ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ....

...ΟΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ "ΛΗΘΗΣ"...
.
Γράφει ο ΝΤΑΝΤΟΝ
Στη μνήμη του Γιάννη Σταμούλη
.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ... Μίλαν Κούντερα.

Από τους 800ους Γερμανούς στρατιωτικούς που είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό "Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου " , για την γεννοκτονική δράση τους στην Ελλάδα , η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2500 (!) χωριών , 50000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300000 ανθρώπων από την πείνα ( λοιμό) τον χειμώνα του 1941 , αλλά και μέχρι το 1945 και δεκάδες χιλιάδες σωματικά ανάπηρους και ψυχικά ασθενείς , ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΚΕ ΚΑΝΕΝΑΣ !
Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12 % των Ελλήνων. Το 8 % από τις δολοφονίες - εκτελέσεις και την πείνα , αλλά και ένα 4 % από τις υπολειπόμενες γεννήσεις που δεν έγιναν , λόγω των ασθενειών - κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών τις οποίες η ¨Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων¨ (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δις δολαρίων , ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ 1938 ( ! ) , χωρίς να αναγνωρισθούν τα ¨διαφυγόντα κέρδη¨ για τις επόμενες δεκαετίες ( ! ). Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δις δολαρίων. Το 1959 , η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή , υποχρεώθηκε από την "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ - αναστείλει την λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών πολέμου ( με προϊστάμενο τον Εισαγγελέα Ι. Τούσση ) και να στείλει τους 800 φακέλους στην "Δικαιοσύνη¨ της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας , ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΟΜΟ-ΕΘΝΕΙΣ ΤΟΥΣ , επειδή είναι , τώρα πια είναι "δημοκράτες" ! Παράλληλα η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΕΙ και να στείλει τον σε 25 χρόνια καταδικασμένο Μάξ Μέρτεν ( για τις δολοφονίες και την ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης ) στη Γερμανία ¨για να εκτίσει την ποινή του εκεί ! Η συνέχεια ήταν η "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟΥΣ (!)ΜΕ "ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ" με το ¨ατράνταχτο νομικό επιχείρημα¨ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ( ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΚΥΛΙΑΣΜΑ ΕΓΚΥΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ) ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΝΟΜΙΜΑ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ" ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ "ΑΝΤΑΡΤΩΝ" ( ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ 50 ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΕΡΜΑΝΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥΣ ! ).
Ο Καταδικασμένος ( 1958) από Ελληνικό Δικαστήριο Εγκληματιών Πολέμου
( Στρατοδικείο ) Μάξ Μέρτεν αφέθηκε ελεύθερος και απελάθηκε στην πατρίδα του για να πάρει στη συνέχει αποζημίωση και σύνταξη από το Γερμανικό κράτος "για την άδικη μεταχείριση του στην Ελλάδα¨ ! Πέθανε ¨πλήρης ημερών¨ το 1972 ! , αφού προηγουμένως είχε απαλλαχθεί και αυτός για την δράση του στην Ελλάδα με ¨βούλευμα¨ , παρά την υπόσχεση της Γερμανίας ότι θα τον δίκαζε και θα τον φυλάκιζε…Σήμερα κάποιοι "μάγκες" ψάχνουν , βάσει αφηγήσεων και εξομολογήσεων του Μ. Μέρτεν , να βρουν ακόμα τον "θησαυρό των Εβραίων¨ στους βυθούς της Φοινικούντας στη Μεσσηνία... Με την υπόσχεση του Ελληνικού κράτους πως ότι βρεθεί θα το μοιραστούν οι Έλληνες χρυσοθήρες , σαν ¨εύρετρα¨ , και το Κεντρικό Ισραηλητικό Συμβούλιο της Ελλάδας … , λες και είναι σίγουρο πως ότι απέκρυψαν οι Γερμανοί από τις ληστείες στην Ελλάδα ανήκε μόνο στους Εβραίους συμπολίτες μας της Θεσσαλονίκης…Στην έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για το δολοφονικό όργιο των Ναζί στην Κρήτη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι Γερμανοί αφαιρούσαν , μάζευαν , ακόμα και τα χρυσά δακτυλίδια και δόντια από τα θύματα τους ! Το "κερασάκι" στην ιστορία , που αξίζει να το αναφέρουμε , είναι ότι λίγο πριν σταματήσει η Ελλάδα ΜΕ ΝΟΜΟ ( το 1959 , Νόμο που δεν τον κατάργησε , για λόγους τιμής και αξιοπρέπειας η Μεταπολιτευτική ¨Δημοκρατία μας¨ ) , τη δίωξη και την φυλάκιση Γερμανών Εγκλ. Πολέμου , και πριν Αμνηστευτεί ο Μ. Μέρτεν ( με ένα άλλο ¨επείγοντα¨ Νόμο επίσης το 1959 ) , ο τελευταίος μέσω των Γερμανικών Μ.Μ.Ε. ( "Spiegel" , "Hamburger Echo" , 1959-1961 ) είχε καταγγείλει πως " θυμήθηκε κάποιον Κωνσταντίνο Καραμανλή , δικηγόρο στο επάγγελμα , που συνεργαζότανε με το Γερμανικό στρατηγείο της Θεσσαλονίκης στην κατάδοση Ελλήνων Αντιστασιακών , και είχε μάλιστα "αποζημιωθεί¨ με ένα κατασχεμένο Εβραϊκό κατάστημα υφασμάτων. ¨Θυμότανε" μάλιστα ο Μ.Μ. ότι υπήρχε και μία "φωτογραφία" που έδειχνε την γυναίκα του τότε Καραμανλικού υπουργού ¨δικαιοσύνης¨ , την περιώνυμη "Δοξούλα¨ Μακρή , να γιορτάζει πρωτοχρονιά του 1943 στο γερμανικό στρατηγείο , όπου ήταν γραμματέας. Μιλούσε επίσης και για την ύπαρξη ¨και άλλων φωτογραφιών…¨.Λίγο αργότερα οι δημοσιεύσεις σταμάτησαν (1961) με παράκληση του Γερμανικού ΥΠΕΞ , ¨για να μην βλαφτούν οι φιλικές σχέσεις με την σύμμαχο Ελλάδα¨... Σταμάτησε όμως και η ¨Αριστερά¨ να αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα , ιδιαίτερα μετά από την ¨μεταπολίτευση¨ ( ¨Καραμανλλήγς η Τανκς ¨ ) για λόγους διαφύλαξης και αποκατάστασης της ¨εθνικής ομοψυχίας¨ και της ¨λήθης στο παρελθόν¨...( Δεν θα μας λέτε εσείς ¨Εαμο-Βούλγαρους¨, δεν θα σας λέμε εμείς ¨Γερμανό-Τσολιάδες¨...).
Το 1977 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε στο Άαχεν το παράσημο του θεμελιωτή της ¨Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , του Γερμανικού Έθνους¨ , του ¨Μεγάλου Καρόλου¨ ( ¨KARLSPREIS¨ ). Μια τιμή που την αποδίδουν οι Γερμανοί σε όλους τους καλούς τους φίλους που πολεμούν για το γερμανικό όραμα της ¨Ενωμένης Ευρώπης¨ ( Με Χίτλερ ή χωρίς Χίτλερ… ). Για να καταλάβουμε το τι σημαίνει να κλείνει ΑΠΟ ΤΟ 1959 ( ! ) ΤΟ Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου , και να σταματά η εκδίκαση Γερμανών στην Ελλάδα , θα πρέπει να το συγκρίνουμε με το γεγονός ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ , 68 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ " Β΄Π.Π." , λειτουργούν ΑΚΟΜΑ τα αντίστοιχα Γραφεία Ε.Π. στις ΗΠΑ , Γαλλία , Αγγλία , Ιταλία και Αυστραλία ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ , και όποτε εντοπίσουν κάποιον , ενεργό τότε , Ναζί τον δικάζουν , έστω και εάν είναι σήμερα ¨χούφταλο¨ των 90 -100 χρονών , διότι σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ΟΗΕ τα "Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας" δεν παραγράφονται ! Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα συμπληρώνεται ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ " ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ - ΚΑΙ ΤΗς ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ Γ΄ΡΑΪΧ ¨. Μιλάμε για ποσά που ξεπερνούν τα 100 διεσεκατομμύρια δολάρια !
Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ – ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ αυτή ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ θα αποτελούσε την μοναδική δικαίωση των αγώνων ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΥΣΙΩΝ του Ελληνικού Λαού. Και όμως η Γερμανία , ασκώντας ιμπεριαλιστική πολιτική , δηλαδή εκβιασμό μεγάλης δύναμης , αρνείται ¨και να συζητήσει¨ για αυτό το θέμα. Και το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό της και των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών
( δηλαδή η ¨πνευματική¨ και οικονομική Ολιγαρχία που κυβερνά τη χώρα μας ) ακολουθεί τις εντολές των ¨συμμάχων¨. Μπορεί ο Ανδρέας Παπανδρέου , μετά από πολλά χρόνια αβελτηρίας , να αποφάσισε ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ( Μάιος 1995 ) , ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΟΛΩΣ ΕΠΙΣΗΜΩΣ - ΟΤΙ ΔΙΝΕΙ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗ ΒΟΝΝΗ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ¨ΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΗ¨ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ...¨ ,. Ο ¨Ευρωπαϊστής¨ όμως , ο¨ Συνήθης Κ. Σημίτης¨ , έγραψε και αυτή την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ¨ εκεί που έγραψε και τις άλλες... Διότι σύμφωνα με τους Μάνατζερ του Νέο-Φιλελευθερισμού και του ¨πολιτικού ρεαλισμού¨ , " πρέπει να κοιτάμε μπροστά¨ , και όχι στο ¨παρελθόν ¨ για να κτίσουμε τη ¨δυνατή Ελλάδα¨... Το Καραγκιοζιλίκι αυτό ολοκληρώθηκε από τον ¨Συνήθη Κ. Σημίτη¨ όταν έκανε ανοιχτή παρέμβαση στην Δικαιοσύνη , βάζοντας τον άλλο γερμανοσπουδασμένο υπουργό ¨δικαιοσύνης¨ , τον Μιχ. Σταθόπουλο , να απαγορέψει την κατάσχεση των ακινήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής ( διάβασε τον ¨Κυριάκο Σημόπουλο¨ για τον ρόλο των ξένων αρχαιολογικών αποστολών στην Ελλάδα ) , υπέρ της αποζημίωσης των θυμάτων του ΔΙΣΤΟΜΟΥ , με μία αναχρονιστική διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας , που λέει πως ο υπουργός δικαιοσύνης μπορεί να αποτρέψει την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης "όταν διακυβεύονται οι φιλικές σχέσεις με μία χώρα και το επιβάλει το ¨εθνικό¨ συμφέρον... Όπως γνωρίζουμε τα συμφέροντα της Άρχουσας Τάξης μεταφράζονται πάντα σε ¨εθνικά¨ , δηλαδή ¨όλων μας¨…Στη συνέχεια ο ίδιος , ο ¨Συνήθης Κ. Σημίτης¨ , ΕΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΙΑ ΠΡΑΞΗ ¨ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ¨ δίνοντας , για πρώτη φορά , ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΘΗΤΕΙΑ ( που είχε λήξει ) ΤΟΥ ΤΟΤΕ ( 2001 ) ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ , Στέφανου Ματθία , ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ο τελευταίος να συγκροτήσει " ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ¨ ( με ¨ειδική" σύνθεση ) με το οποίο θα ανατρέψει ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Ο Λ Ο Μ Ε Λ Ε Ι Α Σ ( 2001 ) του Αρείου Πάγου , η οποία είχε δικαιώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς για καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα του ΔΙΣΤΟΜΟΥ , ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ η οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ "ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ" , δηλαδή ότι ένα κράτος ( η Ελλάδα ) δεν μπορεί να δικάσει ένα άλλο κράτος ( τη Γερμανία ) , ακόμα και εάν τα μέλη και τα όργανα του δεύτερου έχουν αδικοπραγήσει στην Επικράτεια του πρώτου !
Το "δίκαιο" ΤΗΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ που διεκδικούν οι ιμπεριαλιστές .
Και έτσι έγινε ! Επί κυβέρνησης του ¨Συνήθη Κ. Σημίτη¨ και των συνεργατών του ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ΑΝΕΤΡΕΨΕ την απόφαση της Ολομέλειας ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΤΟ Ο ΙΔΙΟΣ ( στην οποία ο ίδιος είχε μειοψηφήσει ! ) , ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ , ad hoc συγκροτημένο ¨ΕΙΔΙΚΟ¨ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ "ΜΕ "ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ" " ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ –ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (! ) - ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ" - ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!! Αποτέλεσμα : Η απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς , που είχε επιδικάσει στη Γερμανία την καταβολή 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους κατοίκους του Δίστομου ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕ της ¨δυνατής και περήφανης Ελλάδας¨ , ώστε να μην έχουν τα βιβλία της ιστορίας να γράφουν μόνο για τον ¨Εφιάλτη¨ .Το ίδιο έγινε και με τις περίπου 80.000 αγωγές κατά της Γερμανίας που είχαν υποβληθεί από πολίτες σε όλα τα Πρωτοδικεία της Ελλάδας. ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ! Μπήκαν ¨στο αρχείο¨ , χωρίς να φτάσει σχεδόν καμία στο ακροατήριο !
Ένα τεράστιο ¨αναχρονιστικό¨, πόσο καλός είναι ο ¨αναχρονισμός σε μια τέτοια περίπτωση ( ! ) ΚΙΝΗΜΑ που έφερε τις πλατιές μάζες αντιμέτωπες με τη μνήμη για τον ρόλο του Γερμανικού ιμπεριαλισμού απέναντι στην Ελλάδα ¨θάφτηκε εν τη γενέση του¨ .
Μπροστά σε αυτό το Κίνημα ξεσκεπάστηκε η ξενοδουλεία της Ελληνικής άρχουσας τάξης. Ξεσκεπάστηκαν οι δήθεν ¨ισότιμες σχέσεις¨ ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης !
Τώρα ζητά η Γερμανία αποζημιώσεις (! ) και ¨επιστροφή¨ για τους Γερμανούς ομογενείς ( VOLKSDEUTSCHE ) που εκδιώχθηκαν από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης , ακριβώς επειδή συνεργάσθηκαν με τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατά την διάρκεια του Β΄Π.Π.
Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του Γερμανικού Υπέξ δεν υπάρχουν ¨Νικητές και Ηττημένοι¨ …¨Όλοι οι πόλεμοι είναι κακοί…¨. Και γι΄αυτό την 8-9η Μαϊου δεν πρέπει να γιορτάζουμε την Νίκη των λαών επί του Γερμανικού ιμπεριαλισμού-μιλιταρισμού , ΑΛΛΑ…¨την επέτειο ίδρυσης της ¨Ε.Ο.Κ.-Ευρωπαϊκής Ένωσης¨ με μουσική υπόκρουση τον ¨Ύμνο της Χαράς¨ του Λ.Φ. Μπετόβεν ! ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝΕΙΔΟΣ - Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ ... Έλληνες ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ" -"ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" ( ΔΕΣ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ " ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ"...) και Ιταλοί επιζώντες από την Ναζιστική θηριωδία προσέφυγαν ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ για την κατάσχεση γερμανικών ακινήτων στην περιοχή του Κόμο.
Μόλις στις αρχές Ιουνίου το Ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο ( αντίστοιχο του Ελληνικου΄Άρειου Πάγου ) ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ "ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ" ( ΔΙΑΒΑΖΕ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ) Τα Γερμανικά Μ.Μ.Ε. οργιάζουν και απειλούν ! http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,558185,00.html http://www.sueddeutsche.de/deutschland/artikel/229/178684/?page=16#readcomment Ναί η Ιταλία έχει Μπερλουσκόνι...Η Ιταλική δικαιοσύνη είναι αστική..., Αλλά δεν έχει Κ. Σημίτη , ούτε Στ. Ματθία, ούτε Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή...
Ο Τελευταίος μάλιστα , με τα βαριά πολιτική κληρονομιά από τον θείο του , πουλά και ξεπουλά ΟΤΕ και ΔΕΗ στις "Πανγερμανικές" Deutsche Telekom και RWE , και δεν τολμά να πει στη Γερμανία ότι όποιος θέλει δουλειές και επενδύσεις στην Ελλάδα πρέπει πρώτα να πληρώσει αυτά που χρωστάει !
Όπως έκαναν οι ΗΠΑ , το 1999 , για να εγκρίνουν την Κοινοπραξία της Αμερικανικής Crysler , με την Γερμανική Daimler-Benz , ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ -ΣΑΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ - ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Σ Υ Μ Π Λ Η Ρ Ω Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ στους Εβραίους της Αμερικής που είχαν επιζήσει από τα Γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης !
Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ το 1999 , αντί να πει στην "Hochtief" , να πληρώσει η Γερμανική κυβέρνηση την κατασκευή του "El Venizelos" , από αυτά που χρωστάει στον Ελληνικό λαό , της έδωσε και το Managment ξεπουλώντας και τα συμφέροντα "Ολυμπιακής" ( "Τεχνική Βάση" κ.λ.π. ).
Διευθύνων Σύμβουλος στην "Hochtief" , λέγεται πως είναι ο γιος του Γερμανού αρχιστρατήγου στον Β΄Π.Π. που κρεμάστηκε to 1946 στις φυλακές του Landahut με απόφαση του Διεθνούς Συμμαχικού Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης ( "Von Kaitel" ).
Ψιλά γράμματα αυτά για τους Έλληνες Κομπραδόρους... Το "Σπήγκελ" γράφει τελευταία πως η Γερμανική κυβέρνηση σκέπτεται να προσφύγει ¨για αυτή την αδικία¨ της Ιταλικής δικαιοσύνης στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ ! Ποιος (;) , η Γερμανία ! Αυτό που θα έπρεπε να κάνει δηλαδή η Ελλάδα , σαν κράτος να προσφύγει στη ΧΑΓΗ για την άρνηση της Γερμανίας να καταβάλει Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις , και κάθε χώρα που είχε υποστεί την Ναζιστική λεηλασία , για να καταγγείλουν την καταρράκωση του Διεθνούς Δικαίου από την Γερμανία , η οποία αρνήθηκε να ονομασθεί , ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ , η Συνθήκη Γερμανικής Ενοποίησης ( Των 4ων ¨συμμαχικών¨ δυνάμεων + 2 Γερμανιών , 1990 , ) σε "ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ" , και όχι απλά , όπως έγινε , σε " Συνθήκη Διακανονισμού των Ζητημάτων που Αφορούν τη Γερμανία" . .. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως εάν ονομαζότανε " Συνθήκη Ειρήνης" , τότε , σύμφωνα με τις αρχές του ¨Διεθνούς Δικαίου¨ , θα έπρεπε να προβλέπεται και η καταβολή "Πολεμικών Αποζημιώσεων" προς όλες τις χώρες που είχε υπό την κατοχή του το Γ΄Ράϊχ...
Πάντα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η σημερινή Γερμανία είναι ο " νόμιμος "
( και ΑΞΙΟΣ θα πρόσθετα εγώ ) ¨κληρονόμος¨ του Γ' Ράιχ με όλα τα δικαιώματα ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΕΞ΄ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ !
Το ¨δώρο¨ αυτό τους το έκαναν οι ¨σύμμαχοι μας¨ στον Αντιφασιστικό πόλεμο ΚΑΙ Η ¨ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ¨ ΕΝΩΣΗ του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ , εξασφαλίζοντας βέβαια άλλα οικονομικά –πολιτικά ανταλλάγματα σε βάρος κυρίως των λαών των Βαλκανίων που δεν είχαν αποζημιωθεί – δικαιωθεί.

IM MEMORIAM ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ
Υ.Γ. Πριν ένα χρόνο , ένα μεσημέρι στις αρχές Δεκέμβρη του 2007 , πέρναγα μέσα σ΄ένα το αυτοκίνητο με την γυναίκα μου , τυχαία από το Κολωνάκι. Έξω από την Εκκλησία του Άγίου Διονυσίου είδα παρατεταγμένα πολλά στεφάνια . "Κάποιος μεγάλος" της είπα θα πέθανε. Ναι , μου απάντησε άραγε ποιος να
είναι ;
Την άλλη μέρα διάβασα στο διαδύκτιο πως "χθες έγινε η κηδεία του γνωστού δικηγόρου Γιάννη Σταμούλη ...". Έμεινα άφωνος. Δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω έναν πράγματι ΑΞΙΟ Έλληνα ΠΟΛΙΤΗ . 'Έναν άξιο επιστήμονα - νομικό που έσωσε την αξιοπρέπεια ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ των αδικαίωτων αγωνιζομένων Ελλήνων.
Σαν Νομάρχης Βοιωτίας και δικηγόρος κινητοποίησε του κατοίκους του Δίστομου για την υποβολή αγωγών διεκδίκησης αποζημιώσεων και κέρδισε ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς με τα δυνατά επιστημονικά του επιχειρήματα! ΓΕΓΟΝΌΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ( ! ) ¨ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ¨.
Στην συνέχεια προώθησε τις ΔΙΚΑΙΕΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ στα Γερμανικά ιδρύματα και υπεράσπισε στον Άρειο Πάγο την αρχή ότι δεν διαθέτει η Γερμανία δικαίωμα "Ετεροδικίας" . Τεκμηρίωσε επιστημονικά , αναζήτησε όλες τις σχετικές αποφάσεις του "Διεθνούς Δικαίου" και κυρίως ΕΡΜΗΝΕΥΣΕ σωστά .
Δεν μπόρεσε βέβαια να αποτρέψει τις μεθοδεύσεις Κ. Σημίτη -Στ. Ματθία και τις αποφάσεις της πάντα " ανεξάρτητης" " δικαιοσύνης" . Ταξίδεψε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Δυτικής Ευρώπης για να μιλήσει για το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής . Μίλησε σε επιστημονικά συνέδρια Γερμανών αντιφασιστών . Όμως προδόθηκε προσωπικά και πολιτικά , σχεδόν εκδικητικά , προφανώς προς ικανοποίηση και της Γερμανίας. Στις επόμενες Νομαρχιακές εκλογές ( 1999 ) το Σημιτικό πολιτικό κατεστημένο φρόντισε να μην εκλεγεί Νομάρχης Βοιωτίας ! Αυτή είναι η Ελλάδα. Τα ίδια δεν έπαθε ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης ;;; Κλέφτες , ληστές και απατεώνες δεν τους έβγαλαν ;;; Αυτό μας έλειπε να υπάρχει στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας ένας "εχθρός¨ , ¨αντιγερμανός¨ ! Όμως ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης προδόθηκε και ΠΟΛΙΤΙΚΑ , με πισώπλατα ¨Αριστερά¨ κτυπήματα.
Δεν είναι λίγες οι δηλώσεις κάποιων ¨Αριστερών¨ , που δεν αναφέρω ονομαστικά για να μην βλάψω την "κοινή υπόθεση ¨ σε ένα δίκαιο αίτημα , οι οποίοι δήλωναν πως : "οι ¨Αριστεροί¨και ¨Δημοκράτες¨ δεν χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους των Ναζιστών ( ! ) - ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ¨ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ¨ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ..." Τώρα το γεγονός ότι ΟΛΑ τα γερμανικά αριστερά κόμματα και κινήσεις καταγγέλλουν σχεδόν καθημερινά στα έντυπα τους τη δράση των Γερμανικών κρατικών και κομματικών ιδρυμάτων ( Γκαίτε , Φρίντριχ -Έμπερτ , Νάουμαν , Αντενάουερ , Σάϊντλ κ.α. ) σαν προσπάθεια πολιτικής , οικονομικής ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ παρέμβασης στις χώρες του τρίτου κόσμου , όπως ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΙΞΗΣ ΣΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ , δεν παίζει και μεγάλο ρόλο για ορισμένους ¨αριστερούς¨ Έλληνες "aestet" που παλεύουν για τη "συμφιλίωση" , τη ¨λήθη" , την "αγάπη" και το ξεπέρασμα των ¨προκαταλήψεων¨.

FLASHBAC…
Το 1988 , ο τότε διευθυντής της ΕΡΤ απαγόρευσε την προβολή ενός ντοκιμαντέρ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας για την υπονομευτική δράση των Ινστιτούτων Γκαίτε στην Αφρική…
Η παρέμβαση μου αυτή αφιερώνεται στη μνήμη του ακούραστου , συνεπή ριζοσπάστη δημοκράτη Γιάννη Σταμούλη , με τον οποίο είχα , στο θέμα αυτό , μια καλή σχέση συνεργασίας και αλληλοσεβασμού , αλλά ΚΑΙ στον Αργύρη Σφουντούρη ( ¨ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ¨ ) , ένα από τα ορφανά παιδιά που επέζησαν της σφαγής του Διστόμου, μεγάλωσε στη συνέχεια στο ορφανοτροφείο Pestallozi της Ελβετίας, για να ακούσει-διαβάσει στην Τρίτη του ηλικία , πριν λίγα χρόνια , σε μια επίσημη επιστολή της Γερμανικής κυβέρνησης ότι : " Συγνώμη , κύριε Σφουντούρη , δεν δικαιούστε αποζημίωση για τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στον Β΄Π.Π. , διότι η δράση των Γερμανικών στρατευμάτων στο χωριό σας , αποτελούσαν … " νόμιμα στρατιωτικά αντίποινα" για τη δράση ανταρτών..."
Εάν δινόντουσαν από την Γερμανία τέτοιες απαντήσεις , για τα Ναζιστικά ¨αντίποινα¨ και για το ¨δικαίωμα αποζημίωσης¨ , σε πολίτες ή στις κυβερνήσεις του Ισραήλ , των ΗΠΑ , της Αγγλίας και της Ρωσίας , να είσθε βέβαιοι πως θα είχαμε μέχρι και διακοπή των διπλωματικών σχέσεων και προσωρινή ¨ανάκληση πρεσβευτών¨ . Αλλά οι Γερμανοί γνωρίζουν. Στο Ελληνικό κράτος και τους πολίτες του δίνουν αυτές τις απαντήσεις…
Δεν υπάρχει πρόβλημα . ¨Ελέγχεται η κατάσταση¨ .
Όμως έχουμε και μια ωραία δικαιολογία για την ένοχη συνείδηση μας :
Οι Έλληνες είμαστε γνωστοί για την ανωτερότητα και τη ¨μεγαλοψυχία μας¨ , όπως και για την ¨λεβαντίνικη¨ ( “LEVANTE” ) ΕΜΠΟΡΙΚΗ ψυχή μας !
Και αυτό το γνωρίζουν οι Γερμανοί !
ΑΜΕΣΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΜΑΤΟΣ ( 1995 ) ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Α-ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑ ( ΤΟΤΕ ΥΠΕΞ-ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ) ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΟΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΛΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ –ΣΑΝ ¨ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ¨ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ
ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΗΣ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 800 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ ΤΟ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ¨
ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ¨ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ¨ ΟΤΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΑΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ¨ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ¨ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ¨ΝΟΜΙΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΑΝΤΑΡΤΩΝ¨
ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ (1959) ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ –ΟΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΤΟΠΙΣΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Δεν πρόκειται για θέμα ¨εκδίκησης¨. Ούτε ενδιαφέρει ποιος ζει ακόμα , ή αν ζει ακόμα σε τι ηλικία θα βρίσκεται σήμερα , ούτε ενδιαφέρει να εκτίσει κάποιους από αυτούς ¨ποινή φυλάκισης¨ . Πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό. Την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Είναι επίσης ζήτημα παιδείας για τον Ελληνικό και Γερμανικό λαό.
ΕΠΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΟ ¨ΔΙΣΤΟΜΟ¨ ( 10 Ιουνίου 1944 ) :
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879866
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879917
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=110373#110373

Ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων

Για τον κ. Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών

Θέμα: “Ο υπουργός Οικονομίας λειτουργεί με ιδιοκτησιακή αντίληψη ως “συνεταίρος διαφημιστικής εταιρείας” που προσπαθεί να προσπορισθεί τα νόμιμα δικαιώματα των περιφερειακών Μ.Μ.Ε. από την διαφημιστική καμπάνια του ΕΣΠΑ 2007-2013”

Κύριε Υπουργέ,
Για άλλη μια φορά αναδεικνύεστε στον επικεφαλής των συμπεριφορών της αδιαφάνειας, της ευνοιοκρατίας, της ασυδοσίας, της ανεξέλεγκτης αντίληψης και της αίσθησης ότι λειτουργείτε ως συνεταίρος εταιρειών στην άσκηση της δημόσιας εξουσίας που χειρίζεστε.
Η πρακτική σας λοιπόν όσον αφορά το πρόγραμμα της διαφημιστικής προβολής του ΕΣΠΑ 2007-2013 είναι κυριολεκτικά εξοργιστική.
Διότι όχι μόνο δεν τηρούνται τα όρια της υποχρεωτικής κατανομής των σχετικών διαφημιστικών δαπανών που επιβάλλει το Π.Δ. 261/97, όχι μόνο υπάρχει πλήρης αδιαφάνεια ως προς το αναλυτικό πρόγραμμα προβολής του ΕΣΠΑ και τους όρους συνεργασίας του Υπουργείου με την ανάδοχο διαφημιστική εταιρεία, αλλά ακόμα και όταν φθάνει η εντολή καταχώρησης στα περιφερειακά Μ.Μ.Ε. σε όποια και όσα εξ' αυτών αδιαφανώς επιλεγούν, έχουν ήδη περάσει από την εκβιαστική “προκρούστεια κλίνη” της διαφημιστικής εταιρείας που απαιτεί υπέρογκες και αποικιοκρατικού τύπου εκπτώσεις της τάξης του 50% προκειμένου να “δώσει” την παραχώρηση.
Επειδή όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια απαράδεκτη κατάσταση, που μας εκθέτει ακόμα και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και που αφήνουν υπόνοιες για ανεξήγητες και ύποπτες συναλλαγές διαφόρων τύπων ή εκδοχών, γεγονός άλλωστε που συνηθίζετε ως Υπουργός, αφού έχετε φθάσει και στο ακραίο σημείο παραβίασης ηθικών και αξιακών κανόνων νομοθετώντας περιπτώσεις ατιμωρησίας φαινομένων διαφθοράς αλλά και αδιαφανείς και ύποπτες συμφωνίες.

Ερωτάστε,
1. Ποιοι είναι οι λόγοι, που καταπατείτε την νομιμότητα, διαχειριζόμενος το διαφημιστικό αυτό πρόγραμμα, σε βάρος των Μ.Μ.Ε. της ελληνικής περιφέρειας;
2. Πού οφείλεται η εξαίρεση των περιφερειακών Μ.Μ.Ε., από την ενημερωτική καμπάνια του ΕΣΠΑ;
3. Ποιοι είναι οι λόγοι που ανέχεστε την διαφημιστική εταιρεία που αναθέσατε την διαφημιστική καμπάνια να ασυδοτεί επιβάλλοντας ακόμα και δωρεάν εντολές καταχώρησης, στα Μ.Μ.Ε. όπως καταγγέλλουν οι φορείς τους;
4. Έχετε υπόψιν σας ότι με τέτοιες παράνομες συμπεριφορές ανοχής δίδετε την αίσθηση ότι λειτουργείτε “ως έμπορος αλλά και συνέταιρος” της εταιρείας, που προσπαθείτε να κερδίσετε όσο περισσότερα “σε προσωπικό επίπεδο” γίνεται;
5. Να μου καταθέσετε την σύμβαση με την διαφημιστική εταιρεία, καθώς και τους όρους και τις αμοιβές της.
6. Μετά από αυτή την απαράδεκτη, αδιαφανή, ανεξέλεγκτη και ασύδοτη συμπεριφορά σας προτίθεστε να συμπεριλάβετε τα περιφερειακά Μ.Μ.Ε. στην εκστρατεία ενημέρωσης για το ΕΣΠΑ 2007-2013 όπως ο νόμος ορίζει;
Ο ερωτών και αιτών Βουλευτής
Μιχάλης Καρχιμάκης

Η βασίλισσα, η χελώνα και ...μια ζακυθινή στρατσία!*

Όταν, επί Χούντας, μιλούσες για δημοκρατικές ελευθερίες σε αποκαλούσαν κομουνιστή, όταν, επί Πασόκ, αναφερόσουν στο έλλειμμα διαφάνειας, σε αποκαλούσαν αντιδραστικό δεξιό κι όταν, σήμερα, θίγεις το αλαλούμ της υπόθεσης careta-careta, σε εμφανίζουν ως δαίμονα με κέρατα κι εφτά ουρές, που ορέγεται χελωνόσουπες και οικολογικές καταστροφές.
Και το να σε χαρακτηρίζουν έτσι οι ταγοί της κάθε μιας από αυτές τις καταστάσεις, ας πούμε, πως είναι φυσικό. Όμως το να το κάνει και ο κόσμος, μόνο και μόνο επειδή τον έχουν μάθει να παπαγαλίζει ακρίτως θεωρίες περί «δεν πρέπει» ή politically correct ή trendy και μη, τότε το πρόβλημα είναι σοβαρό και, πάντως, ό,τι πρέπει πλαίσιο για να κάνουν οι επιτήδειοι τη δουλειά τους.
Πώς να σιωπήσεις όμως, όταν ακούς πως θα έλθει στην Ζάκυνθο η Βασίλισσα της Ισπανίας Σοφία για να υιοθετήσει ένα χελωνάκι; Άνθρωπος είσαι, σκας και στο τέλος επιλέγεις εκείνο της Μεταξικής Επιθεώρησης «θα το πω κι ας το πιω!».
Από πού να το πιάσεις αυτό το θέμα και από πού να το αφήσεις; Είναι τόσο ακραία τραβηγμένο, που μόνο να σαρκάσεις μπορείς. Μόλις πριν από λίγα χρόνια μόνο και μόνο η προφορά της λέξης Γκλύξμπουργκ έκανε το 80% των Ελλήνων να βγάζει άφθες στη γλώσσα. Σε αντίθεση με ό,τι έγινε με τον Βασιλέα του Κόσμου, οι Βασιλείς της Ελλάδας πρώτα γνωρίσανε τη Σταύρωση και μετά το Ωσαννά. Κι έτσι, τριάντα πέντε χρόνια μετά την αποκατάσταση της Ελληνικής Δημοκρατίας έχουμε πάλι μια Βασίλισσα, που δεν την λένε Φρειδερίκη, αλλά Σοφία, που δεν βαφτίζει με το όνομά της κοριτσάκια, αλλά χελωνάκια και που δεν τους δίνει και από ένα βιβλιάριο «απόρων κορασίδων», όπως έκανε η μαμά της.
Και γιατί να τους δώσει άλλωστε; Αφού η εξ Εσπερίας προίκα, η οποία προοριζόταν όλα αυτά τα χρόνια για την careta-careta έφτανε και περίσσευε για προικιστούν όλα τα χελωνάκια της Ζακύνθου και μάλιστα με δυνατότητα διαφορετικού συζύγου κάθε χρόνο, κατά τη συνήθειά τους.
Ποια χρόνια; Μα από τότε που είπαν στον μακαρίτη τότε ΥΠΕΧΩΔΕ Αντώνη Τρίτση πως κάπου στην Ζάκυνθο υπάρχει μια careta-careta. Το περίεργο είναι ότι, παρότι κεφαλονίτης και υποψιασμένος περί τα περιβαλλοντολογικά, δεν την είχε πάρει είδηση. Και τον παραμύθιασαν τον άνθρωπο, πως αποκλειστικά και μόνο γεννάει τα αυγά της στον κόλπο του Λαγανά, ενώ τα γεννάει σε όλη τη Μεσόγειο, άσε που θαλάσσιες χελώνες υπάρχουν σε όλον τον κόσμο. Ευαίσθητος σε θέματα περιβάλλοντος ο Τρίτσης, ζήτησε έναν μαρκαδόρο, ρώτησε πού πέφτει στον χάρτη ο Λαγανάς, έσυρε μιαν καμπυλωτή γραμμή παράλληλη με τον κόλπο και είπε: «Σε αυτήν την περιοχή απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα μέχρι να μας πουν οι ειδικοί πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη διάσωση της careta-careta». Και πολύ σωστά έπραξε ως Υπουργός! Το περίεργο είναι ότι σήμερα, καμιά τριανταριά χρόνια μετά, βρισκόμαστε να παλεύουμε ακόμα με τη γραμμή εκείνου του μαρκαδόρου!

Ας δούμε επιγραμματικά τα αποτελέσματα αυτής της γραμμής:
Επί τρεις δεκαετίες γίνεται κάθε χρόνο ο κακός χαμός μεταξύ υπερασπιστών και δήθεν διωκτών της χελώνας. Πού βρέθηκαν ξαφνικά τόσοι αιμοβόροι και, μάλιστα, για αίμα χελώνας ζακυνθινοί; Τόσα χρόνια πώς επιβίωνε;
Πέρα από την κατ’ έτος, παραδοσιακή πια, εμπλοκή των αρμοδίων Υπουργείων, των Διεθνών Οικολογικών Οργανώσεων και των αμέτρητων κατά δήλωσή τους «Οικολόγων», ελλήνων και ξένων, σε αυτήν την ιστορία, το θέμα δεν προχώρησε –στην πράξη εννοούμε, γιατί από λόγια άλλο τίποτα- ρούπι.
Η νομική αντιμετώπιση του ζητήματος είναι η αποθέωση του άρπα - κόλα. Αλλεπάλληλα Προεδρικά Διατάγματα έρχονται να το ρυθμίσουν πότε έτσι, πότε αλλιώς. Τη δημιουργία σοβαρού Επιστημονικού Κέντρου, Παρατήρησης και Προστασίας της careta-careta, ή Οικολογικού Πάρκου όμως, με διοργάνωση ετησίων συνεδρίων κανονικών επιστημόνων, εκδόσεων και μελετών δεν είδαμε. Απλώς και μόνο κάθε καλοκαίρι έρχονται τον Αύγουστο διάφοροι νέοι από όλο τον κόσμο, φοιτητές κατά προτίμηση, και, επ’ αμοιβή ή μόνο για τα μπάνια τους, κάθονται και μετράνε τα αυγά της. (Τέτοια καταμέτρηση πια, ούτε στα ορνιθοτροφεία στα Μέγαρα δεν γίνεται!). Και con questo;
Το αν απαιτείται για την προστασία της careta-careta δέσμευση τόσο μεγάλης έκτασης, όση πήρε τότε δηλαδή, το χέρι του μακαρίτη του Τρίτση, δεν έχει επιστημονικά, παναπεί από σοβαρή μελέτη, απαντηθεί. Παραμένει δε σε εκκρεμότητα το ιδιοκτησιακό ζήτημα των κατόχων δεσμευόμενης γης, αφού θα πρέπει να είμαστε το μόνο Κράτος διεθνώς, που, παρά τα Συνταγματικά και τα Ευρωπαϊκά οριζόμενα, ασκούμε οικολογική πολιτική με ξένα κόλλυβα, δηλαδή με ξένες περιουσίες. Επειδή δε οι ιδιοκτήτες της γης δεν εννοούν να καταλάβουν πως, ενώ για να περάσει ένα δρομάκι από το οικόπεδό σου θα πρέπει να σου κάνουν απαλλοτρίωση, συμβαίνει εδώ, σε τόση έκταση, το Ελληνικό Δημόσιο ούτε λόγο καν κάνει περί αυτού γιατί δεν έχει, λέει, λεφτά, δαιμονοποιούνται και παρουσιάζονται αγροίκοι και κυνηγοί κεφαλών χελωνών, εισπράττοντας το ανάθεμα ακόμα και από οικολόγους καταγόμενους από χώρες, που έχουν ως εθνικό φαγητό τους τη χελωνόσουπα! Και το ελληνικό Κράτος κάθεται και ανέχεται αυτόν τον διεθνή εξευτελισμό των πολιτών του!
Παρότι το θέμα της προστασίας της careta-careta σε συνδυασμό με τα δικαιώματα των ιδιοκτητών γης έχουν εδώ και δεκαετίες αντιμετωπισθεί με επιτυχία στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, το Ισραήλ, την Κύπρο και άλλες χώρες σε τίποτα αυτή η πρακτική δεν έχει υιοθετηθεί από την Ελλάδα. Για τι άραγε; Και δεν είναι ανάγκη να γίνουν απαλλοτριώσεις. Αλλού επιβάλλεται στους τουρίστες των περιοχών, που δεν ωοτοκεί η χελώνα, ένας μικρός ειδικός φόρος, τα έσοδα του οποίου κάθε χρόνο αποδίδονται αναλογικά στους ιδιοκτήτες δεσμευμένων περιοχών ως αντισταθμιστική εισφορά. Αλλού καταβάλλεται ετήσιο ενοίκιο. Και βλέπεις, λόγω του ικανού ετήσιου αυτού εσόδου, εκεί που οι ιδιοκτήτες εναντιώνονταν, να επιδιώκουν τώρα να ενταχθούν οι περιουσίες τους στις ζώνες προστασίας. Η πιο ρηξικέλευθη αντιμετώπιση έχει γίνει από την Κύπρο, όπου τα αυγά της χελώνας συλλέγονται μέσα από την άμμο, επωάζονται τεχνητώς και τα χελωνάκια αφήνονται να φύγουν στη θάλασσα.
Μη νομίσετε όμως ότι δεν έχει γίνει και τίποτα τόσα χρόνια. Ενδεικτικά ας αναφερθεί, ότι, εκτός από τους αμέτρητους χωρίς σχετικές σπουδές «οικολόγους» που αποκτήσαμε, ένα σωρό υπάλληλοι σε συνήθεις θέσεις του Δημοσίου, με το που ανακατώθηκαν με τη χελώνα, αποσπάστηκαν ως ειδικοί στα Υπουργεία, φτάνοντας πολλές φορές να γίνουν μέχρι και καθηγητές πανεπιστημίου ή και υφυπουργοί! Άλλες κυρίες βρήκαν με τη χελώνα σκοπό στη ζωή, άφησαν την πνιγηρή ατμόσφαιρα των μέσα στο μαύρο μάρμαρο κολωνακιώτικων σαλονιών τους και ξεχύθηκαν ως ιεραπόστολοι της χελωνοδιάσωσης. Περιοχές της Ζώνης Οικολογικής Προστασίας (ΖΟΕ) -προστασίας μέσω των απαγορεύσεων και μόνο εννοείται- αγοράστηκαν σε ευτελή τιμή -φυσικό, αφού φέρουν τόσες δεσμεύσεις- από Διεθνείς Οικολογικές Οργανώσεις, μόνο και μόνο για να προστατευτούν. Καλά, δεν επαρκούσαν οι νόμοι για την προστασία τους; Την απάντηση μάλλον θα την πάρουμε στα προσεχή χρόνια.
Πάντως, στην αρχή της χελώνιας τριακονταετίας, όταν γίνονταν κάτι χελωνικά συνέδρια στη Ζάκυνθο είχα κάνει μιαν εισήγηση να κηρυχθεί ο Γέρακας αρχαιολογικός χώρος να τελειώνει το ζήτημα της προστασίας άπαξ δια παντός. Γιατί ως γνωστόν, εκεί, σύμφωνα με μελέτες, αλλά και ευρήματα, υπήρχε σπουδαίος προϊστορικός οικισμός και οι ανασκαφές μπορεί να φέρουν στο φως πολλά. Όχι μόνο κανείς δεν ενδιαφέρθηκε, αλλά το θέμα αποσιωπήθηκε. Ακόμα ψάχνω την αιτία...
Αλλά μη νομίσετε πως μόνο χαμένους ιδιοκτήτες έχει αυτή η ιστορία! Χαμένοι είναι οι νομοταγείς ιδιοκτήτες και, φυσικά, οι έρμες οι χελώνες. Έχει όμως και κερδισμένους ιδιοκτήτες. Τους νυν και αεί κερδισμένους εν Ελλάδι, δηλαδή τους την νεοελληνικήν μανιέρα μετερχομένους. Κι εκεί είναι που κάπου ψυλλιάζεσαι το γιατί διατηρείται αυτό το θέμα σε εκκρεμότητα τριάντα χρόνια τώρα...
Α! Θα πρέπει να έχει και κάποιους ακόμα κερδισμένους. Αλλά για να τους μάθουμε θα πρέπει να έχουμε τα ποσά που δόθηκαν από Ευρωπαϊκή Ένωση, Ελληνικό Κράτος και Διεθνείς Οργανισμούς αυτά τα τριάντα χρόνια και, φυσικά, το πού πήγαν. Μήπως τώρα με τη βασίλισσα, είναι μια ευκαιρία να τα σουμάρουν οι αρμόδιοι και να μας τα πουν, μπας και ρωτήσει η Μεγαλειοτάτη και βρεθούμε σε δύσκολη θέση, που δεν θα έχουμε τι να της απαντήσουμε;
Είναι να απορείς για τη σκοπιμότητα αυτής της παράτας με τη Σοφία και τη χελώνα. Η οποία Σοφία, ας το πούμε κι αυτό, μια χαρά κάνει τη δουλειά της στην Ισπανία. Επιτελεί εκεί έργο και την αγαπούν όλοι.
Όμως και ο πρωτοετής του marketing γνωρίζει ότι συνδέεις με ένα θέμα μια προσωπικότητα, και μάλιστα διεθνούς ακτινοβολίας, προκειμένου να το γνωστοποιήσεις και να ευαισθητοποιήσεις για αυτό είτε τον κόσμο, είτε τις εξουσίες.
Εδώ ποιους χρειάζεται να ευαισθητοποιήσουμε;
Τον κόσμο; Ποιος δεν ξέρει τα περί σωτηρίας της χελώνας, διεθνώς πλέον; Εννοείται πως ξέρουν όσα τους λένε, έχοντας υπόψιν τους οι αρμόδιοι ότι απευθύνονται, κυρίως, σε οικολογούντες, που αγοράζουν ένα Souvenir of Zante, αμολάνε κι ένα κλισέ του τύπου «Τον κόσμο, όπως τον παραλάβαμε, έτσι να τον παραδώσουμε στα παιδιά μας» και ξοφλάνε με αυτή τους την υποχρέωση. Δόξα τω Θεώ τα τουριστικά καταστήματα, χρόνια τώρα, δεν προφταίνουνε να ξεπουλάνε τη μουσούδα της careta-careta σταμπάδα στα επίμαχα σημεία, από μπλουζάκι μέχρι στριγκάκι και από κανάτι μέχρι αναπτηράκι. Η έλευση της βασίλισσας θα κάνει τη διαφορά;
Όμως, αν θέλουν να ευαισθητοποιήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, καλύτερα να το αποφύγουν. Χρόνια τώρα μας κυνηγάει και μας επιβάλλει πρόστιμα, επειδή δεν έχουμε κάνει τίποτα ουσιαστικό για τη σωτηρία της χελώνας. Είναι ώρες τώρα να της το θυμίζουμε;
Τι άλλο, μετά από όλα αυτά να υποθέσει κανείς, διαφορετικό παρά ότι με αυτά τα βασιλικά βαφτίσια μας δουλεύουνε; Και το κακό είναι πως εχαθήκανε πλέον από τη Ζάκυνθο οι επιδέξιοι χειριστές τση στράτσας και του κουνουπιδιού. Αλλιώς δεν θα το τολμούσανε!
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ζ. ΒΙΤΣΟΣ

Η απάντηση στην "Καθημερινή"

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ
ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΣΤΙΣ 12-8-2007

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ Πάρος, 7 Αυγούστου 2007
Δημαρχείο Πάρου Αριθμ. Πρωτ: 11533
Τ.Κ. 84400 Παροικία
22840 28506
ΠΡΟΣ: κ. Αλέξη Παπαχελά
Διευθυντή «Καθημερινής»


Αξιότιμε κύριε Διευθυντή,
το πρόβλημα της υπερδόμησης είναι κατά την γνώμη μας το μεγαλύτερο πρόβλημα όχι μόνο για την Πάρο, αλλά και για όλα τα νησιά. Ο Δήμος της Πάρου έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια μία συστηματική και πολυεπίπεδη εκστρατεία εναντίον της υπερδόμησης, όπως αποδεικνύεται από τα έγγραφα που σας αποστέλλουμε. Η επιλογή της εφημερίδας σας να το αναδείξει την Κυριακή 5 Αυγούστου θα μπορούσε να συμβάλει στην αναζήτηση λύσεων. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι για την αποκατάσταση της αλήθειας να διευκρινίσουμε ότι το σχετικό κείμενο που υπογράφει ο συντάκτης σας κ. Τ. Τέλλογλου περιέχει πολλές ανακρίβειες. Έτσι, για την αποκατάσταση της αλήθειας είμαστε υποχρεωμένοι να επισημάνουμε τα εξής:
1. Ο Δήμος της Πάρου, παρά τις «αφόρητες πιέσεις», όχι μόνο δε νομιμοποίησε την παράνομη διάνοιξη των καινούριων δρόμων που αναφέρει ο συντάκτης σας, αλλά προχώρησε γι’ αυτές και σε γραπτές καταγγελίες (επισυναπτόμενο 1) προς την Πολεοδομία και την Εισαγγελία από τον Ιούνιο του 2007.
2. Σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης υποχρεούται να δίνει νερό σε σπίτια και εντός και εκτός οικισμών με την απαράβατη προϋπόθεση ότι αυτά είναι νόμιμα. Νερό μπορεί να μη δοθεί μόνο σε περιοχές όπου δεν υπάρχει επάρκεια. Τα παραπάνω ισχύουν από το 2005 μετά από σχετικές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου (επισυναπτόμενο 2) που έθεσαν για πρώτη φορά περιορισμούς στις συνδέσεις ύδρευσης. Περιορισμοί που ειλικρινά δε γνωρίζουμε εάν υφίστανται σε άλλα νησιά.
3. Ως προς τον ισχυρισμό ότι «η δημοτική επιχείρηση δίνει νερό στους πάντες ανάλογα με το μέσον που διαθέτουν» αυτός είναι απολύτως αυθαίρετος. Εξακόσιες αιτήσεις σύνδεσης παραμένουν ανικανοποίητες (επισυνάπτεται σχετική βεβαίωση με αρ. 1865) σε περιοχές όπως η Σάντα Μαρία, το Άσπρο Χωριό κ.λ.π.
4. Πώς είναι δυνατόν το νέο Τεχνικό Λύκειο Πάρου, χωρίς καμία δυσκολία, να έχει υδροδοτηθεί ήδη από το 2006 (επισυνάπτεται σχετική βεβαίωση με αρ. 1853) και ο συντάκτης σας να γράφει ότι η δημοτική επιχείρηση εμποδίζει τη έναρξη λειτουργίας του επικαλούμενη «δυσκολίες υδροδότησης»;
5. Ο συντάκτης σας γράφει: «Από την άλλη μεριά ο καθένας στο νησί ανοίγει και μία δική του γεώτρηση, και οι άδειες για τις γεωτρήσεις δίνονται από τη Δημοτική Επιχείρηση». Οι άδειες γεωτρήσεων δίνονται αποκλειστικά από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου που εδρεύει στη Σύρο (Ν. 3199/03).
6. Μέχρι σήμερα, η συνήθης κατηγορία που απευθύνεται στους Δήμους είναι ότι αυτοί δεν αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος και δεν προχωρούν στην εκπόνηση Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (Γ.Π.Σ.) για να βάλουν μία τάξη στο χώρο τους. Οι απαξιωτικές αναφορές του δημοσιεύματος για την εκπόνηση ενός τέτοιου σχεδίου από το Δήμο Πάρου μόνο απορία και ερωτηματικά προκαλούν.
7. Το ενδεχόμενο να τεθεί σε δημοψήφισμα το περιεχόμενο του Γ.Π.Σ. του νησιού στηρίζεται στην αντίληψή μας ότι αυτό πρέπει να γίνει κτήμα όσο το δυνατόν περισσότερων συμπολιτών μας. Θα ήταν σωστό αυτό που αναφέρει ο συντάκτης σας εάν του είχαμε εκμυστηρευτεί ότι παρά το 68% που πήραμε πριν από δέκα μήνες (και όχι πριν από δύο χρόνια), πρόθεσή μας ήταν να θέσουμε σε δημοψήφισμα το εάν θα εκπονήσουμε ή όχι Γ.Π.Σ. Εμείς όμως εάν θέσουμε σε δημοψήφισμα κάτι αυτό θα είναι το περιεχόμενο του Γ.Π.Σ. και όχι το εάν θα το εκπονήσουμε.
8. Γράφει ο συντάκτης σας: «Η Εισαγγελία της Σύρου θεωρεί ότι για την κατάσταση αυτή εκτός από την Πολεοδομία της Νάξου ….τεράστιες ευθύνες έχουν και οι τοπικοί συμβολαιογράφοι». Γιατί άραγε η Εισαγγελία, όπως ο ίδιος γράφει, δεν αναφέρεται σε ευθύνες του Δήμου; Προφανώς δεν αναφέρεται, γιατί δεν υπάρχουν.
9. Μας προκάλεσε τεράστια κατάπληξη ότι ενώ εμείς οι ίδιοι τον ενημερώσαμε για το μεγάλο πρόβλημα της διάσπασης των όγκων και των οριζόντιων ιδιοκτησιών που δημιουργούν μέγα πρόβλημα υπερδόμησης, εκείνος αποσιώπησε από το κείμενό του ότι ο Δήμος της Πάρου πρώτος, από το 2005, ανέδειξε το θέμα και έχει ζητήσει από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. την τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας (επισυναπτόμενο 3).
10. Όσον αφορά το συγκρότημα που κατασκευάζεται στο Πίσω Λιβάδι, δίπλα στο σπίτι του προπάππου του όπως ο ίδιος ο συντάκτης σας αναφέρει, είναι απορίας άξιο γιατί στην περιγραφή των σταδίων οικοδόμησης δεν βρήκε να γράψει το παραμικρό που να αποδεικνύει εμπλοκή του Δήμου της Πάρου; Επίσης, απορίας άξιο είναι γιατί αποσιωπά ότι ο Δήμος της Πάρου από τις 2 Μαρτίου 2007 κατήγγειλε στην Πολεοδομία το θέμα στο οποίο αναφέρεται; (επισυναπτόμενο 4).
11. Γιατί αποσιωπά ότι το συγκεκριμένο συγκρότημα παρά το ότι ανεγείρεται εντός οικισμού όχι μόνον δεν έχει πάρει 54 ρολόγια νερού που «παρήγγειλε» αλλά δεν έχει πάρει ούτε καν εργοταξιακό νερό για την ανέγερσή του, που έχει ξεκινήσει από το 2006; (επισυνάπτεται σχετική βεβαίωση με αρ. 1854)

Αξιότιμε κύριε Διευθυντή,
με τη βεβαιότητα ότι θα φιλοξενήσετε την επιστολή μου στο φύλλο της Κυριακής 12 Αυγούστου σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Με τιμή
Ιωάννης Ν. Ραγκούσης
Δήμαρχος Πάρου

Το ιστορικό

Το ιστορικό της περιοχής πήραμε από την Εφημερίδα Ελευθεροτυπία και προέκυψε από μελέτες και παρουσιάσεις του Π Κουμουνδούρου, αρχιτέκτονα της Τεχ. Υπηρ. Του Δήμου Ελληνικού.
1930-1951:. Ύστερα από ανασκαφές, η χερσόνησος του Αγ. Κοσμά χαρακτηρίζεται αρχαιολογικός χώρος μετά την ανακάλυψη ημιβυθισμένου πρωτοελλαδικού οικισμού.
1959: Παραχωρείται η παραλία στην Γεν. Γραμ. Αθλητισμού για να δημιουργηθεί το Αθλητικό Κέντρο Αγ. Κοσμά.
1970: Ξεκινούν τα μπαζώματα, δήθεν για να κατασκευασθεί λιμενοβραχίονας και εγκαταστάσεις κωπηλατοδρομίου. Τον αθλητισμό ακολουθεί ο «πολιτισμός»των νυχτερινών κέντρων.
1991: Ο Οργανισμός Αθήνας ξεκινά διαδικασίες για χωροθέτηση λιμένα – μαρίνας.
1998: Νέα πρόταση για δημιουργία «ολυμπιακού» νησιού πάνω στους υφάλους που βρίσκονται κοντά στην ακτή.
2002: Με τις ολυμπιακές προθεσμίες να πιέζουν, παραχωρείται η μισή παραλία Ελληνικού για το Ολυμπιακό Κέντρο ιστιοπλοΐας και ξεκινούν τα έργα. 2005: Μεταολυμπιακά με νόμο αυξάνεται η συνολική επιτρεπόμενη δόμηση από 33.000τ, στα 62.000τ,μ.
2007: Ολοκληρώνεται ο διαγωνισμός και ο χώρος παραχωρείται στην εταιρεία Σείριος για 45 χρόνια με δυνατότητα παράτασης. Τα Ολυμπιακά Ακίνητα πανηγυρίζουν που θα εισπράξει το Δημόσιο από ενοίκια 800 εκ. ευρώ.
Σημείωση: Θα τα εισπράξει τα 800 εκ. από την Σείριος και τον επιχειρηματία Π. Πανούση; Υπάρχουν σε εκκρεμότητα κατηγορίες για απάτες με χρηματιστηριακές φούσκες, όπου έκλαψε η Ελλάδα όλη τις οικονομίες της!!!
Γ.Π.

Διευθύνσεις για την αποστολή μηνυμάτων συμπαράστασης:
Bob McEllrath, ILWU International PresidentFax: (415) 775-1302Email: robert.mcellrath@ilwu.org
Melvin Mackay, ILWU Local 10 (Bay Area) PresidentFax: (415) 441-0610Email: melmackay@aol.com
Mike Mitre, ILWU Local 13 (L.A./Long Beach) PresidentFax: (310) 830-5587Email: worldports@earthlink.net Jeff Smith, ILWU Local 8 (Portland) PresidentFax: (503) 224-9311Email: ilwu8@comcast.net
Conrad Spell, ILWU Local 23 (Tacoma) PresidentFax: (253) 383-5612Email: local23@callatg.com
Herald Ugles, ILWU Local 19 (Seattle) PresidentFax: (206) 623-8136Email: ilwulocal19@qwest.net
Jack Heyman, Clarence Thomas, ILWU Local 10jackheyman@comcast.netthomas-clarence@sbcglobal.net

H Γυναίκα της Zάκυθος

Από το «H Γυναίκα της Zάκυθος. Mία νέα ανάγνωση της πρώτης μορφής παρουσιασμένη από τον Γ. Π. Σαββίδη», Περίπλους, Γ΄ 10, Άνοιξη-Kαλοκαίρι 1986.

ΚΕΦ. 1
1. Εγώ, Διονύσιος Ιερομόναχος, εγκάτοικος στο ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου, για να περιγράψω ό,τι στοχάζουμαι, λέγω:
2. Ότι εγύριζα από το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου, όπου είχα πάει για να μιλήσω με ένα καλόγερο για κάτι υπόθεσες ψυχικές,
3. και ήταν η ώρα οπού θολώνουνε τα νερά, και είχα φθάσει στα Τρία Πηγάδια, και ήταν εκεί τριγύρου η γη όλο νερά, γιατί πάνε οι γυναίκες και συχνοβγάνουνε.
4. Εσταμάτησα σε ένα από τα Τρία Πηγάδια, και απιθώνοντας τα χέρια μου στο φιλιατρό του πηγαδιού, έσκυψα να ιδώ αν ήτουν πολύ νερό·
5. και το είδα σκεδόν γιομάτο, και είπα: Δόξα σοι ο Θεός·
6. γλυκιά η δροσιά που στέρνει για τα σπλάχνα του ανθρώπου το καλοκαίρι, μεγάλα τα έργα Του, και μεγάλη η αφχαριστία του ανθρώπου.
7. Και οι δίκαιοι κατά την Θεία Γραφή πόσοι είναι; Και συλλογίζοντας αυτό, επέσανε τα μάτια μου στα χέρια μου οπού ήτανε απιθωμένα στο φιλιατρό.
8. Και θέλοντας να μετρήσω με τα δάχτυλα τους δίκαιους, ασήκωσα από το φιλιατρό το χέρι μου το ζερβί, και κοιτώντας τα δάχτυλα του δεξιού είπα: Τάχα να είναι πολλά;
9. Και αρχίνησα και εσύγκρενα τον αριθμό των δικαίων οπού εγνώριζα, με αυτά τα πέντε δάχτυλα, και βρίσκοντας πως ετούτα επερισσεύανε, ελιγόστεψα το δάχτυλο το λιανό, κρύβοντάς το ανάμεσα στο φιλιατρό και στην απαλάμη μου·
10. και έστεκα και εθεωρούσα τα τέσσερα δάχτυλα για πολληώρα, και αιστάνθηκα μεγάλη λαχτάρα, γιατί είδα πως ήμουνα στενεμένος να λιγοστέψω, και κοντά στο λιανό μου δάχτυλο έβαλα το σιμοτινό του στην ίδια θέση.
11. Εμνέσκανε το λοιπόν αποκάτου από τα μάτια μου τα τρία δάχτυλα μοναχά, και τα εχτυπούσα ανήσυχα απάνου στο φιλιατρό, για να βοηθήσω το νου μου να εύρει κάνε τρεις δίκαιους.
12. Αλλά επειδή αρχινήσανε τα σωθικά μου να τρέμουνε σαν τη θάλασσα που δεν ησυχάζει ποτέ,
13. ασήκωσα τα τρία μου έρμα, και έκαμα το σταυρό μου.
14. Έπειτα, θέλοντας να αριθμήσω τους άδικους, έχωσα το ένα χέρι μες στην τζέπη του ράσου μου, και το άλλο ανάμεσα στο ζωνάρι μου, γιατί εκατάλαβα, αλίμονον!, πως τα δάχτυλα δεν εχρειαζόντανε ολότελα.
15. Και [ο] νους μου εζαλίστηκε από το μεγάλον αριθμό· όμως με παρηγορούσε το να βλέπω πως καθένας κάτι καλό είχε απάνου του.
16. Και μου ήρθε στο νου μου περσότερο από όλους αυτούς η Γυναίκα της Ζάκυθος, η οποία πολεμάει να βλάφτει τους άλλους με τη γλώσσα και με τα έργατα·
17. και γυρεύοντας να ιδώ εάν μέσα σε αυτή την ψυχή, εις την οποίαν αναβράζει η κακία του Σατανά, αν έπεσε ποτέ η απεθύμια του παραμικρού καλού,
18. έπειτα που εστάθηκα να συλλογιστώ καλά, ύψωσα το κεφάλι μου και τα χέρια μου στον ουρανό και εφώναξα: Θε' μου, καταλαβαίνω πως γυρεύω ένα κλωνί αλάτι μες στο θερμό.
19. Και είδα πως ελάμπανε αποπάνου μου όλα τ' άστρα, και εξάνοιξα την Αλετροπόδα οπού με ευφραίνει πολύ.
20. Και εβιάστηκα να κινήσω για το ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου γιατί είδα πως εχασομέρησα. Και ήθελα να φθάσω για να περιγράψω τη Γυναίκα της Ζάκυθος.
21. Και ιδού καμία δωδεκαρία ψωρόσκυλα που ηθέλανε να μου εμποδίσουνε το δρόμο.
22. Και μη θέλοντας εγώ να τα κλωτζοβολήσω, για να μην εγγίξω την ψώρα και τα αίματα πού 'χανε, εστοχαστήκανε πως τα σκιάζουμαι,
23. και ήρθανε βαβίζοντας σιμότερά μου· όμως εγώ εκαμώθηκα πως σκύφτω να πάρω πέτρα
24. και έφυγαν όλα και εξεθύμαιναν τα κακορίζικα ψωριασμένα τη λύσσα τους, το ένα δαγκώνοντας το άλλο.
25. Αλλά ένας οπού εδιαφέντευε κάποια από τα ψωρόσκυλα, επήρε και αυτός μία πέτρα
26. και βάνοντας ο άθεος για σημάδι το κεφάλι εμέ του Διονύσιου του Ιερομόναχου, δεν το πίτυχε· γιατί από τη βία τη μεγάλη με την οποίαν ετίναξε την πέτρα, εστραβοπάτησε, και έπεσε.
27. Έτζι εγώ έφθασα στο κελί του Αγίου Λύπιου παρηγορημένος από τες μυρωδίες του κάμπου, από τα γλυκότρεχα νερά, και από τον αστρόβολον ουρανό, ο οποίος εφαινότουνα αποπάνου από το κεφάλι μου μία Ανάσταση.


ΚΕΦ. 2
1. Το λοιπόν, το κορμί της γυναικός, ήτανε μικρό και παρμένο.
2. Και το στήθος σκεδόν πάντα σημαδεμένο από τες αβδέλες που έβανε για να ρουφήξουν το τηχτικό, και αποκάτου εκρεμόντανε δυο βυζιά ωσάν καπνοσακούλες.
3. Και αυτό το μικρό κορμί επερπατούσε γοργότατα, και οι αρμοί της εφαινόντανε ξεκλείδωτοι.
4. Είχε το μούτρο της τη μορφή του καλαποδιού, και έβλεπες ένα μεγάλο μάκρο, αν εκοίταζες από την άκρη του πηγουνιού ώς την άκρη του κεφαλιού,
5. εις την οποία ήτανε μία πλεξίδα στρογγυλοδεμένη, και αποπάνου ένα χτένι θεόρατο.
6. Και όποιος ήθελε σιμώσει την πιθαμή για να μετρήσει τη γυναίκα, ήθελ' έβρει το τέταρτο του κορμιού στο κεφάλι.
7. Και το μάγουλό της εξερνούσε πάντα σάγριο, πότε ζωντανό και πότε πονιδιασμένο και μαραμένο.
8. Και άνοιγε κάθε λίγο ένα μεγάλο στόμα για ν' αναγελάσει τους άλλους, και έδειχνε τα κάτου δόντια τα μπροστινά μικρά και σάπια που εσμίγανε με τα απάνου πού 'τανε λευκότατα και μακρία.
9. Και μ' όλον πού 'τανε νια, οι μηλίγγοι και το μέτωπο, και τα φρύδια, και η κατεβασία της μύτης γεροντίστικα.
10. Πάντα γεροντίστικα, όμως ξεχωριστά όταν ακουμπούσε το κεφάλι της εις το γρόθο το δεξί μελετώντας την πονηρία.
11. Και αυτή η θωριά η γεροντίστικη ήτανε ζωντανεμένη από δυο μάτια λαμπρά και ολόμαυρα, και το ένα ήτανε ολίγο αλληθώρικο.
12. Και εστριφογυρίζανε εδώ και εκεί γυρεύοντας το κακό, και το βρίσκανε και όπου δεν ήτουν.
13. Και μες στα μάτια της άστραφτε ένα κάποιον τι που σ' έκανε να στοχαστείς, ότι η τρελάδα ή είναι λίγο που την άφησε ή κοντεύει να την τρικυμίσει.
14. Και τούτη ήταν η κατοικιά της ψυχής της της πονηρής και της αμαρτωλής.
15. Και εφανέρωνε την πονηρία και μιλώντας και σιωπώντας.
16. Και όταν εμιλούσε κρυφά για να βλάψει τη φήμη του ανθρώπου, έμοιαζε η φωνή της με το ψιθύρισμα του ψαθιού πατημένο από το πόδι του κλέφτη.
18. Και όταν εμίλειε δυνατά εφαινότουνα η φωνή της, εκείνη οπού κάνουν οι άνθρωποι για να αναγελάσουν τους άλλους.
19. Και μ' όλον τούτο, όταν ήτουν μοναχή επήγαινε στον καθρέφτη και κοιτώντας εγέλουνε και έκλαιε.
20. Και εθάρρειε πως είναι η ωραιότερη απ' όσες είναι στα Εφτάνησα.
21. Και ήταν για να χωρίζει ανδρόγενα και αδέλφια, επιδέξια σαν το Χάρο.
22. Και όταν έβλεπε στον ύπνο της το ωραίο κορμί της αδελφής της, εξύπναε τρομασμένη.
23. Ο φθόνος, το μίσος, η υποψία, η ψευτιά, της ετραβούσανε πάντα τα σωθικά,
24. σαν τα βρωμόπαιδα της γειτονιάς, τα βλέπεις ξεντερολοϊσμένα και λερωμένα, να σημαίνουν τα σήμαντρα του πανηγυριού, και βουρλίζουν τον κόσμο.

Εδώ σταματάει, κάπως απότομα, το δεύτερο κεφάλαιο, αφήνοντας έξι σελίδες άγραφες.
Το επόμενο κεφάλαιο, ο Σολωμός το είχε αριθμήσει ― συμβατικά, λέει ο Πολίτης ― πρώτα 18ο και αργότερα 20ό. Ένα είναι βέβαιο: αρχικά, το κεφάλαιο που θα διαβάσουμε τώρα, περιλάμβανε 50 παραγράφους, τις οποίες κατόπι ο Σολωμός υποδιαίρεσε σε 11 + 38 παραγράφους, δημιουργώντας έτσι δύο ανισομεγέθη κεφάλαια.


ΚΕΦ. [3]
1. Και εσυνέβηκε αυτές τες ημέρες, οπού οι Τούρκοι επολιορκούσαν το Μισολόγγι, και σκεδόν ολημέρα και συχνά και τη νύχτα έτρεμε η Ζάκυθο από το κανόνισμα το πολύ·
2. και πολλές γυναίκες Μισολογγίτισες επερπατούσαν τριγύρω γυρεύοντας για τους άνδρες τους, για τα παιδιά τους, για τ' αδέλφια τους, που επολεμούσανε.
3. Στην αρχή εντρεπόντανε νά 'βγουνε και επροσμένανε να βραδιάσει για ν' απλώσουν το χέρι, επειδή δεν ήτανε μαθημένες.
4. Και είχανε δούλους και γίδια, και πρόβατα και βόιδια πολλά.
5. Ακολούθως εβιαζόντανε και εσυχνοτηράζανε από το παρεθύρι τον ήλιο πότε να βασιλέψει για νά 'βγουνε.
6. Αλλά όταν επερισσέψανε οι χρείες, εχάσανε την ντροπή, ετρέχανε ολημερνίς.
7. Και όταν εκουραζόντανε, εκαθόντανε στ' ακρογιάλι, και συχνά ασηκώνανε το κεφάλι ν' ακούσουνε, γιατί εφοβόντανε μη πέσει το Μισολόγγι.
8. Και τες έβλεπε ο κόσμος να τρέχουνε τα τρίστρατα, τα σταυροδρόμια, τα σπίτια, τα ανώγεια και τα χαμώγεια, τες εκκλησίες, τα ξωκλήσια, γυρεύοντας.
9. Και ελαβαίνανε χρήματα, πανιά για τους λαβωμένους,
10. και δεν τους έλεγε κανένας το όχι, γιατί οι ρώτησες των γυναικών ήτανε τες περσότερες φορές συντροφευμένες από τες κανονιές του Μισολογγιού, και η γη έτρεμε αποκάτου από τα πόδια μας.
11. Και οι πλέον πάνφτωχοι εβγάνανε το οβολάκι τους και το δίνανε και εκάνανε το σταυρό τους κοιτάζοντας κατά το Μισολόγγι και κλαίοντας.


ΚΕΦ. [4]
1. Ωστόσο η Γυναίκα της Ζάκυθος είχε στα γόνατα τη θεγατέρα της και επολέμαε να την καλοπιάσει, γιατί ήθελε νά μπει εκεί πού 'τανε το κρεβάτι, και η Γυναίκα δεν ήθελε.
2. Έβαλε, το λοιπόν, το ζουρλάδι τα μαλλιά της αποπίσω από τ' αυτιά, γιατί η ανησυχία τής τά 'χε πετάξει, και έλεγε φιλώντας τα μάτια της θυγατρός της:
3. «Μάτια μου, ψυχή μου, να γένεις καλή, να παντρευτείς, και να βγαίνουμε και να μπαίνουμε, και να διαβάζουμε τη Θεία Γραφή και τη Χαλιμά».
4. Και αφού την εχάιδεψε, και της φίλησε τα μάτια και τα χείλα, την άφησε απάνου στην καθίκλα λέοντάς της: «Να και ένα καθρεφτάκι, και κοιτάξου που εισ' όμορφη και μου μοιάζεις».
5. Και η κόρη, που δεν ήτανε μαθημένη με τα καλά, ησύχασε, και από τη χαρά της εδάκρυσε.
6. Και η Γυναίκα εκίνησε για να πάει εκεί που είναι το κρεβάτι, αλλά άκουσε μεγάλη ταραχή ποδιών, οπού πάντοτες αύξαινε.
7. Και εσταμάτησε κοιτάζοντας κατά την θύρα και φουσκώνοντας τα ρουθούνια της.
8. Και ιδού παρεσιάζονται ομπρός της οι γυναίκες του Μισολογγιού· εβάλανε το δεξί τους στα στήθια και επροσκυνήσανε· και εμείνανε σιωπηλές και ακίνητες.
9. «Και έτζι δα, πώς την κάνουμε; Θα παίξουμε; Τι ορίζετε, κυράδες; Εκάμετε ανεβαίνοντας τόση ταραχή με τα συρτοπάπουτζα, που λογιάζω πως ήρθετε να μου δώσετε πρoσταγές».
10. Και όλες εμείνανε σιωπηλές και ακίνητες· αλλά μία είπε: «Αμ' έχεις δίκιο, είσαι στην πατρίδα σου και στο σπίτι σου, και εμείς είμαστε ξένες και όλο σπρώξιμο θέλουμε».
11. Και ετότες η Γυναίκα της Ζάκυθος αποκρίθηκε: «Κυρά πολύξερη, όλα τα χάσετε, αλλά από εκείνο που ακούω η γλώσσα σάς έμεινε.
12. »Είμαι στην πατρίδα μου και στο σπίτι μου; Και η αφεντία σου, δεν ήσουνα στην πατρίδα σου και στο σπίτι σου;
13. »Και τι σας έλειπε, και τι κακό είδετε από τον Τούρκο;
14. »Δε σας άφηνε φαϊτά, δούλους, περιβόλια; και, δόξα σοι ο Θεός, είχετε περσότερα από εκείνα που έχω εγώ.
15. »Σας είπα εγώ ίσως, να χτυπήστε τον Τούρκο, που ερχόστενε τώρα σε με να μου γυρέψετε και να με βρίσετε;
16. »Ναίσκε! Εβγήκετε όξω να κάμετε παλικαρίες, και κάτι εκάμετε στην αρχή, γιατί επήρετε την Τουρκιά ξάφνου.
17. »Και ποιος εμπόρειε ποτέ του να υποφτεφτεί τέτοια προδοσία; Το θέλει ο Θεός; Δεν ανακατωνόστενε με δαύτον μέρα και νύχτα;
18. »Τόσο κάνει κ' εγώ να τρέξω μες στο ξημέρωμα με το μαχαίρι στο λαιμό του αντρός μου (που να τόνε πάρει ο διάολος).
19. »Και τώρα που βλέπετε πως πάνε τα πράματά σας κατά, θέλτε να πέσει το βάρος απάνου μου.
20. »Καλή, μα το ναι! Αύριο πέφτει το Μισολόγγι, βάνουνε σε τάξη την Ελλάδα τη ζουρλή οι βασιλιάδες, εις τους οποίους έχω όλες μου τες ελπίδες.
21. »Και όσοι μένουνε από τον ξελοθρεμό, έρχονται στη Ζάκυθο να τους θρέψουμε, και με την κοιλιά γιομάτη μας βρίζουνε».
22. Λέοντας, εσώπησε ολίγο, κοιτάζοντας μες στα μάτια τες γυναίκες του Μισολογγιού.
23. «Και έτζι ξέρω και μιλώ και εγώ, ναι ή όχι; Και τώρα δα, τι ακαρτερείτε; Εβρήκετε ίσως ευχαρίστηση να με ακούτε να μιλώ;
24. »Εσείς δεν έχετε άλλη δουλειά πάρα να ψωμoζητάτε· και, να πούμε την αλήθεια, στοχάζουμαι πως θε νά 'ναι μία θαράπαψη, για όποιον δεν ντρέπεται.
25. »Αλλά εγώ έχω δουλειά. Ακούστε; Έχω δουλειά».
26. Και φωνάζοντας τέτοια, δεν ήτανε πλέον το τριπίθαμο μπουρίκι, αλλά εφάνηκε σωστή.
27. Γιατί ασηκώθηκε με μεγάλο θυμό στην άκρη των ποδιών, και μόλις άγγισε το πάτωμα· και εγρύλωσε τα μάτια, και το άβλαφτο μάτι εφάνηκε αλληθώρικο, και το αλληθώρικό 'σιαξε.
28. Και όποιος την έβλεπε να ξανάρθει στην πρώτη της μορφή, έλεγε: Ο διάβολος ίσως την είχε αδράξει, αλλά εμετάνωσε και την άφησε, για το μίσος που έχει του κόσμoυ.
29. Και η θυγατέρα της κοιτάζοντάς την εφώναξε· και οι δούλοι εξαστοχήσαν την πείνα τους, και οι γυναίκες του Μισολογγιού εκατέβηκαν χώρις να κάμουνε ταραχή.
30. Ετότες, η Γυναίκα της Ζάκυθος, βάνοντας την απαλάμη απάνου στην καρδιά της, και αναστενάζοντας δυνατά, είπε:
31. «Θε' μου, πώς μου χτυπάει η καρδιά, που μου έπλασες τόσο καλή!
32. »Με συγχύσανε αυτές οι πόρνες! Όλες οι γυναίκες του κόσμου είναι πόρνες·
33. »αλλά εσύ, κόρη μου, δεν θε νά 'σαι πόρνη σαν την αδελφή μου και σαν τες άλλες γυναίκες του τόπου μoυ.
34. »Κάλλιο θάνατος! Και εσύ, μάτια μου, εσκιάχτηκες; έλα, στάσου ήσυχη, γιατί αν αναδευτείς από αυτή την καθίκλα, κράζω ευτύς οπίσω εκείνες τες στρίγγλες και σε τρώνε».
35. Και οι δούλοι είχαν πάγει στο μαγερίο, χωρίς να καρτερέσουν την προσταγή της Γυναικός, και εκεί άρχισαν να μιλούν για την πείνα τους.
36. Και η γυναίκα ετότες εμπήκε εκεί όπου ήτανε το κρεβάτι.
37. Και σε λίγο άκουσα το κρεβάτι να τρίξει πολύ· και ανάμεσα στο τρίξιμο εβγαίνανε λαχανιάσματα και γογγυσμοί,
38. καθώς κάνουν οι βαστάζοι, όταν οι κακορίζικοι έχουν βάρος εις την πλάτη τους ανυπόφορτο.
39. Και έφυγα από την πέτρα του σκανδάλου, εγώ Διονύσιος Ιερομόναχος, και ότι έβγαινα από τη θύρα του σπιτιού απάντηξα τον άνδρα της Γυναικός, οπού ανέβαινε.

Εδώ ο Σολωμός είχε αφήσει άγραφες δύο σελίδες.
Το επόμενο κεφάλαιο φαίνεται να τον βασάνισε περισσότερο από κάθε άλλο στην πρώτη μορφή. Ουσιαστικά, καθαρογραμμένες είναι μονάχα οι 4 πρώτες παράγραφοι -το υπόλοιπο κείμενο φαίνεται να ανήκει σε λίγο υστερότερη επεξεργασία, η οποία ωστόσο κατέληξε εν μέρει σε μια χωριστή καθαρογραμμένη σελίδα. Η δυσκολία προφανώς οφειλόταν κυρίως στον συμβατικά υπερφυσικό χαρακτήρα αυτού του κεφαλαίου, και πιθανώς στην επιθυμία του Σολωμού να σώσει κάτι από το πρώτο σχεδίασμα των «Ελεύθερων Πολιορκισμένων».


KEΦ. [5]
1. Και ακλούθησα τες γυναίκες του Μισολογγιού, οι οποίες εστρωθήκανε στ' ακρογιάλι, και εγώ ήμουνα αποπίσω από μία φράχτη και εκοίταζα.
2. Και κάθε μία έβαλε το χέρι και έβγαλε ό,τι και αν εμάζωξε, και εκάμανε ένα σωρό.
3. Και μία απ' αυτές, απλώνοντας το χέρι, και ψηλαφίζοντας το γιαλό: «Αδελφάδες», εφώναξε,
4. »ακούτε, αν έκαμε ποτέ τέτοιο σεισμό σαν και τώρα το Μισολόγγι: ίσως νικάει, ίσως πέφτει».
...........................................................................................................................................
Και εκίνησα για να φύγω και είδα αποπίσω από την εκκλησία (ιδές πώς τη λένε) μία γριούλα όπου είχε στήσει ανάμεσα στα χόρτα μικρά κεράκια, και έκαιε λιβάνι, και τα κεράκια στην πρασινάδα ελάμπανε και το λιβάνι ανέβαινε ― και ασήκωνε τα ξερόχερα παίρνοντας από το λιβάνι, και κλαίοντας και αναδεύοντας το ξεδοντιασμένο στόμα επαρακάλειε. Και εγώ
...........................................................................................................................................
Ετότες εταραχτήκανε τα σωθικά μου, και έλεγα πως ήρθε ώρα να ξεψυχήσω. Και ευρέθηκα σε σκοτεινό τόπο και βροντερό, που εσκιρτούσε σαν κλωνί στάρι στο μύλο που αλέθει ογλήγορα, ωσάν το χόχλο στο νερό που αναβράζει. Ετότες εκατάλαβα πως εκείνο ήτανε το Μισολόγγι. Αλλά δεν έβλεπα μήτε το κάστρο, μήτε το στρατόπεδο, μήτε τη λίμνη, μήτε τη θάλασσα, μήτε τη γη που επάτουνα, μήτε τον ουρανό. Πολιορκισμένους και πολιορκούμενους [sic] και όλα τα έργα τους και όλα τα πάντα, τα εκατασκέπαζε μαυρίλα και πίσσα γιομάτη λάμψη, βροντή, και αστροπελέκι. Και ύψωσα τα χέρια μου και τα μάτια μου να κάμω δέηση. Και ιδού μες στην καπνίλα μία μεγάλη γυναίκα με φόρεμα μαύρο σαν του λαγού το αίμα, όπου η σπίθα έγγιζε και εσβενότουνα. Και με φωνή που εφαινότουνα πως νικάει την ταραχή του πολέμου, άρχισε:

Το χάραμα επήρα
του ήλιου το δρόμο
κρεμώντας τη λύρα
τη δίκαιη στον ώμο.
Κι απ' όπου χαράζει
ώς όπου βυθά κ.τ.λ.
...........................................................................................................................................
Και ότι είχε αποτελειωμένα τα λόγια της η θεά, οι δικοί μας εκάνανε φοβερές φωνές για τη νίκη που εκάνανε. Και οι δικοί μας και όλα μού εγίναν άφαντα, και τα σωθικά μου πάλι φοβερά εταραχτήκανε, και μου φάνηκε πως εκουφάθηκα και εστραβώθηκα ― Και σε λίγο είδα ομπρός μου τη γριούλα, και τα κεράκια ήταν λιωμένα και εμείνανε τα στερνά λιώματα στα χορτάρια, και το λιβάνι τελειωμένο. Και η γριούλα οπού μου έλεγε: «Δόξα σοι ο Θεός, ιερομόναχε, έλεα πως κάτι σού 'ρθε. Σέ 'κραζα, σε κούνεια, και δεν άκουγες τίποτες, και τα μάτια σου εσταμάτηζαν στον αέρα, ενώ τώρα στα στερνά η γης εσκιρτούσε σαν το χόχλο στο νερό που αναβράζει ― τώρα ότι έπαψε, που ετελειώσανε τα κεράκια και το λιβάνι. Λες οι δικοί μας να εκερδέσανε;». Και εκίνησα με το Χάρο μες στην καρδιά μου να φύγω. Και η γριούλα, έπειτα που [μου] φίλησε το χέρι, κάνοντας μία μετάνοια, είπε: «Και τι παγωμένο πού 'ναι το χέρι σου».


ΚΕΦ. [6]
1. Και εκοίταξα τριγύρου, και δεν έβλεπα τίποτες, και είπα:
2. Ο Κύριος δεν θέλει να ιδώ άλλο, και γυρίζοντας το πρόσωπο όπου ήταν οι πλάτες μου εκίνησα για να πάω στον Άι Λύπιο.
3. Αλλά άκουσα να τρέμει η γη αποκάτου από τα πόδια μου, και πλήθος αστραπές εγιόμοζαν τον αέρα, πάντα αυξαίνοντας τη γοργότητα και τη λάμψη,
4. τόσο που έσπρωξα ομπρός τα χέρια μου καθώς κάνει ο άνθρωπος οπού δεν έχει το φως του.
5. Και εβρέθηκα οπίσω από ένα καθρέφτη, ανάμεσα σ' αυτόνε και στον τοίχο· και ο καθρέφτης είχε τον ψήλο της κάμερας.
6. Και μία φωνή δυνατή και ογλήγορη μου εβάρεσε στο δεξί μου αυτί, λέγοντας:
7. «Ω Διονύσιε lερομόναχε, τα μέλλοντα θε να γίνει τώρα για σε παρόν· ακαρτέρει και βλέπεις εκδίκησην του Θεού».
8. Και μία άλλη φωνή, ομοίως λεπτή, μου εμουρμούρισε στο ζερβί μου αυτί τα ίδια λόγια, τραυλίζοντας.
9. Και αυτήν [η] δεύτερη φωνή ήτανε ενού γέρου που εγνώρισα, όμως εθαύμαξα γιατί ήταν η πρώτη φορά που άκουα την ψυχή του ανθρώπου να τραυλίζει.
10. Και εκοίταξα ανάερα για να ξανοίξω πούθεν εβγαίνανε αυτές οι φωνές, και δεν είδα παρά τους δυο χοντρούς και μακριούς πέρονους που εβγαίνανε από τον τοίχο, στους οποίους ακουμπούσε ο καθρέφτης δεμένος από τη μέση.
11. Και μη ξανοίγοντας τίποτες, αναστέναξα βαθιά, και καθώς κάνει ο άνθρωπος οπού βρίσκεται γελασμένος, αγρίκησα μυρωδιά από λείψανο,
12. και εβγήκα απόκει, και εκοίταξα, τριγύρου και είδα:
13. Είδα αντίκρυ από τον καθρέφτη, στην άκρη της κάμερας, ένα κρεβάτι· και εφαινότουνα πως δεν ήτουνα μέσα τίποτες, και απάνου πολύ μύγα κουλουμωτή.
14. Και απάνου στο προσκέφαλο είδα σα μία κεφαλή ακίνητη e mince σαν εκείνες που κάνουνε στα χέρια τους και στα στήθια τους οι πελαγίσοι με το βελόνι.
15. Και είπα μέσα μου: ο Κύριος μού έστειλε ετούτη τη θέα, για σύμβολο σκοτεινό της θέλησής του.
16. Για τούτο εγώ, παρακαλώντας θερμά τον Κύριον να καταδεχτεί να με βοηθήσει για να καταλάβω αυτό το σύμβολο, εσίμωσα το κρεβάτι.
17. Και ανανοήθηκα πως κάτι αναδεύτηκε μες στα σεντόνια που ήτανε λερωμένα, ξεντερολοϊσμένα και αιματωμένα.
18. Και κοιτάζοντας καλύτερα στην εικόνα του προσκέφαλου, εταραχτήκανε τα σωθικά μου, γιατί από ένα κίνημα που έκαμε με το στόμα εγνώρισα τη Γυναίκα της Ζάκυθος που εκοιμότουνα σκεπασμένη από το σεντόνι ώς το λαιμό, όλη φθαρμένη από το τηχτικό.


ΚΕΦ. [7]
1. Αλλά εκαλοκοίταξα εκείνον τον ύπνο, και εκατάλαβα που ήθελε βαστάξει λίγο, για να δώσει τόπο του αλλουνού, πού 'ναι χώρις ονείρατα.
2. Και επειδή εκεί μέσα δεν ήτανε ούτε φίλος, ούτε δικός, ούτε γιατρός, ούτε πνεματικός, εγώ, Διονύσιος Ιερομόναχος, έσκυψα, και με τα καλά τής έλεγα να ξαγορευτεί.
3. Και αυτή εμισάνοιξε το στόμα της και έδειξε τα δόντια της, ακλουθώντας να κοιμάται.
4. Και ιδού η πρώτη φωνή, η αγνώριστη, που μού 'πε στο δεξί αυτί: «Η δύστυχη θρέφει πάντα στο νου της φούρκες, φυλακές, και Τούρκους που νικάνε και Γραικούς οπού σφάζονται.
5. »Τούτη τη στιγμή ένα βλέπει στον ύπνο της, το πράγμα που πάντοτες απεθύμουνε: ήγουν την αδελφή της που διακονεύει και για τούτο την είδες τώρα που εχαμογέλασε».
6. Και η δεύτερη φωνή, που εγνώριζα, εξαναείπε τα ίδια λόγια τραυλίζοντας, και κάνοντας ένα σωρό όρκους καθώς εσυνηθούσε:
7. «Αλήθεια μα-μα-μαααα την Παναγία, α-α-α-αλήθεια μ-μ-μ-μα τον Άι Νικόλα, αλ-λ-λ-λήθεια, μααααα τον Άι Σπυρίδωνα, αλήθεια μα τ' αγνάχραρα-χραχρα-γράχναντα μυστήρια του Θεού».
8. Ξάφνου η Γυναίκα έβγαλε το χέρι από το σεντόνι και εχτύπησε, και οι μύγες ασηκωθήκανε.
9. Και ανάμεσα στη βουή οπού εκάνανε, άκουσα τη φωνή της Γυναικός, οπού εφώναζε: «Όξω, πόρνη, από 'δω· δε σου δίνω μήτε ένα ψίχαλο!»
10. Και ετίναξε το χέρι όξω από το κρεβάτι σα για να διώξει μακρία την αδελφή της που της φαινότουνα πως ήλθε να διακονέψει.
11. Και εξεσκεπάστηκε σκεδόν όλη, και εφάνηκε ένα ψοφογάτζουλο που ήτανε σκεπασμένο από την κροπιά, και έρχεται ένας ανεμοστρούφουλας, και το ξεσκεπάζει.
12. Αλλά σπρώχνοντας το χέρι της όξω από το κρεβάτι για να διώξει την αδελφή της, εχτύπησε σε μια κάσα πεθαμένου, που εβρέθηκε εκεί ξάφνου, και εκόπηκε το όνειρο της αμαρτωλής.
13. Και άνοιξε τα μάτια της· και βλέποντας την κάσα ανατρίχιασε, γιατί εσκιάχτηκε μη τη βάλανε εκεί στοχάζοντάς τηνε πεθαμένη.
14. Και ετοιμαζότουνα να φωνάξει δυνατά για να δείξει πως δεν επέθανε, αλλά ιδού προβαίνει από την κάσα μια κεφαλή γυναίκεια φθαρμένη και αυτή από το τηχτικό, που αγκαλά και πλέον ηλικιωμένη, πολύ της έμοιαζε.
15. Τραβιέται, πηδάει στη ζερβιά του κρεβατιού, αλλά εχτύπησε τη μούρη της σε μίαν άλλη κάσα και όξω από αυτή ένα κεφάλι γέρου, και ήτανε ο γέρος που εγνώριζα.
16. Και έτζι εγνώρισα ότι έμελλε της Γυναικός βρεθεί, πριν ξεψυχήσει, ανάμεσα στον πατέρα της και στη μάνα της.
17. Και έφριξα και έστριψα στην αντίκρυ μερία το πρόσωπό μου, και εξανάσανε το μάτι μου στον καθρέφτη, ο οποίος δεν έδειχνε παρά τη Γυναίκα μοναχή.
18. Γιατί τα σώματα των άλλων δυο ησυχάσανε στο μνήμα τους, από τα οποία θα πεταχτούν όταν βαρέσει η Σάλπιγγα.
19. Μαζί μ' εμέ το Διονύσιο τον Ιερομόναχο, μαζί με τη Γυναίκα της Ζάκυθος, μαζί με όλα τα τέκνα του Αδάμ στη μεγάλη κοιλάδα του Ιωσαφάθ.
20. Και άρχισα να συλλογιστώ απάνου στη δικαιοσύνη του Θεού, που θε νά 'ναι αυτή την ημέρα φανούσιμη· και το μάτι (προσηλωμένο στον καθρέφτη) εσυγχίστηκε από το λογισμό.
21. Αλλά ακολούθως ο λογισμός εσυγχίστηκε από το μάτι.
22. Επειδή, στριφογυρίζοντας εγώ έπειτα τα μάτια εδώ και εκεί, καθώς κάνει ο άνθρωπος που συλλογίζεται πράμα δύσκολο που πολεμάει να καταλάβει,
23. είδα από την κλειδωνότρουπα, που κάτι εμπόδιζε το φως· και εβάστουνε πολληώρα και έπειτα εξαναφαινότουνα,
24. και ακουότουνα ακολούθως ένα μουρμουρητό στην άλλη κάμερα· και δεν εκαταλάβαινα τίποτες· και εξανακοίταξα στο μέρος della νisiοne.
25. Και ήτανε μεγάλη σιωπή, και δεν άκουες να βουίζει μήτε μια μύγα από τόσο πλήθος· γιατί ήτανε όλες μαζωμένες εις τον καθρέφτη,
26. ο οποίος εις πολλά μέρη επαράσταινε το χρώμα del νelο που το βάνουνε όταν λείπει για πάντα κανένας από τη φαμελιά.

Εδώ ακολουθεί άλλο ένα προβληματικό κεφάλαιο. Αρχικά ο Σολωμός είχε καθαρογράψει μονάχα τις δύο πρώτες παραγράφους και είχε αφήσει κενή την υπόλοιπη σελίδα ― ωστόσο, στην επόμενη σελίδα συνεχίζει, μάλλον χωρίς ουσιώδες χάσμα με τα προηγούμενα, αλλά χωρίς να αριθμεί τις παραγράφους. Οπωσδήποτε, τούτο είναι το πιο σύντομο από όλα τα κεφαλαία της πρώτης μoρφής.


ΚEΦ. [8]
1. Αλλά η μάνα της, χωρίς να κοιτάξει κατά την θύρα, χωρίς να κοιτάξει τη θεγατέρα της, χωρίς να κοιτάξει κανέναν, αρχίνησε:
2. «Ετούτη τη στιγμή το μάτι και το αυτί του παιδιού σου σε παραμονεύει από την κλειδωνότρουπα, και σε απομακραίνει γιατί σκιάζεται το κακό σου· και έτζι έκαμε[ς] και εσύ μ' εμέ.
...........................................................................................................................................
[3] «Για τούτο σόδωσα την κατάρα μου εις την πίκρα της ψυχής μου, όταν ασήμαιναν όλες οι εκκλησίες την ημέρα του Πάσχα,
[4] »σ' την ξανάδωσα μία ώρα πριν ξεψυχήσω, και τώρα σ' την ξαναδίνω, κακό και ανάποδο θηλυκό,
[5] »και η τρίδιπλη κατάρα θέλει είναι αληθινή και ενεργητική στο κορμί σου και στην ψυχή σου, καθώς είναι αληθινά και ενεργητικά στον φαινούμενο και στον αόρατο κόσμο τα τρία προσώπατα της Αγίας Τριάδας».
[6] Έτζι λέοντας έβγαλε ένα ζωνάρι που ήτανε του ανδρός της, το χουχούλισε τρεις φορές και το πέταξε μες στα μούτρα της.
[7] Ετότε ο γέρος ανακατώθηκε μες στην κάσα του, ασήκωσε το δάχτυλο κατά τη θεγατέρα του και ετραύλισε την κατάρα του.

«Kεφάλαιον ύστερον» ονόμασε εξαρχής ο Σολωμός το τελευταίο κεφάλαιο που θα διαβάσουμε εδώ. Αργότερα πρόσθεσε άλλο ένα «Kεφάλαιον ύστερον» και ακόμη αργότερα σχεδίασε ένα περαιτέρω «capitοΙο uItimο». Όμως για μας, τώρα, «Η Γυναίκα της Ζάκυθος» τελειώνει ως εξής:


Kεφάλαιον ύστερον
1. Και ο πατέρας και η μάνα αναληφτήκανε. Και η Γυναίκα, μονάχα ετότες άκουσε δύναμη να μπορέσει να πεταχτεί,
2. και εχύθηκε πηδώντας ψηλά, σαν τ' άστρο το καλοκαίρι, που στον αέρα χύνεται δέκα οργιές άστρο.
3. Και εβρέθηκε στον καθρέφτη, στον οποίον εχτύπησε, και οι μύγες εφύγανε, και εβουίζανε στο πρόσωπό της.
4. Και αυτή, λογιάζοντας πως ήταν οι γονέοι της, που την αδράχνανε από το μούτρο, έτρεχε εδώ και εκεί
5. ανοιγοκλειώντας τη φούχτα κάτι νά 'βρει για διαφέντεψη, και ήβρηκε το ζωνάρι, και με κείνο άρχισε να χτυπάει,
6. και όσο εχτυπούσε, τόσο οι μύγες εβουίζανε, και τόσο αυτή εκατατρόμαζε, όσο που τέλος πάντων έχασε το νου της ολότελα.
7. Και τρέχοντας με το κοντό πουκάμισο, που είχε κάμει κοντό από τη φιλαργυρία της, έπαιξε το μάτι της στον καθρέφτη
8. και εσταμάτηξε, και δεν εγνώρισε τον εαυτό της, και άπλωσε το δάχτυλό της και αναγέλασε.
9. «Ω κορμί! Ω κορμί! Τι πουκάμισο; Ε! Καταλαβαίνω εγώ· και ποιος πονηρός μπορεί να μου κρύψει την πονηρία του; Εκείνο το πουκάμισο με κάνει να καταλάβω πως καμώνεται τρέλα για να 'ν' έτοιμο να κριματίσει.
10. »Αλλά ποιος νά 'ναι; Μα την αλήθεια, που της μοιάζει ολίγο: αα! εισ' εσύ, μπομπόκορμο, βρωμοπόρνη, μυγόχεσμα του σπιταλιού, τζίμπλα της γουρούνας, γαϊδούρα, κροπολόγα, σκατή!
11. »Να τέλος πάντων ό,τι σου επροφήτεψα· και οι χίλιοί σου ηγαπημένοι; Δεν σ' έμεινε μήτε δισκάρι να διακονεύεις με δαύτο.
12. »Είσαι στα χέρια μου· τι θέλεις να σου κάμω, ψυχικό; Τώρα σ' το κάνω. Να ιδώ α' σου μείνει φωνή να πεις πως είμαι μουρλή».
13. Έτζι λέοντας, έκαμε ένα γύρο και εβάλθηκε με μεγάλη λύσσα να χορεύει, και το πουκάμισο εβρισκότουνα στο πρόσωπό της.
14. Και στη ζέστα του χορού έκανε με το ζωνάρι μια θηλιά και ο χορός εβάσταξε όσο να κάμει τη θηλιά.
15. Και αφού την ετέλειωσε, είπε: «Ακλούθα με αποπίσω από τον καθρέφτη, να σου κάμω το ψυχικό.
16. »Γιατί έρχεται κάπου-κάπου ο γάιδαρος ο γιατρός, οπού θα σ' έχει και εκείνος, και του σκαρφίστηκε πως είμαι άρρωστη».
17. Και επήγε οπίσω από τον καθρέφτη, και την άκουα να κάνει μεγάλη ταραχή.
18. Και η ταραχή έπαψε και έκαμε ένα γέλιο μεγάλο που αντιβούισε η κάμερα, και με φωνή πνιμένη από την ευχαρίστηση είπε: «Να, μάτια μου, το ψυχικό».
19. Τότε έπεσα με τα γόνατα χάμου να κάμω δέηση για να την κάμει ο Κύριος να μην είναι έξω φρενών κάνε για το λίγο ακόμη πόχει να ζήσει.
20. Και τελειωμένη η δέηση, εκοίταξα χάμου οπίσω από τον καθρέφτη στοχάζοντάς τηνε λιγωμένη. Και δεν ήτον εκεί.
21. Και αιστάνθηκα το αίμα μου να τραβηχτεί από τα μάγουλά μου,
22. και έπεσε το κεφάλι απάνου στα στήθια μου, και είπα μέσα μου:
23. Ο Θεός ξέρει πού έφυγε η δύστυχη ενώ επαρακάλεια για αυτήν με τη θέρμη της ψυχής μου.
24. Και επέρασα πέρα, με το κεφάλι σκυφτό και στοχασμένο, να πάω να την εύρω.
25. Και άκουσα στο μέτωπο κάποιον τι που με χτύπησε,
26. και έπεσα ξαφνισμένος τ' ανάσκελα. Και είδα την Γυναίκα της Ζάκυθος που εκρεμότουνα και εκυμάτιζε.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ
1. Αγρολάμπος Μπάμπης (Εθνος)
2. Αθανασόπουλος Χρήστος (ΕΡΤ)
3. Ανανδρανιστάκης Γιώργος (Αυγή/Στο Κόκκινο)
4. Αναούνη Γεωργία (Ελεύθερος)
5. Αρβανιτάς Αλέκος (Ελ. Τύπος)
6. Αργυράκης Θανάσης (Ελεύθερος Τύπος)
7. Βιδάλη Νινέτα (ΣΚΑΪ)
8. Βολάκη Σταματίνα (Καθημερινή)
9. Βουλτσίδου Ελένη (Βήμα)
10. Γαβριλάκη Λιάνα (ΕΡΑ)
11. Γεωργίου Μαρία (ΕΡΑ)
12. Γιουκάκης Γιώργος (Εθνος/ΕΡΑ)
13. Γούλας Θεόδωρος (Πράσινη)
14. Δαμιανίδη Αννα (ΝΕΑ)
15. Δημητρίου Δημήτρης (Φως των Σπορ)
16. Διαμαντάκου Πόπη (ΝΕΑ)
17. Δουράκης Βαγγέλης (Alter)
18. Ζεμπίλας Ανδρέας (Mega)
19. Ζενετζιδάκης Κώστας (Φως των Σπορ)
20. Ζήρας Βασίλης (Καθημερινή/ΝΕΤ)
21. Καλαϊτζής Γιάννης (Ελευθεροτυπία)
22. Καλυμιώτης Σταμάτης (Espresso)
23. Καμπύλης Τάκης (Καθημερινή)
24. Καπάκος Σταύρος (Mega)
25. Καραγεώργος Βαγγέλης (Ελευθεροτυπία)
26. Κάσδαγλης Χριστόφορος (Ποντίκι)
27. Κατή Κατερίνα (Ελευθεροτυπία)
28. Κατσίμη Μαριλένα (ΝΕΤ)
29. Κατσορίδας Βαγγέλης (Εθνος)
30. Κιμπουρόπουλος Γιάννης (Kόσμος του Επενδυτή)
31. Κλάδης Γιάννης (Κανάλι 1)
32. Κλαυδιανού Μάγδα (Ελευθεροτυπία)
33. Κόκκινος Σάββας (Αθήνα 9.84/Ελ. Τύπος)
34. Κοκόσης Λάζαρος (Alter)
35. Κολοβού Ιωάννα (Βραδυνή)
36. Κόττη Αγγελική (Εθνος)
37. Κουντή Δήμητρα (ΣΚΑΪ)
38. Κούτρα Πέννυ (Εξπρές)
39. Κουτσελάκη Κατερίνα (City 99.5)
40. Κουφόπουλος Βασίλης (ΣΚΑΪ/SportDay)
41. Κοψίνη Χριστίνα (Καθημερινή)
42. Κυρίτσης Γιώργος (Αυγή/Athens Voice)
43. Λαγκαδινός Νίκος (συνταξιούχος)
44. Λαμπαδίτη Μαίρη (Mega)
45. Λαυράνος Γιάννης (Αθήνα 9.84)
46. Λοβέρδος Γιώργος (City 99.5)
47. Λυριτζής Βασίλης (ΝΕΤ)
48. Μανιάτης Σωτήρης (Ελευθεροτυπία)
49. Μανωλάκος Μίμης (συνταξιούχος)
50. Ματθαίος Ηλίας (Εθνος)
51. Ματθαίου Γιώργος (Πρώτο Θέμα)
52. Μέρμηγκας Γιώργος (Ελευθεροτυπία)
53. Μιχαλοπούλου Μπούλικα (Στο Κόκκινο)
54. Μιχόπουλος Θοδωρής (ΝΕΤ)
55. Μουλόπουλος Βασίλης (Βήμα)
56. Μπασκόζος Γιάννης (Εξπρές/Βήμα)
57. Μπεκιάρη Μαρίνα (ΝΕΤ)
58. Μπλούνας Θανάσης (ΕΡΑσπορ)
59. Μπουκάλας Παντελής (Καθημερινή)
60. Μπουκαούρη Ελένη (ΑΠΕ)
61. Νικολάου Χρίστα (Ξένιος)
62. Νικολόπουλος Σταμάτης (Ελευθεροτυπία)
63. Νταβανέλλος Αντώνης (ΑΠΕ)
64. Ντόβολος Μάκης (Ελεύθερος Τύπος)
65. Οικονομάκου Κατερίνα (Ελευθεροτυπία)
66. Παναγιώτου Λάμπρος (Star)
67. Παναγόπουλος Αργύρης (Χώρα)
68. Παπαδημητρίου Κωστής (Καθημερινή)
69. Παπαδόπουλος Πάνος του Γεωργίου (Βήμα)
70. Παπαδόπουλος Πάνος του Κων/νου (ΕΡΤ)
71. Παπανικολάου Βασίλης (Εξέδρα/ΕΡΑ)
72. Παρδάλη Κατερίνα (ΑΠΕ)
73. Πασαλίδης Αλκής (ΕΡΤ)
74. Παφίλη Πανδώρα (Αθήνα 9.84)
75. Πεπόνης Γιώργος (Γ.Γ Επικοινωνίας και Ενημέρωσης)
76. Πιτταράς Γιάννης (Alpha)
77. Πλαβούκου Ελένη (ΑΝΤ1)
78. Ράπτη Γιούλα (Athens Voice)
79. Ράπτης Κώστας (Αθήνα 9.84/skai.gr)
80. Ροζάκη Ελεάννα (Κέρδος)
81. Ρούσσος Τζώρτζης (Κέρδος)
82. Σαββίδης Γιώργος (συνταξιούχος)
83. Σαββίδης Χάρης (Ημερησία)
84. Σελλά Ολγα (Καθημερινή)
85. Σιάχος Μιχάλης (Κέρδος)
86. Σμυρλάκης Γιάννης (Αλφα)
87. Σουρμελίδης Σπύρος (Αγγελιοφόρος/Παρασκευή +13)
88. Σωτηριάδου Δήμητρα (Mega)
89. Σωτήρχου Ιωάννα (Ελευθεροτυπία)
90. Τζάθας Δημήτρης (ΝΕΑ)
91. Τζαλαβράς Θοδωρής (Κέρδος)
92. Τρίμης Δημήτρης (Ελευθεροτυπία)
93. Τρύφωνας Γεράσιμος (Βήμα)
94. Τσάγκαρης Πέτρος (ΑΠΕ)
95. Τσαγκρής Νίκος (Εθνος)
96. Τσακίρης Σπύρος (Ελευθεροτυπία)
97. Τσακίρογλου Τάσος (Ελευθεροτυπία)
98. Τσαντέ Δέσποινα (Αθήνα 9.84)
99. Τσίγκα Τζούλυ (ΝΕΤ)
100. Τσιμιτάκης Ματθαίος (Καθημερινή)
101. Τσούτσιας Παναγιώτης (Εθνος/ΕΡΑ)
102. Τσόχος Μιχάλης (SportDay)
103. Τσώλης Ζώης (Βήμα)
104. Φίλης Νίκος (Αυγή)
105. Χαϊμαντά Σόνια (Ημερησία)
106. Χατζηβασιλείου Βαγγέλης (Ελευθεροτυπία)
107. Χατζόπουλος Θάνος (Βήμα)
108. Χονδρόπουλος Αποστόλης (Αθήνα 9.84)
109. Χουζούρη Ελένα (ΕΡΑ)
110. Χριστακάκη Αλεξάνδρα (ΝΕΤ)
111. Χριστοδουλίδου Αστέρω (Παρόν)
112. Χριστόπουλος Σπύρος (CityPress)
113. Ψιλοπούλου Αλκμήνη (ΑΠΕ)
114. Ψύλος Μιχάλης (Αντένα/ΑΠΕ)

Η διεύθυνση καθώς και τα περιεχόμενά της εργασίας

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Χατζοπούλου 16 & Μαραθωνοδρόμων [χάρτης]
Ισόγειο Κτιρίου Ξένων Γλωσσών Παντείου Πανεπιστημίου
(ένα τετράγωνο πάνω από τα κεντρικά κτίρια του παν/μίου)
Τηλ.: 210 95 99 830
Fax.: 210 95 99 830
E-mail: vrsec@panteion.gr
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ (140 σελ./32.000 λέξεις)
1 ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ BLOG.. 7
1.1 Ιστορική αναδρομή. 7
1.2 Ορισμός
. 10
2 ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ BLOGGING.. 13
2.1 Τα blogs ως κοινωνικό δίκτυο : η ανάδυση της μπλογκόσφαιρας. 14
2.2 Η μπλογκόσφαιρα ως δυνητική κοινότητα. 17
2.3 Η μπλογκόσφαιρα ως πεδίο συνεργασίας και παραγωγής γνώσης. 19
2.4 Blogosphere Vs Mediasphere. 20
2.5 Η μπλογκόσφαιρα ως δημόσια σφαίρα. 26
2.6 Tο internet στην Ελλάδα. 32
2.7 Η απουσία ελληνικής και οι άλλες έρευνες που αφορούν στο blogging 32
2.8 Ερευνητικά ερωτήματα
. 34
3 ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ.. 36
3.1 Συμμετοχική παρατήρηση και συνεντεύξεις. 36
3.2 Σχεδιασμός ερωτηματολογίου. 36
3.3 Διεξαγωγή της έρευνας. 37
3.4 Στατιστική Ανάλυση
. 39
4 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.. 41
4.1 Tο Blogging στην Ελλάδα. 41
4.2 Περιγραφικά Αποτελέσματα. 45
4.2.1 Δημογραφικό προφίλ. 45
4.2.2 Χρήση Παραδοσιακών Μέσων. 50
4.2.3 Χρήση Internet. 50
4.2.4 Blogging Πρακτική.. 53
4.2.5 Περιεχόμενο. 58
4.2.6 Διαχείριση της ταυτότητας. 63
4.2.7 Αναγνωστικό κοινό. 65
4.2.8 Διασύνδεση (interconnectivity). 66
4.2.9 Αλληλεπίδραση (interactivity). 68
4.2.10 Δημοσιογραφική Πρακτική.. 71
4.2.11 Αξιολόγηση Σημαντικότητας. 73
4.2.12 Κίνητρα. 74
4.3 Συσχετίσεις. 81
4.3.1 ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΥΛΟΥ.. 81
4.3.2 ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ.. 86
4.3.3 ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.. 97
4.3.4 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ.. 110
4.3.5 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.. 116
4.3.6 ΔΗΜΟΦΙΛΙΑ.. 121
4.3.7 ΔΕΙΚΤΕΣ.. 122
4.3.8 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.. 128
4.3.9 ΚΙΝΗΤΡΑ
.. 129
5 ΣΥΖΗΤΗΣΗ.. 131
5.1 Προφίλ. 132
5.2 Blogging Πρακτική. 133
5.3 Περιεχόμενο. 134
5.4 Κίνητρα. 135
5.5 Διασύνδεση. 137
5.6 Αλληλεπίδραση. 138
5.7 Δημοσιογραφική πρακτική. 138
5.8 Διαχείριση της ταυτότητας. 139
5.9 Ενασχόληση με τα παραδοσιακά μέσα, το internet και το blogging 139
5.10 Αναγνωστικό κοινό και δημοφιλία. 141
5.11 Συμπεράσματα. 141
5.11.1 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.. 141
5.11.2 ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΦΑΙΡΑ.. 142
5.12 Περιορισμοί της έρευνας. 144
5.13 Μελλοντική έρευνα
. 146
6 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
.. 148
7 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ