τους ελληνικής καταγωγής νότιους, τους Λατίνους και τους κελτογερμανούς του βορά, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό Κρίσπι να πει στην Βουλή, μόλις έγινε η ένωση το 1871, το περίφημο: «Φτιάξαμε κράτος, τώρα απομένει να φτιάξουμε και έθνος») έλαβε χώρα στα Γιάννενα, στην Μοσχόπολη Κορυτσάς και στην Κωνσταντινούπολη και όχι στο ανύπαρκτο χωριό των 3.500 αλλόγλωσσων κατοίκων όπως ήταν τότε, δεν είναι λογικό και δεν έχει και το ιστορικό δικαίωμα να εξακολουθεί να είναι και να θεωρείται πρωτεύουσα του Ελληνισμού με τα τόσα καταστροφικά μειονεκτήματά της.
Η μη έγκαιρη αλλαγή της πρωτεύουσας, δημιούργησε όλα τα δεινά για τον Ελληνισμό. Δημιουργήθηκε έτσι στην Αθήνα μια τάξη αστών χωρίς εθνική συνείδηση, με άνομα συμφέροντα, η οποία αντέδρασε σθεναρά σε κάθε εθνική ιδέα και προσπάθεια αναγέννησης αυτού του κράτους. Είναι ενδεικτικό της «εθνικής συνείδησης» που είχαν το γεγονός ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα των πολιτικών και των αστών αυτής της πόλης μετά την ανεξαρτησία, έγινε το θέμα των «Ετεροχθόνων» με αναρίθμητους προβληματισμούς εντός και εκτός κοινοβουλίου. Το θέμα δηλαδή αν έχουν δικαίωμα σε κείνο το μικρό ελληνικό κράτος της Πελοποννήσου και της Στερεάς, να εγκατασταθούν να ζήσουν, να πολιτευθούν και δραστηριοποιηθούν Έλληνες από την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Μακεδονία, την Πόλη, την Μ.Ασία … Οι «Ζαΐμηδες» και οι «Νοταράδες» της Αθήνας (κατά τον λόγο του Μακρυγιάννη, που εξ αιτίας αυτών «σιχάθηκε το ρωμαίικο»), βοηθούμενοι και από τις περιρρέουσες ιδεολογίες της εποχής, στις οποίες συμμετείχε ακόμα και ο Παπαρηγόπουλος, ο οποίος από την άλλη αγωνίζονταν, να αποδείξει πως ο Φαλμεράυερ που έγραψε πως στην Πελοπόννησο δεν ζουν πλέον Έλληνες, ήταν εσκεμμένα ανθέλληνας, θεωρούσαν ως Έλληνες την καταγωγή μόνο όσους ζούσαν μέχρι την Λαμία και τους βορειότερους ως Έλληνες κατ΄ επιλογή τους!!!
Θαυμάστε την απάντηση που έδωσε στους «Ζαΐμηδες» ο σύντροφος του μεγάλου Ρήγα Φεραίου, ο Χριστόφορος Περαιβός, στην Εθνοσυνέλευση της 7ης Μαρτίου 1844.
«..Λοιπόν οι Ζωσιμάδαι εκείνοι, οι στύλοι της ελληνικής αναγεννήσεως, δια τούτο εκκένωσαν τους θησαυρούς των εις την εκπαίδευσιν και τον φωτισμόν του Έθνους όλου, δια να κηρύξωμεν σήμερον ότι Έλληνες δεν είναι οι Ηπειρώται; Λοιπόν το Σούλι το ηρωικόν Σούλι, δια τούτο δυο έτη εβάσταζε τον χείμαρον εξήντα χιλιάδων μαχίμων τουρκαλβανών, ετοίμων να πλημυρίσωσιν εις την αρχήν της επαναστάσεως την ήδη ελευθέρα Ελλάδα, δια να είπωμεν σήμερον, ότι οι Σουλιώται δεν έχουν ίσα δικαιώματα με τους λοιπούς Έλληνας; Λοιπόν η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος, δια τούτο ήσαν προπύργια του ελληνικου πολέμου;… Μη αδελφοί, δια το όνομα του Θεού! Ας μη προξενήσωμεν τοιαύτην ανίατον πληγήν εις την αγαπητήν πατρίδα! Μη , δια λόγους μικρούς εφήμερων συμφερόντων και παθών, θυσιάσωμεν συμφέροντα κοινά, γενικά, μεγάλα, αιώνια!!… Θα φιλονικούμεν ακόμα για το πόσους περισσότερους Έλληνας ν΄αποκλείσωμεν;»
Αυτή ήταν η Αθήνα και αυτή η αστική της τάξη και ο αθηναϊκός τύπος! Όμως για λόγους ιστορικούς, λόγω της συμβολής της Αθήνας στην γένεση της Δημοκρατίας, πριν 2.500 χρόνια, θα μπορούσε να παραμείνει τιμητικά το κοινοβούλιο (όπως συμβαίνει και σε άλλα κράτη, να έχουν αλλού το κοινοβούλιο και αλλού την έδρα της κυβέρνησης), αφού βέβαια αλλάξει και το πολιτειακό σύστημα με την δημιουργία Γερουσίας, σώματος που θα αποκλείσει την διαφθορά και θα μοιράσει ισοδίκαια πόρους και ανάπτυξη σε Αθήνα και Επαρχία (ένας Γερουσιαστής από κάθε νομό, ανεξαρτήτως πληθυσμού), εκλογή Προέδρου από τον λαό και θεσμοθέτησης του Δημοψηφίσματος για τα εθνικά θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, πράγμα που το σύνταγμα της Ελλάδος το απαγορεύει με πονηρία, γενόμενο έτσι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΤ΄ ΕΠΙΦΑΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ στην Ευρώπη.

Η μεταφορά της πρωτεύουσας ίσως είναι η σημαντικότερη κίνηση αναδιάρθρωσης και επαναδημιουργίας του ελληνικού κράτους, που θα ενείχε την ελπίδα της επιβίωσής του.
Τα τζάκια, ο τύπος και τα συνδικάτα της Αθήνας θα αντιδράσουν λυσσαλέα, όποιος πολιτικός όμως αποτολμήσει αυτή την κίνηση θα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Μέγας της ιστορίας μετά τον Αλέξανδρο!

Το κείμενο αυτό είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Στέφανου Σωτηρίου «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ & ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ», εκδόσεις «ΤΗΝΟΣ» 2007, κεντρική διάθεση και από τον «ΠΕΛΑΣΓΟΣ» 210.6440021.
Είναι ένα κεφάλαιο από την ενότητα «Δομικά προβλήματα του ελληνικού κράτους, που εμποδίζουν την σωστή δημογραφική ανάπτυξη».
Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στον Σύλλογο-Κίνημα για την αλλαγή της πρωτεύουσας, να επικοινωνήσει με το nipesot@yahoo.com

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΕΛΜΕ) ΗΛΕΙΑΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΠΥΡΓΟΥ- ΟΛΥΜΠΙΑΣ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ν. ΗΛΕΙΑΣ της ΕΛΛΗΝ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ν. ΗΛΕΙΑΣ της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Ν. ΗΛΕΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Ν. ΗΛΕΙΑΣ

Τις τελευταίες μέρες ο νομός Ηλείας και ένα μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου έζησαν μια αληθινή τραγωδία. Τα στοιχεία, ιδιαίτερα για το νομό μας, είναι συντριπτικά: 45 νεκροί, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, 100.000 πυρόπληκτοι, 3.500 οικογένειες άστεγες, σχεδόν ένα εκατομμύριο στρέμματα καμένης γης από τα οποία τα μισά περίπου ήταν καλλιεργήσιμη. Η κατάσταση των μαθητών στις πληγείσες περιοχές είναι δραματική: έχουν χάσει την περιουσία τους οι οικογένειες των 1449 μαθητών από τους 1999 που φοιτούν στα 23 συνολικά Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και στο Επαγγελματικό Λύκειο που βρίσκονται στις καμένες περιοχές. Πιο συγκεκριμένα, στη Ζαχάρω οι 324 από τους 324, στη Φιγαλεία οι 66 από τους 73, στην Καλλιθέα από τους 61 και οι 61,στην Ανδρίτσαινα από τους 43 και οι 43, στο Καράτουλα από τους 217 και οι 217, στο Γούμερο από τους 42 και οι 42, στο Σιμόπουλο από τους 139 οι 125. Επίσης στο Πελόπιο έχει καεί η περιουσία 196 οικογενειών μαθητών από τους 230, στο Βούναργο των 85 από τους 152, στα Κρέστενα των 202 από τους 417, στο Λάλα των 40 από τους 140, στην Αρχαία Ολυμπία των 40 από τους 110, στα Μακρίσια, τέλος, των 8 από τους 51.
Ένα μεγάλο μέρος από το παρελθόν και το παρόν αυτού του τόπου χάθηκε στις στάχτες. Ας μη χαθεί και το μέλλον του! Και στο μέλλον του ανήκουν τα παιδιά και οι νέοι, οι μαθητές μας. Αυτοί που άκουσαν την καμπάνα της εκκένωσης, που απομακρύνθηκαν απʼ τους γονείς τους σε συνθήκες πανικού ή που έμειναν πλάι τους και προσπάθησαν να σβήσουν τις φλόγες που αφάνιζαν το βιος τους, που απειλούσαν το σπιτικό τους, την ίδια τους τη ζωή. Η πολιτεία πρέπει να στηρίξει ολόπλευρα και μεθοδικά τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Ιδιαίτερα μέτρα πρέπει να ληφθούν για τους μαθητές που ζουν πια οι ίδιοι και οι οικογένειές τους σε συνθήκες, οι οποίες κάθε άλλο παρά ευνοούν τη μόρφωσή τους. Το υπουργείο Παιδείας πρέπει να αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών για την ανακούφιση αυτών των παιδιών και τη στήριξη του εκπαιδευτικού έργου στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί φορείς, οι σύλλογοι διδασκόντων και γενικά ο εκπαιδευτικός κόσμος έχουν ήδη καταθέσει προτάσεις κι αιτήματα προς το ΥΠΕΠΘ για την οικονομική και εκπαιδευτική στήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους.
Ο αγώνας για την επιβίωση συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για πολλά χρόνια ακόμα
στις πυρόπληκτες περιοχές και είναι χρέος όλων να βοηθήσουμε αυτόν τον αγώνα.
Η αλληλεγγύη προς τους πυρόπληκτους εκφράζεται με κάθε τρόπο και από κάθε
γωνιά της Ελλάδας κι όλου του κόσμου.

Στην προσπάθεια για ολόπλευρη ενίσχυση των μαθητών και των σχολείων των περιοχών αυτών συμμετέχουμε κι εμείς, το σύνολο των εκπαιδευτικών φορέων του νομού Ηλείας, με τρόπο συλλογικό και στόχο τη στήριξη των μαθητών μας και των τοπικών κοινωνιών σε επίπεδο μορφωτικό και πολιτιστικό αναλαμβάνοντας μια σειρά πρωτοβουλιών προκειμένου

- Να συγκεντρωθούν σχολικά είδη, εκπαιδευτικό υλικό, εποπτικά μέσα διδασκαλίας.
- Να δημιουργηθούν ολοκληρωμένες βιβλιοθήκες με αναγνωστήρια και όλο τον απαραίτητο τεχνολογικό και εκπαιδευτικό εξοπλισμό στα σχολεία των πυρόπληκτων περιοχών ή να εμπλουτιστούν, όπου υπάρχουν, ώστε να γίνουν πόλος έλξης των μαθητών και κυψέλη μάθησης για όλη την κοινότητα. Καλούμε τους ανθρώπους των γραμμάτων, εκδότες, βιβλιοπωλεία και όλο τον κόσμο του βιβλίου είτε ατομικά είτε συλλογικά να συνδράμουν στην προσπάθεια αυτή.
- Να οργανωθούν καλλιτεχνικές και αθλητικές δραστηριότητες με άμεση εμπλοκή των μαθητών προκειμένου να υπάρχει κι ένα άλλο χρώμα πέρα από το γκρίζο στην καθημερινότητά τους. Απευθυνόμαστε στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται είτε ατομικά είτε συλλογικά στο χώρο των τεχνών, γενικότερα του πολιτισμού και του αθλητισμού για να ενισχύσουν τις δραστηριότητες αυτές.
- Να εξασφαλιστεί η συνεχής παρουσία ψυχολόγων στις πυρόπληκτες περιοχές για την εμπεριστατωμένη ψυχολογική στήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους. Απευθυνόμαστε σε όλους τους ειδικούς επιστήμονες του χώρου της ψυχικής υγείας για να αναλάβουν παρεμβάσεις και προγράμματα στην κατεύθυνση αυτή.
- Να αποκατασταθεί το φυσικό περιβάλλον στις περιοχές αυτές. Για το σκοπό αυτό ζητάμε τη βοήθεια επιστημονικών και οικολογικών οργανώσεων.

Καλούμε τον εκπαιδευτικό κόσμο, επιστημονικές ενώσεις, σωματεία, συλλόγους, οργανώσεις να συμβάλλουν σε όλες αυτές τις ενέργειες καθώς και να προσφέρουν ή να προτείνουν οτιδήποτε άλλο θα μπορέσει να βοηθήσει τους μαθητές αλλά και όλους τους κατοίκους των πυρόπληκτων περιοχών να τις ξανακάνουν να ανθίσουν. Για να γεμίσουν οι ψυχές των παιδιών ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Η αλληλεγγύη είναι καθήκον όλων μας!

Για κάθε πληροφορία μπορείτε να απευθύνεστε στα τηλέφωνα:

Από την ΕΛΜΕ Ηλείας:
Παπαχατζής Ηλίας, ΤΗΛ.: 6974327780, 26230 32236 (Γ. Λ. Γαστούνης)
Διαμαντοπούλου Βάσω, ΤΗΛ.: 6972360229, 26240 31279 (Γ/σιο Πελοπίου)

Από το Σύνδεσμο Φιλολόγων:
Αγγελόπουλος Γιώργος, ΤΗΛ.: 26210 36631, 6947426717, 26210 22506 (3ο Γ/σιο Πύργου)
Γεωργακόπουλος Παναγιώτης, ΤΗΛ.: 26240 22735, 26240 31279 (Γ/σιο Πελοπίου)
Μαντά Ελένη, ΤΗΛ.: 26210 27365, 26210 22909 (1ο Γ/σιο Πύργου)

Από το Παράρτημα της Εν. Ελλ. Φυσικών:
Βεβρενιώτης Γεώργιος, ΤΗΛ.: 26210 22402 (2Ο Γ. Λ. Πύργου)

Από το Παράρτημα της Ελλ. Μαθηματικής Εταιρείας:
Καρώνης Γεώργιος, ΤΗΛ.: 6978691891, 26210 22608 (1ο Γ. Λ. Πύργου)

Από την Ένωση Καθηγητών Αγγλικής
Βαγγελάτου Άβα, ΤΗΛ.: 6937066114, 26210 20127 (4ο Γ. Λ. Πύργου)


Για την ενίσχυση των πυρόπληκτων σχολείων και μαθητών του νομού έχει ήδη ανοίξει λογαριασμός στην εθνική τράπεζα με αριθμό 328/608117-70


ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΕΛΜΕ) ΗΛΕΙΑΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΠΥΡΓΟΥ- ΟΛΥΜΠΙΑΣ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ν. ΗΛΕΙΑΣ της ΕΛΛΗΝ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ν. ΗΛΕΙΑΣ της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Ν. ΗΛΕΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Ν. ΗΛΕΙΑΣ

Φιλελεύθερη Συμμαχία

ΑΝΟΙΚΤΗ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΣΤΙΣ 19/10 ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΖΑΦΟΛΙΑ
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει πρώτα τα μέλη και τους φίλους της που δούλεψαν και προσέφεραν για να επιτευχθεί το πολύπλοκο και δύσκολο εγχείρημα της πρόσφατης εκλογικής καθόδου. Μια εμπειρία πρωτόγνωρη για τους περισσότερους και καθόλου εύκολη ή δεδομένη για ένα σχηματισμό πολιτών. Το εκλογικό αποτέλεσμα σαφώς δεν αντιπροσωπεύει την συνολική απήχηση των φιλελεύθερων ιδεών στην Ελλάδα ή την κοινωνική δυναμική που φιλοδοξεί να εκφράσει η κίνησή μας τα χρόνια που έρχονται. Το πραγματικό εκλογικό κοινό της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι πολύ μεγαλύτερο και είναι ευθύνη της να το προσεγγίσει και να το πείσει.

Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πρωταρχικά συνέπεια της χαμηλής αναγνωρισιμότητας του κόμματος στην κοινή γνώμη, της περιορισμένης προετοιμασίας, την ατελούς οργάνωσης, της σημαντικής έλλειψης πόρων και μέσων. Ασφαλώς και υπήρξαν λάθη ή παραλείψεις, και η συμμετοχή στην διαδικασία έδωσε πολύτιμα μαθήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Πέρα από την καταγραφή του αποτελέσματος, η συμμετοχή στην διαδικασία των εκλογών καταγράφει μια σειρά από κέρδη, σε επίπεδο στελεχών, οργάνωσης, γνωστοποίησης του εγχειρήματος, προσέγγισης νέων μελών κτλ, τα οποία η Φιλελεύθερη Συμμαχία οφείλει να κεφαλαιοποιήσει το συντομότερο.

Στα πλαίσια της προσπάθειας κεφαλαιοποίησης αυτής της δυναμικής, η Φιλελεύθερη Συμμαχία σας καλεί να συμμετέχετε σε μια νέα οργανωτική προσπάθεια που ξεκινάμε. Στη προσπάθεια αυτή έχουν θέση όλες και όλοι που πιστεύουν ότι οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, η φιλελεύθερη ιδεολογία και πολιτική, αποτελούν πειστική και ρεαλιστική πρόταση στο θολό μετεκλογικό τοπίο.

Απευθυνόμαστε σε όλους όσους πιστεύουν ότι τα αιτήματα για ελεύθερη οικονομία, ατομικά δικαιώματα και ανοικτή κοινωνία είναι περισσότερο επίκαιρα παρά ποτέ. Για το λόγο αυτό η προσπάθεια μας από εδώ και στο εξής αποφασίστηκε να εστιαστεί στη δημιουργία εκείνων των οργανωτικών και πολιτικών προϋποθέσεων που θα βοηθήσουν στην υπέρβαση των εγγενών δυσχερειών που αντιμετωπίσαμε στο ξεκίνημα του εγχειρήματος μας.

Πιστεύουμε ότι μια σειρά από πολιτικές πρωτοβουλίες, κατάλληλα υποστηριζόμενες από αποτελεσματικές οργανωτικές δομές, θα δώσουν νέα πνοή στο πολιτικό μας εγχείρημα. Σε αυτή τη νέα φάση η συμμετοχή σας είναι πολύτιμη. Σας καλούμε λοιπόν να πάρετε την υπόθεση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στα χέρια σας.

Η δημιουργία των θεματικών πολιτικών κινήσεων θα γίνει στη διάρκεια ανοικτής οργανωτικής συνάντησης που θα λάβει μέρος την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007 στις 7.00 το απόγευμα στο ξενοδοχείο Ζαφόλια (Λεωφ.Αλεξάνδρας 87-89).

Η συνάντηση αυτή είναι ανοικτή σε όλα τα μέλη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας αλλά και στους φίλους της που, αν και μη ενεργά μέλη, επιθυμούν να ενεργοποιηθούν στις θεματικές πολιτικές κινήσεις.
Οι θεματικές πολιτικές κινήσεις που θα συγκροτηθούν (ανάλογα με την συμμετοχή βέβαια) σε πρώτη φάση θα είναι:
- Θεσμών και Ατομικών Δικαιωμάτων.
- Κοινωνικής Συνοχής
- Οικονομικής Ανάπτυξης
- Ποιότητας Ζωής
- Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας

Το αντικείμενο της κάθε θεματικής καθορίζεται από τα αντίστοιχα τμήματα του Προγραμματικού μας Πλαισίου.

Εκτός αυτών των θεματικών κινήσεων θα δημιουργηθεί επίσης η πολιτική κίνηση νεολαίας που θα επικεντρώσει την δράση της στην δημιουργία μιας φοιτητικής μη-συνδικαλιστικής κίνησης, τους Φιλελεύθερους Φοιτητές, για την πολιτική και ιδεολογική προσέγγιση όσων σπουδάζουν στα δημόσια αλλά και ιδιωτικά τριτοβάθμια ιδρύματα, μακριά όμως από την διαφθορά του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Τέλος θα δημιουργηθεί μια ομάδα ενασχόλησης με την επικοινωνία, το ίντερνετ και το μάρκετινγκ της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Η λειτουργία και οι ελάχιστες υποχρεώσεις των πολιτικών κινήσεων (γεωγραφικών και θεματικών) είναι 2 εκδηλώσεις (επιπέδου ημερίδας) το χρόνο, ένα δελτίο τύπου τον μήνα, την συντήρηση μιας ιστοσελίδας στο ίντερνετ, την επαφή με ομάδες και κοινωνικούς φορείς του αντικειμένου τους, την επαφή με ΜΜΕ του αντικειμένου τους. Από κει πέρα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες πρωτοβουλιών που θα τις καταστήσουν πολιτικά ενεργές.

Οι δραστηριότητες αυτές των πολιτικών κινήσεων θα έχουν στόχο την ευρύτερη δυνατή γνωστοποίηση της διακήρυξης και του πολιτικού προγράμματος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, και την ανάδειξη των στελεχών της παντού στην Ελλάδα. Όλη αυτή η πολιτική και οργανωτική δραστηριότητα θα εκτυλιχθεί με χρονικό ορίζοντα την άνοιξη του 2009.

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετέχετε στην οργανωτική σύσκεψη της 19ης Οκτωβρίου 2007 στο ξενοδοχείο Ζαφόλια και να εγγραφείτε στις πολιτικές κινήσεις και ομάδες της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Σας περιμένουμε όλους!

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΠΑΣΟΚ σε μια ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΜΠΗ.
ΟΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ – ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΟΙ ΥΠΕΡΒΑΣΕΙΣ - ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ
Αθήνα, 18.09.2007
1. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μία πολύ κρίσιμη καμπή.

Μετά από ένα δυσμενέστατο εκλογικό αποτέλεσμα, μετά από μία μεγάλη ήττα οφείλουμε όλοι μας με ευθύνη να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, σε αυτή την οριακή στιγμή οφείλουμε να αναλύσουμε με οξυδέρκεια τόσο τα σωρευτικά αίτια της ήττας μας σε μια χρονική κλίμακα αρκετών ετών, όσο και τα πολυσήμαντα μηνύματα των Πολιτών.
Πολυσήμαντα μηνύματα, που σηματοδοτούν τόσο μια ώθηση ενός νέου κοινωνικού ριζοσπαστισμού και μια αναζήτηση προς την «Άλλη» Αριστερά, όσο και το οριστικό και αμετάκλητο τέλος του ιστορικού κύκλου της Μεταπολίτευσης.

· Οφείλουμε να δούμε τη διαδρομή του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης και της Κεντρο-Αριστεράς με μια δυναμική αφύπνιση στο παρόν, με μια δυναμική προβολή στο μέλλον.

· Αυτό απαιτεί θετικές υπερβάσεις και ριζικές αλλαγές, που έχουν σχέση με την ταυτότητα, με τη φυσιογνωμία, με τη στρατηγική, με το εναλλακτικό σχέδιο, με τα προτάγματά του, με τη δομή, τη διάταξη, τη λειτουργία του Κινήματός μας και ισοδυναμούν με την Αναγέννησή του, με την Επανίδρυσή του.

Αυτές τις «αιρετικές» θέσεις τις έχω διατυπώσει αναλυτικά και με σαφήνεια πολλές φορές πολλά χρόνια πριν και τις έχω καταθέσει με κείμενα θέσεων και προτάσεων πολλές φορές στα Συνέδρια, στις Συνδιασκέψεις, στα Συλλογικά Όργανα και στα Μέσα Ενημέρωσης. Συνοπτικά αναφέρονται και στο Κείμενο της παραίτησής μου τον Ιούλιο του 2003.
Εύχομαι και ελπίζω έστω και αργά να εισακουσθούν από όλους.
· Είναι ηλίου φαεινότερο πια, έστω και τώρα την ύστατη στιγμή, ότι εάν δεν τολμήσουμε εμείς εδώ και τώρα θα τολμήσουν οι άλλοι είτε εν ονόματι μας, είτε ερήμην μας, είτε απέναντί μας.
«Οι καιροί ου μενετοί».
2. Το ΠΑΣΟΚ έχει ιστορική ευθύνη να υπερβεί, με θετικό τρόπο, την υπαρκτή κρίση και την ανοιχτή αμφισβήτηση της Πολιτικής, των Πολιτικών, των Κομμάτων και των Θεσμών. Έχει ιστορική ευθύνη να υπερβεί τον «ίδιο του τον εαυτό» μέσα από διαδοχικές θετικές διαφοροποιήσεις και αλλαγές.
· Σε μια εποχή που τα πάντα αλλάζουν, για τα νέα και πρωτόγνωρα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών απαιτούνται σύγχρονες απαντήσεις και ριζικές λύσεις.
Απαιτούνται μέσα από ένα οραματικό ολοκληρωμένο, ιεραρχημένο, προοδευτικό και αξιόπιστο Εναλλακτικό Σχέδιο για την Ελλάδα και τους Έλληνες, που θα περιλαμβάνει και θα εγγυάται το δημοκρατικό Εκσυγχρονισμό, τις ουσιαστικές κοινωνικές και οικονομικές Μεταρρυθμίσεις και τις ριζικές Αλλαγές παντού.
Αυτό το Εναλλακτικό Σχέδιο είναι αναγκαίο να συμπυκνώνει πολύ καθαρά μία «ΧΑΡΤΑ δικαιωμάτων, ευκαιριών, ευθυνών και αλληλεγγύης των Πολιτών», μια «ΧΑΡΤΑ ανάπτυξης, εργασίας και ποιότητα ζωής για όλους», με στόχο να αρθούν οι αδικίες και οι ανισότητες:
Ø ανάμεσα σε Κοινωνικές Τάξεις και Ομάδες, ως προς τα κεκτημένα και το μέλλον της ζωής τους και των οικογενειών τους,
Ø ανάμεσα σε Γυναίκες και Άνδρες, ως προς την ισότητα των δύο φύλων,
Ø ανάμεσα σε διαφορετικές Γενιές, ως προς την κοινωνία της γνώσης, τις ευκαιρίες και τους ορίζοντες ζωής,
Ø ανάμεσα στους «εντός των τειχών» και στους «εκτός των τειχών» Πολιτών, ως προς το «ζειν», το «ευ ζειν» και την αξιοπρέπεια των «αδύναμων»,
Ø ανάμεσα σε Περιφέρειες, Νομούς, Πόλεις και Περιοχές ως προς τις σύγχρονες υποδομές τους, ως προς τα ολοκληρωμένα Δίκτυα των Επιχειρήσεων και των θέσεων Εργασίας, ως προς τα Δίκτυα της Εκπαίδευσης, του Πολιτισμού και του Αθλητισμού, ως προς τα Δίκτυα της Υγείας, των Φυσικών Πόρων και της αναβάθμισης της Ποιότητας Ζωής, ως προς τους ρυθμούς και τους στόχους της Ανάπτυξης, ως προς τους δείκτες ασφάλειας, ευημερίας και προοπτικών όλων των κατοίκων τους.
Απαιτούνται αδιαπραγμάτευτες πολιτικές για μία Βιώσιμη και Ισόρροπη Ανάπτυξη, για ένα σύγχρονο Κοινωνικό Κράτος, με ισχυρά και αποτελεσματικά δίκτυα για την Πρόνοια, την προστασία και την ενίσχυση των αδυνάμων, για μία ανοιχτή Κοινωνία με Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη, για ένα Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.
Απαιτούνται αδιαπραγμάτευτες πολιτικές ανακατανομής του πλούτου και αναδιανομής των εισοδημάτων, που συμβολικά, παραδειγματικά, ουσιαστικά και αποτελεσματικά θα ακυρώνουν τις ταξικές διαχωριστικές γραμμές της «Κοινωνίας των 2/3», που περιθωριοποιούν εκατομμύρια Έλληνες.
Απαιτούνται αδιαπραγμάτευτες πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής ενταγμένες σε μια Αειφόρο Ανάπτυξη, που σέβεται τον άνθρωπο, τη φύση και τον πολιτισμό και αξιοποιεί τα οικολογικά και τα πολιτισμικά αποθέματα της Ελλάδας ως απόλυτα συγκριτικά και δυναμικά πλεονεκτήματά της.
3. Η θετική υπέρβαση, η αναγέννηση και η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ οφείλουν να έχουν περιεχόμενο και αντίκρισμα αλήθειας, κάθε μέρα και παντού με τις επιβεβλημένες ρήξεις, ανατροπές και αλλαγές.

· Η Επανίδρυση του Κινήματός μας με όρους Λαϊκής Συμμετοχής και Αυτό-οργάνωσης των Πολιτών οφείλει να συνδεθεί με την πρωτοβουλία, τη χειραφέτηση και την παρέμβαση των Ψηφοφόρων, των Φίλων, των Μελών και των Στελεχών δίνοντάς τους λόγο, φωνή και δύναμη με Δημοκρατική και καταστατική κατοχύρωση.

· Η αναγέννηση και η επανίδρυση του Κινήματός μας οφείλει να συνδεθεί με όρους ριζικής ανανέωσης και συνεχούς εναλλαγής των Προσώπων σε κάθε πολιτικό, κομματικό, κοινωνικό και κρατικό αξίωμά τους, με απόλυτη έμφαση πάντα στο ήθος και την εντιμότητά τους.
Αυτό σημαίνει κατοχύρωση θεσμική και καταστατική συγκεκριμένου χρονικού ορίου στη θητεία των Αξιωματούχων (π.χ. 2-3 θητείες) για τους Βουλευτές, τους Υπουργούς, τους Δημάρχους και Νομάρχες, για τα στελέχη των Κοινωνικών Οργανώσεων, των Επιμελητηρίων και των Οργανισμών, τα Στελέχη του Εθνικού Συμβουλίου και του Πολιτικού Συμβουλίου καθώς και σε όλα τα άλλα Συλλογικά Όργανα σε Περιφερειακή, Νομαρχιακή και Δημοτική κλίμακα.
· Μόνο με την καθιέρωση και την εφαρμογή αυτών των δεσμεύσεων, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτινάξει πειστικά και οριστικά κάθε στοιχείο «καθεστωτισμού» και «αναχρονισμού».

Μόνον έτσι μπορεί να αποτινάξει κάθε συμπεριφορά και κάθε μονιμόνητα, που μετατρέπουν το πολιτικό αξίωμα από κοινωνικό λειτούργημα, σε προσωπικό και οικογενειακό επάγγελμα. Που μετατρέπουν ένα ανοιχτό, λαϊκό και ανανεωτικό Κίνημα, σε ένα κλειστό απομονωμένο και μπλοκαρισμένο κόμμα αξιωματούχων και διαχειριστών με μονοσήμαντες λογικές υποταγμένες στον «κρατισμό» και τον «κυβερνητισμό».

· Το ΠΑΣΟΚ, στα νέα δεδομένα του 21ου αιώνα με τα ανοιχτά σύνορα και την παγκοσμιοποίηση, στην εποχή με τα πρωτόγνωρα περιβαλλοντικά προβλήματα και τη βαθειά Οικολογική κρίση, στην εποχή με την κυριαρχία των αγορών και της Medioκρατίας, οφείλει να διαμορφώσει ιδεολογικά, αξιακά και προγραμματικά το ζωτικό του κοινωνικό και πολιτικό χώρο.

Οφείλει να διαμορφώσει τη δική του ταυτότητα, το δικό του Πρόσωπο και Λόγο μέσα στην Ελλάδα και την Ενωμένη Ευρώπη, ως ένα Δημοκρατικό, Προοδευτικό, Οικολογικό και Σοσιαλιστικό Κίνημα με εναλλακτικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα και με σαφή προοπτική μιας νέας πλειοψηφικής συμπαράταξης πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με ευοίωνη προοπτική σταθερής και δημιουργικής διακυβέρνησης της Ελλάδας.
4. Μπροστά μας προβάλλει ένας νέος Ιστορικός Κύκλος, ένας νέος αιώνας, μία νέα εποχή. Ο κόσμος αλλάζει, η Ενωμένη Ευρώπη αλλάζει, η Ελλάδα αλλάζει, η Κοινωνία μας αλλάζει.

· Το ΠΑΣΟΚ στη νέα εποχή με τα δεδομένα, τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες της, για να είναι ζωντανό και δημιουργικό, για να εκπροσωπεί και να εκφράζει ένα σύγχρονο ρεύμα πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, όφειλε να αναμετρηθεί και οφείλει να αναμετριέται κάθε μέρα με τον ίδιο του τον εαυτό.

· Όλοι μας θέλουμε να ανήκουμε και να συμμετέχουμε σε ένα αυτόνομο Κίνημα, που οραματίζεται, που σκέπτεται και σχεδιάζει. Σε ένα χειραφετημένο Κίνημα, που κρίνει, αυτοκρίνεται, αγωνίζεται και δημιουργεί. Σε ένα δημοκρατικό Κίνημα που πιστεύει, ακούει, διαλέγεται, επικοινωνεί και πείθει. Σε ένα συλλογικό Κίνημα, που συμμετέχουν ενεργά, θετικά και δημιουργικά ο Λαός, οι Κοινωνικές Δυνάμεις, οι Πολίτες.

· Όλοι εμείς που θέλουμε να αλλάζουμε τον κόσμο, που θέλουμε να αλλάζουμε την Ελλάδα, οφείλουμε με τη δύναμη των ιδεών μας να αλλάζουμε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, να αλλάζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Να ανασυνθέτουμε και να διευρύνουμε τη δυναμική έκφραση ενός σύγχρονου Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κινήματος, μιας μεγάλης αφυπνισμένης Δημοκρατικής και Προοδευτικής Παράταξης, μιας πλουραλιστικής και ριζοσπαστικής Κεντρο-Αριστεράς.

· Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να αποκτήσει ξανά την πρωτοβουλία κινήσεων και να θεμελιώσουμε ξανά με σύγχρονους όρους και κοινωνικά προτάγματα την ιδεολογική ηγεμονία και την προγραμματική δεσπόζουσα θέση του Κινήματός μας τόσο στο κέντρο του πολιτικού, κοινωνικού και αξιακού φάσματος όσο και στους προσανατολισμούς της Δημοκρατικής Αριστεράς, χαράσσοντας νέους δρόμους νίκης και ελπίδας και διαμορφώνοντας τον ιστορικό κύκλο του 21ου αιώνα.

5. Είναι αλήθεια ότι το ΠΑΣΟΚ στον 21ο αιώνα για να είναι ένα Κίνημα με δύναμη στο παρόν και με εγγραφή στο μέλλον, ένα Κίνημα ελπίδας, νίκης και προοπτικής είναι ζωτική ανάγκη συνεχώς να ανανεώνεται, να αναγεννάται σε ιδέες, οράματα, σε προτάσεις, σε γενιές, σε πρόσωπα.
· Γιατί μόνον έτσι μπορούμε να είμαστε μέσα στην Ελληνική Κοινωνία μια δημιουργική, ανανεωτική και προωθητική Δύναμη.
Γιατί μόνον έτσι στον 21ο αιώνα μπορούμε να παραμείνουμε, με την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού, ένα Κίνημα με μεγάλες προοπτικές, με μεγάλους και ανοιχτούς ορίζοντες.
· Γιατί μόνον έτσι μπορεί να κατοχυρωθεί και πάλι το ΠΑΣΟΚ στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού ως ένα ρεύμα πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, που αξίζει να κυβερνά τη Χώρα, που αξίζει να οδηγεί την Ελλάδα στο μέλλον.

6. Σήμερα στην Ελλάδα, με κοσμογονικές αλλαγές και τις πρωτόγνωρες προκλήσεις του 21ου αιώνα, με την ενεργό συμμετοχή της στο γίγνεσθαι της Ευρώπης και του κόσμου, ένα σύγχρονο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, μία αφυπνισμένη και πλουραλιστική Κεντρο-Αριστερά για να αναδειχθεί διαχρονικά σε μία ανανεωτική προωθητική και δημιουργική δύναμη έχει χρέος με αξιοπιστία να επαναπροσδιοριστεί θετικά στα νέα δεδομένα.
· Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να επαναθεμελιώσει δεσμούς εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης με τις κοινωνικές δυνάμεις, με το Λαό, με την κοινωνία των Πολιτών.

· Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να απαιτήσει διαχρονικά με απόλυτους όρους, το δημόσιο ήθος, τη διάφανη πολιτική και κοινωνική διαδρομή όλων των Στελεχών του.

· Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να ξεφύγει οριστικά και ριζικά από ένα «αλαζονικό ύφος και ήθος», από μία μονοκομματική ακαμψία και έναν ιδιότυπο κομματικό αυτισμό, από έναν παρωχημένο Κρατισμό και έναν αφυδατωμένο Διαχειριστικό Κυβερνητισμό.

· Να ξεφύγει γρήγορα και ριζικά από μία αφηρημένη και φλύαρη «Ανώτερο-στρωματική Στρατηγική», από τη σαγήνη και τη γοητεία μιας αδιέξοδης στρατηγικής ενός «Τεχνοκρατικού Νεο-συντηρητισμού» και ενός «πλασματικού Κοσμοπολιτισμού».
Αυτές οι αδιέξοδες στρατηγικές αναιρούν συστατικά στοιχεία της ταυτότητας και της φυσιογνωμίας του Λαογενούς ΠΑΣΟΚ, της ριζοσπαστικής και αφυπνισμένης Κεντρο-Αριστεράς, της σύγχρονης, πατριωτικής Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.
Αυτές οι αδιέξοδες στρατηγικές, αυξάνουν αισθητά τις κοινωνικές ανισότητες, και ακυρώνουν τους διαχρονικούς και αυθεντικούς δεσμούς μας με τις ευρύτερες Κοινωνικές Λαϊκές Δυνάμεις και συνακόλουθα την πίστη και την εμπιστοσύνη προς το Κίνημά μας.

Αυτές οι αδιέξοδες στρατηγικές, έχουν τραγικά αποτύχει γιατί κατακερματίζουν μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία. Γιατί χωρίς αυτή την πλειοψηφία δεν μπορεί ποτέ κανένα Κόμμα και καμία Κυβέρνηση να δώσουν πνοή και δύναμη σε αλλαγές και μετασχηματισμούς με προοδευτικούς Εκσυγχρονισμούς και με δημοκρατικές Μεταρρυθμίσεις για μία Κοινωνία με δικαιοσύνη, με αλληλεγγύη, με συνοχή, με ανθρωπιά.
7. Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να αρχίσει ένα γόνιμο, ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο με συναφείς και συγγενείς κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις για να διαμορφωθεί ένα κοινό και πλουραλιστικό πλαίσιο αναφοράς με αναζητήσεις, με θέσεις, με δράσεις, με πρωτοβουλίες, με αγωνίες, με συνεργασίες, με προγραμματικές συγκλίσεις.
Για να διαμορφωθεί ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς με πρωτοβουλίες, δράσεις και αγώνες για μια ευρύτατη και δυναμική Κεντρο-Αριστερά:
Ø Με όρους ιδεών, θέσεων, προτάσεων και προγραμματικών δεσμεύσεων, που εμπνέουν τις δυνάμεις της Εργασίας,της παραγωγής, της Επιστήμης, του μόχθου και της Δημιουργίας και εκφράζουν τις αγωνίες των Νέων Γενιών.
Ø Με όρους αναγκών, προσδοκιών και απαιτήσεων των Εργαζομένων, των Μισθωτών, των Αγροτών, των Επιστημόνων και των Ελεύθερων Επαγγελματιών, των «πολυσθενών» κοινωνικών υποκειμένων με την οικογενειακή τους αναφορά, των Νέων Γενιών της ανεργίας, της υπο-απασχόλησης, της ετεροαπασχόλησης και των 700 ευρώ, των Συνταξιούχων, των γενιών των Μεταναστών, των συνθλιβόμενων Μικρο-Μεσαίων, που Όλοι Μαζί αποτελούν ένα μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα, μια κοινωνική συμμαχία των σύγχρονων Μη Προνομιούχων.
Ø Με όρους των σύγχρονων Μη Προνομιούχων αυτής της υπαρκτής, συνεκτικής και μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, που ζει στα δύο Μητροπολιτικά Κέντρα, στις Πόλεις και στην Περιφέρεια, που απαιτεί μια Δυνατή Ελλάδα με Βιώσιμη και Ισόρροπη Ανάπτυξη παντού και για Όλους, και μια Δίκαιη Κοινωνία για να δοθούν σε όλους δυνατότητες, ευκαιρίες και εγγυήσεις στο «Δημιουργείν», στο «Επιχειρείν», στο «Παράγειν», στο «Εκπαιδεύειν», στο «Καινοτομείν», στο «Συμμετέχειν», στο «Ευημερείν», στο «Κατανέμειν δίκαια τον πλούτο», στο «Εργάζεσθαι ως κεκτημένο δικαίωμα», στο «Διασφαλίζειν του Κοινωνικού Κράτους και του Κράτους Πρόνοιας».
Ø Με όρους κοινωνικών, δημοκρατικών, ειρηνικών και οικολογικών Κινημάτων, με όρους Κινημάτων εθελοντισμού και κοινωνικής κριτικής, με όρους Κοινωνίας των Πολιτών.
8. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η ανανέωση, η αναγέννηση και η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ σε συνδυασμό με την ιστορική διαχρονική πορεία μιας μεγάλης Πατριωτικής Δημοκρατικής και Προοδευτικής Παράταξης, μιας πλειοψηφικής Σύγχρονης και Ριζοσπαστικής Κεντρο-Αριστεράς οφείλουν να εγγραφούν στην ταυτότητα, στη φυσιογνωμία και τη στρατηγική του Κινήματός μας και να αποτελούν μία πυξίδα για την πορεία της Ελλάδας και των Ελλήνων μέσα στον 21ο αιώνα.

· Γι’ αυτό έξω και πέρα από συγκυριακές ανάγκες και στιγμιαίες εκλογικές σκοπιμότητες έχουμε χρέος να αποσαφηνίσουμε τις κοινωνικές, τις πολιτικές, τις ιδεολογικές και τις προγραμματικές μας αναφορές για το ΠΑΣΟΚ και για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη δίνοντας νόημα, αξία, αντίκρυσμα αλήθειας και προοπτικής στα ζωτικής σημασίας ερωτήματα:

Ä Ποιοι Είμαστε;
Ä Ποιους Εκφράζουμε και Εκπροσωπούμε;
Ä Πού Πάμε, πώς και με ποιους Προχωράμε;

· Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα σύγχρονο, πατριωτικό, δημοκρατικό και σοσιαλιστικό Κίνημα με ευρωπαϊκό ορίζοντα και προσανατολισμό, που είχε και έχει προνομιακό πεδίο αναφοράς για τη «Μνήμη του Μέλλοντος» και για τον 21ο αιώνα :

Ø με το «Χώρο και το Χρόνο» της Ελλάδας και του Ελληνισμού, μια Δυνατή Ελλάδα με ταυτότητα, με φωνή, με πρωτοβουλίες για την Ειρήνη, για τη σταθερότητα, για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μας μέσα στη νέα εποχή και τις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, μέσα στο γίγνεσθαι και τις προκλήσεις της Ενωμένης Ευρώπης, μέσα στις νέες καταστάσεις στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια

Ø με το «Χώρο και το Χρόνο» μιας Σύγχρονης, Ισχυρής και Δημιουργικής Ελλάδας με Αειφόρο και Ισόρροπη Ανάπτυξη, με τη συνεχή και δίκαιη ανακατανομή του πλούτου, με την αισθητή μείωση και εξάλειψη των υπαρκτών περιφερειακών και κοινωνικών ανισοτήτων

Ø με το «Χώρο και το Χρόνο» μιας ανοιχτής, δημοκρατικής και πολυπολιτισμικής Κοινωνίας με συνοχή, με αλληλεγγύη, με δικαιοσύνη και ανθρωπιά, μιας κοινωνίας με διαφάνεια, με ισονομία και αξιοκρατία, μιας κοινωνίας της γνώσης, της καινοτομίας και της δημιουργίας με ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες για όλους τους Έλληνες, μιας Δίκαιης κοινωνίας με σύγχρονο κοινωνικό Κράτος με εκτεταμένα και ισχυρά δίκτυα πρόνοιας, ασφάλειας και προστασίας για όλους τους πολίτες

Ø με το «Χώρο και το Χρόνο» μιας σύγχρονης, Δημοκρατικής και Προοδευτικής Παράταξης, με το «Χώρο και το Χρόνο» και των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που έχουν χρέος να οριοθετούνται με τις συντηρητικές ιδέες και τα νεοφιλελεύθερα προγράμματα των Δεξιών Κομμάτων και των Κεντροδεξιών Παρατάξεων.

9. Πιστεύω ότι η δύναμή μας, η έλξη και η αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρίσκεται στις διαφορές μας και όχι στις ομοιότητές μας με τη Ν.Δ. και την Παράταξη της Δεξιάς. Οφείλουμε να σηματοδοτούμε μια διαφορετική ιδεολογική, πολιτική και προγραμματική πρόταση εξουσίας και όχι μια ψευδώνυμη, με το νεοφιλελευθερισμό και το συντηρητισμό, πρόταση.

· Στο ΠΑΣΟΚ, με την ολοκληρωμένη στρατηγική και με τον ιεραρχημένο Πολιτικό Σχεδιασμό μας, φιλοδοξούμε και θέλουμε να οριοθετήσουμε και να αναδείξουμε τα οράματα, τις ιδέες, τις προτεραιότητες, τις προτάσεις και το δημιουργικό έργο ενός Σύγχρονου, Προοδευτικού, Δημοκρατικού, Σοσιαλιστικού Κινήματος και μιας υπαρκτής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.

Το Κίνημά μας και η Παράταξή μας οφείλουν να έχουν μία αντίστιξη με όλα εκείνα που εκπροσωπεί, εκφράζει και επαγγέλλεται η Ν.Δ., ως έκφραση της Δεξιάς και της Συντηρητικής Παράταξης.

· Πιστεύω ότι όπως πάντα έτσι και στην εποχή μας, ένας πολιτικός σχηματισμός της Δημοκρατικής και Σοσιαλιστικής Αριστεράς, μια σύγχρονη αφυπνισμένη πλουραλιστική και ριζοσπαστική Κεντρο-Αριστερά, πάντα και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να χάνει την ψυχή, τη φυσιογνωμία, την ταυτότητά της, τις αρχές και τις αξίες της ακόμα και όταν κυβερνά.

Οφείλει να υπάρχει και να κυβερνά ως διαφορετική δύναμη, που προβάλει διαφορετικές προτάσεις και διαφορετικές λύσεις, που χαράσσει και ανοίγει άλλους δρόμους και για την Ελλάδα και για τους Έλληνες.

10. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, σε αυτή την οριακή στιγμή το ΠΑΣΟΚ ως Κίνημα με διαδρομή, με δύναμη και προοπτική δεν πρέπει και δεν μπορεί να μπει σε ένα κύκλο διαλυτικής εσωστρέφειας.

· Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δεν πρέπει να μοιάζει (ή ακόμη χειρότερα να μεταλλάσεται…) σε ένα «αυτιστικό» Κόμμα αξιωματούχων, γιατί δεν γεννήθηκε να ζει με τον εαυτό του και για να υπηρετεί τον εαυτό του.

Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ έχει γεννηθεί, υπάρχει και ζει για να υπηρετεί με τα οράματα και τις ιδέες του, με το δημιουργικό έργο και τις προτάσεις του, με τα προγράμματα και τις δεσμεύσεις του, την Ελλάδα, το Λαό, τον Πολίτη και τον Άνθρωπο. Γι’ αυτό οι δυνατότητες του ΠΑΣΟΚ, όπως πάντα έτσι και τώρα, δεν αρχίζουν και δεν τελειώνουν στα όρια των «μικρόκοσμων» και των «τελετουργιών» κάποιων Ομάδων και κάποιων Στελεχών.

· Το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει και δεν μπορεί να μοιάζει με μία ΒΑΒΕΛ γιατί δε μας αξίζει μια τέτοια εικόνα, που ευτελίζει τους πάντες και τα πάντα.

Το παράδειγμα και το δράμα του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, είναι ένας κακός εφιάλτης για κάθε ευαίσθητο και σκεπτόμενο Πατριώτη, Δημοκράτη Σοσιαλιστή και Προοδευτικό, για κάθε Πολίτη ανεξάρτητα από την πολιτική ή την κομματική του αναφορά.

· Το ΠΑΣΟΚ κυρίως δεν πρέπει και δεν μπορεί να υποταχθεί μοιρολατρικά στο σύνδρομο μιας ανακυκλούμενης ηττοπάθειας, που οι αδυναμίες μας και τα λάθη μας:
Ø θα αποτελούν το «οξυγόνο» για την Κυβέρνηση Καραμανλή, που εάν και έχει πολύ ισχνά κοινοβουλευτικά, πολιτικά και κοινωνικά ερείσματα, οργανώνει προκλητικά και επιθετικά σε όλους τους τομείς μια «λαίλαπα». Μια «λαίλαπα» εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού και μια «Νεοφιλελεύθερη όαση» προς όφελος των εκλεκτών και των ημετέρων της.
Ø Θα παραχωρούν «ζωτικό χώρο» στα Κόμματα της Άλλης Αριστεράς για να διεκδικούν ενεργά νέους δυναμικούς ρόλους μέσα και έξω από τη Βουλή.
Ø Θα αφήνουν πολιτικά και προγραμματικά ακάλυπτους τους αγώνες των λαϊκών δυνάμεων, τις πολλαπλές αγωνίες των Δύο Εκατομμυρίων Εφτακοσίων Χιλιάδων Ψηφοφόρων μας, τις απαιτήσεις μιας μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

· Έχουμε όλοι μας χρέος να σταθούμε με ευθύνη στο ύψος των περιστάσεων και να διασφαλίσουμε την ενότητα και την προοπτική του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί έχουμε απέναντί μας μία Κυβέρνηση με πολύ ισχνή, κοινωνική, πολιτική και κοινοβουλευτική στήριξη και μπροστά μας επερχόμενες σημαντικές εξελίξεις.
· Γιατί μπροστά μας έχουμε μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές μάχες.

Μάχες που οφείλουμε και να τις δίνουμε και να τις κερδίζουμε.

Γιατί κάθε μέρα οφείλουμε να πείθουμε τον Ελληνικό Λαό, ότι πήραμε τα μηνύματά του και ότι αξίζουμε την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη του για το Λόγο, τις πρωτοβουλίες και τις προτάσεις μας, για την παρουσία, τη στάση, τη συμπεριφορά και τη δράση μας.

11. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη περισσότερο παρά ποτέ την πολιτική και την προγραμματική ενότητά του μέσα από έναν ειλικρινή γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο.

Μία συνειδητή ενότητα που διαμορφώνεται μέσα από τις διαφορές απόψεων και θέσεων ανάμεσα σε ελεύθερους, αυτόνομους και αυτοδύναμους Πολίτες, που έχουν την ιδιότητα του Στελέχους, του Μέλους, του Φίλου του Κινήματός μας.

· Σημειολογικά και συμβολικά η ενότητά μας είναι απόλυτη και ζωτική ανάγκη να αναφέρεται σε ένα κοινό και δεσμευτικό πλαίσιο ιδεών, αρχών και αξιών, σε ένα πλαίσιο πολιτικών θέσεων, προγραμματικών δεσμεύσεων, σε ένα πλαίσιο ηθικής αλληλεγγύης και σχέσεων εμπιστοσύνης.

Σίγουρα μπορεί να είμαστε Όλοι Μαζί αλλά δεν είμαστε ίδιοι, γι’ αυτό οφείλουμε να συνδέουμε άρρηκτα το Εγώ με το Εμείς.

· Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη περισσότερο παρά ποτέ να διασφαλίσει τη δυναμική και την προοπτική του μέσα από γόνιμες συνθέσεις ιδεών και θέσεων, προταγμάτων και αξιών και όχι μέσα από άγονες και αδιέξοδες συγκρούσεις. Συγκρούσεις που νομοτελειακά οδηγούν σε μάχη χαρακωμάτων, σε «ομάδες» και σε «στρατούς» με «πιστούς» και «άπιστους».

· Τέτοιες άγονες και αδιέξοδες συγκρούσεις θα μας βυθίσουν σε λήθαργο. Θα μας πάνε πίσω, θα μας καθηλώσουν σε ένα τέλμα.

· Τέτοιες άγονες και αδιέξοδες συγκρούσεις θα κάνουν το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με μία θαμπή και απωθητική σκιά ενός μεγάλου ελπιδοφόρου και νικηφόρου Κινήματος, και μιας ιστορικής Παράταξης, που έρχεται από πολύ μακριά και οφείλει να πάει μακριά.

12. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες πιστεύω ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε θετικές υπερβάσεις.
Έχει τη δυνατότητα να δώσει λυτρωτικές λύσεις και να εγγυηθεί προϋποθέσεις και δημοκρατικές διαδικασίες, που θεμελιώνουν με συντεταγμένο τρόπο και την ενότητα και την προοπτική του Κινήματος αλλά και της Ευρύτερης Παράταξης.
· Οι πρωτοβουλίες των κινήσεων και οι αποφάσεις ανήκουν αποκλειστικά και μόνο στον ίδιο.
Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, κάθε απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, είναι θεμιτή και σεβαστή ανεξάρτητα εάν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με αυτή.
· Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή έχω χρέος να καταθέσω τη γνώμη μου.
Πιστεύω ότι είναι λάθος να οδηγηθεί ο Γιώργος Παπανδρέου σε μία αντιπαράθεση, σε μία αναμέτρηση, σε μία σύγκρουση, που η έκβαση τους απλώς και μόνον θα καταγράψει «πλειοψηφίες» και «μειοψηφίες» χωρίς πνοή, δυναμική και προοπτική.

· Πιστεύω ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ως ένας Πολιτικός Ηγέτης με ξεχωριστή διαδρομή έχει και παρόν και μέλλον, γιατί αποτελεί ένα σημαντικό και πολύτιμο «κεφάλαιο» για την Ελλάδα, για το ΠΑΣΟΚ, για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη, για την Ελληνική κοινωνία, για την Ευρώπη, για τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
· Αυτό το «κεφάλαιο» είναι ζωτική ανάγκη να διαφυλαχθεί.
Να μην φθαρεί, να μην σπαταληθεί και να μην αναλωθεί μέσα σε άγονες και αδιέξοδες εσωκομματικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις.

13. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η υποψηφιότητα του Ευάγγελου Βενιζέλου με την αυτονόητη προϋπόθεση ενός κοινού και δεσμευτικού πλαισίου στρατηγικής, πολιτικής και προγραμματικής αναφοράς είναι δυνατόν με συγκεκριμένους όρους να συνδεθεί με πρωτοβουλίες, παρεμβάσεις και αγώνες ενάντια στην πολιτική της Ν.Δ. και της Δεξιάς.

Με δεδομένο αυτό το κοινό δεσμευτικό πλαίσιο αναφοράς και με δεδομένη την ενότητα και την προοπτική του Κινήματός μας μπορούμε Όλοι Μαζί με όρους και προϋποθέσεις μέρα-μέρα, βήμα-βήμα να αποτυπώνουμε νίκες και ελπίδες για το ΠΑΣΟΚ, για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη, για την ευρύτερη Κεντρο-Αριστερά.


14. Σίγουρα η προσωπική μου γνώμη και οι προσεγγίσεις μου σε αυτές τις κρίσιμες συγκυρίες δεν αποτελούν ένα θέσφατο, μια απόλυτη και σίγουρη πρόβλεψη για τις εξελίξεις.
· Άλλωστε τα πάντα κρίνονται από την ίδια τη ζωή, από τους ίδιους τους Πολίτες, που είναι και οι υπέρτατοι κριτές.
Άλλωστε τα πάντα θα εξαρτηθούν και μπορούν να διαφοροποιηθούν ριζικά από το θεμιτό δικαίωμα και τη συγκεκριμενοποίηση των πολιτικών αποφάσεων τόσο του Γιώργου Παπανδρέου να ζητήσει ως Πρόεδρος την έκφραση εμπιστοσύνης και την ψήφο από τους Φίλους και τα Μέλη, όσο και του Ευάγγελου Βενιζέλου και άλλων άξιων Στελεχών να θέσουν υποψηφιότητα για τη διεκδίκηση του αξιώματος του Προέδρου, σύμφωνα πάντα με τους θεσμικούς όρους, τις συλλογικές εγγυήσεις και τις Δημοκρατικές Διαδικασίες του Καταστατικού του Κινήματός μας.
· Θέλω να πιστεύω, θέλω να ελπίζω η έξοδος του Κινήματός μας, από αυτή την κρίσιμη καμπή να σημάνει μια νέα συλλογική αρχή, μια δυναμική αφετηρία για να αναδειχτεί και πάλι το ΠΑΣΟΚ ενωμένο, δυνατό, σύγχρονο και ανανεωμένο με παρόν και μέλλον, και να εκφράσει ξανά ένα πλειοψηφικό ρεύμα νίκης, ελπίδας και προοπτικής για την Ελλάδα, για τους Έλληνες, για την ευρύτερη ριζοσπαστική Κεντρο-Αριστερά, για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη.
· Μέσα σε αυτές τις συνθήκες νιώθω το πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό χρέος να διατυπώσω γραπτώς και εγκαίρως από την πρώτη στιγμή με καθαρότητα πολύ συνοπτικά τις πολιτικές μου θέσεις για το παρόν και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, για τις δυνατότητες και τις προοπτικές της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης, αλλά και της ευρύτερης Πλουραλιστικής και Ριζοσπαστικής Κεντρο-Αριστεράς.
· Σε γενικές γραμμές τους προβληματισμούς μου, τις σκέψεις και τις θέσεις μου, τις έχω περιγράψει αδρά και προφορικά στο Γιώργο Παπανδρέου, στον Ευάγγελο Βενιζέλο και σε πολλά Στελέχη του Κινήματος.

15. Οφείλω όμως σε συνάρτηση με τις πολιτικές μου αναφορές και θέσεις, για λόγους που ανάγονται στον κώδικα των αρχών και των ηθικών αξιών μου, να δηλώσω και να καταστήσω σαφές ότι η ηθική και η πολιτική μου στήριξη στο Γιώργο Παπανδρέου θα είναι δεδομένη.
Με την προτροπή να ακούσει τους «άπιστους» που μπορούν να δουν καθαρά και μακριά και όχι τους «τυφλούς πιστούς» που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να δουν καθαρά και μακριά.
· Σε κάθε περίπτωση η θέση και η επιλογή μου είναι σαφής.
Για λόγους ηθικής τάξης θα είμαι πολιτικά μαζί με το Γιώργο Παπανδρέου, όποια και να είναι η πολιτική του απόφαση, ακόμα και εάν διαφωνώ με αυτή.

Χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα από την ομιλία του:
Τους στόχους που θέτουμε, θα τους πετύχει το ΠΑΣΟΚ, στηριγμένο πάνω σε τρία θεμέλια:
Τις αξίες μας, αξίες που μας προσδίδουν δημόσιο ήθος και δημοκρατικές αντιλήψεις.
Τις αρχές μας, αρχές που στηρίζουν το κοινωνικό μας όραμα.
Την αυτονομία μας, την αυτονομία της πολιτικής και των πολιτικών.
Που σημαίνει ότι η πολιτική οφείλει να υπηρετεί τη γενική βούληση της κοινωνίας, να υπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι επιμέρους συμφέροντα. Που σημαίνει ότι οι πολιτικοί έχουν αφετηρία και κριτήριο, για την κάθε απόφασή τους, το κοινό καλό, το δημόσιο συμφέρον, τη γενική κοινωνική θέληση και την καλυτέρευση της κοινωνίας, τη στήριξη των δημιουργών και την υποστήριξη όσων υποφέρουν, την προσφορά στην πατρίδα και στους πολίτες και όχι σε κέντρα συμφερόντων. Διότι οι πολιτικοί δεν είναι υπάλληλοι συμφερόντων, δεν είναι απλοί διαχειριστές της εξουσίας. Είναι φορείς της κοινωνικής ανάγκης, της κοινωνικής ευθύνης και της λαϊκής εντολής.

Το πιο χαρακτηριστικό κατά τη γνώμη μου κομμάτι της ομιλίας του ΒΒ είναι το παρακάτω :
” Ηχούν τα αυτιά όλων μας οι αγωνιώδεις ερωτήσεις απλών και πονεμένων ανθρώπων σε όλες τις γωνιές της χώρας τις μέρες πριν τις εκλογές. Μας ρωτούσαν, σας ρωτούσαν: «θα νικήσουμε; Θα τον ρίξουμε τον κ. Καραμανλή; Θα είμαστε Κυβέρνηση την επομένη των εκλογών;» Αυτοί οι άνθρωποι είναι που διψούν για την εξουσία. Σ’ αυτούς τους ανθρώπους δεν δίνεις ελπίδα, δεν δίνεις όραμα, δεν δίνεις προοπτική, δεν εγγυάσαι τίποτα, όταν όλα όσα κάνεις και όλα όσα λες έχουν ως αποτέλεσμα να ξαναγίνει κυβέρνηση με οριακή αυτοδυναμία ο κ. Καραμανλής. Δεν πρέπει να τους προδίδουμε τους ανθρώπους αυτούς.”

Ένα ενδιαφέρον απόσπασμα απο την ομιλία Σκανδαλίδη ήταν το παρακάτω :
Αν θέλουμε από κόμμα εξουσίας να γίνουμε κόμμα κοινωνίας, υπάρχουν προαπαιτούμενα δημοκρατικά. Υπάρχει η απόλυτη παραδοχή των κανόνων του παιχνιδιού της εσωκομματικής δημοκρατίας. Όταν ένα κόμμα διαπραγματεύεται και συζητάει με την κοινωνία ένα μοντέλο διακυβέρνησης, όπου κάθε πολίτης έχει λόγο στην απόφαση, στη χάραξη της πολιτικής και στο να πάρει στα χέρια του τις τύχες της ζωής του, δεν μπορεί ένα κόμμα συγκεντρωτικό, δεν μπορεί ένα κόμμα αρχηγικό, δεν μπορεί ένα κόμμα που δεν έχει λύσει το πρόβλημα της εσωκομματικής δημοκρατίας να πείσει κανέναν να γίνει κοινωνική πλειοψηφία στο λαό. Γιατί αυτό είναι το «όλοι ίδιοι είμαστε».

Ο Δ Ρίζος στον ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ:

«ΤΕΡΑΣΤΙΟ το πρόβλημα με τους χιλιάδες αργόμισθους και πολυθεσίτες δημοσιογράφους…
Και ηθικό και πολιτικό και οικονομικό…
Αμέτρητες φορές έχω ασχοληθεί με αυτό το ζέον θέμα, αλλά ουδείς τολμά να το αγγίξει.
Θέλετε μερικά τρανταχτά παραδείγματα;
***
ΜΟΝΟ στην Αθήνα περίπου 4.000 δημοσιογράφοι είναι διορισμένοι σε κρατικές θέσεις!
Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο…
…Το χειρότερο είναι ότι τα κρατικοδίαιτα αυτά τρωκτικά διατηρούν 3 και 4 και 5 αργομισθίες! Εισπράττουν, δηλαδή, μισθούς χωρίς να πατάνε στη δουλειά για την οποία πληρώνονται!..
…Ο ίδιος δημοσιογράφος είναι συγχρόνως διορισμένος στην ΕΡΤ, στη Γενική Γραμματεία Τύπου, στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στον Δημοτικό Ραδιοσταθμό 9,84 κ.λπ. κ.λπ.!.. Και έχει και τη θεσούλα του στην εφημερίδα!..
***
ΑΛΛΟ παράδειγμα: Μόνο από την κρατική ΕΡΤ πληρώνονται περίπου δύο χιλιάδες πεντακόσιοι (2.500) δημοσιογράφοι!.. Το φαντάζεστε;
Σκεφθείτε, τα μεγάλα Κανάλια (ΑΝΤ1, MEGA, STAR, ALPHA, ALTER κ.λπ.) έχουν δεν έχουν 80–100 δημοσιογράφους το καθένα!..
Λογικό είναι από αυτούς τους 2.500 της ΕΡΤ, άντε να δουλεύει μόλις το 10%! Δηλαδή κάπου 250. Οι άλλοι απολαμβάνουν την αργομισθία τους!..
***
ΟΙ περισσότεροι από τους κήνσορες των Καναλιών, γνωστοί και ως αριστερο–προοδευτικά» παπαγαλάκια», που τους βλέπουμε στις Τηλεοράσεις να οδύρονται για τη σύνταξη των 500 ευρώ του φτωχού, είναι πενταθεσίτες και εξαθεσίτες, χωρίς μάλιστα να δουλεύουν!..
ΚΑΤΑ καιρούς έχουν γίνει από πολλές πλευρές διαβήματα.
Πρώτον, να δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα και οι αργομισθίες τους και
Δεύτερον, να υποχρεωθούν να διατηρήσουν έστω μία μόνο αργομισθία ο καθένας τους!
Ούτε το ένα έγινε, ούτε το άλλο!..
***
ΚΑΛΟΥΜΕ για άλλη μια φορά την Ενωση Συντακτών να επιμείνει στη δημοσίευση ονομάτων και μισθών, καθώς και στον περιορισμό των αργόμισθων. Πολύ περισσότερο μάλιστα αφού τη στιγμή που υπάρχουν δεκάδες άνεργοι δημοσιογράφοι, που πεινούν αυτοί και τα παιδιά τους, άλλοι θησαυρίζουν παράνομα!..
ΑΛΛΑ και την κυβέρνηση να σταματήσει αυτό το σκάνδαλο…»

Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας: H ανακούφιση από τον πόνο και η παρηγορητική φροντίδα αποτελεί αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα!
6 Οκτωβρίου 2007
Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας

«Κανείς δεν πήρε στα σοβαρά τον πόνο μου», «Φρικτός πόνος, δεν μπορούσα να κουνηθώ», «Η κατάστασή μου τραγική. Έκοψα τη δουλειά».
Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων η Αμαλία Καλυβίνου στο χειρόγραφο ημερολόγιο της, πριν την επίσκεψή της σε ιατρείο πόνου και παρηγορητικής φροντίδας. Αντιθέτως, μετά την πρώτη της επίσκεψη σε αυτό: «Πρώτη φορά που δεν αμφισβητήθηκε ο πόνος μου. Πρώτη φορά που ένοιωσα ότι ο γιατρός απέναντί μου καταλάβαινε τι του έλεγα. Πρώτη φορά που γιατροί με προέτρεπαν και με στήριζαν να κάνω πράγματα». Το χειρόγραφο αυτό, το οποίο της εμπιστεύτηκε πριν χρόνια η Αμαλία, παρέδωσε σήμερα κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, η πρόεδρος της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. Αθηνά Βαδαλούκα στην οικογένεια της Αμαλίας. Στη μνήμη της άλλωστε αφιερώνει φέτος η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας, τιμώντας με τη συμβολική αυτή ενέργεια τον Έλληνα ασθενή, για την αξιοπρέπεια και ανακούφιση του οποίου αγωνίζεται.

Η παρηγορητική φροντίδα δηλαδή οι επιστημονικές πράξεις που στοχεύουν στην αντιμετώπιση του πόνου και όλων των συνοδών συμπτωμάτων είναι συνυφασμένες με τις ανίατες ασθένειες, όπως ο καρκίνος, το ΑΙDS, τα εγκεφαλικά επεισόδια, τα νευρολογικά νοσήματα, οι βαριές νεφρικές και καρδιακές ανεπάρκειες. Πρόκειται δηλαδή για την ολιστική αντιμετώπιση των ασθενών μέσα από μία πολυπαραγοντική προσέγγιση, που υποστηρίζει το δικαίωμα στην ποιότητα ζωής και στην αξιοπρέπεια στο θάνατο.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έως το 2015, 15.000.000 άνθρωποι θα πάσχουν από καρκίνο εκ των οποίων το 30-40% θα υποφέρει από πόνο στα αρχικά στάδια της νόσου και 80-90% στα τελικά στάδια. 1 στους 5 ανθρώπους παγκοσμίως 40-60 ετών υποφέρει σήμερα από μέτριο έως έντονο χρόνιο πόνο. 1 στους 3 είναι ανίκανος λόγω του πόνου να ζήσει ανεξάρτητη ζωή. 1 στους 4 έχει διαταραγμένη ή καταστραμμένη σχέση με συγγενείς και φίλους λόγω του πόνου. Στόχος των επιστημόνων που ασχολούνται με την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου είναι η πρόληψη της μετάπτωσης του οξέως σε χρόνιο πόνο. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι έχει βρεθεί πως η χορήγηση ενός απλού μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους σε συνδυασμό με ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο προεγχειρητικά, μπορεί να προλάβει την εμφάνιση του χρόνιου νευροπαθητικού μετεγχειρητικού πόνου, που εμφανίζεται σε ποσοστό από 3-80% ανάλογα με την επέμβαση. Σύμφωνα με τα τελευταία βιβλιογραφικά δεδομένα, οι καρκινοπαθείς ασθενείς τελικού σταδίου υποφέρουν σε ποσοστό 30% από νευροπαθητικό πόνο. Ο πόνος είναι το 2ο σύμπτωμα μετά τον πυρετό, που έχουν οι ασθενείς με AIDS ενώ το 50% αυτών υποφέρει από χρόνιο νευροπαθητικό πόνο. Εξάλλου, εκτός από τον πόνο η ποιότητα ζωής των καρκινοπαθών τελικού σταδίου επηρεάζεται και από άλλα συνοδά συμπτώματα, όπως: δυσκοιλιότητα > 50%, έμμετο > 30%, δύσπνοια > 15%, κεντρική καταστολή > 5%, κνησμός, εφίδρωση, κατακλύσεις κλπ. Ο ρόλος της παρηγορητικής φροντίδας στην αντιμετώπιση των συνοδών συμπτωμάτων είναι ουσιαστικός.

Το κεντρικό θέμα του φετινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας είναι «Ξεπερνώντας τις ηλικίες – από τα παιδιά στους γεροντότερους»: Πρόσβαση στην Παρηγορητική Φροντίδα (Π.Φ.) πρέπει να έχουμε όλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την υφήλιο συμμετείχαν σε συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις, με σκοπό την ευαισθητοποίηση και την ανεύρεση πόρων για τις οργανώσεις Ξενώνων και Παρηγορητικής Φροντίδας σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Στη χώρα μας, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνδιοργάνωσε στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας, το 9ο Πανελλήνιο Συνέδριο Περιοχικής Αναισθησίας Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Αγωγής (5-8 Οκτωβρίου, Γιάννενα) στο οποίο συμμετείχαν διεθνούς κύρους ξένοι ομιλητές (ο πρόεδρος και γραμματέας της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Περιοχικής Αναλγησίας καθώς και ο εκλεγμένος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εταιρειών Πόνου και πρόεδρος της Ιταλικής Εταιρείας Πόνου κ.ά). Στο συνέδριο, στο οποίο συμμετείχαν 420 σύνεδροι, πέραν των σημαντικών επιστημονικών ανακοινώσεων, πραγματοποιήθηκε το διεταιρικό συμπόσιο, στο οποίο εκτός της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συμμετείχαν η Ελληνική Αναισθησιολογική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας. Οι 3 εταιρείες κατέληξαν σε συνολική πρόταση που αφορά τα εξής:
1. Παρουσιάστηκαν οι αρχές λειτουργίας που πρέπει να διέπουν τα κέντρα πόνου και παρηγορητικής φροντίδας καθώς και το δίκτυο και τους ξενώνες παρηγορητικής φροντίδας.
2. Αποφασίστηκε η καταγραφή των αναγκών του ελληνικού πληθυσμού.
3. Οι 3 εταιρείες αποφάσισαν να αναπτύξουν κοινά προγράμματα εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης.
4. Κοινή επιδίωξη των εταιρειών θα είναι επίσης η δρομολόγηση εσωτερικών διεργασιών πιστοποίησης της κλινικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας.
5. Οι εταιρείες θα αγωνιστούν από κοινού για τη θεσμοθέτηση ιατρείων πόνου και δικτύου παρηγορητικής ιατρικής με κάθε πρόσφορο μέσον
6. Θα αναλάβουν εκστρατεία ενημέρωσης.
7. Συμφώνησαν επίσης, επιτροπή αποτελούμενη από τους προέδρους των τριών εταιρειών να ζητήσει ακρόαση από τον Υπουργό Υγείας για να του εγχειρήσει την Πρόταση και να επισημάνει την υποχρέωση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου να ακούσει το πρόβλημα των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας και να κινηθεί για την αντιμετώπισή του, σύμφωνα άλλωστε και με τις επιταγές της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας, η εταιρεία μας συμμετείχε στην παγκόσμια κινητοποίηση με μετάδοση τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μηνυμάτων, συναυλία της Σαββίνας Γιαννάτου (Πέμπτη 4 Οκτωβρίου, Γιάννενα) και δημοσίευση ενημερωτικών άρθρων στον Τύπο. Ταυτόχρονα συνεχίζεται η συλλογή υπογραφών συμπαράστασης στο site της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. www.grpalliative.org

Παράλληλα, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α μέσω της καμπάνιας για την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας στοχεύει στην άσκηση πίεσης προς την Πολιτεία για την ικανοποίηση βασικών αιτημάτων, δεδομένου ότι η παρηγορητική φροντίδα, στην Ελλάδα είναι απογοητευτική.
Ενδεικτικά:
1) Δεν υπάρχουν στους οργανισμούς των Νοσοκομείων κέντρα πόνου και Παρηγορητικής φροντίδας (πλην τριών ή τεσσάρων Πανελλαδικά) και μόνο εθελοντικά ασκείται η παρηγορητική φροντίδα
2) Η νομοθεσία διάθεσης οπιοειδών είναι αναχρονιστική. Η κατανάλωση μορφίνης για την ανακούφιση του πόνου είναι δείκτης πολιτισμού ενός λαού. Στην Ελλάδα καταναλώνονται 4 mg ανά ασθενή έναντι 90 mg στην Δανία. Επιπλέον στην Ελλάδα δεν κυκλοφορούν όλα τα διαθέσιμα σκευάσματα οπιοειδών ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των ασθενών. Έτσι, η αφόρητη ταλαιπωρία γιατρών, ασθενών και συγγενών είναι καθημερινή.
3) Δεν υπάρχουν Ξενώνες νοσηλείας ασθενών τελικού σταδίου ενώ παράλληλα ψηφίζονται υπουργικές αποφάσεις για μελλοντική λειτουργία τους χωρίς τη συμβουλευτική γνώμη των αρμοδίων επιστημονικών εταιρειών.
4) Η απουσία των εκπροσώπων των επιστημονικών εταιρειών που είναι υπεύθυνες για την ανακούφιση του πόνου και την παρηγορητική φροντίδα από συμβουλευτικές επιτροπές του υπουργείου, όταν σε αυτές συμμετέχουν ακόμη και άνθρωποι με άσχετο αντικείμενο, είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η παρηγορητική φροντίδα στη χώρα μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στην επιτροπή ναρκωτικών του υπουργείου δεν υπάρχει κλινικός γιατρός που γνωρίζει τη χρήση των οπιοειδών.
Η χώρα μας θα πρέπει να λάβει υπόψιν της την υπ’ αριθμόν 24Ε/2003 σύσταση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με τη σύσταση αυτή προτείνεται στις χώρες-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, η διευκόλυνση της πρόσβασης των ασθενών στην παρηγορητική φροντίδα με τη δημιουργία του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου για τη χρηματοδότηση της έρευνας και την εφαρμογή της παρηγορητικής φροντίδας. Έχει εκτιμηθεί ότι η ζήτηση στις υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας θα αυξηθεί στα επόμενα δέκα χρόνια κατά 20%.
Σύμφωνα με την ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. τα αιτήματα που χρήζουν άμεσης διευθέτησης είναι:
- Η εφαρμογή της υπουργικής απόφασης του 1992 για κατ’ οίκον νοσηλεία στους οργανισμούς των νοσοκομείων.
- Η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στα νοσοκομεία, για στελέχωση των κέντρων πόνου και παρηγορητικής αγωγής. Τα κέντρα αυτά να ενταχθούν στους οργανισμούς των νοσοκομείων
- Η μέριμνα για την ύπαρξη κλινών στα νοσοκομεία για αντιμετώπιση των
ημερήσιων αναγκών των ασθενών τελικού σταδίου.
- Η οργάνωση και η κάλυψη εξόδων μετεκπαιδευτικών σεμιναρίων.
- Η αλλαγή της αναχρονιστικής συνταγογράφησης ναρκωτικών.
- Η διάθεση στο εμπόριο όλων των σύγχρονων σκευασμάτων οπιοειδών.
- Η σύσταση ομάδων εθελοντών που θα εκπαιδευτούν για κατ’ οίκον
νοσηλεία
- Η απορρόφηση κονδυλίων της Ε.Ε. για εκπαίδευση προσωπικού στην
Παρηγορητική Φροντίδα.
- Πρόβλεψη για νέες θέσεις ιατρικού, νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού
για τη δημιουργία και στελέχωση ξενώνων.

Κοζάνη Συγχαρητήρια στον νέο Υπουργό Ανάπτυξης

Το συνδικάτο ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη» συγχαίρει τον Δυτικομακεδόνα νέο Υπουργό Ανάπτυξης κ. Φώλια για την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο πρωθυπουργός και του ανέθεσε την «ανάπτυξη» της χώρας στα χνάρια της «φλογοβόλας» προηγούμενης τετραετίας.
Άριστος γνώστης του κοινωνικού πλαισίου και της ανειρήνευτης ταξικής πάλης στο πλευρό των συναδέλφων του, βιομηχάνων ο κ. Φώλιας έδωσε δείγματα γραφής ως υφυπουργός του κ. Αλογοσκούφη όταν νομοθέτησαν μαζί την μείωση της φορολογίας των κερδών των Ελλήνων επιχειρηματιών, (από 35% σε 25%) οι οποίοι διαβίωναν κάτω από το επίπεδο της φτώχιας με ετήσια αύξηση των κερδών τους μόνο μέχρι 300%. Βέβαια την απώλεια αυτών των εσόδων καλέστηκαν να την καλύψουν και πάλι οι εργαζόμενοι οι οποίοι έτσι κι αλλιώς ζουν πλουσιοπάροχα αφού αμείβονται με παχυλούς μισθούς των 600€ γιαυτό και η φορολογία των μισθών τους παρέμεινε στο 40% !!! Δεν πρέπει όμως οι συμπατριώτες μας να ξεχνούν μια άλλη σημαντική και σωτήρια παρέμβαση του κ. φώλια και της κυβέρνησης του που αφορά την αύξηση του ποσοστού του ΦΠΑ με την οποία φρόντισαν να ελαφρύνει ακόμα περισσότερο το φουσκωμένο πορτοφόλι του Έλληνα μισθοσυντήρητου.
Πιστεύουμε ότι «στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, το νέο επιχειρηματικό περιβάλλον» που έχει δημιουργηθεί στις αγορές ηλεκτρισμού τα «φιλοδυτικομακεδονικά» αισθήματα του νέου ΥΠ.ΑΝ κ. Φώλια επέβαλαν τις πρόσφατες αποφάσεις της διορισμένης διοίκησης της ΔΕΗ που αφοράν:
1) Το κλείσιμο σχεδόν όλων των ατμοηλεκτρικών σταθμών και των ορυχείων της περιοχής με ταυτόχρονη μεταβίβαση της ρύπανσης από την καύση του λιθάνθρακα στη Νότια Ελλάδα, καθώς επίσης και το «φόρτωμα» της Αθήνας με χιλιάδες ανέργους της περιοχής μας.
2) Την διάσπαση της ΔΕΗ σε 6 Ανώνυμες Εταιρείες ούτως ώστε να μπορούν να αγοράσουν και οι πατριώτες μας Δυτικομακεδόνες πανεύκολα μια Α.Ε ηλεκτρισμού.
3) Την αλλαγή από την διοίκηση της ΔΕΗ του μισθολογίου και την κατακόρυφη μείωση των μισθών για αποφυγή αμέτρητων οικογενειακών δραμάτων που δημιουργούνται στην περιοχή από τους υψηλούς μισθούς των υπαλλήλων της ΔΕΗ και την κατασπατάλησή τους στα καζίνο και στα λοιπά διαφθορεία της περιοχής.
4) Ιδιαίτερα συγχαίρουμε τον ΥΠ.ΑΝ για την αναβολή των 50 ημερών που έδωσε για την υλοποίηση των αποφάσεων της διοίκησης της ΔΕΗ που αφοράν το κλείσιμο των μονάδων, αναβολή που θα δώσει εύλογο χρόνο στην οργάνωση του γνωστού απεργοσπαστικού μηχανισμού της περιοχής μας ο οποίος είναι σήμερα σκουριασμένος λόγο έλλειψης σοβαρών απεργιών τα τελευταία χρόνια με εξαίρεση το ρεσιτάλ απεργοσπασίας που έδωσαν την περίοδο 90-93 για την ψήφιση των αντιασφαλιστικών, εργατοκτόνων νόμων Σιούφα και Σουφλιά.
Το συνδικάτο μας θα σταθεί σταθερά απέναντι στον υπουργό (σε αντίθεση με κάποια σωματεία που δηλώνουν ότι θα σταθούν δίπλα του) και στην κυβέρνηση που προετοιμάζει την οριστική αποδόμηση του ασφαλιστικού, την διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ και την οριστική αποβιομηχάνιση της Δυτικής Μακεδονίας.

Το γραφείο τύπου

ΝαΣταματήσειΤοΚυνήγιΓια5Χρόνια‏

Προς Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Υπουργείο Χωροταξίας και Περιβάλλοντος
ΤΑ ΖΩΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
Δεκάδες ζώα κινδυνεύουν λόγω των μεγάλων πυρκαγιών που κατέκαψαν τα δάση της Ελλάδας. Σήμα κινδύνου κρούουν επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις για καφέ αρκούδες, λαγούς, τσακάλια, πέρδικες, αγριογούρουνα και τη σπάνια χελώνα του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, στη λίμνη Καϊάφα. Οι ειδικοί τονίζουν ότι μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πάρνηθα, την Πεντέλη, την Αχαΐα, τον Γράμμο αλλά τις τελευταίες στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα, τα ζώα τώρα απειλούνται εκ νέου από το ανεξέλεγκτο κυνήγι, το στρες, την έλλειψη καταφυγίων και τροφής και τη διατάραξη του οικοσυστήματος. Ειδικά για το θέμα της σπάνιας χελώνας του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, ο δασολόγος δρ Νίκος Γεωργιάδης από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF αναφέρει ότι «λόγω της βραδύτητάς τους, η ονυχοχελώνα-εξαιρετικά σπάνια- και η γραμμωτή δεν θα πρόφτασαν να ξεφύγουν από τη φωτιά. Εκτιμούμε ότι πολλές θα έχουν αφανιστεί». Προσθέτει, μάλιστα, ότι δεν αποκλείεται να επηρεάστηκε και τμήμα του βιοτόπου της χελώνας careta careta που βρίσκεται στις αμμοθίνες, δηλαδή στην παραλία του Καϊάφα. Οι χελώνες είναι το πιο ευάλωτο ζώο σε περίπτωση φωτιάς, καθώς δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα από τις φλόγες. Στα ζώα που μπορεί να κινδυνεύσουν συγκαταλέγεται η καφέ αρκούδα. Η φωτιά στο Γράμμο είχε επιπτώσεις στο «διάδρομο» επικοινωνίας του ελληνικού πληθυσμού της καφέ αρκούδας με τον υπόλοιπο βαλκανικό και υπάρχει ο φόβος μη ανανέωσης του πληθυσμού εάν δεν ληφθούν μέτρα. Οι φωτιές στον Πάρνωνα και τον Ταΰγετο προκάλεσαν ζημιές στις περιοχές όπου φωλιάζει ο μικρός πληθυσμός τους και υπάρχει ο κίνδυνος να μειωθεί ο αριθμός τους και στις δύο περιοχές. Πέρδικες, αγριόχοιροι, λαγοί και άλλα θηρεύσιμα είδη αναζητούν καταφύγιο σε γειτονικά δάση μετά τις φωτιές σε Αιγιαλεία, Πάρνηθα, Πεντέλη, Ταΰγετο και Πάρνωνα. Σε περίπτωση που κυνηγηθούν μπορεί να υπάρξει σημαντική μείωση του πληθυσμού τους. Ακόμη μεγαλύτερος για τη μείωση των πληθυσμών κάποιων ειδών είναι ο κίνδυνος στα δάση που έχουν ήδη καεί Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι η θηλυκιά καφέ αρκούδα γεννάει κάθε 2-3 χρόνια, στα μέσα του χειμώνα (Ιανουάριο – Φεβρουάριο, ένα- δύο και σπάνια τρία μικρά. Ένα θηλυκό είναι ικανό να αναπαραχθεί από την ηλικία των 4-5 ετών και πάνω. Όσο αφορά τα θηλυκά αγριογούρουνα ωριμάζουν για αναπαραγωγή στην ηλικία των 12 μηνών, ενώ τα αρσενικά στους 18-24. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με μαρτυρίες οικολογικών οργανώσεων, εκατοντάδες κυνηγοί έχουν ήδη κατακλύσει τις περιοχές που έχουν βρει τα ζώα καταφύγιο και πυροβολούν ανεξέλεγκτα. ΚΥΝΗΓΙ Σημειωτέον ότι το κυνήγι είναι μία δραστηριότητα που δε συνδέεται, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, με τις άμεσες βιοτικές ανάγκες του ανθρώπου και φυσικά δεν είναι άθλημα, γιατί η έννοια του αθλήματος προϋποθέτει συμμετοχή και των δύο μελών. Αντίθετα, είναι μία δραστηριότητα που διαιωνίζει την οικολογική ανθρωποκεντρική εικόνα του ανθρώπου - κυρίαρχου της φύσης, έχει επιπτώσεις στην ίδια την υγεία των δασών και των οικοσυστημάτων λόγω της κοπής της τροφικής αλυσίδας, βοηθάει στην αύξηση του πληθυσμού των τρωκτικών, εξαιτίας της επικήρυξης των φυσικών διωκτών τους ως «επιβλαβών», μολύνει τη φύση με το μόλυβδο και το πλαστικό που περιέχουν τα φυσίγγια και ευθύνεται για ένα ποσοστό πυρκαγιών που καταστρέφουν τα ελληνικά δάση. Σημειωτέον τέλος, ότι πολλά πληγωμένα ζώα και πουλιά από τα σκάγια, αργοπεθαίνουν, για ώρες ή μέρες. Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Η κυνηγετική περίοδος πρέπει να αρχίζει, αφού τελειώνει η εξάρτηση των νεογνών και πρέπει να τελειώνει πριν την αρχή της εαρινή μετανάστευση των πουλιών και την αρχή της περιόδου αναπαραγωγής. ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ Τα μεταναστευτικά πουλιά που ξεχειμωνιάζουν στην Αφρική, για να επιτρέψουν στους τόπους που φωλιάζουν, πρέπει να διασχίσουν τα δύο μεγάλα φυσικά εμπόδια: την έρημο της Σαχάρας και τη Μεσόγειο. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους έχουν λίγες ευκαιρίες για ανεφοδιασμό και στους ενδιάμεσους σταθμούς της μετανάστευσης φτάνουν εξαντλημένα από την πτήση και έχουν άμεση ανάγκη από ξεκούραση και ανεφοδιασμό. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η προστασία των πουλιών στη διάρκεια της αναπαραγωγής είναι ανάγκη αυτονόητη. Ο φόνος ή ενόχληση πουλιών που φωλιάζουν έχουν άμεσες συνέπειες για τον πληθυσμό τους. ΘΟΡΥΒΟΣ Ο θόρυβος είναι σημαντικός για τις δύο παραπάνω περιόδους. Με το κυνήγι μειώνεται ο ζωτικός χρόνος και χώρος που χρειάζονται τα πουλιά να τραφούν και ξοδεύουν την ενέργειά τους άδικα με το συνεχές πέταγμα. Μπορούμε να πούμε ότι η ενόχληση από το θόρυβο του συνεχούς κυνηγιού είναι πιο καταστροφική από τον ίδιο τον σκοτωμό των ζώων.
ΓIA OΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΖΗΤΑΜΕ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ, για την ανακούφιση της φύσης.
Σε αυτό το διάστημα:
•Να προστατευθούν οι υπάρχοντες Εθνικοί Δρυμοί και υγροβιότοποι, κάποιοι να αυξηθούν και να ιδρυθούν νέοι.
•Να ψηφιστεί ένας νέος και σύγχρονος νόμος για το κυνήγι, που να δέχεται την οικολογική διάσταση του προβλήματος, να κατοχυρώνει το δικαίωμα όλων των πολιτών στη φύση και στην πανίδα της και να χαρακτηρίζει ως κακούργημα τη δολοφονία των σπάνιων ειδών και τη λαθροθηρία.
•Να δημιουργηθεί ένα νέο σώμα φύλαξης και προστασίας της ελληνικής πανίδας με στόχο την πάταξη του λαθροκυνηγιού, για όλες τις ημέρες τις εβδομάδας, ανεξάρτητο από κυνηγούς και ημετέρους δασοφύλακες και από κυνηγετικούς συλλόγους.
Μετά τα 5 χρόνια:
•Να απαγορευθούν οι γενικές άδειες που επιτρέπουν στους αστικούς κυνηγούς να εξοντώνουν μαζικά ζώα και πουλιά σε μεγάλες αποστάσεις από τα αστικά κέντρα και οι τοπικές άδειες να δίνονται μετά από αυστηρές εξετάσεις.
•Να επιτρέπεται το κυνήγι μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές •Να απαγορευθεί αυστηρά το κυνήγι, για όλα τα είδη, από την 1η Φεβρουαρίου μέχρι την 15 Οκτωβρίου, όπως επίσης και στις περιόδους μεγάλης κακοκαιρίας.
Sincerely,
http://www.petitiononline.com/isoniso/petition.html

Κείμενο στελεχών της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ

ΟΤΑΝ Η ΗΤΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΑΠΑΡΧΗ…
…ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΝΙΚΗΦΟΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν είναι και θα παραμείνει ένα λαϊκό κίνημα που έχει διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η δημοκρατία, η ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία, αιτήματα για τα οποία αγωνίστηκε η γενιά του 1-1-4, η γενιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η γενιά της μεταπολίτευσης, διαπνέουν όλα αυτά τα χρόνια την μεγάλη δημοκρατική παράταξη και αποτέλεσαν τις βασικές αρχές της ιδρυτικής της διακήρυξης και έγιναν πραγματικότητα από τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατά τη μεταπολίτευση.

Η σχεδόν εικοσαετής διακυβέρνηση από το Σοσιαλιστικό Κίνημα έφερε στη χώρα την αναγέννηση της εθνικής αξιοπρέπειας, την αλματώδη ανάπτυξη της οικονομίας, την δημιουργία κράτους πρόνοιας και ατομικών δικαιωμάτων, την κοινωνική απελευθέρωση ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού κ.λ.π. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με λαϊκή εντολή και συμμετοχή όλων των Ελλήνων, πήρε μια τραυματισμένη χώρα (εμφύλιος, δικτατορία, οικονομική και πολιτική αστάθεια) και μέσα σε δύο δεκαετίες άλλαξε τον ρου της ιστορίας της και δημιούργησε την ισχυρή Ελλάδα-ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοδυτικής λεκάνης της Μεσογείου.

Η πολύχρονη όμως διακυβέρνηση έφερε ως ένα βαθμό την κόπωση και την αλαζονεία της εξουσίας. Εμφανίστηκε κατά περιόδους μια νοοτροπία κομματικοποίησης του κράτους εκ μέρους μιας μερίδας στελεχών και η δράση τους στράφηκε όχι στην πολιτική, στην συνεχή ανανέωση και την πρόοδο, αλλά στην μεθοδολογία κατάκτησης της εξουσίας και στην διαχειριστική λογική. Αποτέλεσμα τέτοιων φαινομένων ήταν η δυσανασχέτηση ενός σημαντικού ποσοστού της ελληνικής κοινωνίας προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ., η καλλιέργεια ενός κλίματος ότι οι διαφορές μεταξύ της δεξιάς και της Σοσιαλδημοκρατίας είναι δυσδιάκριτες και τελικά η εκλογική ήττα του 2004.

Η τριετία που πέρασε βρήκε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην αντιπολίτευση και τον Γ. Παπανδρέου στο τιμόνι του Κινήματος με μια αμφιλεγόμενη για τα παγκόσμια πολιτικά δεδομένα διαδικασία, την επιλογή του προέδρου από οποιονδήποτε πολίτη δήλωνε συμπαραστάτης στην νέα πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είτε ως κομματικού μέλους, είτε ως απλού φίλου. Έτσι ο Γ. Παπανδρέου με ισχυρή υποστήριξη (ήταν άλλωστε ο μόνος υποψήφιος) προσπάθησε εν μέρει να πραγματοποιήσει το ζητούμενο του ελληνικού λαού από την παράταξή μας, το οποίο συμπυκνώθηκε στο σύνθημα «Γιώργο προχώρα άλλαξέ τα όλα»! Η σαφής αυτή απαίτηση του κόσμου ωστόσο πολλές φορές παρερμηνεύτηκε – αρκετές δε υιοθετήθηκε ως άλλοθι - και μεταφράστηκε σε αποστροφή του μεγάλου έργου των κυβερνήσεων Σημίτη, τον εκσυγχρονισμό των δομών και των θεσμών που οικοδόμησαν την ισχυρή Ελλάδα, των ιστορικών στόχων που τέθηκαν και υλοποιήθηκαν. Έτσι, φάνηκε σε όλους τους πολίτες ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποστρέφεται τον ίδιο του τον εαυτό, υποβαθμίζει την σημαντική του συνεισφορά και στη βορά ενός νοσηρού κλίματος θυσιάζει τη σπουδαία του παρακαταθήκη.

Ωστόσο, τότε οι ευθύνες αποδόθηκαν. Η αναγκαία για ένα προοδευτικό κόμμα ανανέωση έγινε απόπειρα να πραγματοποιηθεί, και κάποια πρόσωπα που είχαν κουράσει με την συνεχή τους παρουσία στο πολιτικό γίγνεσθαι εδώ και είκοσι χρόνια, που έφερναν το λαό και ιδιαίτερα τους νέους, ολοένα και μακρύτερα από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., απομακρύνθηκαν. Αναζητήθηκαν φρέσκες ιδέες, νέες προτάσεις και αντίστοιχοι εκπρόσωποι στο κοινοβούλιο. Δυστυχώς όμως, κάποιοι δεν μπόρεσαν να αποχωριστούν την φιλοδοξία τους για εξουσία και η υπουργική καρέκλα φάνταζε αυτοσκοπός στα μάτια τους.

Η ευθύνη λοιπόν του Γ. Παπανδρέου ήταν μεταξύ άλλων η εποικοδομητική ανανέωση των προσώπων, η σταθεροποίηση της νοοτροπίας και της φυσιογνωμίας του Κινήματος προς την κατεύθυνση ενός σύγχρονου προοδευτικού κεντροαριστερού ρεύματος και η συνέπεια λόγων και έργων, που θα έφερνε ξανά την ελπίδα στον εργαζόμενο και στον μη προνομιούχο Έλληνα πολίτη.

Αυτό όμως δεν έγινε.

Δεν έγινε είτε λόγω των διαδικασιών χάριν θεάματος και εις βάρος της ουσίας, όπως το υποτιθέμενο συνέδριο για το κυβερνητικό πρόγραμμα, είτε λόγω της μόνο κατ΄ επίφαση συμμετοχικής δημοκρατίας με τη σύσταση πολλών και πολυπληθών επιτροπών που ουσιαστικά όποτε συνεδρίαζαν, ποτέ δεν κατέληγαν σε αποφάσεις και προτάσεις. Χαρακτηριστικά, κανείς ποτέ δεν μας εξήγησε γιατί η «διεφθαρμένη» νεολαία του κινήματος - όπως ακριβώς δήλωσε ο Πρόεδρος Γ. Παπανδρέου - διαλύθηκε με μια συνοπτική δήλωση εν μέσω μιας επετειακής εκδήλωσης, χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα.

Κατ’ αντιστοιχία αυτής της ανακολουθίας, το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν παρουσιάστηκε στον Ελληνικό λαό παρά μόνο λίγες μέρες πριν το στήσιμο της κάλπης. Οι διαδικασίες αυτές όφειλαν να πηγάσουν από τον λαό και να καταλήξουν σε αυτόν. Ο πολίτης δεν ένιωσε συμμέτοχος της νέας πρότασης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε γιατί δεν την έμαθε ποτέ, είτε γιατί η βάση του κινήματος ελάχιστα ρωτήθηκε.

Έτσι, φθάσαμε στην λαϊκή δυσαρέσκεια η οποία καταγράφηκε ως το αρνητικότερο εκλογικό αποτέλεσμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ από το 1977.

Λίγες μέρες λοιπόν μετά τις εθνικές μας εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, οπότε η σκόνη της παρόρμησης και της νωπότητας του εκλογικού αποτελέσματος έχει κατακάτσει επαρκώς, είμαστε πλέον σε θέση να αναπτύξουμε τη συλλογιστική μας, την πολιτική μας ανάλυση και εν τέλει την καθαρή μας άποψη, αναφορικά με το τι συνέβη στις 16 του Σεπτέμβρη.

Η έωλη επίκληση στην ιστορική γνησιότητα του κομματικού χαρακτήρα του καθενός, η διακήρυξη ιεράς σταυροφορίας των αυθεντικών ΠΑΣΟΚων ενάντια στα εγκάθετα δαιμόνια που μηχανεύονται την πολιτική μας χειραγώγηση και αλλοτρίωση, η τηλεοπτική αντιπαράθεση τύπου τηλεριάλιτι, προσβάλλουν ακόμη περισσότερο τον νοήμονα προοδευτικό και σοσιαλιστή της εποχής μας.

Η συγκρότηση μιας στρατολογημένης προεδρικής φρουράς και ελεύθερων σκοπευτών του καφέ, η αλληλοεξόντωση «συντρόφων» με σκοπό την νίκη κατά των «αντιπάλων» για τη λύτρωση του χώρου, προκαλεί βαρύ αίσθημα ντροπής και απαξίωσης της πολιτικής στον πολίτη.

Όλα αυτά κάνουν τον απλό ψηφοφόρο να αναρωτιέται, σχεδόν ρητορικά:
«..Γιατί τελικά όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι αρχισταυροφόροι της κομματικής καθαρότητας αναδύθηκαν από το χρονοντούλαπο;..

«..Μήπως τελικά πάντα η ξαφνική “ανακάλυψη” του εγκάθετου Εωσφόρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υποδηλώνει φθηνή απόπειρα διατήρησης του αναξιοκρατικού κομματικού ελέγχου απ’ τους διορισθέντες πεπαλαιωμένους ιεροκήρυκες, ώστε η ευθύνη μιας ταπεινωτικής ήττας να αποδοθεί οπουδήποτε αλλού εκτός από τους ίδιους και τις πολιτικές τους επιλογές;..».

Καταθέτοντας λοιπόν τα σοβαρά αυτά ερωτηματικά, την αντιαίσθηση και το αίσθημα βαριάς προσβολής που μας έχει προκαλέσει όλος αυτός ο εσωκομματικός τραγέλαφος των τελευταίων ημερών, που κατά κόρον παρακολουθούμε στα τηλεοπτικά παράθυρα, λέμε ξεκάθαρα ότι:

Δεν μας εκφράζει αυτή η κατάσταση. Δεν μας αρμόζει αυτή η πολιτική νοοτροπία. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να απολογούμαστε για αυτήν την ανευθυνότητα.

Αντιθέτως, αισθανόμαστε την ευθύνη να αποτυπώσουμε με σαφήνεια την άποψή μας για την ουσία των αιτίων της ιστορικής ήττας, κυρίως δε για το τι μέλλει γενέσθαι στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.
Οι ώρες κρίσης που βιώνουμε είναι ώρες ευθύνης, και τη μεγάλη ώρα της ευθύνης ο υπεύθυνος οφείλει πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσει τα λάθη του. Να τα αναγνωρίσει και να τα κατονομάσει, χωρίς φοβικά και δεισιδαιμονικού τύπου συμπλέγματα, ώστε να μπορέσει σταθερά και μεθοδικά να τα θεραπεύσει και να τα αποβάλλει.
Ποιο ήταν λοιπόν «το λάθος», που το εκλογικό σώμα διατύπωσε ρητά και κατηγορηματικά προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Το βασικό πλαίσιο της απάντησης διατυπώνεται ως εξής:

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν έπεισε.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε την κοινωνία και καμία από τις κοινωνικές ομάδες που το 2004 του απέδωσαν ευθύνες και το καταψήφισαν, όπως τους αγρότες του εισοδήματος πείνας ή τους εκατοντάδες χιλιάδες συμβασιούχους που η δεξιά διακυβέρνηση απέλυσε. Κυρίως δεν έπεισε τη νεολαία της χώρας, έχοντας ως αποτέλεσμα την εκτόξευση των ποσοστών των έτερων αριστερών κομμάτων στους νέους ανθρώπους. Την οποία όμως η παραδοσιακή αριστερά προφανώς και δεν «κέρδισε» πολιτικά, πόσο μάλλον δεν «παρήγαγε», αλλά απλά εισέπραξε από το χώρο μας ως ισχυρή δυσαρέσκεια και αποστροφή. Η νέα γενιά από τη μία αντιμετωπίζει τη λογιστική διαχείριση της ανεργίας από την κυβέρνηση, και από την άλλη τον ξύλινο και αόριστο λόγο της αριστεράς. Η μόνη διέξοδος μπορεί και πρέπει να είναι το ΠΑΣΟΚ που αγκαλιάζει τα οράματα και τις προσδοκίες τους.


Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έπεισε εν κατακλείδι το μέσο Έλληνα, τον μη προνομιούχο πολίτη.

Τον πολίτη, που παρ’ όλο που είδε το βιοτικό του επίπεδο να διολισθαίνει, την κρατική του υπόσταση και υπερηφάνεια να ευτελίζεται, την αξιοκρατία στους θεσμούς και τον κρατικό μηχανισμό να καταβαραθρώνεται και το δημόσιο χρήμα να διασπαθίζεται απροκάλυπτα από τη δεξιά διακυβέρνηση, εντούτοις καταψήφισε πρωτοφανώς το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε τους ίδιους τους οπαδούς του, η πλειοψηφία των οποίων έδωσε τη μάχη δίχως να πιστεύει στην νίκη, όσο και αν κάποιοι στο επικοινωνιακό επιτελείο του κόμματος προσπαθούσαν να αναστρέψουν, λοιδορώντας τις δημοσκοπήσεις και διαρρέοντας ακόμη και την ημέρα των εκλογών ότι η νίκη είναι κοντά.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε εν τέλει τον ίδιο του τον εαυτό, για την ορθότητα των λόγων του, για την ορθότητα της αντιπολιτευτικής του τακτικής. Δεν μπόρεσε να πείσει τον εαυτό του ούτε καν για την ορθότητα της εσωκομματικής του λειτουργίας, για την ίδια του τη φυσιογνωμία. Νόμος της εκλογικής φύσης είναι ότι κόμμα που δεν πείθει δεν υπερψηφίζεται. Κυρίως δε, ότι κόμμα που δεν αντιλαμβάνεται πως δεν πείθει, καταψηφίζεται.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει ιδεολογία, έχει ιστορία, έχει πολιτικό αυτοπροσδιορισμό και θεμελιώδη στοιχεία αντιδιαστολής απέναντι στη Δεξιά. Όποιος θεωρεί πως αυτά πλέον δεν υπάρχουν ή κάπου στην πορεία χάθηκαν, έχει χρέος και υποχρέωση να το δηλώσει δημόσια και ξεκάθαρα. Όποιος θεωρεί πως υπάρχουν σήμερα κομματικά στελέχη που φέρουν την ευθύνη για μια τέτοια τυχόν κατάληξη, οφείλει να το καταθέσει. Όποιος ισχυρίζεται πως γνωρίζει ότι υπάρχει διεφθαρμένο σύστημα διαπλοκής που επιβουλεύτηκε ή τώρα επιχειρεί να επιβουλευτεί και να λαφυραγωγήσει το κόμμα, να μας δώσει τα φώτα του δημόσια και γενναία. Να μας βγάλει από την άγνοια και να μας αποκαλύψει την πικρή αλήθεια, όπως και αυτόν ή αυτή που την προσωποποιεί.

Ο,τιδήποτε άλλο περαν αυτού είναι απλά η φθηνή προσπάθεια κάποιων που κάνουν την ύστατη προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης ενώ βυθίζονται από την κοινωνία στο τέλμα, κρεμάμενοι με απελπισία από τα κορδόνια του επικεφαλής τους.

Συμπερασματικά λοιπόν, η βάση είναι αυτή που πλειοψηφικά θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τις ευθύνες σε αυτούς που τους αναλογούν και θα δώσει άμεσα την βέλτιστη δυνατή λύση για την επ’ αύριον.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπόρεσε να αφουγκραστεί σε κάθε εποχή τον παλμό της κοινωνίας και οδηγήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη σε 5 εκλογικές νίκες μέσα σε 20 χρόνια.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον Γιώργο Παπανδρέου στο τιμόνι κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες και έδωσε μάχες.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον Γιώργο Παπανδρέου στο τιμόνι δεν έπεισε, και γνώρισε ήττες.

Οι ήττες αυτές είναι κάτι που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη λογική του «..άλλοι σιωπούν, άλλοι τρέχουν να ξορκίσουν το δαιμονικό, άλλοι ρητορεύουν..».

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ιδρύθηκε από τον αείμνηστο ηγέτη του Ανδρέα Παπανδρέου ως ένα κόμμα σοσιαλιστικό, προοδευτικό, νικηφόρο και έτσι θα παραμείνει. Αυτό δεν είναι στην κρίση καμίας ηγεσίας να το διαπραγματευτεί, να το παραλλάξει ή να το απορρίψει. Είναι η ίδια η ταυτότητα και η φύση του κόμματος, που για κάθε ηγεσία οφείλει να θεωρείται με υπερηφάνεια ως δεδομένη.

Ο σοσιαλδημοκρατικός και προοδευτικός χαρακτήρας του κόμματος δεν χρήζει της κηδεμονίας κανενός.

Δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κανενός έναντι κάποιου άλλου, δεν είναι προσδιοριστική ιδιότητα κάποιων ενάρετων έναντι των υπολοίπων μιαρών, δεν κληρονομείται, πόσο μάλλον δεν κληροδοτείται.

Σε αυτήν την κοινωνία, σε αυτή τη χώρα αξίζει ένα καλύτερο αύριο.
Σε όλους εμάς αξίζει ένα καλύτερο ΠΑ.ΣΟ.Κ, αυτό εκφράζουμε και για αυτό αγωνιζόμαστε.
Με υψηλή ευθύνη για το αύριο του κόμματος, με έντονο αίσθημα αγωνίας για μια καθοδική πορεία που τείνει να παγιωθεί και τον εκτροχιασμό των τελευταίων ημερών να φαντάζει ύποπτα επικίνδυνος, κάνουμε βροντερή έκκληση ενότητας.

Αν μη τι άλλο, το κόμμα που δίδαξε στην ελληνική πολιτική σκηνή τι εστί ενότητα και δυνατότητα αυτοϊασης των πλέον απειλητικών πολιτικών ασθενειών, το κόμμα αυτό δεν θα οδηγηθεί σε πολιτικό έρεβος ωσάν να μην είναι φορέας της ιστορίας του. Έτσι, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, ως όφειλε, θα οδηγηθεί στις δημοκρατικές και εγγυήτριες διαδικασίες του, που θα επιτρέψουν και πάλι στη βάση του να καθορίσει το μέλλον του.

Η ουσία αυτών των διαδικασιών οφείλει να είναι ο ορθός του πολιτικός και κοινωνικός επαναπροσδιορισμός,
Για ένα δημοκρατικό κόμμα που αφουγκράζεται την ίδια την κοινωνία, και όχι φωτισμένους εκπροσώπους του νέου για το νέο. Ένα κόμμα το οποίο θα κάνει πραγματικότητα τα οράματα του λαού.
Με κύρια κατεύθυνση την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος και την προστασία των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων σε κάθε επίπεδο.
Με ξεκάθαρη φωνή και στοχευμένη πορεία προς τις αριστερές, προοδευτικές μας ρίζες και την ανασυγκρότηση του κράτους.
Με τη νεολαία παρούσα, ενεργή και με φωνή που θα λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη στην διαμόρφωση της πολιτικής του κινήματος.
Με στόχο μια νέα αναπτυξιακή πολιτική για την Ελλάδα που θα επαναφέρει τη χώρα στο δρόμο της προόδου και της ανάπτυξης, την άσκησης μιας περήφανης εξωτερικής πολιτικής, χωρίς το φόβο του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος και της παγκοσμιοποίησης.

Φορέας υλοποίησης όλων αυτών οφείλει να είναι μια νέα ηγεσία.
Τη νύχτα της 16ης Σεπτεμβρίου, η συντριπτική ήττα όφειλε να βρει τον Πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργο Παπανδρέου έτοιμο από καιρό και θαρραλέο να αποδείξει πως, όπως ο ίδιος είχε φροντίσει να δηλώσει, δεν είναι προσκολλημένος σε καρέκλες.
Αλλού όμως αποφάσισε ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να εστιάσει κατά το διάγγελμά του στο λαό, τονίζοντας πως θα ζητήσει εκ νέου την ανανέωση της εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό του..

Ωστόσο, υπήρξε την ίδια εκείνη δύσκολη νύχτα το στέλεχος αυτό, που μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας ως προς το αποτέλεσμα και τη γλώσσα της ευθύνης απέναντι στο κόμμα, δήλωσε ΄΄παρών΄΄, δείχνοντας έτσι στον συντετριμμένο ψηφοφόρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πως υπάρχει μέλλον, υπάρχει νέα ελπίδα, υπάρχει νέα προοπτική.

Ότι υπάρχει η δυνατότητα μιας νέας νικηφόρας ηγεσίας.
Μιας νέας ηγεσίας, φρέσκιας και ισχυρής, με την απαραίτητη και έκδηλη δυναμική, με αισθητή απήχηση στην κοινωνία, που πλέον θα πείσει και θα καθηλώσει, με νωπή την εντολή από τη λαϊκή βάση.
Αυτή τη νέα ηγεσία θέλουμε και για αυτή θα αγωνιστούμε.
Θα αγωνιστούμε για το νέο όραμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., πάντα όμως με σεβασμό και συντροφικότητα απέναντι στην οποιαδήποτε διαφορετική άποψη, απέναντι στην οποιαδήποτε διαφορετική επιλογή.
Καλούμε όλες και όλους τους συντρόφους σε αυτή την ενωτική λογική, σε αυτή την πολιτική αντίληψη και ηθική. Καλούμε όλες και όλους σε μια γόνιμη διαδικασία ανασύστασης, και ανάδειξης της νέας νικηφόρας ηγεσίας.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ:


ΚΑΡΤΣΑΓΚΟΥΛΗΣ ΧΑΡΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟΚ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΡΟΝΟΜΩΝ ΤΟΠΟΓΡΑΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ , ΜΕΛΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Δ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΜΟΥΣΤΑΚΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΚΑΤΣΙΛΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΠΑΣΠ ΗΜΜΥ ΕΜΠ

ΓΚΟΡΟΓΙΑΣ ΑΡΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ ΠΑ.ΣΟ.Κ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΑΣΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ

ΠΑΤΣΙΛΙΝΑΚΟΣ ΤΑΣΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ Κ.Σ. ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ