Παρατηρήσεις ΣΜΕΧΑ...

...επί του κατατεθέντος στη Βουλή Σχεδίου Νόμου «Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ), ενσωμάτωση των Οδηγιών 2005/14/ΕΚ για την υποχρεωτική ασφάλιση οχημάτων και 2005/68/ΕΚ σχετικά με τις αντασφαλίσεις και λοιπές διατάξεις»

Αθήνα 14 Ιανουαρίου 2009

Α. Εκφράζουμε την ικανοποίηση μας διότι μετά από συζητήσεις και έστω σύντομες διαβουλεύσεις του Συνδέσμου μας με την Τράπεζα της Ελλάδος και τον κύριο Υπουργό τις τελευταίες δύο μέρες, κατετέθη από τον κύριο Υπουργό η τροπολογία, σύμφωνα με την οποία οι ξεχωριστοί τραπεζικοί λογαριασμοί κατάθεσης των χρημάτων της πελατείας των ΕΠΕΥ (και όχι των καταθέσεων ιδίου λογαριασμού των ΕΠΕΥ) εμπίπτουν στις καλυπτόμενες καταθέσεις του ΤΕΚΕ.
Για την αποφυγή όμως οποιασδήποτε παρερμηνείας, αντίθετης με τη λογική και το αποτέλεσμα του πνεύματος και του γράμματος των συζητήσεών μας, θα πρέπει τουλάχιστον στην εισηγητική έκθεση του σχεδίου νόμου να υπάρξει η αναφορά ότι «για τους λογαριασμούς πελατείας των ΕΠΕΥ εφαρμόζονται ρητά τα άρθρα 9 παρ. 5 2ο εδάφιο και 10 παρ. 3 2ο εδάφιο, δηλαδή ότι ως πραγματικοί δικαιούχοι λογίζονται οι επενδυτές, όπως η ταυτότητα αυτών προκύπτει από τα βιβλία και τους λογαριασμούς των ΕΠΕΥ». Αυτό μπορεί να ελεγχθεί ευκολότατα από την εποπτική αρχή, την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Σημειώνεται επίσης ότι η μεταφορά από έναν τραπεζικό λογαριασμό του πελάτη σε άλλο ή το ίδιο υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας προς τον ξεχωριστό λογαριασμό πελατών μιας ΕΠΕΥ που τηρείται σε άλλο ή το ίδιο υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας γίνεται με αναφορά του ονόματος πελάτη-καταθέτη κατά την αποστολή του εμβάσματος. Για την τράπεζα αυτό δεν έχει καμία σημασία ως προς την ασφάλιση, διότι το ΤΕΚ αντιμετωπίζει ενιαία ως μία ασφάλιση μέχρι 100.000 € πολλαπλούς λογαριασμούς ανά καταθέτη.

Β. Ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα που ανέκυψε κατά την μελέτη του νομοσχεδίου είναι η μη αποτελεσματική αντιμετώπιση ζητημάτων θεματοφυλακής τίτλων και κάλυψης αυτών από το ΤΕΚΕ. Δεδομένου όμως ότι επίκειται νέα κοινοτική Οδηγία που θα τροποποιεί την υφιστάμενη 1994/19/ΕΟΚ για τα συστήματα εγγυήσεως καταθέσεων, συμφωνήσαμε με την άποψη της Τράπεζας της Ελλάδος ότι το θέμα μπορεί να εξετασθεί και σε επόμενο νομοσχέδιο, σε συνθήκες κανονικής ως προς το χρόνο διαβούλευσης.

Γ. Πέραν των δύο αυτών ζητημάτων, που αναφέρθηκαν παραπάνω, το σχέδιο νόμου που κατετέθη στη Βουλή κρίνεται απαραίτητο καθώς πέραν των άλλων ρυθμίζει την συμμετοχή των πιστωτικών ιδρυμάτων σε σύστημα αποζημίωσης επενδυτών, αντιμετωπίζοντας έτσι ένα χρόνιο ζήτημα, καθώς η κοινοτική επιταγή για υποχρεωτική συμμετοχή και των Πιστωτικών Ιδρυμάτων σε σύστημα αποζημίωσης επενδυτών ως προϋπόθεση για την δυνατότητα παροχής επενδυτικών υπηρεσιών υφίσταται από το 1997, βάσει του άρθρου 2 της Κοινοτικής Οδηγίας 97/9/ΕΚ.

Η επιλογή όμως του νομοθέτη στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο να ρυθμίσει το ζήτημα αυτό με βάση το ποιος παρέχει τις επενδυτικές υπηρεσίες επεκτείνοντας τον σκοπό του ΤΕΚ ώστε να περιλάβει και την αποζημίωση για επενδυτικές υπηρεσίες, δεν είναι η καλύτερη δυνατή, καθότι έρχεται σε αντίθεση με την πρόσφατη επιλογή του νομοθέτη στον ν. 3606/2007 που ισχύει από 1/11/07, ο οποίος με βάση το λειτουργικό κριτήριο και σύμφωνα με την κοινοτική Οδηγία 2004/39/ΕΚ αντιμετωπίζει ενιαία τις επενδυτικές υπηρεσίες ανεξαρτήτως του παρόχου αυτών, αναθέτοντας δε την εποπτεία τους στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Με αυτήν την επιλογή του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, ο νομοθέτης διασπά τις επενδυτικές υπηρεσίες ανάλογα με τον πάροχο αυτών, διασπώντας και τους παρόχους ανάλογα με τον χρόνο εισόδου στο σύστημα αποζημίωσης για επενδυτικές υπηρεσίες, αφού οι ΕΠΕΥ-μέλη του Χ.Α., συμπεριλαμβανομένων και πιστωτικών ιδρυμάτων-μελών του Χ.Α. αλλά και οι ΕΠΕΥ-μη μέλη συμμετέχουν στο Συνεγγυητικό του ν. 2533/1997, οι οποίες σημειωθήτω από κοινού όλες μαζί (με εξαίρεση τα νεοεισερχόμενα στο ΤΕΚΕ πιστωτικά ιδρύματα) έχουν καταβάλει από το 1997 και εντεύθεν αποζημιώσεις επενδυτών. Η περιγραφή του ποιες υπηρεσίες είναι επενδυτικές είναι ευχερής και αναφέρεται με λεπτομέρειες στον πρόσφατο νόμο 3606/2007 και δεν είναι πια, όπως ίσως παλαιότερα, «δυσδιάκριτες», όπως αναφέρεται στην πρώτη σελίδα της εισηγητικής έκθεσης.
Επιπλέον, με την ρύθμιση αυτή δημιουργούνται άνισοι όροι ανταγωνισμού σε όλη την αγορά των επενδυτικών υπηρεσιών στην Ελλάδα και ειδικότερα στο Ελληνικό Χρηματιστήριο. Η γνώμη που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατόπιν αιτήματος του ελληνικού Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών αναφορικά με το σχέδιο νόμου (CON/2008/51) είναι μονομερής, που απαντά σε συγκεκριμένο ερώτημα χωρίς εξέταση άλλων παραγόντων, δεδομένου ότι (σε αντίθεση και με την Κεντρική Τράπεζα FED των ΗΠΑ) το κύριο μέλημα του θεσμικού ρόλου της ΕΚΤ είναι η διατήρηση συστημικής σταθερότητας μόνο του τραπεζικού συστήματος, χωρίς εξέταση άλλων χώρων και ο έλεγχος του πληθωρισμού και όχι θέματα ανταγωνισμού, εσωτερικής αγοράς και εν γένει προόδου της ευρωπαϊκής Οικονομίας, για τα οποία αρμόδια όργανα είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι εθνικές κυβερνήσεις των κρατών-μελών. Ενδεχομένως δε να ανακύπτουν και ζητήματα αποτελεσματικής προστασίας του επενδυτή. Επιβεβαίωση αυτού του ρόλου της ΕΚΤ είναι και οι προσφάτως διατυπωθείσες απόψεις του νυν Υπουργού της Κυβέρνησης, κ. Σαμαρά.
Η πλέον ενδεδειγμένη επιλογή, κατά την γνώμη μας, θα ήταν η συμμετοχή και των πιστωτικών ιδρυμάτων που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες στο υφιστάμενο Συνεγγυητικό, το οποίο θα εγγυάτο τις επενδυτικές υπηρεσίες εν συνόλω, ανεξαρτήτως παρόχου αυτών. Η άποψη αυτή ενισχύεται από τον πρόσφατο νόμο 3606/2007, αλλά και από την κοινή λογική. Πάντως από τις συζητήσεις προέκυψε ότι ανεξαρτήτως ονόματος όλοι συμφωνούν σε ένα Ταμείο εγγύησης επενδυτικών υπηρεσιών.

Κήρυξη πολέμου Καταναλωτών – Τραπεζών...

Με 26σέλιδη βαρύτατη μήνυση που κατέθεσε χθές στην Εισαγγελία Αθηνών ο Πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών (ΕΙΧΕ) κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος, άρχισε η μετωπική σύρραξη των δανειοληπτών (καταναλωτών και επιχειρηματιών) με το τραπεζικό σύστημα. Κεντρικός άξονας είναι η τραπεζική τοκογλυφία που ενυπάρχει σε κάθε δανειακή συναλλαγή και η «θεσμοθετημένη» και προκλητική αντίληψη των τραπεζιτών ότι μπορούν να λειτουργούν έξω και πέρα από τα όρια της νομιμότητας.

Ο μηνυτής είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών και, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, πρωτοστατεί στην προσπάθεια ανάδειξης της τραπεζικής πολυπαρανομίας, των ποινικού χαρακτήρα αδικοπραξιών που κάνουν κατ’ επάγγελμα οι τραπεζίτες με αποτέλεσμα, εκτός από την λεηλασία της περιουσίας των πελατών, οι τράπεζες να προσβάλλουν βάναυσα και την συνταγματικά προστατευόμενη αξιοπρέπεια κάθε συναλλασσόμενου με αυτές. Με παρέμβαση του ΕΙΧΕ ενάντια σε δικαστικές ενέργειες τραπεζών κατά δανειοληπτών, έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις σε βάρος των τραπεζών με τις οποίες προστατεύτηκαν οι εμπλεκόμενοι δανειολήπτες από διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών.

Η χθεσινή μήνυση που αποτελεί την πρώτη από άλλες τριάντα (30) που αναμένεται να κατατεθούν πολύ σύντομα, αφορά σε δύο πιστωτικές κάρτες της A.E. ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ, μία VISA και μία AMERICAN EXPRESS, για τα κατάλοιπα των οποίων οι δικηγορικές εταιρείες «ΣΙΟΥΦΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» και «ΜΟΥΡΓΕΛΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥ-ΛΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΙΑΣ, ΓΑΛΑΝΟΣ» έβγαλαν διαταγές πληρωμής κατά τον οφειλετών, οι οποίες ανακόπηκαν με επιτυχία από συνεργάτες-δικηγόρους του ΕΙΧΕ.

Σύμφωνα με πορίσματα πραγματογνωμοσύνης του ΕΙΧΕ, τα νόμιμα και πραγματικά ποσά οφειλής για τις δύο επίδικες πιστωτικές κάρτες είναι σημαντικά μικρότερα από τις απαιτήσεις της τράπεζας που προσαυξήθηκαν και με παράνομους τόκους υπερημερίας που υπολόγισαν οι δικηγόροι των παραπάνω δικηγορικών εταιρειών.
Η βασική αιτία των διαφορών είναι η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των επιτοκίων των καρτών (17-19%) και των δικαιοπρακτικών επιτοκίων (9-10,25%) τα οποία δέχονται σαν τα νόμιμα τα δικαστήρια. Οι διαφορές αυτές υπάρχουν και σε όλες τις πιστωτικές κάρτες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα.

Με την 26σέλιδη μήνυση και το ογκώδες αποδεικτικό υλικό που περιλαμβάνει με σημαντικό αριθμό δικαστικών αποφάσεων από το σύνολο των 1.000 με τις οποίες το ΕΙΧΕ έχει «χαρτογραφήσει» τις εναρμονισμένες παρανομίες των τραπεζών σε βάρος των ανυποψίαστων καταναλωτών αλλά και των επιχειρήσεων, ο κ. Χριστοδουλόπουλος μήνυσε τους παρακάτω :

1. τον Πρόεδρο και τους αρμόδιους Διευθυντές της ALPHA Τράπεζας για τοκογλυφία
2. τον Πρόεδρο και τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για την έγκριση ψευδών ισολογισμών, απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος των μετόχων/επενδυτών και νομιμοποίηση εσόδων από κακουργηματικές δραστηριό-τητες
3. τους Ορκωτούς Ελεγκτές της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για παράβαση καθήκοντος και υπογραφή ψευδών ισολογισμώνυ
4. τις ξένες εταιρείας VISA και AMERICAN EXPRESS για συνέργεια σε τοκογλυφία με τις συγκεκριμένες κάρτες που φέρουν τα σήματά των
5. τον σημερινό και των προηγούμενο Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για παράβαση καθήκοντος
6. την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (ΕΕΤ)Όκαθώς και τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα αυτής για ηθική αυτουργία στις παράνομες πράξεις της μηνυομένης τράπεζας
7. τις παραπάνω δικηγορικές εταιρείες μαζί με μία δικηγόρο εκάστης για τοκογλυφία και απάτη σε Δικαστήριο

Σημειώνεται ότι δύο εταίροι της πρώτης εταιρείας είναι οι υιοί του Προέδρου της Βουλής κ. Δημητρίου Σιούφα ενώ ο κ. Ιωάννης Μούργελας, επι κεφαλής εταίρος της δεύτερης είναι ο Πρόεδρος της «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε.» και για 10ετίες νομικός σύμβουλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, στις εισπρακτικές δραστηριότητες των εταιρειών των οποίων εναντίον κατανα-λωτών υπήρξαν πρόσφατα δημοσιεύματα.

«Οι τράπεζες και η Τράπεζα της Ελλάδος, ως εποπτική Αρχή των καθώς και το Κράτος είχαν προειδοποιηθεί για μηνύσεις με δύο εξώδικα του ΕΙΧΕ από το 2006 και το 2007 για το σύνολο των παρανομιών των τραπεζών στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και της νομιμοποίησης εσόδων από κακουργηματικές δραστηριότητες και για το ότι θα τους ζητηθούν ευθύνες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Τα εξώδικα επιδόθηκαν με δικαστικό επιμελητή στην ΕΕΤ για την ενημέρωση των τραπεζών-μελών της αλλά, μέχρι σήμερα, δεν είχαμε καμία αντίδραση» παρατηρεί ο κ. Χριστοδουλόπουλος ο οποίος είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών με εξαιρετικά ευδόκιμη θητεία από το 1964. Κατά την τελευταία 10ετία, διευθύνει με μεγάλες επιτυχίες το ΕΙΧΕ που είναι ένωση προστασίας καταναλωτή με εξειδίκευση στις τράπεζες.

Η χθεσινή μήνυση του κ. Χριστοδουλόπουλου είναι η δεύτερη κατά τραπεζών για τοκογλυφία. Στην πρώτη, προ ετών, για παράνομη χρέωση μικροποσού (Ευρώ 680) σε δανειακό λογαριασμό μικροεπιχειρηματία της Εθνικής Τράπεζας, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά τριών ανωτέρων στελεχών της στη Λάρισα. Στη δίκη των που έγινε τον Νοέμβριο 2007, οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν δεδομένου ότι υπέδειξαν ανώτερο κλιμάκιο της τράπεζας από το οποίο τους είχαν δοθεί οι οδηγίες για τις παράνομες χρεώσεις. Η εισαγγελική αυτή έρευνα συνεχίζεται.

Σύμφωνα με τον κ. Χριστοδουλόπουλο, θα κατατεθούν συνολικά περίπου πενήντα μηνύσεις κατά τραπεζών μέσα στους επόμενους μήνες ενώ κάθε καταναλωτής θα μπορεί με ομαδικές αγωγές που ετοιμάζει το ΕΙΧΕ να διεκδικήσει χρηματική αποζημίωση συνολικού ύψους Ευρώ 4 εκατομμυρίων για κάθε μία πιστωτική κάρτα, προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο και δάνειο αυτοκινήτου που είχε στο παρελθόν ή έχει ακόμα. Με ατομικές αγωγές, οι επιχειρήσεις θα διεκδικήσουν από κάθε δανείστρια τράπεζα αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ για θετικές και αποθετικές ζημιές που τους προκάλεσαν με τις παράνομες χρεώσεις οι τράπεζες καθώς και μεγάλες αποζημιώσεις για ηθικές βλάβες από αδικοπραξίες.

«Όπως έχω ήδη πεί δημόσια, με την επιλογή τους να παρανομούν σύμφωνα με τις οδηγίες του 80ετούς καρτέλ των που είναι ένα από σκληρότερα του δυτικού κόσμου, οι τράπεζες έχουν αυτοκτονήσει. Απλώς, δεν το ξέρουν ακόμα», λέει ο κ. Χριστοδουλόπουλος, προσθέτοντας «Μέσα σε Γενικές Συνελεύσεις μετόχων μεγάλων τραπεζών τα τελευταία χρόνια, έθεσα προς τις Διοικήσεις το ερώτημα ποια συνέλευση εξουσιοδότησε ποτέ διοίκηση να παρανομεί χάριν της κερδοφορίας και με κίνδυνο να ανακληθεί η άδεια λειτουργίας της τράπεζας. Απάντηση δεν μου δόθηκε ποτέ γιατί κανείς τραπεζίτης δεν μπορεί να ομολογήσει ότι οι οδηγίες για τις εναρμονισμένες παρανομίες εκπορεύονται από το ιερατείο του καρτέλ».

Και καταλήγει ως εξής: «Η επιτυχία της 10ετούς προσπάθειας του ΕΙΧΕ και εμού προσωπικά να τεκμηριώσουμε και να αποδείξουμε την τραπεζική παρανομία με περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις κατά τραπεζών προέκυψε, όχι μόνο από την άριστη γνώση μας του τραπεζικού συστήματος από μέσα αλλά και από την εντυπωσιακή ευθυκρισία και την κορυφαία συναίσθηση καθήκοντος σχεδόν του συνόλου των Ελλήνων δικαστών. Ήρθε η ώρα, την ίδια αξιοπιστία και συναίσθηση ευθύνης να επιδείξουν και οι Εισαγγελικές Αρχές, κάτι για το οποίο, προσωπικά, δεν έχω καμία αμφιβολία. Για εκείνο που συνεχίζω να αμφιβάλω είναι ο διαχρονικός ρόλος προστάτη των τραπεζών που διαδραματίζει το Κράτος με όλες τις Κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών. Πρόσφατα, η Κυβέρνηση έδωσε πιστώσεις Ευρώ 28 εκατομμυρίων στις τράπεζες οι οποίες είναι κυριολεκτικά βουτηγμένες στην παρανομία, που έχουν σωρεύσει κατασχετέα έσοδα από παράνομες δραστηριότητες τουλάχιστον Ευρώ 30 δις και πρόκειται να γεμίσουν με αγωγές τεράστιων αποζημιώσεων από κάθε θύμα τους, επιχειρηματία και καταναλωτή. Το τι θα μείνει μετά από αυτά είναι προφανέστατο. Ας πρόσεχαν και ας είχαν τον επιβαλλόμενο σεβασμό στο ρόλο αλλά και προς τον Ελληνικό. Τώρα είναι έκπτωτοι και κατηγορούμενοι με αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Το θλιβερό για μας που είμαστε ενεργοί πολίτες έξω από κομματικούς σχηματισμούς, διαπλεκόμενα συμφέροντα και υπόγειες διαδρομές είναι ότι, οι δράσεις για να απαλλαγεί η Χώρα από την τραπεζική παρανομία έπρεπε να γίνουν από εμάς τους πολίτες ενώ αυτό αποτελεί υποχρέωση του Κράτους που, υποτίθεται, ότι οι εξουσίες που πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν ΜΟΝΟ υπέρ αυτού και του Εθνους (όχι των υπόγειων συμφερόντων) και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το διαχρονικό σκάνδαλο των πολιτικών με τη διαπλοκή με τις τράπεζες είναι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα όλων των σκανδάλων έχουν απασχολήσει την Ελληνική κοινή γνώμη κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια».

Εξάλλου, με πρόσφατο εξώδικο του ΕΙΧΕ, προειδοποιήθηκαν τα τηλεοπτικά κανάλια, οι εφημερίδες-ραδιόφωνα και οι διαφημιστικές εταιρίες ότι, εάν από τις αρχές Νοεμβρίου και μετά εμφανίσουν διαφημιστικά μηνύματα τραπεζών για πιστωτικές κάρτες και εορτοδάνεια που εκτοκίζονται με τοκογλυφικά επιτόκια, θα μηνύεται η διαφημιζόμενη τράπεζα για τοκογλυφία μαζί με το μέσο και η διαφημιστική εταιρία για συνέργεια στη τοκογλυφία. Εχουν ήδη εντοπισθεί μόνο τρεις παραβάσεις που θα αντιμετωπισθούν πολύ σύντομα με την γνωστή επιμέλεια του ΕΙΧΕ. Το ανώτατο θεμιτό όριο επιτοκίου για οποιοδήποτε δανειακό τραπεζικό προϊόν είναι σήμερα 8,75%.

Για αναλυτική ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου, το ΕΙΧΕ ετοιμάζει πλούσια σε πληροφόρηση ιστοσελίδα (http://www.eixe.org/) που αναμένεται να λειτουργήσει μετά τον Ιανουάριο 2009.

4

3

2

1

8

7

6

5

4

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Αθήνα, 2 Οκτωβρίου 2008

Η διεθνής οικονομική κρίση επιβάλλει αυξημένες υποχρεώσεις για την Κυβέρνηση. Οφείλουμε όλοι, με υπευθυνότητα να ανταποκριθούμε στις νέες ανάγκες που διαμορφώνονται διεθνώς.

Συγκάλεσα σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο και επεσήμανα ότι το βεβαρημένο οικονομικό περιβάλλον, όπως διαμορφώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν επιτρέπει εφησυχασμούς. Ζήτησα από όλους να προωθήσουν αμέσως τις νομοθετικές πρωτοβουλίες και τις δράσεις που εξαγγείλαμε για να συνεχίσουμε να λύνουμε τα προβλήματα του πολίτη.
Βασικός στόχος της πολιτικής μας, που λόγω των συνθηκών γίνεται επιτακτικότερος, είναι να κάνουμε σήμερα ακόμα πιο ισχυρό το δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

- Αναφέρομαι στη θέσπιση αυξημένης προστασίας στους δανειολήπτες. Άμεσα έρχεται στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο, που περιλαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα όπως ακριβώς δεσμευτήκαμε.

- Ενεργοποιούμε τώρα το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, με πρώτο βήμα τη χορήγηση επιδόματος θέρμανσης σ’ εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

- Συνεχίζουμε τον αγώνα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, που πλήττει τους πολλούς νομοταγείς πολίτες και ωφελεί τους λίγους παρανόμους.

Ζήτησα από τους Υπουργούς να καταγράψουν και να προβάλλουν με λεπτομέρειες τους συγκεκριμένους στόχους, ο καθένας στον τομέα του, με σαφές καθορισμένο χρονοδιάγραμμα.

Ζήτησα από τους Υπουργούς, εκτός από τις μακροπρόθεσμες δράσεις που στηρίζονται στις προγραμματικές μας δεσμεύσεις, να σκύψουν στα καθημερινά προβλήματα που σήμερα καίνε τους πολίτες: Στην ακρίβεια, στην ανεργία, στην ποιότητα ζωής της κάθε οικογένειας, στις καλύτερες σπουδές των παιδιών μας, στις πραγματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κάθε πολίτης από το πρωί ως το βράδυ.

Ζήτησα από τους Υπουργούς αυστηρή προσήλωση στην πραγματική πολιτική, στους στόχους μας, στην απόδοση ουσιαστικού έργου, από το οποίο έχει ανάγκη η χώρα και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά.

Τα τελευταία πέντε χρόνια η χώρα έχει μπει σε τροχιά μεταρρυθμίσεων. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα συνεχιστούν, παρά τις ισχυρές αντιδράσεις των οργανωμένων συμφερόντων που είχαν βολευτεί επί δεκαετίες στο τέλμα. Η χώρα δεν έχει περιθώρια να περιμένει. Δεν μπορεί όλα γύρω μας να αλλάζουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς και εμείς να μένουμε πίσω.

Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τις επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης και την πολιτική που ακολουθούμε. Πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά να συμμετέχουν στον προβληματισμό που ανακύπτει από το ερώτημα πού θέλουμε να πάει η χώρα. Εμείς με την πολιτική των μεταρρυθμίσεων και με αποφασιστικότητα που δεν κάμπτεται από τις αντιδράσεις των λίγων βολεμένων, έχουμε απαντήσει: Η χώρα δεν έχει άλλο δρόμο. Πρέπει να προχωρήσει με δυναμισμό μπροστά. Ο καθένας ενώπιον των Ελλήνων πολιτών και ενώπιον της Ιστορίας ας αναλάβει τις ευθύνες του. Εμείς έχουμε πλήρη συναίσθηση και αναλαμβάνουμε τις δικές μας ευθύνες με πράξεις ουσίας. Με αφοσίωση στην πραγματική πολιτική και όχι στην παραπολιτική.

Είμαι εδώ για να προχωρήσω τα πράγματα προς το συμφέρον της χώρας, προς το συμφέρον του πολίτη. Στο ερώτημα πού θέλουμε να πάει η χώρα, η δική μας απάντηση είναι μία: Μπροστά και δημιουργικά προς όφελος όλων των πολιτών. Με πρώτη μας έγνοια όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Με συγκεκριμένο σχέδιο. Με γνωστές στους πολίτες στρατηγικές σύγκρουσης με τις δυνάμεις του χθες. Με αποφασιστικότητα.

Η σημερινή Κυβέρνηση εκλέχτηκε για να αλλάξει τα πράγματα και τα αλλάζει. Αυτήν την εντολή έλαβα και θα την τιμήσω απολύτως.
---------------

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη

Θέμα: Ενσυνείδητη και δόλια η πολιτική εντολή για κατάργηση της δίκης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου ενώ μάλιστα εκκρεμούσε η έκδοση απόφασης: τα επιχειρήματα της Μονής είχαν κονιορτοποιηθεί και η κατάργηση της δίκης συνιστά παράνομη πράξη, η οποία ζημίωσε το Δημόσιο! - Κακουργηματικής τάξης οι ευθύνες!
Κακούργημα σε βάρος του Δημοσίου με άμεσο δόλο διέπραξε όποιος έδωσε την πολιτική εντολή για κατάργηση της δίκης προς την Μονή Βατοπεδίου. Αυτό προκύπτει από την απλή ανάγνωση των κρισίμων εγγράφων της δίκης αυτής, όπως α) οι Προτάσεις που κατετέθησαν στις 14 Οκτωβρίου 2003 από πλευράς του Δημοσίου, με συντάκτη τον κ. Διονύσιο Χειμώνα, πάρεδρο του Ν. Σ. Κ., β) η Αναφορά την οποία συνέταξε ο κ. Κωνσταντίνος Τσουρής, αρχαιολόγος, και από την οποία προκύπτει η κατάθεσή του στην δικάσιμο της 5ης Νοεμβρίου 2003 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κομοτηνής, και γ) η Γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με το νόμιμο ή μη της συναίνεσης του Δημοσίου στην κατάργηση της δίκης μεταξύ αυτού και της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου.
Από τα δύο πρώτα έγγραφα καθίσταται σαφές ότι τα πάσης φύσεως επιχειρήματα της Μονής είχαν απολύτως εξουδετερωθεί, ενώ από το τρίτο προκύπτει ότι ο μειοψηφήσας σύμβουλος κ. Κιούσης, είχε τεκμηριωμένα αποδείξει ότι είναι παράνομη η συναίνεση του Δημοσίου σε αίτημα για κατάργηση δίκης μεταξύ αυτού και άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων όταν η υπόθεση έχει εκδικασθεί και αναμένεται απλώς η έκδοση της σχετικής απόφασης.
Συγκεκριμένα:
Α. Με τις Προτάσεις που κατετέθησαν στις 14 Οκτωβρίου 2003 από πλευράς του Δημοσίου, με συντάκτη τον κ. Διονύσιο Χειμώνα, πάρεδρο του Ν. Σ. Κ., μέσα σε 25 σελίδες κονιορτοποιούνται κυριολεκτικά τα επιχειρήματα της Μονής Βατοπεδίου περί δήθεν ιδιοκτησίας της επί της Λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεων. Σε πολλά επάλληλα επίπεδα γίνεται πλήρης ανατροπή των επιχειρημάτων και των δήθεν τίτλων που επικαλείται η Μονή και καταδεικνύεται ότι τόσο η Λίμνη όσο και οι παραλίμνιες περιοχές ανήκουν στο Δημόσιο, διότι:
1. Αυτό προκύπτει από την φύση και τον χαρακτήρα της διεκδικούμενης έκτασης:
· Τμήμα της είναι δασικό
· Άλλο τμήμα έχει δασική και χορτολιβαδική βλάστηση.
· Υπάρχουν μεγάλα τμήματα κυρωμένων διανομών γης από το Υπουργείο Γεωργίας προς τους πρόσφυγες της Μικρασίας. Οι εκτάσεις αυτές ανήκαν στην Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων και αργότερα πέρασαν στο Δημόσιο.
· Περιλαμβάνονται δύο αρχαιολογικοί χώροι: η βυζαντινή τειχισμένη πόλη Αναστασιούπολη και η νησίδα Μπουρού.
· Περιλαμβάνεται η χερσαία ζώνη του λιμανιού του Πόρτο Λάγος (ακτή και αιγιαλός), που ανήκει στο Δημόσιο.
2. Αυτό προκύπτει από τον νομικό χαρακτήρα της διεκδικούμενης έκτασης, η οποία ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο νομικά διότι:
· Ήταν δημόσια περιουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την οποία διαδέχθηκε το Ελληνικό Κράτος, είτε γιατί επρόκειτο για κατά κυριολεξία δημόσια κτήματα ή για εγκαταλειμμένες γαίες ιδιωτών Οθωμανών, που δημεύθηκαν, είτε
· Είναι δάσος και οι υποτιθέμενοι ιδιοκτήτες του δεν προσκόμισαν ποτέ νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας, είτε
· Είναι λιβάδι ή βοσκότοπος και δεν προσκομίσθηκε αντίθετος νόμιμος Οθωμανικός τίτλος ιδιοκτησίας, είτε
· Περιήλθε στο Δημόσιο με έκτακτη ή τακτική χρησικτησία, καθώς, ενώ η Μονή επί 75 χρόνια δεν έκανε οποιαδήποτε πράξη που να δείχνει την κυριότητά της, αντίθετα το Δημόσιο διένειμε εκτάσεις, απέβαλλε καταπατητές, έκανε δημόσια έργα κλπ στην διεκδικούμενη έκταση, είτε
· Περιήλθε στο Δημόσιο, ως αδέσποτη. Στην περίπτωση μάλιστα αυτή το δημόσιο δεν απαιτείται να έχει καν καταλάβει την αδέσποτη έκταση για να του περιέλθει αυτή.
3. Ακόμα και αν όλα τα πιο πάνω δεν ίσχυαν, η Μονή Βατοπεδίου δεν δικαιούται καν να διεκδικεί την ιδιοκτησία σε εκτάσεις που σύμφωνα με την νομοθεσία διαχρονικά δεν ήταν και δεν είναι δυνατόν να είναι ιδιωτικές, όπως:
· Η λίμνη και οι όχθες της,
· Ο αιγιαλός, η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη
· Οι αρχαιολογικοί χώροι
· Τα τμήματα της διεκδικούμενης περιοχής που έχουν μοιρασθεί σε ακτήμονες ή εκεί όπου έχει γίνει αναδασμός. Στην περίπτωση αυτή η Μονή θα είχε μόνο δικαίωμα να αποζημιωθεί από εκείνους που έλαβαν τις εκτάσεις, αλλά το τυχόν δικαίωμά της έχει ήδη παραγραφεί, αφού δεν το άσκησε μέσα σε δύο χρόνια από τότε που μοιράσθηκε η έκταση ή έγινε αναδασμός. Δηλαδή η Μονή έχει χάσει τα σχετικά δικαιώματα εδώ και πολλές δεκαετίες!
· Τα τμήματα της έκτασης που είναι βαλτώδεις περιοχές ή έλη.
4. Σχετικά με τους δήθεν τίτλους που παρουσίασε η Μονή:
· Δεν παρουσιάζει ισχυρούς οθωμανικούς κτηματολογικούς τίτλους, όπως το λεγόμενο «ταπί», με βάση τους οποίους, σύμφωνα με το προϊσχύσαν στην περιοχή δίκαιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η έκταση ως νομίμως χρησιμοποιούμενη από την Μονή σε μόνιμη βάση.
· Όλα τα επιχειρήματα της Μονής έχουν ήδη απαντηθεί διεξοδικά από το 1922 σε Γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Γεωργίας και Υφηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ν. Ελευθεριάδη, ο οποίος συνοπτικά λέει τα ακόλουθα:
§ Παρά το ότι το Βατοπέδι ισχυρίζεται ότι στην διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας κατείχε συνεχώς επί αιώνες νόμιμα την έκταση, δεν παρουσιάζει σχετικό έγγραφο των οθωμανικών αρχών («τεσσαρούφ») ούτε για τις λιμναίες περιοχές, που ήταν εκτός συναλλαγής και τότε, ούτε για το ιχθυοτροφείο της περιοχής.
§ Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι το σύνολο της έκτασης που διεκδικείται σήμερα είχε παραχωρηθεί στην Μονή από τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες, με την Οθωμανική κατάκτηση καθίστανται δημόσιες γαίες, κατά το Κοράνιο. Μπορούσαν να παραχωρούνται σε ιδιώτες κατά χρήση, αλλά αυτό γινόταν με φιρμάνι. Τέτοιο φιρμάνι έπρεπε να εκδίδεται κάθε φορά που αναλάμβανε νέος σουλτάνος. Αντί για φιρμάνια, η Μονή Βατοπεδίου επικαλείται κάποια βεράτια, τα οποία ήσαν έγγραφα πολύ μικρότερης ισχύος και δεν κάλυπταν τέτοιου είδους παραχωρήσεις γης.
· Αλλά ακόμα και αν υπήρχαν τέτοια δικαιώματα, αυτά καταλύθηκαν το 1821, όταν τα κτήματα των μονών καταλήφθηκαν από τον Σουλτάνο, ως αντίποινα για την υποστήριξη προς την Ελληνική Επανάσταση, ενώ κάθε σχετικό δικαίωμα παρεγράφη από το 1831 και μετά, πάντοτε κατά το τότε ισχύον Οθωμανικό δίκαιο. Σχετικά με το ζήτημα αυτό υπάρχει γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η 184.661/1915. Έτσι ο Σουλτάνος απέβαλε την Μονή από όποια δικαιώματα είχε, έγινε κύριος η Οθωμανική Αυτοκρατορία και ακολούθως το βουλγαρικό και το ελληνικό Δημόσιο, τα οποία την διεδέχθησαν.
· Πολύ λιγότερο αποδεικνύουν ιδιοκτησία εκκλησιαστικά έγγραφα, όπως πατριαρχικά σιγγίλια κλπ, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αξία, αν υποστηρίζονταν και από υλικές πράξεις κατοχής και αξιοποίησης της διεκδικούμενης έκτασης.
· Σε κάθε περίπτωση πάντως, ακόμα και αν κατά την βυζαντινή και οθωμανική περίοδο υπήρχαν κάποια δικαιώματα της Μονής Βατοπεδίου στην περιοχή, αυτά έχουν απολεσθεί υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, λόγω χρησικτησίας: Το Δημόσιο επί ενενήντα χρόνια πραγματοποιεί στην περιοχή διανομές γης, αναδασμούς, αναδασώσεις, επενδύσεις στις ιχθυοκαλλιέργειες, ανασκαφές στους αρχαιολογικούς χώρους κλπ χωρίς ποτέ η Μονή να έχει θέσει θέμα ιδιοκτησιακό.
· Ο ισχυρισμός της Μονής Βατοπεδίου ότι, κατά το Σύνταγμα, δεν μπορούν να απαλλοτριωθούν εκκλησιαστικά κτήματα δεν ισχύει για την τυχόν ακίνητη περιουσία των μοναστηριών, η οποία βρίσκεται εκτός του Αγίου Όρους.
5. Συνημμένα κατατίθεται πληθώρα δημοσίων εγγράφων που αποδεικνύει το σύνολο των ισχυρισμών του Δημοσίου σε σχέση με την επίδικη έκταση, καθώς επίσης και τις συνεχείς πράξεις κατοχής των δημοσίων αρχών στην περιοχή (κήρυξη περιοχών ως αναδασωτέων, διανομή εδαφών σε ακτήμονες κλπ)
Β. Τα επιχειρήματα των Προτάσεων του Ελληνικού Δημοσίου έρχεται να συμπληρώσει σε δύο επίπεδα η εξ 11 σελίδων αναλυτική και εναργέστατη περιγραφή της κατάθεσης στην δίκη ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κομοτηνής του κ. Κωνσταντίνου Τσουρή, αρχαιολόγου της ΙΒ’ Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, η οποία καταγράφεται αναλυτικά σε αναφορά την οποία συνέταξε ο ίδιος και η οποία φέρει αριθμό πρωτοκόλλου 3568/13.11.2003:
1. Σχετικά με τα χρυσόβουλα που επικαλείται η Μονή Βατοπεδίου, ως τίτλους κτήσης της Βιστωνίδας και των παραλίμνιων περιοχών:
· Ο Χρυσόβουλος Λόγος του αυτοκράτορα Νικηφόρου Βοτανειάτη του 1080 αναφέρεται σε «κτήμα κοντά στο Περιθεώριο, που λέγεται κτήμα του Σαλαμά και σε μετόχι μέσα στο κάστρο του Περιθεωρίου». Η αρχαιολογική έρευνα δεν έχει ταυτίσει ακόμη με συγκεκριμένο τόπο την θέση του βυζαντινού κάστρου του Περιθεωρίου.
· Ο Χρυσόβουλος Λόγος του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ’ Παλαιολόγου του 1329 αναφέρεται στην παραχώρηση «μετοχίου μέσα στο Περιθεώριο, το οποίο λέγεται του Αγίου Γεωργίου, και γη κοντά στο Περιθεώριο που λέγεται του Σελαρίου».
· Ο Χρυσόβουλος Λόγος του Ιωάννη Ούγκλεση του 1371, με τον οποίο παραχωρείται στην Μονή «το ευρισκόμενο στην λίμνη Πορού ιχθυοτροφείο του αγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου, τέλειο και ολόκληρο, μαζί με τις εγκαταστάσεις του και την ευχέρεια να γίνεται ψάρεμα κάθε θαλάσσιου είδους». Επισημαίνεται ότι ο Ούγκλεσης ή Ούρεσης ήταν Σέρβος κυρίαρχος (δεσπότης) που είχε καταλάβει τα Σέρρας και η παραχώρηση γίνεται την Άνοιξη του 1371, ενώ ο παραχωρήσας ηγεμών σκοτώθηκε σε μάχη το Φθινόπωρο του ίδιου έτους και η Βυζαντινή κυριαρχία αποκαταστάθηκε σχεδόν αμέσως στην περιοχή την οποία είχε καταλάβει!
· Όλα τα έγγραφα παραχωρούν κτήματα έξω από το Περιθεώριο χωρίς αναφορά στην έκταση και τα όριά τους ή σε όμορες ιδιοκτησίες, μία πρακτική που δεν ήταν συνηθισμένη στους βυζαντινούς τίτλους ιδιοκτησίας, οι οποίοι συνήθως είναι απόλυτα οριοθετημένοι και αναλυτικοί. Συνεπώς ούτε στα βυζαντινά χρόνια ούτε πολύ περισσότερο σήμερα είναι δυνατή η αναγνώριση και ο προσδιορισμός των παραχωρούμενων εκτάσεων. Άρα οι διεκδικήσεις της Μονής είναι αόριστες και προσδιορισμένες αυθαίρετα.
· Η αναφορά στο ιχθυοτροφείο (βιβάριον) παραπέμπει σε ακτές με μικρό βάθος και όχι σε λίμνη ή ανοιχτή θάλασσα. Πέραν τούτου είναι σαφές ότι παραχωρείται μόνο το ιχθυοτροφείο της λίμνης και όχι όλη η λίμνη και οι παραλίμνιες εκτάσεις της.
· Οι ταυτίσεις βυζαντινών τοπωνυμίων με σύγχρονα είναι εντελώς αυθαίρετες. Το Περιθεώριο δεν έχει ταυτισθεί με κάποιο σημείο, ενώ το Σέλερο και τα Πηγάδια είναι τοπωνύμια αυθαιρέτως επιλεγέντα από την Επιτροπή Μετονομασιών και δεν σχετίζονται με Βυζαντινά ευρήματα.
2. Σχετικά με τους αρχαιολογικούς χώρους, που περιλαμβάνονται στις διεκδικήσεις της Μονής, αυτοί ήσαν από την κατάληψη των εδαφών αυτών από την Ελλάδα έως σήμερα δημόσιες γαίες. Μάλιστα, ακόμη και αν η περιοχή ήταν ιδιοκτησία της Μονής, οι αρχαιολογικοί χώροι περιήλθαν στο Δημόσιο χωρίς η Μονή να δικαιούται αποζημίωση ή αμοιβή.
Γ. Από την Γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους της 17ης Ιουνίου 2004, με την οποία κατά πλειοψηφία συνιστάται η αποδοχή του αιτήματος για κατάργηση της δίκης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου προκύπτει ότι η πλέον τεκμηριωμένη θέση ήταν αυτή του μειοψηφήσαντος Συμβούλου κ. Κιούση, ότι είναι παράνομη κάθε παρόμοια ενέργεια εκ μέρους του Δημοσίου, ιδίως όταν η υπόθεση έχει εκδικασθεί και αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου.
Από τα ανωτέρω προκύπτει
α) η απόλυτη αποδόμηση των επιχειρημάτων της Μονής Βατοπεδίου από τα δικόγραφα και τις καταθέσεις των μαρτύρων του δημοσίου,
β) η εύλογη προσδοκία του Δημοσίου ότι θα κέρδιζε την δίκη κατά της Μονής Βατοπεδίου,
γ) η παράλογη και παράνομη ενέργεια της κατάργησης της δίκης και μάλιστα πριν την έκδοση απόφασης και
δ) ότι η κατάργηση της δίκης ήταν μία απόλυτα ενσυνείδητη και δόλια πράξη, δεδομένου ότι η Γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους της 17ης Ιουνίου 2004 έγινε αποδεκτή από τον αρμόδιο Υφυπουργό κ. Πέτρο Δούκα στις 22 Ιουνίου 2004, παρά το γεγονός ότι είχε επισημανθεί το παράνομο μίας τέτοιας επιλογής και παρά το ότι αναμενόταν να κερδίσει το Δημόσιο την σχετική δίκη.
Κατόπιν των ανωτέρω
Α. Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός
1. Ποιος εκ των διαδίκων στην αντιδικία μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου για την ιδιοκτησία της λίμνης Βιστωνίδας είχε την πρωτοβουλία για κατάργηση της μεταξύ τους δίκης και εξωδικαστική επίλυση της διαφοράς;
2. Για ποιους λόγους συναίνεσε το Υπουργείο σε κατάργηση της δίκης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου και μάλιστα ενώ η υπόθεση είχε ήδη εκδικασθεί και αναμενόταν η απόφαση, και ενώ ήταν θεμελιωμένη και εύλογη η προσδοκία του Δημοσίου ότι θα κέρδιζε την δίκη;
3. Πιστεύει ότι το Υπουργείο, ενεργώντας με τον τρόπο που ενήργησε στην δικαστική διαμάχη με την Μονή Βατοπεδίου, προασπίσθηκε ή έβλαψε, και μάλιστα ενσυνείδητα και με κακουργηματικό δόλο το δημόσιο συμφέρον και ποιος ευθύνεται για τις σχετικές αποφάσεις και τις συνέπειές τους; Θα αναλάβει ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών τις ευθύνες που του αναλογούν;
Β. Καλείται ο κ. Υπουργός να καταθέσει κάθε έγγραφο που σχετίζεται με την κατάργηση της δίκης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Μονής Βατοπεδίου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων περιοχών.
Οι Ερωτώντες και Αιτούντες Βουλευτές
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΒΕΛΕΓΚΑΣ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΜΟΣΙΔΗΣ
ΧΡΥΣΑ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ