ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΣΟΚ

= ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΑΡΧΗΣ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ.
ΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ «ΑΝΟΙΧΤΟ» ΚΟΜΜΑ.

Σιναπίδης Στέφανος
Μέλος της Ν.Ο.Ε.Σ. Έβρου

Ο προσυνεδριακός διάλογος που διεξάγεται τις τελευταίες μέρες στις Ν.Ο.Ε.Σ. και ειδικά στην περιοχή μου, στον Νομό Έβρου, δεν πραγματοποιείται με τις καλύτερες προϋποθέσεις, όσον αφορά, τόσο την ευρύτητα συμμετοχής των φιλικά προσκείμενων πολιτών του κεντροαριστερού χώρου, όσο και την παραγωγή πραγματικού διαλόγου και ειδικά κατάθεσης πρακτικών προτάσεων προσαρμοσμένων στις τοπικές συνθήκες κάθε περιοχής, για την έξοδο από την κρίση αξιοπιστίας και εναλλακτικής πρότασης, που κατά βάση πλήττει το ΠΑΣΟΚ τόσο πανελλαδικά αλλά και ειδικά στον Νομό Έβρου.
Η προχειρότητα με την οποία διοργανώθηκε ο προσυνεδριακός διάλογος στον Νομό Έβρου, και ειδικά στον Βόρειο Έβρο, πλήττει την σοβαρότητα των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ και αντί να οδηγήσει σε αφύπνιση και συσπείρωση των τοπικών κοινωνικών εφεδρειών της δημοκρατικής παράταξης που τελούν εν υπνώσει, (τις οποίες πρέπει επιτέλους να προσελκύσει να πείσει και να οργανώσει), αντίθετα περιχαρακώνεται στους ίδιους τοπικούς μηχανισμούς και πρόσωπα κάνοντας μία απλή αριθμητική καταμέτρηση.
Στον τοπικό προσυνεδριακό διάλογο έλειπε τόσο η ατζέντα των γενικών αλλά και των τοπικών θεμάτων που έπρεπε να συζητηθούν, αλλά απουσίαζε και η γραπτή ατζέντα των προσυνεδριακών (70+1) θέσεων. Η δικαιολογία ότι αυτά ευρίσκονται στο διαδίκτυο απομονώνει όλη εκείνη την γκάμα των μελών που δεν έχουν την γνώση της χρήσης και πρόσβασης του διαδικτύου.
Ένα μεγάλο οργανωτικό λάθος που έγινε στον Νομό Έβρου, αλλά πιθανόν και σε άλλες περιοχές, ήταν ότι χάθηκε η ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί ο προσυνεδριακός διάλογος σαν ένα μέσο για να επιδειχθεί στην τοπική κοινωνία των Επαρχιών του Νομού μας και ειδικά του Κεντρικού και Βορείου Έβρου (όπου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και στις εκλογικές αναμετρήσεις υπερισχύει κατά κράτος η συντηρητική παράταξη και κατατροπώνεται η προοδευτική), ότι υπάρχει μία άλλη στιβαρή και σοβαρή εναλλακτική πρόταση επίλυσης των τοπικών και συλλογικών προβλημάτων τους.
Αντί να γίνουμε και να παραμείνουμε πρώτο θέμα συζητήσεων στην τοπική κοινωνία, περάσαμε στα «ψιλά» των εφημερίδων.
Έτσι οι συναντήσεις αντί να γίνουν πεδίο γόνιμου διαλόγου και διείσδυσης στην ευρύτερη κοινωνική δεξαμενή των νέων και των εν δυνάμει ψηφοφόρων της περιοχής, κατέληξαν να εξελιχθούν σε κλειστές συγκεντρώσεις γκρίνιας και διαπιστώσεων με κεντρικό ερώτημα «γιατί δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να πείσει να ανακάμψει και να νικήσει». Μόνο που η εσωτερική γκρίνια δεν παράγει ούτε δημιουργεί πολιτική όπως νοείται η πολιτική με την πραγματική έννοια του όρου, σαν δηλ. την διευθέτηση των προβλημάτων της «πόλης»-κοινωνίας.
Η έλλειψη δημοσιότητας και μαζικής πληροφόρησης των ντόπιων κατοίκων, για τις προσυνεδριακές διεργασίες στον Νομό Έβρου οδήγησαν σε αδυναμία να πραγματοποιηθεί ένας ανοιχτός διάλογος με του δυσαρεστημένους πολίτες από την σημερινή κακή πολιτική που εφαρμόζεται, γεγονός που θα οδηγούσε σε μία διείσδυση στους κατοίκους της τοπικής κοινωνίας και θα έδινε σε αυτούς μια άλλη προοπτική.
Επίσης θα έδινε και ένα άλλο μήνυμα στον χώρο της Τοπική Αυτοδιοίκησης των συντηρητικών Δήμων Διδυμοτείχου, Ορφέως, Μεταξάδων, Σουφλίου, Ορεστιάδας (που έχουν από καιρού διεμβολίσει τον τοπικό χώρο του ΠΑΣΟΚ μέσω της μεθόδου συναλλαγής ντόπιων υιοθετημένων στελεχών-γενίτσαρων της πολιτικής) πως οι συγκεκριμένοι Δήμοι είναι δυνατόν να κατακτηθούν και από άλλους υποψηφίους του κεντροαριστερού χώρου. Και είναι πασίγνωστο πως η νίκη στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί παντού και πάντα πρόκριμα για την νίκη και στις βουλευτικές εκλογές.
Αυτό το αξίωμα έχει ξεχαστεί εδώ και καιρό, εκούσια , από κάποιους στον Νομό Έβρου, όπου για ιδιοτελείς λόγους, μικρά και μεσαία στελέχη συναλλάσσονται στις εκλογές των Δήμων συνεργαζόμενοι ευθέως και πλαγίως με καθαρά κομματικούς εγκάθετους της Νέας Δημοκρατίας, παρασύροντας έτσι και όλους τους άλλους άδολους, απλούς ψηφοφόρους.
Είναι αδύνατο να κερδίσεις βουλευτικές εκλογές ως εν δυνάμει κόμμα εξουσίας, αν δεν δώσεις πρώτα την μάχη για σοβαρή διεκδίκηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στα συνδικαλιστικά κύτταρα των Σωματείων.
Οι προσυνεδριακές διεργασίες τουλάχιστον στον Νομό Έβρου, έχουν δώσει την εντύπωση στην πλατιά μάζα, πως γίνονται έν είδει κομματικής «αγγαρείας» που στοχεύει να καταλήξει στην εκλογή κάποιων συγκεκριμένων κομματικών εκπροσώπων που θα προσέλθουν άλλη μία φορά στο Συνέδριο, όχι για να συμμετέχουν ενεργά στην διαμόρφωσης πολιτικής και πρόταξης των τοπικών προβλημάτων που απασχολούν κάθε περιοχή, αλλά απλά και μόνο για να διεκπεραιώσουν το χρονικό μίας προαναγγελθείσας απόφασης και ψηφοφορίας.
Ένας τοπικός κομματικός σχηματισμός για να παράγει αποτέλεσμα σε μία Περιφέρεια άρα και στον Νομό Έβρου δεν χρειάζεται να διαλύσει και να ξαναφτιάξει από την αρχή κοινοτικές ή δημοτικές οργανώσεις για να προσπαθήσει μόνο να προσελκύσει νέα μέλη και να τα εμπνεύσει να επιδοθούν σε εξορμήσεις, για να πετύχουν κάποτε την νίκη. Το μοντέλο όμως αυτό της προηγούμενης εικοσαετίας δεν μπορεί να λειτουργήσει ικανοποιητικά.
Αντίθετα, η απάντηση στην ενθυλάκωση νέων και πολυάριθμων πολιτών είναι να ανακαλύψεις ποια κρίσιμα τοπικά συλλογικά προβλήματα απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες και πως εσύ μπορείς να τα διαχειριστείς καλύτερα και να τα επιλύσεις.
Πρέπει να κάνεις κεντρική και τοπική αντιπολίτευση μέσω των προβλημάτων και να προβάλλεις ταυτόχρονα και τον δικό σου εναλλακτικό τρόπο προώθησης τους. Έτσι πρέπει να γνωρίζουμε πως μεγάλο ρόλο, ιδίως στην νεολαία, παίζουν οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις, τα ψηφίσματα, το blogging, τα έγγραφα διαμαρτυρίας, τα συλλαλητήρια για υπαρκτά προβλήματα, που κερδίζουν και συσπειρώνουν τους πολίτες.
Ο καναπές και οι συζητήσεις των καφενείων εκτονώνουν την δυναμική της δυσαρέσκειας των πολιτών, τους αδρανοποιούν και οδηγούν τελικά σε πολιτικές ήττες.
Έτσι το πεζοδρόμιο…δηλ. ο πολιτικός «ακτιβισμός» είναι ο μονόδρομος που οδηγεί σε πολιτική νίκη.
Στο τοπικό επίπεδο του Νομού Έβρου το «πεζοδρόμιο» σημαίνει πως πρέπει να κινητοποιήσεις τους πολίτες να ξεσηκωθούν κινηματικά και να διεκδικήσουν:
1)επίλυση στο χρόνιο πρόβλημα του ελλείμματος Υγείας που αφορά το Νοσοκομείο Διδ/χου , τα Κέντρα Υγείας , το ΙΚΑ κ.λ.π., που μας ταλαιπωρούν και παρατηρείται εγκληματική αδιαφορία από την κεντρική πολιτική ηγεσία.
2)επίλυση στο πρόβλημα του εργοστασίου ζάχαρης Ορεστιάδας, σοβαρού πνεύμονα ανάπτυξης της περιοχής, που απαξιώνεται διαρκώς.
3)επίλυση στο πρόβλημα των πλημμυρών του ποταμού Έβρου, των ελλιπών αποζημιώσεων και της δοκιμαζόμενης πρωτογενούς αγροτοκτηνοτροφικής οικονομίας.
4)διεκδίκηση για την έλευση του φυσικού αερίου στον Βόρειο Έβρο και πρακτικών αντισταθμιστικών ωφελημάτων από τον πετρελαιαγωγό (έν είδει επιδότησης πετρελαίου θέρμανσης.)
5)διεκδίκηση για την τουριστική αξιοποίησης των πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων της περιοχής έτσι ώστε να γίνει ο πολιτισμός και ο τουρισμός πλουτοπαραγωγική πηγή και αναπτυξιακή «λοκομοτίβα» για την περιοχή μας
6) επίλυση στο πρόβλημα των χρυσωρυχείων και άλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων μίας κεντρικά σχεδιαζόμενης ρυπογόνου ανάπτυξης στην οποία αντιδρά η πλειοψηφία των ντόπιων ενεργών πολιτών
κ.ο.κ.
Μόνο αν μπεις με φρέσκα και άφθαρτα πρόσωπα, επικεφαλής, προβολής και κινηματικής μαζικής διεκδίκησης επίλυσης τέτοιων προβλημάτων που ταλανίζουν την ντόπια κοινωνία θα μπορέσεις να κεφαλαιοποιήσεις στην συνέχεια και να πείσεις ουσιαστικά επί του πεδίου μάχης (και όχι επί του καναπέους) τους πολίτες ότι πρέπει να σε εμπιστευθούν σαν οργάνωση και σαν κόμμα.
Μία άλλη διαπίστωση είναι πως οι τοπικοί ψηφοφόροι εμπιστεύονται κατά καιρούς, εκείνο το ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, που μπορεί να τους προσφέρει την ελπίδα επίλυσης συγκεκριμένων τοπικών προβλημάτων της περιοχής τους και όχι τα γενικόλογα προβλήματα της ανεργίας, της ανάπτυξης της αναδιάρθρωσης του κράτους κ.λ.π.
Ελπίζουμε όλοι οι ενεργοί και προβληματισμένοι πολίτες, πως το Συνέδριο θα αποτελέσει το τέλος μίας αρχής, που θα οδηγήσει επιτέλους σε μία αφετηρία έξυπνων αγώνων και πεφωτισμένων κινητοποιήσεων για την διεκδίκηση της εξουσίας, με στόχο όχι την αυτοϊκανοποίηση κάποιων, αλλά την πραγματική επίλυση συλλογικών και τοπικών προβλημάτων, έχοντας πάντα σαν σύνθημα και αξίωμα πως,
«ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ».

Σκάνδαλο ΖΗΜΕΝΣ: Το Βατερλό του δικομματισμού

Στρατούλης Δημήτρης
μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ
Πρώην μέλος της Διοίκησης
του ΟΤΕ

«Το Νοέμβρη του 1997 - λίγες ημέρες πριν από την έναρξη ισχύος της ευρωπαϊκής οδηγίας, σύμφωνα με την οποία ο ΟΤΕ και οι άλλες ΔΕΚΟ θα έπρεπε να αναθέτουν έργα και προμήθειες από 1-1-1998 μόνο μέσω ανοιχτών διεθνών διαγωνισμών - το Δ.Σ. του ΟΤΕ κυριολεκτικά «με το πιστόλι στον κρόταφο» είχε αποφασίσει την απευθείας ανάθεση της προμήθειας 3.000.000 ψηφιακών παροχών στις εταιρείες ΖΗΜΕΝΣ και ΙΝΤΡΑΚΟΜ.
Η σύμβαση αυτή πήρε τη μορφή προγραμματικής συμφωνίας με ισχύ πέντε ετών 1998-2002 (158,3 δις δραχμές για τη ΖΗΜΕΝΣ και 222,7 δις δραχμές για την ΙΝΤΡΑΚΟΜ). Στην πορεία βέβαια με τη σύμβαση αυτή έκλεισαν για τις δύο εταιρίες όλες οι προμήθειες του ΟΤΕ μέχρι το 2006, γιατί πλέον δεν ξαναπροκηρύχθηκε διαγωνισμός του ΟΤΕ για τις προμήθειες ψηφιακών παροχών, αφού οι Διοικήσεις του ΟΤΕ απλά επέκτειναν τις συμβάσεις του 1998 με αποτέλεσμα το αρχικό τους τίμημα τελικά να υπερδιπλασιαστεί. Από το 1998 μέχρι το 2006 ο ΣΥΝ και όσοι εναντιωθήκαμε σ’ αυτές τις απευθείας αναθέσεις - θεωρώντας τις διαδικασίες τους αδιαφανείς και διαβλητές και το περιεχόμενό τους (τιμές, ποιότητα) ενδεχομένως όχι το καλύτερο δυνατό - θεωρηθήκαμε από τις τότε Διοικήσεις του ΟΤΕ, από τις τότε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τις Ν.Δ. και από τις δυο εταιρείες ακόμα και «ανθέλληνες».
Και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν το ίδιο διάστημα (1998-2006) ακόμα και οι προμήθειες των τηλεπικοινωνιακών Οργανισμών Βαλκανικών Χωρών που είχε εξαγοράσει ο ΟΤΕ πήγαιναν με απευθείας αναθέσεις στις ίδιες δυο εταιρίες και άρχισαν να ψάχνουν διάφοροι εισαγγελείς, και πάλι όσοι είχαν την πολιτική και επιχειρησιακή ευθύνη για τον ΟΤΕ συνέχιζαν ακάθεκτοι την ίδια πολιτική προμηθειών του. Και δυστυχώς με την ενεργητική συναίνεση της τότε ηγεσίας της ΟΜΕ-ΟΤΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ).
Και αφού από το 1998-2006 είτε με κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ είτε με κυβερνήσεις της Ν.Δ. οι προμήθειες του ΟΤΕ έμοιαζαν με «ταγκό που χορευόταν μόνο από τις δύο εταιρίες» ήρθαν οι καταθέσεις των στελεχών της ΖΗΜΕΝΣ στη Γερμανική Δικαιοσύνη να μας εξηγήσουν «πόσο τους στοίχιζε το λάδι» που έβαζαν στη μηχανή των προμηθειών του ΟΤΕ την ίδια περίοδο 1998-2006 χρηματίζοντας στελέχη του ΟΤΕ, της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.
Και επειδή δεν πρόκειται για οικογενειακή περιουσία τους αλλά για δημόσιο χρήμα, οι πολιτικές ευθύνες βαρύνουν τις ίδιες κυβερνήσεις του δικομματισμού και τους ίδιους τους εκάστοτε υπουργούς τους που ήταν αρμόδιοι για τις τηλεπικοινωνίες και τον ΟΤΕ.
Τα ίδια ισχύουν και για τις μίζες που δόθηκαν από τη ΖΗΜΕΝΣ για την αγορά από τη χώρα μας του συστήματος ασφαλείας (C4I) για τους ολυμπιακούς αγώνες, που απ’ ότι αποδείχτηκε ήταν τελείως αχρείαστο και που σήμερα τελικά χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των συμμετεχόντων σε διαδηλώσεις.
Για τις ποινικές ευθύνες θα μας πει η Δικαιοσύνη, εάν φυσικά την αφήσουν να κάνει τη δουλειά της και εάν κι αυτή προχωρήσει πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά για να ανακαλύψει τις υπόγειες διαδρομές του μαύρου χρήματος. Μέχρι τότε όμως καλό θα ήταν να γίνει από τον πρώην ΣΔΟΕ και ένας εξονυχιστικός και αποτελεσματικός έλεγχος του «πόθεν έσχες» όλων όσων είχαν υπηρεσιακή σχέση ή όσων είχαν κατά καιρούς την πολιτική ευθύνη για τις απευθείας αναθέσεις «προμηθειών-μαμούθ» του ΟΤΕ στη ΖΗΜΕΝΣ την επίμαχη περίοδο 1998-2006 και για την αγορά του C4I την περίοδο 2002 - 2004».
Ταυτόχρονα για την αναζήτηση των πολιτικών ευθυνών ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να μην κουκουλωθεί η υπόθεση. Να γίνει εδώ και τώρα στη Βουλή εξεταστική επιτροπή, όπως ήδη έχει ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Και όσον αφορά τη ΖΗΜΕΝΣ η κυβέρνηση, εάν ήθελε, υπήρχε τρόπος να την υποχρεώσει να την ενημερώσει για το περιεχόμενο των απολογιών των στελεχών της κατά τη διάρκεια των εσωτερικών ελέγχων της για το πού και σε ποιους έδωσαν στη χώρα μας τις μίζες, σταματώντας στην αντίθετη περίπτωση τις προμήθειες υλικών και τις αναθέσεις έργων του δημοσίου και του ευρύτερου τομέα προς αυτή. «Όποιος όμως δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα ημέρες κοσκινά». Και εδώ φαίνεται ότι οι δυνάμεις του καταρρέοντος δικομματισμού δεν θέλουν να λάμψει η αλήθεια, γιατί η υπόθεση των δωροδοκιών της ΖΗΜΕΝΣ, εάν τελικά αυτές επαληθευτούν, μπορεί και πρέπει να είναι το πολιτικό Βατερλό τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Οικονομίας & Οικονομικών, Πολιτισμού και Δικαιοσύνης

ΘΕΜΑ: «Οι ύποπτες αυθαιρεσίες του κ. Χατζηεμμανουήλ στην ΟΠΑΠ ΑΕ, εκλεκτού GOLDEN BOY του “Συστήματος Καραμανλή”, για άλλη μια φορά εκφράζονται μέσα από την σκόπιμη κατάργηση της Νομικής Υπηρεσίας της ΟΠΑΠ Α.Ε. και την:
(α) ύποπτη οικιοθελή αποχώρηση του επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας, με ιδιωτικό συμφωνητικό, με ρήτρες εχεμύθειας για την καταβολή σε αυτόν ποσού 1,5 εκ. Ευρώ, και
(β) την αυθαίρετη πρόσληψη, με παχυλές αμοιβές, στην θέση του καταργηθέντος πολυμελούς οργάνου (Νομική Υπηρεσία), ενός και μόνο δικηγόρου - στην νεοσύστατη, αλλά μη προβλεπόμενη στις διατάξεις του Οργανισμού, θέση Νομικού Συμβούλου Διοίκησης – ο οποίος είναι ταυτόχρονα και αμειβόμενο μέλος του Δ.Σ. της ΟΠΑΠ Α.Ε., άρα και ελέγχων και ελεγχόμενος»

Στα χνάρια της «Ζαχοπούλειας γαλάζιας διαχείρισης» της δημόσιας εξουσίας, η νέα διορισμένη από την Κυβέρνηση Διοίκηση της ΟΠΑΠ Α.Ε., με επικεφαλής τον Πρωθυπουργικό εκλεκτό ΚΑΜΠΑΛΕΡΟ, κ. Χατζηεμμανουήλ, προβαίνει σε μια πρωτοφανή απόφαση κατάργησης ολόκληρης της Νομικής Υπηρεσίας της ΟΠΑΠ Α.Ε., μια απόφαση που ελήφθη στις 21 Νοεμβρίου 2007 και που, αφού κρίνει ανεπαρκή μια Νομική Υπηρεσία που λειτουργούσε απρόσκοπτα για δεκαετίες χωρίς να έχουν διαπιστωθεί προβλήματα, μεταβιβάζει το σύνολο των εξουσιών νομικού ελέγχου και των αρμοδιοτήτων ενός πολυμελούς οργάνου σε ένα και μόνο πρόσωπο! Το πρόσωπο αυτό τοποθετείται στην πανίσχυρη θέση του Νομικού Συμβούλου Διοίκησης, η οποία συστάθηκε με την ίδια απόφαση, παρά το γεγονός ότι καμία κανονιστική διάταξη που αφορά τη λειτουργία της ΟΠΑΠ Α.Ε. δεν αναφερόταν σε τέτοια θεσμοθετημένη θέση για τα νομικά θέματα του Οργανισμού! Στη θέση λοιπόν αυτήν τοποθετήθηκε το εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. κ. Δημήτριος Παναγέας, στέλεχος της Κυβερνώσας παράταξης και προσωπικός φίλος του εκλεκτού του Πρωθυπουργού κ. Χατζηεμμανουήλ, συνεργάτης του και από τα Ολυμπιακά Ακίνητα. Ο νέος Νομικός Σύμβουλος Διοίκησης αποφασίστηκε να διατηρήσει και τα καθήκοντά του ως εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ., καθώς και την σχετική αμοιβή που προστίθεται στα 8.000 Ευρώ, με πλήρη κάλυψη των ασφαλιστικών του εισφορών που θα λαμβάνει το εν λόγω πρόσωπο από την ΟΠΑΠ Α.Ε., αυξάνοντας τις συνολικές μηνιαίες του αποδοχές στο παχυλό ποσό των τουλάχιστον 10.000 Ευρώ το μήνα.
Ανεξάρτητα από τα όποια προσόντα του νέου Νομικού Συμβούλου Διοίκησης, η κατάργηση ενός πολυμελούς οργάνου και η αντικατάστασή του από ένα μονομελές, που δεν προβλεπόταν καταστατικά και επιπλέον γίνεται με απευθείας διορισμό από τη Διοίκηση, προβληματίζει ως προς τη διασφάλιση των εγγυήσεων διαφάνειας. Ταυτόχρονα, εκκρεμούν ερωτηματικά για το πώς ξαφνικά η απρόσκοπτα επί δεκαετίες λειτουργούσα χωρίς προβλήματα με τις προηγούμενες Διοικήσεις Νομική Υπηρεσία, κρίθηκε εν μία νυκτί ανεπαρκής.
Ερωτηματικά που ενισχύονται από τις πληροφορίες μας, ότι προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις άλλου ισχυρού κομματικού στελέχους σας, του Προϊσταμένου της Νομικής Υπηρεσίας της ΟΠΑΠ Α.Ε., για τις μεθοδεύσεις του κ. Χατζηεμμανουήλ, ο Πρόεδρος προέβη σε δύο κατευναστικές διαδοχικές αποφάσεις:
(α) τροποποίησε εκ των υστέρων την απόφαση κατάργησης της Νομικής Υπηρεσίας, αφαιρώντας τον χαρακτηρισμό «ανεπαρκής», γεγονός που αφήνει αναπάντητο το ερώτημα γιατί τελικά καταργήθηκε αφού δεν ήταν ανεπαρκής.
(β) υπέγραψε με την έγκριση του Δ.Σ., στις 27.12.07, ιδιωτικό συμφωνητικό οικειοθελούς αποχώρησης, για την οποία παρότι είναι οικειοθελής, θα προσπορίσει στον αποχωρόντα Προϊστάμενο της καταργηθείσας Νομικής Υπηρεσίας της ΟΠΑΠ Α.Ε. ποσό ύψους 1,5 εκ. Ευρώ! Ο εν λόγω Προϊστάμενος και υψηλό στέλεχος της ΝΔ, συνδικαλιστής δικηγόρος, λαμβάνει ένα υπέρογκο ποσό, δημοσίου ουσιαστικά χρήματος, ενώ φεύγει οικειοθελώς… Η συναλλαγή αυτή μεταξύ δύο «εκλεκτών» της παράταξης της Ν.Δ. στις πλάτες τις ΟΠΑΠ Α.Ε., εξασφαλίζεται με την ρήτρα εχεμύθειας που ενυπόγραφα συμφωνήθηκε και που ενισχύει την εντύπωση των εν κρυπτώ αδιαφανών μεθοδεύσεων κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος! Κρίνεται απαραίτητο να ελεγχθεί όχι μόνο η σκοπιμότητα, αλλά και η νομιμότητα της «εχέμυθης» αυτής συναλλαγής, που έγινε με ευθύνη του Προέδρου κ. Χατζηεμμανουήλ, ο οποίος αυθαίρετα μοιράζει χρήματα του Ελληνικού λαού ανάλογα με τις διαθέσεις του, όπως συνέβη και στην περίπτωση του αποχωρήσαντος πρώην Διευθύνοντος Συμβούλου κ. Νειάδα.
Δυστυχώς, φαίνεται πως μία ακόμα «γαλάζια» παρέα αποκτά υπερεξουσίες στην ΟΠΑΠ Α.Ε., μια εταιρεία με δημόσιο χαρακτήρα, που ανήκει στον Ελληνικό Λαό και που από την πρώτη μέρα ο εκλεκτός του Πρωθυπουργού κ. Χατζηεμμανουήλ προσπαθεί να μετατρέψει σε ιδιωτικό φιλοκυβερνητικό φέουδο. Προκειμένου δε να αποφεύγει τον ενοχλητικό για τις «γαλάζιες» αδιαφανείς μεθοδεύσεις του έλεγχο της λαϊκής αντιπροσωπείας, ο κ. Χατζηεμμανουήλ δεν διστάζει να υποστηρίζει με πρωτοφανή ανευθυνότητα τον δήθεν ιδιωτικό χαρακτήρα του Οργανισμού, παραβλέποντας το γεγονός ότι ανήκει εξ ολοκλήρου στο Ελληνικό Δημόσιο, αποτελώντας περιουσία των Ελλήνων πολιτών.
Με δεδομένο, λοιπόν, το δημόσιο χαρακτήρα της ΟΠΑΠ Α.Ε., που είναι άλλωστε και προϋπόθεση της διατήρησης του μονοπωλίου της, το Υπουργείο σας, που σήμερα ταλανίζεται από ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο που η Κυβέρνησή σας ύποπτα και αντιθεσμικά αγωνίζεται να συγκαλύψει, οφείλει να εγκαλέσει τη «γαλάζια» διορισμένη διοίκηση του Οργανισμού, προκειμένου να απαντήσει στη Βουλή για τον τρόπο που διαχειρίζεται τη δημόσια εξουσία της, αλλά και για τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να καταργήσει ένα πολυμελές όργανο που επί δεκαετίες λειτουργούσε απρόσκοπτα, προκειμένου να αναθέσει σε έναν και μόνο εκλεκτό του Προέδρου κ. Χατζηεμμανουήλ, το σύνολο του νομικού ελέγχου και των νευραλγικών αρμοδιοτήτων που αυτός συνεπάγεται.


Μετά τα παραπάνω ερωτάσθε:
1) Για ποιους λόγους καταργήθηκε ολόκληρη η Νομική Υπηρεσία του Οργανισμού; Πως ξαφνικά μετατράπηκε μετά από δεκαετίες απρόσκοπτης και αποτελεσματικής λειτουργίας και συνεργασίας με διαδοχικές Διοικήσεις, σε «μη ικανοποιητική» για τον Πρωθυπουργικό εκλεκτό Πρόεδρο της ΟΠΑΠ Α.Ε. κ. Χατζηεμμανουήλ, με αποτέλεσμα να μεταβιβαστούν οι αρμοδιότητές της σε ένα και μόνο πρόσωπο επιλογής και στενών φιλικών δεσμών, επίσης με τον …κ. Χατζηεμμανουήλ;
2) Τελικά ήταν ή δεν ήταν «ανεπαρκής» η Νομική Υπηρεσία; Πως είναι δυνατόν να καταργείται ως «ανεπαρκής» από τη διορισμένη Διοίκηση και κατόπιν πιέσεων άλλου στελέχους της παράταξής σας η Διοίκηση με τροποποιητική απόφαση να αφαιρεί τον χαρακτηρισμό «ανεπαρκής», αλλά να διατηρεί την κατάργηση; Πως κρίνει το Υπουργείο σας με αυτά τα δεδομένα τη σοβαρότητα της Διοίκησης;
3) Και αφού καταργήθηκε ως μη αποτελεσματική η Νομική Υπηρεσία, με ποια λογική ο κ. Χατζηεμμανουήλ προχώρησε στην απονομή υπέρογκου ποσού - δώρου ύψους 1,5 εκ. Ευρώ, στον οικιοθελώς αποχωρήσαντα Προϊστάμενο μιας …μη αποτελεσματικής υπηρεσίας; Για ποιο λόγο ο εν λόγω Προϊστάμενος και υψηλόβαθμο στέλεχος της παράταξής σας έλαβε αυτά τα χρήματα, αφού ούτε απολύθηκε για να λάβει αποζημίωση, ούτε είναι δυνατόν να λαμβάνει χρήματα ως bonus παραγωγικότητας ο Προϊστάμενος μιας υπηρεσίας που καταργείται με τη δικαιολογία ότι δεν είναι παραγωγική;
4) Σε ποιες διατάξεις του Κανονισμού Εργασίας της ΟΠΑΠ Α.Ε. και της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας μεταξύ του Οργανισμού και του Προσωπικού στηρίχθηκε η καταβολή τέτοιους πρωτοφανούς ποσού; Και γιατί επιβλήθηκε ρήτρα εχεμύθειας; Υποκρύπτεται και εδώ κάποια «Ζαχοπούλεια κυβερνητική συναλλαγή» συγκάλυψης και σιωπής;
5) Σε ποια λογική και νομική βάση ο κ. Χατζηεμμανουήλ για δεύτερη φορά επιλέγει να αποζημιώσει με υπέρογκα ποσά πρόσωπα που παραιτούνται ή απομακρύνονται οικιοθελώς; Είναι δυνατόν με ιδιωτικά συμφωνητικά και ρήτρες εχεμύθειας να διατίθενται εκατ. Ευρώ δημοσίου χρήματος συνοπτικά και εν κρυπτώ από τον κ. Χατζηεμμανουήλ, για τον κατευνασμό άλλων στελεχών της παράταξής σας; Γιατί δεν έγινε με διαφάνεια η όλη διαδικασία, ώστε να μην υπάρχουν υπόνοιες υπόγειων συναλλαγών, που άλλωστε αδικούν και την επί χρόνια προσφορά στην ΟΠΑΠ Α.Ε. του Προϊσταμένου της Νομικής Υπηρεσίας;
6) Θα ελεγχθεί ποινικά τυχόν παράνομη συμπεριφορά σε μία ακόμα περίπτωση διαμοίρασης τεραστίων ποσών δημοσίου χρήματος, κατά βούληση του κ. Χατζηεμμανουήλ, όπως συνέβη και στην περίπτωση του παραιτηθένος με …αποζημίωση πρώην Δ/ντος Συμβούλου κ. Νειάδα;
7) Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε ο κ. Παναγέας στη θέση του Νομικού Συμβούλου Διοίκησης, πέραν από τις φιλικές σχέσεις του με τον κ. Χατζηεμμανουήλ και τις «γαλάζιες» περγαμηνές του; Ακόμα και εάν πρόκειται για ένα έγκριτο νομικό, γιατί επιλέχθηκε η μετατροπή ενός πολυμελούς οργάνου (Νομική Υπηρεσία) σε μονομελές, γεγονός που από μόνο του αδυνατίζει τη διαφάνεια; Και γιατί διατηρεί παράλληλα καθήκοντα και στο Δ.Σ. της ΟΠΑΠ Α.Ε., γεγονός που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις θα τον καθιστά και ελέγχοντα και ελεγχόμενο, αφού θα καλείται να ελέγξει τη νομιμότητα εισηγήσεων και αποφάσεων του Δ.Σ., το οποία συναπαρτίζει;
8) Γιατί ελήφθη αυτή η απόφαση σε αντίθεση με τις καταστατικές διατάξεις του Οργανισμού, που τις νομικές υπηρεσίες του Οργανισμού τις αναθέτουν σε Νομική Υπηρεσία και δεν προβλέπουν πουθενά Νομικό Σύμβουλο, ανάμεσα στους απλούς Συμβούλους, της Διοίκησης; Γιατί η αναγκαία τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας δεν έγινε από τη Γενική Συνέλευση, προκειμένου μία τέτοια ουσιαστική τροποποίηση να τεθεί στον έλεγχο των μετόχων;
9) Αληθεύει ότι ο κ. Χατζηεμμανουήλ εφάρμοσε ακριβώς την ίδια τακτική για να προσλάβει τον κ. Παναγέα στα Ολυμπιακά Ακίνητα;
10) Αντιλαμβάνεσθε την έννοια της διάκρισης των αρμοδιοτήτων και το γεγονός ότι αυτή η διάκριση αποτελεί προϋπόθεση της διαφάνειας και των εχεγγύων αντικειμενικότητας και υπευθυνότητας κάθε αποφασιστικού οργάνου; Αν ναι, γιατί την αγνοείται επιδεικτικά και επιμένετε να δημιουργείται εστίες αδιαφανούς υπερεξουσίας σε τομείς και οργανισμούς, που διαχειρίζονται τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος;
11) Παρακαλούμε να κατατεθούν στη Βουλή η σχετική από 21.11.07 απόφαση κατάργησης της Νομικής Υπηρεσίας και η τροποποιητική αυτής, το ιδιωτικό συμφωνητικό αποζημίωσης λόγω οικιοθελούς αποχώρησης μαζί με την σχετική απόφαση του Δ.Σ. για την καταβολή του υπέρογκου ποσού ύψους 1,5 εκ. Ευρώ που καταβλήθηκε στο υψηλόβαθμο στέλεχος της παράταξής σας, πρώην Προϊστάμενο της Νομικής Υπηρεσίας, καθώς και όλες οι προς τούτο εισηγήσεις που προηγήθηκαν.
12) Δεν διδάχθηκε τίποτα η Κυβέρνησή σας, από τα αδιαφανή και ανεξέλεγκτα αποτελέσματα στα οποία οδηγεί η λογική της υπερσυγκέντρωσης εξουσιών, όπως αυτές που απονεμήθηκαν κατ’ εντολή του Πρωθυπουργού στον πρώην Γ.Γ. του Υπουργείου σας; Είναι τελικά συνειδητή για την Κυβέρνησή σας η δημιουργία «γαλάζιων ανεξέλεγκτων αρχόντων» σε κάθε τομέα της δημόσιας λειτουργίας, προκειμένου να υλοποιούνται χωρίς ενοχλητικούς ελέγχους πολυμελών οργάνων οι κάθε είδους εξυπηρετήσεις φίλιων προς την παράταξή σας συμφερόντων;
13) Τελικά, όταν ο Πρωθυπουργός σας εξακολουθεί να μιλά για διαφάνεια και μηδενική ανοχή στη διαφθορά, τα στελέχη της Κυβέρνησής σας τον αγνοούν επιδεικτικά ή απλώς γνωρίζουν, βλέποντας και τις εξελίξεις στην υπόθεση του Πρωθυπουργικού «εκλεκτού» κ. Ζαχόπουλου, ότι τέτοιες βαρύγδουπες δηλώσεις στερούνται ειλικρίνειας και ουσίας και δεν τους δεσμεύουν, καθώς είναι μέρος των επικοινωνιακών υποκριτικών παιχνιδιών της παράταξής σας, με θύμα τον Ελληνικό λαό;

Οι ερωτώντες Βουλευτές
Χρήστος Αηδόνης
Μιχάλης Καρχιμάκης
Δημήτρης Λιντζέρης
Σοφία Σακοράφα
Γρηγόρης Νιώτης
Μάρκος Μπόλαρης
Χρύσα Αράπογλου
Μιχάλης Παντούλας
Γιάννης Δριβελέγκας
Γιάννης Αμοιρίδης
Δημήτρης Τσιρώνης
Βαγγέλης Παπαχρήστος
Χρήστος Χάιδος
Δημήτρης Βαρβαρίγος
Λεωνίδας Γρηγοράκος
Θάνος Μωραΐτης
Αικατερίνη Περλεπέ – Σηφουνάκη
Τάκης Ρήγας
Δημήτρης Κουσελάς
Στρατάκης Μανώλης
Κεγκέρογλου Βασίλης
Σκουλάς Γιάννης

Ο ΥΠ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ Χ. ΚΑΡΑΘΑΝΟΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΤΟ ΜΑΚΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟ:
Ο ΤΑΡΖΑΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ…

Την Τρίτη 29-01-2008 εμφανίσθηκα στην τηλεοπτική εκπομπή του κ. Κώστα Χαρδαβέλλα, στον τηλεοπτικό σταθμό ALTER, όπου διέπραξα το ύψιστο ανοσιούργημα των ημερών μας : εξέφρασα την άποψή μου για την στάση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, κ. Ευθυμίου (Μάκη) Τριανταφυλλόπουλου και τον ανέφερα ως «μέγα δικαστή».

Λυπάμαι που δεν πίστεψα πλήθος γνωστών μου δημοσιογράφων οι οποίοι ιδιωτικά επεσήμαναν, αλλά και τον κ. Λάκη Λαζόπουλο ο οποίος σημείωσε δημόσια, με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την εκδικητικότητα του κ.Τριανταφυλλόπουλου, έναντι οποιουδήποτε τυχόν διανοηθεί να διαφωνήσει μαζί του.

Την επόμενη ημέρα Τετάρτη 30-01-08 εκλήθην από συνεργάτιδα του κ. Τριανταφυλλόπουλου να προσέλθω στην εκπομπή Ζούγκλα την Πέμπτη 31-01-2008. Υπήρξε και επαναληπτικό τηλεφώνημα επιβεβαίωσης το πρωί της επόμενης ημέρας Πέμπτης. Τελικά το απόγευμα της Πέμπτης, την ημέρα της εκπομπής, με κάλεσε συνεργάτης του, κατ’εντολήν του ιδίου του κ.Τριανταφυλλόπουλου, και μου δήλωσε ότι δεν θα χρειασθούν τελικά την παρουσία μου στο studio,προφανώς στοχεύοντας να με πλήξουν χωρίς να είμαι παρών.

Με μεγάλη έκπληξη στην εκπομπή της Πέμπτης 31/01/2008 παρακολούθησα τον κ.Τριανταφυλλόπουλο να κατακεραυνώνει όσους ετόλμησαν να τον επικρίνουν προφορικά στα ΜΜΕ (`Ελλη Στάη, Νίκος Ζερβός) ή στα γραπτά τους (Δημ. Ρίζος).

Φυσικά έφτασε και η σειρά μου διότι ουδείς ξεφεύγει από την τσιμπίδα του «τηλεοπτικού υπερ-νόμου» που λέγεται Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, κυρίως εαν έχει διαπράξει το αδίκημα να αναφερθεί με μη κολακευτικά λόγια ,δημοσίως, σε αυτόν και τις πράξεις ή/και παραλείψεις του.

Αφού επανέλαβε το τηλεοπτικό πλάνο με το σχόλιο μου από την εκπομπή του Κ. Χαρδαβέλλα, προέβη σε απίστευτους χαρακτηρισμούς εις βάρος μου, με συκοφαντική πρόθεση να με μειώσει, θίγοντας την τιμή, την υπόληψη και εν γένει την προσωπικότητά μου.
Αυτός και οι συνεργάτες του είχαν ετοιμάσει με τηλεοπτικές αλχημείες -στις οποίες από άποψη μοντάζ διαπρέπουν άλλωστε - άκρως δυσφημιστικό και συκοφαντικό υλικό, εμφανίζοντάς με στο παρελθόν, δήθεν αναμεμειγμένο σε εμπόριο βρεφών.
Ανέσυρε από το περιβόητο αρχείο του μια εκπομπή όπου στο ίδιο πνεύμα με είχε στο παρελθόν καλέσει, ο «μέγας δικαστής», προς… απολογία διότι αν και πολιτευτής της ΝΔ όπως επισήμανε, το όνομά μου με εντελώς λάθος στοιχεία και άλλη επαγγελματική ιδιότητα ,ενεφανίσθη σε απόρρητο έγγραφο μυστικών υπηρεσιών γειτονικής χώρας για εμπόριο βρεφών.

Σε εκείνη την εκπομπή (στον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA τότε) απεδείχθη περίτρανα ότι ουδεμία απολύτως σχέση είχα με την κατηγορία του «μεγάλου δικαστή» και μάλιστα κατά τη διάρκεια εκείνης της εκπομπής πανηγυρικά κατέπεσε και το παραμικρό ίχνος από την λάσπη που εδεχόμην από τις μυστικές υπηρεσίες γειτονικής χώρας λόγω των γνωστών πολυετών εθνικών μου αγώνων για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ομοεθνών μας. Μάλιστα η δημοσιογράφος του ιδίου σταθμού κ. Ρένα Κουβελιώτη παρενέβη στην εκπομπή και τόνισε ότι από την έρευνά της προέκυπτε ότι ούτε καν το αναγεγραμμένο όνομα στο έγγραφο ήταν τελικά σωστό αλλά προδήλως παραποιημένο.

Τώρα, όμως, επειδή τον ανέφερα ως «μέγα δικαστή», στην εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα, αυτός με εμπάθεια, με πρόθεση να πλήξει την τιμή και υπόληψή μου, επανέφερε δολίως ένα ανύπαρκτο θέμα (του οποίου την αναλήθεια και μη βασιμότητα του γνώριζε πολύ καλά) με πρόδηλο στόχο να με λασπώσει και να δημιουργήσει εντυπώσεις σε βάρος μου. Προφανώς κάποιοι ενοχλήθηκαν από την Εθνική δράση μου και χρησιμοποιώντας το γνωστό και μη εξαιρετέο τηλε-κατήγορο, εκτόξευσαν τη λάσπη τους, ευτυχώς με εντελώς ερασιτεχνικό τρόπο, που πολύ εύκολα καταδείχθηκε η αλήθεια

Τρανή απόδειξη ότι κατέπεσε η κατασκευασμένη ιστορία και ουδεμία σκιά παρέμεινε αναφορικά με το άτομό μου αποτελεί το γεγονός ότι και αυτός ο ίδιος ο κ. Τριανταφυλλόπουλος με εκάλεσε ως υπ.βουλευτή της ΝΔ σε μεταγενέστερο χρόνο σε άλλη εκπομπή του για ζητήματα τρέχουσας επικαιρότητας.

Στην εκπομπή της Πέμπτης 31-01-2008 αντέδρασα άμεσα καλώντας κατά τη διάρκεια της , επανειλημμένα τηλεφωνικά την συνεργάτιδα του κ. Τριανταφυλλόπουλου, κ. Ελένη Κυριακίδου, ζητώντας να μου δοθεί η αυτονόητη δυνατότητα να προασπισθώ την τιμή και υπόληψή μου, η οποία εκείνη τη στιγμή επλήτετο από «τον μέγα δικαστή» κ.Τριανταφυλλόπουλο.

Η έννοια των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η παροχή δικαιώματος αντιλόγου στα «θύματά του»,προφανώς παραμένει άγνωστη για τον κ. Τριανταφυλλόπουλο. Πλήρης αδιαφορία στις εύλογες διαμαρτυρίες.

Κατόπιν και κατά τη διάρκεια της εν λόγω εκπομπής, ο πληρεξούσιος δικηγόρος μου απέστειλε στην αναγραφόμενη στην οθόνη ηλεκτρονική διεύθυνση της εκπομπής (zougla@alter.gr), ηλεκτρονικό μήνυμα με την διαμαρτυρία μου αλλά και την έκκλησή μου για άμεση άρση των προσβολών εις βάρος μου.

Η ίδια θρασύδειλη αντιμετώπιση. Πέταξε λάσπη και παρέμεινε κρυπτόμενος…


Ο… Δημοσιογράφος (όπως αρέσκεται ο ίδιος να αποκαλεί τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο) αποδεικνύεται ότι δεν αντέχει ούτε την ελάχιστη κριτική παρά μόνο αρέσκεται σε κολακείες, περιτριγυριζόμενος συνήθως από ευπειθέστατα ακροατήρια έτσι ώστε να τρέφεται ο ιδιότυπος κοινωνικο-τηλεοπτικός ναρκισσισμός του…

Μάλιστα στην τελευταία εκπομπή του κομπορρημονούσε προκαλώντας τους πάντες ότι φοβούνται να τον αναφέρουν ονομαστικά…

Ε…λοιπόν…κ. Ευθύμιε Τριανταφυλλόπουλε, η θρασυδειλία, η κίτρινη δημοσιογραφία, η εμπάθεια, η μικροψυχία, οι εμφανείς και συγκεκαλυμμένοι εκβιασμοί στην τηλεόραση, ο τηλεοπτικός χαφιεδισμός, το ξεπούλημα γνωστών (και φίλων), η τηλεοπτική αποθέωση της σκοπιμότητας, ο αφόρητος λαϊκισμός, η ύπουλη κατασκευή ψεύτικων και συκοφαντικών ιστοριών, η τηλεοπτική εκτέλεση συμβολαίων εξόντωσης, σπίλωσης τιμής, υπολήψεων και προσωπικοτήτων, στην δική μου προσωπική περίπτωση, έχει όνομα και επώνυμο…ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ, Ευθύμιος Τριανταφυλλόπουλος.

Πάντως οφείλω να ομολογήσω ότι ο κ.Τριανταφυλλόπουλος έχει προσφέρει στην κοινωνία μας…συνεισέφερε, με την πρόσφατη συμπεριφορά του, τον φρασεολογικό νεολογισμό «φίλος του Μάκη», αφού πλέον η φράση «φίλος του Μάκη» αποτελεί συνώνυμο του φίλου που προδόθηκε, του ανθρώπου που στην δύσκολη στιγμή «μαχαιρώθηκε πισώπλατα από τον φίλο του», του φίλου που παραδόθηκε (ή καταγράφηκε για να παραδοθεί) βορά σε τρίτους με δοσίλογο (και μάλιστα χωρίς κουκούλα) αυτόν που μέχρι τότε τον θεωρούσε φίλο και βασιζόταν σε αυτόν, του φίλου που επλήγη, προδοτικά από νέο-Εφιάλτη, νέο-Βρούτο…

Επειδή εγώ όμως διατηρώ και τιμώ (και θα τιμώ εως το τέλος της ζωής μου τις φιλίες μου) δεσμεύομαι, στους πολλούς αδελφικούς φίλους αλλά και στην οικογένειά μου, τα τέσσερα παιδιά μου και στους ηλικιωμένους γονείς μου, και σε όλους όσους προξένησε αφόρητο πόνο και λύπη, η άδικη και συκοφαντική επίθεση του κ.Τρανταφυλλόπουλου εις βάρος μου, ότι θα σταθώ όρθιος και θα αντισταθώ σθεναρά στα φαινόμενα παρακμής «τύπου Τριανταφυλλόπουλου». Χωρίς να πτοηθώ καθόλου θα εξακολουθήσω αταλάντευτα να αγωνίζομαι για τις αρχές και τις αξίες της οικογένειας, της ορθόδοξης πίστης, της φιλίας αλλά και της πατρίδας, την οποία υπηρέτησα ως έφεδρος αξιωματικός 28 μήνες (κρίμα που δεν είχα…τη χαρά να συνυπηρετήσω με τον κ.Τριανταφυλλόπουλο…).

Απευθύνω έκκληση σε όλα τα αρμόδια όργανα και αρχές της ευνομούμενης πολιτείας μας (αξιοτίμους κ.κ. Εισαγγελείς, ΕΣΡ…κ.α.), να μας απαλλάξουν επιτέλους από αυτήν την κακόγουστη τηλεοπτική αντιποίηση αρχής, τον εικονικό τηλεοπτικό εθνικό εισαγγελέα, τον τιμητή και κατήγορο των πάντων, ορατών τε και αοράτων, αληθινών αλλά και κατασκευασμένων…

ΤΟΝ ΠΡΟΚΑΛΩ, να μου δώσει τηλεοπτικά τη δημοκρατική δυνατότητα να υπερασπισθώ τον εαυτό μου, έστω και στο τηλεοπτικό του «Πραιτώριο»…αν όμως δεν το τολμήσει και κρυφτεί θρασύδειλα… δηλώνω κατηγορηματικά ότι θα μετέλθω όλα τα πρόσφορα νόμιμα μέσα (ήδη απέστειλα σχετική εξώδικο διαμαρτυρία-πρόσκληση και στον ίδιο αλλά και στον τηλεοπτικό σταθμό ALTER) έτσι ώστε να προασπίσω την τιμή και υπόληψή μου αλλά και να αποκαλυφθεί επιτέλους η αλήθεια…δηλ. ότι ο Ταρζάν της δημοσιογραφίας απώλεσε και το τελευταίο φύλο συκής του….
Χαράλαμπος Καραθάνος
Υπ. Βουλευτής Β’ Αθηνών
Νέα Δημοκρατία Κιν. 69 32 223514

Ποιος ευθύνεται...

Τον τελευταίο καιρό ασχολήθηκα αρκετά με θέματα κουλτούρας οπότε η σημερινήμου ενασχόληση με τον αποτυχόντα αυτόχειρα του υπουργείου Πολιτισμού ήταν αναπόφευκτη.Επειδή πολλά λέγονται για τους λόγους που τον οδήγησαν στο απονενοημένοδιάβημα έκατσα και ερεύνησα το θέμα και κατέληξα μελετώντας την όλη ιστορίακαι τους εμπλεκόμενους σε αυτήν, ότι δεν είναι ένοχη η αόρατη μη κατονομαζόμενη 34χρονη στην TV και κατονομαζόμενη και εγχρώμωςφωτογραφισμένη στις εφημερίδες , κ. Τσέκου .

Το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να καλύψει τον πραγματικό ηθικό αυτουργό της αυτοκτονίας που δεν είναι άλλη από την Νατάσα! Ας δούμε λοιπόν πως τεκμηριώνεται αυτό.

Η Νατάσα ήταν ένα χαριτωμένο, καλό, χαμογελαστό και ήσυχο κορίτσι που είχεκαταφέρει να πάει να σπουδάσει νηπιαγωγός παίρνοντας το πτυχίο της το 1988και κατά πάσα πιθανότητα , θα ήταν μάλλον επιτυχημένη στη δουλεία της. Όμως γνώρισε τον ανιψιό ενός τέως πρωθυπουργού και προέδρου της Δημοκρατίας,πολύ καλό παιδί, καλό γαμπρό και με πολύ καλή όρεξη, γνωστό σε όλα ταφαγάδικα από την Θεσσαλονίκη μέχρι τον Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι. Ο ανιψιός αυτός εκλέχτηκε αρχηγός στο κόμμα του θείου του εξ αιτίας τηςευτυχούς συγκυρίας να είναι μεν ανιψιός αλλά να μην τον λένε Λιάπη.

Βέβαια στην Ελλάδα άμα έχεις το όνομα αποκτάς και την χάρη και ας μην έχεις μέχρι τότε διευθύνει ούτε περίπτερο, όπως κακεντρεχώς είχε πει έναςαντίπαλος του που προφανώς τον ζήλευε γιατί ήταν κομψότερος από αυτόν, ανκαι ένας άλλος γκαντέμης τέως πρωθυπουργός θεωρούσε ότι τουλάχιστονυφυπουργός θα μπορούσε να γίνει αλλά όχι βέβαια στην δικιά του κυβέρνηση .

Μετά τον δεσμό της λοιπόν με τον ανιψιό που κατέληξε ευτυχώς σε γάμο το1998, η νηπιαγωγός μας σκέφτηκε τον ίδιο χρόνο ότι μια πρωθυπουργική σύζυγος είναι πιο σικ να είναι γιατρός.!!!Έτσι κοντά στην ηλικία της Τσέκου ,οι κακές γλώσσες στο διαδίκτυο λένε ότιγεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1966, αλλά δεν παίρνω όρκο ότι είναι σωστή αυτή ηημερομηνία γιατί στο βιογραφικό της δεν αναφέρεται αιδημόνως ημερομηνία γέννησης γράφτηκε στην Ιατρική.
Βέβαια επειδή η Ιατρική είναι 6 χρόνια όταν την ξεκινάς στα 32 και μετάπρέπει να κάνεις και ένα χρόνο αγροτικό και άλλα 5-6 χρόνια ειδικότητα καιεάν θέλεις και να γίνεις και διδάκτορας θέλεις άλλα 3 χρόνια και μετά άντε και καμιά μετεκπαίδευση και όλα αυτά χωρίς καμιά καθυστέρηση, κινδύνευε ναφτάσει σε ηλικία συντάξεως πριν να προλάβει να την εξασκήσει οπότε τι νόημαθα είχε τόσος κόπος;Όμως επειδή το κορίτσι μας έχει ικανότητες σούπεργκερλ αποφάσισε κατά την διάρκεια των σπουδών στην Ιατρική να τα κάνει όλα.
Να γίνει μητέρα διδύμων το 2003, μιλάω για την σύλληψη… εξωσωματική
να κάνει μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ στο Tufts της Βοστόνης,
να ιδρύσει και να εκλεγεί πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας "Ανέμη",
να συνοδεύει τον πρωθυπουργό στις επίσημες εκδηλώσεις στην Αθήνα και το εξωτερικό σπουδάζοντας συγχρόνως στην Θεσσαλονίκη, να περάσειστην τελευταία εξεταστική του 2/2004, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου
14 μαθήματα μαζί !!! όρε μάνα μου!!! Πιστέψτε με αυτό θέλει όχι μόνον κόπο… αλλά η Νατάσα φαίνεται είχε τρόπο……
(Οι κακές γλώσσες λένε ότι στις προφορικές εξετάσεις, έμπαινε μόνη της στο γραφείο των καθηγητών, όταν οι άλλοι έμπαιναν 5-5 , αλλά εγώ δεν τις πιστεύω γιατί είναι γνωστό ότι οι καθηγητές μας είναι βράχοι ηθικής χωρίς να κάνουν διακρίσεις στα πρόσωπα της εξουσίας εδώ βοηθάνε οι γνωριμίες του Κωστάκη με τον διευθυντή της Ιατρικής Α.Π.Θ Κύριο Μπόντη - Σημείωση: ΘΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΥΡΟΒΟΥΛΕΥΤΗ με τη
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) αλλά πάνω από όλα να ασχοληθεί και με την πειραματική έρευνα και να μελετήσει την επίδραση τηςυποξαιμικής-ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας στις γνωστικές λειτουργίες και τηνευρολογική ανάπτυξη των παιδιών της προσχολικής ηλικίας για να εκπονήσει διδακτορική διατριβή.Και όχι μόνο αυτό.Το πανάξιο αυτό κορίτσι κατάφερε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα(για την Ζιμπάμπουε δεν παίρνω όρκο).

Έγινε διδάκτωρ το 2002 πριν να πάρει το πτυχίο του τμήματος που σπούδαζε που το πήρε το 2004!!Όμως οι άξιοι άνθρωποι ξέρουν και να ανταμείβουν αυτούς που τους βοήθησανστην ζωή τους και στη διατριβή τους. Και το κορίτσι μας αυτό έκανε!
Η καθηγήτρια της Ιατρικής κ.Ολυμπία Γκίμπα -Τζιαμπίρη που πέρασε την διατριβή έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.Με την αξία του ο γιός της Άρης Τζιαμπίρης υπέγραψε, μέσω της εταιρείας τουπου έχει μετοχικό κεφάλαιο το ιλιγγιώδες ποσό των 600 ευρώ, συμβόλαιο 576000 € Ευρώ με τον ΟΠΑΠ και με μηνιαία αμοιβή 24000 € , ο Λουκάς Ανανίκας έγινε Γενικός Γραμματέας στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και ο Χρήστος Ζαχόπουλος που ως φιλόλογος της στο Λύκειο της χτένισε την διατριβή, Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο του άντρα της .Και από εδώ αρχίζει το ζουμί της ιστορίας.

Ο Χρήστος Ζαχόπουλος φιλόλογος Μέσης Εκπαίδευσης είναι άνθρωπος που έχει τονπολιτισμό στο αίμα του. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από τους πνευματικούς ανθρώπους με τους οποίους είναι φίλος.Ποίος θα ήταν καλύτερος για το Μουσείο Κινηματογράφου στην Θεσσαλονίκη καιγια Ευρωβουλευτής από τον φίλο του τον συγγραφέα και σκηνοθέτη τονεπονομαζόμενο και «Βασιλιά της βιντεοκασέτας» Γιώργο Μυλωνά;

Οι ταινίες του ,που με σεμνότητα δεν αναφέρονται στο βιογραφικό του, όπως οβιασμός μιας μοναχής, ο παρθενοκυνηγός ,η γκομενάρα από το Μέτσοβο, οπαρθενοφάγος,Τζακ ο καβαλάρης κτλ που σήμερα τις λοιδορούν οι άσχετοι, σε 30 χρόνια θα παίζονται στο Γκαγκάριν σε φεστιβάλ όπως παίζονται σήμερα οιταινίες του Γκουσγκούνη και της Τίνας Σπάθη που επιμόρφωσαν τα νεανικά μαςχρόνια.

Έτσι λοιπόν ο αγνός φιλόλογος από την Θεσσαλονίκη βρέθηκε γενικός δερβέναγαςσε ένα υπουργείο που κόντευε να σκάσει από τον πολιτισμό όπως τα κουστούμια τα δικά του και του υπουργού του από τα παραπανίσια κιλά.Εκεί λοιπόν ο μέχρι τότε σεμνός και ταπεινός, σαν το κόμμα του γραμματέας,απέκτησε γραμματέα την 34χρονη κατά την ΤV ,ή την Τσέκου κατά τιςεφημερίδες. Από την άλλη μεριά η νεαρά που είχε μπει με πολύ διάβασμα πρώτη στη σχολήτης , είχε πλέον διαπιστώσει, με μια μικρή βέβαια παραλλαγή, ότι δυστυχώς σεαυτή την ζωή όπως λέει και η παροιμία για τους ψαράδες -άμα δεν βρέξεις κώλο ψάρι δεν πιάνεις .Οπότε ορθώς σκεπτόμενη σκέφτηκε ότι μόνο οριζοντίως θα διοριστεί.Και βέβαια επειδή ο υπουργός έτσι και αλλιώς δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδιτου στο υπουργείο του ώστε να του την πέσει, βρήκε ότι μπορούσε να σαγηνεύσει τον γενικό γραμματέα που τον θεωρούσε και γοητευτικό άνδρα, γιατίτης θύμιζε τον ήρωα των παιδικών της χρόνων ,τον Πάντσο Βίλλα.

Από κει και πέρα τι θέλατε να κάνει ένας μεσήλικας φιλόλογος λάτρης των ταινιών του φίλου του όπως ο παρθενοκυνηγός ή ο παρθενοφάγος;

Η γκομενάρα όμως που δεν ήταν από το Μέτσοβο αλλά από τους Δελφούς, εκεί πουθαύμαζε τον εαυτό του στον καθρέπτη λέγοντας της ενθουσιασμένος που είχε αποκτήσει γκόμενα -«Κοίτα κορμάρα που στηρίζει τον Καραμανλή» άρχισε να πιέζει για διορισμό.Εκεί όμως άρχισαν και τα δύσ-κωλα.Είπαμε να παραβλέψουμε ολίγον το σκέλος οικογένεια από το τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια που αποτελεί και ιδεολογικό φάρο της παράταξης, αλλά το Πατρίς πώς να το παραβλέψουμε;Πως θα πάει μπροστά η Πατρίς αν διορίζουμε όποιον πηδάμε ενώ χιλιάδες γαλάζια παιδιά, άριστοι στο να δίνουν συνεντεύξεις περιμένουν μαζί με τονυπουργό τους το ρουσφέτι τους ;

Στην ανάγκη λοιπόν ο φίλος φαίνεται. Ο σκηνοθέτης μας γνωρίζοντας σαν γνήσιο κομματόσκυλο όλους τουςπαρατρεχάμενους που είχε διορίσει το κόμμα, ξαμολήθηκε με την αρχαιολόγο μαςαλα μπρατσέτα να δούν τους Προέδρους από τον Οργανισμό που είναι για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων μέχρι τον Οργανισμό για την Ολυμπιακή αξιοποίηση.Φαίνεται ότι και οι δύο αυτοί Οργανισμοί δεν είχαν πουθενά αρχαία για νακτίσουν επάνω , οπότε ούτε τον Ζαχόπουλο είχαν ανάγκη για να τον εξυπηρετήσουν ,ούτε αρχαιολόγο χρειαζόντουσαν για να φροντίσει για τιςλοιμώξεις, αν και τα Ολυμπιακά ακίνητα όπως έχουν καταντήσει έχουν αποκτήσειαρχαιολογική αξία.Στο σημείο αυτό η αρχαιολόγος αρχίζει να καταλαβαίνει πως ότι και να της υπόσχεται ο σκηνοθέτης δεν είναι τίποτα άλλο παρά σαν την κλασσική τουταινία «πράσινα ,μπλέ και κόκκινα καρύδια» και ότι πλέον τα πράγματα έχουνφτάσει να είναι σαν την άλλη του ιστορική ταινία «εδώ και τώρα αγγούρια»

Έχοντας επηρεαστεί από την θητεία της σε ένα καλλιτεχνικό υπουργείο η34χρονη είχε σκεφτεί ότι αν δεν διοριστεί μπορεί να το ρίξει στην σκηνοθεσίαεπηρεασμένη προφανώς από τις δημιουργίες του Μυλωνά. Έτσι φαίνεται ότι είχε τραβήξει σκηνές με τον γραμματέα που ούτε η ιταλίδα βουλευτής Τσιστιολίναδεν είχε στην φιλμογραφία της.

Και από εδώ ξεκινάει το δράμα που σας είναι πλέον γνωστό και δεν θα περιγράψω.

Σκεφτείτε λοιπόν θα είχαν γίνει όλα αυτά αν η Νατάσα δεν είχε βάλει σκοπό να γίνει διδάκτωρ, ο Ζαχόπουλος να της διορθώσει το κείμενο, να γίνει έτσικολλητός της με αποτέλεσμα να γίνει γραμματέας και να γνωρίσει τηνσυμβασιούχο 34χρονη;

Αν δεν είχαν γίνει όλα αυτά θα είχε μείνει στην Θεσσαλονίκη και θα ασχολιόταν απλά με την σύζυγο, με την ΔΑΚΕ και τα συνδικαλιστικά της ΕΛΜΕ.

Η συνέντευξη του Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνατίου

στην εκπομπή της Άννας Παναγιωταρέα «Ουδείς Αναμάρτητος» που μεταδόθηκε από τη ΝΕΤ.

Για τον μακαριστό Χριστόδουλο
Ιγνάτιος: Νομίζω ότι ήταν η εποχή που ζητούσε έναν άνθρωπο χαρισματικό, όπως ήταν ο αείμνηστος Χριστόδουλος, με εκπληκτική σοφία, αλλά και τεράστια δυνατότητα να εμπνέει τον άλλο. Είχε ένα εκπληκτικό ταλέντο, όταν μιλούσε μαζί σου σε έπειθε απόλυτα ότι ασχολιόταν μόνο με σένα, ότι το πρόβλημα σου είναι και πρόβλημα του και αυτό το έζησαν όλοι όσοι τον προσέγγισαν. Κι εγώ που έχω την εμπειρία και τον απόηχο των 25 χρόνων που έζησε ως ποιμένας στο Βόλο και στη Δημητριάδα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη σου πει, ήταν φίλος μου, ήξερε το μικρό μου όνομα.
Παναγιωταρέα: Αλήθεια πώς τα κατάφερνε και ήξερε όλους με το μικρό τους όνομα και τους θυμόταν; Θυμόταν την οικογένεια τους, τους παππούδες, τις γιαγιάδες. Πώς το κατάφερνε;
Ιγνάτιος: Ήταν εκπληκτική η μνήμη του. Την είχε καλλιεργήσει πάρα πολύ και ήταν ένα φυσικό τάλαντο. Αλλά το έκανε και από αυθόρμητη αγάπη, από μεγάλη ανθρωπιά. Τον ενθυμούμαι πάντοτε με ένα χαρτάκι στο χέρι όταν κατέβαινε στην Αθήνα, όπου τηλεφωνούσε σε Υπουργεία, σε Τράπεζες, σε Υπηρεσίες και είχε μια σειρά υποθέσεις που ήταν όχι υποθέσεις της Μητροπόλεως, αυτό το κάνουμε όλοι, συγκεκριμένων ανθρώπων και συγκεκριμένα αιτήματα. Κι αυτό ήταν καθημερινή του εργασία. Νομίζω ότι είναι ανεπανάληπτος. Αυτό που ζήσαμε αυτές τις ημέρες με αποκορύφωμα τη σημερινή είναι μια τεράστια προίκα για την εκκλησία.
Παναγιωταρέα: Σας άφησε μια βαριά, μια πολύ βαριά κληρονομιά.
Ιγνάτιος: Πολύ μεγάλη ευθύνη και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει κάποιος που να πει ότι θα τον αντικαταστήσει, για να’ ήμαστε απόλυτα ειλικρινείς.

Για τη διαδοχή
Παναγιωταρέα: Αν δε δούμε στην Ωραία Πύλη της Μητροπόλεως μας ένα πλατύ χαμόγελο και δεν ακούσουμε ένα λόγο παραμυθίας και παρηγορητικό θα λείψει πολύ ο Χριστόδουλος πρέπει να σας πω.
Ιγνάτιος: Αυτό είναι βέβαιο από τη μια, αλλά από την άλλη επιτρέψτε μου κι εγώ να σας πω από την εμπειρία των 10 χρόνων που έχω μέσα στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος ότι η εκκλησία μας έχει πρόσωπα. Έχει πρόσωπα που το καθένα έχει το δικό του τάλαντο, τη δική του χάρη και τα δικά του προσόντα. Και βέβαια πέρα από τα πρόσωπα έχει και αυτό που λέγεται Συνοδικό Σύστημα Διοικήσεως και είναι μεγάλη υπόθεση αυτό. Εκεί εναποθέτουμε τις ελπίδες μας. Εφόσον έχουμε αυτή την τεράστια κληρονομιά και τη μεγάλη ευθύνη είμαι βέβαιος ότι εάν λειτουργήσουμε «εν αγίω πνεύματι», όπως λέμε στην Εκκλησία. Τι σημαίνει αυτό. Δε σημαίνει μαγική ενέργεια. Σημαίνει ενότητα, συνεργασία, αποδοχή του ενός από τον άλλο και ο καθένας να καταθέσει αυτό που έχει η καρδιά του, αυτό που είναι χάρισμα του. Τότε μόνο μπορούμε να ελπίζουμε ότι η παρακαταθήκη θα έχει συνέχεια.
Παναγιωταρέα: Σεβασμιότατε, όπως σας ακούω αντιλαμβάνομαι και ξέρω αυτή τη στιγμή πόσο σημαντικό είναι αυτό που θα πούμε. Αντιλαμβάνομαι ότι θα είστε ένας άνθρωπος που θα ήθελε πολύ οι πατέρες να τον επιλέξουν για τη διαδοχή.
Ιγνάτιος: Ξέρετε αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα που θέτετε. Όχι, δε θέλω τίποτα. Ένα πράγμα θέλω. Να διακονήσουμε όλοι αυτό που είναι η εκκλησία μας. Ξέρετε τι είναι η Εκκλησία μας; Το σώμα του Χριστού. Είναι αυτή που συγκροτείται με το κλήρο και το λαό για να δώσει απάντηση στο ερώτημα του θανάτου. Πολλοί άνθρωποι που επισκέφθηκαν και προσκύνησαν το σκήνωμα του αειμνήστου Χριστοδούλου δεν το έκαναν από προσωπολατρία, το έκαναν γιατί ένιωσαν ότι ένας πατέρας πέθανε. Κι ένιωσαν ότι η εκκλησία δίνει μια απάντηση με το κουράγιο που έδειξε στην ασθένεια του, από το πάθος που πάλεψε αλλά ταυτόχρονα έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, όλοι ένιωσαν ότι η εκκλησία μπορεί να πει τι είναι ο θάνατος, τι είναι η ζωή και νομίζω ότι αυτό είναι το έργο μας. Και εδώ καλούμεθα κι εμείς ναι θέλουμε να διακονήσουμε αυτή την Εκκλησία που θα λειτουργήσει για να απαντήσει στα υπαρξιακά προβλήματα των ανθρώπων.
Παναγιωταρέα: Να σας επαναλάβω το ερώτημα μου για να το ξεκαθαρίσουμε. Θα θέλατε να τεθείτε επικεφαλής αυτού του εγχειρήματος;
Ιγνάτιος: Δεν αρκεί το θέλω. Όλοι μας θέλουμε να διακονήσουμε την εκκλησία μας κι έξάλλου σ’ αυτήν αφιερωθήκαμε. Ναι, θα ήθελα κάποτε και εφόσον αυτή η στιγμή μπορεί να είναι τώρα γιατί όχι να διακονήσει κανείς μια Εκκλησία, που είναι Εκκλησία του Χριστού, που είναι Εκκλησία σ΄ αυτόν τον ευλογημένο τόπο, με μεγάλη παράδοση, με ένα εκπληκτικό παρόν, όπως το παραδίδει ο αείμνηστος Χριστόδουλος, αλλά και με ένα μέλλον που επιφυλάσσει δυσκολίες, προκλήσεις, ένα μέλλον που πρέπει να σταθούμε ικανοί και άξιοι για να έχουμε μια μαρτυρία, μαρτυρία Ορθοδοξίας, μαρτυρία Χριστού σ’ ένα σύγχρονο κόσμο που αλλάζει μέρα με την ημέρα.
Παναγιωταρέα: Είναι, και το’ χω πει αυτές τις μέρες. Είναι τεράστιος ο χρόνος που αφήνει ο Χριστόδουλος και είναι και τεράστιο το βάρος που θέλετε να βάλετε πάνω στις πλάτες σας. Νιώθετε ότι μπορείτε;
Ιγνάτιος: Μόνο με τη χάρη και τη βοήθεια και του Θεού και βεβαίως διακονώντας, αυτό που σας είπα, μια Ιεραρχία που
Παναγιωταρέα: Τι είναι η συνοδικότητα για σας;
Ιγνάτιος: Η συνοδικότητα είναι η κατάκτηση του καθενός από εμάς από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο σε ηλικία και σε προσόντα, του χαρίσματος του. Αυτή τη στιγμή μπορώ να διακρίνω μέσα στην Ιεραρχία τον ιεράρχη που έχει εκκλησιολογική άποψη για τα πράγματα και είναι σοφός αυτόν που έχει θεολογική άποψη για τα πράγματα και συμβάλει να έχουμε πάντοτε τη θεολογική οπτική, αυτόν που είναι ποιμένας και ξέρει τι σημαίνει φιλανθρωπία, αυτόν που είναι επιστήμων και ξέρει πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα σύγχρονα προβλήματα, αυτόν που ξέρει να πηγαίνει από χωρίο σε χωριό, αυτόν που ακόμα ξέρει να καλλιεργήσει και τη γη.
Παναγιωταρέα: Επομένως απευθύνεστε σε όλους.
Ιγνάτιος: Για μένα η συνοδικότητα είναι να αναλάβουμε όλοι την ευθύνη. Όχι για να αναδείξουμε έναν προκαθήμενο, αυτό ήταν ο Χριστόδουλος. Για να έχουμε έναν πρόεδρο Συνόδου, που να μπορεί να ακούει, έχουμε μεγάλη ανάγκη…
Παναγιωταρέα: Έτσι βλέπετε τον εαυτό σας, ως πρόεδρο Συνόδου και όχι ως Προκαθήμενο;
Ιγνάτιος: Νομίζω ότι μπαίνετε στο μυαλό μου. Αλλά νομίζω ότι αυτή τη στιγμή μόνο έτσι μπορούμε να βαδίσουμε. Δεν υπάρχει κάποιος να αντικαταστήσει το Χριστόδουλο. Υπάρχει, όμως, η Σύνοδος που μπορεί ένας πρόεδρος να συνθέτει, να ακούει προπαντός και να λειτουργήσει όντως η Σύνοδος με τρόπο καταλυτικό, ώστε να μπορέσουμε να αναπληρώσουμε αυτό το κενό. Και μπορούμε να τα καταφέρουμε γιατί ακριβώς η Εκκλησία δεν είναι ένα κοσμικό γεγονός, έχει μια αγιοπνευματική συγκρότηση και αυτό το βλέπουμε. Και όταν αναδεικνύει πρόσωπα σα τον Χριστόδουλο και όταν καλείται να λειτουργήσει με μια Σύνοδο που μπορεί πραγματικά να φέρει τα πράγματα εκεί όπου έχει ανάγκη σήμερα ο άνθρωπος αυτού του τόπου.

Για το νεαρό της ηλικίας του
Παναγιωταρέα: Προηγουμένως που μιλήσατε, στην προηγούμενη σας παράγραφο, κράτησα μια λέξη, ηλικία. Θα είστε από τους νεότερους.
Ιγνάτιος: Είναι αλήθεια ότι η υποψηφιότητα είναι η νεότερη που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, έχετε δίκιο.
Παναγιωταρέα: Έχετε τεράστια εμπειρία κι εγώ σας αφήνω να πείτε, να εκθέσετε τις απόψεις σας και δεν σας διακόπτω. Το κάνω εν γνώσει μου. Συνειδητά.
Ιγνάτιος: Σας ευχαριστώ κυρία Παναγιωταρέα και εν γνώση μου ήρθα στην εκπομπή σας. Ξέρετε τις προσκλήσεις που έχουμε αυτό τον καιρό όλοι μας, τις προκλήσεις για να εμφανιστούμε. Επέλεξα το Εθνικό κανάλι γιατί είναι ο χώρος στον οποίο κι εγώ εργάζομαι όλα αυτά τα χρόνια και προσφέρω τις υπηρεσίες μου ανιδιοτελώς και εσάς γιατί και εκπομπή σας έχει έναν τίτλο που μου ταιριάζει εκκλησιαστικά, αλλά και γιατί ξέρετε τα πράγματα.
Παναγιωταρέα: Είπατε λοιπόν τη λέξη ηλικία και δε νομίζω να έχει συμβεί στο παρελθόν. Από το 1836 είμαστε αυτοκέφαλοι; Ναι. Δεν νομίζω να έχει συμβεί στο παρελθόν να έχουμε άλλη φορά τέτοια υποψηφιότητα. Και βεβαίως η εποχή μας θέλει νέους ανθρώπους χωρίς καμία αμφιβολία.
Ιγνάτιος: Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν υπάρχουν υποψηφιότητες. Όλοι είμαστε υποψήφιοι μέσα στην Ιεραρχία και τα ‘ χουμε εξηγήσει αυτά
Παναγιωταρέα: Το ξέρω, το ξέρω και Αρχιμανδρίτες και οι μοναχοί και άπαντες, το ξέρω πολύ καλά.
Ιγνάτιος: Από την πλευρά μας υπάρχει μια πρόταση, υπάρχει ένα όραμα, υπάρχει η διάθεση, όπως είπατε, να σταυρωθούμε εν πλήρη γνώση του τι σημαίνει αυτό, γι΄ αυτό όμως αφιερωθήκαμε στην Εκκλησία
Παναγιωταρέα: Ο παπάς πατέρας σας, σας είπε που πάς παιδί μου; Δε θα ζήσεις.
Ιγνάτιος: Αν ζούσε η μητέρα μου είμαι σίγουρος ότι θα με εμπόδιζε πάρα πολύ. Εντούτοις ένιωσα την ανάγκη… Πρώτα, πρώτα πρέπει να σας πω ότι γίναμε 30 Μητροπολίτες επίσκοποι από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, είπαμε κι εμείς πρέπει να δώσουμε το παρόν. Εξάλλου εάν υπήρχε πρόβλημα ηλικίας θα το προέβλεπαν οι κανόνες ή θα το είχε προβλέψει και ο καταστατικός μας χάρτης και θα ξέραμε από ποιας ηλικίας και μετά μπορεί κανείς να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη.
Παναγιωταρέα:Μα βέβαια δεν υπάρχει.
Ιγνάτιος: Άρα δεν υπάρχει κανονικό ή νομικό πρόβλημα. Υπάρχει μόνο, αν θέλετε, η έλλειψη εμπειρίας ενός νέου ανθρώπου. Εγώ θα προσθέσω και κάτι άλλο, όμως. Μην ξεχνάτε, επειδή όλοι λειτουργούμε στην έννοια του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ξεχνάμε το Αθηνών.
Παναγιωταρέα: Έχετε δέκα χρόνια στον Επισκοπικό θρόνο ήδη;
Ιγνάτιος: Ναι. Αλλά η Αθήνα είναι η μεγαλύτερη Μητρόπολη της Ελλάδας.
Παναγιωταρέα: Και έχει και καλό manager ξέρετε.
Ιγνάτιος: Δε μου αρέσει ο όρος.
Παναγιωταρέα: Το ξέρω, ούτε εμένα για την Εκκλησία.
Ιγνάτιος: Εγώ θέλω να είμαι ένας τσοπάνης, αλλά ένας τσοπάνης που έχει πάρα πολλά να κάνει και να προσφέρει και εκεί κι εμείς θέλουμε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα. Από τη μια να λειτουργήσει η συνοδικότητα στην Εκκλησία μας, που μέσα από την εμπειρία και τα όργανα που διαθέτει έχει την ευχέρεια να αντιμετωπίσει κάθε θέμα και κάθε πρόκληση. Κι από την άλλη πιστεύουμε ότι η ηλικία αντίθετα διευκολύνει. Ο τόπος αυτός που είναι η Αθήνα, η Ιερά Αρχιεπισκοπή κανείς να καθίσει με πολύ υπομονή και επιμονή να συνεχίσει ένα έργο που ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος το είχε οργανώσει, του’ χει δώσει δομές, του’ χει δώσει προϋποθέσεις γιατί είχε άξιους ανθρώπους. Θέλει όμως κι εκεί δουλειά, ιδιαίτερα στην εποχή μας που τώρα, επιτρέψτε μου και μ’ αυτό να ολοκληρώσω, μέσα σ’ αυτό το χώρο υπάρχουν και οι άλλοι, οι ξένοι, οι αλλοδαποί, αυτοί που δεν είναι παραδοσιακά όπως ήμασταν εμείς όλα αυτά τα χρόνια. Κι εδώ για μένα είναι η μεγάλη πρόκληση για το μέλλον. Η εκκλησία μας σήμερα καλείται να μιλήσει για την ετερότητα, για τον άλλον, για τον διαφορετικό, ο οποίος είναι πλέον στα πλαίσια της δικής μας πνευματικής ευθύνης, έστω κι αν δεν έχει ακόμα και τη δική μας πίστη. Να σας πω κάτι; Έχετε σκεφτεί τι θα έκανε ο Χριστός;
Παναγιωταρέα: Εγώ ξέρω πολύ καλά ότι ο ξένος είναι ο Χριστός.

Για την εκκοσμίκευση της εκκλησίας
και τον ρόλο των ΜΜΕ

Ιγνάτιος: Ακριβώς. Μας το είπε μόνος του «εκεί θα με βρείτε». Και εμείς δεν είμαστε ούτε κοσμική εξουσία, ούτε κάτι άλλο παρά διάκονοι στη θέση του Χριστού. Και πολλές φορές λέω στους συνεργάτες μου τι θα έκανε ο Χριστός σε αυτή την περίπτωση; Αυτό πρέπει να το σκεφτούμε πολύ σοβαρά.
Παναγιωταρέα: Σεβασμιότατε Δε λένε ότι έχει κάνει μεγάλη εκκοσμίκευση η Εκκλησία μας τα τελευταία χρόνια; Θα πατήσετε στα ίδια βήματα, της εκκοσμίκευσης ή δε δέχεστε ότι είναι εκκοσμίκευση η Εκκλησία μας;
Ιγνάτιος: Καταρχήν αυτό, νομίζω ότι δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση από έναν Αρχιεπίσκοπο που ήταν τόσο πληθωρικός, τόσο ταλαντούχος και ο οποίος βεβαίως έδωσε αυτό το άνοιγμα της Εκκλησίας προς την κοινωνία αξιοποιώντας στο έπακρον τα Μέσα.
Παναγιωταρέα: Υπήρχε μεγαλύτερο δώρο από αυτό για την Εκκλησία;
Ιγνάτιος: όχι. Μας άφησε μεγάλο δώρο. Ένα σημείο θέλει πολύ προσοχή και εμείς μπορούμε να το καταλάβουμε.
Παναγιωταρέα: Τον κατήγγειλαν όμως για την εκκοσμίκευση, δε τον κατήγγειλαν;
Ιγνάτιος: Εγώ ένα πράγμα λέγω πρέπει τα μέσα να τα αξιοποιούμε, αλλά να μην τα αφήνουμε να μας χρησιμοποιούν.
Παναγιωταρέα: Εσείς τα ξέρετε καλά.
Ιγνάτιος: Σε κάποιες στιγμές τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο τον χρησιμοποίησαν τα Μέσα...
Παναγιωταρέα: Όπως κι εκείνος τα χρησιμοποίησε.
Ιγνάτιος: Όπως και εκείνος τα αξιοποίησε στο έπακρον. Νομίζω ότι το να βρούμε το μέτρο δεν είναι τόσο δύσκολο και μάλιστα όταν κανείς έχει την εμπειρία της εικόνας και την ξέρετε πολύ καλά αυτή την εικόνα.
Παναγιωταρέα: Ακούω αρκετούς Μητροπολίτες και Ιεράρχες να λένε ότι ήρθαν να μας υποδείξουν τα Μέσα ποιος θα είναι ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδας.
Ιγνάτιος: Έχουν δίκιο. Από την άλλη όμως αν σήμερα μπορούμε να συζητούμε μπροστά στο λαό μας για το ποιο είναι το όραμα της Εκκλησία μας παρέχουν δυνατότητα τα Μέσα. Βλέπετε οι διαδικασίες δεν προβλέπουν έναν τέτοιο διάλογο και ο κάθε Επίσκοπος, πρέπει να σημειώσω και συμφωνώ απόλυτα με έναν αδερφό που μιλάει για τη Σύνοδο και μιλάει πάρα πολύ σωστά, εκπροσωπούμε τον κλήρο και το λαό μας. Όταν εγώ θα έρθω σε μια βδομάδα να πάρω την ευθύνη της εκλογής δεν έρχομαι ως άνθρωπος, ούτε ως Ιγνάτιος. Έρχομαι φέροντας μαζί μου την εμπειρία και βεβαίως αν θέλετε ακόμα και τη θέληση του κλήρου μου και το λαού μου, της Μητροπόλεως μου. Έτσι μετέχω κάθε φορά στη Σύνοδο, αυτή είναι η συνείδηση μας, αυτό είναι το Συνοδικό Σύστημα και εκεί θα ψηφίσουμε με βάση αυτό που ο κλήρος μας και ο λαός μας θέλει για την Εκκλησία του. Γιατί μαζί συγκροτούμε την εκκλησία και έχει μεν διασφαλίσει τον τρόπο της εκλογής ώστε να μην υπάρχουν εν πάση περιπτώσει καταστάσεις που μπορεί και να εκφυλίζουν τα πράγματα, αλλά κυρίως πρέπει να έρθουμε με αυτή τη συνείδηση. Νομίζω, λοιπόν, ότι σ’ αυτή την περίπτωση τα Μέσα που σεβάστηκαν τόσο εξαιρετικά όλη αυτή την περίοδο μέχρι σήμερα και πιστεύω ότι θα τη σεβαστούν και τις επόμενες ημέρες μας δίνουν τη δυνατότητα το όραμα να γίνει κοινό όραμα, κλήρου και λαού αυτού του τόπου.
Παναγιωταρέα: Δε φαντάζομαι να πιστεύετε ότι θα ήταν εκφυλισμός αν ο λαός είχε λόγο, όπως έχει στην Κύπρο για παράδειγμα;
Ιγνάτιος: Αρκεί να είναι κατηχημένος λαός, να έχει προϋποθέσεις, να μπορεί να έχει πλήρη συνείδηση τι σημαίνει να συγκροτείς σε κάθε τελετουργία το σώμα του Χριστού.
Παναγιωταρέα: Κι εμείς είμαστε η Εκκλησία.
Ιγνάτιος: Είμαστε, βεβαίως, βεβαίως.
Παναγιωταρέα: Χωρίς εμάς δεν μπορείτε να κάνετε Εκκλησία.
Ιγνάτιος: Εμείς έχουμε σ΄ αυτό το θέμα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών στο Βόλο αναδεικνύοντας τη θέση του λαϊκού στοιχείου μέσα στην Εκκλησία και μάλιστα μιλώντας ακόμη και για τη θέση της γυναίκας μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Εκκλησία μας, να σας πω κάτι απλό, το είπε ένας μεγάλος Επίσκοπος Θεολόγος του καιρού μας δεν είναι δικό μου, αλλά έχει απόλυτο δίκιο, τον 19ο αιώνα η Εκκλησία μίλησε για το Χριστό, κατέθεσε τη Χριστολογίας της, τον 20ο αιώνα μίλησε για την Εκκλησία, κατέθεσε της Εκκλησιολογία της, στον 21ο αιώνα πρέπει να μιλήσουμε για τον άνθρωπο.
Παναγιωταρέα: Ήρθε η ώρα του.
Ιγνάτιος: Να θέσουμε την ανθρωπολογία. Σήμερα χάνει το πρόσωπο του ο άνθρωπος.
Παναγιωταρέα: Φαίνεται αυτό από τον κόσμο που πήγε και προσκύνησε και ήταν ο κόσμος της κηδείας σήμερα και δεν μπορούσαμε να περάσουμε στο κέντρο της Αθήνας. Όλοι αυτοί που τον συνόδευαν.
Ιγνάτιος: Μα η εικόνα που δόθηκε παντού, σε όλο τον κόσμο είναι εκπληκτική και αποδεικνύει ότι η Εκκλησία
Παναγιωταρέα: Ελπίζω να μη μας κατηγορήσουν ότι είμαστε φονταμενταλιστές.
Ιγνάτιος: Και παρόλο που μερικές φορές μας πονάει το ενδιαφέρον για την Εκκλησία και μας πόνεσε πολλές στιγμές που δεχθήκαμε και την πολύ σκληρή κριτική, εγώ ξέρετε πότε θα ανησυχήσω; Εάν αδιαφορήσουν τα Μέσα για τα της Εκκλησίας.
Παναγιωταρέα: Δεν θα αδιαφορήσουν.
Ιγνάτιος: Όσο ενδιαφέρονται εκφράζουν πολύ καλά, ξέρετε εσείς, το σφυγμό ενός λαού που θέλει να ξέρει ποιος θα είναι ο ποιμένας του, που θέλει να μπορεί έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο να έχει λόγο στην επιλογή του ανθρώπου που θα αναλάβει αυτές τις ευθύνες.
Παναγιωταρέα: Εγώ ακούω στις παρυφές αυτών των ημερών, ακούω να λέγεται ότι πρέπει να μαζευτεί πάλι η Εκκλησία, να δώσουμε ένα άλλο σοβαρό πρόσωπο στην Εκκλησία, ότι χρειάζεται, μέχρι που άκουσα μήπως πρέπει να κάνουμε και μια κάθαρση στην Εκκλησία.
Ιγνάτιος: Ακούστε, υπάρχουν τάσεις, υπάρχουν απόψεις. Εγώ πιστεύω απόλυτα ότι ακόμη κι αυτά που λέγονται, λέγονται από καλή διάθεση, από πόνο και αγάπη στην Εκκλησία. Όμως υπάρχει και η άποψη που λέει θέλουμε να κρατήσουμε την Εκκλησία μας ανοικτή στο να μπορεί να υποδεχθεί τον άλλον. Θέλουμε την Εκκλησία μας εγγυητή και μάλιστα την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε διαλόγου, κάθε συνάντησης με τους άλλους. Ξέρετε έχουμε προνόμια στην Ελλάδα, έχουμε ακμάζουσα ακαδημαϊκή Θεολογία με τα προβλήματα της, αυτά είναι γενικά προβλήματα.
Παναγιωταρέα: Τα κάναμε λίγο πέρα την προηγούμενη περίοδο, λίγο.
Ιγνάτιος: Νομίζω ότι η γεφύρωση επείγει. Δεν μπορεί να υπάρχει Εκκλησία που να μη θεολογεί και η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή και το ξέρουν όλοι αυτό, όλο το Χριστιανικό κόσμο την Ορθόδοξη Θεολογία, η οποία είναι ακμάζουσα, έχει άποψη, την σέβονται όλοι. Μη ξεχνάτε δε ότι έχουμε το προνόμιο της γλώσσας της ελληνικής, όπου τα περισσότερα κείμενα τα πρωτότυπα είναι γραμμένα στη γλώσσα μας. Έχουμε τεράστια ευθύνη αυτή τη γλώσσα να τη μάθουν κι άλλοι, εγώ λέγω πολλές φορές μάθετε την ελληνική γλώσσα σε όλους, όχι για να αποκτήσουμε φιλέλληνες, για να μπορούν οι ορθόδοξοι θεολόγοι απ’ όλα τα μέρη του κόσμου να προσεγγίζουν τις πηγές και τότε θα είναι αυτοί που θα δώσουν και πάλι πνοή στην ορθόδοξη πίστη και Θεολογία. Οι ευθύνες είναι πολύ μεγάλες.
Παναγιωταρέα: Αντιλαμβάνομαι ότι μιλάτε και σε μένα, μιλάτε και στους ανθρώπους που θα σας κρίνουν, μιλάτε και στο λαό, μιλάτε σε όλους μας.
Ιγνάτιος: Να σας πω κάτι, μιλάω από την καρδιά μου.
Παναγιωταρέα: Δεν έχω αμφιβολία γι’ αυτό.
Ιγνάτιος: Και πιστέψτε με χωρίς σκοπιμότητα. Δεν προσβλέπω σε κάτι που το ξέρω ότι είναι δύσκολο, θέλω όμως να πω και μου δίνετε αυτή τη δυνατότητα να πω κάποια πράγματα που για μας είναι ένα όραμα.
Παναγιωταρέα: Πώς το τολμάτε μπορείτε να μου πείτε; Πώς το τολμάτε αυτό που είναι ένα δύσκολο εγχείρημα;
Ιγνάτιος: Δεν θα ήμουν νέος αν δεν τολμούσα. Επειδή είμαι νέος και επειδή πιστεύω, πιστεύω ότι πρέπει κάποια πράγματα να λεχθούν και τότε να έχουν την ευθύνη όλοι εμείς που θα εκλέξουμε, αναλαμβάνουμε μεγάλη ευθύνη.
Παναγιωταρέα: Σεβασμιότατε γιατί βάζετε τον εαυτό σας σ’ αυτή τη δοκιμασία; Αφού ξέρετε ότι, ξέρετε, νιώθετε, μαθαίνετε, ακούτε, όπως κι εμείς και οι υπόλοιποι ότι, ακούω κάπου και λένε ότι ο τάδε Μητροπολίτης έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες. Εσείς γιατί βάζετε τον εαυτό σας σ’ αυτή τη δοκιμασία; Ενώ θα μπορούσατε να είστε εκ του ασφαλούς, να περιμένετε.
Ιγνάτιος: Θα σας το πω με απλότητα και με απόλυτη ειλικρίνεια. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι στήριζαν μια ευθύνη, αν θέλετε και μια ελπίδα στο πρόσωπο μας. Εγώ είπα χάριν αυτών των ανθρώπων εγώ θα εκτεθώ, έχοντας απόλυτη γνώση και ξέροντας ότι θα είναι το πλέον απίθανο να συμβεί. Όμως θα έχω κάνει το καθήκον μου. Δε μ’ αρέσει να κρύβομαι στη ζωή μου. Δεν θέλω να φυλάγομαι για κάποια άλλη περίπτωση ή για το μέλλον. Εγώ θα πω και σε σας και σ΄ όσους ανθρώπους μου είπανε θέλουμε να διατηρήσουμε την ελπίδα, θέλουμε να κρατήσουμε τη φλόγα, ότι εγώ προσφέρθηκα. Η ευθύνη και θα τη σεβαστώ απόλυτα όποια κι αν είναι η απόφαση ανήκει στο εκλεκτορικό σώμα. Φοβούμαι ότι θα αναγκαζόμουν να απολογηθώ σε πολλούς που θα μου έλεγαν γιατί την κρίσιμη στιγμή κρύφτηκες, φοβήθηκες μη χάσεις; Να σας πω κάτι; Δε φοβάμαι να χάσω. Για μας η ταπείνωση είναι εμπειρία ζωής. Θα ταπεινωθώ, ναι, αλλά είναι για μένα μεγάλη χάρη. Και πιστέψτε με θα τη ζήσω, όπως θα τη ζούσα και αν ερχόταν κι αν έρθει η ευθύνη, με τα ίδια αισθήματα. Θα συνεχίσω να είμαι στην Εκκλησία, σε έναν τόπο που αγαπώ, έτσι κι αλλιώς και πιστέψτε με για μένα είναι σήμερα παράδεισος ο τόπος που διακονώ.
Παναγιωταρέα: Σας πιστεύω.
Ιγνάτιος: Ξέρω που θα έρθω, αν έρθω, αλλά θα συνεχίσω να προσφέρω στην Εκκλησία μου ότι μου επιτρέπει το καλύτερο και βεβαίως όποιος κι αν έχει την ευθύνη, εδώ θα είμαστε, μαζί. Όλοι μαζί. Να είστε σίγουρη γι’ αυτό. Θα είναι και πατέρας και αδελφός και θα είμαστε μαζί, όλοι, μηδενός εξαιρουμένου.

Για τους συνυποψηφίους του
Ιγνάτιος: Όλα αυτά που ακούγονται και οι υποψηφιότητες αν θέλετε, παρόλο που δεν είναι επίσημες, όμως είναι αυτές που προτείνονται. Η καθεμιά έχει το χάρισμα της και την αρετή της, δηλαδή εάν χαίρομαι για κάτι τούτο τον καιρό είναι ότι η Εκκλησία μας έχει σημαντικότατες προτάσεις σε πρόσωπα για να έχουμε ένα νέο Αρχιεπίσκοπο. Σας το λέω με όλη μου την καρδιά , δεν το κρύβω, δεν το κάνω υποκριτικά, χαίρομαι γιατί υπάρχουν αυτή τη στιγμή όλες οι τάσεις, υπάρχουν απόψεις και είμαι σίγουρος ότι το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι θα είναι αποτέλεσμα χάρης.

Για τον κοσμικό ρόλο της εκκλησίας
Παναγιωταρέα: Δεν θέλω ο κόσμος και οι πιστοί να σκανδαλιστούν και να πουν αυτοί εδώ θα κάνουν προεκλογικό αγώνα ή αυτοί την επόμενη μέρα της Πέμπτης το βράδυ, θα είναι χωρισμένοι σε στρατόπεδα συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Αυτό πως θα το εξασφαλίσετε;
Ιγνάτιος: Ξέρετε στην Ελλάδα έχουμε παγιδευτεί. Πολλές φορές μιλάμε ή ποδοσφαιρικά ή κομματικά πολιτικά και τα προσαρμόζουμε όλα σε αυτό.
Παναγιωταρέα: Αυτό είναι το μοντέλο μας. Υπέρ ή κατά.
Ιγνάτιος: Δεν είναι έτσι όμως η Εκκλησία. Στην Εκκλησία πρέπει να κάνουμε φανερό και να δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους να πειστούν γι’ αυτό, ότι δε θέλουμε κανένα κομμάτι κοσμικής εξουσίας. Επείγει να γίνει αυτό. Διότι όντως μερικές φορές φοβίσαμε. Πρέπει να σας πω ότι θα λειτουργήσουμε ως ένα σώμα που ξέρουμε πια είναι η αποστολή μας γνωρίζουμε τους διακριτούς ρόλους που έχουμε και να διαδραματίσουμε ο καθένας στην επαρχία του και ως Εκκλησία στο σύνολο μας. Να είστε βέβαιη, ότι την επόμενη μέρα θα είμαστε όλοι ενωμένοι. Βεβαίως εξαρτάται και από εμάς. Όντως η επιλογή παίζει ένα ρόλο. Εμείς οι νεότεροι τουλάχιστον έχουμε ένα πλεονέκτημα σε αυτό δεν είχαμε και δεν έχουμε προϋποθέσεις διχασμού. Καταθέτουμε μια άποψη που πιστεύουμε απόλυτα. Είναι άποψη ενότητας. Εμείς θέλουμε να σεβαστούμε απόλυτα τους μεγαλύτερους με την εμπειρία τους και με την τεράστια σοφία τους. Θέλουμε να τους πούμε ότι τους σεβόμαστε, τους ακούμε, τους πιστεύουμε, αλλά πρέπει να δώσουν τη δυνατότητα και σε νέους ανθρώπους να εργαστούν και να αναλάβουν ευθύνες.
Μη ξεχνάτε, πρέπει να το πω για να λέμε αλήθειες, αφού κάνατε τον παραλληλισμό, στην Ελλάδα, έχουμε έναν Πρωθυπουργό, που κατά σύμπτωση είμαστε συνομήλικοι. Δεν είναι κακό, τώρα μάλιστα, προτείνονται να αναλάβουν ευθύνες και κομμάτων, ακόμα νεότεροι.
Παναγιωταρέα: Με τη διαφορά, ότι τον Πρωθυπουργό κάθε τέσσερα χρόνια των αλλάζουμε αν θέλουμε. Ενώ εσάς;
Ιγνάτιος: Ευτυχώς, στην Εκκλησία δεν συμβαίνει αυτό.
Παναγιωταρέα: Θυμάμαι όταν είχε εκλεγεί ο Μακαριστός, είχαμε ακούσει διάφορα πράγματα περί αποκλεισμών, που δεν τα πιστεύω, αλλά θέλω να ρωτήσω. Νομίζετε ότι μπορεί να λειτουργήσει κάτι τέτοιο, είτε είστε εσείς, είτε για κάποιους ανθρώπους που ακούω, τους οποίους αγαπάω πραγματικά και τους σέβομαι και τους εκτιμώ επίσης. Υπάρχει περίπτωση να λειτουργήσει κάποιος από εσάς με αποκλεισμούς.
Ιγνάτιος: Εγώ πιστεύω απόλυτα όχι. Εξ άλλου θα είμαστε στην Ιεραρχία και εμείς, θα είμαστε αυτοί οι οποίοι το όραμα θα το διακονήσουμε από οποιαδήποτε θέση όπως το κάναμε και μέχρι τώρα. Τώρα ακόμα πιο καλά, γιατί είχαμε και έναν έμφυτο σεβασμό σε ένα άνθρωπο ο οποίος μας έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε το μέγιστο των διακονημάτων μέσα στην Εκκλησία. Ότι πιο σπουδαίο υπάρχει. Μας έδωσε στα χέρια μας να έχουμε την ευθύνη μιας τοπικής εκκλησίας.
Παναγιωταρέα: Ειδικά εσάς, που σας έδωσε και τη δική του Μητρόπολη.
Ιγνάτιος: Η ευθύνη υπήρξε τεράστια και στους ώμους μου και στη ψυχή μου. Είμαι ευγνώμον γιατί μου παρέδωσε παρακαταθήκη μεγάλη. Έτσι λοιπόν, θέλω να σας πω ότι η ενότης είναι δεδομένη. Βεβαίως, άνθρωποι είμαστε «Ουδείς Αναμάρτητος», αλλά όμως σας είπα και πάλι οι Ιεράρχες όλοι, αγαπούμε την Εκκλησία και θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό. Να σας πω και κάτι άλλο. Είμαστε ένα ζωντανό σώμα. Η αντιπαράθεση, η άλλη άποψη, έτσι λειτουργεί το Άγιο Πνεύμα. Δεν λειτουργεί μαγικά. Πολλά λέχθηκαν αυτές τις μέρες, ότι θα συζητήσουμε, θα συσκεφθούμε, θα συναντηθούμε. Μα αλίμονο, το Άγιο Πνεύμα δεν κάνει μάγια. Οι Απόστολοι διαλέχτηκαν, συγκρούστηκαν, επιτρέψτε μου τη φράση, τσακώθηκαν, γιατί αγάπησαν τον Χριστό και την Εκκλησία και έπρεπε μέσα από έντονο διάλογο να βγει η αλήθεια. Αυτό είναι η Σύνοδος. Δεν είμαστε ούτε όμηροι, ούτε στρατιωτάκια. Είμαστε άνθρωποι με προσωπικότητα, με ήθος και βεβαίως με άποψη. Αρκεί αυτό να το καταθέσουμε σωστά και να αντέξουμε και τον άλλο. Τότε η πλειοψηφία αποφασίζει και αυτό ισχύει. Έτσι λειτουργεί η Εκκλησία.

Για τη Χρυσοπηγή
Παναγιωταρέα: Ακούμε και δεν καταλαβαίνουμε, ότι υπάρχουν διάφορες ενώσεις – οργανισμοί, οι οποίοι θα πάρουν στα χέρια τους την Εκκλησία. Εσείς είσαστε στη «Χρυσοπηγή» για παράδειγμα.
Ιγνάτιος: Αυτός για εμένα είναι ένας τίτλος τιμής. Προέρχομαι από ένα μοναστήρι που έχει το όνομα «Ιερά Μονή Παναγίας η Χρυσοπηγή» την ίδρυση της την οποία οφείλει στον Γέροντα Πρώην Πειραιώς Καλλίνικο, στον τότε Ιερομόναχο και μετέπειτα Μητροπολίτη Χριστόδουλο και στον νυν Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο. Πήγα 18 ετών στα χέρια τους, ωφελήθηκα τα μέγιστα. Επιτρέψτε μου όμως να πω και κάτι, για να το καταλάβετε. Εάν κάποιος επιλέγει τη σαρκική του οικογένεια, στα 18 του επιλέγει την πνευματική του οικογένεια. Για εμένα είναι η εμπειρία της ζωής μου. Πολύ μου φορτώνουν αυτό το βάρος. Εγώ απλά ένα πράγμα λέω « Δεν θέλω να γίνω τίποτα, δεν θα προδώσω αυτή την καταγωγή μου». Όμως ο Γέροντας Καλλίνικος, 84 ετών τώρα, έχει μέσα του μια τεράστια παρακαταθήκη για την Εκκλησία. Έδωσε πέντε Μητροπολίτες, πέντε Αγιορείτες αδελφούς, οι οποίοι αυτοί την στιγμή ασκητεύουν και διαπρέπουν στο Άγιο Όρος και πέντε Ιεραπόστολους κληρικούς, οι οποίοι συνεχίζουν το έργο μας στο Μοναστήρι. Η «Χρυσοπηγή» ως οτιδήποτε άλλο είναι μύθος. Είναι μύθος, ο οποίος έχει καταρρεύσει ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες και χαίρομαι γι’ αυτό. Δυστυχώς όμως, πρέπει να ομολογήσουμε ότι στον τόπο μας ζούμε με αυτούς τους μύθους. Έτσι λοιπόν δεν έχει να κάνει με αυτό.
Παναγιωταρέα: Αυτό που λένε για παραεκκλησιαστικές οργανώσεις;
Ιγνάτιος: Για εμένα δεν υπάρχουν αυτά. Για εμένα υπάρχουν άνθρωποι της Εκκλησίας, οι οποίοι μερικές φορές εκφράζονται με ένα δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην Εκκλησία και θέλω να είμαι τίμιος. Μπορεί να έχουν γίνει και λάθη. Υπήρξαν και παρεκτροπές, Υπήρξαν και άστοχες τάσεις. Εδώ είμαστε για να τα διορθώσουμε όλα. Θεολογούμε, μπορούμε να βλέπουμε που οδηγούν τα πράγματα να παίρνουμε αποφάσεις. Σέβομαι όλους αυτούς τους ανθρώπους, ακόμα και όταν γίνονται υπερβολικά συντηρητικοί, το κάνουν από αγάπη.
Παναγιωταρέα: Μετά τον Χριστόδουλο, αντέχει να είναι συντηρητική η Εκκλησία;
Ιγνάτιος: Δεν θα έπρεπε. Όχι με την έννοια τη σωστή. Ότι θα πρέπει να είμαστε μια Εκκλησία με εντιμότητα και ήθος. Αυτό είμαστε έτσι και αλλιώς. Ένα φοβάμαι εγώ και δεν θα ήθελα να το δω. Μια κλειστοφοβική Εκκλησία. Δεν πρέπει να φοβηθούμε τον άλλο. Το άνοιγμα που έκανε ο Χριστόδουλος, είναι ένα άνοιγμα μαρτυρίας. Είναι μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον κόσμο. Ξέρετε τι σημαίνει να σέβονται την Εκκλησία μας σε όλο τον κόσμο. Είδατε τι έγινε με συλλυπητήρια τηλεγραφήματα. Τα είχε ποτέ ξαναζήσει η Ελλαδική Εκκλησία αυτά τα γεγονότα, της αξίας που αποκτάς σε όλο τον Κόσμο; Αυτό σε τίποτα δεν έβλαψε και δεν θα βλάψει την Ελληνική Εκκλησία. Ίσα ίσα, μας κάνει να αναγνωρίζουμε περισσότερο το θησαυρό της Ορθοδοξίας .

Η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

του Παναγιώτη Δημητρά

Στρογγυλή τράπεζα Εθνικού Παρατηρητηρίου του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας:
Ρατσιστική βία στην Ελλάδα (Αμφιθέατρο ΓΣΕΕ - 24 Ιανουαρίου 2008)

1. Η αναφορά σε ρατσιστική βία στην Ελλάδα είναι ανάλογη με την αναφορά στις εθνικές μειονότητες: για την πολιτεία, επίσημα, δεν υπάρχουν ούτε η μεν, ούτε οι δε, ενώ κανένας στην κοινωνία δεν μπορεί σοβαρά να αμφισβητήσει την ύπαρξή τους. Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει εθνικές μειονότητες όπως και δεν καταγράφει επεισόδια ρατσιστικής βίας, ούτε καν αναφέρεται σε αυτά.

2. Από την άλλη, όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, στα κείμενά τους για την Ελλάδα, παρατηρούν πως και τα δύο φαινόμενα υπάρχουν, όπως υπάρχουν και σε σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ καλούν την Ελλάδα να τα αναγνωρίσει και να τα αντιμετωπίσει ή διαχειριστεί.

3. Χαρακτηριστικά, το 2007, το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα πέντε φορές για αστυνομική βία με θύματα ένα Σύριο (τον Ιανουάριο), ένα Ελληνοπόντιο (το Μάιο), ένα Ρομ (τον Ιούνιο), έναν Αλβανό (τον Ιούλιο) και μια Ρομνί (το Δεκέμβριο): για τέσσερις από αυτές οι προσφυγές είχαν γίνει από το ΕΠΣΕ, που είχε προσφέρει «αυτόκλητα» νομική βοήθεια σε θύματα ή συγγενείς.

4. Στην πιο πρόσφατη απόφαση, το ΕΔΔΑ εξέφρασε ρητά «την έκπληξή του για το πόρισμα της άτυπης αστυνομικής έρευνας … με γενικευμένα σχόλια σε βάρος των Ρομά … που αποκαλύπτουν γενική διακριτική στάση των αρχών σε βάρος των Ρομά». Την πρώτη φορά, το Δεκέμβριο 2005, σε καταδίκη για αστυνομική βία και διακρίσεις, μετά από προσφυγή του ΕΠΣΕ για λογαριασμό δύο Ρομά, το ΕΔΔΑ είχε αναφέρει «ότι, κατά τη διερεύνηση βίαιων περιστατικών, οι κρατικές αρχές έχουν επιπλέον καθήκον να προβαίνουν σε κάθε εύλογη ενέργεια για να αποκαλύψουν κάθε ρατσιστικό κίνητρο και να αποδείξουν αν το εθνοτικό μίσος ή οι προκαταλήψεις έπαιξαν ρόλο στα σχετικά συμβάντα.»

5. Στη συνέχεια εκείνης της απόφασης, ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. εξέδωσε την εξαιρετική διαταγή 7100/4/3/24 Μαΐου 2006 που αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ιδιαίτερα σημαντική για την υποχρέωση διερεύνησης του ρατσιστικού κινήτρου, τόσο στις ποινικές όσο και στις διοικητικές υποθέσεις, είναι η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (13-12-2005), στην υπόθεση ΜΠΕΚΟΥ και ΚΟΥΤΡΟΠΟΥΛΟΥ κατά Ελλάδας… Η απόφαση αυτή θα πρέπει να αποτελέσει οδηγό στις ενέργειες των αστυνομικών και ειδικότερα όσων ασκούν προανακριτικά καθήκοντα. Την ίδια υποχρέωση έχουν και οι αξιωματικοί στο πλαίσιο της πειθαρχικής διερεύνησης υποθέσεων, που αφορούν αντιδεοντολογική συμπεριφορά αστυνομικών σε βάρος ατόμων που ανήκουν σε ευάλωτες εθνοτικές, θρησκευτικές ή κοινωνικές ομάδες ή είναι αλλοδαποί. Στην περίπτωση αυτή στα πορίσματα των διοικητικών εξετάσεων και ερευνών θα πρέπει να μνημονεύεται αν διερευνήθηκε η ύπαρξη τυχόν ρατσιστικού κινήτρου στη συμπεριφορά των ελεγχόμενων αστυνομικών.» Οι επαφές του ΕΠΣΕ με αστυνομικές υπηρεσίες έκτοτε έδειξαν πως όλες αγνοούσαν τη διαταγή αυτή, ενώ πολλές συνέχισαν να έχουν γενική διακριτική στάση (racial profiling) σε βάρος ομάδων του πληθυσμού, ακόμα και ιδεολογικών.


6. Πραγματικά, το ΕΠΣΕ και ο Συνήγορος του Πολίτη έχουμε στα χέρια μας Ημερήσιο Δελτίο Οχήματος περιπολικού και απόσπασμα Β.Α.Σ., του Αυγούστου 2007, που αναφέρει πως το περιπολικό κλήθηκε επειδή «άτομο-αναρχικός» βρισκόταν «στην οδό τάδε» και προσθέτει: «μεταβήκαμε στο σημείο όπου εντοπίσαμε το άτομο, το οποίο εν συνεχεία προσαγάγαμε στο Α.Τ…. για εξακρίβωση δικαστικής ταυτότητας». Για την ΕΛ.ΑΣ. λοιπόν από μόνη η ιδιότητα του «αναρχικού» (πώς διαπιστώνεται άραγε;) καθιστά ένα άτομο ύποπτο τέλεσης αδικημάτων και πιθανώς φυγόποινο όπως από μόνη και η ιδιότητα του Ρομ ή του μετανάστη.

7. Τέλος, είναι γνωστά και έχουν καταγραφεί ως ρατσιστικά τα επεισόδια του φθινοπώρου 2005 στο Ψάρι, Ασπροπύργου, όταν γονείς Ελληνοποντίων εμπόδιζαν την πρόσβαση παιδιών Ρομά στο τοπικό δημοτικό σχολείο μέχρις ότου τα τελευταία μεταφερθούν σε σχολικό παράρτημα-γκέτο που κατασκευάστηκε ειδικά για αυτούς. Προσφυγή του ΕΠΣΕ για λογαριασμό γονέων Ρομά συζητείται στο ΕΔΔΑ που αναμένεται να εκδώσει απόφαση το 2008. Η θέση της πολιτείας στο θέμα, όπως καταγράφηκε στις Παρατηρήσεις της 19 Νοεμβρίου 2007: «Προκειμένου να στηρίξουν τους εντελώς ανυπόστατους και αναπόδεικτους ισχυρισμούς τους περί δήθεν ρατσιστικής αντιμετώπισής τους, οι προσφεύγοντες επιμένουν να αναφέρονται σε συγκεκριμένα περιστατικά όπου γονείς Ελληνοποντίων μαθητών δημιούργησαν προβλήματα κατά την είσοδο των μαθητών στο σχολείο. Τα μεμονωμένα αυτά περιστατικά, όμως, αφενός μεν ουδόλως συνδέονται με τη δημιουργία των προπαρασκευαστικών τμημάτων, αφετέρου δε αφορούν ενέργειες ιδιωτών και όχι δημοσίων υπαλλήλων ή εκπαιδευτικών λειτουργών.»

8. Συμπληρωματικά, αξίζει πάντως να αναφερθεί πως μερικές φορές η δικαιοσύνη δρα σωστά. Υπάρχει η γενικότερα γνωστή πρωτόδικη καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου του Γεώργιου Γρυντάκη, 19 ετών, για το φόνο εκ προθέσεως του 17χρονου Αλβανού Εντισόν Γιαχάι, την Πρωτοχρονιά του 2006, στην ταράτσα του σπιτιού του στην πόλη του Ρεθύμνου. Επιβλήθηκε επίσης κάθειρξη 21 έτη και 11 μήνες στον πατέρα του, Σωτήρη Γρυντάκη, φυλάκιση 10 έτη και 11 μήνες στη Γιόργιβα Κρέμενα, φυλάκιση 14 έτη και 5 μήνες στον Αρη Μιχαλάκη, και φυλάκιση από 10 έτη και 5 μήνες στους Νίκο Στεφάνου και Σήφη Κουλιζάκη.

9. Υπάρχει επίσης η ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση και ποινή κάθειρξης 15 ετών και 8 μηνών για τις τρεις απόπειρες ανθρωποκτονιών, που επέβαλε, στις 8 Μαϊου 2006 το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Πάτρας στον Παναγιώτη Κλάδη-Ξιφίτα, ο οποίος κατηγορείτο για το θάνατο του Αλβανού Γκράμους Παλούση, στη Ζάκυνθο, στις 4 Σεπτεμβρίου 2004, ύστερα από τον ποδοσφαιρικό αγώνα της Εθνικής Ελλάδος με την Εθνική Αλβανίας. Στο δεύτερο κατηγορούμενο Διονύση Κεφαλληνό, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών για οπλοκατοχή, ενώ κηρύχθηκε αθώος για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία από πρόθεση.

10. Τέλος, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με πρόεδρο τη Μαρία Χυτήρογλου, στις 24 Μαρτίου 2006, με την 2710/2006 ιστορική απόφασή του, αθώωσε Νιγηριανό μετανάστη που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα για εξύβριση κατά συρροή και αντίσταση κατά της αρχής, θεωρώντας αναξιόπιστους τους αστυνομικούς μάρτυρες κατηγορίας και αξιόπιστο τον κατηγορούμενο, κι ας μην είχε ο τελευταίος ούτε δικηγόρο ούτε μάρτυρες υπεράσπισης, γιατί έπεισε μόνος του το δικαστήριο πως τον είχαν συλλάβει παράνομα και είχαν παράνομα βιαιοπραγήσει εις βάρος του. Το δικαστήριο αποφάνθηκε μάλιστα πως η άδικη αστυνομική επιχείρηση, η αδικαιολόγητη σύλληψη και η βάναυση συμπεριφορά των αστυνομικών δικαιολογούσε αντίθετα πλήρως την εριστική συμπεριφορά διαμαρτυρίας του.

11. Άρα, στην Ελλάδα και νόμοι υπάρχουν, και δικαστές υπάρχουν για να παρθούν δίκαιες αποφάσεις, όταν βέβαια η δικαιοσύνη το επιθυμεί. Σχετικό είναι πρόσφατο άρθρο του νομικού συμβούλου του ΕΠΣΕ που επισυνάπτεται.
Espresso

22 Οκτωβρίου 2007

Ρατσισμός αντί δικαιοσύνης

Θανάσης Τάρτης
Δικηγόρος Χαλκίδας
Νομικός Σύμβουλος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχει ρατσισμός και όχι δικαιοσύνη όταν, ατιμώρητα:

σε μια πόλη με χιλιάδες αυθαίρετα το κράτος ή ο δήμος αποφασίζει να γκρεμίσει μόνο τα αυθαίρετα των Ρομά, όπως συνέβη στη Χαλκίδα

σε μιαν άλλη πόλη τα παιδιά Ρομά διώχνονται από το σχολείο με ενέργειες του δήμου και του υπουργείου επειδή δεν τα θέλουν οι γονείς των μη Ρομά

εισαγγελικοί λειτουργοί και υπουργοί μιλάνε ατεκμηρίωτα για δήθεν ανομία ή κλίμα ασυλίας για κακοποιούς σε καταυλισμούς Ρομά χωρίς απολύτως κανένα κόμμα ή άλλος φορέας να αντιδρά.

Στην Ελλάδα υπάρχει επίσης Δικαιοσύνη που περιφρονεί το ρατσισμό όταν:

ειρηνοδίκες ακυρώνουν ως καταχρηστικά διοικητικά πρωτόκολλα αποβολής από καταυλισμούς Ρομά που θα έμεναν άστεγοι

εισαγγελέας εφετών δικαιώνει Νιγηριανή θύμα trafficking της οποίας τη μήνυση είχαν βάλει στο αρχείο οι υποτιθέμενοι αρμόδιοι εισαγγελέας anti-trafficking και αστυνομία anti-trafficking εξαφανίζοντας μάλιστα και καταθέσεις στελεχών μη κυβερνητικών οργανώσεων

το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με πρόεδρο τη Μαρία Χυτήρογλου (κάποια στιγμή πρέπει επιτέλους να επιβραβεύουμε και ονομαστικά) με την 2710/2006 ιστορική απόφασή του αθωώνει Νιγηριανό μετανάστη που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα για εξύβριση κατά συρροή και αντίσταση κατά της αρχής, θεωρώντας αναξιόπιστους τους αστυνομικούς μάρτυρες κατηγορίας και αξιόπιστο τον κατηγορούμενο, κι ας μην είχε ο τελευταίος ούτε δικηγόρο ούτε μάρτυρες υπεράσπισης, γιατί έπεισε μόνος του το δικαστήριο πως τον είχαν συλλάβει παράνομα και είχαν παράνομα βιαιοπραγήσει εις βάρος του. Το δικαστήριο αποφάνθηκε μάλιστα πως η άδικη αστυνομική επιχείρηση, η αδικαιολόγητη σύλληψη και η βάναυση συμπεριφορά των αστυνομικών δικαιολογούσε αντίθετα πλήρως την εριστική συμπεριφορά διαμαρτυρίας του.

Στην Ελλάδα δυστυχώς βλέπουμε πιο συχνά φαινόμενα ρατσισμού και πιο σπάνια την απονομή «τυφλής δικαιοσύνης». Ελπίζουμε το φαινόμενο να αντιστραφεί! Στο χέρι μας είναι.

Τα ΜΜΕ

Όπως σας είχα υποσχεθεί, αυτόν τον μήνα θα σας “περιγράψω” το ιστορικό αλλά και την σημερινή κατάσταση των Μ.Μ.Ε., και την επίδρασή τους στα κοινωνικοπολιτικά πράγματα της χώρας μας. Μιάς χώρας “ανακατεμένης”, με πόλεις-γίγαντες που έχουν φουσκώσει από την μαζική κάθοδο της επαρχίας. Μιάς χώρας πολιτικά αδέσποτης, όπου “κουμάντο” κάνουν οι κνίτες του ‘70, οι οποίοι ψάχνουν στα πενήντα τους για άλλοθι και για εξιλέωση επειδή πρόδωσαν τα πάντα, και από πωλητές του Ρίζου στο υπόγειο της Ομόνοιας έγιναν μεγαλο(ή μικρο)απατεώνες, μεγαλο(ή μικρο)πολιτικοί, μεγαλο(ή μικρο)εκδότες και επιχειρηματίες. Αυτή η ιστορία με την αριστερή καρδιά και την δεξιά τσέπη είναι και η ντροπή της χώρας, αλλά και το βαρίδι που την κρατάει κολλημένη στο παρελθόν, στη συνοικία, στον δογματισμό, στη ξύλινη γλώσσα, στην αυλή με τα γεράνια που όμως έχει προ πολλού δοθεί αντιπαροχή για πολυκατοικία με καταστήματα στο ισόγειο.
Τότε, λέγαμε (και δεν εννοώ –μόνο– εμάς ή εμένα, αλλά τον πολύ κόσμο), ότι “το πολύ το κάπα-κάπα, κάνει το παιδί ...μπιπ”. Τι έγινε; Ό,τι γίνονται οι ...μπιπ όταν μεγαλώσουν, δηλαδή “μεγάλοι ...μπιπ”. Η διαφορά είναι ότι σήμερα τους τρώμε στη μάπα (κυριολεκτικά), και αυτό είναι άδικο πρωτίστως απέναντι στην ιδεολογία που κάποτε πίστεψαν, και σήμερα κακοποιούν και ξεφτιλίζουν με την παρουσία τους και μόνο “στα πράγματα”. Οι αναφορές στο παρελθόν γίνονται με κοσμικό τρόπο, “είμαστε με τον τάδε στην ΚΝΕ, χα-χα-χα”, σε κοσμικά στέκια, και το μόνο που λείπει είναι το αυτοκόλλητο Ι Λ ΚΚΕ στο πίσω τζάμι των Cayenne και των Lexus με τα οποία κυκλοφορούν αυτοί οι... “αριστεροί”, παρέα με τους “δεξιούς” ασφαλίτες-σωματοφύλακές τους. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ξεφτίλα, ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι αυτοί οι τύποι έχουν αναλάβει εργολαβικά την ενημέρωση του Ελληνικού λαού!
Πίσω απ’ αυτή την γελοία εικόνα, κρύβεται η επικίνδυνη πραγματικότητα των ιδιοκτητών των ΜΜΕ (μεγάλων εφημερίδων και ηλεκτρονικών μέσων), οι οποίοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στη “νέα εποχή πολιτικών ανδρών”, που σαν να φαίνεται να “κλωτσάνε” και να μην δέχονται το πατρονάρισμα, την κηδεμονία και την “καθοδήγησή” τους –ούτε καν την “βοήθειά” τους lately! Και εξηγούμαι.
Από το 1950 και μετά, οι εφημερίδες (που ήταν και τα μόνα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, αφού οι ραδιοσυχνότητες παρέμειναν κρατικές μέχρι το 1990), έπαιζαν κύριο ρόλο στη διαμόρφωση και την άσκηση της εσωτερικής, κυρίως, πολιτικής. Πίεζαν, κατηύθυναν, επηρέαζαν, εξανάγκαζαν, έπειθαν, εξέλεγαν! Αυτό, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, είχε τις ρίζες του περισσότερο στη δίψα για “παράπλευρη” άσκηση εξουσίας (Τύπος, η τέταρτη εξουσία που λένε), και λιγότερο στα οικονομικά συμφέροντα. Υπήρχαν και αυτά βεβαίως, με την έννοια όμως του αμιγώς εκδοτικού επιχειρηματικού πλουτισμού, και όχι των γενικών εργολαβιών, όπως (δυστυχώς) εξελίχθηκε το σπορ από την έναρξη της εποχής της “ελεύθερης ραδιοφωνίας-τηλεόρασης” και εντεύθεν.
Όταν το 1989 ο μακαρίτης ο Κούνδουρος με το Κανάλι 15 και ο Μ. Έβερτ με τον 9.84 έσπαγαν το κρατικό μονοπώλιο των ραδιοσυχνοτήτων (ο ένας από ιδεολογία και ο άλλος από πολιτική σκοπιμότητα –εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον), άνοιγαν τον ασκό του Αιόλου, καθώς η ασθένεια των ιδιωτικών ΜΜΕ, όπου ο κόσμος μαθαίνει τα όσα θέλει ο επιχειρηματίας (και οι φίλοι του) και όχι όσα αληθινά συμβαίνουν, χτύπησε άγρια τη χώρα μας. Και όταν κάτι βασανίζει τις χώρες του Δυτικού κόσμου, είναι περίπου βέβαιον ότι θα εξοντώσει τη δική μας, έτσι επιρρεπής που είναι (είμαστε) σε οτιδήποτε έχει αρνητικό πρόσημο! Έτσι, το πανίσχυρο όπλο που λέγεται τηλεόραση (και το επίσης lethal ραδιόφωνο), πέρασαν στα χέρια των επιχειρηματιών, οι οποίοι –ας μην ξεχνάμε– είχαν καταφέρει μέχρι τότε να “ανεβοκατεβάζουν” κυβερνήσεις μόνο με τις εφημερίδες τους, παρ’ ότι το ραδιόφωνο, και από το ‘70 και μετά η τηλεόραση, ήταν στα χέρια του κράτους (που βεβαίως περνούσε μιά χαρά την προπαγάνδα του· απλώς το έπραττε με τόσο βλακώδη και χοντροκομμένο τρόπο, ώστε έπειθε όλο και λιγότερους).
Πώς χρησιμοποίησαν οι επιχειρηματίες την νεοαποκτηθείσα ελευθερία του λόγου και της εικόνας; Με όσο χειρότερο και πιό πρόστυχο τρόπο μπόρεσαν, για “να βγάλουν λεφτά”, για να αποκτήσουν ακόμα μεγαλύτερη εξουσία, για να ισοπεδώσουν τους πολιτικούς, να ευτελίσουν την πολιτική, να κάνουν ακόμα και τα στελέχη του ΚΚΕ να γκρινιάζουν “γιατί δεν τους παίζουν τα κανάλια” (οποία νίκη του συστήματος...). Μιά και δυό λοιπόν, έπεσαν τα εκατομμύρια και οι συνασπισμοί εκδοτών, εφοπλιστών και εργολάβων δημοσίων έργων, ούτε λίγο -ούτε πολύ “εξαγόρασαν” ό,τι ήθελαν και ό,τι χρειάζονταν για να γιγαντωθούν (περαιτέρω;!) σε διάστημα μιάς μόλις δεκαετίας. Ό,τι “έχασαν” στα χρόνια της κρατικής τηλεόρασης, το κέρδισαν στην εκπνοή του 20ου αιώνα (εδώ παίζει και το μέγα σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου), αλλά όπως γίνεται πάντα, έτσι και σ’ αυτή την περίπτωση όταν βιάζεσαι δεν προσέχεις και τα σπας όλα. Το θέμα μ’ αυτούς τους τύπους είναι (και ήταν) ότι δεν υπήρχε κανείς να τους βάλει φρένο, να τους τραβήξει το αυτί, να τους βάλει να πληρώσουν τις ζημιές, να τους πει ότι στις δημοκρατίες γίνεται ό,τι θέλει κι ό,τι ψηφίζει ο λαός, και όχι ό,τι αποφασίζουν οι εκδότες-καναλάρχες. Όμως, επαναλαμβάνω, ότι αυτό που δεν κατάφεραν οι κυβερνήσεις των πολιτισμένων Δυτικοευρωπαϊκών χωρών που έφτασαν να εκλέξουν τον Μπερλουσκόνι πρωθυπουργό, δεν θα μπορούσαμε βεβαίως να το καταφέρουμε εμείς εδώ, που δεν ευτυχήσαμε να έχουμε ισχυρές προσωπικότητες στην μεταπολιτευτική κεντρική σκηνή. Δεν ήταν “ισχυρές”, διευκρινίζω, στο θέμα της χρήσης των ΜΜΕ (εκ μέρους τους), γιατί δεν αρνήθηκαν και δεν απέρριψαν την “ύπουλη” και “προδοτική” επίδραση και “υποστήριξή” τους: Από τους δυό-τρεις πολιτικούς που κυρίως “ευθύνονται” για τον ξεπεσμό της Αλήθειας και την κατάντια του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, δεν υπήρξε ουδείς που να μην τον χρησιμοποιήσει, και ουδείς που δεν συνειδητοποίησε (κατόπιν εορτής) την πικρή αλήθεια του ρητού “ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος”! Κοινοτοπώ ίσως, αλλά οι “φιλικές” του εφημερίδες αποκαλούσαν “φαύλο” τον Α. Παπανδρέου το ‘89, οι “φίλα προσκείμενοι” mediaρχες συντέλεσαν στην πτώση της κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη το ‘93, οι επωφεληθέντες βαθύπλουτοι εργολάβοι του Τύπου και των Δρόμων ουσιαστικά “έριξαν” τον Κ. Σημίτη το 2003-4 (στερώντας τον και από την υστεροφημία του στη συνέχεια), οι ίδιοι ακριβώς που πολέμησαν με πάθος την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 2004-2007 επιτέθηκαν με ακόμα μεγαλύτερη σφοδρότητα εναντίον του (πρώην) εκλεκτού τους Γ. Παπανδρέου το περασμένο φθινόπωρο στη διάρκεια αυτής της απίστευτης (ουσιαστικής) “διάσπασης” του ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων, και τώρα, οι ίδιοι πάντα, περιμένουν σαν τσακάλια τον επόμενο γύρο, απαξιώνοντας την κυβέρνηση, ροκανίζοντας την καρέκλα του αρχηγού της μείζονος αντιπολίτευσης, και... “εκπαιδεύοντας τον Τσίπρα”, καθώς είναι σαφές ότι έχουν ρίξει τα δίχτυα τους σε πιό “παρθένα” νερά, αντιμετωπίζοντας –ίσως για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες– την ΠΛΑΤΗ των πολιτικών αρχηγών (or, so it seems, που λένε στην Οξφόρδη).
Σκέφτομαι τώρα, ότι αν κάποιος απ’ αυτούς διαβάζει τη γραπτά μου, θα έχει σκάσει στα γέλια, και δικαίως, αφού σ’ αυτόν τον τόπο αν κονομήσεις “έχεις πετύχει”, και θεωρείς ότι τίποτα δεν μπορεί να σε αγγίξει. Αυτοί οι τύποι έκαναν την ξεφτίλα τους δημόσιο θέαμα, ανέδειξαν την Trash TV σε δελτίο Ειδήσεων, και ευνόησαν την παραγωγή “δημοσίων τηλεοπτικών κατηγόρων και εισαγγελέων”, άλλοτε με τη μορφή άξεστων και φασιστοειδών δημοσιογράφων πρωινής ζώνης, άλλοτε με τον μανδύα της σάτιρας, και άλλοτε με πρόστυχες και υποτιμητικές για την νοημοσύνη μας εκπομπές, όπου ηλίθιοι και ηλίθιες κάνουν χοντρά αστεία για βυζιά και μπούτια (και όλα αυτά στα, υποτιθέμενα, “μεγάλα” κανάλια). Αυτοί οι “επιτυχημένοι τύποι”, είναι η ντροπή της κοινωνίας, που μέσα στα προβλήματά της τους πληρώνει ως γελωτοποιούς, χωρίς διόλου να τους εκτιμά. Όμως, έτσι γλείφτης που είναι ο Έλληνας, αν τύχει και δει στον δρόμο τον “τηλεοπτικό star” που έβριζε το προηγούμενο βράδυ, τρέχει να κάτσει κοντά του μην τον πάρει καμμιά κάμερα, και του μιλάει, ή αναφέρεται σ’ αυτόν, με το μικρό του όνομα σαν να ήταν φίλοι απ’ το Δημοτικό: Ο Πάκης, ο Γάκης, ο Λέλος, ο Ψέλλος και πάει λέγοντας!
Πώς λοιπόν απέκτησαν τέτοια δύναμη όλοι αυτοί; Με την υπόσχεση να προβάλλουν τους πολιτικούς (και το “έργο τους”), έτσι ώστε να εκλεγούν ξανά. Δεν έπεσε χρήμα εκατέρωθεν, δεν έγιναν συμφωνίες, δεν υπήρξαν συναλλαγές, μόνο αυτή η αόριστη αλλά υπαρκτή σχέση καναλιών-πολιτικών, μεταξύ υπερ-προβολής και απόλυτου κοψίματος! Γι’ αυτό κανείς δεν τολμάει να αναφέρει ονόματα, αφού κάτι τέτοιο θα επέσυρε ποινικές διώξεις. Αόριστη, απαλή, “εναέρια” η συμφωνία, χειροπιαστό το αποτέλεσμα! Τα βάζεις με τα media; “Σε κόβουν” και δεν εκλέγεσαι. Τους κάνεις όλα τα χατήρια χωρίς να αποδεικνύεται ότι σου τα ζήτησαν; Σε προβάλλουν, σε αποθεώνουν, και γίνεσαι αρχηγός. Και “το καράβι πηγαίνει”, μέχρι που κουράζονται και βαριούνται οι επιβάτες, όπως έγινε με τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ το φθινόπωρο: Άλλον ήθελαν τα media, “κάτι τρέχει” σκέφτηκε ο κόσμος, και οι ψηφοφόροι στήριξαν μαζικά τον “από χέρι χαμένο”.
Στο παρελθόν, είδαμε στελέχη δημοσιογραφικών οργανισμών να γίνονται υπουργοί. Είδαμε νόμους για το αγγελιόσημο και τη διαφήμιση. Είδαμε “φωτογραφικές” τροπολογίες το ‘99 για την μείωση της κερδοφορίας από τα τρία έτη στα δύο, προκειμένου να εισαχθούν συγκεκριμένες εκδοτικές επιχειρήσεις στο Χρηματιστήριο. Είδαμε “μοιρασιά” των (ιδιωτικών) Πρακτορείων Διανομής Τύπου στα δύο μεγάλα εκδοτικά γκρουπ. Είδαμε την “εκτόξευση” των επιχειρήσεων που εξέδιδαν εφημερίδες μετά το ‘90, καθώς πακτωλοί χρημάτων έρρεαν στα ταμεία τους από την ιδιωτική ραδιοφωνία και τηλεόραση, επιτρέποντάς τους να γιγαντωθούν, αποκτώντας εκτάσεις, κτίρια, πιεστήρια, πολλές ακόμα επιχειρήσεις μέσω εξαγορών, χρήμα απίστευτο και “τυφλό” που ούτε καν το είχαν ονειρευτεί οι παραδοσιακοί εκδότες του ‘50 και του ‘60, κι ας “ανέβαζαν” και “κατέβαζαν” κυβερνήσεις! Ας μην ξεχνάει κανείς ποιά εφημερίδα ήταν αυτή που έκλεισε το 1967: Η “δεξιά” Μεσημβρινή της αείμνηστης Ε. Βλάχου. Και ποιά έμεινε ανοιχτή να λιβανίζει “υποχρεωτικώς” τους δικτάτορες; Η εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” του συγκροτήματος, η ίδια που σήμερα διαφημίζει την “Μακεδονία” και τις “διακοπές στην Τουρκία”, η προοδευτική αυτή εφημερίδα που διακαώς επιθυμεί να φύγει η “επάρατος δεξιά” (λόγια των πολιτικών συντακτών της που μας γυρνούν στο 1965 εν έτει 2007!), για να έρθουν πάλι οι προοδευτικές κυβερνήσεις που τόσο “βόλευαν” όλα αυτά τα χρόνια, από το ‘93 μέχρι το 2003. (Τι σοκ, αλήθεια, να τους τη σκάσει ο Γιώργος!).
Υπάρχουν και οι λεγόμενες “εφημερίδες των δημοσιογράφων”. Μία μετά την μεταπολίτευση, και μία μετά το 2004. Τι κάνουν αυτές; Απλώς, με το πρόσχημα της “Εφημερίδας των δημοσιογράφων”, αυξάνουν μυθωδώς τις περιουσίες των πραγματικών ιδιοκτητών τους, ενώ αν υπάρξει πρόβλημα, όλο και κάποιος εφοπλιστής (ή άλλου τύπου βαθύπλουτος) θα βρεθεί να τις αγοράσει για να έχει κι αυτός λόγο στα πολιτικά πράγματα.
Εμείς, εδώ, γράφουμε για βάρκες. Δεν τις μισούμε, δεν τις κατηγορούμε, δεν “πληρωνόμαστε”, δεν πλουτίζουμε, δεν παίρνουμε επιδοτήσεις, δεν έχουμε συμφέροντα, καλά-καλά δεν έχουμε ούτε κοινό! Έτσι, αυτό το “άρθρο” (ας πούμε), δεν αποτελεί “παρέμβαση”, απλώς μιά κατάθεση της αλήθειας που πολλοί γνωρίζουν και όλοι διαισθάνονται. Και για το κλείσιμο, σας θυμίζουμε μια σκηνή από πολιτική τηλεοπτική εκπομπή του περασμένου Οκτωβρίου, και σας αφήνουμε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.
Σε πάνελ του καναλιού-που-πιστεύει-ότι-μπορεί-ακόμα-να-βγάζει-κυβερνήσεις, συνυπάρχουν (και τσακώνονται) οι κ.κ. Ευθυμίου και Κουλούρης (Ο κ. Ευθυμίου ήταν πολιτικό στέλεχος-alter ego του κ. Λαλιώτη το ‘81, κατόπιν έγινε δημοσιογράφος στον Δ.Ο.Λ., και μετά έγινε υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Σημίτη, παραμένοντας πολιτικό στέλεχος έκτοτε, που ξαφνικά απέκτησε μεγάλη βαρύτητα). Αφ’ υψηλού λοιπόν μιλούσε απαξιωτικά στον κ. Κουλούρη, οπότε ο “δεν-έχω-τίποτε-να-χάσω-αφού-όλα-χαμένα-είναι” Κίμων, του είπε επί λέξει: “Πρόσεξε, γιατί είσαι πολύ ευάλωτος, και μην με κάνεις να ανοίξω το στόμα μου”. Και τι έκανε ο άλλος; Ακόμα καταπίνει τη γλώσσα του! ΓΙΑΤΙ;
Έτσι λοιπόν κύλησε η ζωή μεταξύ εκδοτών, καναλαρχών, δημοσιογράφων και πολιτικών από το 1989 και μετά, από τότε που η “απελευθέρωση” της τηλεόρασης υποδούλωσε την πολιτική ζωή με αόρατα αλλά πανίσχυρα δεσμά ΓΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ. Τα “μαγαζιά” τους γιγαντώθηκαν, και πλέον δεν κοντράρονται, δεν αντιμετωπίζονται: Έχουν τις καλύτερες εκπομπές, τους καλύτερους συντάκτες, τις περισσότερες σελίδες, τα καλύτερα DVDs, τις μεγαλύτερες προσφορές, και παρ’ ότι πολλοί παίρνουν (π.χ.) εφημερίδες μόνο για τα CDs και πετούν τα φύλλα “αδιάβαστα”, οι διαφημιστικές εταιρείες “χώνουν” εκατοντάδες εκατομμύρια βάσει των πωλήσεων (και αυτές, βέβαια, βαθειά “χωμένες” στο πολιτικό παιχνίδι).
Τι βλέπω για το μέλλον; Αυτή τη στιγμή δύο πολιτικοί, ο Κ. Καραμανλής και ο Γ. Παπανδρέου, έχουν δηλώσει σαφώς ότι ΔΕΝ ΜΑΣΑΝΕ από Μ.Μ.Ε. Άσχετα με το “παρελθόν” (του δεύτερου), το μόνο που εύχομαι είναι να το εννοούν. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να βιώνουμε μιά ιδιότυπη “τηλεοπτική δημοκρατία”, όπου άλλους θα ψηφίζουμε κι άλλοι θα μας κυβερνούν!

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

2 Δεκεμβρίου 2007
«Μακεδονία»Εντός της εβδομάδας πάντως θα μάθουμε και πως θα εξελιχθεί το Σκοπιανό. Έρχεται, βλέπετε, στην Αθήνα ο Μάθιου Νίμιτς. Με αφορμή την επίσκεψη, θυμήθηκα και μια πολύ διασκεδαστική είδηση που μου μετέφερε απόλυτα αξιόπιστη πηγή μου. Λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα συνήλθε στις Βρυξέλλες -για την ακρίβεια, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- η Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ε.Ε.-ΠΓΔΜ, στην οποία μετέχει, μεταξύ άλλων, ο ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ, ε.τ. πρέσβης Κ. Γεωργίου. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, έλαβε τον λόγο και ο συγκεκριμένος εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, ο οποίος επανειλημμένα αναφέρθηκε στη «Μακεδονία»! Ώσπου να συνέλθουν από την κατάπληξή τους οι παριστάμενοι, ο ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ επανέλαβε την αναφορά του στη «Μακεδονία», υπό τα περιπαικτικά βλέμματα των εκπροσώπων της ΠΓΔΜ.Άλλαξε γραμμή ο ΛΑΟΣ; Δεν το φαντάζομαι. Μάλλον ο κ. Γεωργίου παρασύρθηκε από το εν Εσπερία κλίμα, στο οποίο προσαρμόστηκε απολύτως. Και φαίνεται πως στις Βρυξέλλες καταναλώνει πολλούς λωτούς, που διευκολύνουν τη λήθη των όσων λέει στην Ελλάδα.
Αριθμός Φύλλου: 263
Στήλη: Πολιτική+Ουσία,
σελ. 16

Δηλώσεις του κ. Martin Baldwin Edwards

Χαρακτηρίζει τους Έλληνες ως «χωριάτες»
http://deviousdiva.com/2007/11/02/street-children/

psychological crutches that Balkan peasants walk around with.

Χαρακτηρίζει τους Έλληνες ως ρατσιστές τους οποίους και οικτίρει
clear racism and arrogant nationalism: this is not a personal remark against you, because I am aware that most Greek people have your attitude. I feel sorry for you


Θεωρεί ότι οι Έλληνες είναι ανίκανοι να σκεφτούν ή να δουλέψουν ή να κάνουν οτιδήποτε πέρα από το να επαιτούν
http://deviousdiva.com/2008/01/09/questionaire/

Greeks will continue begging for EU money whilst doing nothing to earn it. The amazing thing is that you people are actually proud of your inability to work, to think, or to get things to function properly

Κανείς σαφής αναφορές στο ρατσιστικό ζήτημα της «φυλής» ότι οι Έλληνες δεν έχουν γενετική (physical) σχέση με τους αρχαίους Έλληνες απηχώντας τις θεωρίες του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ (θεωρητικού του ρατσιστικού Ναζισμού) αλλά και των σύγχρονων νεοναζί.
http://deviousdiva.com/2007/11/26/if-i-didnt-laugh/

Modern Greeks bear no physical resemblance to the Ancient Greeks, according to the world’s experts, even in such a clear genetic detail as hair colour.

Θεωρεί ότι οι Έλληνες είναι «παρανοϊκοί» και «αμόρφωτοι» και ότι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι μια δεισιδαίμων θρησκεία εν αντιθέσει με τον Χριστιανισμό άλλων λαών.
http://deviousdiva.com/2008/01/08/training-future-teachers/

There is some sort of cultural problem in Greece, and it seems to exist also in Serbia, Romania and Russia [all Orthodox countries, you will note], which is that the entire population is paranoid

I think that the Orthodox religion has shaped this cultural nonsense, and completely lost track of the teachings of Christ as well.

When an entire society is based on superstitious religion, with a low level of education to boot, is it any surprise that conspiracy theories predominate

This is what is missing from Greek so-called education, where you pontificate about how clever you are and actually do nothing.

Ο κ. Edwards αναφέρει πάλι την άποψη του ότι οι Έλληνες είναι «χωριάτες» ενώ η σωστή αντιμετώπισή των Ελλήνων είναι ο «εξευτελισμός» και η «ταπείνωσή» τους.
http://deviousdiva.com/2007/11/20/life-without-papers/

characteristic of Balkan peasants, which is what most Greeks are, and there is no possibility to have a polite rational discourse. You will influence Greek policy only by humiliating and abusing the people who support it, in my experience.

Επίσης αρνείται την Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας γεγονός αναγνωρισμένο από την πλειονότητα των σχετικών ιστορικών και τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονίας (International Association of Genocide Scholars). Η ίδια η άρνηση γενοκτονίας (genocide denial) θεωρείται διεθνώς ως παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μιας εθνικής ομάδας.
http://deviousdiva.com/2007/12/05/plevris-trial/

declaring the “gencoide of the Greeks” by the Turks. No serious historian supports this claim
Insofar as the “greek genocide” is concerned, I have no idea what you are talking about. I can only imagine that this is the latest attempt to copy
If you are referring to the attempt by Greek nationalists to rewrite history and cast Greeks as the innocent victims

Aναγνώριση της Γενοκτονίας από το IAGS
http://genocidescholars.org/images/PRelease16Dec07IAGS_Officially_Recognizes_Assyrian_Greek_Genocides.pdf
http://www.hellenicnews.com/readnews.html?newsid=7860

Ο υπουργός λείπει στο Λονδίνο για δουλειές!

· Μια διαφορετική ξενάγηση και το παρασκήνιο της ελληνικής συμμετοχής στη διεθνή τουριστική έκθεση του Λονδίνου
· Τα... «αυτογκόλ» της ελληνικής συμμετοχής και η στρατιά των «παρατρεχάμενων»
· Εικόνες από τους ανταγωνιστές μας

Ένα ακόμη λογότυπο και ένα ακόμη slogan για την Ελλάδα είναι το αποτέλεσμα από τη διεθνή έκθεση τουρισμού World Travel Market που πραγματοποιήθηκε στα μέσα Νοεμβρίου στη βρετανική πρωτεύουσα.
Τον Μάρτιο του 2004 το νεόκοπο υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης αναζητώντας την ταυτότητά του υιοθέτησε καινούργια slogan και λογότυπο. Από τότε μέχρι σήμερα αυτά αλλάζουν πολύ συχνά. Πιο συχνά από ό,τι πρέπει λένε οι ειδικοί.
Στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου , η οποία κατά τα άλλα δίνεται για τους δημοσιογράφους των διεθνών μέσων, ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, μιλώντας στους Έλληνες – στην πλειονότητά τους – δημοσιογράφους αναφέρθηκε στη «νέα εικόνα» του ελληνικού τουρισμού και στην εδραίωση της χώρας μας μεταξύ των κορυφαίων προορισμών.
«Στοχεύουμε στη δημιουργική τάξη, στη λεγόμενη creative class, δηλαδή στο 10% εκείνων των ταξιδιωτών που αναζητεί καινούργιες, αληθινές εμπειρίες» τόνισε χαρακτηριστικά ο υπουργός. Μετά το τέλος της έκθεσης ο υπουργός έδωσε συνέντευξη στο γνωστό κανάλι Travel. Η συνέντευξη δόθηκε σε άπταιστα ελληνικά.
Λονδίνο, συνεδριακό κέντρο Excel, Ώρα: 10 π.μ. Με την είσοδό μας στην έκθεση αναζητούμε το κέντρο Τύπου. Η πολύ ευγενική κυρία που στέκεται μπροστά μας φοράει την κορδέλα με την ένδειξη «Information». Μπαίνοντας στο κέντρο Τύπου αντικρίζουμε το λογότυπο το οποίο στη συνέχεια θα καταλάβουμε ότι είναι για το νέο logo του ελληνικού τουρισμού.
Χορηγός του κέντρου Τύπου η Ελλάδα. Καλή κίνηση… Οι υπολογιστές που εργάζονται, οι δημοσιογράφοι που έχουν έρθει από διάφορα μέρη του κόσμου για να καλύψουν το γεγονός έχουν στο desktop (επιφάνεια εργασίας) του υπολογιστή τους το logo Greece. Από περιέργεια αναζητώ τις πληροφορίες που έχει το folder που δίνει η γραμματεία του γραφείου Τύπου. Μεταξύ άλλων εντύπων το πολυσυζητημένο Visit North Cyprus… Δυστυχώς τίποτε από Ελλάδα. «Μάλλον είχαν τελειώσει τα ελληνικά έντυπα» με ενημέρωσαν στην είσοδο.
Το περιστατικό που σας περιγράφω συνέβη τη δεύτερη ημέρα της έκθεσης… όταν
ο υπουργός δεν ήταν πλέον εκεί… Ε, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Ποιος να βρεθεί να μεταφέρει τα έντυπα από το ελληνικό περίπτερο στο γραφείο Τύπου; Ή, καλύτερα, ποιος να ελέγξει αν τα τοποθετούσαν στο folder ως όφειλαν! Το θετικό είναι να αντλείς το 100% των δυνατοτήτων που σου παρέχει μια χορηγία, μια διαφήμιση… και μάλλον σε αυτό πάσχουμε… ή όχι;
Περιδιαβάζω την έκθεση, επισκέπτομαι διάφορα περίπτερα. Μεταξύ άλλων και της Τουρκίας. Για να σας πω την αλήθεια, δεν το πολυκατάλαβα ότι βρέθηκα μέσα στο περίπτερο… Ανοιχτό, φωτεινό, ζωντανό… σε τραβούσε.
Λίγο πιο κάτω, στην πίσω γωνία της έκθεσης, η Ελλάδα. Το κεντρικό περίπτερο του υπουργείου έχοντας ενσωματώσει μηχανήματα της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας,
δημιουργεί ένα καλό αποτέλεσμα, χωρίς ωστόσο να είναι κάτι το ιδιαίτερο. Κάτι που θα προσέξει ο επισκέπτης.
Διεισδύοντας στο εσωτερικό του, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ζωηρά. Κοιτάζω γύρω μου και αναρωτιέμαι. Τα γνωστά πρόσωπα σουλατσάρουν εδώ και εκεί… λένε κανένα αστείο και άντε πάλι από την αρχή. Πάνω σε ένα τραπέζι 5-6 καφέδες μερικά σάντουιτς…
Εκδρομή σού λέω… Αναρωτιέμαι αλήθεια ποια διαφορά θα είχε αν όλη αυτή η κομπανία είχε μείνει στην Ελλάδα και τα συζητούσαν εκεί μεταξύ τους… Α, ξέχασα! Λονδίνο! Όλο και κάποιο Burberry θα ήθελαν να αγοράσουν… Μια βόλτα στην Oxford street, βρε αδερφέ…
Είμαι στον… εξώστη που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το ελληνικό περίπτερο, και συγκεκριμένα το περίπτερο του ΕΟΤ. Συζητώντας με έναν νεαρό τουριστικό επιχειρηματία, εκπρόσωπο μιας εκ των μεγαλύτερων ξενοδοχειακών αλυσίδων της χώρας μας, διακόπτει απότομα τη συζήτηση και λέει:… «Παρατήρησε λίγο όλους αυτούς. Αν περάσει κάποιος που δεν τον ξέρουν, τον κοιτάνε περίεργα…». Δεν έχει άδικο. Δείχνει αηδιασμένος από μερικές γνώριμες φάτσες. «Δεν μπορεί αυτοί να εκπροσωπούν μέρος του ελληνικού τουρισμού». Είπε πολλά και ενδιαφέροντα… Παίρνουν πρωτοβουλίες… Ίσως να μας τα πει και αναλυτικά εδώ από τις σελίδες του περιοδικού μiα μέρα.
Τρεις κυρίες γεμίζουν μικρά σακουλάκια με όσπρια… Κοιτάζω στην αρχή διακριτικά και βλέπω ότι το ταμπελάκι γράφει Νομαρχία. Πιάνουμε την κουβέντα. Είναι μια πολύ ζωηρή παρέα. «Του χρόνου θα έχουμε κάτι που θα τραβάει ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των επισκεπτών» λέει η Μαρία, η οποία μάλιστα είναι νέα, όμορφη και αντινομάρχης, υπεύθυνη για τον τουρισμό και τον πολιτισμό.
Με μικρή καθυστέρηση το αεροπλάνο των Ολυμπιακών Αερογραμμών αναχώρησε από το αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου με προορισμό την Αθήνα. Άντε και… του χρόνου, κύριε υπουργέ!