Tuesday, August 19, 2008

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ

ΤΡΙΤΗ 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2008
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Καλησπέρα σας. Αρχίζουμε τη συνέντευξη Τύπου που γίνεται με αφορμή την αγωγή που κατέθεσε ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κατά του βουλευτή ΠΑΣΟΚ του κ. Καρχιμάκη. Προτού δώσω το λόγο στον κ. Καρχιμάκη θα μου επιτρέψετε να κάνω μερικές εισαγωγικές παρατηρήσεις.
Είναι πρωτόγνωρο στη χώρα μας αν ασκείται από Υπουργό αγωγή κατά βουλευτή της αντιπολίτευσης με βασικό αντικείμενο και θέμα την άσκηση του αυτονόητου κοινοβουλευτικού ελέγχου που είναι η αρμοδιότητα και η βασική αποστολή ενός βουλευτή της αντιπολίτευσης.
Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη αγωγή ακόμα πιο δυσάρεστη για το πολιτικό μας σύστημα είναι ότι το αίτημα συνοδεύεται και από την προσπάθεια εκφοβισμού μέσω της αναφοράς σε προφυλάκιση του βουλευτή.
Αυτό από ότι θυμόμαστε δεν έχει ξανασυμβεί και θα μου επιτρέψετε να πω ότι αν ο κ. Αλογοσκούφης πιστεύει ότι με αυτές τις απειλές θα σταματήσει την κριτική που του ασκείται από το ΠΑΣΟΚ για την οικονομική του πολιτική και για τον τρόπο λειτουργίας του ιδίου στο Υπουργείο του κάνει λάθος.
Αν πιστεύει βεβαίως ότι φυλακίζοντας μερικούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα πάρει πάλι μπροστά η ανάπτυξη, θα αυξηθούν οι επενδύσεις, θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, επίσης κάνει λάθος.
Για να σοβαρευτούμε, εδώ και μια πενταετία περίπου στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών υπό τον κ. Αλογοσκούφη υπάρχουν πολιτικές που πλήττουν τον Έλληνα πολίτη. Υπάρχουν συγκεκριμένες πρακτικές εκποίησης του δημοσίου πλούτου με αδιαφανείς διαδικασίες και σε ευτελείς τιμές.
Υπάρχουν πρακτικές πελατειακές, υπάρχουν πρακτικές απορύθμισης, διάλυσης, εισπρακτικών μηχανισμών που τα πληρώνει τώρα ο προϋπολογισμός. Υπάρχουν πρακτικές σκανδάλων όπως στην περίπτωση τω δομημένων ομολόγων. Υπάρχουν πρακτικές που κάνουν χαριστικές ρυθμίσεις σε μεγάλα συμφέροντα. Και όλα αυτά τα πληρώνει ο Έλληνας πολίτης.
Πέντε χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει ένας οικονομικός δείκτης ο οποίος να έχει βελτιωθεί. Ένας. Η ανάπτυξη έχει καταρρεύσει, η ανταγωνιστικότητα επίσης. Είμαστε στο τρίτο τρίμηνο που οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν μειωθεί.
Ο Έλληνας πολίτης τα βιώνει αυτά στην τσέπη του. Τα βιώνει με την ακρίβεια, τα βιώνει με τους υψηλότερους φόρους, τα βιώνει με το μειωμένο εισόδημα. Και καμία προσπάθεια του Υπουργού Οικονομίας να μετατοπίσει τη συζήτηση σε μια προσωπική διένεξη δεν μπορεί να αποκρύψει αυτό το γεγονός, το γεγονός της πλήρους κατάρρευσης της οικονομικής πολιτικής αυτής της κυβέρνησης.
Εγώ θα σταματήσω εδώ και θα δώσω το λόγο στον κ. Καρχιμάκη.
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Να σας ευχαριστήσω και εγώ για την παρουσία σας σήμερα σε αυτή τη συνέντευξη. Είναι επικίνδυνο που σήμερα 24 χρόνια μετά την μεταπολίτευση χρειάζεται να επαναλάβουμε το αυτονόητο.
Το Σύνταγμα μας δεν αφήνει περιθώρια άμεσης ποινικοποίησης του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της δημόσιας πολιτικής κριτικής που στηρίζεται σε αυτόν. Ακριβώς γιατί θέτει τη διαφύλαξη της ελευθερίας γνώμης των βουλευτών ως αναγκαίο όρο λειτουργίας της δημοκρατίας μας.
Η κυβέρνηση Καραμανλή όμως σε μια ακόμα έκφραση πρωτοφανούς αντιθεσμικής και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς αποπειράται δια της πλαγίας οδού να παρακάμψει το Σύνταγμα, ανίκανη να δώσει απαντήσεις με μια ομολογουμένως σκληρή κριτική, τεκμηριωμένη όμως από τις ίδιες τις πρωτοφανείς κυβερνητικές ενέργειες αυταρχισμού και αυθαιρεσίας που η κριτική αυτή περιγράφει. Αυτή η κυβέρνηση και τα πρόσωπα που συνδέονται με αυτήν έχουν επιδοθεί σε μια εκστρατεία έμμεσης ποινικοποίησης της κοινοβουλευτικής γνώμης και της πολιτικής κριτικής.
Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, ομιλίες στη Βουλή και οι πολιτικές δηλώσεις που γίνονται σχετικά με αυτές, οι οποίες είναι στο σύνολο τους πολιτικά αιτήματα διαλεύκανσης και λογοδοσίας της κυβέρνησης, αλλά και τεκμηριωμένη πολιτική κριτική ανάδειξης της κυβερνητικής αναξιοπιστίας, καταλήγουν στις δικαστικές αίθουσες με την απειλή κατά βουλευτών για την καταβολή υπέρογκων ποσών, αλλά ακόμα και φυλάκισης ως δήθεν μέσο εξαναγκασμού τους στην καταβολή των αιτούμενων αποζημιώσεων.
Αστήριχτες αγωγές που όμως εξαναγκάζουν βουλευτές να σύρονται στα δικαστήρια, να ξοδεύουν σημαντικά ποσά σε καταβολή αμοιβών δικηγόρων προκειμένου να εκπροσωπηθούν δικαστικά και να υφίστανται μια ιδιότυπη τρομοκρατία προκειμένου να σιωπήσουν. Και εδώ μπαίνει ένα πολύ μεγάλο ζήτημα δημοκρατίας.
Η άσκηση της αγωγής του κ. Αλογοσκούφη εναντίον μου, αλλά και άλλων αγωγών κυβερνητικών παραγόντων εναντίον βουλευτών του ΠΑΣΟΚ σε μια όπως φαίνεται ενορχηστρωμένη κυβερνητική προσπάθεια πρωτοφανούς αυταρχισμού τον τελευταίο χρόνο, στρέφεται κατά συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, αλλά και υποχρεώσεων των βουλευτών να υπερασπίζονται την πολιτική τους θέση, εκφράζοντας σε καθεστώς πλήρους ελευθερίας την άποψη και την κριτική τους όσο σκληρή και αν είναι αυτή.
Και δεν είναι τα λόγια μας σκληρότερα από τις επιπτώσεις που έχει η συστηματική νομοθέτηση της αδιαφάνειας και η αδικαιολόγητη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων, στη ζωή της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Γι' αυτό αναδεικνύουμε τη διαφθορά. Γι' αυτό είμαστε σκληροί. Και δεν σκανδαλολογούμε. Διαφθορά και αδιαφάνεια σημαίνει συγκέντρωση παράνομου χρήματος σε λίγους. Αλλά αυτό το χρήμα για να συμπληρωθεί αφαιμάζεται από τους πολλούς. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης.
Δεν ήταν αδικαιολόγητα σκληρή η κριτική μας για το κυβερνητικό μηχάνευμα των σύνθετων δομημένων ομολόγων. Αλήθεια, ποιος σχεδίασε και ποιος οργάνωσε αυτή την καταλήστευση; Ποιος υποθήκευσε το μέλλον δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων και συνταξιούχων εξαιτίας της καταλήστευσης των Ταμείων τους; Και χωρίς αυτή τη σκληρή κριτική που κάναμε μπορεί να συνέχισε η αφαίμαξη των Ταμείων ακόμα και όχι μόνο.
Η κριτική που ασκούμε στην κυβέρνηση Καραμανλή όσο εξωφρενικά και αν ακούγονται αυτά που καταγγέλλουμε είναι τεκμηριωμένη και υπεύθυνη, γιατί εξωφρενικά και πρωτοφανή είναι τα φαινόμενα αυταρχισμού, διαφθοράς, συγκάλυψης, ηθικής και κοινωνικής σήψης και ιδιότυπης υποδούλωσης των πολιτών σε ένα σκληρό κομματικό κράτος που κόλλησε αυτή η κυβέρνηση του δήθεν μεσαίου χώρου στην Ελλάδα, την Ελλάδα που οδηγεί καθημερινά στην παρακμή.
Οι πολιτικοί, λοιπόν, που σέβονται το Σύνταγμα και το δημοκρατικό πολίτευμα μας και που δεν έχουν τίποτα να κρύψουν, απαντούν στην κριτική εντός Βουλής με στοιχεία και εκτός Βουλής με τα έργα τους, Όπως έπραττε χρόνια το ΠΑΣΟΚ απέναντι στις ανεύθυνες κατηγορίες εντυπωσιασμού της συντηρητικής παράταξης, με αποτέλεσμα σήμερα μετά τις επιδόσεις της κυβέρνησης Καραμανλή στη διαφθορά εκφράσεις όπως «αρχιερέας της διαπλοκής», «κανακάρης των συμφερόντων», θυμάστε τον κ. Αλογοσκούφη για τον Πρόεδρο μας, «η μίζα ήταν κυβερνητική οδηγία», να γυρνούν τελικά μπούμερανγκ σε μια κυβέρνηση μηδενικού έργου για τον τόπο.
Διότι οι πολίτες πλέον γνωρίζουν ότι η μίζα γίνεται κυβερνητική οδηγία όταν ενσωματώνεται σε σύνθετα δομημένα ομόλογα, όταν επιχειρηματίες καταγγέλλουν Υπουργούς στη δικαιοσύνη ότι πήραν αυτή τη μίζα και η κυβέρνηση τους καλύπτει, μέσω ενός συστήματος διορισμένων - ορισμένων επίορκων δικαστών, που με αυταρχικές ενέργειες επιδίδονται σε ένα αθέμιτο αγώνα περιστολής της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.
Και όταν ένας Υφυπουργός Οικονομικών παροτρύνει τελωνειακούς υπαλλήλους να παίρνουν μίζες αλλά με μέτρο. Και αυτός ο Υπουργός ενώ έχει εκφράσει αυτή την άποψη να παίρνουν μίζες με μέτρο τον Ιούνιο, αποπέμπεται μετά από 6 μήνες. Ποιος τον καλύπτει και ποιος του δίνει ομπρέλα προστασίας; Και αν δεν αποκαλύπτονταν όλα αυτά στη δημοσιότητα πιθανόν να ήταν ακόμα στη θέση του.
Ένας Υπουργός Οικονομικών, λοιπόν, που δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόζει με σωρεία άλλων νομοθετικών και κυβερνητικών παρεμβάσεων όχι μόνο επιβραβεύει και καλλιεργεί τη διαφθορά σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, αλλά και στέλνει σαφή μηνύματα - διαπιστευτήρια ασυδοσίας, παροχής προστασίας σε εμπλεκόμενους και συγκάλυψης προς πάσα κατεύθυνση.
Για να δούμε λοιπόν. Ποιος λοιπόν με νόμο αποποινικοποίησε τη χρήση των πλαστών και εικονικών τιμολογίων και ποιος αμνήστευσε τους ήδη διωκόμενους με εκκρεμείς δίκες ακόμα και στα Εφετεία, παραγράφοντας ποινικά αδικήματα για τα οποία είχαν πρωτόδικα καταδικαστεί, αλλά και παραγράφοντας ταυτόχρονα σε μεγαλοεπιχειρηματίες οικονομικά ποσά τεράστια τα οποία στην πορεία αφαιρέθηκαν από το σύνολο του ελληνικού λαού;
Και ποιος βεβαίως αυτούς τους απατεώνες επιχειρηματίες, που έδωσε ομπρέλα προστασίας η κυβέρνηση τους ξαναεπιδοτεί για ιδίας φύσης επενδύσεις από τον αναπτυξιακό νόμο με πολλά εκατομμύρια ευρώ; Μπορεί να απαντήσει ο κ. Αλογοσκούφης σε αυτά μας τα ερωτήματα που δεν πήραμε ποτέ απάντηση στη Βουλή;
Ποιος λοιπόν με νόμο έκανε χαριστικές ρυθμίσεις για τον επαναπατρισμό του μαύρου χρήματος, όπου επαναπατρίστηκαν και οι μίζες της SIEMENS;
Ποιος μεθόδευσε το αδιαφανές ξεπούλημα του ΟΤΕ μέσω επωφελούμενου ιδιώτη μεσάζοντα σε κρατική γερμανική εταιρεία που ιδρύει θυγατρικές με την SIEMENS και της οποίας τα ακίνητα διαχειρίζεται η εταιρεία που εκπροσωπεί η ίδια η σύζυγος του Υπουργού στην Ελλάδα; Τα έγγραφα είναι εδώ, στη διάθεσή σας.
Ποιος, επιτρέπει να λειτουργούν με την ανοχή του κυκλώματα στη βόρεια Ελλάδα που κάνουν κατάχρηση νομοθετικών διατάξεων και μεταφέρουν εικονικά έδρες στην παραμεθόριο προκειμένου να μπουν στο σύστημα ρύθμισης με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου χρεών στις Τράπεζες, τα οποία δεν πληρώνουν ποτέ κι έρχεται το ελληνικό Δημόσιο να τα ξαναπληρώσει, με ποίου την ενοχή εμφανίστηκαν όλα αυτά τα φαινόμενα;
Με ποιου πρωτοβουλία νομοθετούνται φοροαπαλλαγές σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, στερώντας τεράστια έσοδα στο Δημόσιο προκειμένου εκ των υστέρων να νομιμοποιηθεί παράνομη απόφαση φοροαπαλλαγής του Γενικού του Γραμματέα για τον οποίο υπάρχει καταγγελία ότι πήρε μίζα 2 εκατομμύρια ευρώ;
Με ποιου αποφάσεις έγιναν χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και ομίλων Τραπεζών, εταιρείες των οποίων αποτελούν πελάτες της συζύγου του;
Ποιος έφερε στη Βουλή το νόμο για την ιδιωτικοποίηση της λειτουργίας φοροελεγκτικού μηχανισμού για το πετρέλαιο θέρμανσης προκειμένου ν’ ανατεθεί χωρίς διαγωνισμό και παρά τις αντιρρήσεις της συνταγματικά κατοχυρωμένης οικονομικής και κοινωνικής Επιτροπής σε προεπιλεγμένη εταιρεία συμφερόντων γνωστού επιχειρηματικού ομίλου και μάλιστα με απόλυτη πρόσβαση στη διαχείριση εισροών πληροφορίας για ευαίσθητα περιουσιακά στοιχεία φορολογουμένων;
Εδώ ο κ. Αλογοσκούφης δε νομοθέτησε με ρύθμιση μίας σειράς απ’ ευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένη εταιρεία; Εδώ δε νομοθετεί τη διαφθορά; Γιατί δε μας φέρνει στη Βουλή τη σύμβαση; Γιατί δεν απαντά στη Βουλή ποιο ήταν το ύψος της σύμβασης; Και μέσα σε 12 μέρες από την ψήφιση του νόμου κατάφερε να φτιάξει όλες τις διαδικασίες, ακόμα και τον προσυμβατικό έλεγχο για ν’ αναθέσει σε συγκεκριμένη εταιρεία, με νόμο παρακαλώ.
Με ποιου τη συνενοχή δια της ανοχής του επιτρέπει να διοικείται η Εθνική Τράπεζα με τέτοιον τρόπο και να φτάνει σε σημείο να ιδρύει θυγατρική φοροαποφυγής και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στα νησιά Γκέρσεϊ; Και, προσέξτε, όταν καταγγείλαμε αυτή την υπόθεση στη Βουλή γιατί ήταν στην επίσημη ιστοσελίδα της Εθνικής Τράπεζας, διαφήμιζε η Εθνική Τράπεζα με εποπτεύοντα τον κ. Αλογοσκούφη πώς μπορεί να γίνεται ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και μετά την καταγγελία μας το έβγαλαν. Βεβαίως το μήνυμα εδόθη και οι εργασίες συνεχίζονται. Με ευθύνη ποίου;
Με ευθύνη ποίου εδόθησαν μπόνους εκατομμυρίων ευρώ μέσω stock options σε συγκεκριμένα υψηλόβαθμα στελέχη της Τράπεζας ερήμην των εργαζομένων όταν ο ίδιος έβαζε την υπογραφή του κατηγορώντας τον Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, τον Καρατζά, ότι έπαιρνε 17.000 ευρώ το μήνα για να φτάσει ο διορισμένος απ’ αυτόν να παίρνει μέσο όρο πάνω από 50-100.000 ευρώ το μήνα, με όλα αυτά τα οποία κατεργάζονται.
Παρεμπιπτόντως ακόμα περιμένουμε την υλοποίηση της δημόσιας δήλωσης του Υπουργού Οικονομίας ότι η κυβέρνησή του θα πάρει τις μαύρες λίστες του Λιχτενστάιν για τους Έλληνες φοροφυγάδες, ακόμα και αν χρειαστεί να πληρώσει τις γερμανικές Αρχές. Δεν τις πήρες ποτέ; Ή τις πήρε και τις συγκαλύπτει; Θα ζητήσει και τις μαύρες λίστες των νησιών Γκέρσεϊ της Εθνικής από τον κ. Αράπογλου που λογικά δε χρειάζεται να τον πληρώσει; Να μην πούμε για το πρωτοφανές όργιο το οποίο το γνωρίζετε, διορισμού γνωστών, συγγενών, «βιονικών» προσώπων σε καμιά 30αριά θέσεις αθροιστικά.
Ποιος παρέχει προστασία -μπορεί να μας απαντήσει, ο κ. Αλογοσκούφης που διαμαρτύρεται - σε διεφθαρμένους τελωνειακούς υπαλλήλους; Ποιος έδωσε ευνοϊκές μεταθέσεις παροχής άνωθεν προστασίας σε υποδίκους για λαθρεμπορία, «ημετέρους» τελωνειακούς; Με την υπογραφή του τους έβαλε στα Τελωνεία της Δοϊράνης. Με την υπογραφή του, όταν έγινε αντιληπτό το σκάνδαλο του λαθρέμπορου τελωνειακού, με την ομπρέλα προστασίας του Υπουργού μετατέθηκε στο Κιλκίς για να ηρεμήσουν τα πράγματα και μετά τον μετέφερε, ακούστε, σε ένα μήνα, ο ίδιος ο Υπουργός με την υπογραφή του, κι είναι εδώ τα έγγραφα, στο Τελωνείο Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης Θεσσαλονίκης. Ποτά και τσιγάρα. Τα συμπεράσματα δικά σας. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.
Ποιος διόρισε σε διευθυντικές θέσεις και υπηρεσιακά Συμβούλια «ημετέρους» Εφοριακούς, οι οποίοι κατέληξαν να εκβιάζουν στο Κολωνάκι επιχειρηματίες και οι οποίοι, μετά την αυτόφωρη σύλληψή τους, ούτε καν προφυλακίστηκαν; Κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτούς τους διόρισε ο κ. Αλογοσκούφης. Τα γεγονότα μιλούν.
Ποιος με την αντιδημοκρατική ενέργειά του να υπονομεύσει την αρχή Ζορμπά, αρχικά υποχρηματοδοτώντας την και στη συνέχεια καταργώντας την, ανέθεσε τελικά στον εαυτό του ως εποπτεύοντα τη νέα υπαγόμενη Υπηρεσία στο Υπουργείο του, μια διορισμένη Επιτροπή υπαγόμενη στον ίδιο τον Υπουργό Οικονομικών που θα διερευνά την ταυτότητα των αποδεκτών μαύρων βαλιτσών από τα κυβερνητικής εμπνεύσεως σύνθετα δομημένα ομόλογα ή από τις μίζες της SIEMENS.
Η το ποιοι έπαιξαν, που εμποδίστηκε αυτή η έρευνα από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και τον υποτακτικό του, τον κ. Πιλάβιο, πιοι έπαιξαν μετοχές από τη χειραγώγηση της μετοχής ΓΕΡΜΑΝΟΥ; Γιατί δεν προχώρησε η έρευνα στις χρηματιστηριακές εταιρείες; Γιατί δεν προχώρησε η έρευνα πέρα από την EUROBANK, μπήκε ένα πρόστιμο σε γνωστές χρηματιστηριακές εταιρείες που μετέχουν γνωστοί «φίλοι» του και οι οποίοι ήταν εμπλεκόμενοι στα ομόλογα και διαχειρίστηκαν τεράστια πακέτα μετοχών στην χειραγώγηση της μετοχής ΓΕΡΜΑΝΟΣ; Για να δούμε ποιος τα πήρε, έχουμε καταθέσει σχετικές ερωτήσεις δίνοντας ακόμα και τα βήματα που μπορεί να προχωρήσει η έρευνα. Στη διάθεσή σας, όποτε θέλετε. Δεν έγινε όμως, γιατί εάν γινόταν θα οδηγούμαστε σε τρομακτικές αποκαλύψεις και ο κ. Υπουργός θα έπρεπε να τα μαζεύει απ’ το Υπουργείο του.
Ένας τέτοιος Υπουργός είναι τουλάχιστον ακατάλληλος. Δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος του θεσμού που υπηρετεί, και ζημιώνει την δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος. Ο Υπουργός όμως που για όλα αυτά αρνείται εδώ και καιρό ν’ απαντήσει όπως οφείλει σε ερωτήσεις βουλευτών στη Βουλή, που αρνείται να λογοδοτήσει στο λαό μέσω του Κοινοβουλίου για τις ανεπίτρεπτες επιλογές του και για τον ζημιογόνο για το δημόσιο συμφέρον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την εξουσία του, είναι επικίνδυνος καθώς συνειδητά λειτουργεί αντιδημοκρατικά, ασύδοτα και αυθαίρετα.
Και γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνος όταν σε μια έξαρση αλαζονείας της εξουσίας αλλά και εκδικητικής επίδειξης αυταρχισμού, ενοχλημένος από την πολιτική κριτική που του ασκείται από τη Βουλή όσο σκληρή κι αν είναι, και ανίκανος να δώσει πειστικές απαντήσεις εντός Κοινοβουλίου, επιστρατεύει αστήρικτες αγωγές εκφοβισμού με στόχο τη φίμωση της δημοκρατικής αντιπαράθεσης, την ψυχική και οικονομική εξόντωση ενός βουλευτή, την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής. Και τελικά την από το παράθυρο κατάργηση στην πράξη της ασυλίας που θεσμοθετήθηκε ακριβώς για να μπορούν οι εκπρόσωποι του λαού ν’ ασκούν χωρίς φόβο της εξουσίας την πολιτική τους κριτική.
Γυρνά αλαζονικά την πλάτη του στη Βουλή ο Υπουργός, και στέλνει τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού στη Δικαιοσύνη. Σε ένα παραλήρημα αυταρχισμού και αυθαιρεσίας συνεχίζει τον εκφοβισμό του επικαλούμενος, ακούστε, σε στενούς του κύκλους ότι ελέγχουν την Δικαιοσύνη και ότι η αυξημένη κατά την άποψη του ιδίου επιρροή, του εξασφαλίζουν όπως διατείνεται, μια δικαστική νίκη. «Θα του τα πάρω», λέει, προαναγγέλλοντας την απόφαση της Δικαιοσύνης.
Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό. Είναι μια παντελής έλλειψη δημοκρατικής συνείδησης και μια άκρως προσβλητική για την δημοκρατία μας αίσθηση του ανεξέλεγκτου. Ο Υπουργός ζητά την προσωπική κράτηση ενός βουλευτή, τη φυλάκισή του δηλαδή αδυνατώντας ν’ αντιληφθεί τον αντιδημοκρατικό συμβολισμό της ενέργειάς του. Της ενέργειας ενός Υπουργού ν’ απειλεί με κράτηση αντιπολιτευόμενο βουλευτή ως απάντηση στην πολιτική κριτική του τελευταίου.
Είναι αλήθεια, ότι τα τελευταία 20 χρόνια στην πολιτική ζωή αυτής της χώρας που τόσο πάλεψε να ξεπεράσει τ’ αντιδημοκρατικά και διχαστικά βιώματα της σύγχρονης ιστορίας της, όσο σκληρή κριτική κι αν κάνουμε διστάζουμε και σωστά διστάζουμε να χρησιμοποιήσουμε εκφράσεις και λέξεις που παραπέμπουν σε αυτές τις μνήμες. Του διχασμού, της ανελευθερίας, του εκφοβισμού.
Όμως δυστυχώς, ο τρόπος που διαχειρίζεται τα τελευταία χρόνια η Νέα Δημοκρατία τόσο στην περίοδο της αντιπολίτευσης όσο και στην περίοδο που κυβερνά την εξουσία, εμμένει σε μια ρητορεία παραποίησης σε βαθμό ευτελισμού λέξεων και εννοιών που φέρουν ένα ιστορικό φορτίο σε αυτό τον τόπο και μη διστάζοντας παράλληλα ν’ ακρωτηριάσει δημοκρατικούς θεσμούς και εγγυήσεις, μόνο με τέτοιες ξεχασμένες λέξεις θα μπορούσε ν’ αποδοθεί. Λέξεις που δεν θα ειπωθούν σήμερα από σεβασμό στους αγώνες και τις θυσίες δημοκρατικών πολιτών που συνδέονται μ’ αυτές τις λέξεις.
Διότι, κ. Αλογοσκούφη, πολιτικός πολιτισμός δεν είναι ο νεογιάπικος πολιτικός καθωσπρεπισμός. Είναι να έχει κανείς το δημοκρατικό ήθος να μην ευτελίζει τις Αρχές, τις έννοιες και τις αξίες, που με την εντολή του λαού οφείλει να υπηρετεί. Και δημοκρατικό ήθος σημαίνει θάρρος να υπερασπίζεσαι τις πολιτικές σου απέναντι στον εντολοδόχο λαό και στη Βουλή. Και όχι θράσος, να μηχανεύεσαι πώς θα καθυποτάξεις την ελεύθερη αντίθετη γνώμη.
Δημοκρατικό ήθος σημαίνει πρωτίστως λογοδοσία των κυβερνώντων στη Βουλή και στο λαό. Τη λογοδοσία που εσείς αρχικά αρνείστε κ. Αλογοσκούφη, απαξιώνοντας την ίδια τη Βουλή, μεταφέροντας την πολιτική στις αίθουσες των Δικαστηρίων με απειλητικά αιτήματα κράτησης και διαρροές ανεξέλεγκτου αντιθεσμικού εξουσιασμού και περιστέλλοντας τελικά την δημοκρατία μας.
Δημοκρατικό ήθος σημαίνει να θλίβεσαι βαθιά που χρειάζεται να εξηγήσει σε μια εκλεγμένη κυβέρνηση τι σημαίνει δημοκρατικό ήθος.
Καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα και τον Πρόεδρο της Βουλής που σήμερα απαξιώνεται, να πάρουν θέση απέναντι σε αυτή την ιδιότυπη κυβερνητική πρακτική φίμωσης των βουλευτών. Μια πρακτική που απώτερο στόχο έχει την καλλιέργεια ενός γενικότερου κλίματος εκφοβισμού στο σύνολο της κοινωνίας, αφού οι συστηματικές πλέον ενέργειες αυταρχισμού και περιστολής της λειτουργίας των δημοκρατικών δικαιωμάτων και εγγυήσεων γίνονται απροκάλυπτα και πανηγυρικά ως επίδειξη παντοδυναμίας, μιας κυβέρνησης μειωμένου δημοκρατικού ήθους που διευθετεί συμφέροντα και χαρακτηρίζεται από μηδενικό έργο.
Το μήνυμα τέτοιων πρακτικών της Κυβέρνησης προς την κοινωνία είναι σαφές. Η κυβέρνηση Καραμανλή ελέγχει τη Δικαιοσύνη, ελέγχει τη Βουλή, ελέγχει το Κράτος. Δημοκρατικές αξίες, οράματα και ιδέες δεν έχουν θέση στο ασύδοτο αυτό καθεστώς. Οι λίγοι θα κερδοσκοπούν ανενόχλητοι και οι πολλοί θα βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα κλίμα απαξίωσης της πολιτικής, όπου οι ατομικές αναζητήσεις λύσεων θα τους καθιστούν εύκολη λεία για τους πελατειακούς μηχανισμούς ομηρίας της δεξιάς. Αυτό το μήνυμα είναι χρέος όλων των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων να μην περάσει.
Όσο ο Πρωθυπουργός δεν αντιδρά σε αυτού του είδους τις ανεπίτρεπτες πρακτικές όπως η συγκεκριμένη του κ. Αλογοσκούφη, επιβεβαιώνει ότι βρίσκεται ο ίδιος πίσω από το όργιο αυταρχισμού, αυθαιρεσίας και υποβάθμισης του πολιτικού μας συστήματος, στο οποίο επιδίδονται και οι κορυφαίοι της κυβέρνησής του. Περιμένουμε λοιπόν ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του. Σας ευχαριστώ.
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ευχαριστούμε πολύ. Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.
Γ.ΠΙΤΤΑΡΑΣ: Κύριε Καρχιμάκη, επειδή βλέπω ότι επιμένετε σε αυτή την κριτική σας στον κ. Αλογοσκούφη, να υποθέσω ότι σας περισσεύουν αυτά τα χρήματα που ζητάει ο κ. Αλογοσκούφης;
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Είμαστε υποχρεωμένοι να αναδεικνύουμε όλες αυτές τις πρακτικές απέναντι στον ελληνικό λαό. Γιατί όπως σας είπα, τα φαινόμενα της διαφθοράς, τα οποία με ομπρέλα προστασίας της καλύπτει αυτή η κυβέρνηση, δεν οδηγούν πουθενά αλλού παρά στην αφαίμαξη πολλών χρημάτων, τεράστιων ποσών τα οποία διοχετεύονται σε λίγους. Το στόμα δεν θα μας το κλείσει κανείς.
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο κ. Σκουρής.
Β. ΣΚΟΥΡΗΣ: Δύο ερωτήσεις στον κ. Παπακωνσταντίνου. Πρώτον, υιοθετείτε αυτά που λέει ο κ. Καρχιμάκης για τον κ. Αλογοσκούφη και κυρίως τους χαρακτηρισμούς; Και δεύτερον, ζητάτε παραίτηση του Υπουργού Οικονομίας μετά τα όσα ακούστηκαν («επικίνδυνος», «αντιδημοκρατικός», «ασύδοτος», «μειωμένης δημοκρατικής ευαισθησίας» κλπ.);
Και ήθελα να κάνω και μία ερώτηση στον κ. Καρχιμάκη. Γιατί κατά τη γνώμη του τα κάνει αυτά ο κ. Αλογοσκούφης; Από πολιτική αντίληψη, ή τον κατηγορείτε και για χρηματισμό, τουλάχιστον μελών της οικογενείας του, αν καλά άκουσα; Τον κατηγορείτε και για χρηματισμό, ή όλα αυτά τα κάνει ως εκπρόσωπος μιας συγκεκριμένης πολιτικής;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να απαντήσω εγώ στο σκέλος που απευθύνθηκε σε μένα. Όπως βλέπετε, αυτή η Συνέντευξη Τύπου γίνεται στην Αίθουσα Τύπου του ΠΑΣΟΚ και δίπλα στον κ. Καρχιμάκη κάθεται ο Εκπρόσωπος Τύπου.
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Έχουμε πει κι άλλη φορά ότι αυτή η κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομίας, ο οποίος υλοποιεί αυτή την πολιτική, εφαρμόζουν μία πολιτική συγκέντρωσης του χρήματος στους λίγους, μία πολιτική της κάλυψης των φαινομένων της διαφθοράς, αυτή η πολιτική είναι μια πολιτική καταδικαστέα και θα συνεχίσουμε να καταδικάζουμε αυτές τις πολιτικές που υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Παρακαλώ
Β.ΣΚΟΥΡΗΣ: Για την παραίτηση του κ. Αλογοσκούφη;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο κ. Πρωθυπουργός έχει το ρόλο να αναλάβει τις ευθύνες για μέλη της κυβέρνησής του.
Δ.ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Με όλα αυτά τα στοιχεία που έχετε δώσει κατά καιρούς στη δημοσιότητα, ερωτήσεις και όλα αυτά που έχετε εδώ, εσείς θα έπρεπε να έχετε αγωγή στον κ. Αλογοσκούφη.
Και ένα δεύτερο. Ο κ. Αλογοσκούφης λέει ότι όλα αυτά είναι ψευδή, είναι συκοφαντικά. Δεν μπορεί να κάνει δηλαδή μία αγωγή, δεν έχει αυτό το δικαίωμα;
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Όλες οι αποδείξεις είναι εδώ. Και βεβαίως δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιήσω πρακτικές που ακολουθεί ο κ. Αλογοσκούφης κάνοντας αγωγές. Εμείς μιλάμε πολιτικά, συγκρουόμαστε πολιτικά, απαιτούμε πολιτικές απαντήσεις, γιατί όλα αυτά τα φαινόμενα λειτουργούν πάντα σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και σε βάρος του ελληνικού λαού.
Γ.ΤΣΑΚΙΡΗΣ: Ήθελα να ρωτήσω πόσο εμπιστοσύνη μπορεί να έχετε στη Δικαιοσύνη μετά και από όσα μάθαμε χθες, με τη μη διαβίβαση φακέλου στη Βουλή από τον Άρειο Πάγο σχετικά με τον κ. Παυλίδη.
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να κάνω εγώ μία γενική απάντηση επ’ αυτού. Εμείς έχουμε επανειλημμένα στηλιτεύσει τη λειτουργία συγκεκριμένων δικαστικών λειτουργών και βεβαίως την προσπάθεια της κυβέρνησης να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη με κάθε μέσο.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν θέλουμε να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Γιατί αν το κάνουμε αυτό, υποσκάπτουμε ένα από τα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος σε αυτή τη χώρα. Άρα εμείς θα εξακολουθήσουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και να στηρίζουμε όλους τους δικαστικούς λειτουργούς που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά και να απονείμουν το δίκιο.
Γιατί αυτό είναι η Δικαιοσύνη, να απονέμεται δίκιο, να απονέμεται με σωστό τρόπο, σε σύντομο χρόνο και χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση. Και έχουμε εμπιστοσύνη ότι η πλειονότητα των δικαστικών λειτουργών αυτό επιχειρεί να κάνει.
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Να συμφωνήσω κι εγώ σε όλα όσα είπε ο Εκπρόσωπός μας και να επαναλάβω για άλλη μια φορά, και αυτό να αποτελέσει μήνυμα και προς τη Δικαιοσύνη, που δεν πιστεύω ότι παίρνει μηνύματα προαναγγελίας αποφάσεων από τον κ. Αλογοσκούφη, που δεν πιστεύω ότι αυτό το οποίο διατείνεται ο κ. Αλογοσκούφης ότι θα μου τα πάρει, εννοώντας προφανώς και συζητώντας σε στενούς του κύκλους ότι δεν θα υπάρξει δικαστής που δεν θα με δικάσει, να αντιληφθεί η Ελληνική Δικαιοσύνη ότι δεν μπορεί κανένας Υπουργός να προαναγγέλλει τις αποφάσεις της. Υπονοώντας βέβαια και διάφορα άλλα πράγματα.
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο κ. Γιακουμής.
Β. ΓΙΑΚΟΥΜΗΣ: Ήθελα να σας ρωτήσω, αν κατάλαβα καλά από τα όσα είπατε τελευταία για τον κ. Αλογοσκούφη, παρομοιάζετε τις πρακτικές που ακολουθεί ο Υπουργός με την περίοδο της χούντας;
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Έδωσα απάντηση, είπα: δεν θα χρησιμοποιήσω λέξεις οι οποίες οδηγούν στο παρελθόν. Θεωρώ λοιπόν ότι τα συμπεράσματα από όλα όσα είπα είναι δικά σας. Και νομίζω ότι έχουμε τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε τι εννοούμε και πού οδηγούν όλες αυτές οι συμπεριφορές και οι πρακτικές.
ΣΤ.ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ: Εν πάση περιπτώσει, θεωρείτε όμως ότι όλη αυτή τη πολεμική κατά του κ. Αλογοσκούφη, δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη, κινήθηκε συνεχώς στα πλαίσια της πολιτικής αντιπαράθεσης; Θεωρείτε ότι ίσως μερικές φορές κι εσείς κατά κάποιο τρόπο προσβάλατε προσωπικά τον κ. Αλογοσκούφη ώστε να καταλήξει σε αυτό το σημείο, να φτάσει στο σημείο να σας καταθέσει αγωγή;
Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Ακούστε. Πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όλους μας ότι όσοι ασχολούνται με την πολιτική είναι πρόσωπα που παράγουν πολιτικά αποτελέσματα. Και ως πρόσωπα, παράγοντας συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα κρίνονται και επικρίνονται.
Δεν είναι λοιπόν προσωπική η αντιπαράθεση με τον κ. Αλογοσκούφη, ο κ. Αλογοσκούφης με τις συμπεριφορές του παράγει ορισμένα αποτελέσματα και παράγει αποτελέσματα που έχουν να κάνουν με φαινόμενα διαφθοράς, με φαινόμενα αδιαφάνειας, με φαινόμενα συγκάλυψης. Και όλα αυτά τα φαινόμενα πλήττουν πρωτίστως τον ελληνικό λαό.
Αποτελέσματα δεν παράγουν ούτε οι πόρτες, ούτε τα τραπέζια, ούτε τα άψυχα αντικείμενα, παράγουν τα πρόσωπα. Και τα πρόσωπα κρίνονται. Επιτέλους πρέπει να διαχωρίσουμε αυτή τη φημολογία περί προσωπικών επιθέσεων. Δεν υπάρχουν προσωπικές επιθέσεις, έχουμε ένα δημοκρατικό δικαίωμα να ασκούμε κριτική, να κρίνουμε τις πράξεις και τις παραλείψεις της κυβέρνησης και βεβαίως να κρίνουμε τα πρόσωπα τα οποία οδηγούν σε αυτά τα αποτελέσματα.
Όσον αφορά δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες, νομίζω ότι τα στοιχεία που παραθέτουμε κάθε φορά συγκλίνουν στο ότι όλη μας αυτή η αντιπαράθεση, η πολιτική αντιπαράθεση, είναι απολύτως αιτιολογημένη και εκφράζει το σύνολο του ελληνικού λαού.

Tuesday, August 12, 2008

ΕΡΩΤΗΣΗ

Για τους κ.κ. Υπουργούς Πολιτισμού και Δικαιοσύνης

Θέμα: «Και νέες καταγγελίες για μεθοδεύσεις αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας στους τομείς εποπτείας του βεβαρημένου με σωρεία σκανδάλων Υπουργείου Πολιτισμού, αυτή τη φορά σχετικά με ασύδοτα ευνοιοκρατικές προσλήψεις «συγγενών» και «φίλων» της Διοίκησης στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, που φέρονται να εξακολουθούν να δρομολογούνται παρά τις έγγραφες διαπιστώσεις του ΑΣΕΠ για σοβαρές παρατυπίες και παρανομίες στον διαγωνισμό!»

Παρά τη σωρεία αποκαλύψεων για το φυτώριο σκανδάλων που από την αρχή της θητείας της Κυβέρνησης Καραμανλή στήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού, σκάνδαλα που, μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του πρώην Γενικού Γραμματέα, έσυραν την Κυβέρνηση Καραμανλή και σε μια πρωτοφανή αντιθεσμική εκστρατεία συγκάλυψης και παρεμβάσεων - με τη συνδρομή μερίδας δικαστών - κατά της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, φαίνεται πως η αδιαφάνεια στους τομείς εποπτείας του Υπουργείου αυτού καλά κρατεί. Αυτό, τουλάχιστον, καταδεικνύει ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε, σύμφωνα με καταγγελίες αλλά και με έγγραφη απόφαση – κόλαφο του ΑΣΕΠ, που αποκαλύπτει σωρεία παρατυπιών και παρανομιών, ο πρόσφατος διαγωνισμός για την πλήρωση 60 θέσεων στο «γαλάζιο», όπως αναφέρουν σχετικά δημοσιεύματα, Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Συγκεκριμένα, στις 29 Μαρτίου του 2007 το ΑΣΕΠ προχώρησε στην προκήρυξη 60 θέσεων μόνιμων υπαλλήλων διαφόρων ειδικοτήτων (διοικητικοί, συντηρητές, κηπουροί, ηλεκτρολόγοι, ξυλουργοί, καθαριστές) για το ΣΕΦ. Οι αιτήσεις, όπως προβλέπεται, θα ελέγχονταν από Ειδική Επιτροπή του φορέα, από την οποία θα γινόταν και η επιλογή, υπό τον όρο ότι θα ελεγχθεί και θα λάβει την τελική έγκριση του ΑΣΕΠ. Ωστόσο, όπως φαίνεται ούτε ο νόμος εφαρμόστηκε, ούτε η αξιοκρατία διασφαλίστηκε, ούτε καν οι διατάξεις της ίδιας προκήρυξης ακολουθήθηκαν από την Ειδική Επιτροπή που ορίστηκε από τη Διοίκηση του ΣΕΦ. Στο διαγωνισμό αυτό υπεβλήθησαν 4000 αιτήσεις και, όταν τελικά το Νοέμβρη του 2007 ανακοινώθηκαν οι προσλήψεις, δεκάδες ενστάσεις κατά της εγκυρότητας του διαγωνισμού κατατέθηκαν ενώπιον του ΑΣΕΠ, εν μέσω έντονης φημολογίας για ευνοιοκρατικές επιλογές, λόγω συγγένειας με μέλη της Διοίκησης του ΣΕΦ, που αφορούσαν τουλάχιστον 15 υποψηφίους που ανακοινώθηκαν ως προσληφθέντες!

Ήταν δε τέτοιο το μέγεθος των παρατυπιών, που το ΑΣΕΠ δήλωσε εγγράφως ότι δεν είναι εφικτό να εξεταστούν οι υποβληθείσες ενστάσεις, εάν δεν επαναληφθεί η διαδικασία και δεν καταρτιστούν νέοι πίνακες, αυτή τη φορά ακολουθώντας τη νόμιμη διαδικασία! Και μάλιστα το ΑΣΕΠ χρειάστηκε να προβεί σε υπενθύμιση προς τη Διοίκηση του ΣΕΦ, προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα υποχρεωθεί να αναθέσει την υπόθεση σε επιθεωρητή – σύμβουλο, προκειμένου η Διοίκηση του ΣΕΦ να εφαρμόσει την σχετική απόφαση του ΑΣΕΠ για αντικειμενική και διαφανή αυτή τη φορά επανάληψη της διαδικασίας!

Ειδικότερα, μετά τον αυτεπάγγελτο έλεγχο που διενήργησε το ΑΣΕΠ, βρήκε αντικανονική τη διαδικασία τόσο ως προς την αποσφράγιση των φακέλων, εξέταση και αιτιολόγηση της απόρριψης μεγάλου αριθμού αιτήσεων, όσο και ως προς την σύνταξη των πινάκων κατάταξης! Όπως, επισημαίνεται, στην σχετική απόφαση του ΑΣΕΠ υπήρξαν περιπτώσεις όπου παραβιάσθηκαν, εις βάρος υποψηφίων, ακόμα και ρητοί όροι της προκήρυξης! ΤΟ «ΦΙΑΣΚΟ», ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΑΚΡΑΙΑ ΕΥΝΟΙΟΚΡΑΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΦΙΚΤΗ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΚΑΤΟΠΙΝ – ΝΟΜΙΜΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΟΥΣ – ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ!
Επειδή οι σοβαρές παρατυπίες, μεταξύ των οποίων αυτή της μη τήρησης των όρων της προκήρυξης, από την ίδια την Ειδική Επιτροπή που συστάθηκε για το διαγωνισμό αυτό, δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια για ατυχείς συμπτώσεις και ακούσια σφάλματα, αλλά μάλλον επιβεβαιώνουν τις σοβαρές καταγγελίες για μια καθαρά διάτρητη και ευνοιοκρατική διαδικασία προσλήψεων «συγγενών», «φίλων» και λοιπών «ημετέρων» εκ μέρους της Διοίκησης, που παραβιάζουν τον νόμο και κάθε έννοια αξιοκρατίας.

Επειδή η Κυβέρνησή σας, με προκλητικά αναξιοκρατικές νομοθετικές ρυθμίσεις όπως αυτή της «γαλάζιας» συνέντευξης, αλλά και με την άκρως ευνοιοκρατική διαχείριση του STAGE ως εργαλείο πελατειακής «ομηρίας» νέων ανθρώπων, διακρίνεται για τις αδιαφανείς μεθοδεύσεις της και σε θέματα προσλήψεων.

Και επειδή, οι εντολές του ΑΣΕΠ για επανεξέταση του συνόλου των αιτήσεων και για αναδιαμόρφωση και εκ νέου ανάρτηση των πινάκων κατάταξης, θα υλοποιηθούν από την ίδια Επιτροπή που υπέπεσε στις παραπάνω πολυάριθμες παρατυπίες και παρανομίες.
Ερωτάστε:

1. Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε προκειμένου:


(α) να διασφαλιστεί ότι η Ειδική Επιτροπή που, ενώ αρχικά προέβη σε αδιαφανείς και παράνομες ενέργειες κατά την διαδικασία επιλογής υποψηφίων για τις προσλήψεις στο ΣΕΦ, αυτή τη φορά, και κατόπιν της αυτεπάγγελτης παρέμβασης του ΑΣΕΠ, ΔΕΝ θα επαναλάβει τις προηγούμενες καταγγελλόμενες ως ευνοιοκρατικές μεθοδεύσεις και θα προβεί σε πραγματικά αντικειμενική, αξιοκρατική και νόμιμη επανεξέταση και εκ νέου κατάρτιση πινάκων κατάταξης για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό;


(β) να αποδοθούν ευθύνες, ενδεχομένως σύμφωνα και με τις κυρώσεις του ν. 2190/1994, για τη σωρεία παρατυπιών και παρανομιών που διαπιστώθηκαν από τον ΑΣΕΠ κατά την διαδικασία διενέργειας του σχετικού διαγωνισμού προσλήψεων στο ΣΕΦ, παρανομίες που λόγω της έκτασής του και της προφανούς αντίθεσής του με διατάξεις της ίδιας της προκήρυξης δεν φαίνεται δυνατό να έγιναν ακούσια.


2. Με ποιο ηθικό και θεσμικό έρεισμα η Κυβέρνηση Καραμανλή, όχι μόνο ακρωτηριάζει, νομοθετώντας την αδιαφάνεια, τις διαδικασίες που διασφαλίζουν την αξιοκρατία, όπως το ΑΣΕΠ, αλλά αρνείται να επιβάλλει ακόμα και στις διορισμένες από αυτή Διοικήσεις την εφαρμογή των όποιων ακόμα διαφανών διαδικασιών έχουν απομείνει;
Οι ερωτώντες Βουλευτές
Μιχάλης Καρχιμάκης
Σοφία Σακοράφα
Γιώργος Ντόλιος
Γρηγόρης Νιώτης
Χρήστος Αηδόνης
Μάρκος Μπόλαρης
Μιχάλης Τιμοσίδης
Τάσος Σιδηρόπουλος
Νίκος Ζωίδης
Γιώργος Νικητιάδης
Θεοδώρα Τζάκρη
Θάνος Μωραϊτης
Βαγγέλης Παπαχρήστος
Μιχάλης Παντούλας
Δημήτρης Τσιρώνης
Παναγιώτης Ρήγας
Λεωνίδας Γρηγοράκος
Μιχάλης Κατρίνης
Δημήτρης Κουσελάς
Βασίλης Κεγκέρογλου
Χρύσα Αράπογλου

Monday, August 11, 2008

Όνειρα και παρανομίες θερινής νυκτός

.
Στις 6 Αυγούστου δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο προκήρυξη διαγωνισμού του ΥΠ.ΠΟ. για την επιλογή μεταφορικής εταιρείας για τη «μετακόμιση» στις Καπναποθήκες Κεράνη. Ως ημέρα του διαγωνισμού ορίστηκε η 8η Οκτωβρίου 2008 και ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 700.000 € (238 εκατ. δραχμές για να θυμόμαστε). Η κίνηση αυτή του Υπουργού Πολιτισμού είχε διαρρεύσει από καιρό στους διαδρόμους της οδού Μπουμπουλίνας παρουσιαζόμενη άλλοτε ως ο μεγάλος «αιφνιδιασμός» απέναντι στον Ενιαίο Σύλλογο κι άλλοτε ως ένδειξη της αποφασιστικότητας του Υπουργού να ολοκληρώσει το Πρωθυπουργικό όραμα της μεταφοράς του ΥΠ.ΠΟ. στις… Καπναποθήκες.
Την ίδια στιγμή η κίνηση αυτή αποτελεί απόδειξη της υποκρισίας της Κυβέρνησης και του Υπουργού Πολιτισμού προσωπικά, αφού γνωρίζουν καλά ότι υφίσταται ακόμη η διακοπή εργασιών από την Πολεοδομία και παράλληλα εκκρεμεί η εκδίκαση της υπόθεσης για την ακύρωση της οικοδομικής άδειας. Φυσικά, καμία συγκοινωνιακή μελέτη δεν έχει υπάρξει (κι ούτε θα υπάρξει…) επιβεβαιώνοντας το τεράστιο πρόβλημα πρόσβασης στην περιοχή, παρά τα περί του αντιθέτου που ισχυρίζεται η πολιτική ηγεσία.
Ενδεχομένως, η κινήσεις αυτές να σχεδιάζονται γνωρίζοντας εκ των προτέρων την απόφαση του δικαστηρίου. Αν δεν συμβαίνει αυτό πρόκειται απλά για απλή περιφρόνηση προς τη δικαιοσύνη για την οποία οι κυβερνώντες συνήθως εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια (…). Την κίνηση αυτή είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσουν να τη χρησιμοποιήσουν πρώτα και κύρια για να κάμψουν το ηθικό των εργαζομένων, να περιορίσουν τις αντιστάσεις τους και να σπείρουν την ηττοπάθεια.
Πως πραγματικά έχει η κατάσταση σήμερα
Απέναντι σε όλα όσα διαδίδονται αλλά κι απέναντι στις προσδοκίες του Υπουργού και των εργολάβων η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική.
(1) Από 10 Απριλίου 2008 οι εργασίες στο κτίριο έχουν διακοπεί. Η διακοπή ΔΕΝ έχει ανακληθεί, όπως ρητά επιβεβαιώνει η Πολεοδομία με πρόσφατο (6-8-2008) έγγραφό της. Ερώτημα αποτελεί πως ο Υπουργός προκηρύσσει ένα διαγωνισμό για ένα κτίριο που ακόμη ελέγχεται πολεοδομικά.
(2) Ζήτησαν για 2η φορά να εγκριθεί παρέκκλιση από τις ισχύουσες διατάξεις για το φυσικό φωτισμό, δηλαδή να χρησιμοποιούνται ως γραφεία χώροι οι οποίοι δεν φωτίζονται επαρκώς. Το θέμα εισήχθη στην ΕΠΑΕ (ειδικό όργανο της Πολεοδομίας), ο Ενιαίος Σύλλογος έγκαιρα παρενέβη και το θέμα δεν συζητήθηκε (αναβλήθηκε για το Σεπτέμβριο).
(3) Εκκρεμεί η διεξαγωγή της δίκης στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά
(4) Ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας (διορισμένος από την Κυβέρνηση) εξέδωσε (ως μη όφειλε) έγκριση για κατά παρέκκλιση αύξηση του ποσοστού κάλυψης του οικοπέδου, προκειμένου οι εργολάβοι να μπορέσουν να τακτοποιήσουν τις σοβαρότατες παρατυπίες και «λαθροχειρίες» τους. Πρόκειται για μία ακόμη πολιτική, επί της ουσίας παρέμβαση στο θέμα, που έρχεται να καλύψει και να ισχυροποιήσει την Κυβερνητική επιλογή της μεταστέγασης του ΥΠ.ΠΟ. Ο Ενιαίος Σύλλογος κινείται ήδη ενάντια στην απόφαση αυτή και θα ενημερώσει τα μέλη του με νεώτερη ανακοίνωση.
(5) Υπάρχει πλήθος ερωτήσεων και αιτήσεων κατάθεσης εγγράφων για το θέμα στη Βουλή από όλα τα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και ΛΑΟΣ) στις οποίες η Κυβέρνηση Ν.Δ. ή δεν απαντά ή απαντά με τη γνωστή τακτική «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε».
(6) Όλα τα κόμματα τα οποία δέχθηκαν και συνάντησαν τους εκπροσώπους του Ενιαίου Συλλόγου και της Ομοσπονδίας (πλην της Ν.Δ.) έχουν ταχθεί ενάντια στη μεταφορά στις Καπναποθήκες Κεράνη.
Είναι προφανές ότι η Ν.Δ. και ο Υπουργός Πολιτισμού επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την περίοδο του καλοκαιριού για να προχωρήσουν το σχέδιό τους. Ένα σχέδιο που έχει «ουρές» για το Σεπτέμβρη και δεν αποκλείεται να συνδυαστεί με έναν ανασχηματισμό που θα ενοποιεί τα Υπουργεία Πολιτισμού και Τουρισμού, με νέα πολιτική ηγεσία (ευχόμενη να βρεθεί σε ένα «νέο» κτίριο…).
Είναι προφανές, επίσης, ότι σ΄ένα τέτοιο σχεδιασμό έχουν ή αναζητούν να βρουν συμμάχους και εντός του ΥΠ.ΠΟ. (αν θα τους βρουν και με τι αντάλλαγμα μένει να το δούμε).
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να αρνηθούν να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε Επιτροπή υλοποιεί τις επιλογές αυτές.
Από πλευράς ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ είναι σαφές ότι θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τις προσπάθειές μας για τη συνολική ακύρωση μίας τέτοιας εξέλιξης. Στο πλαίσιο αυτό θα πάρουμε όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες και σε όλα τα επίπεδα.
Tα οικονομικά μας
Την ίδια στιγμή που το ΥΠ.ΠΟ. ετοιμάζεται να σκορπίσει 700.000 € για τη μετακόμιση «φάντασμα», οι εργαζόμενοι βιώνουν το μεγάλο κύμα ακρίβειας και πληθωρισμού που εξανεμίζει το χαμηλό, έτσι κι αλλιώς, εισόδημά τους. Από την άποψη αυτή εμείς συνεχίζουμε να διεκδικούμε κατ’ αρχήν την άμεση ένταξη του «πολιτιστικού επιδόματος» στον κρατικό προϋπολογισμό και την τακτική καταβολή του. Ομοίως συνεχίζουμε να διεκδικούμε την εξόφληση της τελευταίας δόσης του 2007. Οι προφορικές διαβεβαιώσεις του Υπουργού Πολιτισμού, πρέπει να λάβουν οριστική μορφή, να υλοποιηθούν άμεσα και χωρίς άλλες καθυστερήσεις. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε καμία υπαναχώρηση από τις δεσμεύσεις που φέρεται να έχει δώσει και στην Ομοσπονδία για τα ζητήματα αυτά.
Περιμένουμε, επίσης, ο Υπουργός Πολιτισμού να προχωρήσει άμεσα στην αναπροσαρμογή των εκτός έδρας αποζημιώσεων, όπως κι ο ίδιος δεσμεύτηκε κατά τη συνάντησή του με τον Ενιαίο Σύλλογο.
Πρέπει να σημειώσουμε, ότι τα προβλήματα του «Ειδικού Λογαριασμού» αρχίζουν και δείχνουν τις σοβαρότατες παρενέργειές τους στη λειτουργία των Υπηρεσιών του ΥΠ.ΠΟ. τόσο στην Αθήνα, όσο και στην Περιφέρεια. Οι αποζημιώσεις για τις εκτός έδρας μετακινήσεις έχουν παγώσει, οι Υπηρεσίες με έγγραφά τους δηλώνουν αδυναμία να εκτελέσουν το έργο τους και η γενική εικόνα διάλυσης ενισχύεται καθημερινά.
Η κατάργηση του «Ειδικού Λογαριασμού» υπό την πίεση της δημοσιότητας μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του τ. Γεν. Γραμματέα, κινδυνεύει να αποτελέσει αρνητική εξέλιξη για τους εργαζόμενους και το έργο του ΥΠ.ΠΟ., αφού παρά τα όσα ακούγονται δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι και ο νέος προϋπολογισμός θα δώσει ψίχουλα στο ΥΠ.ΠΟ. για να λειτουργήσει.
Μπορούμε (κι ας μην μας φαίνεται) – Μπορούμε αρκεί να το πιστέψουμε
Απέναντι σε όλα αυτά ως εργαζόμενοι και ως ενεργοί πολίτες μπορούμε (και πρέπει) να αντιδράσουμε. Είναι φανερό ότι δεν αρκεί πλέον η γκρίνια του γραφείου, η καταδίκη από τον καναπέ. Είναι φανερό ότι δεν μπορεί για όλα να φταίει η κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος (αυτό πια περιφέρεται ως άταφο πτώμα από τα λογής «κοράκια» με τα κροκοδείλια δάκρυά τους). Μπορούμε να σηκωθούμε. Μπορούμε να αντιπαρατεθούμε. Μπορούμε να τους αμφισβητήσουμε. Μπορούμε να τους υπερβούμε, να τους ξεπεράσουμε.
Για το Δ. Σ.
Ο Πρόεδρος Κρασανάκης Αδαμάντιος (Μάκης)
Ο Γ. ΓραμματέαςΓιάννης Στεφάνου
-------------------------------------

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΡΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

Ήταν μια ξαφνική πρόταση από τον Κώστα η επίσκεψη στον Άθω, στο Άγιο Όρος. Πολλές φορές είχε περάσει από τη σκέψη μου, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Ο χρόνος, η καλή παρέα, οι καιρικές συνθήκες. Αυτή τη φορά υπήρχαν όλα, άρα δεν μπορούσα να αρνηθώ. Κι έτσι βρεθήκαμε η μικρή παρέα των τεσσάρων το βράδυ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη, γιατί έπρεπε την επόμενη το πρωί να είμαστε στην Ουρανούπολη.
Δεν είμαι ίσως ο κατάλληλος να γράψω αυτά που πολλοί θα ήθελαν για το Όρος. Το Άγιο Όρος, ως λίκνο της ορθοδοξίας και ιερός τόπος για πολλούς. Η δική μας επίσκεψη ήταν περισσότερο ορειβατική και λιγότερο θρησκευτική. Πολλά πράγματα που θα διαβάσετε, δεν είναι απαραίτητο να εκφράζουν ακριβώς τις σκέψεις και τις απόψεις του γράφοντα, γιατί υπάρχουν και ορισμένα, που πρέπει να τα δει κανείς κάτω από το πρίσμα της φιλοξενίας, του σεβασμού στον ιδιαίτερο χαρακτήρα της περιοχής και προπαντός να τα δει κάτω από το πρίσμα του τι αντιπροσωπεύει για πολλούς σήμερα η ορθόδοξη χριστιανική πίστη. Γίνεται προσπάθεια να μείνει το κείμενο μακριά από κρίσεις και προσωπικές απόψεις.
Το Όρος, πέρα από οτιδήποτε άλλο, έχει μια τεράστια πολιτισμική, ιστορική και γραμματειακή αξία, έναν αμύθητο πολιτιστικό και ιστορικό πλούτο και εκφράζει έναν άλλο κόσμο στην κυριολεξία. Έρχεται από το παρελθόν και προσπαθεί να κρατήσει το παρόν του σαν μια συνέχεια. Θεωρείται κέντρο του ορθόδοξου μοναχισμού και κέντρο διατήρησης και συντήρησης πλούσιου υλικού, μουσείο μοναδικού θησαυρού ελληνικής τέχνης και γραμμάτων.
Φθάσαμε στην Ουρανούπολη κατά τις 8.30 το πρωί και πήγαμε κατ’ ευθείαν να πάρουμε τα διαμονητήρια (κόστος 25 ευρώ το άτομο) Η επίσκεψη στο Aγιο Όρος επιτρέπεται όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με τον Καταστατικό χάρτη, το Τυπικό της Μοναστικής Πολιτείας, μόνο στους άντρες. Στις γυναίκες δεν επιτρέπεται ούτε η προσέγγιση στις ακτές του Όρους. Οι Έλληνες επισκέπτες πρέπει να έχουν μαζί τους ταυτότητα και απαραιτήτως τα διαμονητήρια (Τηλέφωνο για έκδοση διαμονητηρίων 2310252575). Η δήλωση πρέπει να γίνει τουλάχιστον 2 μήνες πριν, καθώς και ο ακριβής αριθμός των επισκεπτών και των στοιχείων τους, και οι οποίοι δεν πρέπει να ξεπερνούν τους πέντε Οι αλλοδαποί επισκέπτες γίνονται δεκτοί σε περιορισμένο αριθμό ημερησίως, γύρω στους δέκα. Έτσι λένε τα χαρτιά
Φύγαμε με το μικρό φεριμπώτ “ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ” στις 09.45 για τη Δάφνη (εισιτήριο 7 ευρώ το άτομο) Η πρώτη εμπειρία να ταξιδεύεις ανάμεσα μόνο σε άντρες, χωρίς την παρουσία του θηλυκού. Σκέψεις ανάκατες για το αλάτι της γης, το ένστικτο της αναπαραγωγής, το αφύσικο και τη φύση σε καταπίεση
Σε δύο ώρες περίπου φθάσαμε στη Δάφνη και αναχωρήσαμε με το “ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ” (εισιτήριο 4,40 ευρώ) για τον προορισμό μας, τον Αρσανά (λιμανάκι) των Καυσοκαλυβίων. Από κει αρχίζει το περπάτημα στις 2.30 το μεσημέρι, ανεβαίνοντας ένα ανηφορικό μονοπάτι με καλντερίμι και σκαλιά. Η ζέστη στο ζενίθ…φορτωμένοι με τα σακίδια των 15 και 18 κιλών ο καθένας
Σε 25 λεπτά βγήκαμε στη σκήτη των Καυσοκαλυβίων και κατευθυνόμαστε στο αρχονταρίκι, στο Κυριακό, όπου είχαμε την πρώτη καλή φιλοξενία και μας προσφέρθηκε από τον μοναχό καφές, κουλούρι και νερό. Συνεχίζουμε το μονοπάτι. Ένα αρκετά ταλαιπωρημένο από τα μουλάρια - κι αυτά όλα αρσενικά - που με τη συνοδεία των αλβανών εργατών κουβαλάνε τα υλικά και τα τρόφιμα για τις απομακρυσμένες σκήτες και για τα έργα που γίνονται στην πλευρά αυτή του Όρους
Σε δύο ώρες περίπου φθάνουμε στον Αγιο Νείλο. Μια σκήτη με μερικές «καλύβες» - σπίτια μοναχών και βρύση με άφθονο νερό. Κατεβήκαμε στη σπηλιά όπου ασκήτεψε ο Άγιος Νείλος. Τα σκαλιά έχουν γίνει ωραία με πέτρα στο βράχο με φόντο το απέραντο γαλάζιο του Αγαίου. Βλέπουμε νοτιοανατολικά στο βάθος τα μικρά νησιά των ανατολικών Σποράδων και δεξιά τη χερσόνησο της Σιθωνίας. Η θέα είναι επιβλητική. Ανεβαίνοντας ξανά, βρεθήκαμε σε μια συκιά για ένα σύκο δροσερό, το φρούτο της εποχής.
Περνώντας τα μουλάρια, ακούστηκε η ρήση του προφήτη: κάποτε θα φθάσουν οι άνθρωποι να είναι φορτωμένοι σαν τα μουλάρια. Και να, εμείς τώρα έτσι φαντάζαμε. Φορτωμένοι όπως ήμασταν με τα σακίδια των 15 και 18 κιλών…
Διαπιστώνουμε πολύ γρήγορα τη δουλειά που κάνουν οι αλβανοί εργάτες στο Όρος. «Ο άγιος αλβανός». Στα μονοπάτια, στις ανακατασκευές και συντηρήσεις των μονοπατιών, των κτιρίων και των μονών γενικά. Και βέβαια με τη συνεισφορά της «αγίας ευρωπαικής ένωσης» και των ΚΠΣ
Φεύγουμε από τον Άγιο Νείλο στις 4.30, ντάλα ο ήλιος, για τη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Το μονοπάτι ανηφορικό ανάμεσα σε πουρνάρια κατά το πλείστον και σχίνα. Περάσαμε τη σάρα με τις κοτρόνες και σε μία ώρα φθάνουμε στον αυχένα. Απέναντί μας ξεχωρίζουν αρκετά η Θάσος και η Λήμνος και κάτω, στο ακρωτήρι, η σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου και η Σπηλιά του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη. Όπως μας είπε αργότερα ο ηγούμενος της Μεγίστης Λαύρας, είναι κλειδωμένη, γιατί κάηκε δύο φορές από τα κεριά, που τα αφήνουν αναμμένα οι προσκυνητές. Τώρα για να πάει κανείς πρέπει να πάρει το κλειδί από τον υπεύθυνο της σκήτης.
Η Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου Μεγίστης Λαύρας είναι ρουμάνικη και απέχει γύρω στη μισή ώρα από την κυρίαρχη μονή. Είναι σε στυλ μοναστηριού. Στη θέση της ήταν μέχρι το 1854 Κελί του Τιμίου Προδρόμου με μοναχούς καταγόμενους από τη Χίο. Η Μεγίστη Λαύρα με έγγραφό της επέτρεψε τη μετατροπή του Κελιού σε Σκήτη. Με Πατριαρχικό Σιγίλιο το 1856 επί Πατριάρχου Κυρίλλου Ζ΄ τελικά επικυρώθηκε η ίδρυση και η κοινοβιακή οργάνωση της Σκήτης από Μολδαβούς μοναχούς. Εγκαινιάστηκε το 1866. Σήμερα εγκαταβιούν 25 μοναχοί Ρουμανικής καταγωγής. Το Κυριακό της Σκήτης είναι αφιερωμένο στη βάπτιση του Χριστού. Έχει μήκος 30 και ύψος 18 μέτρα. (πηγή el.wikipedia.org)
Κατηφορίζουμε ελαφρά το καλντερίμι μέσα στο πυκνό δάσος. Κάποια στιγμή το βρίσκουμε χαλασμένο, γιατί το κατάστρεψε η χιονοστιβάδα που κατέβηκε από τον Άθω και “κούρεψε” εντελώς τα δέντρα, γεμίζοντας με κορμούς το μονοπάτι. Ίχνη από αγριογούρουνα μας δείχνει ότι σε όλο το Όρος υπάρχουν αρκετά από αυτά, όπως είναι επόμενο, γιατί υπάρχει και πυκνό δάσος και αρκετή τροφή από τα αγριοκάστανα και τους βολβούς του δάσους.
Τηλεφωνεί ο καλόγερος στον συνάδελφό του στο άλλο μοναστήρι και τον καλεί για φαγητό. Έβγαλα ένα πουρναρόψαρο, του λέει, έλα να το φάμε…(ανέκδοτο;; του Κώστα)

Συναντάμε τον αμαξιτό δρόμο και περνάμε καμιά τρακοσαριά μέτρα τσιμέντο. Μια παραφωνία, που σχολιάστηκε αρνητικά από όλους μας. Αυτοκίνητα πηγαινοέρχονται, τα περισσότερα 4Χ4 τζιπ. Τελικά το αυτοκίνητο κατέκτησε και το Άγιο Όρος με αρκετές δυσάρεστες επιπτώσεις στο φυσικό τοπίο. Όλα τα μοναστήρια έχουν πια αυτοκινητόδρομο και αυτοκίνητα. Όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο ηγούμενος της Μεγίστης Λαύρας, “εκεί που πριν λίγα χρόνια είχαμε ένα αυτοκίνητο για όλα τα μοναστήρια, τώρα έχουμε 4-5 το καθένα και πάλι δεν μας φτάνουν”. Οι μπουλντόζες, τα διάφορα σκαπτικά μηχανήματα και οι γερανοί είναι ακόμα σε πολλούς αρσανάδες ή κοντά στα μοναστήρια. Αυτοκίνητα, ηλεκτρικό ρεύμα, κινητά τηλέφωνα, και τώρα κομπιούτερς και Internet, η εισβολή της τεχνολογίας στο Όρος.
Η συντήρηση και η αναπαλαίωση των μοναστηριών επέβαλαν ίσως την παρουσία όλων αυτών των μηχανημάτων και επόμενα τη διάνοιξη των δρόμων. Ίσως σε πολλές περιπτώσεις θα μπορούσε να αποφευχθεί. Η συντήρηση θεωρείται αναγκαία και επιβεβλημένη. Σε ένα μεγάλο βαθμό έγινε. Όμως σε πολλά μοναστήρια συνεχίζεται με κονδύλια του Γ’ ΚΠΣ και θα συνεχιστεί και στο Δ’ ΚΠΣ, όπως μας τόνισε και ο ηγούμενος.

Η Μονή Μεγίστης Λαύρας
Φθάνουμε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας, στον προορισμό μας, στις 6.30 ακριβώς, σε 4 ώρες απ’ τον Αρσανά των Καυσοκαλυβίων. Πλησιάζοντας μας συναρπάζει η εικόνα της επιβλητικής Μονής. Στο μυαλό μου έρχεται η ιστορία των 1000 και πάνω χρόνων της, που διάβασα στα διάφορα sites, με τις καλές και τις κακές της στιγμές, τους αγώνες με τους πειρατές. Δείγμα ο πύργος, ως το τελευταίο προπύργιο της άμυνας. Όπως είναι γνωστό το μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετώπιζαν οι μονές, ήταν αυτός των πειρατών. Οι περισσότεροι κατακτητές σεβάστηκαν τον μοναχικό βίο και τα μοναστήρια. Και ειδικά του Αγίου Όρους, ήταν στο απυρόβλητο.
Γύρω από τη Μονή είναι αρκετές καλλιέργειες, κυρίως αμπέλια, ελιές, κηπευτικά της εποχής, ακόμα και θερμοκηπίου. Πηγαίνοντας στο Αρχονταρίκι, ο υπεύθυνος μας παροτρύνει να πάμε κατ’ ευθείαν στον εσπερινό, μετά στην Τράπεζα για φαγητό και στη συνέχεια να μας δείξει πού θα κοιμηθούμε. Αρχίζω να περιεργάζομαι τη Μονή. Εκτός από μένα, οι άλλοι είχαν επισκεφθεί πολλές φορές το Μοναστήρι. Άρα ο “περίεργος” ήμουνα εγώ. Τα κτίρια, ο πύργος, το Ηγουμενείο, ο ναός, η τράπεζα, το αρχονταρίκι, τα κελιά, τα τεράστια δέντρα.
Η λειτουργία του εσπερινού με την παρουσία των επισκεπτών και αρκετών μοναχών έγινε με τη γνωστή κατάνυξη. Για μένα ήταν εντυπωσιακό γιατί έμοιαζε με θεατρικό δρώμενο. Οι μοναχοί ανάμεσα στους προσκυνητές, να μπαινοβγαίνουν, να ανεβάζουν και να κατεβάζουν τα καντήλια, να σβήνουν τα κεριά, να σηκώνονται και να κάθονται στα στασίδια κρατώντας το κομποσκοίνι, να περνάνε και να ασπάζονται τις εικόνες. Στο τέλος, ανακοινώθηκε στους επισκέπτες ότι μπορούν, όσοι θέλουν, να προσκυνήσουν τα λείψανα των αγίων, που βρίσκονται στη Μονή. Η συνέχεια στην Τράπεζα για το φαγητό με την παρουσία του ηγουμένου, όλων των μοναχών και των επισκεπτών. Μερικές φορές μου ερχόταν στο μυαλό το “Όνομα του Ρόδου” του Ουμπέρτο Έκο και το αντίστοιχο ιταλικό μοναστήρι των Βενιδικτίνων, που περιγράφει ο συγγραφέας
Το νόστιμο φαγητό – φασουλάκια με κολοκυθάκια (τουρλού), ψωμί, σαλάτα ντομάτα, φέτα, κρασί, καρπούζι – ήταν σερβιρισμένο σε μαρμάρινα τραπέζια των 10 περίπου ατόμων. Κατά τη διάρκεια του φαγητού ένας μοναχός διάβαζε από τον άμβωνα αποσπάσματα από γραπτά Αγίων. Τελειώνοντας το φαγητό πήγαμε στο Αρχονταρίκι, όπου ενημερωθήκαμε για τον χώρο που θα κοιμηθούμε. Κρεβάτια σε δωμάτιο των 15 περίπου ατόμων με καθαρά σεντόνια, τουαλέτες και μπάνια κάτω και νιπτήρες χωρίς καθρέφτες.
Την άλλη μέρα το πρωί κατά τις 7.30 στον όρθρο. Το καμπανάκι χτύπησε κανονικά στις τέσσερεις. Πολλοί επισκέπτες πρέπει να πήγαν εκείνη την ώρα μαζί με τους μοναχούς για την λειτουργία του όρθρου. Υποψιάζομαι ότι οι μοναχοί έχουν ανάλογη “υπηρεσία” και ο καθένας έχει το ρόλο του στη διάρκεια της λειτουργίας. Ποιος θα έχει τον κεντρικό ρόλο, ποιοι τον ρόλο του ψάλτη, ποιοι θα ψάλουν το απολυτίκιο κλπ.
Μετά τον όρθρο, ακολούθησε η Τράπεζα. Είναι το κυρίως γεύμα – πιλάφι με γαριδόζουμο, σαλάτα αγγουροντομάτα, ελιές, παραδοσιακό ψωμί, πεπόνι, κρασί και γλυκό τυλιγμένο – πάλι με την παρουσία όλων, του ηγουμένου, των μοναχών και των επισκεπτών. Πάλι κατά τη διάρκεια του φαγητού ένας μοναχός διάβαζε κείμενα αγίων.
Αμέσως μετά επισκεφθήκαμε τον ηγούμενο στο ηγουμενείο. Ο ηγούμενος Πρόδρομος είναι απλός, ζεστός, δραστήριος και φιλόξενος. Με τρόπο μας ενημέρωσε για τις δραστηριότητες της Μονής, τα έργα συντήρησης, αλλά και γενικότερα απάντησε σε ερωτήσεις μας σχετικά με το Άγιο Όρος και τις μονές. Από τα είκοσι μοναστήρια στο Όρος, τα δεκαεννιά είναι μεν με το “παλιό” ημερολόγιο, αλλά δεν είναι “παλαιοημερολογίτικα”, άλλωστε ανήκουν στο Πατριαρχείο, το οποίο είναι με το “καινούργιο”. Παλαιοημερολογίτικο είναι μόνο η μονή Εσφιγμένου, οι μοναχοί του οποίου δεν αναγνωρίζουν τον Πατριαρχείο. Οι μονές δεν εισπράττουν τίποτα από τους επισκέπτες. Τα έσοδα από τα διαμονητήρια τα διαχειρίζεται η Κοινότητα του Όρους για τις δικές της υποχρεώσεις. Βέβαια η κάθε μονή έχει αρκετά έσοδα από τα μετόχια στη Χαλκιδική και αλλού στην Ελλάδα. Στο βιβλίο επισκεπτών της Μονής καταγράφονται περίπου 15.000 επισκέπτες το χρόνο. Πούτιν, Καραμανλής και άλλες προσωπικότητες της πολιτικής, όλοι από δω περάσανε και θα περάσουν…
Μου έκανε εντύπωση οι προσπάθειες που καταβάλουν στη Μονή για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών με τη μικρή υδροηλεκτρική μονάδα. Συγκεντρώνεται το νερό ψηλά σε μεγάλη υδατοδεξαμενή και από κει, με αγωγό και αρκετή κλίση, το νερό έρχεται στη μονάδα δίπλα στο μοναστήρι, όπου παράγεται το ρεύμα. Βέβαια τώρα το καλοκαίρι ενισχύεται και με τη γεννήτρια πετρελαίου.
Δεχθήκαμε τα δώρα και τις ευχές του ηγουμένου και αναχωρήσαμε κατά τις 11 και 15΄ με προορισμό την κορυφή του Άθω. Ξεκινάμε σχεδόν από μηδέν υψόμετρο για να φθάσουμε στις 7 το απόγευμα στα 2.033 μέτρα της κορυφής μετά από 8 ώρες περίπου. Φορτωθήκαμε για φαγητό ένα καρπούζι, ντομάτες, ελιές και ψωμί (ξερό, ό,τι απέμεινε από την Τράπεζα)

Η διαδρομή για την κορυφή
Η διαδρομή ξεκινάει νοτιοδυτικά προς Καυσοκαλύβια. Το τμήμα αυτό της δυτικής πλευράς του Όρους το λένε “έρημο”, γιατί δεν έχει αμαξιτούς δρόμους. Κι εδώ είναι και τα περίφημα “καρούλια”, τα ασκηταριά των μοναχών στο βράχο. Φθάνοντας στον αυχένα (μια ώρα περίπου από τη Μονή) παίρνουμε το μονοπάτι προς Αγία Άννα. διασχίζοντας το πυκνό δάσος με τις καστανιές, βελανιδιές, οξιές, σκλήθρα, αριές, πλατάνια στις ρεματιές. Μια μικρή ζούγκλα. Από άποψη χλωρίδας το Άγιο Όρος χαρακτηρίζεται για την πυκνή του βλάστηση. Αφθονούν σε μεγάλο βαθμό η καστανιά, η οξιά, η δρύς, το πουρνάρι, η κουμαριά κ. ά. καθώς και άπειρα πλήθη βοτάνων.
Σταματήσαμε στα Καλά Νερά. Μια πυκνοδασωμένη περιοχή με αρκετά νερά, όπου πριν 5-6 χρόνια, όπως λέει ο Κώστας, η χιονοστιβάδα “ξύρισε” κυριολεκτικά όλα τα δέντρα. Η αναδάσωση είναι πλέον πολύ πυκνή και πλούσια σε όλα τα είδη. Φάγαμε το καρπούζι, γεμίσαμε κρύο νερό, και συνεχίσαμε φθάνοντας, σε 4 ώρες από τη Μονή, στο Σταυρό, υψόμετρο 850 μέτρα περίπου. Είναι η διασταύρωση προς Κερασιά, Αγία Άννα και κορυφή. Έχει νερό με λάστιχο. Μέχρι εδώ μας ακολουθεί και το τηλεφωνικό καλώδιο, που σχεδόν έρπον συνεχίζει το δρόμο του για την Κερασιά.
Παίρνουμε ξανά το κακοτράχαλο ανηφορικό μονοπάτι στο πυκνό πουρναρόδασος. Το μονοπάτι βγαίνει στην αρχή λίγο ανοιχτά, αριστερά, με θέα τη Σιθωνία, τη Σκήτη της Αγίας Άννας και τη Μικρή Σκήτη και πιο πέρα τους αρσανάδες των Μονών Αγίου Παύλου, Αγίου Διονυσίου και Αγίου Γρηγορίου. Δεν φαίνονται οι μονές.
Λίγη στάση στην Καστανιά για ξεκούραση με τον ιδρώτα να στάζει, και φθάνουμε στην Παναγιά, στα 1500 μέτρα περίπου σε 2,5 ώρες από το Σταυρό. Εδώ εργάζεται ένα μεγάλο συνεργείο με αλβανούς μαστόρους για την ανακατασκευή της εκκλησίας. Κατασκευάζεται μεγάλος ναός με βοηθητικούς χώρους, που θα λειτουργεί και ως καταφύγιο. Εικόνα εργοταξίου. Είκοσι τέσσερεις μαστόροι και εργάτες. Παντού σκόρπια εργαλεία, υλικά και … μπόλικα σκουπίδια, πεταμένα στα πρανή. Ό,τι χειρότερο μπορούσα να δω σ’ αυτό το υψόμετρο.
Για την κορυφή, τα υπόλοιπα 500 περίπου μέτρα υψομετρική, είναι μια απότομη σχετικά ανάβαση στο γυμνό με πολλές τραβέρσες για φορτωμένα αρσενικά μουλάρια, όπως εμείς. Με τον Κώστα το κάναμε μια ανάσα σε μια ώρα ακριβώς με όλες τις τραβέρσες. Το έχει κάνει λέει ο Κώστας και 35 λεπτά χωρίς σακίδιο, και κόβοντας τις τραβέρσες. Τελικά Κώστα είσαι καλός ορειβάτης…

Στην κορυφή του Άθω
Φθάσαμε στην κορυφή κατά τις 7. Μαζί μας έφθασε και ένας Ρώσος, επισκέπτης του Όρους, με τον οποίο “συγκατοικήσαμε” το βράδυ μέσα στο ναΐσκο. Δεν ήξερε γρι ελληνικά ούτε αγγλικά. Άντε να συνεννοηθείς…Ξαναθυμηθήκαμε τα “σπασίμπα” και “νταβάρις” Λένε ότι το Όρος για τους Ρώσους είναι ό,τι τα Ιεροσόλυμα για τους άλλους ορθόδοξους ή η Μέκκα για τους Μωαμεθανούς… Αυτό σημαίνει ότι θα ανεβεί αρκετά η επισκεψιμότητά του τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ταμπέλες στην Ουρανούπολη είναι στα ελληνικά και στα Ρώσικα…Άντε αυτά να τα έλεγες πριν 20 χρόνια...
Κι εδώ συνεργείο αλβανών για ανακατασκευή του μικρού ναού και για να γίνει μεγάλος και επιβλητικός. Επικίνδυνο… Ίσως δεν έπρεπε. Συνήθως στις κορυφές θέλουμε ένα μικρό και ταπεινό εκκλησάκι, χωρίς πολλά… Άλλωστε οι κορυφές δεν είναι να μένει κανείς πολύ. Χάνουν έτσι την αίγλη τους και τη γοητεία. Τα καταφύγια συνήθως γίνονται χαμηλότερα, όπως, ας πούμε, η Παναγιά. Συζητήσαμε με τους αλβανούς, οι οποίοι έρχονται 15 χρόνια οι περισσότεροι στο Όρος και έχουν συνεργαστεί με τα περισσότερα μοναστήρια και τις Σκήτες. Οι ίδιοι δηλώνουν μωαμεθανοί. Μια ειρηνική συνεργασία των δύο θρησκειών στο επίπεδο της μαστορικής και της τέχνης. Όλα γίνονται…

Θαυμάσαμε τη δύση του ηλίου πάνω από τη Χαλκιδική και τη σκιά του Άθω στο Αιγαίο. Απέραντο γαλάζιο. Από τα παράλια της Καβάλας, τη Θάσο και τη Λήμνο μέχρι τις Σποράδες, τον Όλυμπο και τον Κίσσαβο, τη Σιθωνία, την Αμουλιανή, τη Διώρυγα του Ξέρξη και το Παγγαίο. Ξαπλώσαμε σχετικά νωρίς με τους υπνόσακους στο κρύο τσιμέντο, αφού έξω φύσαγε και έκανε αρκετό κρύο. Προσέχαμε να μη χτυπήσουμε τον Ρώσο με τα πόδια μας. Και πώς να διαμαρτυρηθεί ο άνθρωπος. Τη νύχτα μπαινόβγαιναν 2-3 μολδαβοί μοναχοί με τους φακούς, ψάχνοντας κι αυτοί καμιά γωνιά να κοιμηθούν. Ήρθαν αργά…

Η Σκήτη της Αγίας Άννας
Το πρωί, αφού απολαύσαμε την ανατολή, φύγαμε κατά τις 7 στο κατηφορικό, δύσκολο για τα γόνατα, μονοπάτι. Στο Σταυρό πήραμε το μονοπάτι για την Αγία Άννα και μετά από ένα τέταρτο περίπου ξεκίνησε η απότομη κατηφόρα και τα σκαλιά. Βάλθηκε να τα μετράει ο Κώστας. Δεν τον ρώτησα πόσα τα έβγαλε. Φθάσαμε στην Σκήτη της Αγίας Άννας, ένα πανέμορφο μπαλκόνι πάνω από τη θάλασσα. Στο Κυριακό είχαμε την καλή φιλοξενία του λαϊκού, που υπηρετεί εθελοντικά τους επισκέπτες – τσίπουρο, λουκούμι, καφέ και νερό τα κεράσματά του.
Η Σκήτη της Αγίας Άννας βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του Αγίου Όρους, μισή ώρα από τη Νέα Σκήτη και μια ώρα από τη Μονή Αγίου Παύλου. Το Κυριακό της είναι αφιερωμένο στην Θεοπρομήτορα Αγία Άννα. Το 1686 ο Ματθαίος, πνευματικός του βοεβόδα Σερμπάν Καντακουζηνού (1678-88) και κτήτορας του κελλιού Άγιος Γεώργιος στην Προβάτα, αφιερώνει στη Σκήτη το πόδι της Αγίας Άννας. Υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας
Η Μικρά Αγία Άννα βρίσκεται σε απόσταση 15 λεπτών από τη σκήτη. Αποτελείται από επτά καλύβες. Εδώ μόνασε ο μεγάλος υμνογράφος της Εκκλησίας Γεράσιμος ο Μικραγιαννανίτης. (πηγή el.wikipedia.org)
Συνεχίσαμε με τον Κώστα για τη Μονή Αγίου Παύλου, αφού συμφωνήσαμε με τον έτερο Κώστα και τον Βαγγέλη να συναντηθούμε στο καραβάκι αλλάζοντας το πρόγραμμά μας λόγω μικρού τραυματισμού του Κώστα. Το μονοπάτι συνεχίζει μέσα στο πουρναρόδασος με μπόλικη ζέστη αλλά με θέα τη θάλασσα.. Κακή εντύπωση ξανά τα σκουπίδια πεταμένα κοντά στον οικισμό στα απόκρημνα βράχια και μέσα στα πουρνάρια, δίπλα στο μονοπάτι. Γενικά υπάρχει θέμα με τα σκουπίδια στο Όρος. Στην κορυφή σκουπίδια, στην Παναγιά, στο Σταυρό γεμάτη η ξεραμένη ποτίστρα με σκουπίδια, στην Αγία Άννα ανεξέλεγκτη χωματερή …Μα και η «αγία μπουλντόζα» που έκανε τη δουλειά της φτιάχνοντας τους δρόμους για τα μοναστήρια, τα στείρα τα πέταξε κάνοντας μικρές σάρες πληγώνοντας το τοπίο.
Κάτω στη θάλασσα, εκτός από τα δύο καραβάκια, ταχύπλοα συνδέουν τις μονές με την Δάφνη και την Ουρανούπολη. Για να κλείσει κανείς θέση σ΄ αυτά πρέπει να τηλεφωνήσει έγκαιρα. Φθάσαμε στον αρσανά του Αγίου Παύλου σε 45 λεπτά περίπου, όπου και περιμέναμε το καραβάκι για την επιστροφή στη Δάφνη και Ουρανούπολη.

Μια όμορφη ορειβατική και πολιτιστική εμπειρία και μια απομυθοποίηση του Όρους. Είναι η εξαιρετική γεωγραφική θέση, είναι το άγριο και όμορφο τοπίο, η θέα του γαλάζιου και ο πλούτος των μονών, που σε κάνει να σκέφτεσαι την επόμενη επίσκεψη.

Στέφανος Σταμέλλος
http://e-onthemountain.blogspot.com
http://www.e-ecology.gr

Τα λατομεία στη Λαμία, μετά και τη συνέλευση της Δίβρης

Η πρόταση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φθιώτιδας και η δημοπράτηση από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας στις 20 Αυγούστου λατομικών θέσεων, που βρίσκονται κοντά στη Δίβρη και στη θέση Μαγούλα και Μαγουλόραχη, συνάντησαν, όπως ήταν επόμενο, την αντίθεση όλων των κατοίκων της Δίβρης, του δημάρχου Λαμίας, καθώς και όλων όσων βρέθηκαν την Παρασκευή το βράδυ στη λαϊκή συνέλευση στην πλατεία του χωριού. Οι κάτοικοι της Δίβρης είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη δημοπράτηση αλλά και καμιά εγκατάσταση λατομικής επιχείρησης στην περιοχή της Μαγούλας και Μαγουλόραχης.

Η Λατομική Περιοχή Λαμίας, η οποία θεσμοθετήθηκε και οριοθετήθηκε το 1994, έγινε με όρους όχι συμμετοχής. Με αποτέλεσμα η μη ενημέρωση και των κατοίκων της Δίβρης σε ό,τι αφορά τα όριά της, αλλά όπως φάνηκε και του ίδιου του Δήμου Λαμίας. Κανείς δεν φαίνεται να ήξερε τα όριά της. Ούτε το τότε Κοινοτικό Συμβούλιο Δίβρης. Με αποτέλεσμα να οριοθετηθεί μια λατομική περιοχή 7.700 στρεμμάτων, απαράδεκτη ως έκταση, και στα όριά της να συμπεριλαμβάνονται περιοχές κοντά στο πολύ ενδιαφέρον φαράγγι και σε σπήλαια, στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, αλλά και περιοχές που ήταν και είναι βοσκότοποι του χωριού και χειμαδιά, όπως και τα πανάρχαια μονοπάτια της.

Ο Δήμος Λαμίας μάλιστα στα πλαίσια του Leader και σε συνεργασία με την Αναπτυξιακή Καρδίτσας και φορέων του χωριού, υλοποιεί το τελευταίο διάστημα και πρόκειται να εγκαινιάσει μέσα στο Σεπτέμβρη, Πρόγραμμα 45.000 ευρώ ανάδειξης και λειτουργίας Δικτύου των Ιστορικών Μονοπατιών της Δίβρης, αλλά και δρόμων για ποδήλατο βουνού, αξιοποίησης παραδοσιακών προιόντων κλπ. Είναι ένα Πρόγραμμα στα πλαίσια της βιώσιμης οικοτουριστικής ανάπτυξης του όμορφου χωριού, το οποίο είναι το μπαλκόνι της Όρθρης και της Λαμίας και θέλει να κρατήσει νέους και να διατηρήσει την φυσιογνωμία του. Επίσης στα σχέδια των φορέων του χωριού είναι η ένταξη και της Δίβρης στο σχεδιαζόμενο από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Στυλίδας και άλλων φορέων Γεωμυθολογικό Πάρκο της Όρθρης, σε μια κατεύθυνση ανάδειξης όλων των αρχαιολογικών, ιστορικών, οικολογικών στοιχείων του ορεινού όγκου της περιοχής.

Η δημοπράτηση των λατομικών αυτών θέσεων θίγει άμεσα όλα αυτά και καταστρέφει τα όνειρα και τις προσδοκίες των Διβριωτών. Η προσβολή δε του χώρου είναι ασύγκριτη, τη στιγμή μάλιστα που αυτή η περιοχή είναι ορατή από παντού, πράγμα που δεν λήφθηκε υπόψη στη μελέτη.

Η θεσμοθετημένη Λατομική Περιοχή είναι απαράδεκτη ως έκταση, αν λάβουμε υπόψη μας ότι σήμερα και οι τρεις λατομικές επιχειρήσεις που λειτουργούν στην περιοχή της Λαμίας απ’ τη δεκαετία του ‘60, καταλαμβάνουν χώρο 350 στρεμμάτων μόνο (Κυρίτσης 160 στρ, Καλτσάς 80 στρ, Μπλάνης 105 στρ). Άρα λοιπόν και 300 στρέμματα για κάθε λατομική θέση είναι υπεραρκετά και όχι 700, που περιλαμβάνει η μελέτη. Οπότε η Λατομική Περιοχή μπορεί να λειτουργήσει με τη μισή και λιγότερη έκτασή της. Αρκεί να γίνει μια επαναχωροθέτηση των “κάτω” λατομικών θέσεων και να γίνουν ανάλογες κατατμήσεις και όχι επαναχωροθέτηση των “επάνω”, όπως προχώρησε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Οι 1,2,3 λατομικές θέσεις είναι σε μια έκταση 2.000 στρεμμάτων. Άρα, μπορούν να χαραχθούν 7 λατομικές θέσεις και να αφεθεί ελεύθερο το υπόλοιπο κομμάτι. Με δεδομένο ότι στις 9 Σεπτέμβρη γίνεται το δικαστήριο, και ελπίζουμε να τελειώσει το ιδιοκτησιακό, δεν βλέπουμε τι θα βοηθήσει η κατά μισό μήνα νωρίτερα δημοπράτηση, η οποία μπορεί να προσβληθεί κάθε στιγμή και για να υλοποιηθεί χρειάζεται σκληρός αγώνας από όλους τους φορείς. Αγώνας που δεν έγινε χρόνια τώρα για το ξεκαθάρισμα της κατάστασης με τους φερόμενους ιδιοκτήτες. Άρα νέες καθυστερήσεις

Αν η δημοπρασία γίνεται για τις υπάρχουσες λατομικές επιχειρήσεις, τότε οι τρεις από αυτές έχουν ήδη επιλέξει το χώρο και έχουν προβεί σε δαπάνες. Άρα ουσιαστικά γίνεται μόνο για τη μία. Αν πρόκειται όμως να γίνει για όποιον ενδιαφέρεται γενικά, τότε κινδυνεύει να γίνει η περιοχή αυτή της Όρθρης και της Λαμίας η λατομική περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας και όχι μόνο. Δεδομένου ότι οι ανάγκες σε αδρανή υλικά για την περιοχή της Λαμίας καλύπτονται σήμερα από τις 3-4 υπάρχουσες επιχειρήσεις, οι 10 και 11 επιχειρήσεις σίγουρα θα διαθέσουν τα προϊόντα τους σε περιοχές εκτός νομού και ίσως αξιοποιώντας το λιμάνι μελλοντικά της Αγίας Μαρίνας. Μήπως οδηγούμαστε σε τέτοιες προοπτικές;

Ο απλός πολίτης καταλαβαίνει ότι όλα κινούνται με τη λογική των σκοπιμοτήτων. Στο μυαλό όλων είναι το “όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα χρόνια κοσκινίζει” και κάποιοι κάνουν κινήσεις για να κερδίζουν χρόνο. Είτε αυτό γίνεται από τους επιχειρηματίες, είτε γίνεται από τη μεριά της Διοίκησης. Και οι επιχειρήσεις τη δουλειά τους κάνουν. Οι ευθύνες όμως της Διοίκησης και του κ Νομάρχη είναι τεράστιες, δεδομένου ότι γίνονται κινήσεις, από ό,τι φάνηκε και με την εμπειρία της Δίβρης, τουλάχιστον πρόχειρες και άστοχες. Προχώρησε σε γνώση της ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις. Και προτίμησε να έχει την αναστάτωση και τις αντιδράσεις της κοινωνίας, όπως επέλεξε τόσα χρόνια να κλωθογυρίζει διαρκώς με δικαστικές και άλλες διαδικασίες για θέματα τα οποία έχουν πολιτικό χαρακτήρα. Οι αποφάσεις για την λειτουργία της Λατομικής Περιοχής και η απομάκρυνση των λατομείων είναι πολιτικές. Η προστασία του περιβάλλοντος, η προστασία της υγείας και των περιουσιακών στοιχείων των κατοίκων της Νέας Μαγνησίας και της Ανατολικής Λαμίας, η νομιμότητα και η ίση μεταχείριση από το νόμο, είναι πολιτικές υποχρεώσεις και αποφάσεις της Διοίκησης. Δεν μπορεί να κάνουν τους ανήξερους και τους ανήμπορους μεταθέτοντας αλλού τις ευθύνες.

Ο χρόνος και τα εκατομμύρια των ευρώ που χάθηκαν τόσα χρόνια σε νομικούς συμβούλους και δικηγόρους, σε μελετητές και παρατρεχάμενους, σε συσκέψεις και συμβούλια, σε δικαστικές συνεδριάσεις, σε εργατοώρες γενικά, αλλά και σε όλα αυτά που υποψιάζεται ο απλός πολίτης, θα μπορούσαν να πρασινίσουν κυριολεκτικά τη Λαμία.

Για τους Οικολόγους Πράσινους προέχουν τα θέματα της βιωσιμότητας και της αειφορίας, της προστασίας της φύσης και του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων. Επιδιώκουμε την περιφερειακή πολυκεντρική ήπια βιώσιμη ανάπτυξη με όρια και προϋποθέσεις. Πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά πρέπει να τελειώσει το ζήτημα των λατομείων στη Λαμία αλλά και σε κάθε περίπτωση υπάρχει ο δρόμος του αγώνα. Αυτόν τον δρόμο που οι τοπικοί άρχοντες αρνούνται τόσα χρόνια να τον διανύσουν. Δεν μπορεί ο Δήμος Λαμίας να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να έρχεται, πυροσβεστικά δήθεν, να τοποθετείται κάνοντας διαπιστώσεις ή να στέλνει επιστολές και υπομνήματα.. Επιστολή έστειλε μια, δυο, τρεις φορές. Η σημερινή Δημοτική Αρχή είναι δέκα χρόνια τώρα στη Διοίκηση του Δήμου. Και το αποτέλεσμα…;Έπρεπε κύριε Δήμαρχε να καλέσετε τους δημότες και τους φορείς της πόλης από την πρώτη στιγμή και να μπείτε μπροστά στην προσπάθεια για λύση του προβλήματος. Αυτό που άλλοι δήμαρχοι το κάνουν, ακόμα και με απεργία πείνας.
Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος των Οικολόγων Πράσινων

Friday, July 18, 2008

Το άρθρο της "Κόντρας"

"Δουλεία πίσω από την προοδευτική βιτρίνα
Εχει γεμίσει ο τόπος από τα λεγόμενα free press έντυπα. Ορισμένα απ’ αυτά εμφανίζονται ως εναλλακτικά, κουλτουριάρικα, αντικομφορμιστικά, αριστερούλικα. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει και τo εφημεριδο-περιοδικό (έτσι αυτοσυστήνεται) «Pass To Port», που κυκλοφορεί στον Πειραιά από την «Ελεύθερη Γραφή Εκδόσεις ΕΠΕ», με διευθύντρια την Ελένη Βλάμη (ως συνεκδότριες έχουν εμφανιστεί οι Μαρία Βλάμη και Ζωή Σακαλή). Πίσω, όμως, από τις υποσχέσεις για εναλλακτική δημοσιογραφία που θα υπογραμμίζει «τα στοιχεία της κριτικής στάσης, τηςαπαίτησης και της διεκδίκησης», πίσω από τις λαμπρές υπογραφές κατεστημένων δημοσιογράφων, κρύβεται ένα καθεστώς γαλέρας για εργαζόμενους που τραβούν το κουπί και βγάζουν τη λάντζα σε κάθε έντυπο.
Ηδη, όσοι εργάστηκαν με διάφορες ιδιότητες στο έντυπο, από τα μέσα Νοέμβρη του 2007, έχουν φύγει απλήρωτοι και ανασφάλιστοι (πλην ενός) και διεκδικούν δεδουλευμένα και ένσημα με νομικούς τρόπους. Μια τέτοια περίπτωση εργαζόμενης παρουσιάζουμε σήμερα, γιατί είναι χαρακτηριστική του πως εκμεταλλεύονται νέα παιδιά, γεμάτα όρεξη και δημιουργικότητα.
Στο τέλος των σπουδών της στο Τμήμα ΜΜΕ και Πολιτισμού του Παντείου, η Π.Λ. έπιασε δουλειά ως επιμελήτρια ύλης στο «Pass To Port». Οποιος έχει εργαστεί σε περιοδικά έντυπα με λίγο προσωπικό ξέρει τι σκυλίσια δουλειά απαιτεί αυτό το πόστο. Σκυλίσια δουλειά, καθημερινές, Σαββατοκύριακα στο σπίτι, και να ‘σαι από πάνω απλήρωτος και ανασφάλιστος, καταντάει σκέτη δουλεία.Απλήρωτη και ανασφάλιστη (οι υποσχέσεις για ασφάλιση ανανεώνονταν κάθε βδομάδα) από τις αρχές του χρόνου η Π.Λ. ζήτησε στα τέλη Μάρτη τους μισθούς της. Της είπαν ότι θα πληρωθεί μέσα Απρίλη κι αν δεν της αρέσει ας φύγει! Εφυγε, αλλά λεφτά δεν είδε. Ούτε στα μέσα Απρίλη, ούτε στις άλλες ημερομηνίες που έλεγαν στην ίδια και στο δικηγόρο της ότι θα πληρωθεί. Κάποια στιγμή έπαψαν να απαντούν και στα τηλεφωνήματά της. Ετσι, αναγκάστηκε να προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας, ζητώντας τα δεδουλευμένα της (μισθούς και δώρα), ύψους 2972,51ευρώ (πληρωνόταν με μισθό πείνας, 680,59 το μήνα).
Το πρώτο ραντεβού με την εργοδοσία ορίστηκε για τις 28 Μάη. Οι εκδότριες δεν εμφανίστηκαν. Εστειλαν γραπτό αίτημα αναβολής, με το αιτιολογικό ότι ήταν μέρα που έκλειναν ύλη και θα έπρεπε η Π.Λ. να γνωρίζει ότι αυτή τη μέρα δε μπορούσαν να λείπουν ούτε λεπτό από το γραφείο. Ορίστηκε νέο ραντεβού για τις 12 Ιούνη, στο οποίο και πάλι δεν εμφανίστηκαν. Στο τηλεφώνημα του υπαλλήλου της Επιθεώρησης Εργασίας η απάντηση ήταν ότι δεν γνωρίζουν την εργαζόμενη! Οταν ο υπάλληλος τους υπενθύμισε τι έγραφαν στο αίτημα αναβολής την προηγούμενηφορά, η απάντηση ήταν πως δεν εργάζεται, αλλά είναι μια φοιτήτρια που είχε πάει να δει πως δουλεύει το περιοδικό, όχι για να εργαστεί! Μα εδώ έχω δεκαεπτά τεύχη στα οποία αναγράφεται το όνομά της ως επιμελήτριας ύλης, παρατήρησε ο εμβρόντητος υπάλληλος, για να εισπράξει την εξής εκπληκτική απάντηση: Αυτό είναι δική μας μαλακία, γράφουμε τον καθένα στην ταυτότητα. Και τώρα να έρθετε, θα δείτε ότι έχουμε μέχρι και τους γονείς μας γραμμένους!
Η υπόθεση έχει πάρει πλέον τη νομική οδό και είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή στο μέλλον η Π.Λ. θα δικαιωθεί και δικαστικά. Δεν ξέρουμε, όμως, αν θα υπάρχει κάποιος από τον οποίο να πάρει τα λεφτά της. Αν αναφερθήκαμε αναλυτικά στην περίπτωση, είναι γιατί αντιπροσωπεύει όχι κάποια εξαίρεση, αλλά έναν κανόνα δουλοκτητικής εκμετάλλευσης νέων εργαζόμενων.
ΥΓ: Τι λένε, άραγε, εκεί στον Περισσό για την επιχειρηματική συμπεριφορά μιας από τις δημοσιογράφους του κομματικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού; Ειδικά η κ. Παπαρήγα…"

Friday, July 11, 2008

Η έκθεση για τις πυρκαγιές

Από το 1998, η διαχείριση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από την έμφαση που δίδεται στην καταστολή της φωτιάς, η οποία έχει (αποτεθεί στα χέρια της) ανατεθεί στην Ελληνική Πυροσβεστική Υπηρεσία. Η Δασική Υπηρεσία, η οποία είναι αρμόδια για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, έχει αποδυναμωθεί τόσο στις δυνατότητες όσο και στην δομή της και είναι ανεπαρκώς χρηματοδοτούμενη.
Παρ’ όλα ταύτα, από το 1998, οι δαπάνες για την διαχείριση των δασικών πυρκαγιών έχουν αυξηθεί σημαντικά, με το μεγαλύτερο ποσοστό των χρηματοδοτήσεων να απορροφάται για την αγορά/απόκτηση σύγχρονου πυροσβεστικού εξοπλισμού. Επενδύσεις σε πυροσβεστικά αεροσκάφη και άλλο πυροσβεστικό εξοπλισμό καθώς και σε προσωπικό δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα όπως είναι προφανές στο έδαφος, διότι οι καμένες δασικές εκτάσεις έχουν αυξηθεί. Τα περιστατικά των δασικών πυρκαγιών του καλοκαιριού του 2007 υπήρξαν ιδιαίτερα έντονα και εκτεταμένα, είχαν δε, τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, σε υποδομές και οικοσυστήματα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για σημαντικές αλλαγές γίνεται προφανής. Η μεγάλη συγκέντρωση ξεραμένης βιομάζας, εξ αιτίας της ελλείψεως κατάλληλης διαχείρισης, στον τομέα της πρόληψης των δασικών πυρκαγιών, καθιστά τον έλεγχο της φωτιάς / πυρκαγιάς εξαιρετικά δύσκολο κάτω από αντίξοες / δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων και θεσμικού πλαισίου για την πρόληψη των πυρκαγιών οδηγεί στο ξέσπασμα πολλών καταστροφικών πυρκαγιών. Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη σε περιοχές ελλιπώς οχυρωμένες / μη προστατευμένες έναντι των πυρκαγιών, ανάμεσα σε δασικές και αστικές περιοχές αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα για την δασοπυρόσβεση και αυξάνει σημαντικά τις ζημιές σε κατοικίες και υποδομές.
Για να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη εμφάνιση δασικών πυρκαγιών στο μέλλον, οι πολιτικές επιλογές δεν πρέπει να παραμείνουν εστιασμένες μόνον στην απόκτηση περισσότερου πυροσβεστικού εξοπλισμού και προσωπικού. Ιδιαίτερη έμφαση στην ουσιαστική και πλήρη αναβάθμιση της οργάνωσης του τομέα αντιπυρικής διαχείρισης είναι απαραίτητη, με περισσότερη έμφαση στους τομείς της αντιπυρικής πρόληψης και στην προστασία των δασικών οικοσυστημάτων.
Εμπειρία που αποκτήθηκε : Οι πιο συχνές αιτίες των δασικών πυρκαγιών.
Τα αίτια της πυρκαγιάς ποικίλουν, αλλά στην πραγματικότητα, στη λεκάνη της Μεσογείου επικρατούν μακράν οι πυρκαγιές που οφείλονται σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι φωτιές ξεκινούν οικιοθελώς, για παράδειγμα, φωτιές που έχουν εγκληματικό χαρακτήρα. Σε πολλές άλλες περιπτώσεις οι πυρκαγιές σχετίζονται με αγροτικές και δασικές εργασίες όπως, φωτιές που μπαίνουν για καθάρισμα αγροτικών εκτάσεων οι οποίες ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Άλλοι παράγοντες συνεπικουρούν στην διάδοση της φωτιάς, με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμη πιο δύσκολος ο περιορισμός και η πυρόσβεση. Συχνά οι παράγοντες αυτοί σχετίζονται με:
Διαχείριση δασών:
Η μείωση του αγροτικού πληθυσμού, που σχετίζεται συχνά με μια ευρεία μετακίνηση πληθυσμού από την επαρχία στις πόλεις, εξ αιτίας των καλύτερων οικονομικών συνθηκών, οδηγεί σε εγκατάλειψη των καλλιεργήσιμων εδαφών. Καθώς οι αγροτικές εκτάσεις εγκαταλείπονται, εισβάλλουν και αναπτύσσονται σε αυτές, άγρια και εύφλεκτα είδη χλωρίδας, τα οποία παρέχουν καύσιμη ύλη για δασικές πυρκαγιές.
Επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις η συρρίκνωση κερδοφόρων αγορών για προϊόντα που παράγουν τα Μεσογειακά δάση αποθαρρύνει τις επενδύσεις στα δάση και στη δασική διαχείριση, οδηγώντας παράλληλα σε μείωση του ελέγχου του όγκου των εύφλεκτων υλικών καθώς και της παρακολούθησης / συντονισμού από τους τοπικούς φορείς. Μικρές δασικές ιδιοκτησίες, είναι συνηθισμένες σε διάφορες Μεσογειακές χώρες, αποτελούν όμως μικρό κίνητρο για επενδύσεις στη δασική διαχείριση δεδομένης της μικρής κλίμακας ανταποδοτικότητας από τις δασικές δραστηριότητες.
Μερικές φορές επίσης, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των θεσμικών δομών και φορέων που είναι αρμόδιοι για τις δασικές πυρκαγιές μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματική δασική διαχείριση.
Ακραία καιρική ή κλιματική αλλαγή:
Η νότια Ευρώπη χαρακτηρίζεται συνήθως από πολύ ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, καιρικές συνθήκες οι οποίες συσχετίζονται με υψηλά επίπεδα κινδύνου για πυρκαγιές. Ισχυροί καλοκαιρινοί άνεμοι μπορούν επιπροσθέτως να βοηθήσουν στην εξάπλωση της φωτιάς με μεγάλη ταχύτητα. Πλέον τούτου, οι έρευνες για την κλιματική αλλαγή, καταδεικνύουν ότι υπάρχει πιθανότητα να αυξηθεί ο κίνδυνος δασικών πυρκαγιών εξ αιτίας του φαινόμενου του θερμοκηπίου (της αύξησης θερμοκρασίας του πλανήτη).
Τοπικός Σχεδιασμός και κανονισμοί ανάπτυξης:
Γενικά, ο ακατάλληλος (ανεπαρκής) σχεδιασμός χρήσης δασικής γης, που δεν λαμβάνει υπόψιν τα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά μιας περιοχής, (π.χ. μονοκαλλιέργειες ειδών χλωρίδας / δένδρων που είναι πιο ευάλωτα στη φωτιά) μπορεί να συνεισφέρει στην εκδήλωση δασικών πυρκαγιών, τόσο στη Μεσόγειο όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης. Η έλλειψη τοπικού σχεδιασμού αποτελεί ένα επιπλέον πρόβλημα, για παράδειγμα η ανεξέλεγκτη δημιουργία / δόμηση αστικών περιοχών κοντά σε δάση. Επιπροσθέτως η πιθανότητα αναπροσδιορισμού της χρήσης καμένων δασικών εκτάσεων και η μετατροπή τους σε οικοδομικές περιοχές είτε εξ αιτίας ανυπαρξίας κατάλληλης νομοθεσίας ή έλλειψης δασολογίου και κτηματολογίου, μπορεί να εντείνει τον κίνδυνο για εμπρησμούς .
Ανεπάρκεια αντίδρασης / αντιμετώπισης ή έλλειψη δυνατοτήτων / δυναμικού:
Αρκετές χώρες που πλήττονται από δασικές πυρκαγιές φαίνεται πως στερούνται αξιόπιστου συστήματος ελέγχου συντονισμού και πρόβλεψης, το οποίο θα επέτρεπε την έγκυρη αντιμετώπιση της πυρκαγιάς. Επιπλέον, τρόποι αντιμετώπισης που δεν είναι κατάλληλοι για το είδος (δασική φωτιά) και την περιοχή που εκδηλώνεται μια δασική πυρκαγιά μπορούν να φανούν εντελώς αναποτελεσματικοί. – π.χ. τα σωστά εργαλεία πρέπει να χρησιμοποιούνται. Εναέρια μέσα πυρόσβεσης για παράδειγμα είναι χρήσιμα, αλλά θα πρέπει να υποβοηθούνται / υποστηρίζονται από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό στο έδαφος.
Η χρήση εργαλείων στο έδαφος είναι μερικές φορές απαραίτητη, ενώ σε άλλες περιπτώσεις η χρήση της φωτιάς για την αναχαίτιση της φωτιάς (fire for fire control method) (μέθοδος κατά την οποία ελεγχόμενη φωτιά ανακόπτει το μέτωπο της φωτιάς που βρίσκεται εν εξελίξει) μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική. Επίσης, η ανεπαρκής εκπαίδευση / κατάρτιση των πυροσβεστών αλλά και των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και ανεπαρκείς οικονομικοί πόροι, έχουν αναδειχθεί ως προβλήματα σε μερικές χώρες.
Η έλλειψη συνεργασίας / συντονισμού ανάμεσα στους φορείς και αρχές που είναι αρμόδιοι για τις δασικές πυρκαγιές και τη διαχείριση των δασών, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αναποτελεσματική αντιμετώπιση δασικών πυρκαγιών.
Η έλλειψη επίσης ανταπόκρισης / συμμετοχής των πολιτών στην διαχείριση, τον συντονισμό, την παρακολούθηση και την πρόληψη των πυρκαγιών μπορεί να αποβεί καταστροφική.
Άλλα αίτια:
Επιπρόσθετα, δασικές πυρκαγιές μπορούν να ξεκινήσουν ακούσια από κτηνοτρόφους, όταν φωτιές που μπαίνουν για την ανανέωση βοσκοτόπων τίθενται εκτός ελέγχου. Γενικά η απροσεξία έχει αποδειχθεί ότι είναι μία από τις βασικές αιτίες δασικής πυρκαγιάς σε πολλές χώρες. Ένας σημαντικός αριθμός περιστατικών δασικών πυρκαγιών οφείλεται σε εμπρησμούς, λόγω οικονομικών κινήτρων / συμφερόντων και προσωπικού κέρδους.
Τι μπορεί να γίνει:
Συστάσεις για φορείς αρμόδιους για τον πολιτικό σχεδιασμό / στρατηγική.
Γενικά οι αρμόδιοι για τον πολιτικό σχεδιασμό και οι πολίτες δεν θα πρέπει να λαμβάνουν τις αποφάσεις μόνον τη στιγμή που εμφανίζονται κρίσιμα περιστατικά. Οι αποφάσεις που αφορούν τον προγραμματισμό / σχεδιασμό και την πρόληψη, οφείλουν να λαμβάνονται έγκαιρα. Επενδύσεις στον τομέα της πρόληψης των πυρκαγιών μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο αποτελεσματικές από επενδύσεις στον τομέα της πυρόσβεσης.
Η αφύπνιση των πολιτών με εκστρατείες ενημέρωσης, η παρακολούθηση / έλεγχος και τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης είναι επίσης κρίσιμης σημασίας.
Η πολιτική δέσμευση είναι επιβεβλημένη, ιδιαίτερα όσον αφορά στην παροχή των απαραίτητων οικονομικών πόρων μέσω προϋπολογισμού, καθώς και η λήψη προληπτικών μέτρων παρά κατασταλτικών, η τροποποίηση / αναθεώρηση των αντικρουόμενων πολιτικών και νομοθετημάτων και η αποσαφήνιση των ευθυνών και των αρμοδιοτήτων για την αντιμετώπιση & διαχείριση των πυρκαγιών.
Η συλλογή στοιχείων σχετικά με τις δασικές πυρκαγιές προχωρά αλλά θα πρέπει να ενθαρρυνθεί / προωθηθεί περαιτέρω, ιδιαίτερα με γνώμονα την εναρμόνιση της ορολογίας και των ορισμών, καθώς και την ανάπτυξη ενός κοινού στρατηγικού σχήματος για περιφερειακές βάσεις δεδομένων που αφορά τις πυρκαγιές σε όλες τις χώρες.
Η συνεργασία μεταξύ χωρών, και μεταξύ περιοχών (για παράδειγμα, για την καταστολή πυρκαγιών, την εκπαίδευση / κατάρτιση πληρωμάτων και την ανταλλαγή πληροφοριών) αυξάνεται σε γενικές γραμμές και θα πρέπει να δοθεί σε αυτή περισσότερο ακόμη βάρος.
3. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών απαιτεί αναδιοργάνωση του Ελληνικού συστήματος και της πολιτικής για την προστασία των δασών σε εθνικό επίπεδο, για να εξασφαλιστεί με αυτό τον τρόπο, ένας σταθερός κύκλος διαχείρισης στην πρόληψη, την πυρόσβεση / καταστολή και την αποκατάσταση και διαχείριση των καμένων περιοχών. Η αναδιοργάνωση της πολιτικής για τη προστασία των δασών θα πρέπει να γίνει με βάση επιστημονικά δεδομένα και όχι με βάση πολιτικά κριτήρια .
Επενδύσεις απαιτούνται να γίνουν για να ενισχυθεί η κατάρτιση / εκπαίδευση και επιμόρφωση εκείνων που λαμβάνουν μέρος στην καταστολή των πυρκαγιών και λιγότερες για την απόκτηση νέων εξοπλισμών πυρόσβεσης και πυροσβεστικών αεροσκαφών.
Οι τομείς της πρόληψης της εμφάνισης πυρκαγιών και της δασικής προστασίας θα πρέπει να αποτελούν κύριο σημείο εστίασης της προσοχής, και ιδιαίτερα : 41
- Μέτρα διαχείρισης των δασών, ειδικά προσαρμοσμένα στις ανάγκες των εύφλεκτων δασών της Μεσογειακής ζώνης. Συστήνονται ειδικότερα τα ακόλουθα:
Δημιουργία ζωνών αντιπυρικής προστασίας (firebraking zones) γύρω από οικισμούς / εγκαταστάσεις και προστατευόμενες περιοχές καθώς και διαχείριση του εύφλεκτου δασικού υλικού μέσω προγραμμάτων μείωσης του όγκου της συσσωρευμένης βιομάζας.
- Λήψη αυστηρών αστυνομικών μέτρων και εντατικός έλεγχος με συνεχείς περιπολίες για να αποθαρρυνθούν οι εμπρησμοί και για την έγκαιρη ανίχνευση εμφάνισης πυρκαγιάς τη στιγμή που εκδηλώνεται.
- Μέτρα πληροφόρησης & ενημέρωσης των πολιτών και όσων επισκέπτονται τα δάση, αύξηση της ευαισθητοποίησης και συμμετοχή των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών στη προστασία των δασών.
Η Ελληνική Δασική Υπηρεσία θα πρέπει να ενισχυθεί ως θεσμικό όργανο. Θα πρέπει να διαθέτει επαρκή μέσα για να ασκήσει αποτελεσματικά την διαχείριση των δασών, την πρόληψη των πυρκαγιών και τον προληπτικό αντιπυρικό σχεδιασμό, περιλαμβάνοντας και τη χρήση τεχνικών όπως η ελεγχόμενη καύση.
Η Δασική Υπηρεσία θα πρέπει να αποκτήσει εκ νέου κάθετη δομή, (αντί της αυστηρά τοπικής / περιφερειακής δομής που κατέχει σήμερα) με σκοπό να υπάρχει συντονιστικός ηγετικός ρόλος από μία μόνον κεντρική υπηρεσία. Μια κεντρική συντονιστική υπηρεσία (ενιαίος φορέας) θα μπορούσε να υπερασπιστεί καλύτερα την αποστολή και τα συμφέροντα της Δασικής Υπηρεσίας στην πολιτική αρένα
Η αρμοδιότητα της καταστολής των δασικών πυρκαγιών, η οποία σήμερα έχει δοθεί στα χέρια της Ελληνικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας θα πρέπει να διαμοιραστεί από κοινού και στην Δασική Υπηρεσία. Οι δύο υπηρεσίες θα πρέπει να συνεπικουρούν η μία την άλλη ώστε να δομηθεί ένα κοινό σώμα για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Τόσο το προσωπικό της Δασικής Υπηρεσίας όσο και εκείνο της Πυροσβεστικής υπηρεσίας θα πρέπει να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο και καταρτισμένο για τη διαχείριση δασικών πυρκαγιών, περιλαμβανομένης και της εκπαίδευσης του Πυροσβεστικού σώματος στις τεχνικές πρόληψης των δασικών πυρκαγιών. Οι διαθέσιμοι πόροι πυρόσβεσης και των δύο υπηρεσιών θα πρέπει να διανέμονται προσεκτικά και μελετημένα σε διάφορες περιοχές ανάλογα με το ποσοστό επικινδυνότητας για εμφάνιση πυρκαγιών του κάθε τόπου.
Συχνά η πιθανότητα ουσιαστικής συνεργασίας & συντονισμού ανάμεσα στις διάφορες αρχές που εμπλέκονται με την διαχείριση, αντιμετώπιση και καταστολή των δασικών πυρκαγιών αποδεικνύεται αδύνατον να επιτελεστεί. Παρόλα ταύτα, υπάρχουν αρκετά διεθνή παραδείγματα και οργανωτικά μοντέλα που πείθουν ότι το αντίθετο είναι εφικτό (π.χ. Το μοντέλο διαχείρισης και δασοπυροπροστασίας των Ηνωμένων Πολιτειών). Βασικές αρχές και ιδέες μπορούν να αντληθούν από παρόμοια οργανωτικά μοντέλα για τη δημιουργία και εφαρμογή κατάλληλου πλαισίου (φορέα) συνεργασίας και στο Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο.
Είναι κρίσιμης σημασίας ο σχεδιασμός και η εφαρμογή εξειδικευμένων σχεδίων αντιπυρικής προστασίας σε οικισμούς, εγκαταστάσεις, αρχαιολογικούς χώρους, άλλες σημαντικές προστατευόμενες περιοχές κλπ).
Σε δασικές περιοχές που επηρεάζονται από βοσκή, η συνιστώμενη καύση των βοσκοτόπων θα πρέπει να ασκείται υπό αυστηρά κριτήρια και σε συνεργασία με προσωπικό πυρόσβεσης.
Η Χρηματοδότηση που δίνεται από την Ευρωπαϊκή ένωση για την κτηνοτροφία, θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως κίνητρο για την ενίσχυση / επιβολή της συνεργασίας των κτηνοτρόφων με τις αρχές σε πλαίσια διοικητικών / διαχειριστικών προγραμμάτων που αφορούν τη βόσκηση τα οποία θα είναι επιστημονικά ελεγχόμενα.
Για την βελτίωση του τομέα ανίχνευσης των πυρκαγιών, ένα δίκτυο σταθμών – πύργων ελέγχου οι οποίοι θα είναι εξοπλισμένοι με κατάλληλα όργανα ανίχνευσης, κατάλληλο εξοπλισμό για επικοινωνία, και ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό είναι απαραίτητο.
Για την έγκαιρη ανίχνευση των πυρκαγιών και για τον αποτελεσματικό έλεγχο και συντονισμό, συνίσταται επίσης συχνή παρατήρηση και έλεγχος των δασών μέσω δορυφόρου.
Επαρκής αριθμός ευέλικτων πυροσβεστικών οχημάτων και ομάδες εξειδικευμένων δασικών καταδρομέων είναι επίσης απαραίτητο να υφίστανται για την άμεση και αποτελεσματική αρχική επέμβαση από εδάφους.
Όσον αφορά στον τοπικό σχεδιασμό, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί, στα εδαφικά σύνορα / όρια των ζωνών ανάμεσα σε δασικές και αστικές περιοχές. Αν και δεν είναι δυνατόν να σταματήσει η αύξηση τέτοιων ζωνών, η ανάπτυξή τους θα πρέπει να διέπεται από αυστηρούς κανόνες θεσμοθετημένους με βάση επιστημονικά τεκμηριωμένους και μελετημένους νόμους και κανονισμούς. Θα πρέπει να υπάρξει μία σε βάθος ανάλυση των αποτελεσμάτων της υφιστάμενης Δασικής Πολιτικής, στην παράνομη ή μερικώς παράνομη ύπαρξη των ζωνών που συνδέουν αστικές και δασικές περιοχές, και των δυσκολιών του χειρισμού των δασικών πυρκαγιών στις περιοχές αυτές.
Είναι αυτονόητο, ότι θα πρέπει χωρίς καμία καθυστέρηση, να δημιουργηθεί ένα γενικό πλαίσιο προγραμματισμού για τις φυσικές καταστροφές και συγκεκριμένη στρατηγική για το καθεστώς χρήσης γαιών. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει και την οριστικοποίηση του Δασολογίου και του Κτηματολογίου ώστε να καθοριστεί και να αποσαφηνιστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Ελληνικών Δασών. Η σύνταξη Δασικών χαρτών, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί ανεξάρτητα από την δημιουργία κτηματολογίου και είναι πολύ λιγότερο δαπανηρή, θα μπορούσε να αποτελέσει μία ενδιάμεση λύση, απεγκλωβίζοντας τους δασικούς υπαλλήλους από το τεράστιο φόρτο εργασίας που απαιτείται για τον αναπροσδιορισμό των δασικών εκτάσεων.
Είναι επίσης απαραίτητη η χαρτογράφηση των καμένων εκτάσεων σε ετήσια βάση, έτσι ώστε οι καμένες περιοχές να προστατευθούν από παράνομη δόμηση και ανάπτυξη και να διευκολυνθεί η οργάνωση και ο σχεδιασμός αποκατάστασης των κατεστραμμένων οικοσυστημάτων .
Τη μετάφραση από το πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο στα Ελληνικά έχει κάνει η Χριστίνα Σαββατιανού (http://paraxenies.blogspot.com/) και την ευχαριστούμε πολύ.
Στάθης Διομήδης
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Tuesday, July 08, 2008

Φορολογικές απαλλαγές και επιχορήγηση

Σύμφωνα με την κοινή απόφαση των υπουργών Τουρισμού, Αρη Σπηλιωτόπουλου και Υγείας, Δημήτρη Αβραμόπουλου, τα Κέντρα Τουρισμού Υγείας κατατάσσονται στην κατηγορία των «εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής», όπως αυτές καθορίζονται στο νόμο 2160/93 περί τουρισμού. Ετσι, έχουν τη δυνατότητα επιχορηγήσεων από τον αναπτυξιακό νόμο σε ποσοστό 30%- 40%, ανάλογα την περιοχή όπου θα γίνει η επένδυση ή εναλλακτικά να τύχουν φορολογικών απαλλαγών και επιδότησης της δημιουργούμενης απασχόλησης.
Η ίδρυση των Κέντρων Τουρισμού Υγείας (ΚΤΥ) στην Ελλάδα συζητείται από το 1997, ενώ από το 2003 έχουν ενταχθεί στον Αναπτυξιακό Νόμο, χωρίς ωστόσο μέχρι τώρα να έχουν τεθεί οι βάσεις, για την ανάπτυξή τους. Πηγές από τα δύο υπουργεία αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη απόφαση θα κεντρίσει το ενδιαφέρον επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται τόσο στον κλάδο του τουρισμού όσο και στον τομέα της υγείας αλλά και του αθλητισμού.
Τα ΚΤΥ θα συνδυάζουν τη δυνατότητα παραθερισμού με προληπτικές, θεραπευτικές και άλλες αγωγές, που συνδέονται με χρόνια προβλήματα υγείας και περιοχές που προσφέρονται για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων τους είναι η Αχαϊα, η Θεσσαλονίκη και η Χαλκιδική, καθώς και η Κρήτη.
Μεταξύ των θεραπειών που ζητούνται περισσότερο αναφέρονται κυρίως το σουηδικό μασάζ (14%), οι θεραπείες προσώπου (13%), οι θεραπείες με τοπικό χρώμα κατά τη διάρκεια παραμονής στο εξωτερικό (11%), το πεντικιούρ (9%), οι υδροθεραπείες (7%), το μασάζ σιάτσου (7%), η ρεφλεξολογία και η μέθοδος Αγιουρβέδα (6%).
Οπως επισημαίνεται στην ΚΥΑ, ο ιατρικός τουρισμός είναι μια αναπτυσσόμενη οικονομική δραστηριότητα μεγάλης προστιθέμενης αξίας χωρίς να απαιτούνται μεγάλες επενδύσεις για την αναβάθμισή του, την οποία θα μπορούσε να αξιοποιήσει με τις κατάλληλες επενδύσεις στην Ελλάδα, προσελκύοντας ασθενείς από ολόκληρη την Ευρώπη. Αρκεί να εξειδικευτεί σε μορφές ιατρικού τουρισμού συμβατές με το φυσικό της περιβάλλον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 10% των ασθενών στις χώρες-μέλη της Ε.Ε. αναζητά νοσηλευτικά ιδρύματα έξω από τα εθνικά του σύνορα και τα ποσά που συνολικώς δαπανούνται στην Ε.Ε. από τις μετακινήσεις για ιατρικούς λόγους, Ευρωπαίων και αλλοδαπών ασθενών, πλησιάζουν τα 12 δισ. ευρώ ετησίως. Το 2005 έγιναν 19 εκατ. ταξίδια Τουρισμού Υγείας, ενώ αναμένεται το 2010 να φθάσουν τα 40 εκατ. ταξίδια ετησίως και το μερίδιο του τουρισμού Υγείας να φθάσει το 4%.
Ασθενείς από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη δεν διστάζουν να μετακινηθούν οποιαδήποτε εποχή του χρόνου σε χώρες που προσφέρουν υψηλές ιατρικές υπηρεσίες σε λογικό κόστος. Για παράδειγμα ένα by- pass στη Μεγάλη Βρετανία κοστίζει 21.500 ευρώ, ενώ η ίδια επέμβαση στην Ινδία κοστίζει 6.100 ευρώ. Από 600.000 έως και 1.000.000 άτομα είναι αυτοί που επιλέγουν την Ταϊλάνδη, χώρα η οποία πέρσι εισέπραξε 561 εκατ. ευρώ από επεμβάσεις αισθητικής χειρουργικής που πραγματοποιήθηκαν εκεί.
Σημειώνουμε ότι η ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού ξεκίνησε από Γερμανούς τουριστικούς πράκτορες, οι οποίοι πρότειναν στους Γερμανούς ασθενείς ιατρικές εκδρομές στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και κυρίως στην Ουγγαρία. Στη χώρα αυτή, οι περιποιήσεις των δοντιών κοστίζουν 30% φθηνότερα απ ό,τι στη Γερμανία.

Thursday, July 03, 2008

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

.
Συμβολή του Παντελή Οικονόμου στην εκδήλωση για τα 7 χρόνια των ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ με θέμα ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ : ΜΝΗΜΕΣ ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ (2 Ιουλίου 2008)
.
Πέρασαν χρόνια από την αποστασία του ’65. Οι φιλίες μας από τότε καλά κρατούν. Άλλοι μαθητές τότε, όπως η ταπεινότητά μου, άλλοι φοιτητές, άλλοι νέοι εργαζόμενοι και επιστήμονες. Όχι όλοι στον ιδιο πολιτικό χώρο. Τότε. Αλλά με κοινή ελπίδα την ΑΛΛΑΓΗ. Με φορέα την κεντροαριστερά. Τότε και τώρα. Με κοινή στάση απέναντι στα κεντροδεξιά σενάρια. Στις προσπάθειες του κατεστημένου να αντικαταστήσει μια απερχόμενη Δεξιά με εναλλακτικά σχήματα, ώστε να διαιωνίζεται η αδικία σε βάρος των πολλών και αδύνατων. Των μη προνομιούχων. Της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Προς όφελος των ισχυρών ημετέρων. Μέσα στο μεγάλο πολιτικό ρεύμα απέναντι στα γνωστά άγνωστα σε όλους μας κέντρα. Ξένα και ντόπια.
Οι διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα είναι πολλές : ούτε ανάκτορα υπάρχουν, ούτε επίορκοι αξιωματικοί ως υπέρτατη απειλή. Η κεντροαριστερά τότε ήταν η αναδυόμενη δύναμη / ρεύμα στους κόλπους της Ένωσης Κέντρου με φυσικό της ηγέτη Αυτόν : τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σήμερα με αυτοτελή κομματική έκφραση : το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το οποίο ίδρυσε και πάλι Αυτός. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με την αναμφισβήτητη προσφορά του στον τόπο, αλλά και τους περιορισμούς και τις δουλείες του ως έχουν. Εδώ οι διαφορές των εποχών τελειώνουν και αρχίζουν οι ομοιότητες και οι αναλογίες τους : η αρπακτική συμπεριφορά της εγχώριας κλεπτοκρατίας, η διαφθορά του πολιτικού προσωπικού ( η προδοσία της εντολής του τελικά έναντι τριάκοντα αργυρίων με συνέπεια την απονομιμοποίησή του ), η έκπτωση της Δημοκρατίας και οι παρεμβάσεις του ξένου παράγοντα είναι πάντα εδώ. Με τον λαό, πιο ανοχύρωτο από ποτέ άλλοτε, να υφίσταται ένα πραγματικό τηλεοπτικό παιδομάζωμα. Αυτή είναι η αλήθεια. Ας μην την ωραιοποιούμε, εαν πραγματικά πασχίζουμε για κάτι καλλίτερο.
Εφ ‘ όσον έτσι έχουν τα πράγματα, είναι δυνατόν να αποτρέψουμε μια επανάληψη του ’65 ; Μπορύμε να σταματήσουμε την διαιώνιση της οπισθοδρόμησης ; Έχουμε απάντηση στο δήθεν ακαταμάχητο επιχείρημα « μόνον κεντροδεξιό σχήμα μπορεί να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία » ; Και πως ; Στα ερωτήματα αυτά χρωστάμε απάντηση. Με την υποσημείωση ότι η πίστωση χρόνου για να την δώσουμε έχει ήδη εξαντληθεί. Τα μηνύματα τα οποία στέλνει το πολιτικό σώμα, ο λαός, στην κεντροαριστερά και την κομματική έκφρασή της, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι και πολλά και ηχηρά. Με κάθε διαθέσιμο μέσο. Και όσοι από εμάς έχουν άλλες προτεραιότητες αναλαμβάνουν ασήκωτη προσωπική ευθύνη : ανοχή της επανάληψης της Ιστορίας. Όχι ως φάρσας, αλλά ως τραγωδίας.
Στο σημερινό δεδομένο περιβάλλον της απόλυτης σύγχυσης οφείλουμε να είμαστε πιο καθαροί από ποτέ άλλοτε. Και το μπορούμε. Η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Η Δεξιά δεν πρέπει να συμμετέχει στο διάδοχο μετεκλογικό σχήμα. Έχουμε ανάγκη από μια διαφορετική πολιτική τάξη πραγμάτων με σταθερό προσανατολισμό την στήριξη των πολλών και αδύνατων και την αντιμετώπιση της πολιτισμικής αποσταθεροποίησης η οποία μας οδήγησε μέχρις εδώ. Δεν συμπράττουμε σε ο,τιδήποτε, έξω από το πλαίσιο αυτό. Αυτή η απλή, όσο και εφικτή, γραμμή πλεύσης, η αποτροπή μιας νέας αποστασίας με άλλα λόγια, μπορεί να είναι η λύση του δράματος που βιώνουμε.
Την πρόταση αυτήν ακριβώς διατυπώσαμε, ως ρεύμα, εφέτος τον Μάρτιο στο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Διαπιστώσαμε, μετά χαράς, ότι η θέση μας βρήκε απήχηση πολύ πλατύτερη από τα όριά μας. Και μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε τον αγώνα μας με μεγαλύτερη ένταση. Ας ξεκινήσουμε δίνοντας το παρόν στις εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Ποιό θα μπορούσε να είναι το περιεχόμενο ενός αγώνα στο πλαίσιο της γραμμής πλεύσης που υποστηρίζουμε ; Είναι αναπόφευκτο να υποστηρίξουμε την ανατροπή της σημερινής αντιδημοκρατικής, υπάλληλης και ξένης με τα λαϊκά συμφερόντα, πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ευρωβουλευτές της ελληνικής κεντροαριστεράς καλούνται να εξαντλήσουν όλες τις δυνατότητες τους, ώστε :
- Να εξαιρεθούν οι δημόσιες επενδύσεις από τον υπολογισμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Είναι η ώρα να μπει τέλος στον φαύλο κύκλο της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Δεν πάει άλλο.
- Να διαμορφωθεί μια νέα Συνθήκη για την Ένωση ως κοινότητα πατρίδων, πολιτισμών και κοινωνικών ρευμάτων, μετά από ευρύτατο κοινωνικό διάλογο και να επικυρωθεί με διαδικασία δημοψηφίσματος.
- Να επανενωθεί η ήπειρός μας από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια ως χώρος συνεργασίας, νομιμότητας και πραγματικής δημοκρατίας.
- Να προωθηθεί η ευρωασιατική συνεργασία, το μεγάλο στοίχημα του 21ου αιώνα, με προτεραιότητα στα πεδία της ενέργειας, των φυσικών πόρων, της τεχνολογίας και του περιβάλλοντος. Ώστε να διασφαλιστεί η ειρηνική επιβίωση του πλανήτη μας.
Σε όλα αυτά τα μέτωπα, η χώρα μας οφείλει την συμβολή της. Η σοφία δεν απορέει από το μέγεθος, αλλά από την ιστορικότητα και την πνευματικότητα των εθνών. Στην βάση αυτή, μπορούμε να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις μας με την Ένωση. Πολύ παραγωγικότερο από αυτό που κλείνει.Οι Έλληνες δεν γνωρίσαμε την Ευρώπη ως μεσήλικες, δημοσία δαπάνη. Ούτε οι άλλοι ευρωπαίοι μας χρειάζονται ως θαμπωμένους και άφωνους επισκέπτες της Εσπερίας.
Είναι όλα αυτά θέσεις της κεντροαριστεράς ή όχι ; Είναι βάση για ουσιαστική ενότητα της παράταξης ; Απαντούν στην διαρκή συρρίκνωσή της ; Εμείς λέμε ναι και είμαστε ανοιχτοί σε αντίλογο. Μέχρι στιγμής δεν τον έχουμε ακούσει πάντως.
Σε όσους επιμένουν να αντιμετωπίζουν την ελληνική κεντροαριστερά με ελαφρότητα, αυτά είναι λίγα μόνον από όσα έχει και μπορεί να δώσει. Εκτός εαν ισχυρίζονται ότι το ένστικτο επιβίωσής της έχει δώσει την θέση του στο ένστικτο του θανάτου. Είναι έτσι ; Μόνο που την απάντηση στο ερώτημα αυτό θα δώσει η παράταξη μόνη της και ο μόνος κριτής της : ο λαός. Χωρίς αυτόκλητους έξωθεν εισαγγελείς. Ασφαλώς για να περάσουν οι θέσεις μας αυτές χρειάζοται ακόμη πολλή δουλειά. Τα βασικά σημεία ενός κυβερνητικού προγράμματος για συζήτηση, πριν απ ‘ όλα. Ώστε να ακυρώσουμε δικαιολογίες και προσχήματα προς αποφυγή του διαλόγου. Δεύτερον, η συνταξιοδότηση του φθαρμένου πολιτικού μας προσωπικού. Πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενεάς. Ανάμεσα σε δέκα – δεκαπέντε καριέρες και τις συνθήκες ζωής των συμπατριωτών μας η σταθερή επιλογή μας είναι να υπηρετούμε αυτές τις τελευταίες. Χωρίς δισταγμούς και ταλαντεύσεις. Και βέβαια, το τρίτο και σημαντικότερο : η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Ό,τι τον καθηλώνει μας βρίσκει απέναντι, ό,τι τον κινητοποιεί μας βρίσκει δίπλα του.
Αλλά όλα αυτά, προϋποθέτουν το καθαρό πολιτικό μας πλαίσιο. Την δημόσια δέσμευσή μας για την ενίσχυσή του. Αυτό τον δρόμο, δρόμο δικαίωσης για τους παλιότερους μας και ελπίδας για τα παιδιά μας θα ακολουθήσουμε χωρίς διαπραγμάτευση. Με κάθε τρόπο και όποιο κόστος. Και αν αφουγκραζόμαστε σωστά « την βοή των πλησιαζόντων » η επιβράβευση από τον μόνο εντολοδότη μας, τον λαό, δεν θα αργήσει να έλθει.
-------------------------------