Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού...

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΚΑΚΙΑΣ ΚΟΡΔΟΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤ' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Σχετικά με την ιστορία της ΣΤ΄ Δημοτικού
και την αποσιώπηση μεγάλων γεγονότων
όπως η Μικρασιατική Καταστροφή και η θυσία του Μεσολογγίου,
η συγγραφέας Ακακία Κορδόση επέδωσε ανοιχτή επιστολή

στον αντιπρόσωπο της Κυβέρνησης που παρέστη στις Εορτές Εξόδου

«Πριν πω – κι εγώ – λίγα λόγια για το πολυσυζητημένο – και όχι αναίτια – βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ δημοτικού, θάθελα a priori να διευκρινίσω πως αντιπαθώ τις πατριωτικές μεγαλοστομίες κι εξάρσεις. Πιστεύω μάλιστα πως είναι καιρός να ξεπεράσουμε το μεταπολεμικό σύνδρομο και τις κάθε είδους εκφάνσεις του, όπως μαθητικές παρελάσεις και ηχηρά επετειακά λογίδρια.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως συμπαθώ τους οδοστρωτήρες που ισοπεδώνουν τα πάντα, από άχρηστα ερείπια έως αυτοφυή – ή και καλλιεργημένα – λουλούδια. Και το «μοντέρνο» αυτό βιβλίο Ιστορίας είναι ακριβώς ένας οδοστρωτήρας. Ένας οδοστρωτήρας γεγονότων που αποκλείει τα αισθήματα και τις συγκινήσεις που θα μπορούσε να γεννήσει στις παιδικές ψυχές το μέγεθος ή η ποιότητα του κάθε γεγονότος. (Εκτός του ότι η στεγνή και ελλειμματική αφήγηση των γεγονότων αυτών δεν μπορεί να τραβήξει το ενδιαφέρον τους).
Απ’ τα πολλά που θα μπορούσε να καταλογίσει κανείς στο βιβλίο – απ’ τη φιλολογικά αφελή φεμινιστική* ενημέρωση πως «ανάμεσα τους λογοτέχνες του 19ου αιώνα ξεχωρίζει ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κωστής Παλαμάς, ο Γεώργιος Βιζυηνός, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και … η Καλλιρρόη Παρρέν» (σελ. 86), ως τηνύπουλη φαλμεραγική επισήμανση της σελίδας 38 : «Οι Έλληνες διαφωτιστές θαυμάζουν τους Αρχαίους Έλληνες τους οποίους θεωρούν προγόνους τους» – θάθελα να σταθώ σε δυο κορυφαία σημεία που ελαφρά τη καρδία ισοπεδώθηκαν : το ένα έχει από πολλούς επισημανθεί, το άλλο σχεδόν καθόλου.

Το πρώτο έχει να κάνει με τον περίφημο «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης.
Η γενιά η δική μας δεν διδάχτηκε στο σχολείο γι’ αυτή τη μεγάλη σφαγή, γι’ αυτό τον μεγάλο διωγμό των Ελλήνων, που μάθαμε πια μεγάλοι απ’ τους πρόσφυγες ή της απέναντι στεριάς δημιουργούς, τον Βενέζη, τον Μυριβίλη, τον σεφέρη, τη Διδώ Σωτηρίου. Κι όταν ρωτήσαμε αναδρομικά το γιατί είχαμε μείνει στην άγνοια, μας είπαν πως, επειδή τα γεγονότα ήταν σχετικά πρόσφατα και τα μεταεμφυλιακά χρόνια ακόμα πολύ κοντά, δεν ήθελαν ν’ αναμοχλευτούν παθήματα και πάθη της φυλής μας.
Τώρα όμως που τα γεγονότα είναι πια μακριά, πάλι δεν διδάσκονται στα παιδιά, αυτή τη φορά χωρίς – εύλογη κι όχι γελοία – αιτία.
Επίσημα δηλαδή για τους έλληνες μαθητές είναι σαν να μην έγινε κανένας διωγμός καμία σφαγή, τίποτε. Ένας απλός «συνωστισμός» για μια όψιμη κρουαζιέρα.
Και οι πρόσφυγες δημιουργοί είναι σαν να μας διηγήθηκαν μύθους, αποκυήματα της διαταραγμένης φαντασίας τους.
Κι έρχομαι σε μια άλλη σφαγή, σ’ ένα άλλο κορυφαίο γεγονός της νεότερης Ιστορίας μας, που δεν το εξιστόρησαν και ύμνησαν μόνο «μυθομανείς» έλληνες, αλλά όλοι οι μεγάλοι ξένοι δημιουργοί, απ’ τον Ουγκώ και τον Γκαίτε, ως τον Πούσκιν και τον Ντελακρουά, αλλά και οι λαοί της Αμερικής και της Ευρώπης, αφού, όταν έμαθαν το συνταρακτικό γεγονός της Εξόδου, οι εργάτες και οι φοιτητές του Παρισιού κύκλωσαν τη νύχτα τα ανάκτορα του Κεραμικού φωνάζοντας «χάθηκε το Μεσολόγγι», ξύπνησαν με τις κραυγές τους τον βασιλιά και τον ανάγκασαν να βγει στον εξώστη και να υποσχεθεί πως η Γαλλία θα βοηθούσε πια την Ελλάδα.
Γιατί η Έξοδος – αυτό που οι 4 κατασκευαστές και χειριστές του οδοστρωτήρα ονομάζουν «κίνηση» – δεν ήταν απλά μια ηρωική πράξη, ένας ηρωισμός της στιγμής. Ήταν μια ομαδική και προμελετημένη απόφαση 12.000 ανθρώπων να θυσιαστούν. Ανθρώπων πεινασμένων, διψασμένων και στερημένων απ’ τα πάντα εκτός απ’ την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ήταν οι γυναίκες που έκαιγαν τα «σεμνά» κρεβάτια τους και δίναν αφιόνι στα παιδιά τους για να μην κλάψουν κι ακουστούν, ήταν οι άντρες που κοινώνησαν κι είπαν «καλή αντάμωση στον άλλο κόσμο» πριν κάνουν το απονενοημένο διάβημα, ήταν οι γέροι και οι άρρωστοι που έβαλαν φωτιά στις μπαρουταποθήκες και τινάζονταν στον αέρα.
Αυτά λίγο – πολύ είναι γνωστά σ’ όλους εκτός απ’ την περιούσια ομάδα των επιστημόνων χειριστών.
Όταν οι ελάχιστες γυναίκες που επέζησαν (οι άλλες είχαν σφαχτεί ή είχαν σταλεί «δώρο» στο σουλτάνο και στους φίλους του, μαζί με 4.000 ζευγάρια παστωμένα αυτιά) ξαναμπήκαν 3 χρόνια αργότερα στην αφανισμένη πόλη – που ο Πολυζωίδης, πριν ακόμα απ’ την Έξοδο, είχε ονομάσει Ιερή κι έτσι λέγεται μα δεν το αναφέρουν οι χειριστές – γονάτισαν στο χώμα, που επί πολλά χρόνια κάθε που έβρεχε ίδρωνε αίμα (βλ. Ιστορία Γ. Δροσίνη) κι έλεγαν θρηνώντας : «Αχ Μεσολόγγι ! Αχ αίματα που χύσαμε άδικα !». Και λέγαμε εμείς που το διαβάζαμε : «Όχι άδικα, αφού έδειξαν στον κόσμο πως η αξιοπρέπεια είναι απ’ όλους σεβαστή και πως το πνεύμα μπορεί να νικήσει καμιά φορά την ύλη και τη βία».
Όμως δυστυχώς, διαβάζοντας σήμερα το «επιστημονικό» αυτό κατασκεύασμα, με λύπη σκεφτόμαστε πως ναι, τα αίματα εκείνα χύθηκαν δύο φορές άδικα.

Ακακία Κορδόση
Επίτιμη διδάκτωρ Νεοεληνικής Λογοτεχνίας
Πανεπιστημίου Αθηνών

Για την προστασία της Οίτης

Ενημερωτικό Έντυπο της «Κίνησης πολιτών

για την Προστασία του Περιβάλλοντος στο βουνό της Οίτης»

Σχετικά με τη συνεδρίαση στις 19/3/2007

του Νομαρχιακού Συμβουλίου Φθιώτιδας,

για το θέμα του Μεταλλείου στο βουνό της Οίτης.

Πραγματοποιήθηκε η εξ’ αναβολής συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για το θέμα της γνωμοδότησης υπέρ ή κατά της επέκτασης της μεταλλευτικής εταιρείας ΕΛΜΙΝ στο βουνό της Οίτης στις περιοχές Παύλιανης – Κουμαριτσίου – Γοργοποτάμου – Υπάτης.
Θέσεις φορέων και παρουσίες
Όλοι οι φορείς των τοπικών κοινωνιών – Κοινότητα Παύλιανης, Δήμος Γοργοποτάμου, Δήμος Υπάτης, συνεταιρισμός «Κουβέλου», πολιτιστικοί σύλλογοι, κ.λ.π., έχουν τοποθετηθεί κατά των μεταλλείων στην Οίτη, προκρίνοντας την ήπια μορφής τουριστική ανάπτυξη για τη περιοχή, με σεβασμό στο περιβάλλον και το μέλλον του τόπου, αλλά και συνολικά του φυσικού πλούτου της Ελλάδας.
Στη συνεδρίαση παρευρέθησαν οι Δήμαρχοι Γοργοποτάμου και Υπάτης, δημοτικοί σύμβουλοι, καθώς και κάτοικοι από τη Παύλιανη, το Κουμαρίτσι, το Γοργοπόταμο και την Υπάτη.
Ανησυχία από τη νέα αναβολή
Ο Νομάρχης κ. Χειμάρας πρότεινε εκ νέου αναβολή στο θέμα. Η παράταξη της πλειοψηφίας στο Νομαρχ. Συμβούλιο υπερψήφισε (19 υπέρ της αναβολής). Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, «Πρώτα η Φθιώτιδα» (κ. Μαριάς) και ΝΑΣ (κ. Χρονάς), ψήφισαν κατά της αναβολής (10), εκφράζοντας την άποψη ότι τα πράγματα είναι σαφή και πρέπει χωρίς καθυστερήσεις το Ν.Σ. να τοποθετηθεί επί της ουσίας. Επίσης τέθηκε το ζήτημα μήπως εγκριθεί η μελέτη της ΕΛΜΙΝ από το Υπουργείο σιωπηρώς, αν περάσει η προθεσμία η οποία δεν είναι γνωστή ούτε στο Ν.Σ..
Επικίνδυνοι ακροβατισμοί – ενίσχυση της εταιρείας
Από τη παράταξη της πλειοψηφίας του Ν.Σ. (κ. Χειμάρας) επιτροπή με επικεφαλής τον κ. Ράπτη κατέθεσε εισήγηση προς το Ν.Σ. υπέρ των δράσεων του μεταλλείου στη περιοχή της Οίτης.
Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης που σύμφωνα με πληροφορίες έχουν θέση κατά του Μεταλλείου και είναι απαραίτητο να τη δημοσιοποιήσουν άμεσα, τόνισαν ότι το ζήτημα έχει πολιτική σημασία αφού οι εισηγήσεις των επιτροπών γίνονται με ευθύνη και καθοδήγηση των ΑντιΝομαρχών και άλλων Νομαρχιακών Συμβούλων της πλειοψηφίας
Το μεταλλείο στην Οίτη ασύμβατο με τους κατοίκους και το περιβάλλον
Ο κ. Νομάρχης ανέφερε μεταξύ άλλων: «η εταιρεία δεν έχει υποβάλει νέα πρόταση, ενώ όλες οι απόψεις των τοπικών κοινωνιών είναι αρνητικές. Όχι σε όλα (για τη δράση της εταιρείας). Αν αποφάσιζε το Ν.Σ. με βάση τις εισηγήσεις αυτές, τότε θα τοποθετούνταν αρνητικά» (σκεφτείτε να μην υπήρχαν οι αποφάσεις των φορέων).
Όμως όπως είπε: «Να δώσω την ευκαιρία για συζήτηση ξανά». Γι’ αυτό πρότεινε αναβολή. Επίσης ανέφερε ότι για το ζήτημα της έγκρισης των δράσεων του μεταλλείου, υπάρχουν προθεσμίες, ότι το Ν.Σ. απλά θα γνωμοδοτήσει (δηλαδή δεν είναι αποφασιστικής σημασίας ο ρόλος του) και ότι πρέπει να υπάρξει επικοινωνία με το Υπ. Ανάπτυξης για να μην εγκριθεί η μελέτη ως έχει. Επίσης αναφερόμενος στη θέση «ΟΧΙ στο μεταλλείο» είπε ότι έτσι «αδιαφορούμε για θέσεις εργασίας».
Ορισμένα απαραίτητα σχόλια
1. Αποφάσεις και Παρουσία:
Γίνεται φανερό ότι οι αποφάσεις των φορέων απέτρεψαν απόφαση της πλειοψηφίας του Ν.Σ υπέρ του μεταλλείου.
Η παρουσία όλων των εκλεγμένων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης - τουλάχιστον στην επόμενη συνεδρίαση - αλλά και όσο το δυνατόν περισσότερων κατοίκων, είναι απαραίτητη για ένα θετικό αποτέλεσμα από το Ν.Σ..
2. Προθεσμίες και αναβολή
Με βάση το κώδικα Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (αρ. 98) αν από τη μέρα κατάθεσης της πρότασης της εταιρείας προς το Υπουργείο, περάσουν 60 μέρες και δεν δοθεί απάντηση, σημαίνει ότι η πρόταση εγκρίνεται. Το ότι το Ν.Σ. δεν γνωρίζει πότε τελειώνει η προθεσμία και η πλειοψηφία του πήρε την ευθύνη να αναβάλει την απόφαση, δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά. Όταν μάλιστα αναφέρεται από τον κ. Νομάρχη, ότι είναι απαραίτητη η επικοινωνία με το Υπουργείο, σημαίνει ότι ήδη η εταιρεία έχει κινηθεί προς τα εκεί.
3. Με την εταιρεία ή με τους κατοίκους
Οι αποφάσεις των τοπικών κοινωνιών είναι πεντακάθαρες. Είναι ενάντια στο μεταλλείο. Έχουν επιλέξει άλλο τρόπο ανάπτυξης της περιοχής με σεβασμό στο περιβάλλον και προσπαθούν να τον υλοποιήσουν. Θέμα εξέτασης της νέας πρότασης της εταιρείας θα ετίθεντο μόνο αν υπήρχαν αποφάσεις υπέρ του μεταλλείου στη περιοχή, οπότε θα συζητούνταν οι περιβαλλοντικοί όροι και τα απαραίτητα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ούτε πρόκειται να συμβεί. Έτσι το μόνο που μπορεί να κάνει το Ν.Σ. είναι να αποφασίσει με ποιον είναι. Με τους κατοίκους ή με την εταιρεία. Εδώ δεν χωρούν ούτε υπεκφυγές, ούτε αναβολές. Επιβάλλεται άμεσα κάθε πολιτική δύναμη που εκφράζεται στο Ν.Σ., να πάρει θέση δημόσια με ανακοίνωσή της.
4. Ψεύτικη αντιπαράθεση, καλλιεργούμενη από την εταιρεία.
Έγινε προσπάθεια παλαιότερα να δημιουργηθεί αντιπαράθεση μεταξύ των κατοίκων των περιοχών και όσων σκέφτονται ότι πιθανά να τους προσλάβει η ΕΛΜΙΝ στα μεταλλεία της, χρησιμοποιώντας μάλιστα ως σημαία το ιδιαίτερα οξυμμένο πρόβλημα της ανεργίας στη Φθιώτιδα και φυσικά θα πρόσθετε κανείς, στην Ελλάδα αλλά και την Ε.Ε..
Ποια θα είναι όμως η νέα πραγματικότητα αν η εταιρεία επεκταθεί στην Οίτη;
Αν η περιοχή χαρακτηριστεί μεταλλευτική και το μεταλλείο αρχίσει τη δράση του, εκτός της ανεπανόρθωτης καταστροφής του περιβάλλοντος, θα καταστραφεί και η σημερινή διαρκώς αυξανόμενη οικονομική δραστηριότητα στη περιοχή και ευρύτερα στο νομό, διογκώνοντας την ανεργία.
Συγκεκριμένα, αποτέλεσμα της λειτουργίας του μεταλλείου θα είναι:
- Δημιουργία εκατοντάδων νέων ανέργων
Εκατοντάδες επαγγελματίες και εργαζόμενοι στις περιοχές Παύλιανης – Γοργοποτάμου – Υπάτης , που απασχολούνται με τον τουρισμό, θα μείνουν ΑΝΕΡΓΟΙ. Κάποιοι μπορεί να χάσουν τις ιδιοκτησίες τους ή να καταλήξουν στη φυλακή, αφού δεν θα μπορούν να ξεπληρώνουν τα δάνεια που πήραν, για να στήσουν τις μικρές οικογενειακές τους επιχειρήσεις.
- Σταμάτημα της οικοδομικής δραστηριότητας – Μείωση ειδοδήματος - ΑΝΕΡΓΙΑ
Η διαρκώς αυξανόμενη οικοδομική δραστηριότητα στη περιοχή, θα σταματήσει, με αποτέλεσμα σε πλήθος εργαζομένων και επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της οικοδομής (πάνω από 80 επαγγέλματα), να μειωθούν τα εισοδήματά τους, να μείνουν άνεργοι, ή να χρεοκοπήσουν.
- Καταστροφή των αγροτών και των συνταξιούχων
Οι τελευταίοι αγρότες θα πρέπει να βρουν νέο επάγγελμα, αφού με τα προβλήματα της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της εξαφάνισης των νερών, δεν θα μπορούν να καλλιεργήσουν. Σημαντικά πλήγματα θα δεχτούν και τα νοικοκυριά που μέχρι τώρα καλλιεργούν κάποια χωράφια με δέντρα και κήπους για ιδία χρήση και ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι αγρότες.
- Ραγδαία εξάπλωση ασθενειών
Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής πρέπει να ξεριζωθούν, αφού όπου υπάρχουν παρόμοιες δραστηριότητες μεταλλείων, έχουμε αυξημένα κρούσματα καρκίνων και άλλων σοβαρών ασθενειών.
Να γιατί είναι ψεύτικη και κατασκευασμένη από την εταιρεία η αντιπαράθεση που επιχειρείται να στηθεί.
Για όλα αυτά η εταιρεία και οι άνθρωποί της, δεν μπορούν να σιωπούν ή να εμπαίζουν, υποκρινόμενοι ότι ενδιαφέρονται για το πρόβλημα της ανεργίας, ότι «πονάνε» για εργαζόμενους και ανέργους.
Κανείς εργαζόμενος ή άνεργος δεν έθεσε ποτέ ζήτημα να μείνουν άλλοι εργαζόμενοι είτε επαγγελματίες είτε αγρότες άνεργοι ή να καταστραφούν και να ξεριζωθούν από το τόπο τους, προκειμένου η «φιλεύσπλαχνη» εταιρεία να του δώσει ένα μεροκάματο για κάποιο χρονικό διάστημα. Κανείς δεν έθεσε ζήτημα να καταδικαστούν σε «αργό θάνατο» οι συνταξιούχοι αγρότες και οι κάτοικοι ολόκληρων περιοχών με αντάλλαγμα από την εταιρεία τα «τριάκοντα αργύρια».
Κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να υπάρξει για να καλύψει το ΝΑΙ στο μεταλλείο. Στη πραγματικότητα είναι ΝΑΙ στα κέρδη της εταιρείας και μόνο. Με αντίτιμο τη καταστροφή της περιοχής, των ανθρώπων, του φυσικού πλούτου της χώρας μας, του παρόντος και του μέλλοντος της νέας γενιάς. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.

«Κίνηση πολιτών για την Προστασία του Περιβάλλοντος
στο βουνό της Οίτης»

Οι Τεχνικοί της Ιδιωτικής Τηλεόρασης

ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Πέμπτη 5 Απριλίου 2007
Αριθμός Πρωτ. 920

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

Οι Διοικήσεις εκφράζουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στους Τεχνικούς, μέλη μας και μη, που όρθωσαν το ανάστημά τους, αντιστάθηκαν σε απειλές, πιέσεις και εκβιασμούς και αποκάλυψαν το σκληρό επιχειρηματικό πρόσωπο που βρίσκεται πίσω από την λαμπερή βιτρίνα της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Χαιρετίζουμε με ικανοποίηση την έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης της Ε. Σ. Η. Ε. Α. , με την 4ωρη στάση εργασίας που κήρυξε σε ένδειξη συμπαράστασης των Δημοσιογράφων προς τους Τεχνικούς και ευχαριστούμε την Γ Σ Ε Ε το Ε Κ Α την Π Ο Σ Π Ε Ρ Τ την Ε Τ Ε Ρ το Δ Ι Α Σ Ω Μ Α Τ Ε Ι Α Κ Ο την Σ Τ ΤΗΛ Ν Ε και το Π Α Μ Ε για την συμπαράστασή τους.
Δυστυχώς όμως οι εργοδότες μας, που προσπαθώντας να κρύψουν την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν ένα ενιαίο και ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα στον χώρο του Τύπου κατέφυγαν σε διάφορα νομικά «τερτίπια» και τυπικότητες τα οποία δεν αφορούν την ουσία, το δίκαιο των αιτημάτων μας ούτε και την θέληση των συναδέλφων μας, κατόρθωσαν να κηρύξουν την στάση τους παράνομη.
Παράλληλα με την «Δικαστικοποίηση» του συνδικαλιστικού μας αγώνα έθεσαν σε κίνηση όλο τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που διαθέτουν, με την χρήση ενοικιαζόμενων τηλεοπτικών συνεργείων, με απεργοσπάστες που άλλαξαν τις προγραμματισμένες βάρδιες και με την απομάκρυνση από τις εγκαταστάσεις των σταθμών των εργαζομένων που έκαναν στάση.
Ακόμα, με Διευθυντάδες και Προϊσταμένους που πίσω από κλειδωμένες πόρτες προσπαθούσαν να τα κάνουν όλα, με Αρχισυντάκτες που τους βάπτιζαν Σκηνοθέτες, με τους ίδιους τους εργοδότες να ζητάνε τηλεφωνικά από συγγενείς τους υπαλλήλους να γίνουν απεργοσπάστες, με έγκριτους δημοσιογράφους-παρουσιαστές να μη δέχονται, προς τιμήν τους, να καθίσουν κάτω από αυτές τις συνθήκες μπροστά στις κάμερες και άλλους να το κάνουν χωρίς ντροπή, κατόρθωσαν να «βγάλουν» σε όλα τα Κανάλια (πλην του 902 που έβγαλε κάρτα συμπαράστασης) Δελτία Ειδήσεων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων ήταν «κονσερβοποιημένα» χωρίς καμιά ζωντανή σύνδεση (οι λίγες που παίξανε ήταν «μαϊμού»), θυμίζοντάς μας όμως τα πρώτα νηπιακά χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Με δεδομένο ότι η συμμετοχή των Τεχνικών στην κινητοποίηση ξεπερνούσε το ενενήντα τοις εκατό (90%) και με τα όσα συνέβησαν κάτω από αυτές τις συνθήκες, θεωρούμε ότι πετύχαμε μια περήφανη νίκη, ότι οι εργοδότες μας όχι μόνο δεν μπόρεσαν να μας πλήξουν αλλά αντίθετα μας ενδυνάμωσαν και ότι με την συμπεριφορά τους αυτή δικαιώνουν ηθικά το συνδικαλιστικό κίνημα στην συνείδηση όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων.
Επειδή είναι ολοφάνερο ότι οι ενέργειες αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο μιας γενικότερης επίθεσης στον συνδικαλισμό, δηλώνουμε ότι θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μέχρι την δικαίωσή μας που είναι η σύναψη Σ Σ Ε για το 2007 σύμφωνα με τις προτάσεις μας.
Τέλος, καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές Οργανώσεις στο χώρο του Τύπου να δώσουμε μαζί μια ενωτική δυναμική και άμεση απάντηση στην προκληρική αυτή συμπεριφορά της εργοδοσίας των ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών.

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ Ε.Τ.Ι.Τ.Α & Ε.Τ.Ι.Τ.Β.Ε

Για τον Σ. Τσιτουρίδη

H ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομίας για τον Σ. Τσιτουρίδη:
«Επειδή παρερμηνεύθηκαν οι χθεσινές [Τρίτη] δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών Γ.Αλογοσκούφη από τις Βρυξέλλες, επαναλαμβάνεται η αναφορά του ότι δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για την υπόθεση που ερευνάται με βάση τη χρηματιστηριακή εταιρία ‘Ακρόπολις’».
»Ο υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ. Σ.Τσιτουρίδης είναι ο πρώτος υπουργός που διασφάλισε τη διαφάνεια στη διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών οργανισμών με ανάρτηση στο Διαδίκτυο όλων των σχετικών πράξεων, διαπίστωσε το μεγάλο θεσμικό κενό που υπάρχει στη διαχείριση των διαθεσίμων τους και έχει κινηθεί για να το αντιμετωπίσει σε απόλυτη συνεργασία με τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών.
»Οι δύο υπουργοί έχουν συναποφασίσει την απαγόρευση των επενδύσεων των ταμείων σε παράγωγα ομολόγων ή σε σύνθετα προϊόντα επί ομολόγων, έχουν εισηγηθεί στον πρωθυπουργό την έγκριση των Διοικήσεων των Ταμείων από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και την Τράπεζα της Ελλάδος και έχουν δώσει εντολή σε όλους τους αρμόδιους να υπάρξει διερεύνηση σε βάθος όλων των υποθέσεων, για τις οποίες υπάρχουν ενδείξεις κακής διαχείρισης».

Οχι στη Γενετική Τρομοκρατία των Οργανισμών

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Καμένα Βούρλα
www.e-ecology.gr
τηλ. 6939047462
19.3.07

Oχι στη Γενετική Τρομοκρατία των Oργανισμών

Καταγγέλλουμε την ενορχηστρωμένη Πανελλαδική καμπάνια προώθησης των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών (Γ.Τ.Ο.). Καταγγέλλουμε επίσης το μεγάλο διαφημιστικό κύμα των εταιριών, που σκεπάζει σήμερα όλη την Ελλάδα στην προσπάθεια τους να αυξήσουν τις πωλήσεις τοξικών Φυτοφαρμάκων.
Σήμερα 19 Μαρτίου στα Καμένα Βούρλα πραγματοποιείται ημερίδα με θέμα"
‘’Το μέλλον της Ελαιοκαλλιέρνειας μπορεί να γίνει πιο λαμπερό’’.
Διοργανωτής η γνωστή εταιρεία Μεταλλαγμένων ΜΟΝΣΑΝΤΟ ΕΛΛΑΣ σε συνεργασία με τις εταιρείες διανομής του ζιζανιοκτόνου Roundup®,ΧΕΛΛΑΦΑΡΜ Α.Ε. και Κ.Ν. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ ΑΒΕΕ, στις 08:00 το βράδυ, στο Ξενοδονείο ΓΑΛΗΝΗ. Στην ίδια εκδήλωση θα γίνει παρουσίαση των δραστηριοτήτων της Monsanto στον τομέα της βιοτεχνολογίας ,των πατενταρισμένων σπόρων κ.ά.
Σήμερα επίσης πραγματοποιείται μια ανάλογη ημερίδα στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Μεταλλαγμένα και ποιότητα τροφίμων-ποιοτική γεωργία’’, ενώ την Πέμπτη 15 Μαρτίου έγινε στην Αθήνα ημερίδα για τη «συνύπαρξη των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών με τις μη Γ.Τ. καλλιέργειες (συμβατικές και βιολογικές)».
Όλες οι παραπάνω εκδηλώσεις είναι προσπάθειες πλασαρίσματος των μεταλλαγμένων από πολυεθνικές εταιρείες φυτοφαρμάκων και ελαχίστων μισθωμένων μελών της επιστημονικής κοινότητας !
Είναι γεγονός ότι η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια τεράστια απειλή από τα μεταλλαγμένα. Η διαμάχη κορυφώνεται και διεθνώς πλέον υποστηρίζεται, ότι καμιά συνύπαρξη δεν είναι στην πράξη δυνατή, γιατί η επιμόλυνση σε γειτονικές καλλιέργειες, με τη μεταφορά γύρης από τον αέρα, έντομα, πουλιά κλπ, είναι αναπόφευκτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για χώρες σαν την Ελλάδα, με μικρό κλήρο.
Η καλλιέργεια και διακίνηση μεταλλαγμένων (Γ.Τ.Ο.) επιμολύνουν ή απειλούν με επιμόλυνση και αθέμιτο ανταγωνισμό τις συμβατικές, τις βιολογικές και τις παραδοσιακές καλλιέργειες.
Μια πρόσφατη μελέτη αποκάλυψε ότι πειραματόζωα που τράφηκαν με το ήδη εγκεκριμένο γενετικά μεταλλαγμένο καλαμπόκι της Monsanto MON863 παρουσίασαν σημάδια τοξικότητας στο συκώτι και τα νεφρά. Πρόκειται για έρευνα του καθηγητή Ζιλ Ερίκ Σεραλινί, ειδικού στον τομέα της Γενετικής του γαλλικού πανεπιστημίου της Καέν και της Greenpeace. Αυτή είναι η πρώτη φορά που εμφανίζονται τοξικές επιπτώσεις σε εσωτερικά όργανα από κάποιο μεταλλαγμένο προϊόν, που έχει ήδη πάρει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έγκριση για κατανάλωση από τους ανθρώπους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιδρά στην επέκταση της καλλιέργειας Γ.Τ.Ο. Γι’ αυτό μόνο μια ποικιλία καλλιεργείται στο έδαφός της (ο αραβόσιτος ΜΟΝ810). Υφίστανται όμως μεγάλες πιέσεις από την κυβέρνηση της Αμερικής για να ανοίξει τις πόρτες στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων. Στη χώρα μας έχει απαγορευτεί από τον Ιανουάριο 2006 η καλλιέργειά του μεταλλαγμένου αραβόσιτου αφού η Ελλάδα έκανε χρήση της ρήτρας διασφάλισης του αρθρ. 23 της Οδηγίας 2001/18.
Είναι θετικό ότι η Ελλάδα αντιστέκεται αλλά είναι πολύ αρνητικό το γεγονός της έλλειψης σταθερής πολιτικής θέσης. Αυτό φαίνεται καθαρά από τη συμμετοχή πολλών κυβερνητικών στελεχών στις πρόσφατες εκδηλώσεις, που δείχνουν ότι οι μέχρι τώρα κυβερνητικές επιφυλάξεις στους Γ.Τ.Ο. αρχίζουν να λυώνουν.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό επίσης είναι το γεγονός ότι πολλές Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις που έχουν κηρύξει το Νομό τους ελεύθερο από μεταλλαγμένα δεν κάνουν τίποτα για να ισχυροποιήσουν την απόφαση.
Η επέκταση της καλλιέργειας των Γ.Τ.Ο. μπορεί να αποσταθεροποιήσει όχι μόνο τα παραδοσιακά γεωργικά είδη φυτών που έθρεψαν πολλές γενιές αλλά να συμβάλλει μακροπρόθεσμα στην πτώχευση της βιοποικιλότητας και να αποβεί ένα ‘’είδος ‘’τρομοκρατίας’’ στο βιογενετικό απόθεμα.
Ό,τι η φύση έφτιαξε στα δισεκατομμύρια χρόνια δεν μπορεί ο άνθρωπος να το αλλάξει άκριτα σε μια μέρα.
Μας είναι γνωστές οι δραστηριότητες της Monsanto να αναπτύξει την «τεχνολογία εξολοθρευτή» παράγοντας σπόρους, που σπέρνονται μόνο μια φορά. Ο μοναδικός λόγος ανάπτυξης αυτής της τεχνολογίας είναι να φτιάξει ‘’σπόρους πατέντας’’ και να υποχρεώσει τους αγρότες να καταφεύγουν στο μαγαζί της για κάθε σπορά. Πολλοί γεωργοί σύρονται κάθε χρόνο από τη Monsanto στα δικαστήρια επειδή χρησιμοποιούν σπόρους πατέντας χωρίς την ανάλογη καταβολή τιμήματος !
Απέναντι σ΄ αυτό το σύγχρονο εφιάλτη υποστηρίζουμε με πάθος τη βιολογική καλλιέργεια και τη διάδοση των ντόπιων ποικιλιών. Μόνο αυτά εγγυώνται την υγεία των ανθρώπων και των οικοσυστημάτων.
Απαντάμε με όχι στο απλοποιημένο νόημα της σημερινής ημερίδας της Monsanto που ζητά να της παραδώσουμε τις αρχέγονες γεωργικές ποικιλίες φυτών για ένα ‘’λαμπερό’’ μέλλον των δικών της πατενταρισμένων γενετικών σαράβαλων. Τα είδη τα φτιάχνει εξελεκτικά η φύση και όχι οι έμποροι.
Καλούμε όλους τους πολίτες να παρευρεθούμε στο χώρο της εκδήλωσης για να αντισταθούμε στη νέα γενετική τρομοκρατία και να προστατεύσουμε την αυταξία των ειδών.

Υπό κατάσχεση το "Αντί"

Το εξώφυλλο του περιοδικού και οι σελίδες με το ιστορικό της υπόθεσης

Ολόκληρη η επιστολή Ανθόπουλου στον Γ. Παπανδρέου

Αγαπητέ Πρόεδρε,
Σας απευθύνω αυτή την επιστολή με ανάμικτα αισθήματα. Πρώτον, με λύπη διότι αναγκάζομαι να επιλέξω αυτό τον τρόπο επικοινωνίας. Αλλά επί τρία χρόνια παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές μου δεν μου προσφέρθηκε κάποιος άλλος. Δεύτερον, με αγωνία, γιατί πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών και θέλω να συμμετάσχω ως υποψήφιος βουλευτής στην πανστρατιά για την νίκη του ΠΑΣΟΚ που τόσο περιμένει ο λαός.
Στις 4 Απριλίου 2006, δύο χρόνια και πλέον μετά τη διαγραφή μου (27-1-2004) από το Κόμμα και πέντε μήνες μετά την αθώωσή μου από το Γ΄ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (με την υπ’αριθ.10735/7-11-2005 απόφαση) από την άδικη κατηγορία της πλαστογραφίας, απηύθυνα σε Εσάς,στην Επιτροπή Δεοντολογίας του ΠΑΣΟΚ, στον Συνήγορο του μέλους του ΠΑΣΟΚ, στην Περιφερειακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Κεντρικής Μακεδονίας και ,τέλος, στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Σερρών μια Επιστολή χωρίς να τη δημοσιοποιήσω. Με την επιστολή εκείνη ζητούσα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού του Κόμματος(άρθρο 54 παρ.3) να επανεξεταστεί η υπόθεσή μου, προκειμένου να αποκατασταθώ ηθικο-πολιτικά και να επανέλθω ως πλήρες μέλος του Κόμματος. Πέρασαν από τότε δέκα μήνες και πλέον και δεν πήρα καμία απάντηση.
Μόνον η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Σερρώνέλαβε ομόφωνη απόφαση στις 23 Ιουνίου 2006 και, απευθυνόμενη ιεραρχικά στην Περιφερειακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Κεντρικής Μακεδονίας και στην Επιτροπή Δεοντολογίας, διατύπωνε την πίστη και την επιθυμία της για την ηθική μου αποκατάσταση τόσο στον σερραϊκό όσο και στον ελληνικό λαό. Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη υπόψη από κανένα άλλο κομματικό όργανο, ούτε ως αφορμή συζήτησης της υπόθεσής μου.

Ζήτησα και περίμενα μέσα στα τρία χρόνια που πέρασαν (2004-2007) ότι με χρονική αποστασιοποίηση και νηφαλιότητα θα επανεξεταζόταν από την Επιτροπή Δεοντολογίας όχι μόνο το θέμα της διαγραφής μου, αλλά τόσο η ουσία όσο και η διαδικασία της υπόθεσης της τροπολογίας Πόρτο Καρράς. ΄Εχω την ταπεινή γνώμη ότι έπρεπε σε δεύτερο βαθμό καιενδεχομένως σε ανώτερο κομματικό όργανο, με συλλογική διαδικασία και με την πρόσκληση και ταυτόχρονη παρουσία και των δέκα βουλευτών (συμπεριλαμβανομένου και του πρώην υφυπουργού κ. Πάχτα) να αναψηλαφηθεί πολιτικά η υπόθεση. Να εξεταστεί και πάλι μετά τα νέα πολιτικά και δικαστικά δεδομένα που προέκυψαν αν και κατά πόσο επρόκειτο πράγματι και αποδεδειγμένα για υπόθεση διαφθοράς ή για αναπόδεικτες φήμες, δηλαδή για σκανδαλολογία. Όμως, έτσι κι αλλιώς, μετά την δικαστική κρίση και την έκδοση της αθωωτικής απόφασης για μένα δεν πρέπει να αφήνονται να αιωρούνται ακόμη υποψίες και να υφίστανται σκιές. Δεν ωφελεί ο παρατεινόμενος μ ε τ ε ω ρ ι σ μ ό ς του θέματος.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΛΟΓΙΑΣ

Το όλο θέμα, κατά την προσωπική μου άποψη αποτέλεσε αρχικά μια βολική προεκλογική κατασκευή από τα ΜΜΕ για χάρη της Νέας Δημοκρατίας. Σ΄ αυτήν βοήθησαν, βεβαίως, και δικά μας λάθη. Τα ΜΜΕ και τα στελέχη της ΝΔ μίλησαν και έγραψαν για «τροπολογία της νύχτας», για συζήτησή της «χωρίς ακροατήριο» βουλευτών και για «λαθραία» ψήφισή της ερήμην των άλλων κομμάτων. Ενοχοποίησαν τη διαδικασία για να σκανδαλοποιήσουν την ουσία, δηλ. το περιεχόμενο της τροπολογίας και να θέσουν στο στόχαστρό τους το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να επικαλούνται κανένα στοιχείο εκτός από φήμες και αυθαίρετους ισχυρισμούς. Έχουν περάσει τρία ολόκληρα χρόνια από τότε και κανένας από τη ΝΔ και τα εκκωφαντικά εκείνη την περίοδο ΜΜΕ δεν ζήτησαν ούτε προκάλεσαν την έρευνα σε βάθος, αφενός της ουσίας της υπόθεσης και, αφετέρου της διαδικασίας της τροπoλογίας. Ούτε με τη σύσταση μιας Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής ούτε με πιο απλό και άτυπο τρόπο. Μάλιστα πριν από αρκετό καιρό στην προσωπική υπόθεση του κ. Πάχτα αποδείχτηκαν και κατέρρευσαν ψευδομαρτυρίες που άφησαν εμβρόντητους εκατομμύρια τηλεθεατές. Κανείς από τους «κριτές» της εκπομπής«Η Ζούγκλα», όπου ξανασυζητήθηκε το θέμα Πάχτα, μεταξύ των οποίων και στελέχη της ΝΔ και δημοσιογράφοι του φιλικού της τύπου, δεν βρήκαν κάτι σε βάρος της ουσίας και της διαδικασίας της υπόθεσης. Δεν υπάρχουν πια «γκρίζες σκιές» στην υπόθεση αυτή. Υπήρξε γκρίζα σκευωρία, μαύρη προπαγάνδα και προεκλογικός τυχοδιωκτισμός».
Από την κατεπείγουσα δικαστική έρευνα για την υπόθεση της τροπολογίας που διέταξε εκείνη την εποχή α κ α ρ ι α ί α ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Αθήνας κ. Παπαγγελόπουλος (28-1-2004) δεν προέκυψε τίποτε το μεμπτό και αξιόποινο για την ουσία της υπόθεσης, η οποία αν δεν υπήρχε η άδικη μήνυση εναντίον μου για πλαστογραφία θα είχε οδηγηθεί από τότε στο αρχείο. Και μετά την πανηγυρική αθώωσή μου από το Γ΄Τριμελές Εφετείο Αθήναςτο μόνο που έχει απομείνει από εκείνη την εποχή είναι η σκανδαλολογία. Και υπάρχει διαφορά στην διαφθορά. Αν είναι πραγματική ή υποτιθέμενη. Αν αποτελεί πραγματικό σκάνδαλο ή αν πρόκειται για προϊόν σκανδαλολογίας. Τα πραγματικά σκάνδαλα που προέκυψαν κατά τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απέδειξαν τη διαφορά από τα υποτιθέμενα σκάνδαλα.
Στην περίπτωσή μας δεν προέκυψε κανένα στοιχείο και για κανέναν βουλευτή και δεν ασκήθηκε ποινική δίωξη για διαφθορά, δηλαδή για παθητική δωροδοκία βουλευτή (κατά την έννοια του άρθρου 159 παρ. 1 και 2 του Ποινικού Κώδικα), δηλαδή για εξυπηρέτηση ιδιωτικού συμφέροντος έναντι οποιουδήποτε οικονομικού ανταλλάγματος. Τα κίνητρά μας ήταν η ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας με σεβασμό του περιβάλλοντος, η τουριστική ανάπτυξη της Χαλκιδικής και γενικότερα της χώρας και, τέλος, η κατοχύρωση των ήδη υφισταμένων θέσεων εργασίας και η δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας. Γι αυτό το λόγο δεν παραπέμφθηκε κανείς στη δικαιοσύνη. Δεν συνελήφθη κανένας, επ’ αυτοφώρω ή όχι,χρηματιζόμενος. Δεν προφυλακίστηκε κανείς. Δεν μπήκαν χειροπέδες σε κανέναν. Δεν υπήρξε σκάνδαλο. Υπήρξε μόνο σκανδαλολογία. Κανένας από τους βουλευτές που υπογράψαμε εκείνη την τροπολογία είτε στην αρχή είτε μετέπειτα δεν ήταν ένοχος διαφθοράς. Κανένας από όσους την ψήφισαν δεν ήταν ένοχος διαφθοράς. Αλλά και κανείς δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο αθώος. Είμαστε όλοι αθώοι και δικαιούμαστε ίση πολιτική μεταχείριση. ‘Οποιος από τους πολιτικούς αντιπάλους μας και όχι μόνον ισχυριστεί ή υπονοήσει εφεξής το αντίθετο θα βρεθεί αυτή τη φορά αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΕΝΔΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Αν το επιχειρηματικό ήθος του στρατηγικού επενδυτή στο Πόρτο Καρράς προκάλεσε την απαξία της επίμαχης τροπολογίας, όπως είχε αφήσει να εννοηθεί ο Τύπος της εποχής της σκανδαλολογίας, θέλω να πιστεύω ότι στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί ναισχύουν οι κανόνες της μεταβλητής γεωμετρίας αφενός για την ηθική αξιολόγηση του επιχειρηματία και αφετέρου για τον προσδιορισμό της πολιτικής ευθύνης των πολιτικών προσώπων που ασχολήθηκαν μαζί του. Εννοώ ότι δεν μπορεί, όταν ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας έρχεται σεεπαφή είτε αυτός είτε εκπρόσωποί του με υπουργούς και πρωθυπουργούς να είναι έντιμος.. Δεν μπορεί, όταν επιλέγεται αυτός και ο χώρος της επένδυσής του για σημαντικά πολιτικά γεγονότανα θεωρείται έντιμος. Δεν μπορεί να θεωρούνται υπεράνω πάσης υποψίας όσοι κατά καιρούς ασχολήθηκαν μαζί του, προφανώς, ύστερα από αντικειμενική αξιολόγησή του. Αλλά όταν δέκα βουλευτές καταθέτουνμε παρακλητική εντολή της κυβέρνησης(συγκεκριμένου υφυπουργού) μια ερμηνευτική τροπολογία για την εκτέλεση ενός μέρους μιας σύμβασης, που το ελληνικό δημόσιο υπέγραψε μαζίμε τον επιχειρηματία ύστερα από διεθνή διαγωνισμό, στο νομοσχέδιο του Αναπτυξιακού Νόμου του Κράτους, που η κυβέρνηση έφερε προς συζήτηση δύο μήνες πριν τις εκλογές και πριν τερματίσει η Βουλή τη λειτουργία της, και η τροπολογία αυτή γίνεται δεκτή από την κυβέρνηση και ψηφίζεται από την Ολομέλεια της Βουλής, ξαφνικά ο ίδιος επιχειρηματίας να θεωρείται ύποπτος ενεργητικής δωροδοκίας και οι βουλευτές ύποπτοι διαφθοράς.
Δεν μπορεί να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αξιολόγηση πολιτικών συμπεριφορών πολιτικών προσώπων και στην αξιολόγηση του επιχειρηματικού ήθους ενός οικονομικού παράγοντα ανάλογα με την εποχή και ανάλογα με τα πρόσωπα με τα οποία έρχεται σε επαφή.
Τέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή της κυρίας σύμβασης, το 1999, το Πόρτο Καρράς και ο συγκεκριμένος επενδυτής επελέγη από την τότε κυβέρνηση- και καλώς επελέγη- για να φιλοξενήσει το καλοκαίρι του 2003 τη Διάσκεψη Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς και πάλι αξιολογήθηκε μεταξύ άλλων το επιχειρηματικό ήθος της συγκεκριμένης εταιρίας για να αναλάβει το βάρος και την ευθύνη να προετοιμάσει το ξενοδοχειακό συγκρότημα ( με δαπάνη 20 εκ Ευρώ περίπου) για το μεγάλο γεγονός. Κι αυτό το είχαμε υπόψη μας εμείς οι βουλευτές όταν υπογράφαμε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2003 τη συγκεκριμένη τροπολογία. Τουλάχιστον εγώ πίστευα ότι για όλα τα παραπάνω η συγκεκριμένη εταιρία είχε την κυβερνητική « καλή μαρτυρία».
Θέλω να πιστεύω ότι την ίδια γνώμη με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και με τους βουλευτές που υπογράψαμε και ψηφίσαμε την επίμαχη τροπολογία σχετικά με το επιχειρηματικό ήθος της συγκεκριμένης εταιρίας και του συγκεκριμένου επενδυτή έχει η σημερινή κυβέρνηση και μάλιστα ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας κ. Κ. Καραμανλής. Διότι αυτός και η κυβέρνησή του - που ως Αξιωματική Αντιπολίτευση είχαν εξαπολύσει μύδρους εναντίον του επιχειρηματία και ζήτησαν τη διαγραφή μας από τα ψηφοδέλτια λόγω της τροπολογίας-επέλεξαν το 2005 ως κατάλληλο μέρος για να φιλοξενηθεί ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και μάλιστα όχι το ξενοδοχειακό συγκρότημα Πόρτο Καρράς, αλλά τηνιδιόκτητη βίλα του οικοδεσπότη- επιχειρηματία «ΓΑΛΗΝΗ» καθώς και την ιδιόκτητη θαλαμηγό του. Δημοσιογραφικές πηγές, μάλιστα, ανέφεραν ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας σύστησε στον πρόεδρο της Ρωσίας τον συγκεκριμένο επιχειρηματία ως φερέλπιδα επενδυτή τουριστικών επιχειρήσεων και για τη χώρα του. Προφανώς ο πρωθυπουργός είτε πρέπει να ελεγχθεί για υποκρισία και πολιτικό φαρισαϊσμό ή να θεωρηθεί κι αυτός ύποπτος διαπλοκής και διαφθοράς. Δεν μπορεί ο ίδιος επιχειρηματίας να θεωρείται πριν τις εκλογές του 2004 ύποπτος διαφθοράς πολιτικών προσώπων και μετά τις εκλογές να χαίρει της κυβερνητικής και πρωθυπουργικής «καλής μαρτυρίας». Ο επενδυτής δεν άλλαξε. Ο κ. Καραμανλής τα άλλαξε. Ηταν μια καλή ευκαιρία, αμέσως μετά την αναχώρηση του Ρώσου Προέδρου, το ΠΑΣΟΚ αφενός να στηλιτεύσει τον πρωθυπουργό για πολιτικό φαρισαϊσμό και αφετέρου να αποκαταστήσει ηθικοπολιτικά τους δέκα βουλευτές της τροπολογίας.
Εγώ προσωπικά (και το ίδιο πιστεύω για τους συναδέλφους μου που υπέγραψαν την αρχική τροπολογία τον Νοέμβριο 2003) δεν συναντήθηκα με το συγκεκριμένο επενδυτή ούτε στα ξενοδοχεία του ούτε στη βίλα του ούτε στη θαλαμηγό του. Συναντήθηκα μία φορά στα βουλευτικά γραφείά της Βουλής (οδός Βουλής 4) με τρεις εκπροσώπους του για ενημέρωση, πράγμα που έγινε και με άλλους βουλευτές και με όλα τα κόμματα και τη δεύτερη φορά στις 14-1-2004 με τον νομοτεχνικό σύμβουλο της εταιρίας του, αρχικά έξω από την αίθουσα 150 της Βουλής στο γραφείο-έπιπλο παρουσία του φρουρού αστυνομικού και λίγο μετά στο κυλικείο της Βουλής μαζί με τον συνάδελφο κ. Σπύρο Βούγια για να ανταλλάξουμε απόψεις για τα νομικά και περιβαλλοντολογικά θέματα της τροπολογίας. Πάντα σε δημόσιο χώρο και με απολύτως διαφανή τρόπο. Και παρά ταύτα, εγώ που είπα την αλήθεια από την πρώτη στιγμή γιατί δεν είχα τίποτε να κρύψω επειδή τίποτε το φαύλο και ένοχο δεν έπραξα διαγράφηκα γιατί δήθενπαραβίασα τους κανόνες ήθους και διαφάνειας του κόμματός μου. Ξεχάστηκε τελείως ότι διετέλεσα επί δύο έτη Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας λόγω του εγνωσμένου σε όλους κοινοβουλευτικού μου ήθους και της άψογης συμπεριφοράς μου επί δεκαπέντε (15) συναπτά έτη προς τους συναδέλφους βουλευτές.
΄Οσο για τη θέση της Νέας Δημοκρατίας για τα τουριστικά καταλύματα εν γένει, δια στόματος πρωθυπουργού κ. Καραμανλή διατυπώθηκε επανειλημμένα μετά τις εκλογές στα ετήσια συνέδρια του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) ότι «αυτά αποτελούν το μέλλον και τη σωτηρία του ελληνικού τουρισμού». Τα ίδια λόγια περίπου με το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ 2004-2008 σελ.37 (Εξέλιξη του νόμου περί τουριστικών κατοικιών). Όλα αυτά όμως μετά τις εκλογές. Πριν τις εκλογές και στη διάρκεια της εκλογικής εκστρατείας τα τουριστικά καταλύματα ήταν η πέτρα της σκανδαλολογίας σε βάρος του ΠΑΣΟΚ. Το τι ισχύει, τελικά, απ’ όλα αυτάως συμπέρασμα με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά και τις συγκεκριμένες δηλώσεις του πρωθυπουργού, το έχω γράψει με τρεις φράσεις στην πρώτη μου επιστολή κ. Πρόεδρε: Στήθηκε το 2004 μια «γκρίζα σκευωρία,μεμαύρη προπαγάνδα και προεκλογικό τυχοδιωκτισμό». Με πρώτα θύματα τους δέκα βουλευτές, μετάτο ΠΑΣΟΚ και, τέλος, τον ελληνικό λαό, που απολαμβάνει τώρα τη σεμνότητα, την ταπεινότητα και την ανιστόρητη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Από τα πρακτικά της Βουλής της 21-1-2004 που κατέγραψαν τη συζήτηση του Αναπτυξιακού Νόμου, τη συζήτηση της τροπολογίας και από το σώμα της ίδιας της τροπολογίας συνάγεται ότι πρώτον, τηρήθηκαν όλοι οι όροι διαφάνειας και δημοσιότητας σύμφώνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, διότι επανακατατέθηκε από εμένα η ίδια ομαδική τροπολογίαέξι (6) ημέρες πριν από τη συζήτησή της στην Ολομέλεια της Βουλής (τρεις (3) ημέρες είναιτο προαπαιτούμενο ελάχιστο χρονικό όριο). Εξάλλου είναι γνωστόν ότι τα σχέδια νόμου, οι τροπολογίες, οι ερωτήσεις και επερωτήσεις αμέσως μετά την κατάθεσή τους στο αρμόδιο γραφείο Νομοθετικού έργου ή Κοινοβουλευτικού ελέγχου διανέμονται και τοποθετούνται στις δημοσιογραφικές προθήκες έξω ακριβώς από την αίθουσα Τύπου της Βουλής, στα γραφεία των κοινοβουλευτικών κομμάτων, στα γραφεία του Προεδρείου της Βουλής, στη Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου και κανείς δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν έλαβε γνώση. Υπάρχει το τεκμήριο της γνώσης του βουλευτή. Δεύτερον. Η συζήτηση της τροπολογίας έγινε ημέρα και όχι νύχτα. Διότι η συζήτηση του Αναπτυξιακού Νομοσχεδίου στο οποίο συσχετίστηκε η τροπολογία ξεκίνησε στις 11.30 το πρωί και τερματίστηκε στις 16.30 το απόγευμα της 21ης Ιανουαρίου 2004. Τρίτον.Τέσσερις (4) ώρες πριν από την ψήφισή της ανακοινώθηκε από τον παριστάμενο Υφυπουργό κ. Πάχτα ότι την κάνει δεκτή και αμέσως αναδιανεμήθηκε μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας για όσους βουλευτές ενδεχομένως δεν την είχαν στα χέρια τους. Στη διάρκεια των τεσσάρων αυτών ωρών της ηρτημένης τροπολογίας κανείς από τους παρισταμένους στην αίθουσα και λαβόντες τον λόγο κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους των κομμάτων και βουλευτές δεν πρόβαλλεαντίρρηση για την αποδοχή της από τον υφυπουργό. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι δήθεν συζητήθηκε ερήμην των βουλευτών και ψηφίστηκε λάθρα αποτελεί μέγα ψεύδος, που δυστυχώς διατυπώθηκε αυθαίρετα από κάποιους δημοσιογράφους και δόλια από κάποιους κοινοβουλευτικούς άνδρες. Όμως, με τέτοιου είδους μικροπολιτικούς ισχυρισμούς και ανεύθυνες δηλώσειςπλήττεται το κύρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου και όχι ένα αντίπαλο κόμμα ή κάποιοι βουλευτές. Παρόλααυτά εγώ διαγράφηκα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και το Κόμμα διότι δήθεν δεν τήρησα τους κανόνες της διαφάνειας και της δημοσιότητας για την κατάθεση και ψήφιση της επίμαχης τροπολογίας.

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Γράφτηκε αβασάνιστα, αλλ’ όχι κακοπροαίρετα, στο Τύπο (ΒΗΜΑ της 18-2-07 μεθέμα «Η επιστροφή του Πάχτα» και από την ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 4-3-2007 με θέμα: «Δεκτοί νέοι, ωραίοι και παπανδρεϊκοί»), χωρίς προηγούμενη προσφυγή στα πρακτικά και την απόφαση με αριθ.10735/2005 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ότι εγώ αθωώθηκα μόνο και μόνο επειδή δήθεν ικανοποιήθηκε ο συνάδελφός μου κ. Κίρκος από τηνδήλωσή μου ενώπιον του Δικαστηρίου ότι εγώ έβαλα τη δική του υπογραφή στην επίμαχη τροπολογία ή επειδή «ανασκεύασαν οι καταγγέλλοντες». Πρώτον. Τη δήλωση αυτή την έκανα από την πρώτη στιγμή προς πάσα κατεύθυνση και αυτή η δήλωσή μου αποτέλεσε την αιτία της ποινικής δίωξής μου και όχι την αιτία της αθώωσής μου.Όταν έλεγα την αλήθεια, όμως, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ο συνάδελφός και σύντροφός μου κ. Κίρκος θα κατέθετε μήνυση δήθεν κατ΄ αγνώστων για πλαστογραφία. Και μάλιστα ότι θα επέμενε να ζητεί την ποινική μου καταδίκη και τιμωρία και ενώπιον της Ανακριτικής Αρχής και όταν ακόμη τυπικά πληροφορήθηκε το όνομα του «δράστη». Δεύτερον αν η κατάθεση της αλήθειας ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται «ανασκευή» των καταγγελιών τότε συμφωνώ, διαφορετικά διαμαρτύρομαι για αυθαίρετη διαστρέβλωση του γράμματος και του πνεύματος μιας δικαστικής απόφασης από ανθρώπους που δεν τηνδιάβασαν καθόλου. Όμως το σκεπτικό της απόφασης λέει τα ακόλουθα:
Πρώτον. «Ότι ο κατηγορούμενος (δηλ. εγώ) έχοντας τη διαβεβαίωση του τότε υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας ότι η τροπολογία θα γίνει δεκτή την επανακατέθεσε, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο που είχε και η αρχική, στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (...) η οποία τελικά συζητήθηκε και ψηφίστηκε στις 21-1-2004.(…) Αν και αρκούσε η υπογραφή του έθεσε στο τέλος του κειμένου αυτής και την υπογραφή των τότε βουλευτών Γεωργίου Κίρκου, Παναγιώτη Κουρουμπλή και Κωνσταντίνου Διαμαντή εν αγνοία τους και χωρίς προηγουμένως να ζητήσει τη συναίνεσή τους. Στην ενέργειά του αυτή αποδείχτηκε ότι προέβη, όχι από δόλο, αλλά επειδή είχε την πεποίθηση της ύπαρξης σιωπηρής συναίνεσης εκ μέρους τους, αφού το κείμενο της τροπολογίας που αυτός είχε καταθέσει είχε το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο που είχε και η αρχική τροπολογία, η οποία έφερε τις υπογραφές των προαναφερομένων βουλευτών.(…) Μάλιστα το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή το κείμενο της τροπολογίας που εισηγήθηκε ο κατηγορούμενος και το οποίο ψηφίστηκε στις 21-1-2004 ήταν πανομοιότυπο με εκείνο της αρχικής τροπολογίας επιβεβαίωσε και ο μηνυτής Γεώργιος Κίρκος, ο οποίος κατέθεσε ότι είχε αποδεχτεί και υποστηρίξει το περιεχόμενο της αρχικής τροπολογίας θέτοντας στο τέλος του κειμένου αυτής την υπογραφή του και κατόπιν κατέληξε συμπεραίνοντας, ότι ο κατηγορούμενος με το να ενεργήσει έτσι όπως ενήργησε «δεν είχε δόλο».
Δεύτερον. Συνεχίζει η απόφαση: «Περί της ελλείψεως δόλου εκ μέρους του κατηγορουμένου κατέθεσαν όλοι οι εξετασθέντες μάρτυρες (κατηγορίας και υπεράσπισης) επιβεβαιώνοντας τα υπό του κατηγορουμένου υποστηριζόμενα. Εξάλλου το γεγονός ότι για την κατάθεση και συζήτηση της τροπολογίας αρκούσε η υπογραφή ενός και μόνο βουλευτή, ενισχύει την κρίση του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε χωρίς δόλο και ότι η ενέργειά του αυτή, όπως κατέθεσαν όλοι οι μάρτυρες, εντάσσεται στα πλαίσια μιας συνηθισμένης καλόπιστης κοινοβουλευτικής πρακτικής, που συνίσταται στο να τίθενται ονόματα και υπογραφές περισσοτέρων του ενός βουλευτών σε μια τροπολογία, δεδομένου ότι η συμμετοχή ενός βουλευτή σε μεγάλο αριθμό τροπολογιών ενισχύει την πολιτική δράση και βελτιώνει την πολιτική του εικόνα».

Τρίτον. Και καταλήγει η απόφαση: « Κατόπιν των ως άνω πραγματικών περιστατικών, περί των οποίων σαφείς είναι οι καταθέσεις όλων των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, οι οποίες ενισχύονται και από τα αναγνωσθέντα έγγραφα, πλήρως αποδεικνύεται, ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να τελέσει την αποδιδόμενη σ’ αυτόν πράξη που αναφέρεται στο διατακτικό της παρούσας και πρέπει να κηρυχθεί αθώος αυτής ελλείψει δόλου.
Θέλω να πιστεύω ότι η αμετάκλητη αυτή απόφαση της Δικαιοσύνης δεσμεύει ηθικά το Κόμμα μου για την πολιτική μου αποκατάσταση. Φρονώ ότι η άρση της αδικίας πρέπει ναολοκληρωθεί για μέναμε τον ίδιοπανηγυρικό τρόπο, όπως έγινε και η διαγραφή μου. Περιμένω με υπομονή και καρτερία να λειτουργήσουν τα αρμόδια όργανα.

Η ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Η ανθρώπινη και πολιτική μου μεγαλοψυχία μου επέβαλλε να συγχωρήσω τους συναδέλφους που κατάγγειλαν στα ΜΜΕ ότι κάποιος «άγνωστος» τους πλαστογράφησε την υπογραφή. Τους συγχώρησα αν και είπαν μία αναλήθεια και μία μισή αλήθεια μέσα στον πανικό τους.
Η αναλήθεια ήταν ότι δήθεν δεν γνώριζαν αν υπήρχε τροπολογία και ποιος έβαλε την υπογραφή τους. Η τροπολογία είχε κατατεθεί έξι ημέρες πριν από τη συζήτησή της και όφειλαν να την γνωρίζουν. Και είχαν τη δυνατότητα να αποσύρουν την υπογραφή τους όπως έπραξαν κάποιοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.΄ Όπως δεν συγχωρείται άγνοια νόμου για τον απλό πολίτη μετά τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ, έτσι πιστεύω ότι δεν επιτρέπεται να επικαλείται ο βουλευτής άγνοια νομοσχεδίου, τροπολογίας, ερώτησης, επερώτησης και οποιουδήποτε κοινοβουλευτικού εγγράφου μετά από την κατάθεσή του και την διανομή του από την αρμόδια υπηρεσία της Βουλής. Ούτε την ημέρα της συζήτησης και της ψήφισης της τροπολογίας δικαιολογείται άγνοια για την τροπολογία. Αλλά και τις επόμενες δύο ημέρες από την ψήφισή της (ημέρα Τετάρτη) η τροπολογία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο της Πέμπτης (22-1-2004) και της Παρασκευής (23-1-2004) με όλα τα ονόματα των «προτεινάντων» βουλευτών και μάλιστα κατά την σειρά των υπογραφών με πρώτο όνομα το δικό μου. Είναι γνωστό σε όλους όσουςπαροικούν την Ιερουσαλήμότι ο πρώτος υπογράφων μια τροπολογία είναι εκείνος που την ετοιμάζει, που βάζει ενδεχομένωςτις υπογραφές συναδέλφων του, που την καταθέτει και την εισηγείται. Εξάλλου οι βουλευτές έχουμε γνωστή διεύθυνση και γνωστά τηλέφωνα. Πριν κάνουν οποιαδήποτε δήλωση στα κανάλια αρκούσε ένα τηλεφώνημά τους για να μάθουν, αν δεν ήξεραν, ποιος έβαλε τις υπογραφές τους.
Η μισή αλήθεια ήταν ότι ναι μεν δεν υπόγραψαν οι ίδιοι την επανακατατεθείσα για τρίτη φορά τροπολογία, όμως θα ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα για όλους μας, αν έλεγαν όλη την αλήθεια, ότι δηλαδή γνώριζαν το περιεχόμενό της καιείχαν υπογράψει οι ίδιοι είτε δι’ άλλου βουλευτή την αρχική όμοια τροπολογία με το περιεχόμενο της οποίας είχαν συμφωνήσει. Δημιούργησαν την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι έπεσαν θύματα ενός αδίστακτου πλαστογράφου που κατάρτισε και κατέθεσε μία τελείως άγνωστη σ’ αυτούς τροπολογία έναντι, Κύριος οίδε, ποίου ανταλλάγματος και σκοτεινής συναλλαγής. Έτσι δημιούργησαν την εντύπωση του σκανδάλου.
Παρόλα όσα συνέβησαν και ειπώθηκαν κατά την δραματική τηλεοπτική τροπή της υπόθεσης το βράδυ της 23-1-2004, ως αποτέλεσμα του πρώτου ιστορικού δείγματος τηλεδίκης μέσα στο ασφυκτικό προεκλογικό κλίμα, δεν κακίζω κανένα συνάδελφό μου. Ο καθένας χρησιμοποίησε κατά το δοκούν το δικό του πολιτικό όπλο άμυνας στον τηλεοπτικό διασυρμό.Σε καταστάσεις πανικού γίνονται λάθη και όλα τα πολιτικά όπλα συγχωρούνται. Το μόνο που δεν συγχωρείται είναι εκείνο το όπλο που καταργεί το καθήκον της αλήθειας. Εγώ πρόκρινα την αλήθεια και πλήρωσα το βαρύ τίμημά της. Αλλά ήταν και η μόνη μου ελπίδα για την τελική δικαίωση.

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Από την πρώτη στιγμή επικρότησα την ενέργειά σας (διαγραφή μας από τις λίστες) ως επιβεβλημένη λόγω προεκλογικής περιόδου και λόγω του βαρέως και ασφυκτικού κλίματος που είχε δημιουργηθεί από τα ΜΜΕ. “ Προέχει το συμφέρον του Κόμματος και ο αγώνας για την νίκη”, είχα δηλώσει και προέτρεψα τους ψηφοφόρους μου να ξεχάσουν το θέμα μου και να αγωνιστούν ψηφίζοντας άλλους άξιους υποψηφίους. Στη συνέντευξη τύπου που δώσατε, το φθινόπωρο στη 71η ΔΕΘ, δηλώσατε επί λέξει: «…Σε μια περίπτωση, όπως ξέρετε, του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ εγώ πήρα πολύ σκληρές αποφάσεις, ίσως να αδίκησα ακόμα και ανθρώπους, αλλά έδρασα άμεσα για να διαφυλάξω την πολιτική ζωή του τόπου και βεβαίως, την ακεραιότητα την οποία θέλουμε εμείς οι πολιτικοί να διαφυλάττουμε ως αξία, τις αξίες της διαφάνειας απέναντι σε οποιαδήποτε υποψία». Πιστεύω ότι μετά την αθωωτική μου απόφαση έχει διαλυθεί κάθε υποψία σε βάρος μου και ότι πρέπει να με κατατάξετε στους ανθρώπους που αδικήθηκαν. Άρα είναι εξίσου επιβεβλημένη η αποκατάστασή μου.

ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ

Στην ίδια συνέντευξη σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τη συμμετοχή των διαγραφέντων βουλευτών στους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές, άκουσα με ιδιαίτερη ικανοποίηση να δηλώνετε επί λέξει « Σ’ότι αφορά ποιοι θα είναι στους συνδυασμούς γενικά του ΠΑΣΟΚ, έχουμε διαδικασίες, διαδικασίες με βάση το νέο Καταστατικό, τις οποίες εμείς θα τιμήσουμε και μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες θα αξιολογήσουμε και βεβαίως, θα αξιολογηθεί και ο κάθε ένας ξεχωριστά».
Στο νέο Καταστατικό του Κινήματος που είναι και το εσωκομματικό μας Σύνταγμα, διότι προέρχεται από το κυρίαρχο όργανο του Κόμματός μας που είναι το εκάστοτε Συνέδριο, έχει ενσωματωθεί με δική σας εισήγηση που έγινε ομόφωνα αποδεκτή ή διάταξη του άρθρου 50 για την « Ανάδειξη υποψηφίων βουλευτών και ευρωβουλευτών» η οποία στηρίζεται στην πρωτοείσακτη αρχή της συμμετοχικής δημοκρατίας που εσείς ευαγγελίζεστε και εμείς ακολουθούμε (μέλη και φίλοι). Μάλιστα, με ιδιαίτερη υπερηφάνεια πληροφορήθηκα ότι πριν από καιρό έστειλε το Κόμμα σε μετάφραση στους γάλλους σοσιαλιστές το Καταστατικό μας ως υπόδειγμα προς μίμηση και εφαρμογή. Πράγμα που σημαίνει πέραν των άλλων ότι ένα εξαγώγιμο κομματικοπολιτικό προϊόν δεν μπορεί να μη εφαρμόζεται στον τόπο της παραγωγής του.
Η εν λόγω διάταξη με κατηγορηματικό τρόπο ορίζει στην παρ.1 ότι « Για τις θέσεις υποψηφίων βουλευτών διενεργούνται προκριματικές εκλογές στις οποίες συμμετέχουν τα Μέλη και οι Φίλοι του ΠΑΣΟΚ.» Είναι προφανές ότι αυτή η διαδικασία δεν μπορεί ούτε να μην εφαρμοστεί ούτε να καταστρατηγηθεί από κανένα άλλο όργανο διότι θα ήταν υπόλογο για αντικαταστατική συμπεριφορά και ευθεία παραβίαση του κομματικού μας Συντάγματος. Αν δηλαδή κάποιο άλλο όργανο του Κόμματος προαποφασίσει ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι για τις θέσεις των υποψηφίων βουλευτών τότε έχουμε καταστρατήγηση της διάταξης που καθιστά στη συνέχεια περιττή την προκριματική εκλογή. ΄Όμως, με βάση την παραπάνω ρητή και κατηγορηματική δήλωσή σας ότι «θα τιμήσουμε τις διαδικασίες του καταστατικού» δήλωσα και εγώ στην εκλογική μου περιφέρεια των Σερρών, όπου διατηρώ το πολιτικό μου γραφείο εκλεγόμενος επί δεκαπέντε συναπτά έτη (1989-2004) το αυτονόητο, δηλ. ότι θα είμαι υποψήφιος για υποψήφιος βουλευτής στις επόμενες εκλογές και ελπίζω ότι οι φίλοι και τα μέλη του τοπικού ΠΑΣΟΚ θα μου δώσουν την πρόκριση έτσι ώστε ο σερραϊκός λαός να κληθεί στη συνέχεια να αποφασίσει εάν θα πρέπει να με εκλέξει βουλευτή.
Κάποιοι δημοσίευσαν στον τύπο την πληροφορία ότι δήθεν προεξόφλησα την υποψηφιότητά μου επειδή μου κάνατε την τιμή να μου στείλετε ευχετήρια κάρτα τα Χριστούγεννα.. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Απλά θεώρησα την κάρτα σας ως συμβολική απαρχή ενός καλού κλίματος και ως ευγενική απάντηση στη δική μου.Δεν έγραψε όμως και ούτε πρόκειται να σας ενημερώσει κανείς για κάτι πολύ σημαντικότερο που αφορά την πολιτική μου συνείδηση, συνέπεια και δράση κ. Πρόεδρε. Για το ποιος ήταν ο αφανής και πραγματικός πατέρας της μεγάλης ανατροπής στις Σέρρες στις πρόσφατες νομαρχιακές εκλογές με την θριαμβευτική εκλογή του ΝομάρχηΣτέφανου Φωτιάδη. Σεμνύνομαι που αναγκάζομαι να σας το γνωστοποιήσω μ’ αυτόν τον τρόπο. Θέλω πάντα να προσφέρω τα πάντα αθόρυβα και σεμνά στο κόμμα μου και στον τόπο μου χωρίς διάθεση εγωϊστικής αυτοπροβολής. Αλλά, δυστυχώς, είναι ο μόνος τρόπος να μάθετε και γι’ αυτό το θέμα την αλήθεια.
Κλείνω την μακροσκελή και κουραστική επιστολή μου με μία αυτοβιογραφική μνεία. Διετέλεσα μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974. Βουλευτής από το 1989 έως το 2004 και για επτά χρόνια (1993-2000) υφυπουργός Οικονομίας και Παιδείας. ΄Ημουν από το 1965 στην μαθητική νεολαία της άτυπης κεντροαριστεράς (της Ένωσης Κέντρου) του αείμνηστου πατέρας σας Ανδρέα Παπανδρέου και από τότε παρέμεινα πιστός στη διαχρονικά εξελισσόμενη ιδεολογία της. Τον Ιανουάριο 2004 διαγράφτηκα από τις λίστες των υποψηφίων βουλευτών, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και από μέλος του Κόμματος. Με την συμμετοχή μου στην ψηφοφορία για την εκλογή σας ως Προέδρου του Κινήματος την ίδια χρονιάέγινα αυτόματα φίλος του ΠΑΣΟΚ. Επιθυμώ και ζητώ την επανεγγραφή μου ωςμέλους του Κόμματος για τυπικούς λόγους. Διότι κατά βάθος και στην ουσία τίποτε δεν μπορεί να σβήσει από τη συνείδησή μου αυτή την ιδιότητα όσο θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ
Πρώην βουλευτής και υφυπουργός ΠΑΣΟΚ

Για το νέο ορυχείο της Κοζάνης

Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω
Η απόρριψη της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων

του νέου ορυχείου της ΔΕΗ

Την προηγούμενη εβδομάδα συζητήθηκε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Κοζάνης (ΝΣ) και τελικώς απορρίφθηκε ομόφωνα η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ΜΠΕ της ΔΕΗ για την επέκταση του λιγνιτωρυχείου του Νοτιοδυτικού Πεδίου.
Η απόφαση αυτή, ορθή σαν τελική στάση, είναι
1ον) δηλωτική μιας πιο αυστηρής στάσης του Ν.Σ και των τοπικών φορέων σε σχέση με παλιότερες ΜΠΕ των άλλων ορυχείων, που έπεσαν στο «ντούκου», και
2ον) είναι επηρεασμένη σαφώς από το κλίμα των τοπικών καταλήψεων και των διεκδικήσεων για μια θέση στον «παράδεισο» της ΔΕΗ, με αντιπαροχή και όπλο διαπραγμάτευσης το περιβάλλον (σσ. Οι αλυσιδωτές εκρήξεις των τοπικών κοινωνιών για την υποβάθμιση της υγείας και του περιβάλλοντος, σωστές αλλά αργοπορημένες, έχουν τελικά ως πρώτο στόχο την πίεση της ΔΕΗ για περισσότερες προσλήψεις και ως δεύτερο το περιβάλλον).

Αξίζει όμως να σταθεί κανείς στην επιχειρηματολογία του Νομαρχιακού Συμβουλίου και των περισσότερων τοπικών φορέων, η οποία έχει τα συν και τα πλην της. Στα θετικά συγκαταλέγεται η αναψηλάφηση των ξεχασμένων περιβαλλοντικών αιτημάτων, η επίκληση των επιπτώσεων στην υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων, η ανάγκη καλύτερης αποκατάστασης και η απαίτηση για συμπληρωματικές τεχνικές μελέτες. Στα αρνητικά καταλογίζεται η αποδοχή και υποταγή στο παραδοσιακό μοντέλο ενεργειακής πολιτικής, που βασίζεται στις λιγνιτικές μονάδες και στη μεγιστοποίηση της παραγωγής των ορυχείων, αναπαράγοντας τη γνωστή, παλιομοδίτικη και αλληλοσυγκρουόμενη αντίληψη, που θέλει «και την πίτα ακέρια και το σκύλο χορτάτο». Πιο συγκεκριμένα :
1. Η εισήγηση του νομάρχη εναντιώνεται μεν ορθά στη ΜΠΕ, γιατί η ΔΕΗ εξετάζει μεμονωμένα τις επιπτώσεις του Νοτιοδυτικού Ορυχείου κι όχι «σωρευτικά» μαζί με το γειτονικό Ορυχείο Μαυροπηγής. Πλην όμως η νομαρχιακή εισήγηση δεν υιοθετεί μια ανάλογη αντίδραση απέναντι στις σωρευτικές επιπτώσεις από την εγκατάσταση νέων μονάδων της ΔΕΗ. Οι επεκτάσεις των ορυχείων είναι τόσο πιο ανεξέλεγκτες και εξοντωτικές, όσο εγκαθίστανται συνεχώς καινούριες μονάδες. Δεν μπορεί συνεπώς από τη μια να προσκυνούμε τη ΔΕΗ εκλιπαρώντας την εγκατάσταση δύο νέων μονάδων (βλ ψήφισμα Νομ. Συμβουλίου 15/11/2004) και από την άλλη να διαμαρτυρόμαστε για τις επιπτώσεις της εξόρυξης. Το ένα είναι αλληλένδετο με το άλλο, μιας και οι νέες μονάδες θέλουν κι άλλο κάρβουνο, κι άλλα ορυχεία.
2. Η ίδια η νομοθεσία των ΜΠΕ επιβάλει την εξέταση εναλλακτικών λύσεων και τεχνολογιών. Από την κριτική του Νομ. Συμβουλίου απουσιάζουν τέτοιες λύσεις, που να προτείνουν την προγραμματισμένη μείωση της λιγνιτοπαραγωγής και την υποκατάσταση από τις Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Όταν σε όλο τον πλανήτη οι ΑΠΕ έχουν κατακόρυφη άνοδο, εδώ, τοπικά, φοβόμαστε να απομυθοποιήσουμε το λιγνίτη. Στην προσπάθεια του μάλιστα ο νομάρχης να αναζητήσει πρόσθετα επιχειρήματα για το αυτονόητο αίτημα της μετεγκατάστασης της Μαυροπηγής και (μελλοντικά) της Ποντοκώμης, ουσιαστικά εισηγείται τη μεγιστοποίηση της λιγνιτοπαραγωγής και την παραπέρα επέκταση των ορυχείων στο υπέδαφος των οικισμών, μια μεγιστοποίηση η οποία θα δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προβλήματα στους νότιους οικισμούς (Μαυροδέντρι, κλπ). Τελικά που βαδίζουμε ; θα σηκώσουμε στο τέλος όλα τα χωριά για να μην αφήσουμε ούτε κιλό κάρβουνο ανεκμετάλλευτο ; Δεν πρέπει κάποτε να πούμε ένα ΟΧΙ σε μια οικονομίστικη θεώρηση των πραγμάτων που μετρά μόνο το οικονομικό συμφέρον των Μετόχων της ΔΕΗ και παραβλέπει τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις, δημιουργώντας συνεχώς νέα κύματα «περιβαλλοντικών προσφύγων» ;
3. Οι τοπικοί άρχοντες εξακολουθούν να θεωρούν το λιγνίτη φθηνό καύσιμο, προσυπογράφοντας την πολιτική της ΔΕΗ, η οποία α) δεν υπολογίζει το λεγόμενο «εξωτερικό κόστος» του λιγνίτη από την καταστροφή των υδροφορέων, των παραγωγικών εδαφών κλπ, β) επιδιώκει την απαλλαγή της από το φόρο στερεών καυσίμων (και μέχρι στιγμής το έχει επιτύχει) και γ) επιτυγχάνει την ευνοϊκή μεταχείριση της στο θέμα των εκπομπών του CO2, κύριου θερμοκηπιακού αερίου. (Ούτε ο Έλληνας Επίτροπος περιβάλλοντος κ. Δήμας δεν άντεξε το Εθνικό Σχέδιο Κατανομής Ρύπων, που ευνοεί τη ΔΕΗ και μας το γύρισε πίσω). Είναι δηλαδή σαφής η ευθυγράμμιση των τοπικών φορέων με το λιγνιτικό λόμπυ της ΔΕΗ, και με τις αλχημείες της στο θέμα της πλασματικής κοστολόγησης του λιγνίτη, γεγονός που έχει οδηγήσει τη χώρα μας και πάλι στο εδώλιο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Αυτή τελικώς η λογική, η οποία από τη μια απαιτεί –δικαίως- την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και από την άλλη αποδέχεται τη συνέχιση μιας ενεργειακής πολιτικής, που έφτασε προ πολλού στα όρια της, μας οδηγεί τελικώς σε αδιέξοδο και σε νέες ‘χρυσωμένες’ αντιπαροχές. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν η ΔΕΗ μας τάξει σήμερα 2 νέες λιγνιτικές μονάδες «φιλικές στο περιβάλλον» και ένα νέο ορυχείο «του κουτιού» να τις τροφοδοτεί, υποσχόμενη 500 καινούριες θέσεις εργασίας, τότε θα πούμε και πάλι… «περάστε κυρία ΔΕΗ» ή -πιο κομψά- «κάντε τις μονάδες, αρκεί να μη ρυπαίνουν».
Έτσι θα εκτονώσουμε μεν προσωρινά το οξύ πρόβλημα της ανεργίας και θα απορροφήσουμε τις πιέσεις για πρόσθετες προσλήψεις και για τακτοποίηση της κομματικής πελατείας ενός εκάστου, αλλά μετά από μερικά χρόνια θα ξαναμετράμε πανικόβλητοι τους καρκίνους και τους αρνητικούς περιβαλλοντικούς και ενεργειακούς μας δείκτες.
(Οι καρκίνοι, τα εγκεφαλικά και τα καρδιακά που από 20% το 1950 έχουν εκτοξευτεί σήμερα στο 65 % (βλ. τελευταία μελέτη του καθηγητή Π. Μακρή) δεν εξαργυρώνονται με μερικές νέες θέσεις εργασίας και φέρετρα …καπιτονέ !)

Νομίζουμε ότι σαν τοπική κοινωνία, που νοιώθουμε στο πετσί μας τις κάθε είδους συνέπειες της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής, έχουμε έναν επιπλέον λόγο να εναντιωθούμε σ ένα ενεργειακό μοντέλο που έχει φέρει τη χώρα μας τελευταία στην Ευρώπη σε μια σειρά από κρίσιμους δείκτες : Ξοδεύουμε περισσότερη ενέργεια από κάθε άλλη χώρα για κάθε ευρώ της οικονομίας μας, εκλύουμε τα πιο πολλά αέρια του θερμοκηπίου ανά κιλοβατώρα ηλεκτρισμού, ενώ η κατανάλωση ενέργειας συνεχίζει να αυξάνει γρηγορότερα από ό,τι το Ακαθάριστο Εθνικό μας Προϊόν (ΑΕΠ).

Το Νομαρχιακό Συμβούλιο και οι τοπικοί φορείς έκαναν ένα βήμα μπρος και απέρριψαν τη ΜΠΕ του Νοτιοδυτικού Ορυχείου, αλλά θα κάνουν δύο βήματα πίσω αν δεν
· απορρίψουν καθαρά και αποφασιστικά την εγκατάσταση νέων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, αναθεωρώντας κάτω από τα νέα δεδομένα την παλιότερη απόφαση τους (2004).
· πιέσουν για προγράμματα εξοικονόμησης και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υπενθυμίζοντας ότι ως χώρα έχουμε υποχρέωση έναντι της Ευρώπης να εγκαταστήσουμε μέχρι το 2012 τουλάχιστον 1500 MW αιολικών πάρκων, τα οποία καλύπτουν την ισχύ που θα μας έδιναν 5 λιγνιτικές ρυπογόνες μονάδες της ΔΕΗ
· απαιτήσουν τη θεσμοθέτηση ειδικού πόρου για κάθε λιγνιτική μονάδα που θα σβήνει λόγω παλαίωσης, με το επιχείρημα ότι για την πολύχρονη λειτουργία της αναλώθηκαν ή ρυπάνθηκαν 4 βασικοί φυσικοί πόροι, το κάρβουνο, τα νερά, το έδαφος και ο αέρας.

Μόνο έτσι θα μπορέσει ο νομός να εξασφαλίσει τους πρόσθετους πόρους για μια πολυδιάστατη και ήπια ανάπτυξη στον αντίποδα της λιγνιτικής μονοκρατορίας. Μια ανάπτυξη με βάση της αρχές της αειφορίας, την ορθολογική αξιοποίηση των φυσικών πόρων, την πράσινη ενέργεια και τις καθαρές τεχνολογίες. Απαιτώντας μάλιστα τη θεσμοθέτηση ειδικών κινήτρων για την εγκατάσταση βιοτεχνιών παραγωγής εξοπλισμού ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταικά, κλπ) θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε τον τίτλο του «ενεργειακού νομού», αλλά με προσανατολισμό πλέον την καθαρή ενέργεια.

26-2-2007
Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

Υ.Γ Δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να εκθέσουμε τις απόψεις μας στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, γιατί δεν προσκληθήκαμε (ελπίζουμε εξ αμελείας)

Συναγερμός για το παγκόσμιο κλίμα

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ!

Συγκλονιστικά τα ευρήματα της Επιστημονικής Συνόδου για το Κλίμα στο Παρίσι

Τα συγκλονιστικά πορίσματα της επιστημονικής συνόδου στο Παρίσι για τις κλιματικές αλλαγές που δημοσιεύτηκαν σήμερα επιβεβαιώνουν το πρόβλημα: Οι κλιματικές αλλαγές θα έχουν καταστροφικές επιπτώσεις για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα αν δεν αναλάβουμε δράση τώρα. Η Greenpeace καλεί τις κυβερνήσεις να κάνουν πράξη τα συμπεράσματα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας για να καταπολεμήσουν τις κλιματικές αλλαγές.

Η τελευταία έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC), η οποία δημοσιεύτηκε σήμερα στο Παρίσι, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αν δε μειωθούν δραματικά οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η μέση πλανητική θερμοκρασία μπορεί να αυξηθεί κατά 1,1°C – 6,4°C έως το 2095 σε σχέση με τα επίπεδα της περιόδου 1980-1999. Η αύξηση αυτή της θερμοκρασίας αναμένεται να προκαλέσει περισσότερους καύσωνες, ξηρασίες και πλημμύρες, όπως επίσης ισχυρότερους τυφώνες, λιώσιμο των πάγων και αύξηση της στάθμης της θάλασσας.

“Αν η προηγούμενη έκθεση της IPCC ήταν ένας τρόπος αφύπνισης των κυβερνήσεων, αυτή η έκθεση είναι συναγερμός. Το μήνυμα προς τις κυβερνήσεις είναι σαφές: μείωση των αερίων του θερμοκηπίου τώρα για να σταματήσουμε τις κλιματικές αλλαγές. Τα χρονικά περιθώρια αντίδρασης είναι πλέον ελάχιστα ”, είπε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος της εκστρατείας της Greenpeace για τις κλιματικές αλλαγές και την ενέργεια.

Τα κυριότερα ευρήματα της έκθεσης είναι τα εξής:

· Οι κλιματικές αλλαγές αποδίδονται σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες με ποσοστό βεβαιότητας 90%, πολύ υψηλότερο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα ποσοστά της προηγούμενης έκθεσης.
· Αυξάνεται η λεγόμενη ‘κλιματική ευαισθησία’, δηλαδή ο τρόπο με τον οποίο το κλίμα θα αντιδράσει στο διπλασιασμό της συγκέντρωσης αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Η προηγούμενη εκτίμηση για αύξηση της θερμοκρασίας σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα έκανε λόγο για 2,5°C, ενώ η τελευταία κάνει λόγο για 3°C.
· Επιβεβαιώνεται ότι η μέση πλανητική θερμοκρασία θα αυξηθεί από 1,1°C – 6,4°C έως το 2095σ, αν δε μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
· Η ένταση των τροπικών καταιγίδων είναι πιθανόν να αυξηθεί. Το εύρημα αυτό δεν υπήρχε στην προηγούμενη Έκθεση της IPCC.
· Ενδεχόμενη αύξηση της τάξης του 1,9 – 4,6°C σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα θα προκαλέσει την εξαφάνιση των ανώτερων στρωμάτων πάγων της Γροιλανδίας , αν αυτή η υπερθέρμανση διατηρηθεί για τα επόμενα χίλια χρόνια. Αυτό θα οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας από 6 έως 7 μέτρα.

“Οι κυβερνήσεις πρέπει να στραφούν στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να σταματήσουν τις κλιματικές αλλαγές. Η έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Ενεργειακή Επανάσταση’, η οποία δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα αποδεικνύει ότι είναι εφικτό να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 50% έως το 2050 και παράλληλα να καλυφθούν οι παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες με καθαρή ενέργεια,” τόνισε ο Δημήτρης Ιμπραήμ.

Η Greenpeace απαιτεί από τις κυβερνήσεις:

· Να τερματίσουν τις επιδοτήσεις στα βρώμικα ορυκτά καύσιμα και την επικίνδυνη πυρηνική ενέργεια.
· Να θέσουν ως προτεραιότητα της ενεργειακής στρατηγικής την εξοικονόμηση ενέργειας και την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.


Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 38 06374 & 5, 6979 443 305

Για τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ

ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΝΕΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΤ
Αθήνα, 20/2/2007

Η "ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ - ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ" από το τέλος του περασμένου Νοεμβρίου (2006) υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία -απευθυνόμενη κυρίως στους έξι συμβούλους (που πρόσκεινται ή εκφράζουν τη Ν.Δ και το ΠΑ.ΣΟ.Κ, και οι οποίοι συγκροτούν την ιδιότυπη πλειοψηφία των "έξι" στο Δ.Σ.)-, ότι η ΕΣΗΕΑ οφείλει να διεκδικήσει εγκαίρως και με σοβαρότητα τη νέα ΣΣΕ των δημοσιογράφων της ΕΡΤ. Η καθυστέρηση που σημειώνεται είναι αδικαιολόγητη, έχει ωστόσο συγκεκριμένους υπεύθυνους, και υπαγορεύεται από συγκεκριμένα εργοδοτικά και κυβερνητικά κέντρα.

Η παράταξή μας επιδιώκει μια ριζικά νέα ΣΣΕ -που θα κατοχυρώσει "ξεχασμένα" δικαιώματα - ζητώντας παράλληλα τη στήριξη και την κινητοποίηση των δημοσιογράφων της ΕΡΤ και όλων των εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης, δημόσια ή ιδωτικά.

Οι στόχοι μας είναι καθαροί, ήδη γνωστοί (βλ. ανακοίνωσή μας 9/8/2006*) και αποδεκτοί από το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων μέσα κι έξω από την ΕΡΤ.

Διεκδικούμε:

1. Κατάργηση της παλαιολιθικής διάκρισης ανάμεσα στους λεγόμενους "εσωτερικούς" και "εξωτερικούς" συντάκτες.

2. Ενιαία κλίμακα αμοιβών για όλους τους συντάκτες με απολαβές που θα εξομοιώνονται -σε όλα τα κλιμάκια- με εκείνες που ισχύουν στις Συλλογικές μας συμβάσεις στα άλλα Μέσα Ενημέρωσης. Είναι γνωστό ότι οι συμβατικοί μισθοί της ΕΡΤ είναι οι χαμηλότεροι του κλάδου -βεβαίως, δεν μιλάμε για τα ιδιωτικά "συμβόλαια", τα "μπόνους" κ.λπ. Διεκδικούμε και στην ΕΡΤ, και παντού, βασικό - εισαγωγικό μηνιαίο μισθό 1.400 ευρώ.

3. Καθορισμό δίκαιου -και σαφώς προσδιορισμένου στη Συλλογική Σύμβαση- ωραρίου (5Χ6=30 ώρες την εβδομάδα) και βαρδιών των δημοσιογράφων, είτε είναι στη "σύνταξη", είτε στο ρεπορτάζ.

4. Υιοθέτηση, από την πλευρά της διοίκησης της ΕΡΤ, του Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ και δημιουργία Συμβουλίου Δεοντολογίας, ώστε να διασφαλιστεί η ανεπηρέαστη και ποιοτική δουλειά των δημοσιογράφων, στην υπηρεσία των πραγματικών προβλημάτων και αναγκών της ελληνικής κοινωνίας.

5. Προστασία των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων μας.

6. Επαναπρόσληψη -με Συμβάσεις Εργασίας Αορίστου Χρόνου- των "συμβασιούχων" που "απομακρύνθηκαν" τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 2006, ενώ κάλυπταν αποδεδειγμένα "πάγιες και διαρκείς" ανάγκες της ΕΡΤ.

7. Δεσμευτική συμφωνία με την ΕΡΤ για τον τρόπο διαφανούς και αξιοκρατικής πρόσληψης των δημοσιογράφων με απόλυτο σεβασμό όλων των συλλογικών εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους.

Οι "α-πολιτικ" νέοι και οι κινητοποιήσεις στα πανεπιστήμια

Γράφει το Centro

Του Χρήστου Λουτράδη


Έχοντας ολοκληρώσει τις προ-πτυχιακές μου σπουδές στο Πάντειο θεωρώ ότι έχω σχηματίσει μια αρκετά αντικειμενική εικόνα για την σπούδάζουσα νεολαία και δη την πολιτικοποιημένη μερίδα της , όσο αντικειμενικός μπορεί να είναι κάποιος σε οποιαδήποτε κρίση και διατύπωση .
Ένα από τα μοτίβα που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από ορισμένους για να χαρακτηρίσουν την γενιά μου είναι ότι είναι από-πολιτικοποιημένη , δεν έχει ενδιαφέρον για τα κοινά , δεν διεκδικεί , δεν συμμετέχει σε συλλογικές συσσωματώσεις θέτει στον προσωπικό της κανόνα αξιών την ατομική της ανέλιξη σε υψηλότερο επίπεδο από το συλλογικό καλό. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι μια τέτοια φιλοσοφία ζωής σίγουρα υπάρχει σε μια μερίδα νέων ο αφορισμός όμως αναδεικνύει την άγνοια αυτών που αφορίζουν με ευκολία γύρω από αυτό το θέμα.
Όποιος έχει συμμετάσχει σε φοιτητική παράταξη ή απλώς ως φοιτητής έχει παρακολουθήσει τα πολιτικά τεκταινόμενα στο πανεπιστήμιο του η πιο πολιτικοποιημένη κίνηση είναι να απέχει , κρίνοντας και προτείνοντας , από τα πολιτικό γίγνεσθαι της σχολής του. Μικρομέγαλοι πολιτικάντηδες συμμετέχουν σε ένα μικροπολιτικό και ρουσφετολογικό αλισβερίσι με μοναδικό…όραμα λίγους ψήφους παραπάνω στις φοιτητικές εκλογές. Αν θες να ασχοληθείς με σοβαρότητα με τα προβλήματα των νέων στα πανεπιστήμια και όχι μονό , το πράττεις ξεκινώντας σε κάθε ανώτατο ίδρυμα Διάλογους και Συζητήσεις με την συμμετοχή του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας , το πράττεις έχοντας το θάρρος της γνώμης και θέτοντας στο τραπέζι του διάλογου την άποψη σου γύρω από ζητήματα που ταλανίζουν τον φοιτητή αλλά και την νεοελληνική κοινωνία .Την από-πολιτικοποίηση των νέων την αντιμετωπίζεις μόνο μέσω της δημιουργίας των κατάλληλων προϋποθέσεων για την ανάπτυξη μιας κουλτούρας Διαλόγου και Συμμετοχής και παράλληλα με την πάταξη του ρουσφετιού και της κομματικοκρατίας που δυστυχώς είναι οι δύο πυλώνες στις οποίους στηρίζονται οι φοιτητικές παρατάξεις .
Οι κινητοποιήσεις στο χώρο της Παιδείας αποτελούσαν μια μεγάλη ευκαιρία για την αλλαγή της κυρίαρχης νοοτροπίας στο χώρο των πανεπιστημίων .Η πραγματικότητα όμως ορισμένες φορές είναι σκληρότερη και από τον χειρότερο εφιάλτη. Οι κινητοποιήσεις που θα μπορούσαν να μεταβληθούν σε εστίες ζύμωσης ιδεών και συνειδήσεων κατάντησαν να αποτελούν μέρος της ευρύτερης μίζερης διαμάχης μεταξύ των κομμάτων για το ποιος θα έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα πεδίο που ήδη είναι νεκρό και σαπίζει.
Όταν ένας νέος δεν εντρυφήσει στην διαδικασία του Διαλόγου και της αντιπαράθεσης απόψεων από τα 18 του χρόνια με δυσκολία θα το κάνει στα 30 του. Όταν ένας νέος δεν έχει εξασκηθεί στην κουλτούρα της πολιτικής αντιπαράθεσης Ιδεών και Προτάσεων είναι απίθανο να το κάνει στα 30 του .
Και αυτός ο φαύλος κύκλος της απουσίας διαλόγου και θεσμών συμμετοχής στα πολιτικό γίγνεσθαι θα τον ακολουθεί για την μετέπειτα ζωή του μέχρι να απηύδησει και να σταματήσει κάθε προσπάθεια περαιτέρω πολιτικής ενεργοποίησης. Και εκεί γύρω στα 30 του θα ανοίξει την τηλεόραση και κάποιος Δημοσιογράφος ή Πολιτικός θα κατηγορεί κάποιους νέους ως από-πολιτικοποιημένους. Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα..

Οι φωτογραφίες

Το ΘΕΜΑ και η ΑΥΡΙΑΝΗ

Η απολογία Βρακατσέλη

EΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥ ΚΥΡΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΡΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

(6ου Τμήματος)

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Δημητρίου Βρακατσέλη, κρατουμένου, ΓΑΔΑ Αθηνών.

Κυρία πρόεδρε,
Αναφέρομαι στην από 11/2/07 προανακριτική μου απολογία ενώπιον του προανακριτικού υπαλλήλου της ΓΑΔΑ, επιβεβαιώνω λέξη προς λέξη ως αληθές το περιεχόμενό της και συμπληρωματικώς επάγομαι τα ακόλουθα :
1. Αναγκαία διευκρίνιση :
Την απογευματινή ώρα 17:30 της 9/2/07 στη μοιραία πολυκατοικία στου Ζωγράφου, η ζωή, ως δραματικός σκηνοθέτης, έγραψε μια βαθειά τραγωδία, που διαφεύγει και την φαντασία του πλέον ευφάνταστου σκηνοθέτη. Ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα όχι μόνο να προβλέψω αλλά ούτε καν να φανταστώ ότι από μια συμπλοκή μεταξύ δύο ηλικιωμένων ανθρώπων μπορούσε να επέλθει ο θάνατος κι έτσι αυτός δεν μπορεί να αποδοθεί σε αμέλειά μου. Η συμπλοκή ήταν αιφνίδια, βίαια και η κεραυνοβόλα απώλεια (σε δευτερόλεπτα) της αυτοσυγκράτησης και ψυχραιμίας υπήρξε τραγική. Το θλιβερό ατύχημα δεν συνιστά σε καμία περίπτωση έγκλημα τιμής ή ερωτικού πάθους. Κατά την βαθειά και δυσεκρίζωτη πίστη μου τιμή είναι παν ό,τι συνιστά την ανθρώπινη ουσία και προσωπικότητα.
Αυτή η τιμή προστατεύεται μόνον με την αξιοπρέπεια, τη σωφροσύνη, τον ορθό λόγο και πάνω απ΄ όλα την νομιμότητα. Η μοιραία συνάντησή μου με τον προϊστάμενο και εραστή της γυναίκας μου, της μητέρας των παιδιών μου, αποσκοπούσε κυρίως και προεχόντως στη διαφύλαξη της τιμής όλων μας, μέσα από τον δρόμο του διαλόγου, της πολιτισμένης προσέγγισης και της νομιμότητος.
2. Ο γάμος μου με την Θώμη.
Η Θώμη ήταν 22 ετών όταν βρέθηκε στην ζωή μου. Την αγάπησα προοδευτικά και την ερωτεύθηκα με πεζότητα και σωφροσύνη. Η προσωπικότητά της ήταν εξόχως ελκυστική και το φυσικόν της κάλλος την καθιστούσε ποθητή και εράσμια. Στην πορεία του χρόνου, ως γνήσιος Έλληνας της ορεινής Αιτωλακαρνανίας αισθάνθηκα την πληρότητα της οικογένειας και την χαρά του έγγαμου βίου. Τρεις θυγατέρες, που για την ψυχή μου, την καρδιά μου και τα μάτια μου ήσαν οι τρεις Χάριτες της μυθολογίας, η ζωή σπαργώσα στα χέρια μου, ο κόσμος όλος στην απολαβή μου. Στα παιδιά αυτά αφοσιώθηκα, αφιέρωσα την ζωή μου, γέμισα την ψυχή τους με ιδανικά και τα καμάρωσα δυνατά παιδιά στο δρόμο της προόδου. Τους έδειξα τα χιόνια λουσμένα από το φως στις ψηλές κορυφές των Ακαρνανικών Βουνών και τους είπα, ότι τα χιόνια που λάμπουν εκεί ψηλά είναι τα ιδανικά που πρέπει να ανεβείτε και να κατακτήσετε. Πορεύτηκαν τον ανήφορο και έγιναν άνθρωποι και παιδιά με ιδανικά και αξίες. Στην πορεία του χρόνου ο έρωτας εμαράνθη, ο γάμος εμφάνισε κάμψη και κόπωση και η διαφορά των χαρακτήρων βύθιζε το σκάφος στο τέλμα. Τα ρήγματα συνεχώς διευρύνοντο και η διαπίστωση του αταίριαστου εψηλαφείτο. Μελαγχόλησα αλλά παράλληλα φιλοσόφησα, συμβιβάστηκα και έθεσα πάνω απ΄ όλα τα παιδιά μου, ως σκοπό, νόημα και αποστολή της ζωής μου. Έζησα με τις σκέψεις της σοφίας που κατεγράφησαν στο νου μου απ΄ τις σελίδες κάποιων βιβλίων. Έμαθα και πείσθηκα ότι υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιοι επιλέγουν, προτιμούν να δεθούν με ακατάλληλο ταίρι. Συνειδητά και περισσότερο μισο-συνειδητά, ρέπουν να διαλέξουν πρόσωπο ακίνδυνο για την ψυχή τους. Πρόσωπο ασφαλές για την ισορροπία τους, για τις αντοχές τους. Επιδιώκουν να συγκρατήσουν τα συναισθήματά τους σε όριο ελεγχόμενο, σε ένα βαθμό ζέσης υποφερτό. Δεν αντέχουν τον μεγάλο πόνο, την απώλεια του αυτοελέγχου, το άγχος της αβεβαιότητος, το να κρατάει άλλος στα χέρια του τη ζωή και το θάνατό σου, το άλμα στο κενό και στο καινό. Όλα εκείνα δηλαδή που υπόσχεται και απειλεί η μεγάλη αγάπη. Έτσι, τις πιο πολλές φορές δένονται σε μέτριες σχέσεις, μέτριους γάμους, μέτριες συγκινήσεις. Δε θα χωρίσουν ποτέ. Παραμένουν σε μια υποτονική, «λίγη» σχέση, που κατά βάθος περιφρονούν, όπως περιφρονούν και τον εαυτό τους για την αδυναμία του. Για να προστατεύονται με τη χλιαρότητα, για να μη καούν και να μη κάψουν τις μικρές περιουσίες τους.
3. Η μοιραία συνάντηση.
Σ΄αυτό το ψυχολογικό στάδιο και σ΄αυτό το θλιβερό βήμα της συζυγικής πορείας γίνεται η μοιραία συνάντηση της Θώμης με τον πολιτικό της προϊστάμενο. Από την ώρα εκείνη η Θώμη είναι ζωντανή, γεμάτη πάθος, σφρίγος, δυναμισμό και λάμψη για τον εραστή της και νεκρή για το σπίτι της. Ζει σε άλλο κόσμο. Αλλού αναπνέει, ζει και βιώνει και αλλού, άθελα της από το κοινωνικό χρέος και καθήκον του γάμου σέρνεται στην νεκρή συζυγική σχέση. Δεν ήθελα να πιστεύω ότι η Θώμη είναι ερωτευμένη με έναν άλλο μεγάλης ηλικίας άντρα και μάλιστα προϊστάμενό της. Η αμφιβολία είναι έμφυτη στον άνθρωπο, για να τον προστατεύει ως ελπίδα στον κατακλυσμό της απελπισίας. Αυτός ο περίφημος Αλέξιος από τους αδερφούς Καραμαζώφ διατηρεί την ελπίδα της σωτηρίας του αδερφού του, και όταν ακόμα αυτός έχει κυριαρχηθεί από τα πάθη του και έχει γίνει όργανο του διαβόλου.
Αυτοί οι δυστυχισμένοι ολιγοφρενείς και βλακικοί βουκόλοι της τραγωδίας ψελίζουν μπροστά στον Κρέοντα την ελπίδα τους για διάσωση παρά την βεβαιότητα της σφαγής τους. «Εκ γαρ της ελπίδος ερχόμεθα δεδραμένοι του παθείν άλλο πλην το μόρσιμον». Κι εγώ ως βουκόλος της τραγωδίας του Σοφοκλή ήλπιζα ότι ήτο πλάσμα της φαντασίας μου ο έρωτας της Θώμης για τον προϊστάμενό της.
Όταν συνειδητοποίησα τον έρωτα και το πάθος αυτών των προσώπων θύμωσα και οργίστηκα. Αξιολόγησα την κατάσταση ως προϊόν και παράγωγο συναλλαγής και εκμετάλλευσης. Επαναστατούσε η κοινωνική μου συνείδηση στην ιδέα ότι ένας γηραιός κύριος φορέας πολιτικής δύναμης και εξουσίας εκμεταλευόμενος την εξουσιαστική του σχέση με μια επιρρεπή στις φιλοδοξίες της αλαζόνος δυνάμεως γυναίκας την κατέστησε ερωμένη, αντικείμενο ηδονοθηρίας και εκμετάλλευσης. Όμως επεκράτησε στην ψυχή μου η πίστη σε μια οριστική θέση που διαμόρφωσα και πάλι μέσα από σοφή διδαχή των βιβλίων που λένε ότι:
Γενικά ο κόσμος τείνει να ειρωνεύεται τις περιπτώσεις, όπου μια νεαρή γυναίκα ερωτεύεται έναν πολύ μεγαλύτερό της άνδρα. Αναζητούν αυτόματα τα ωφελιμιστικά κίνητρα στην επιλογή της. Κι όμως μπορεί κάλλιστα να πρόκειται για αγνό, ανιδιοτελή έρωτα. Ο έρωτας προϋποθέτει το θαυμασμό. Κι ένας ηλικιωμένος άνδρας μπορεί να είναι αξιοθαύμαστος σε βαθμό αφροδισιακό, για την κοινωνική αξία του, για τη σοφία του, για το ταλέντο του, για τη δύναμή του να προστατεύει. Γιατί στον άλλο, αναζητάμε μια σκάλα, την κλίμακα για τον ουρανό.
4. Η δήλωση
Αμέσως μετά την αυθόρμητη παράδοσή μου στις διωκτικές αρχές και πριν από κάθε απολογία σε μια ψυχική διαδικασία αριστοτελικής κάθαρσης δήλωσα με απόλυτη ειλικρίνεια και συντριβή :
Θρηνώ και οδύρομαι για την οικογένεια μου και την οικογένεια Βαρθολομαίου. Έχασα τον έλεγχο από την πρόκληση, εκεί που θεώρησα ότι οι τρεις θυγατέρες μου έχαναν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στο κοινωνικό τους περίγυρο. Σε καμία περίπτωση και ποτέ δεν πέρασε ούτε και ως σκιά, από το μυαλό μου το ενδεχόμενο ενός τέτοιου αποκρουστέου αποτελέσματος. Ήλπιζα μετά βεβαιότητας, ως εκ της ατομικής, οικογενειακής και κοινωνικής θέσεως του εραστή της μητέρας των παιδιών μου, ότι χάριν όλων θα φθάναμε με ειρηνικό διάλογο σε οικογενειακή λύτρωση. Λυπούμαι αφάνταστα, γιατί στην προσπάθεια μου να περιορίσω την προσωπική και οικογενειακή συντριβή, που ήδη είχε περάσει το κατώφλι μου, τη μεγάλωσα χωρίς να το θέλω και περισσότερο χωρίς καν να φαντάζομαι το αποτέλεσμα. Η συγνώμη είναι το ελάχιστο οφειλόμενο μπροστά σ’ αυτή τη συντριβή, που υπερβαίνει στην ψυχή μου και αυτή ακόμα την συντριπτική συνυπαιτιότητα του θύματος. Δεν είμαι δολοφόνος αλλά τραγικό θύμα.
5. To δελτίο τύπου.
Αυθημερόν οι συνήγοροί μου αποφεύγοντες κάθε τηλεοπτική εμφάνιση ή οποιαδήποτε άλλη εξωθεσμική παρουσία με δελτίο τύπου ενημέρωναν την κοινή γνώμη για το τραγικό συμβάν. Η ανακοίνωση αυτή που εμπεριέχει αυτοτελείς υπερασπιστικούς μου ισχυρισμούς έχει ως εξής :
Σήμερα 11/02/07 και περί ώρα 4.30 π.μ. οι υπογράφοντες δικηγόροι του γραφείου μας συνόδευσαν τον Δημήτρη Βρακατσέλη, ο οποίος παραδόθηκε αυθορμήτως και οικειοθελώς, στην Γ.Α.Δ.Α. για την υπόθεση του θανάτου του Ιωάννη Βαρθολομαίου.
Ο εντολέας μας προέβαλε ενώπιον των διωκτικών αρχών και του εισαγγελέως τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
1) Στις 09/02 και ώρα 17.30 πήγα μετά από τηλεφωνήματα του ιδιωτικού ερευνητή στο διαμέρισμα των γονέων της συζύγου μου, όπου είχε μπει αυτή μαζί με τον Βαρθολομαίο. Ο ερευνητής δεν μου είχε πει όνομα και ταυτότητα του συνοδού, εγώ όμως είχα βεβαιότητα ότι είναι ο πιο πάνω πολιτικός προϊστάμενος της στην υπηρεσία της, με τον οποίο διατηρεί από διετίας ερωτικό δεσμό.
2) Θεώρησα ως μοναδική ευκαιρία την περίπτωση να τους συναντήσω εκεί πρόσωπο με πρόσωπο και πολιτισμένα να συζητήσω για λύση. Τον περίμενα στο μέσο της σκάλας προκειμένου να έχω οπτική επαφή και με το διαμέρισμα και με το ασανσέρ. Συναντηθήκαμε μόλις κατέβηκε αυτός τα πρώτα σκαλιά και ευγενικά του ζήτησα να ανέβουμε στο διαμέρισμα από το οποίο μόλις βγήκε και στο οποίο μέσα ευρίσκετο η σύζυγός μου. Αυτός βεβαίως με αναγνώρισε, γιατί είχαμε γνωριστεί στην Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2006 και αντί άλλης απαντήσεως υπεροπτικά και με αυτοπεποίθηση με έσπρωξε βίαια και αιφνιδιαστικά για να με προσπεράσει με συνακόλουθη οπισθοχώρηση δύο σκαλοπάτια. Υπέστην σκοτοδίνη, έχασα από μπροστά του κυριολεκτικά το φως, βρέθηκα εκτός τόπου και χρόνου και σε αυτή τη διαταραγμένη κατάσταση ευρισκόμενος του έδωσα, απ’ ό, τι θυμάμαι 2-3 γροθιές, ίσως και παραπάνω με τα χέρια μου. Έπεσε κάτω. Το θέαμα του ανθρώπου που πέφτει με συνέφερε και είδα με μεγάλο μου φόβο ότι ήταν μαυρισμένος. Έτρεξα και χτύπησα το κουδούνι 2-3 φορές. Η σύζυγός μου δεν βγήκε και εγώ βγήκα έξω στο δρόμο ζητώντας βοήθεια. Αφού είχαν γίνει κλήσεις στο ΕΚΑΒ και στην Ασφάλεια, η σύζυγός μου βγήκε έξω και μαζί του παρείχαμε βοήθεια.

6. Το «έγκλημα» - ορθός νομικός χαρακτηρισμός.
Κατά το άρθρο 308 παρ. 1 εδ. α’ του ΠΚ, όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών, ενώ εξάλλου, κατά το άρθρο 309 του ίδιου Κώδικα, αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης απαιτείται δόλος του δράστη, που συνίσταται στη βούλησή του να προξενήσει σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει σε αυτόν κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη, χωρίς να εξετάζεται το αποτέλεσμα της βλάβης, το οποίο μπορεί να είναι οποιοδήποτε. Το έγκλημα αυτό είναι διάφορο του προβλεπομένου από το άρθρο 311 ΠΚ εγκλήματος της θανατηφόρας σωματικής βλάβης, το οποίο είναι έγκλημα εκ του αποτελέσματος, για το οποίο απαιτείται εκτός από το δόλο του δράστη για πρόκληση απλής ή βαριάς σωματικής βλάβης του παθόντος και αμέλεια ως προς το επακολουθήσαν βαρύτερο αποτέλεσμα του θανάτου.
Εν προκειμένω από τη δικογραφία στο σύνολό της αναδεικνύονται ως αποδεδειγμένα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά που υπαγόμενα σε όσα προηγήθηκαν σχετικά με τον νόμο τυποποιούν την προεκτεθείσα νομική βάση.
α) Δόλος ή αμέλεια. Η κεραυνοβόλος με την πτώση του θύματος επί του εδάφους συμπεριφορά μου φωτίζει τη συνείδησή μου και τον εσωτερικό μου κόσμο σε σχέση με το αποτέλεσμα και κατακερματίζει την αναζήτηση τυχόν αιτιώδους συνδέσμου. Ενώπιον του κ. προανακριτικού υπαλλήλου, τον οποίο προανέφερα, εξέθεσα με πληρότητα τα διαδραματισθέντα και επί λέξει προσδιόρισα :
«Συναντηθήκαμε βγαίνοντας ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ από το διαμέρισμα και μόλις κατέβηκε αυτός τα πρώτα σκαλιά και ευγενικά του είπα να ανεβούμε στο διαμέρισμα από το οποίο βγήκε που είναι μέσα και η σύζυγός μου. Αυτός βεβαίως με αναγνώρισε γιατί είχαμε γνωριστεί στην έκθεση της Θεσσαλονίκης, στην Θεσσαλονίκη και αντί άλλης απαντήσεως υπεροπτικά και με αυτοπεποίθηση με έσπρωξε βίαια και οπισθοχώρησα δύο σκαλοπάτια. Ειλικρινά έπαθα σκοτωδίνη σε συνδιασμό με την φόρτιση που είχα, έχασα την ψυχραιμία μου και βρέθηκα εκτός τόπου και χρόνου και του έδωσα απ΄ ότι θυμάμαι δυο – τρεις γροθιές, ίσως και παραπάνω με τα χέρια μου. Έπεσε κάτω, το θέαμα του ανθρώπου που πέφτει κάτω και είδα με μεγάλο φόβο ότι ήταν μαυρισμένος. Χτύπησα το κουδούνι για να βγει η γυναίκα μου να τον βοηθήσουμε δυο – τρεις φορές δεν βγήκε στην αρχή, ξαναχτύπησα και όταν βγήκε έτρεξα και ζήτησα βοήθεια. Με το τηλέφωνο ενός νεαρού που ήταν στην είσοδο της πολυκατοικίας ειδοποιήσαμε το Ε.ΚΑ.Β δίνοντας εγώ τις σχετικές πληροφορίες».
Η μαρτυρία μου αυτή, η απολογία μου αν θέλετε, η αλήθεια, δεν διαταράσσεται από την κατάθεση της συζύγου μου, η οποία είναι κατάδηλα διαταραγμένη, ελλειπτική και ευλόγως διαβλητή, εκ της συνδρομής της ανθρωπίνης πλάνης. Όλα τα τραγικά συμβάντα εξελίχθησαν σε χρόνο όχι μεγαλύτερο του 1,5 λεπτού. Και εκείνη ευρίσκετο έγκλειστη εντός του διαμερίσματος. Αντικειμενικά και εκ των πραγμάτων δεν είχε ευχέρεια ούτε να ακούσει, ούτε να παρακολουθήσει τα διαδραματιζόμενα. Έχω πλήρη βεβαιότητα ότι αν είχε ακούσει τα διαμοιφθέντα ή είχε αντιληφθεί διαπληκτισμό θα παρεμβάλλετο αποφασιστικά. Μόνη η παρουσία της ήτο ικανή να ηρεμήσει τα πνεύματα και να αποκαταστήσει συνθήκες νηφαλιότητας και επικοινωνίας. Δεν πρέπει λοιπόν να ληφθεί υπόψη η κατάθεσή της διότι είναι προϊόν πλάνης. Διαστάσεις της μνήμης, μεγενθύσεις της φαντασίας ψυχική διαταραχή και παθολογικό υπόβαθρο συνιστούν στην δικαστική ψυχολογία αστείρευτη πηγή μαρτυρικών πλανών.
Μαρτυρία και πλάνη συγχέονται και διαχέονται σε ενιαίο όλο υπό τις ως άνω περιστάσεις. Η κατάθεσή του εντελώς, απολύτως, αγνώστου εις εμέ μάρτυρος Τσιμρικίδη Θεόδωρου έχει όλα τα στοιχεία της εγκυρότητος και συμπίπτει με όσα εγώ εξέθεσα. Ο μάρτυς αυτός κατά λέξει επιβεβαιώνει :
«Ενώ ήμουν πάνω στην μηχανή και δίπλα στο πεζοδρόμιο η Βασιλική μας πλησίασε αυτός ο κύριος και μας είπε «ελάτε κάποιος είναι χτυπημένος να με βοηθήσετε έχω το αμάξι μου εδώ να τον πάμε στο νοσοκομείο». Εμείς του είπαμε ότι είναι καλύτερα να μην τον μετακινήσει αλλά είναι καλύτερα να περιμένει το ΕΚΑΒ. Ο κύριος αυτός ζήτησε βοήθεια και από άλλη μια κυρία. Στην συνέχεια φώναξε «να πάρει κάποιος το 166» και τότε εγώ από το κινητό μου που έχει αριθμό κλήσης 6977……….. πήρα το 166 όπου απάντησε μια κυρία που μου είπε θέση πέντε. Εγώ της είπα ότι «παίρνω από Λυκάβου 20 κάποιος έχει χτυπήσει στις σκάλες, ελάτε». Μου είπε η κοπέλα πόσο χρονών είναι και ενώ είχε πλησιάσει δίπλα μου ο αναστατωμένος κύριος και άκουγε την συνομιλία καθώς είχα σε ανοιχτή ακρόαση το κινητό μου, μου είπε και εγώ είπα στην τηλεφωνήτρια ότι είναι 60-65 ετών. Με ρώτησε μετά αν αναπνέει, ρώτησα τον κύριο αν αναπνέει, μου είπε πως ναι αναπνέει και το μετέφερα στην κοπέλα. Έπειτα μου ζήτησε ένα όνομα και εγώ ρώτησα τον κύριο για το όνομα και μου είπε απ΄ ότι θυμάμαι ένα δισύλλαβο όνομα που αρχίζει από «Δ» και τονίζεται στην λήγουσα. Πρέπει να είναι το όνομα ΔΑΓΚΛΗΣ που μου λέτε τώρα. Εγώ το μετέφερα στην τηλεφωνήτρια. Στην συνέχεια μου ζήτησε τηλέφωνο και το ζήτησα από τον κύριο και μου είπε ένα νούμερο κινητού τηλεφώνου με τα αρχικά 6944-. Επίσης ο άγνωστος άνδρας μου είπε να πω και ένα σταθερό τηλέφωνο στην τηλεφωνήτρια, το οποίο ξεκινούσε με επτάρια αλλά δεν το θυμάμαι λέγοντάς μου ότι θα υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το άλλο κινητό. Στην συνομιλία που είχα με την τηλεφωνήτρια μου είπε να κρατήσει τον αριθμό που έβγαινε στο τηλεφωνικό της κέντρο αλλά εγώ τους είπα όχι. Καθ΄ όλη την διάρκεια που εγώ μιλούσα με τον προαναφερόμενο κύριο και με το «166» δίπλα μου βρισκόταν η κοπελιά μου. Μετά το τέλος της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαμε το «166» η κοπελιά μου ανέβηκε για το σπίτι της. Εγώ με την μηχανή για το δικό μου και άφησα τον άγνωστο κύριο ανάμεσα της εισόδου της πολυκατοικίας και του δρόμου».
β) Πέραν των όσων βεβαιώνει ο προειρημμένος μάρτυρας σχετικά με την συμπεριφορά μου στην αγωνιώδη προσπάθεια αναζήτησης βοηθείας για τη σωτηρία του τραυματισμένου. Χαρακτηριστικές είναι οι προσπάθειες παροχής βοηθείας του θύματος ενώ έκειτο στο πλατύσκαλο και εγώ από πάνω του να προσπαθώ να τον βοηθήσω.
«Χτύπησα το κουδούνι για να βγει η γυναίκα μου να τον βοηθήσουμε, δυο – τρεις φορές, δεν βγήκε στην αρχή, ξαναχτύπησα και όταν βγήκε έτρεξα και ζήτησα βοήθεια».
Η Θωμαή πλανώμενη ενθυμείται ότι :
«Από την στιγμή που διαπίστωσα και δεν άκουγα κάποια φασαρία έξω στον διάδρομο άνοιξα την πόρτα του διαμερίσματος και είδα τον Βαρθολομαίο να κάθεται στο τελευταίο σκαλοπάτι και από την μέση του και πάνω να είναι ξαπλωμένος πάνω στο πλατύσκαλο, ανάσκελα τον πλησίασα κοίταξα αν έχει σφυγμό είδα ότι ήταν χτυπημένος στο πρόσωπο αλλά δεν κατάλαβα αν ήταν ζωντανός ή νεκρός. Κατέβηκα στην κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, άκουγα κάποιον να φωνάζει ασθενοφόρο και ξανανέβηκα, πάλι στο σημείο που ήταν ο Γιάννης. Τον ξανακοίταξα να δω αν ζει ή είναι λιπόθυμος. Και με κάθε τρόπο προσπαθούσα να δω με τι τρόπο προσπαθούσα να δω με τι τρόπο θα τον βοηθήσω».
Εδώ θα πρέπει να πιεστεί η Θώμη για να ανακαλέσει στην μνήμη της ότι : α) εγώ ήμουν εκεί παρών σε αγωνιώδη προσπάθεια σωτηρίας, β) εγώ της ζήτησα και έφερε πετσέτα για να βοηθήσω τον τραυματία, όταν τελικά ενεφανίσθη, γιατί όταν προηγουμένως αγωνιωδώς της έκρουα τον κώδωνα του διαμερίσματος για να ανοίξει, εκείνη εκώφευε, ίσως διότι ήτο ακόμη γυμνή. Ο Βαρθολομαίος δεν την επεσκέφθη ούτε για την διαμόρφωση της πολιτικής του ΙΚΑ, ούτε για φιλοσοφικές αναζητήσεις, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο εκτός της κατανοητής ζωώδους ανάγκης ηδονιστικής συνεύρεσης. Θα ήθελα να ερωτήσω σε ποια θέση ευρέθη το εσώρουχό του κατά την νεκροψία και αν είχε τυχόν αποτυπώματα αποδεικτικά προηγηθείσης ολοκλήρωσης.
Η μικρά μάρτυς Πικούλου Νεφέλη στην από 9/2/07 ένορκη κατάθεσή της με την καθαρότητα του μυαλού της και την αγνότητα της παιδικής της ψυχής κατέθεσε επί λέξει «Απ΄ό,τι μπόρεσα να ακούσω και να καταλάβω κάποιος είχε κλειστεί απ΄έξω και του έλεγαν άνοιξε. Αυτή η φασαρία γινόταν παραπάνω από τρία λεπτά αν μπορώ να το καταλάβω. Αλλά αν δεν κάνω λάθος ήταν παραπάνω». Ακριβώς επιβεβαιώνει τις αγωνιώδεις προσπάθειές μου να μου ανοίξει ενώ ο Βαρθολομαίος εκείτο κάτω και εκείνη από το φόβο της γυμνότητας προφανώς δεν πήγε.


β) Σκοπός συναντήσεως – ο ντετέκτιβ.
Ο ιδιωτικός ερευνητής Δημήτριος Κολοβός διατηρεί γραφείο ερευνών νομίμως λειτουργούν σύμφωνα με τον Ν. 3206/2003.
Η εντολή μου ήτο σαφής για έρευνα και συλλογή πληροφοριών. Αφού λοιπόν μου έδωσε την πληροφορία προχώρησα όπως εκθέτω στον προανακριτή μου απολογία. Και συμπληρώνω :
α) Δεν κρύφτηκα ούτε μπήκα στην πολυκατοικία με προφυλάξεις ή με οποιοδήποτε άλλο όργανο άμυνας ή επίθεσης. Άλλωστε με είδε στην κατάσταση αυτή που περιγράφω η ίδια νεαρά μάρτυρας, η Νεφέλη Πικούλου :
«Καθώς άνοιξα την πόρτα και πήγαινα για το κουτί είδα επάνω στα σκαλιά έναν κύριο με άσπρα μαλλιά να είναι όρθιος και να κάθεται συγκεκριμένα στο τρίτο με τέταρτο σκαλί».
β) Ουσιαστικά αρχική πρόθεσή μου ήτο η συνάντηση και των τριών όχι εκτός διαμερίσματος αλλά εντός του χώρου του, για την πολιτισμένη διευθέτηση του προβλήματος, όπως έχω εκθέσει προανακριτικώς.
Αναγκάστηκα να περιμένω στο πλατύσκαλο, διότι η Θώμη δεν απαντούσε σε πρόσκληση και ούτε υπήρχε απόλυτη βεβαιότητα της παρουσίας είτε αυτής είτε και άλλου προσώπου στο διαμέρισμα. Είναι αληθές αυτό που καταθέτει ο ερευνητής Δημήτριος Κολοβός στην κατάθεσή του.
«Μάλιστα μου είχε πει ότι η γυναίκα του πιθανόν να μην έχει και τίποτα. … Εγώ δεν την είχα δει με κάποιον άνδρα. …. Μου είπε ότι αυτή θα πήγαινε πιθανόν στο σπίτι της μάνας της στην οδό Λυκάβου 20 στου Ζωγράφου. …. Δεν την είχα δει να μπαίνει, αλλά στο διαμέρισμα που μου είχε υποδείξει φαινόταν να είναι μέσα άτομο δηλ. η γυναίκα του. …. αλλά δεν είδα και κάποιον άνδρα να μπαίνει. ….. μου είπε ότι ήταν ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ότι έγινε συμπλοκή και ότι χτυπήθηκαν. …… Κατά τις οχτώ και μισή το βράδυ πήρα τηλέφωνο και ενημέρωσα την ασφάλεια».
Η Θώμη παραδέχεται την τηλεφωνική κλήση που της έκανα, ενώ ήτο εκτός του διαμερίσματος. Καταθέτει : «Με ξανακάλεσε στο κινητό μου τηλέφωνο όταν βρισκόμουν στο διαμέρισμα των γονιών μου, αλλά εγώ βλέποντας την κλήση του δεν του απάντησα».
Εάν μου είχε απαντήσει και εφ΄ όσον ήτο εντός του διαμερίσματος θα της ζητούσα συνάντηση και με το άρρεν πρόσωπο, για το οποίο μετά φόβου πίστευα (και ελάχιστα ήλπιζα να μην είναι) ότι είναι ο προϊστάμενός της.
γ) Η ιατροδικαστική έκθεση.
‘Υστερα από τη μελέτη της έκθεσης της ένορκης εξέτασης του προϊσταμένου της ιατροδικαστικής υπηρεσίας κ. Φιλίππου Κουτσαύτη θεωρώ αναγκαία την ενδελεχή μελέτη της αναλυτικής ιατροδικατικής έκθεσης, που θα ακολουθήσει, όπως ο ίδιος αναφέρει.
Θεωρείται δε απολύτως αναγκαία, γιατί οι περιγραφόμενες στην παρούσα έκθεση κακώσεις δε ερμηνεύουν πλήρως τα γεγονότα ούτε και προσδιορίζεται το αίτιο του θανάτου εκ θετικής ή παθητικής ενεργείας. Κυρίως η εντός ολίγων λεπτών επέλευση θανάτου δεν μπορεί να ερμηνευθεί από τις κακώσεις που περιγράφονται. Με τη σχετική περιγραφή του κειμένου θα έπρεπε να ήτο απροσδιόριστη ο κύκλος των νεκρών από τους καθημερινούς διαπληκτισμούς στα parking, στους δρόμους και κυρίως στα γήπεδα.
Για το λόγο αυτό πρέπει απαραιτήτως να αποκλεισθούν τυχόν συμπαρομαρτούσες αιτίες θανάτου, όπως έμφραγμα μυοκαρδίου, ανακοπή από το shock και λοιπές καταστάσεις κατά τις οποίες ο χρόνος επελεύσεως θανάτου εντός ολίγων λεπτών είναι πλέον συνήθης και κυρίως τυχόν επενέργεια ληφθέντος δισκίου 50 και άνω ml VIAGRA. Να θεωρείται η ιατροδικαστική ως μη ούσα.
7. Η προφυλάκιση.
Κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 282 του ΚΠΔ προσωρινή κράτηση μπορεί να επιβληθεί αντί για περιοριστικούς όρους μόνο αν ο κατηγορούμενος διώκεται για κακούργημα και δεν έχει γνωστή διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόπονος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής ή κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος όπως προκύπτει από ειδικά μνημονευόμενα περιστατικά της προηγούμενης ζωής του ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης για την οποία κατηγορείται, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Μόνο η κατά το νόμο βαρύτητα της πράξεως δεν αρκεί για την επιβολή της προσωρινής κράτησης. Έτσι οι δράστες ανθρωποκτονιών που είναι αποτέλεσμα προσωπικών εντάσεων (π.χ. μίσος, ζήλια, κ.λπ.) ανάμεσα στον δράστη και το θύμα, δεν επιτρέπεται να κρατούνται προσωρινά γι΄ αυτό και μόνο το λόγο. Σχετ. Εφ. Αθ. 2768/94 Υπερ. 1995.94. Η αναφορά στο τέλος της παρ. του άρθρου 282 στη βαρύτητα της πράξης αφορά αποκλειστικά το κριτήριο του κινδύνου τέλεσης νέων εγκλημάτων. Εξάλλου από το εδάφιο αυτό δεν συνάγεται εξ αντιδιαστολής ότι από μόνη της η βαρύτητα του εγκλήματος αρκεί για την επιβολή περιοριστικών όρων. Η επιβολή προσωρινής κρατήσεως με μόνη της βαρύτητα της πράξης αντιτίθεται σαφώς στο τεκμήριο αθωότητας βλ. ορθή εφαρμογή στο Εφ. Λαρ. 179/2004 ΠοινΔ 2004.797. Έτσι η διάταξη του άρθρου 25ν 1734/87 ήταν αντίθετη όχι μόνο στο άρθρο 6 παρ. 2 ΕυρΣΔΑ [γιατι επιβάλλεται – η προσωρινή κράτηση – ως ένα είδος προκαταβολικής τιμωρίας για την φερόμενη ως τελεσθείσα πράξη βλ. Αναγνωστόπουλο ΝοΒ 1983.777, Κουράκη ΠΧρ. ΛΣΤ’ 627, Λίβο ΠΧρ. ΜΔ’ 251] αλλά και στο άρθρο 5 ΕυρΣΔΑ [βλ. Πλημ. Ρόδου 174/93 ΠΧρ. ΜΔ’ 247, όπου και σύμφωνο σχόλιο Λίβου, σχόλιο Μπιτζιλέκη Αρμ. 1996.512, Καρρά ΚΠΔ (1995) 930 (1998 559 σγμ. 222, Πλημ. Καλαβρ. 32/95 ΠΧρ. ΜΣΤ’ 414 – βλ. όμως και Πλημ. Άρτας. 96/95. Αρμ 1996.509 – όπου και σχόλιο Ν.Μ. και Μαργαρίτη Υπερ. 1996.480, Πλημ. Αγρινίου 2/95 ΝοΒ 1996.905, Σκιαδαρέση ΠΧρ. ΜΔ’ 921 επ., Frowein – Peukert υπό άρθρο 5 Νο 60].
Εν προκειμένω δεν συντρέχει κανένα στοιχείο νομιμοποιητικό της προφυλάκισης.
α) Έχω μόνιμη εργασία είμαι δημόσιος υπάλληλος με τριακονταπενταετή υπηρεσία στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (Στατιστική Υπηρεσία).
β) Έχω μόνιμη ιδιόκτητη κατοικία επί της οδού Παπανικολάου αρ. 12 Ζωγράφου, όπου κατοικώ μονίμως με την οικογένειά μου.
γ) Παρουσιάστηκα αυθορμήτως στις διωκτικές αρχές, δεν διανοήθηκα να διαφύγω στην αλλοδαπή και μου είναι κάτι τέτοιο αδιανόητο.
δ) Έχω λευκό ποινικό μητρώο και διάγω έντιμο βίο ατομικό οικογενειακό και κοινωνικό.
ε) Με βάση το κατηγορητήριο και αληθών υποτιθεμένων και των επικαλουμένων αβάσιμων της κατηγορίας, δεν δικαιολογείται προσωρινή μου κράτηση.
Τυχόν προφυλάκισή μου προσκρούει προς το κοινό λαϊκό αίσθημα. Η κοινή γνώμη διερμηνευμένη από τον ημερήσιο τύπο έχει ταχθεί υπέρ εμού και εκφράζεται πανταχόθεν και πάνδημα συμπάθεια και στήριξη. Το στοιχείο τούτο της λαϊκής στήριξης και εύνοιας προς το πρόσωπό μου πρέπει να είναι καθοριστικό σημείο για την κρίση σας. Άλλωστε λαϊκοί δικαστές ως ένορκοι θα με δικάσουν και για το λόγο αυτό η εκφρασμένη κρίση τους πρέπει να είναι προστατευτική από την απειλή προφυλακίσεώς μου. Προσάγω και επικαλούμαι το σύνολο του αθηναϊκού τύπου, δια του οποίου εκφράζεται η κοινή γνώμη.
Περαιτέρω και εν κατακλείδι των όσων αναφέρω περί προσωρινής κρατήσεως και του δικαιώματός μου να αξιώσω να αφεθώ ελεύθερος, σημειώνω ότι εντελώς πρόσφατα (6/10/06) η Εισαγγελία Αθηνών χαρακτήρισε περίπτωση με ιστορική και νομική βάση ανάλογη της εν προκειμένω, ως επικίνδυνη σωματική βλάβη και με ομοφωνία εισαγγελέα – ανακριτή αφέθη ο Μπούνιας Γεώργιος ελεύθερος (υπόθεση συνδικαλιστή ΕΛΤΑ).

Αθήνα, 15/2/07
Οι συνήγοροι υπεράσπισης