Κοζάνη Συγχαρητήρια στον νέο Υπουργό Ανάπτυξης

Το συνδικάτο ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη» συγχαίρει τον Δυτικομακεδόνα νέο Υπουργό Ανάπτυξης κ. Φώλια για την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο πρωθυπουργός και του ανέθεσε την «ανάπτυξη» της χώρας στα χνάρια της «φλογοβόλας» προηγούμενης τετραετίας.
Άριστος γνώστης του κοινωνικού πλαισίου και της ανειρήνευτης ταξικής πάλης στο πλευρό των συναδέλφων του, βιομηχάνων ο κ. Φώλιας έδωσε δείγματα γραφής ως υφυπουργός του κ. Αλογοσκούφη όταν νομοθέτησαν μαζί την μείωση της φορολογίας των κερδών των Ελλήνων επιχειρηματιών, (από 35% σε 25%) οι οποίοι διαβίωναν κάτω από το επίπεδο της φτώχιας με ετήσια αύξηση των κερδών τους μόνο μέχρι 300%. Βέβαια την απώλεια αυτών των εσόδων καλέστηκαν να την καλύψουν και πάλι οι εργαζόμενοι οι οποίοι έτσι κι αλλιώς ζουν πλουσιοπάροχα αφού αμείβονται με παχυλούς μισθούς των 600€ γιαυτό και η φορολογία των μισθών τους παρέμεινε στο 40% !!! Δεν πρέπει όμως οι συμπατριώτες μας να ξεχνούν μια άλλη σημαντική και σωτήρια παρέμβαση του κ. φώλια και της κυβέρνησης του που αφορά την αύξηση του ποσοστού του ΦΠΑ με την οποία φρόντισαν να ελαφρύνει ακόμα περισσότερο το φουσκωμένο πορτοφόλι του Έλληνα μισθοσυντήρητου.
Πιστεύουμε ότι «στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, το νέο επιχειρηματικό περιβάλλον» που έχει δημιουργηθεί στις αγορές ηλεκτρισμού τα «φιλοδυτικομακεδονικά» αισθήματα του νέου ΥΠ.ΑΝ κ. Φώλια επέβαλαν τις πρόσφατες αποφάσεις της διορισμένης διοίκησης της ΔΕΗ που αφοράν:
1) Το κλείσιμο σχεδόν όλων των ατμοηλεκτρικών σταθμών και των ορυχείων της περιοχής με ταυτόχρονη μεταβίβαση της ρύπανσης από την καύση του λιθάνθρακα στη Νότια Ελλάδα, καθώς επίσης και το «φόρτωμα» της Αθήνας με χιλιάδες ανέργους της περιοχής μας.
2) Την διάσπαση της ΔΕΗ σε 6 Ανώνυμες Εταιρείες ούτως ώστε να μπορούν να αγοράσουν και οι πατριώτες μας Δυτικομακεδόνες πανεύκολα μια Α.Ε ηλεκτρισμού.
3) Την αλλαγή από την διοίκηση της ΔΕΗ του μισθολογίου και την κατακόρυφη μείωση των μισθών για αποφυγή αμέτρητων οικογενειακών δραμάτων που δημιουργούνται στην περιοχή από τους υψηλούς μισθούς των υπαλλήλων της ΔΕΗ και την κατασπατάλησή τους στα καζίνο και στα λοιπά διαφθορεία της περιοχής.
4) Ιδιαίτερα συγχαίρουμε τον ΥΠ.ΑΝ για την αναβολή των 50 ημερών που έδωσε για την υλοποίηση των αποφάσεων της διοίκησης της ΔΕΗ που αφοράν το κλείσιμο των μονάδων, αναβολή που θα δώσει εύλογο χρόνο στην οργάνωση του γνωστού απεργοσπαστικού μηχανισμού της περιοχής μας ο οποίος είναι σήμερα σκουριασμένος λόγο έλλειψης σοβαρών απεργιών τα τελευταία χρόνια με εξαίρεση το ρεσιτάλ απεργοσπασίας που έδωσαν την περίοδο 90-93 για την ψήφιση των αντιασφαλιστικών, εργατοκτόνων νόμων Σιούφα και Σουφλιά.
Το συνδικάτο μας θα σταθεί σταθερά απέναντι στον υπουργό (σε αντίθεση με κάποια σωματεία που δηλώνουν ότι θα σταθούν δίπλα του) και στην κυβέρνηση που προετοιμάζει την οριστική αποδόμηση του ασφαλιστικού, την διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ και την οριστική αποβιομηχάνιση της Δυτικής Μακεδονίας.

Το γραφείο τύπου

ΝαΣταματήσειΤοΚυνήγιΓια5Χρόνια‏

Προς Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Υπουργείο Χωροταξίας και Περιβάλλοντος
ΤΑ ΖΩΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
Δεκάδες ζώα κινδυνεύουν λόγω των μεγάλων πυρκαγιών που κατέκαψαν τα δάση της Ελλάδας. Σήμα κινδύνου κρούουν επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις για καφέ αρκούδες, λαγούς, τσακάλια, πέρδικες, αγριογούρουνα και τη σπάνια χελώνα του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, στη λίμνη Καϊάφα. Οι ειδικοί τονίζουν ότι μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πάρνηθα, την Πεντέλη, την Αχαΐα, τον Γράμμο αλλά τις τελευταίες στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα, τα ζώα τώρα απειλούνται εκ νέου από το ανεξέλεγκτο κυνήγι, το στρες, την έλλειψη καταφυγίων και τροφής και τη διατάραξη του οικοσυστήματος. Ειδικά για το θέμα της σπάνιας χελώνας του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, ο δασολόγος δρ Νίκος Γεωργιάδης από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF αναφέρει ότι «λόγω της βραδύτητάς τους, η ονυχοχελώνα-εξαιρετικά σπάνια- και η γραμμωτή δεν θα πρόφτασαν να ξεφύγουν από τη φωτιά. Εκτιμούμε ότι πολλές θα έχουν αφανιστεί». Προσθέτει, μάλιστα, ότι δεν αποκλείεται να επηρεάστηκε και τμήμα του βιοτόπου της χελώνας careta careta που βρίσκεται στις αμμοθίνες, δηλαδή στην παραλία του Καϊάφα. Οι χελώνες είναι το πιο ευάλωτο ζώο σε περίπτωση φωτιάς, καθώς δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα από τις φλόγες. Στα ζώα που μπορεί να κινδυνεύσουν συγκαταλέγεται η καφέ αρκούδα. Η φωτιά στο Γράμμο είχε επιπτώσεις στο «διάδρομο» επικοινωνίας του ελληνικού πληθυσμού της καφέ αρκούδας με τον υπόλοιπο βαλκανικό και υπάρχει ο φόβος μη ανανέωσης του πληθυσμού εάν δεν ληφθούν μέτρα. Οι φωτιές στον Πάρνωνα και τον Ταΰγετο προκάλεσαν ζημιές στις περιοχές όπου φωλιάζει ο μικρός πληθυσμός τους και υπάρχει ο κίνδυνος να μειωθεί ο αριθμός τους και στις δύο περιοχές. Πέρδικες, αγριόχοιροι, λαγοί και άλλα θηρεύσιμα είδη αναζητούν καταφύγιο σε γειτονικά δάση μετά τις φωτιές σε Αιγιαλεία, Πάρνηθα, Πεντέλη, Ταΰγετο και Πάρνωνα. Σε περίπτωση που κυνηγηθούν μπορεί να υπάρξει σημαντική μείωση του πληθυσμού τους. Ακόμη μεγαλύτερος για τη μείωση των πληθυσμών κάποιων ειδών είναι ο κίνδυνος στα δάση που έχουν ήδη καεί Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι η θηλυκιά καφέ αρκούδα γεννάει κάθε 2-3 χρόνια, στα μέσα του χειμώνα (Ιανουάριο – Φεβρουάριο, ένα- δύο και σπάνια τρία μικρά. Ένα θηλυκό είναι ικανό να αναπαραχθεί από την ηλικία των 4-5 ετών και πάνω. Όσο αφορά τα θηλυκά αγριογούρουνα ωριμάζουν για αναπαραγωγή στην ηλικία των 12 μηνών, ενώ τα αρσενικά στους 18-24. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με μαρτυρίες οικολογικών οργανώσεων, εκατοντάδες κυνηγοί έχουν ήδη κατακλύσει τις περιοχές που έχουν βρει τα ζώα καταφύγιο και πυροβολούν ανεξέλεγκτα. ΚΥΝΗΓΙ Σημειωτέον ότι το κυνήγι είναι μία δραστηριότητα που δε συνδέεται, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, με τις άμεσες βιοτικές ανάγκες του ανθρώπου και φυσικά δεν είναι άθλημα, γιατί η έννοια του αθλήματος προϋποθέτει συμμετοχή και των δύο μελών. Αντίθετα, είναι μία δραστηριότητα που διαιωνίζει την οικολογική ανθρωποκεντρική εικόνα του ανθρώπου - κυρίαρχου της φύσης, έχει επιπτώσεις στην ίδια την υγεία των δασών και των οικοσυστημάτων λόγω της κοπής της τροφικής αλυσίδας, βοηθάει στην αύξηση του πληθυσμού των τρωκτικών, εξαιτίας της επικήρυξης των φυσικών διωκτών τους ως «επιβλαβών», μολύνει τη φύση με το μόλυβδο και το πλαστικό που περιέχουν τα φυσίγγια και ευθύνεται για ένα ποσοστό πυρκαγιών που καταστρέφουν τα ελληνικά δάση. Σημειωτέον τέλος, ότι πολλά πληγωμένα ζώα και πουλιά από τα σκάγια, αργοπεθαίνουν, για ώρες ή μέρες. Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Η κυνηγετική περίοδος πρέπει να αρχίζει, αφού τελειώνει η εξάρτηση των νεογνών και πρέπει να τελειώνει πριν την αρχή της εαρινή μετανάστευση των πουλιών και την αρχή της περιόδου αναπαραγωγής. ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ Τα μεταναστευτικά πουλιά που ξεχειμωνιάζουν στην Αφρική, για να επιτρέψουν στους τόπους που φωλιάζουν, πρέπει να διασχίσουν τα δύο μεγάλα φυσικά εμπόδια: την έρημο της Σαχάρας και τη Μεσόγειο. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους έχουν λίγες ευκαιρίες για ανεφοδιασμό και στους ενδιάμεσους σταθμούς της μετανάστευσης φτάνουν εξαντλημένα από την πτήση και έχουν άμεση ανάγκη από ξεκούραση και ανεφοδιασμό. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η προστασία των πουλιών στη διάρκεια της αναπαραγωγής είναι ανάγκη αυτονόητη. Ο φόνος ή ενόχληση πουλιών που φωλιάζουν έχουν άμεσες συνέπειες για τον πληθυσμό τους. ΘΟΡΥΒΟΣ Ο θόρυβος είναι σημαντικός για τις δύο παραπάνω περιόδους. Με το κυνήγι μειώνεται ο ζωτικός χρόνος και χώρος που χρειάζονται τα πουλιά να τραφούν και ξοδεύουν την ενέργειά τους άδικα με το συνεχές πέταγμα. Μπορούμε να πούμε ότι η ενόχληση από το θόρυβο του συνεχούς κυνηγιού είναι πιο καταστροφική από τον ίδιο τον σκοτωμό των ζώων.
ΓIA OΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΖΗΤΑΜΕ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ, για την ανακούφιση της φύσης.
Σε αυτό το διάστημα:
•Να προστατευθούν οι υπάρχοντες Εθνικοί Δρυμοί και υγροβιότοποι, κάποιοι να αυξηθούν και να ιδρυθούν νέοι.
•Να ψηφιστεί ένας νέος και σύγχρονος νόμος για το κυνήγι, που να δέχεται την οικολογική διάσταση του προβλήματος, να κατοχυρώνει το δικαίωμα όλων των πολιτών στη φύση και στην πανίδα της και να χαρακτηρίζει ως κακούργημα τη δολοφονία των σπάνιων ειδών και τη λαθροθηρία.
•Να δημιουργηθεί ένα νέο σώμα φύλαξης και προστασίας της ελληνικής πανίδας με στόχο την πάταξη του λαθροκυνηγιού, για όλες τις ημέρες τις εβδομάδας, ανεξάρτητο από κυνηγούς και ημετέρους δασοφύλακες και από κυνηγετικούς συλλόγους.
Μετά τα 5 χρόνια:
•Να απαγορευθούν οι γενικές άδειες που επιτρέπουν στους αστικούς κυνηγούς να εξοντώνουν μαζικά ζώα και πουλιά σε μεγάλες αποστάσεις από τα αστικά κέντρα και οι τοπικές άδειες να δίνονται μετά από αυστηρές εξετάσεις.
•Να επιτρέπεται το κυνήγι μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές •Να απαγορευθεί αυστηρά το κυνήγι, για όλα τα είδη, από την 1η Φεβρουαρίου μέχρι την 15 Οκτωβρίου, όπως επίσης και στις περιόδους μεγάλης κακοκαιρίας.
Sincerely,
http://www.petitiononline.com/isoniso/petition.html

Κείμενο στελεχών της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ

ΟΤΑΝ Η ΗΤΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΑΠΑΡΧΗ…
…ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΝΙΚΗΦΟΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν είναι και θα παραμείνει ένα λαϊκό κίνημα που έχει διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η δημοκρατία, η ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία, αιτήματα για τα οποία αγωνίστηκε η γενιά του 1-1-4, η γενιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η γενιά της μεταπολίτευσης, διαπνέουν όλα αυτά τα χρόνια την μεγάλη δημοκρατική παράταξη και αποτέλεσαν τις βασικές αρχές της ιδρυτικής της διακήρυξης και έγιναν πραγματικότητα από τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατά τη μεταπολίτευση.

Η σχεδόν εικοσαετής διακυβέρνηση από το Σοσιαλιστικό Κίνημα έφερε στη χώρα την αναγέννηση της εθνικής αξιοπρέπειας, την αλματώδη ανάπτυξη της οικονομίας, την δημιουργία κράτους πρόνοιας και ατομικών δικαιωμάτων, την κοινωνική απελευθέρωση ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού κ.λ.π. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με λαϊκή εντολή και συμμετοχή όλων των Ελλήνων, πήρε μια τραυματισμένη χώρα (εμφύλιος, δικτατορία, οικονομική και πολιτική αστάθεια) και μέσα σε δύο δεκαετίες άλλαξε τον ρου της ιστορίας της και δημιούργησε την ισχυρή Ελλάδα-ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοδυτικής λεκάνης της Μεσογείου.

Η πολύχρονη όμως διακυβέρνηση έφερε ως ένα βαθμό την κόπωση και την αλαζονεία της εξουσίας. Εμφανίστηκε κατά περιόδους μια νοοτροπία κομματικοποίησης του κράτους εκ μέρους μιας μερίδας στελεχών και η δράση τους στράφηκε όχι στην πολιτική, στην συνεχή ανανέωση και την πρόοδο, αλλά στην μεθοδολογία κατάκτησης της εξουσίας και στην διαχειριστική λογική. Αποτέλεσμα τέτοιων φαινομένων ήταν η δυσανασχέτηση ενός σημαντικού ποσοστού της ελληνικής κοινωνίας προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ., η καλλιέργεια ενός κλίματος ότι οι διαφορές μεταξύ της δεξιάς και της Σοσιαλδημοκρατίας είναι δυσδιάκριτες και τελικά η εκλογική ήττα του 2004.

Η τριετία που πέρασε βρήκε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην αντιπολίτευση και τον Γ. Παπανδρέου στο τιμόνι του Κινήματος με μια αμφιλεγόμενη για τα παγκόσμια πολιτικά δεδομένα διαδικασία, την επιλογή του προέδρου από οποιονδήποτε πολίτη δήλωνε συμπαραστάτης στην νέα πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είτε ως κομματικού μέλους, είτε ως απλού φίλου. Έτσι ο Γ. Παπανδρέου με ισχυρή υποστήριξη (ήταν άλλωστε ο μόνος υποψήφιος) προσπάθησε εν μέρει να πραγματοποιήσει το ζητούμενο του ελληνικού λαού από την παράταξή μας, το οποίο συμπυκνώθηκε στο σύνθημα «Γιώργο προχώρα άλλαξέ τα όλα»! Η σαφής αυτή απαίτηση του κόσμου ωστόσο πολλές φορές παρερμηνεύτηκε – αρκετές δε υιοθετήθηκε ως άλλοθι - και μεταφράστηκε σε αποστροφή του μεγάλου έργου των κυβερνήσεων Σημίτη, τον εκσυγχρονισμό των δομών και των θεσμών που οικοδόμησαν την ισχυρή Ελλάδα, των ιστορικών στόχων που τέθηκαν και υλοποιήθηκαν. Έτσι, φάνηκε σε όλους τους πολίτες ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποστρέφεται τον ίδιο του τον εαυτό, υποβαθμίζει την σημαντική του συνεισφορά και στη βορά ενός νοσηρού κλίματος θυσιάζει τη σπουδαία του παρακαταθήκη.

Ωστόσο, τότε οι ευθύνες αποδόθηκαν. Η αναγκαία για ένα προοδευτικό κόμμα ανανέωση έγινε απόπειρα να πραγματοποιηθεί, και κάποια πρόσωπα που είχαν κουράσει με την συνεχή τους παρουσία στο πολιτικό γίγνεσθαι εδώ και είκοσι χρόνια, που έφερναν το λαό και ιδιαίτερα τους νέους, ολοένα και μακρύτερα από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., απομακρύνθηκαν. Αναζητήθηκαν φρέσκες ιδέες, νέες προτάσεις και αντίστοιχοι εκπρόσωποι στο κοινοβούλιο. Δυστυχώς όμως, κάποιοι δεν μπόρεσαν να αποχωριστούν την φιλοδοξία τους για εξουσία και η υπουργική καρέκλα φάνταζε αυτοσκοπός στα μάτια τους.

Η ευθύνη λοιπόν του Γ. Παπανδρέου ήταν μεταξύ άλλων η εποικοδομητική ανανέωση των προσώπων, η σταθεροποίηση της νοοτροπίας και της φυσιογνωμίας του Κινήματος προς την κατεύθυνση ενός σύγχρονου προοδευτικού κεντροαριστερού ρεύματος και η συνέπεια λόγων και έργων, που θα έφερνε ξανά την ελπίδα στον εργαζόμενο και στον μη προνομιούχο Έλληνα πολίτη.

Αυτό όμως δεν έγινε.

Δεν έγινε είτε λόγω των διαδικασιών χάριν θεάματος και εις βάρος της ουσίας, όπως το υποτιθέμενο συνέδριο για το κυβερνητικό πρόγραμμα, είτε λόγω της μόνο κατ΄ επίφαση συμμετοχικής δημοκρατίας με τη σύσταση πολλών και πολυπληθών επιτροπών που ουσιαστικά όποτε συνεδρίαζαν, ποτέ δεν κατέληγαν σε αποφάσεις και προτάσεις. Χαρακτηριστικά, κανείς ποτέ δεν μας εξήγησε γιατί η «διεφθαρμένη» νεολαία του κινήματος - όπως ακριβώς δήλωσε ο Πρόεδρος Γ. Παπανδρέου - διαλύθηκε με μια συνοπτική δήλωση εν μέσω μιας επετειακής εκδήλωσης, χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα.

Κατ’ αντιστοιχία αυτής της ανακολουθίας, το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν παρουσιάστηκε στον Ελληνικό λαό παρά μόνο λίγες μέρες πριν το στήσιμο της κάλπης. Οι διαδικασίες αυτές όφειλαν να πηγάσουν από τον λαό και να καταλήξουν σε αυτόν. Ο πολίτης δεν ένιωσε συμμέτοχος της νέας πρότασης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε γιατί δεν την έμαθε ποτέ, είτε γιατί η βάση του κινήματος ελάχιστα ρωτήθηκε.

Έτσι, φθάσαμε στην λαϊκή δυσαρέσκεια η οποία καταγράφηκε ως το αρνητικότερο εκλογικό αποτέλεσμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ από το 1977.

Λίγες μέρες λοιπόν μετά τις εθνικές μας εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, οπότε η σκόνη της παρόρμησης και της νωπότητας του εκλογικού αποτελέσματος έχει κατακάτσει επαρκώς, είμαστε πλέον σε θέση να αναπτύξουμε τη συλλογιστική μας, την πολιτική μας ανάλυση και εν τέλει την καθαρή μας άποψη, αναφορικά με το τι συνέβη στις 16 του Σεπτέμβρη.

Η έωλη επίκληση στην ιστορική γνησιότητα του κομματικού χαρακτήρα του καθενός, η διακήρυξη ιεράς σταυροφορίας των αυθεντικών ΠΑΣΟΚων ενάντια στα εγκάθετα δαιμόνια που μηχανεύονται την πολιτική μας χειραγώγηση και αλλοτρίωση, η τηλεοπτική αντιπαράθεση τύπου τηλεριάλιτι, προσβάλλουν ακόμη περισσότερο τον νοήμονα προοδευτικό και σοσιαλιστή της εποχής μας.

Η συγκρότηση μιας στρατολογημένης προεδρικής φρουράς και ελεύθερων σκοπευτών του καφέ, η αλληλοεξόντωση «συντρόφων» με σκοπό την νίκη κατά των «αντιπάλων» για τη λύτρωση του χώρου, προκαλεί βαρύ αίσθημα ντροπής και απαξίωσης της πολιτικής στον πολίτη.

Όλα αυτά κάνουν τον απλό ψηφοφόρο να αναρωτιέται, σχεδόν ρητορικά:
«..Γιατί τελικά όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι αρχισταυροφόροι της κομματικής καθαρότητας αναδύθηκαν από το χρονοντούλαπο;..

«..Μήπως τελικά πάντα η ξαφνική “ανακάλυψη” του εγκάθετου Εωσφόρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υποδηλώνει φθηνή απόπειρα διατήρησης του αναξιοκρατικού κομματικού ελέγχου απ’ τους διορισθέντες πεπαλαιωμένους ιεροκήρυκες, ώστε η ευθύνη μιας ταπεινωτικής ήττας να αποδοθεί οπουδήποτε αλλού εκτός από τους ίδιους και τις πολιτικές τους επιλογές;..».

Καταθέτοντας λοιπόν τα σοβαρά αυτά ερωτηματικά, την αντιαίσθηση και το αίσθημα βαριάς προσβολής που μας έχει προκαλέσει όλος αυτός ο εσωκομματικός τραγέλαφος των τελευταίων ημερών, που κατά κόρον παρακολουθούμε στα τηλεοπτικά παράθυρα, λέμε ξεκάθαρα ότι:

Δεν μας εκφράζει αυτή η κατάσταση. Δεν μας αρμόζει αυτή η πολιτική νοοτροπία. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να απολογούμαστε για αυτήν την ανευθυνότητα.

Αντιθέτως, αισθανόμαστε την ευθύνη να αποτυπώσουμε με σαφήνεια την άποψή μας για την ουσία των αιτίων της ιστορικής ήττας, κυρίως δε για το τι μέλλει γενέσθαι στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.
Οι ώρες κρίσης που βιώνουμε είναι ώρες ευθύνης, και τη μεγάλη ώρα της ευθύνης ο υπεύθυνος οφείλει πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσει τα λάθη του. Να τα αναγνωρίσει και να τα κατονομάσει, χωρίς φοβικά και δεισιδαιμονικού τύπου συμπλέγματα, ώστε να μπορέσει σταθερά και μεθοδικά να τα θεραπεύσει και να τα αποβάλλει.
Ποιο ήταν λοιπόν «το λάθος», που το εκλογικό σώμα διατύπωσε ρητά και κατηγορηματικά προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Το βασικό πλαίσιο της απάντησης διατυπώνεται ως εξής:

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν έπεισε.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε την κοινωνία και καμία από τις κοινωνικές ομάδες που το 2004 του απέδωσαν ευθύνες και το καταψήφισαν, όπως τους αγρότες του εισοδήματος πείνας ή τους εκατοντάδες χιλιάδες συμβασιούχους που η δεξιά διακυβέρνηση απέλυσε. Κυρίως δεν έπεισε τη νεολαία της χώρας, έχοντας ως αποτέλεσμα την εκτόξευση των ποσοστών των έτερων αριστερών κομμάτων στους νέους ανθρώπους. Την οποία όμως η παραδοσιακή αριστερά προφανώς και δεν «κέρδισε» πολιτικά, πόσο μάλλον δεν «παρήγαγε», αλλά απλά εισέπραξε από το χώρο μας ως ισχυρή δυσαρέσκεια και αποστροφή. Η νέα γενιά από τη μία αντιμετωπίζει τη λογιστική διαχείριση της ανεργίας από την κυβέρνηση, και από την άλλη τον ξύλινο και αόριστο λόγο της αριστεράς. Η μόνη διέξοδος μπορεί και πρέπει να είναι το ΠΑΣΟΚ που αγκαλιάζει τα οράματα και τις προσδοκίες τους.


Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έπεισε εν κατακλείδι το μέσο Έλληνα, τον μη προνομιούχο πολίτη.

Τον πολίτη, που παρ’ όλο που είδε το βιοτικό του επίπεδο να διολισθαίνει, την κρατική του υπόσταση και υπερηφάνεια να ευτελίζεται, την αξιοκρατία στους θεσμούς και τον κρατικό μηχανισμό να καταβαραθρώνεται και το δημόσιο χρήμα να διασπαθίζεται απροκάλυπτα από τη δεξιά διακυβέρνηση, εντούτοις καταψήφισε πρωτοφανώς το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε τους ίδιους τους οπαδούς του, η πλειοψηφία των οποίων έδωσε τη μάχη δίχως να πιστεύει στην νίκη, όσο και αν κάποιοι στο επικοινωνιακό επιτελείο του κόμματος προσπαθούσαν να αναστρέψουν, λοιδορώντας τις δημοσκοπήσεις και διαρρέοντας ακόμη και την ημέρα των εκλογών ότι η νίκη είναι κοντά.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. των εκλογών του 2007 δεν έπεισε εν τέλει τον ίδιο του τον εαυτό, για την ορθότητα των λόγων του, για την ορθότητα της αντιπολιτευτικής του τακτικής. Δεν μπόρεσε να πείσει τον εαυτό του ούτε καν για την ορθότητα της εσωκομματικής του λειτουργίας, για την ίδια του τη φυσιογνωμία. Νόμος της εκλογικής φύσης είναι ότι κόμμα που δεν πείθει δεν υπερψηφίζεται. Κυρίως δε, ότι κόμμα που δεν αντιλαμβάνεται πως δεν πείθει, καταψηφίζεται.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει ιδεολογία, έχει ιστορία, έχει πολιτικό αυτοπροσδιορισμό και θεμελιώδη στοιχεία αντιδιαστολής απέναντι στη Δεξιά. Όποιος θεωρεί πως αυτά πλέον δεν υπάρχουν ή κάπου στην πορεία χάθηκαν, έχει χρέος και υποχρέωση να το δηλώσει δημόσια και ξεκάθαρα. Όποιος θεωρεί πως υπάρχουν σήμερα κομματικά στελέχη που φέρουν την ευθύνη για μια τέτοια τυχόν κατάληξη, οφείλει να το καταθέσει. Όποιος ισχυρίζεται πως γνωρίζει ότι υπάρχει διεφθαρμένο σύστημα διαπλοκής που επιβουλεύτηκε ή τώρα επιχειρεί να επιβουλευτεί και να λαφυραγωγήσει το κόμμα, να μας δώσει τα φώτα του δημόσια και γενναία. Να μας βγάλει από την άγνοια και να μας αποκαλύψει την πικρή αλήθεια, όπως και αυτόν ή αυτή που την προσωποποιεί.

Ο,τιδήποτε άλλο περαν αυτού είναι απλά η φθηνή προσπάθεια κάποιων που κάνουν την ύστατη προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης ενώ βυθίζονται από την κοινωνία στο τέλμα, κρεμάμενοι με απελπισία από τα κορδόνια του επικεφαλής τους.

Συμπερασματικά λοιπόν, η βάση είναι αυτή που πλειοψηφικά θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τις ευθύνες σε αυτούς που τους αναλογούν και θα δώσει άμεσα την βέλτιστη δυνατή λύση για την επ’ αύριον.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπόρεσε να αφουγκραστεί σε κάθε εποχή τον παλμό της κοινωνίας και οδηγήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη σε 5 εκλογικές νίκες μέσα σε 20 χρόνια.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον Γιώργο Παπανδρέου στο τιμόνι κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες και έδωσε μάχες.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον Γιώργο Παπανδρέου στο τιμόνι δεν έπεισε, και γνώρισε ήττες.

Οι ήττες αυτές είναι κάτι που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη λογική του «..άλλοι σιωπούν, άλλοι τρέχουν να ξορκίσουν το δαιμονικό, άλλοι ρητορεύουν..».

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ιδρύθηκε από τον αείμνηστο ηγέτη του Ανδρέα Παπανδρέου ως ένα κόμμα σοσιαλιστικό, προοδευτικό, νικηφόρο και έτσι θα παραμείνει. Αυτό δεν είναι στην κρίση καμίας ηγεσίας να το διαπραγματευτεί, να το παραλλάξει ή να το απορρίψει. Είναι η ίδια η ταυτότητα και η φύση του κόμματος, που για κάθε ηγεσία οφείλει να θεωρείται με υπερηφάνεια ως δεδομένη.

Ο σοσιαλδημοκρατικός και προοδευτικός χαρακτήρας του κόμματος δεν χρήζει της κηδεμονίας κανενός.

Δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κανενός έναντι κάποιου άλλου, δεν είναι προσδιοριστική ιδιότητα κάποιων ενάρετων έναντι των υπολοίπων μιαρών, δεν κληρονομείται, πόσο μάλλον δεν κληροδοτείται.

Σε αυτήν την κοινωνία, σε αυτή τη χώρα αξίζει ένα καλύτερο αύριο.
Σε όλους εμάς αξίζει ένα καλύτερο ΠΑ.ΣΟ.Κ, αυτό εκφράζουμε και για αυτό αγωνιζόμαστε.
Με υψηλή ευθύνη για το αύριο του κόμματος, με έντονο αίσθημα αγωνίας για μια καθοδική πορεία που τείνει να παγιωθεί και τον εκτροχιασμό των τελευταίων ημερών να φαντάζει ύποπτα επικίνδυνος, κάνουμε βροντερή έκκληση ενότητας.

Αν μη τι άλλο, το κόμμα που δίδαξε στην ελληνική πολιτική σκηνή τι εστί ενότητα και δυνατότητα αυτοϊασης των πλέον απειλητικών πολιτικών ασθενειών, το κόμμα αυτό δεν θα οδηγηθεί σε πολιτικό έρεβος ωσάν να μην είναι φορέας της ιστορίας του. Έτσι, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, ως όφειλε, θα οδηγηθεί στις δημοκρατικές και εγγυήτριες διαδικασίες του, που θα επιτρέψουν και πάλι στη βάση του να καθορίσει το μέλλον του.

Η ουσία αυτών των διαδικασιών οφείλει να είναι ο ορθός του πολιτικός και κοινωνικός επαναπροσδιορισμός,
Για ένα δημοκρατικό κόμμα που αφουγκράζεται την ίδια την κοινωνία, και όχι φωτισμένους εκπροσώπους του νέου για το νέο. Ένα κόμμα το οποίο θα κάνει πραγματικότητα τα οράματα του λαού.
Με κύρια κατεύθυνση την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος και την προστασία των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων σε κάθε επίπεδο.
Με ξεκάθαρη φωνή και στοχευμένη πορεία προς τις αριστερές, προοδευτικές μας ρίζες και την ανασυγκρότηση του κράτους.
Με τη νεολαία παρούσα, ενεργή και με φωνή που θα λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη στην διαμόρφωση της πολιτικής του κινήματος.
Με στόχο μια νέα αναπτυξιακή πολιτική για την Ελλάδα που θα επαναφέρει τη χώρα στο δρόμο της προόδου και της ανάπτυξης, την άσκησης μιας περήφανης εξωτερικής πολιτικής, χωρίς το φόβο του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος και της παγκοσμιοποίησης.

Φορέας υλοποίησης όλων αυτών οφείλει να είναι μια νέα ηγεσία.
Τη νύχτα της 16ης Σεπτεμβρίου, η συντριπτική ήττα όφειλε να βρει τον Πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργο Παπανδρέου έτοιμο από καιρό και θαρραλέο να αποδείξει πως, όπως ο ίδιος είχε φροντίσει να δηλώσει, δεν είναι προσκολλημένος σε καρέκλες.
Αλλού όμως αποφάσισε ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να εστιάσει κατά το διάγγελμά του στο λαό, τονίζοντας πως θα ζητήσει εκ νέου την ανανέωση της εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό του..

Ωστόσο, υπήρξε την ίδια εκείνη δύσκολη νύχτα το στέλεχος αυτό, που μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας ως προς το αποτέλεσμα και τη γλώσσα της ευθύνης απέναντι στο κόμμα, δήλωσε ΄΄παρών΄΄, δείχνοντας έτσι στον συντετριμμένο ψηφοφόρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πως υπάρχει μέλλον, υπάρχει νέα ελπίδα, υπάρχει νέα προοπτική.

Ότι υπάρχει η δυνατότητα μιας νέας νικηφόρας ηγεσίας.
Μιας νέας ηγεσίας, φρέσκιας και ισχυρής, με την απαραίτητη και έκδηλη δυναμική, με αισθητή απήχηση στην κοινωνία, που πλέον θα πείσει και θα καθηλώσει, με νωπή την εντολή από τη λαϊκή βάση.
Αυτή τη νέα ηγεσία θέλουμε και για αυτή θα αγωνιστούμε.
Θα αγωνιστούμε για το νέο όραμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., πάντα όμως με σεβασμό και συντροφικότητα απέναντι στην οποιαδήποτε διαφορετική άποψη, απέναντι στην οποιαδήποτε διαφορετική επιλογή.
Καλούμε όλες και όλους τους συντρόφους σε αυτή την ενωτική λογική, σε αυτή την πολιτική αντίληψη και ηθική. Καλούμε όλες και όλους σε μια γόνιμη διαδικασία ανασύστασης, και ανάδειξης της νέας νικηφόρας ηγεσίας.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ:


ΚΑΡΤΣΑΓΚΟΥΛΗΣ ΧΑΡΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟΚ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΡΟΝΟΜΩΝ ΤΟΠΟΓΡΑΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ , ΜΕΛΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Δ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΜΟΥΣΤΑΚΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΚΑΤΣΙΛΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΠΑΣΠ ΗΜΜΥ ΕΜΠ

ΓΚΟΡΟΓΙΑΣ ΑΡΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΩΝ ΠΑ.ΣΟ.Κ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΑΣΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΕΜΠ

ΠΑΤΣΙΛΙΝΑΚΟΣ ΤΑΣΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ Κ.Σ. ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Σάββατο 25-8-07, Σητεία Κρήτη. Διακοπές σε ένα ωραίο μέρος με φίλους.
Η Ελλάδα καίγεται από άκρη σε άκρη, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι αυξάνουν ώρα με την ώρα. Τι διάολο; Εμείς κάνουμε διακοπές και ο Μωριάς καίγεται; Αισθάνομαι σαν ανήμερο θηρίο στο κλουβί. (Είμαι και εθελοντής δασοπυροσβέστης).
Δεν πάω για μπάνιο στη θάλασσα. Ψάχνω για εισιτήρια να φύγουμε. Βρίσκουμε μόνο για Δευτέρα από Ηράκλειο χωρίς καμπίνα, . . . έχουμε και το αυτοκίνητο. Θέλω να φύγω με το αεροπλάνο για να πάω να βοηθήσω στις φωτιές αλλά, η Μαρίνα πως θα γυρίσει μόνη της;
Κυριακή απόγευμα δεν πάει άλλο. Κάθομαι να αποτυπώσω σε μια κόλλα χαρτί τα συναισθήματά μου για τις καταστροφές που βλέπω στην ΤV. Μάταιος κόπος, το μυαλό δεν μπορεί να σκεφτεί, το χέρι δεν έχει διάθεση και το στυλό αρνείται να συμμετέχει. Σκίζω χαρτιά και συνειδητοποιώ ότι τα ελληνικά μου είναι πολύ φτωχά για να περιγράψουν αυτό που διαισθάνομαι ότι έχει συμβεί. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψεις. . .
Δευτέρα βράδυ στο καράβι. Καμία τριανταριά ταξιδιώτες καθόμαστε κοντά στην ΤV, βλέπουμε την ανείπωτη καταστροφή και βρίζουμε κάθε φορά που βλέπουμε πολιτικό.
«Μαρίνα κάτι πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε, να οργανώσουμε τη συγκέντρωση και την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στους πυρόπληκτους». Άστραψε η ματιά της Μαρίνας. Σειρά έχει τώρα η μητέρα της. Χωρίς δεύτερη κουβέντα η κυρά Μαρία συμφωνεί τηλεφωνικά με χαρά.
Είναι η ώρα που γεννιούνται οι έλληνες ενεργοί πολίτες.
Σε μια λευκή κόλλα χαρτί φτιάχνω μια πρόχειρη ανακοίνωση, ότι το Σάββατο 1-9-07 στην πλατεία του Αγίου Αντωνίου στο Περιστέρι συγκεντρώνεται ανθρωπιστική βοήθεια και ζητώ από τον πλοίαρχο! να το ανακοινώσει για να ενημερωθούν οι ταξιδιώτες για την προσπάθεια.
Τρίτη βράδυ ξεκινά η αποστολή e-mail, sms, και fax με τη συνδρομή και του μικρού αδερφού της Μαρίνας, του Κώστα, σε όλες τις διευθύνσεις που έχουμε στα κινητά μας και στους υπολογιστές μας, στα Μ.Μ.Ε στο press-gr και σε κάποια blogs.(ούτε dsl σύνδεση δεν έχουμε).
Την επόμενη ημέρα τα τηλέφωνα χτυπούν ασταμάτητα, τις περισσότερες φορές κλείνουμε βουρκωμένοι τη συσκευή, από την διάθεση των ανθρώπων να βοηθήσουν. Κύμα συμπαράστασης και βοήθειας από όλη την Ελλάδα, από την Κρήτη μέχρι την Κομοτηνή, και από τη Ρόδο έως την Κέρκυρα. Μια βόλτα στην μπλογκόσφαιρα δείχνει ότι πάνω από 80 μπλογκς έχουν ανεβάσει την πρωτοβουλία. Επίσης ο Σκάϊ tv αλλά κυρίως το ραδιόφωνό του έχουν υιοθετήσει την πρωτοβουλία, όπως και άλλα Μ.Μ.Ε ηλεκτρονικά αλλά κυρίως έντυπα.
Παρασκευή βράδυ ψάχνοντας τον πιο αξιόπιστο τρόπο διαχείρισης και παράδοσης της βοήθειας μιλώ με έναν από τους επιζώντες του μακελειού της Αρτέμιδος, με τους 25 νεκρούς, ο οποίος μου μεταφέρει τον λόγο θανάτου τόσων ανθρώπων άδικα, όπως τα έζησε ο ίδιος. Αυτό ήταν .Δεν αντέχω άλλο, βγαίνω να πιω έναν καφέ, να πάρω λίγο αέρα… και καταλαβαίνω ότι 4 ημέρες δεν έχουμε βγει από το σπίτι, τρώμε όποτε θυμηθούμε από delivery και τσιγάρα μας φέρνει η κυρά Μαρία.
Σάββατο πρωί 1-9 -07 πλατεία Αγίου Αντωνίου. Εκατοντάδες άνθρωποι από το υστέρημά τους, φέρνουν πράγματα. Παιδιά, νέοι, γέροι, μετανάστες, κουβαλούν με τα χέρια κιβώτια, μια κυρία με καρότσι από super market από την Κηφισιά το φέρνει με τον ηλεκτρικό και το μετρό, με ναυλωμένα ταξί από διάφορες περιοχές της Αττικής με εντολή να φθάσουν στα χέρια μας, με ταχυμεταφορές από την Κομοτηνή.
Νέα παιδιά 10 έως 15 ετών βοηθούν στο πακετάρισμα αλλά και στο φόρτωμα επί ώρες, άνθρωποι όλων των ηλικιών φέρνουν πράγματα και κάθονται μες το λιοπύρι να βοηθήσουν (είχε 40 C εκείνη τη μέρα), οι οδηγοί των φορτηγών το ίδιο, μας έρχονται προσφορές για τα έπιπλα και τον οικιακό εξοπλισμό δύο σπιτιών καθώς και για την ανάληψη των σπουδών δύο φοιτητών. Πραγματικά συγκλονιστική η συμμετοχή και η προσφορά.
Τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί ακόμη και το κρατικό κανάλι της Αυστρίας, ARD, καταγράφουν την προσφορά και το φιλότιμο των Ελλήνων.
Σάββατο βράδυ έχουν γεμίσει 4 φορτηγά με 7 μέτρα καρότσα, τα οποία ασφαλίζονται και φυλάσσονται μέχρι το επόμενο πρωί που θα πάνε στον προορισμό τους. Συγκεντρώθηκαν 19 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας (100 κυβικά), πάνω από 4 τόνους ξηρά τροφή, παιδικές τροφές, πάνω από 1200 μπουκάλια νερό, χυμούς, είδη καθαριότητας και υγείας για μωρά, γέροντες και γυναίκες, είδη οικιακού εξοπλισμού, σχολικά είδη, γύρω στα 1400 παιδικά παιχνίδια, κλινοσκεπάσματα, περίπου 6 τόνους ρούχα, αλλά ακόμη και κούνιες, ποδήλατα, παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου, γυαλιά ηλίου και πολλά άλλα.
Αναρωτιέμαι πως μας εμπιστεύτηκε τόσος κόσμος, άγνωστος σε εμάς; (πάνω από το 90%). Ίσως γιατί ήμασταν πολύ αληθινοί στις απαντήσεις που δώσαμε στα Μ.Μ.Ε και στις τηλεφωνικές ερωτήσεις, ίσως γιατί την επόμενη μέρα το πρωί τα πήγαμε και τα παραδώσαμε οι ίδιοι και όποιος ήθελε μπορούσε να έρθει μαζί στην αποστολή, ίσως γιατί δεν είμαστε επαγγελματίες εθελοντές, ίσως γιατί μαζί με μας σηκώθηκαν από τους καναπέδες και άλλοι, ίσως γιατί το ένστικτο του Έλληνα δεν κάνει εύκολα λάθος.
Κυριακή πρωί ξεκινάμε και μαζί έρχονται και νέοι που βοηθούσαν όλη την προηγούμενη ημέρα.
Φτάνουμε στα χωριά της Ζαχάρως με σφιγμένο στομάχι. ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΑΧΤΗ, ΚΑΠΝΟΣ ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΜΕΝΟΥ.
Αφού παραδίδουμε την ανθρωπιστική βοήθεια σε διάφορα χωριά αλλά και στην αποθήκη της Ζαχάρως, την διαχείριση της οποίας αλλά, και την παράδοση την έχουν αναλάβει οι πρόσκοποι αρχίζουμε την περιήγησή μας. (Αρίνη, Ροδινά, Σχίνοι, Σμέρνα, Μάκιστος, Αρτέμιδα κ. τ. λ).
Συναντούμε ανθρώπους οικονομικά κατεστραμμένους αλλά και χαροκαμένους, προβληματισμένους να μην ξεχαστούν μετά τις εκλογές, αλλά και για τον κίνδυνο ερήμωσης των χωριών από τους νέους.
Άνθρωποι οι οποίοι όμως παρ’ όλα αυτά είναι αξιοπρεπείς, ηθικότατοι και φιλόξενοι. Προσπαθούν να μας φιλέψουν από το συσσίτιο που είχε μοιραστεί λίγο πριν, είτε δίνοντάς μας κουλουράκια για το δρόμο και λέγοντάς μας πως το μεγαλύτερο κουράγιο, τους το δίνει η παρουσία του ξένου κόσμου και η ζεστή καλημέρα που ακούνε από αγνώστους. Δεν ξέρω ποιος έδινε κουράγιο σε ποιον, εμείς σε αυτούς ή αυτοί σε εμάς; Είχαμε σκοπό να γυρίσουμε την ίδια μέρα, δεν γινόταν όμως. Θέλαμε να δούμε, να ακούσουμε, να αφουγκραστούμε το θάρρος αλλά και την περηφάνια αυτών των ανθρώπων, αυτών των αετών των βουνών της Ηλείας που θα στέκονται εκεί αγέρωχοι μέχρι να ξαναφτιάξουν τις φωλιές τους.
Φεύγοντας από εκεί αποφασίσαμε να περάσουμε από την αρχαία Ολυμπία. Τελικά είχε δίκιο ο υπουργός. Υπήρχαν μερικά δέντρα στην αρχαία πόλη που δεν είχαν καεί. Στον Κρόνιο λόφο οι φλόγες είχαν ακουμπήσει ακόμη και το τείχος της αρχαίας πόλης, μέχρι και το πρανές του σταδίου ήταν καμένο, όπως επίσης και από την πλευρά του μουσείου
το μόνο που είχε διασωθεί ήταν το κτίριο του μουσείου όχι γιατί το έσωσαν αλλά γιατί ήταν από τσιμέντο και γυαλί.
Ένα είναι σίγουρο, το τι έχει συμβεί σ’ αυτές τις περιοχές, αλλά και στις ψυχές, δεν περιγράφεται με λέξεις και εικόνες, είναι η απόλυτη καταστροφή, ο Δάντης όταν έγραφε την «κόλαση» η φαντασία του δεν είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο.
Είναι Κυριακή 9-9-07, μια εβδομάδα μετά, και όμως το στομάχι είναι κόμπος. Από την ημέρα που γυρίσαμε από τα χωριά της ορεινής Ηλείας που πέρασε η φωτιά και ο θάνατος, αλλάζουμε ως άνθρωποι.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Για την αντιγραφή: Διομήδης Στάθης

Επιστολή για τον Φασούλα

«Αγαπητοί σύντροφοι,
Με αφορμή τη σημερινή συνεδρίαση της δημοτικής μας Παράταξης «Σημαία μας ο Πειραιάς» την οποία συγκάλεσε και πάλι ο σύντροφος Δήμαρχος Παναγιώτης Φασούλας, απευθύνομαι σε εσάς -συνεπώς και στα μέλη των οργάνων που εκ του καταστατικού συντονίζετε- για να καταθέσω την άποψή μου και την αντίθεσή μου στη λειτουργία που ακολουθείται στο Δήμο Πειραιά, μια λειτουργία που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε λαθεμένες επιλογές και μελλοντικές περιπέτειες.
Σημειώνω, προς το παρόν, τα εξής, και παρακαλώ για τις δικές σας ενέργειες και παρεμβάσεις ουσίας, προκειμένου να αλλάξουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ τα πράγματα, πριν να είναι αργά για το ΠΑΣΟΚ και την Παράταξη στον Πειραιά:
Η Παράταξη «Σημαία μας ο Πειραιάς», ποτέ μετά τη νικηφόρα εκλογική μάχη δεν λειτούργησε συντεταγμένα και συλλογικά.
Τα αποτελέσματα αυτής της λογικής τα ζούμε καθημερινά. Η πλειοψηφία των συντρόφων δημοτικών και διαμερισματικών συμβούλων διαμαρτύρεται για πλημμελή λειτουργία των οργάνων και ανύπαρκτη, προσχηματική συλλογικότητα, αφού όταν γίνονται προσυνεδρίες ουσιαστικά όλα έχουν προαποφασιστεί - άγνωστο από ποιους!
Ο σύντροφος Φασούλας, έκανε -και σωστά- πριν τρεις μήνες πέντε λαϊκές συνελεύσεις στα Διαμερίσματα με τη συμμετοχή εκατοντάδων Πειραιωτών και φίλων της Παράταξης, παρουσιάζοντας βασικά σημεία παρεμβάσεων, αλλά μέχρι σήμερα ΤΙΠΟΤΑ δεν έγινε. Επιπροσθέτως, οι προτάσεις των πολιτών που μας στήριξαν δεν εισακούστηκαν.
Κανένας ουσιαστικός σχεδιασμός δεν έχει παρουσιαστεί και όλα γίνονται κατά περίπτωση, αποσπασματικά, χωρίς μεθοδικότητα, αρχή - μέση και τέλος.
Μεγάλα ζητήματα που θέσαμε, όπως Ράλλειος, Πύργος, Βίλλα Ζαχαρίου δεν έχουν προχωρήσει. Στην αντιμετώπιση του προβλήματος ΧΡΩΠΕΙ δεν ξέρουμε τι θέλουμε...
Η εικόνα της Δημοτικής μας Αρχής στην πόλη αρχίζει να αδυνατίζει και να γίνεται θολή. Πολλοί ενεργοί και σκεπτόμενοι πολίτες που μας στήριξαν έχουν απομακρυνθεί ή ακόμα χειρότερα βρίσκονται σε πορεία αντίθεσης, μιλώντας απαξιωτικά για το Δήμαρχό μας, γεγονός ανησυχητικό και άδικο εν πολλοίς για τον σύντροφο Φασούλα, προσωπικά.
Στη διοίκηση του Δήμου δεν έχει φανεί ακόμα ότι ΑΛΛΑΞΕ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ και οι προτεραιότητες. Ικανοί σύντροφοι και στελέχη του Δήμου δεν συμμετέχουν ενεργά στη νέα πορεία -χωρίς πάντως δική τους ευθύνη.
Η πόλη παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που γίνονται από τους υπεύθυνους ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΗ και εμείς κλείνουμε τα μάτια, δεν ακούμε τις διαμαρτυρίες των πολιτών και πεισματικά λέμε ότι… δεν έχουν δίκιο οι χιλιάδες Πειραιώτες που μας χτυπάνε καμπανάκι κινδύνου!
Στην πρόσφατη «αντάρτικη» και εχθρική για τη δημοτική αρχή κίνηση λίγων εργαζομένων στην καθαριότητα, δεν είχαμε σχέδιο και βούληση, δεν έγιναν καθαροί πολιτικοί χειρισμοί και γίναμε πρώτο θέμα στα Μέσα, ενώ μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει έναν ακόμη ευτελισμό του Πειραιά.
Ορισμένες βασικές τοποθετήσεις ψηλά στην ιεραρχία του Δήμου, με γνώμονα την «τεχνοκρατική συγκρότηση» έχουν λειτουργήσει σε κατεύθυνση απαξίωσης των εκλεγμένων. Το χειρότερο, «θαμπώνουν» και επισκιάζουν την προσωπικότητα του συντρόφου Φασούλα, ενώ ο όποιος σχεδιασμός έχει γίνει έργο ενός, σε μια δημοτική αρχή που εμφανίζεται να πιστεύει στην αρχή «ενός ανδρός», κάτι που σε καμιά περίπτωση εν έτει 2007 δεν μπορεί να γίνει δεκτό και δεν συνιστά παράδειγμα δημοκρατικής λειτουργίας.
Τέλος, η όλη εικόνα της δημοτικής αρχής ΠΑΣΟΚ (εκτός εάν δεχθούμε ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ… και τελειώσαμε!), δείχνει «ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ», αποστασιοποιημένη από το ΠΑΣΟΚ, και σε κάθε περίπτωση «δημοσιοσχετίστικη» προς υπουργούς και στελέχη κυβερνητικά που παρελαύνουν στο Δήμο -χωρίς αντίστοιχα, έστω, να υπάρχει μια κάποια παρουσία κεντρικού ή τοπικού ΠΑΣΟΚ στα δημοτικά ζητήματα.

Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις τις οποίες θέτω προς συζήτηση στα όργανα του Κινήματος -γιατί για εμάς υπάρχει πάντα ΠΑΣΟΚ- και σας καλώ να συμβάλετε άμεσα στην αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης, για να πάει καλύτερα το καταβαραθρωμένο ΠΑΣΟΚ Πειραιά, να σταματήσουν οι προσωπικές στρατηγικές, να επιστρέψουμε στην πολιτική και, κυρίως, να πάει καλύτερα ο Πειραιάς, να μην ξαναπροδώσουμε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που πίστεψαν στην Παράταξή μας και μας έδωσαν αυτή τη μεγάλη ευκαιρία πέρυσι τον Οκτώβριο, για την οποία έδωσα και εγώ όλες μου τις δυνάμεις.
Επικοινωνώ μαζί σας, με αφορμή την συνεχιζόμενη τακτική αποκλεισμού στελεχών του ΠΑΣΟΚ Πειραιά και της Παράταξης «Σημαία μας ο Πειραιάς» από τις διαδικασίες διαλόγου, όπως έγινε και στη σημερινή συνεδρίαση, στην οποία εκτός από τον γράφοντα δεν έχουν και πάλι προσκληθεί και οι σύντροφοι: Μ. Μπεντενιώτης, Δ. Καρύδης, Ε. Ντεντιδάκη, Γ, Μπενέτος, Χ. Αγγέλης (και υποψήφιοι βουλευτές που επικοινώνησαν πρόσφατα με τις γειτονιές και κάτι προφανώς έχουν να καταθέσουν!), αλλά και άλλοι πολλοί, όπως στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα Επιμελητήρια, τους φορείς, που ήταν στην πρώτη γραμμή της νικηφόρας μάχης στο Δήμο Πειραιά.
Αν θεωρείτε ότι έχουμε χρέος να αλλάξουμε τα πράγματα, συζητώντας καθαρά, με την κατοχύρωση μιας πραγματικής δημοκρατικής λειτουργίας, κάντε κάτι…
Αν τα όργανα που συντονίζετε, έχουν διαφορετική άποψη και δεν θεωρήσουν άξια συζήτησης όσα καταθέτω, και πάλι η ζωή θα δείξει το σωστό και ο καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν».

Η υποψηφιότητα Τζιώτη

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΙΩΤΗΣ

Προς: κ. Νίκο Αθανασάκη Γραμματέα Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Κοιν: κ. Γιώργο Παπανδρέου
Πρόεδρο ΠΑΣΟΚ
κ. Ευάγγελο Βενιζέλο
Υποψήφιο Πρόεδρο ΠΑΣΟΚ
Θέμα: Υποψηφιότητα για τη θέση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 2007
10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ

Σύντροφοι,
Έχω ένα μήνυμα.
1. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν χρειάζεται ψήφο εμπιστοσύνης.
Μαζί πετύχατε πολλά.
Τη Δημοκρατία, την εθνική συμφιλίωση, το κοινωνικό κράτος,
την ισότητα ανδρών και γυναικών, την εθνική ανεξαρτησία,
τον εκσυγχρονισμό της χώρας, τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
μια εποχή ανάπτυξης.
Εσείς αλλάξατε την Ελλάδα ήδη δύο φορές.
2. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έχει πρόβλημα προσώπων.
Τους θεσμούς, τις πολιτικές και τους ρόλους στο Κίνημα πρέπει να εκσυγχρονίσουμε.
Από το 1996 έπρεπε να το έχουμε κάνει.
Πρώτα από όλα, να αλλάξουμε νοοτροπία.
Στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας φυλακίσθηκε ο Κολοκοτρώνης,
δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας, αφορίσθηκε ο Βενιζέλος,
αυτοεξορίσθηκε ο Καραμανλής, οδηγήθηκε στο δικαστήριο ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Το παραμύθι της αυτοκαταστροφής πρέπει να σταματήσει.
Η ιστορία θα γράψει με κεφαλαία γράμματα τον Κώστα Σημίτη.
3. Τώρα πρέπει να αλλάξουμε ατζέντα.
Να προχωρήσουμε το Κίνημα ένα βήμα πιο μπροστά.
Πρόεδρος του Κινήματος και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς,
με το όραμα, το κύρος και τη διεθνή αναγνώριση, ο Γιώργος Παπανδρέου.
Αρχηγός του κόμματος στη Βουλή και αυριανός Πρωθυπουργός,
με το δυναμισμό, την αποφασιστικότητα και το χαρισματικό λόγο, ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο Παπανδρέου για τις διεθνείς διοργανώσεις και ο Βενιζέλος για τα ντέρμπι.
Μαζί, στην ίδια ομάδα.
4. Να δώσουμε κίνηση στο Κίνημα.
Να αναγνωρίσουμε τις ιδεολογικές και πολιτικές τάσεις.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει πάνω από δέκα στελέχη
με σεβαστή άποψη στην κοινωνία, ικανά να κυβερνήσουν.
Να δώσουμε αξία στις ιδέες και στους ανθρώπους.
Είμαστε περήφανοι για τα πιστεύω μας.
5. Η ελληνική κοινωνία άλλαξε.
Γιατί αλλάζει ο κόσμος κάθε μέρα, πιο γρήγορα από ποτέ.
Άλλαξαν οι δομές παραγωγής, η κοινωνική διαστρωμάτωση.
Αλλάζουν οι ανάγκες των ανθρώπων.
Κι όμως, η πολιτική ασχολείται με τα προβλήματα του χθες.
Η συντήρηση έχει γίνει υπερκομματική νοοτροπία.
Οι πολίτες ήταν ξεκάθαροι από το 2000. Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα.
Γιατί αλλάζει η ζωή τους, αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουν οι ίδιοι.
Πρέπει να λύσουμε το θέμα των προσώπων για να ασχοληθούμε με την πολιτική.
6. Η κοινωνία απαιτεί να αλλάξουμε την Ελλάδα.
Το κράτος, την οικονομία, την κοινωνική πολιτική, την παιδεία.
Επτά στους δέκα Έλληνες πιστεύουν ότι είναι λάθος η κατεύθυνση της χώρας.
Η αλλαγή είναι αποστολή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σκοπός μας είναι η πρόοδος.
Η αλλαγή δεν αρκεί να είναι σύνθημα. Πρέπει να γίνει Λόγος.
Καινούργιος, διαφορετικός. Τρόπος σκέψης, ανατρεπτικός.
Κι αν κάποιος μπορεί, είμαστε μόνο εμείς.
Η αλλαγή πρέπει να γίνει και πάλι Κίνημα.
Η πρόοδος να γίνει και πάλι παράταξη.
7. Στο διάλογο για το μέλλον, ακούστε και όσους είναι κάτω από σαράντα.
Πως αλλιώς θα αλλάξουμε; Πως θα αντιπροσωπεύσουμε την πρόοδο;
Είναι σχεδόν οι μισοί Έλληνες.
Συμβολικά καταθέτω την υποψηφιότητά μου για τη θέση του Προέδρου.
Για να μας ακούσετε. Στα όργανα του Κινήματος.
Μην μας κάνετε να νιώσουμε ενοχές γιατί δεν έχουμε αναγνωρισιμότητα.
Η Δημοκρατία δεν έχει ηλικία.
Ηθική μας είναι η ελευθερία.
8. Πολιτική δεν είναι το ξαναζεσταμένο φαγητό.
Πολιτική δεν είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής της αντίληψης των Ελλήνων.
Να πάρουμε θέση για τα ναρκωτικά, για τους εξοπλισμούς, το ασφαλιστικό,
για το περιβάλλον, για τη Μακεδονία.
Να φανεί ποιος πιστεύει στη συντήρηση και ποιος πιστεύει στην πρόοδο.
9. Η αριστερά θέλει τόλμη.
Το δικαίωμα της γενιάς μας στην ασφάλιση αμφισβητείται στην πράξη.
Η λογική του πολιτικού κόστους υποθηκεύει το μέλλον μας.
Η αύξηση του Φ.Π.Α. παραβιάζει τις αρχές του Κοινωνικού Συμβολαίου. Την κοινωνική δικαιοσύνη.
Δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και εμείς πληρώνουμε προστασία, αγοράζοντας όπλα.
Η χρήση των ναρκωτικών εξαπλώνεται κάθε μέρα. Γιατί δεν τολμάμε να μιλήσουμε ανοικτά;
Οι φωτιές δεν μπήκαν μόνες τους. Οι οικοπεδοφάγοι καίνε τα δάση εδώ και χρόνια. Όλο το σύστημα τους καλύπτει για να τα κάνουν οικόπεδα και σπίτια. Ποιοι τα νομιμοποιούν; Γιατί δεν απαλλοτριώνουμε τα ιδιωτικά δάση;
Παντού αποκαλούν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία.
Ποιος ευθύνεται που ασχολούμαστε με τους τύπους και όχι με την ουσία; Ποιοι κοροϊδεύουν το λαό;
10. Σύντροφοι,
Σας στέλνουμε ένα μήνυμα.
Οι νέοι βαρέθηκαν την πολιτική.
Και έχουν δίκιο.
Γιατί δεν αγγίζει τα προβλήματά μας,
δεν μας προσφέρει καμία προοπτική.
Δεν μας ενδιαφέρει η εξουσία.
Αυτή είναι η δική μας επανάσταση.
Το μόνο που διεκδικούμε είναι το Λόγο.
Έχουμε ένα μήνυμα.
Αριστερά σημαίνει μπροστά.

Με εκτίμηση,
Δημήτρης Τζιώτης

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ.

Κλάσεις προοδευτικότερη της Μαρίας Ρεπούση η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ αντιρατσίστρια καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα.
Αν στις Εκλογές η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ κατέβαλαν σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας την διάσημη πλέον Ελληνίδα ιστορικό Μαρία Ρεπούση, είναι βέβαιο ότι θα ξεσπούσε σάλος και χιλιάδες ψηφοφόροι θα απέφευγαν να ψηφίσουν την Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ γι΄ αυτή και μόνο την επιλογή τους... Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο, αλλά ελάχιστοι το έχουν πάρει χαμπάρι: Στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει υποψήφια μία κυρία που μπροστά της η Μαρία Ρεπούση φαντάζει σαν σκληρή εθνικίστρια. Μιλάμε ασφαλώς για την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών (στο Τμήμα Αγωγής της Προσχολικής Ηλικίας) κ. Θάλεια Δραγώνα, που κατά σύμπτωση είναι η σύζυγος του παιδικού φίλου του κ. Κώστα Σημίτη, συνταξιούχου καθηγητή στο London School of Economics Νίκου Μουζέλη... Τι είναι άραγε η πατρίδα μας; Όπως λένε όλοι οι δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ, την κ. Δραγώνα επέβαλε στον Αρχηγό του ΠΑΣΟΚ ο ίδιος ο Κώστας Σημίτης, σαν ρουσφέτι στον καλό του φίλο από τα ανέμελα παιδικά χρόνια στο Κολωνάκι Νίκο Μουζέλη. Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε με μεγάλη προθυμία να χρίσει σίγουρη βουλευτίνα Επικρατείας την Θάλεια, όταν έμαθε ότι διαπρέπει στους Αντιρατσιστικούς Αγώνες. Όπως μας πληροφορεί το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά την ανακοίνωση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, η κ. Δραγώνα «ειδικεύεται σε θέματα Εθνοκεντρισμού, Ρατσισμού και ένταξης των Μειονοτήτων. Κατά σύμπτωση, αυτά ακριβώς τα θέματα είναι οι μεγάλες αγάπες του Γιώργου Παπανδρέου, συνεπώς εύκολα μπορούμε να φαντασθούμε με πόση προθυμία δέχτηκε να συμπεριλάβει σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας την Θάλεια, πετώντας έξω την Ολυμπιονίκη Βούλα Πατουλίδου, που είναι πασίγνωστη Πόντια εθνικίστρια... Και τώρα ας δούμε τα αντιρατσιστικά κατορθώματα της κ. Δραγώνα που την κατατάσσουν τουλάχιστον δέκα χρόνια μπροστά από την Ρεπούση σε προοδευτικότητα... Τον Φεβρουάριο του 1997 κυκλοφόρησε από τις προοδευτικές εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» το βιβλίο της Θάλειας Δραγώνα (σε συνεργασία με άλλους γνωστούς αριστερούς) που έχει τίτλο «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» και υπότιτλο «Ο Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση». Πρόκειται για ένα κακογραμμένο σύγγραμμα 540 σελίδων, το οποίο αμέσως προδίδει τον σκοπό για τον οποίο γράφτηκε: Θέλει να πείσει τους Έλληνες εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στην στοιχειώδη και στην μέση εκπαίδευση ότι ο Εθνοκεντρισμός (το να επιμένουμε δηλαδή πως είμαστε Έλληνες και να υπερηφανευόμαστε γι΄ αυτό) ισοδυναμεί με Ρατσισμό! Πριν δούμε μερικά απ΄ όσα γράφει σ΄ αυτό το αντιρατσιστικό βιβλίο η κ. Δραγώνα και οι σύντροφοί της, πρέπει να πούμε ότι το «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» έγινε γρήγορα το ευαγγέλιο των αποδομητών της Εθνικής μας Συνείδησης, από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και τον Συνασπισμό μέχρι το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τους νεοφιλελεύθερους της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, η κυβέρνηση Σημίτη μετά την νίκη της στις Εκλογές του 2000 παρήγγειλε στην ΕΡΤ σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» που είχαν έναν και μοναδικό στόχο: Να πάψουν οι Έλληνες να αισθάνονται Έλληνες! Η σειρά αυτών των αποδομητικών της Εθνικής μας Συνείδησης ντοκιμαντέρ άρχισε να προβάλλεται από την ΕΤ-1 μετά την άνοδο της κυβερνήσεως Καραμανλή τον Μάρτιο του 2004. Έγινε δηλαδή κι εδώ ό,τι ακριβώς με την Ιστορία της Ρεπούση: Παραγγέλθηκε επί ΠΑΣΟΚ και μπήκε στα σχολεία επί Νέας Δημοκρατίας. Εκτός από την ίδια την Θάλεια Δραγώνα, στα ντοκιμαντέρ «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» συμμετείχαν ή έκαναν το ντεμπούτο τους όλοι οι αστέρες της Ομάδος Λιάκου - Γιαννοπούλου - Ρεπούση - Κουλούρη και δεν συμμαζεύεται. Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν! Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα: 1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. 2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20). 3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!... (σελ. 82). 4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις. 5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού. 6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95). 7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96). Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία. Το ελληνικό αίμα γίνεται και νερό Περιττεύει να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα αντιρατσιστικά «πιστεύω» της κ. Θάλειας Δραγώνα, όπως τα έχει εκφράσει πριν 10 χρόνια στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;». Η γυναίκα αυτή θέλει να μας πείσει ότι είναι ρατσιστικό και μόνο το να δηλώνουμε Έλληνες. Κι όμως: Σε λίγες ημέρες θα είναι βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς θα διαπρέψει στους αντιρατσιστικούς αγώνες εντός και εκτός Βουλής. Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Οι απόψεις αυτές της κ. Δραγώνα που πριν 10 χρόνια μας φαινόντουσαν γραφικές και αστείες, έχουν σήμερα κυριαρχήσει και υποστηρίζονται από τους βουλευτές όλων των κομμάτων πλην. Και μόνο να θέσεις θέμα Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα, αυτομάτως θεωρείται ρατσιστής. Δεν υπάρχει ούτε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ., του ΚΚΕ και του ΣΥΝ που να μην τάσσεται υπέρ της συνεχούς νομιμοποιήσεως των λαθρομεταναστών ακόμη κι αν οι Έλληνες γίνουν μειονότητα μέσα στην ίδια τους την Πατρίδα. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ στο νέο του πρόγραμμα που μοιράστηκε την περασμένη Κυριακή με τις μεγάλες κυριακάτικες εφημερίδες γράφει κάτι συγκλονιστικό που πέρασε απαρατήρητο και καθόλου δεν συζητήθηκε κατά την προεκλογική περίοδο: Ζητεί να δίνεται αυτομάτως η Ελληνική Ιθαγένεια σε όσα παιδιά ξένων Μεταναστών (ακόμη και λαθρομεταναστών!) γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Επίσης, να αποκτούν αυτομάτως την Ελληνική Ιθαγένεια μετά παρέλευση τριετίας όλα τα παιδιά Ξένων Μεταναστών που είναι μαθητές στην χώρα μας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι (σε συνδυασμό με την επανένωση των οικογενειών των μεταναστών που αποφάσισε ο Πάκης Παυλόπουλος) σε 10 μόνο χρόνια οι Έλληνες θα είναι μειονότητα στην Ελλάδα. Αλλά ποιος νοιάζεται γι΄ αυτό; Όλοι παιδιά του Θεού είμαστε και είναι ρατσισμός να μιλάμε για ελληνικό αίμα. Για τσιγγάνικο, αλβανικό, εβραϊκό ή βουλγάρικο αίμα μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα, δεν είναι ρατσιστικό.Καλή ψυχή, μαζοχιστές Έλληνες.

Η ουδετερότητα του ΣτΕ

Με αφορμή τη διαμάχη για τον αγιασμό

Του Στέφανου Βέγα

Ο Πρόεδρος του ΣτΕ αποφάσισε να εγκαινιάσει και εφέτος (όπως και πέρυσι) το νέο δικαστικό έτος με αγιασμό (την Πέμπτη, 27-9-07). Στην απόφαση αντιδρά η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που εξέδωσε και σχετική ανακοίνωση, όμοια με την εκδοθείσα πέρυσι από το προηγούμενο Δ.Σ. Εντύπωση προκαλεί το σκεπτικό της ανακοινώσεως.
Προσοχή! Δεν αναφέρομαι στον αγιασμό, αν πρέπει να γίνει ή όχι. Το θέμα μου είναι μόνο το σκεπτικό της ανακοινώσεως. Αν αυτό ευσταθεί.
Λέγουν λοιπόν οι δικαστές ότι:
“Ο ρόλος του ΣτΕ ..., επιφορτισμένου με τη δικαστική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, ... χωρίς διακρίσεις λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, επιβάλλει αυστηρή θρησκευτική ουδετερότητα”.
Πρόκειται για ριζικό λάθος, που αντιστρέφει τη λογική πορεία και καταστρατηγεί τα ατομικά δικαιώματα του δικαστή.
Η ουδετερότητα είναι για τις δικαστικές αποφάσεις και όχι για τον δικαστή ή το δικαστήριο.
Ο δικαστής δεν υποχρεούται σε θρησκευτική ουδετερότητα. Δικαιούται να ακολουθεί όποια θρησκεία επιθυμεί ή και να μην ακολουθεί καμία. Εκείνο που επιβάλλεται είναι το ανεπηρέαστο των αποφάσεων που λαμβάνει από την προσωπική του πίστη.
Το σκεπτικό της ανακοινώσεως, ότι απαιτείται θρησκευτική ουδετερότητα του δικαστή και ευρύτερα του δικαστηρίου, προϋποθέτει ως μείζονα πρόταση του συλλογισμού τη διαμόρφωση των δικαστικών αποφάσεων επί τη βάσει των προσωπικών πεποιθήσεων του δικαστή. Προϋπολαμβάνει δηλαδή η ανακοίνωση ότι ο δικαστής, με βάση τη δική του πίστη αποφασίζει, κόβει και ράβει, υφαίνει και διακολλά, δικαιώνει και καταδικάζει.
Αυτό είναι ύβρις για τους δικαστές.
Αυτήν την ύβρη όμως περιέχει η ανακοίνωση των Συμβούλων της Επικρατείας που συνάγει ότι προκειμένου να αποφευχθούν τέτοια ατοπήματα στον τομέα της θρησκείας, απαιτείται πρώτα να επιβληθεί αυστηρή θρησκευτική ουδετερότητα στον δικαστή!
Το ατόπημα αναδεικνύεται και με άλλες εφαρμογές στο αυτό συλλογιστικό σχήμα. Το σχήμα είναι το ίδιο, οι έννοιες αλλάζουν.
Ήδη στην Ελλάδα διαμένουν άνθρωποι από πλήθος εθνών των υπό τον ουρανόν. Αυτονοήτως, οι δικαστικές αποφάσεις όσες αφορούν σε αυτούς, πρέπει να είναι δίκαιες και αμερόληπτες, χωρίς ίχνος ρατσισμού, να διακρίνονται για την αυστηρή “εθνική” τους ουδετερότητα.
Σύμφωνα με το παραπάνω σκεπτικό των Συμβούλων της Επικρατείας, για την επίτευξη της ουδετερότητος αυτής, πρέπει οι δικαστές να είναι “εθνικά” ουδέτεροι. Να μην έχουν ιθαγένεια ή εθνικότητα, να αποκρύπτουν ότι το δικαστήριο απαρτίζεται από Έλληνες, να μην το χαρακτηρίζουν ελληνικό, να μην αναρτούν την ελληνική σημαία.
Το αυτό συμβαίνει και με άλλες ανθρώπινες ιδιαιτερότητες: φύλο, σεξουαλικές ιδιομορφίες, ηλικία, κοινωνική τάξη, κάλλος κ.λπ.
Όταν δικαζόταν η Φρύνη με το ερώτημα του θανάτου, ο Υπερίδης την έσυρε σε εμφανές μέρος, ξέσκισε τους χιτωνίσκους της και φάνηκε γυμνό το στήθος της. Έκθαμβοι οι δικαστές τής χάρισαν τη ζωή.
Μπορούν να μας πουν οι συντάκτες της περιώνυμης ανακοινώσεως πώς θα εξασφαλιστεί εν προκειμένω η ουδετερότητα των δικαστών; Η ριζική λύση είναι μία: ευνουχισμός.
Και πράγματι, ευνουχισμένους δικαστές θέλει η ανακοίνωση. Να μην έχουν θρησκεία, να μην έχουν φύλο, ανδρός ή γυναικός, να μην έχουν σεξουαλικές ιδιαιτερότητες, να μην έχουν ηλικία, να μην ανήκουν σε καμία κοινωνική τάξη, να μην έλκονται από το κάλλος. Οφείλουν να είναι καθ’ όλα μουντοί και ουδέτεροι!
Το λάθος είναι τερατώδες και είναι κρίμα που έγινε πέρυσι και επαναλαμβάνεται φέτος στο σκεπτικό δικαστών ενός από τα ανώτατα δικαστήρια, οι οποίοι αποφασίζουν τελεσιδίκως για τις τύχες των ανθρώπων.
Παρόλα όσα στην αρχή είπα, επανέρχομαι στον αγιασμό για να επαναλάβω ότι δεν είναι αυτό το θέμα μου. Δεν θέλουν αγιασμό; Να μη γίνει ποτέ του και όλοι μας δίπλα τους. Όχι όμως με τέτοιο σαθρό σκεπτικό, που θίγει την υπόληψη σύνολου του δικαστικού σώματος.

Για μια ακόμα φορά Αρχισυντάκτης Πανελλαδικού Ιδιωτικού Τηλεοπτικού Σταθμού από την Αθήνα επέπληξε και προσπάθησε να απαξιώσει δημοσιογράφο του ανταποκριτικού Γραφείου που διατηρεί ο Σταθμός στην Θεσσαλονίκη, γιατί δεν χρησιμοποίησε κρυφή κάμερα ή έστω κινητό τηλέφωνο σε εκδήλωση στην οποία οι διοργανωτές ζήτησαν να μη καλυφθεί από τα τηλεοπτικά συνεργεία.
Επειδή το φαινόμενο αυτό συμβαίνει πλέον αρκετά συχνά σε όλους τους Τηλεοπτικούς Σταθμούς.
Επειδή αυτοί που εκβιάζονται και απειλούνται με απολύσεις σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κυρίως οι Εικονολήπτες.
Επειδή γίνεται προσπάθεια «καλός εικονολήπτης» να θεωρείται, αυτός που δεν σέβεται τον ανθρώπινο πόνο, την αξιοπρέπεια, τον ιδιωτικό χώρο και γενικά κινείται πέρα από κάθε δεοντολογία.
Επειδή αυτοί οι κύριοι, που δίνουν αυτές τις εντολές όταν παρόμοια περιστατικά έρθουν στην επιφάνεια, δημόσια «νίπτουν τας χείρας τους» και τα «καταδικάζουν».
Τους προειδοποιούμε ότι στο εξής θα τους καταγγέλλουμε ονομαστικά και αν οι σχετικές εντολές δίνονται σε άτομα που δεν διαθέτουν άδεια άσκησης επαγγέλματος, με δεδομένο ότι η εικονοληψία για Τηλεοπτικό Σταθμό χωρίς άδεια άσκησης επαγγέλματος είναι αυτεπάγγελτο ποινικό αδίκημα τόσο γι’ αυτόν που την πραγματοποιεί όσο και γι αυτόν που την «παραγγέλνει», θα ζητάμε την άμεση παρέμβαση του εισαγγελέα.
Καλούμε τέλος τις Δημοσιογραφικές Οργανώσεις να καταδικάσουν το γεγονός και να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να προστατέψουν το δημοσιογραφικό επάγγελμα από αυτούς, τους λίγους ευτυχώς, που προσπαθούν να το οδηγήσουν στον διασυρμό και στην απαξίωση.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ Ε.Τ.Ι.Τ.Β.Ε

ένας νεκρός...

Ένα τραγικό γεγονός, ο θάνατος ενός νεαρού άντρα, χρήστη ναρκωτικών ουσιών, χτες το μεσημέρι στις ημιτελείς εγκαταστάσεις του Κολυμβητηρίου της Σταυρούπολης, αναστάτωσε τους περίοικους, αλλά και τη δημοτική διοίκηση, που κατ’ επανάληψιν ωστόσο, έχει επισημάνει τα προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή και είχε προειδοποιήσει για τις δραματικές συνέπειες τους.

Ο δήμαρχος, Σάββας Σερασίδης, από την πρώτη στιγμή, αμέσως μόλις ειδοποιήθηκε έσπευσε στο χώρο και μαζί με τον Αντιδήμαρχο, Κώστα Καλταβερίδη, και σε συνεργασία με την αστυνομία φρόντισαν για τη μεταφορά του σώματος του ενήλικα, προσπαθώντας παράλληλα να καθησυχάσει τους κατοίκους γύρω από το Κολυμβητήριο.

Για τη χτεσινή απαράδεκτη πάντως εξέλιξη είχε κρούσει εδώ και αρκετούς μήνες, το καμπανάκι του κινδύνου στις αρμόδιες υπηρεσίες και οργανισμούς.

Η κατασκευή του Κολυμβητηρίου της Σταυρούπολης έργου ενταγμένου στο «Ελλάδα 2004», διακόπηκε τον Ιανουάριο του 2005, λόγω διακοπής της ροής της των απαραίτητων για την ολοκλήρωση του κονδυλίων. Αυτή τη στιγμή, τόσο η πισίνα του ολυμπιακών διαστάσεων, όσο και τα κτίρια των βοηθητικών εγκαταστάσεων παραμένουν ημιτελή, με αποτέλεσμα ο χώρος να έχει μετατραπεί σε στέκι παραμονής τοξικομανών και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Να σημειωθεί ότι χτες παρόντων των αστυνομικών, εμφανίστηκαν στο σημείο ναρκομανείς, που αφού αναγνώρισαν το άψυχο σώμα του νεαρού άντρα, συνελήφθησαν.

Ο δήμος έχει προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, για τον καθαρισμό του χώρου, αλλά και την επιτήρηση του όσο αυτό είναι δυνατόν.

Αξιώνει όμως την άμεση επανέναρξη της χρηματοδότησης για τη συνέχιση κι ολοκλήρωση των εργασιών, όπως υποσχέθηκε στο Δήμαρχο ο κ. Φώλιας όταν τον επισκέφτηκε στο γραφείο του.

«Εκφράζουμε τη θλίψη μας για το χτεσινό γεγονός. Ο μόνος τρόπος για να μην επαναληφθεί στη γύρω περιοχή είναι η άμεση λειτουργία του Κολυμβητηρίου. Άλλωστε, είναι το μοναδικό ολυμπιακών διαστάσεων στις δυτικές συνοικίες, που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των αθλητικών συλλόγων και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής», δήλωσε ο δήμαρχος, Σάββας Σερασίδης.

Του Παναγιώτη Ήφαιστου
Καθηγητή, Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές, Έδρα Jean Monnet για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση
Πάντειο Πανεπιστήμιο,
info@ifestosedu.gr, info@ifestos.edu.gr ------ http://www.ifestos.edu.gr/, http://www.ifestosedu.gr/

Η συλλογική πολιτική σοφία των μελών της ελληνικής κοινωνίας

Παρά τις πολύ σοβαρές πολιτικές ασθένειες του νεοελληνικού κράτους που έχουν ως κύρια αιτία την εγγενή ξένη εξάρτηση και παρά το παραμύθιασμα-αποπροσανατολισμό του μέσου πολίτη από τα μέσα μαζικής, εκτιμώ, «(ιδεολογικοπολιτικής) παραπληροφόρησης», η ελληνική κοινωνία απέδειξε ότι διαθέτει συλλογική πολιτική σοφία η οποία εκφράστηκε με:
α) Πολιτική τιμωρία των μεγάλων πολιτικών παρατάξεων, γιατί κυρίως επιδεικνύουν ανεπάρκεια στις αξιώσεις για καλύτερη οργάνωση της ελληνικής πολιτείας, γιατί στερούνται οραμάτων και στρατηγικών προσανατολισμών στην εξωτερική πολιτική και γιατί δεν κατορθώνουν (ή μερικοί δεν θέλουν επειδή νεφελοβατούν στο φανταστικό κοσμοπολίτικο κόσμο της παγκοσμιότητας) να στερεώσουν την εθνική ανεξαρτησία που κατακτήσαμε με την Επανάσταση του 1821. Βασικά, ίσως είμαστε το μόνο κυρίαρχο κράτος στο οποίο υψηλά στελέχη των παρατάξεων εξουσίας δεν κατανοούν τον διανεμητικό ρόλο της πολιτικής κυριαρχίας στον σύγχρονο κόσμο και που παρασυρμένοι από τα θεωρήματα και τα ιδεολογήματα αργόσχολων ακαδημαϊκών ή έξωθεν εξαρτημένων ευαγών προπαγανδιστικών ιδρυμάτων επιδεικνύουν ετοιμότητα να εξανεμίσουν την εθνική ανεξαρτησία στο όνομα ενός παγκόσμιου ή ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος προικισμένου, δήθεν, με νομιμοποιημένες υπερεθνικές ή υπερκρατικές διανεμητικές αρμοδιότητες. Ακόμη χειρότερα, για να μπορεί να (κατ)εξουσιάζεται το νεοελληνικό κράτος, στον ακαδημαϊκό χώρο και στα μέσα επικοινωνίας δρουν εξτρεμιστικά στοιχεία ετοιμοπόλεμων δολοφόνων χαρακτήρων που ισοπεδωτικά εξυβρίζουν όποιον προτάξει το αγαθό της ελευθερίας-εθνικής ανεξαρτησίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, στο οποίο συμμετείχαν ακόμη και πολιτικά πρόσωπα, οι ισοπεδωτικές ύβρεις κατά της πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας που αντέδρασε στην αποδομητική «σορική ιστοριογραφία».
β) Ισχνή πλειοψηφία στην παράταξη που διεκδικεί εθνικοαστικό ρόλο. Γιατί ενώ εξ αντικειμένου είχε βεβαρυμμένο πολιτικό μητρώο από το 1945 μέχρι και το 1974, η ανανέωσή της έκτοτε κάθε άλλο παρά την μετέτρεψε σε εθνικοαστική παράταξη (που ακόμη και αριστεροί όπως ο Τσαρούχης θα την ψήφιζε για να στηρίξει, τουλάχιστον, την εθνική ανεξαρτησία).
Αντίθετα, ολοένα και περισσότερο διαβρώνεται και πολιορκείται ασφυκτικά και ποικιλοτρόπως: Ακραία-εξτρεμιστικά στοιχεία της αποδομητικής-«σορικής βιβλιογραφίας», θιασώτες του φασιστικού σχεδίου Αναν και κυρίως οι Κύριοι του έξωθεν εξαρτημένου ευαγούς ιδρύματος παραγωγής προπαγανδιστικών ιδεολογικοπολιτικών εκλογικεύσεων οι οποίες εξ αντικειμένου και αποδεδειγμένα αντιβαίνουν στο ελληνικό εθνικό συμφέρον (υποβολή αίτησης ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, αξιόπιστη ελληνική αποτρεπτική στρατηγική, πρωτοστάτες της πλεκτάνης του σχεδίου Αναν, κήρυκες του κατευνασμού στα βαλκάνια και πρωτεργάτες της αποδομητικής σορικής βιβλιογραφίας). Για να είμαι πιο ακριβής, δεν κατανοώ τους λόγους για τους οποίους ακόμη και πολιτικοί άνδρες με ισχυρή διάνοια και φιλολαϊκά ένστικτα όπως ο νυν πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αφήνουν τις υπηρεσίες της χώρας να μετατρέπονται σε περίπου παράρτημα ιδρυμάτων παραγωγής ιμπεριαλιστικών ιδεολογικοπολιτικών εκλογικεύσεων στις οποίες πρωτοστατεί σημαντικό στέλεχός που συμπτωματικά στο παρελθόν υπήρξε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του αμερικανικού στρατού!
γ) Πολιτική τιμωρία πολιτικών που δεν σέβονται τα ιερά και τα όσια της κοινωνίας στην οποία ανήκουν, όπως της πρώην υπουργού που μεταμφιεσμένη με επίπλαστη κοσμοπολίτικη σοβαροφάνεια και κρυμμένη πίσω από θεσμικές εκλογικεύσεις εξαπέλυε μύδρους κατά της υγιούς αντίστασης των Ελλήνων που αντιστάθηκαν στην επιστημονικά επαίσχυντη αποδομητική «σορική ιστοριογραφία».
δ) Δρομολογεί εξελίξεις ανασύνταξης και επανα-προσανατολισμού της παράταξης των Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα επεκταθώ εδώ. Μεταξύ πολλών άλλων που θα μπορούσα να αναφέρω, υπενθυμίζω τις αποκαλυπτικές στάσεις επί ζητημάτων όπως η πλεκτάνη του σχεδίου Αναν, η αποδομητική «σορική ιστοριογραφία», οι κατευναστικές αφέλειες και η χρηματοδότηση ελληνόφωνων βιβλίων ασύλληπτης ανοησίας (θεωρήματα-ιδεολογήματα για δήθεν επίλυση των διακρατικών διενέξεων με υιοθέτηση των διπλωματικών θέσεων του «Άλλου») για μετάφραση στα τουρκικά από ιδρύματα που σχετίζονται με το όνομα του Ανδρέα Παπαναδρέου.
ε) Εμποδίζει τα δύο σοσιαλιστικά μεταμφιεσμένα κόμματα –στην πραγματικότητα όμως κομματικοί χώροι που στην σημερινή τους μορφή στεγάζουν τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες-υπερσυντηρητικές θέσεις, γεγονός που δεν φαίνεται να γίνεται αντιληπτό από πολλούς ψηφοφόρους τους–, από το να συγκροτήσουν κυβερνητικό σχήμα. Αυτό θα συνέβαινε αν κανένα κόμμα δεν διασφάλιζε απόλυτη πλειοψηφία. Μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ο κατεξουσιασμός της επταετούς χούντας θα φάνταζε «παιδική χαρά». Ενώ οι χουντικοί ήταν κυρίως ανόητοι ή ευθέως πράκτορες ξένων δυνάμεων, οι φορείς νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων εύκολα διολισθαίνουν σε πολύ χειρότερα αμαρτήματα, και κυρίως στην εγκαθίδρυση πατερναλιστικών καθεστώτων που εξαρτώνται από ηγεμονικούς κατεξουσιασμούς, φατριών τρωκτικών της εξουσίας που φασίζουν και καλλιεργούν ύπουλες εκλογικεύσεις που υπονομεύουν την εθνική ανεξαρτησία λιγότερο ισχυρών κοινωνιών.
στ) Τέλος αλλά όχι το τελευταίο που θα μπορούσε να αναφερθεί, το αποτέλεσμα των εκλογών δίνει την ευκαιρία στους ακαδημαϊκούς των κοινωνικών επιστημών να σκεφτούν ξανά την αποστολή τους: Κοινωνικά άχρηστη παραγωγή ιδεολογημάτων και θεωρημάτων ιστοριογραφικών και άλλων που εκκολάπτουν το αυγό του φιδιού κάθε φασισμού; Ή παραγωγή αξιολογικά ελεύθερης επιστήμης συμβατής με την κοινωνικοπολιτική οντολογία και την βαθύτερη θέληση των φιλειρηνικών κοινωνιών για ελευθερία-ανεξαρτησία και αντίσταση στον ηγεμονισμό; Για να σταθώ για λίγο στο τελευταίο ζήτημα, η σιωπηρή πλειονότητα των Ελλήνων ακαδημαϊκών, σημείωσα πριν λίγους μήνες σχολιάζοντας τα πνευματικά σκουπίδια της αποδομητικής ιστοριογραφίας, «ούτε αρέσκονται να ερίζουν στις επιφυλλίδες ούτε θέλουν να ανταλλάσσουν ειρωνείες, χαρακτηρισμούς, ύβρεις, εξτρεμιστικές απόψεις και ανοίκεια υπονοούμενα. Αυτό δεν σημαίνει, όμως είτε ότι μπορούν να σιωπούν για πάντα είτε ότι στις ακρότητες και τους εξτρεμισμούς δεν μπορούν να αντιτάξουν αληθή και αιχμηρά επιχειρήματα για να αποκαλύψουν το πραγματικό προσωπείο των δραστών» (http://www.ifestos.edu.gr/59.htm#περιεχόμενα). Για τον υποφαινόμενο οι στοχαστικές παρεμβάσεις με μονογραφίες, δοκίμια και άρθρα τώρα αρχίζουν. Όπως ήδη υποστήριξα ο ακαδημαϊκός παρεμβαίνει στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα μόνο όταν θίγονται η ειρήνη και η ελευθερία. Η εμφανέστατη πλέον διαπαραταξιακή ιδεολογικοπολιτική σύγχυση θέτει σε κίνδυνο αμφότερα και υποχρεώνει σε σταθμισμένες παρεμβάσεις που από καιρό προετοιμάζονται και που επέρχονται.

Εκλογές 2007 –αναρτημένο στην διεύθυνση http://www.ifestos.edu.gr/58.htm

« Ναι στην Ποίηση, όχι στην εκποίηση »

Διαμαρτυρία Καλλιτεχνών την Πέμπτη 27 Σεπτ. μπροστά στη Βουλή
«Ναι στην Ποίηση, όχι στην εκποίηση» είναι ο τίτλος του καλλιτεχνικού δρώμενου που θα παρουσιάσουν την ερχόμενη Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου και ώρα 8μ.μ (έως αργά) οι καλλιτέχνες και υποστηρικτές του Θεάτρου ΒΑΦΕΙΟ, μπροστά στη Βουλή, με πλακάτ διαμαρτυρίας, με μουσική, πνευστά, τύμπανα και τραγούδια, και υπαίθριο γλέντι.
Καθώς η ʽμόδα της εποχήςʼ είναι η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και οι πλειστηριασμοί, η ομάδα αποφάσισε ένα από τα θέματα του δρώμενου να είναι ο πλειστηριασμός και αυτής της Βουλής «για το καλό του δημοσίου συμφέροντος» (κατά ΚΕΔ), ενώ το διερχόμενο κοινό θα κληθεί να πάρει μέρος στον πλειστηριασμό.
Η δυναμική αυτή διαμαρτυρία αφορά τον Πλειστηριασμό του θεάτρου «Βαφείο» από την ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρία Δημοσίου) που έχει εξαγγελθεί για την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2007, και σκοπός της είναι η οριστική ματαίωσή της δημοπρασίας ενός ιστορικού κτιρίου του 1885, που η Πολιτεία όφειλε να είχε κηρύξει διατηρητέο κατά την ισχύουσα νομοθεσία, ενώ το ΥΠ.ΠΟ. θα μπορούσε στην παρούσα φάση να δεσμεύσει το κτίριο και να το σώσει.
Εδώ και χρόνια στη χώρα μας κατεδαφίζονται θέατρα (πάνω από 40 τα τελευταία χρόνια), ενώ πουθενά, σε καμία πόλη της Ευρώπης, θέατρο δεν έχει αγγιχτεί. «Το μάτι του Πολιτισμού είναι το θέατρο, και ο θεσμικός ρόλος της Πολιτείας είναι αυτό το ʽμάτιʼ να βλέπει ξεκάθαρα και εποικοδομητικά». Καλλιτέχνες και πνευματικοί άνθρωποι (όπως Μίκης Θεοδωράκης, Λάκης Λαζόπουλος, Μαρία Φαραντούρη, Νίκος Κούνδουρος κ.λπ., κ.λπ.), Καθηγητές Πανεπιστημίου, αρμόδιοι φορείς όπως το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων–Διεθνών Διαδρομών του ΥΠΠΟ, Τμήμα Θεάτρου και Χορού του ΥΠΠΟ, Σύλλογοι όπως η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Συνθετών και Μεταφραστών, ο Σύλλογος Αποφοίτων Θεατρολόγων Ελλάδος, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, δημοσιογράφοι και πλήθος άλλων, λένε:
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΙΗΣΗ !!
Με μόνο όπλο μας την Τέχνη, σας περιμένουμε την Πέμπτη
Πληροφορίες για υποστήριξη και υπογραφές, στο: art-os@blogspot.gr

Τι αληθινά συνέβη «για πρώτη φορά»…

Για το εκλογικό αποτέλεσμα της 16ης Σεπτεμβρίου ειπώθηκαν πολλές ανακρίβειες. Και απεκρύβησαν πολλές αλήθειες.
Ας τα δούμε πιο προσεκτικά:
- Ειπώθηκε το πρώτο βράδυ ότι «ποτέ δεν έπεσε κυβερνητικό κόμμα τόσο πολύ από την πρώτη στη δεύτερη εκλογή του». Λάθος! Από το 1981 ως το 1985 το ΠΑΣΟΚ έχασε 5 εκατοστιαίες μονάδες. Από το 1993 ως το 1996 το ΠΑΣΟΚ έχασε πάνω από 5 εκατοστιαίες μονάδες. Ενώ από το 2004 ως το 2007 η Ν.Δ. έχασε πολύ λιγότερες, μόλις 3,5 εκατοστιαίες μονάδες. - Ειπώθηκε ακόμα ότι υπήρξε «πρωτοφανής πτώση του δικομματισμού» (του αθροίσματος των δύο μεγάλων κομμάτων). Λάθος κι αυτό. Το 1996 το άθροισμα των δύο μεγάλων κομμάτων έφτανε στο 79,61%. Φέτος το ίδιο άθροισμα έφτασε στο 80%. Τίποτε το «πρωτοφανές» δεν συνέβη φέτος από την άποψη αυτή…- Ειπώθηκε ότι ο Συνασπισμός έφτασε στο ανώτερο επίπεδο της δεκαπενταετίας. Λάθος ξανά. Ο Συνασπισμός το 1996 είχε φτάσει το 5,16%. Φέτος έφτασε το 5,04%. Για την ακρίβεια φέτος ο ΣΥΡΙΖΑ (Συνασπισμός-ΔΗΚΚΙ και υπόλοιπες ομάδες της Ριζοσπαστικής Αριστεράς) άθροισε όσο ακριβώς έβγαλαν το 2004 ο Συνασπισμός (3,26% τότε) και το ΔΗΚΚΙ (1,79%), που είχαν κατέβει χωριστά. Η «θεαματική άνοδος» ήταν απλή άθροιση των ψήφων δύο μικρών κομμάτων που κατέβηκαν αυτή τη φορά μαζί.
Υπήρξαν, όμως, και αληθινά «πρωτοφανή» σε αυτές τις εκλογές. Ομως ΔΕΝ επισημάνθηκαν! Για παράδειγμα, αυτό που ονομάζουμε «Κεντροαριστερά -δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, ο Συνασπισμός και το ΔΗΚΚΙ- βρίσκεται σε μόνιμη υποχώρηση και ποτέ δεν βρέθηκε τόσο χαμηλά όσο φέτος: Πράγματι, το 1993, η Κεντροαριστερά άθροισε 49,83%. Το 1996 έφτασε στο 51,04%. Το 2000 παρέμεινε στο 49,68%. Το 2004 έπεσε στο 45,16%. Ενώ προχθές υποχώρησε κι άλλο, στο 43,16%.
Από αυτές τις 7 μονάδες που έχασε το άθροισμα της Κεντροαριστεράς από το 1996 ως το 2007, κάτι λιγότερο από 2,4 μονάδες πήγαν στο ΚΚΕ, ενώ οι υπόλοιπες -και περισσότερες- πήγαν δεξιότερα.
Αν υπάρχει μια σαφής μετακίνηση του εκλογικού σώματος τα τελευταία 11 χρόνια αυτή είναι προς τα δεξιότερα. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, συνέβη και στη Γερμανία και στη Γαλλία. Αλλά γι’ αυτό, περιέργως, δεν μιλάει κανείς.
Ομως, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που συνέβησαν πρώτη φορά: Πρώτον, πρώτη φορά από το 1981 η Ν.Δ. κατάφερε να κερδίσει δεύτερη εκλογική αναμέτρηση (διαψεύδοντας τη θεωρία της «σύντομης παρένθεσης»). Δεύτερον, πρώτη φορά κόμμα ξανακέρδισε τις εκλογές με το σύνολο σχεδόν του Τύπου εναντίον του. Τρίτον, πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ –ή μάλλον η ηγεσία του– βγήκε και κατήγγειλε ότι «εξωθεσμικά κέντρα προσπαθούν να το χειραγωγήσουν». Και κήρυξε –με αρκετές δεκαετίες καθυστέρηση– «ανένδοτο» αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της πολιτικής από τη «διαπλοκή»!
Από την ίδια «διαπλοκή» που ανέδειξε τον Γιώργο Παπανδρέου του 2004 αρχηγό του ΠΑΣΟΚ με εκλογική φιέστα, όπου ήταν μοναδικός υποψήφιος!
Από την ίδια «διαπλοκή» που στήριξε σκανδαλωδώς τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ επί τέσσερα χρόνια στη συνεχή προσπάθεια αποδόμησης της Ν.Δ…Η πρώτη φάση αλλαγής του πολιτικού σκηνικού συντελέστηκε ήδη: Το κατεξοχήν κόμμα της διαπλοκής καταγγέλλει τη διαπλοκή!

Ε. Στυλιανίδης

ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
Αρσάκειο Θράκης με έδρα την Κομοτηνή

Ο πρόεδρος της Αρσακείου σχολής Γεώργιος Μπαμπινιώτης ανακοίνωσε παρουσία του υφυπουργού Εξωτερικών Ε. Στυλιανίδη, των πρυτανικών αρχών του ΔΠΘ, την δημιουργία Αρσάκειου σχολείου στην πανεπιστημιούπολη της Κομοτηνής σε χώρο 80 στρεμμάτων που παραχωρεί ως προς την χρήση το πανεπιστήμιο. Το Αρσάκειο που έχει ζωή 170 χρονών, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του πανεπιστημίου Αθηνών το 1837.
Από το 1836 οι αγωνιστές της επανάστασης, ο Κολοκοτρώνης και Μακρυγιάννης, συλλαμβάνουν το όραμα να μορφωθεί η γυναίκα στην Ελλάδα, σε μία περίοδο που οι κοπέλες δεν πήγαιναν σχολείο. Και αυτό θέλουν να το πραγματοποιήσουν μέσα από ένα σχολείο που ήταν σχολείο θηλέων. Έτσι ξεκίνησαν τα Aρσάκεια, μόρφωσαν χιλιάδες Ελληνίδων, μάλιστα λειτούργησαν και παιδαγωγικές ακαδημίες που έβγαλαν τις πρώτες δασκάλες που πήγαν σε όλη την Ελλάδα τότε, την ελεύθερη και την υπόδουλη και δίδαξαν γράμματα και απέκτησαν μία παρουσία διαχρονική που τα δίνει το κύρος να μπορούν σήμερα να έχουν μία προσφορά ευρύτερη.
Σήμερα στα Αρσάκεια σχολεία φοιτούν 9000 μαθητές, και υπηρετούν 700 εκπαιδευτικοί, ενώ είναι σχολεία που μπορεί να πλησιάσει ένας άνθρωπος μέσου εισοδήματος. «Με την βοήθεια του υπουργείου Εξωτερικών έχουμε κτίσει το Αρσάκειο Τιράνων το οποίο έχει 450 παιδιά που μαθαίνουν ως δεύτερη γλώσσα με μαθήματα στα ελληνικά, γ', δ' δημοτικού μιλάνε ελληνικά και εκεί πάνε Αλβανόπουλα και πάει και ένα κομμάτι από τη νότια Αλβανία, από την βόρεια Ήπειρο. Με αυτό δημιουργούμε μία γέφυρα φιλίας, γιατί αυτά τα παιδιά μεθαύριο θα έχουν λόγο στην διοίκηση της γείτονος χώρας και βεβαίως νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο, με αυτές τις γέφυρες παιδείας, μπορούμε να αλλάξουμε και τις σχέσεις μας με τους γείτονες».
Για την συνεργασία στην Θράκη ο κ. Μπαμπινώτης ανέφερε ότι υλοποιείται ένα παλιό όραμα να συνεργαστεί με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο δημιουργώντας ένα σχολείο περιοπής αυτού του ύψους που είναι τα Αρσάκεια σχολεία. «Το πανεπιστήμιο μας παραχωρεί την χρήση του οικοπέδου των 80 στρεμμάτων για να μπορέσουμε εκεί να κτίσουμε τα σχολεία, αλλά δεν είναι αυτή μόνο η σχέση μας. Έχουμε συνεννοηθεί με τον πρύτανη να έχουμε μία συνεργασία σε καθαρά εκπαιδευτικό επίπεδο. Δηλαδή θα μπορούσε να λειτουργήσει αυτό το σχολείο ως ένα είδος πειραματικού σχολείου με την βοήθεια και την συνεργασία του πανεπιστημίου. Τώρα, αυτό το σχολείο δεν θα είναι μόνο για παιδιά που θα ήθελαν οι γονείς τους να τους δώσουμε μία προσεγμένη, απαιτητική παιδεία, αλλά θέλουμε να μπορούν εδώ να έρθουν και παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας που θα έχουν την φιλοδοξία να έχουν μία καλή ελληνική παιδεία και γιατί όχι εάν μπορούσαμε και από τις γύρω περιοχές με ένα οικοτροφείο που σκοπεύουμε να κάνουμε, ενδεχομένως παιδιά από γειτονικές περιοχές να ήθελαν να φοιτήσουν σε αυτά τα σχολεία με υποτροφίες τις οποίες μπορούμε να εξασφαλίσουμε, γιατί εμείς είμαστε ένα ίδρυμα μη κερδοσκοπικό, κοινωφελές, δεν είμαστε επιχείρηση, επομένως έχουμε δυνατότητες τέτοιες» ανέφερε χαρακτηριστικά. Από τα πιο χαρακτηριστικά που ακούστηκαν ήταν ότι η επιτυχία του Αρσακείου σε εισαγωγικές εξετάσεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι 98%.
Στο πρόγραμμα δίνεται έμφαση στην ελληνική γλώσσα, αλλά περιλαμβάνει ξένες γλώσσες ακόμη και διδασκαλία κινέζικων, θεατρική παιδεία, ή διάφορες πρωτοβουλίες όπως την διοργάνωση των ρητορικών αγώνων. Στο Αρσάκειο Θράκης εκτός από τα σχολικά συγκροτήματα θα υπάρχουν ειδικοί διδακτικοί χώροι και εργαστήρια, βιβλιοθήκη, αθλητικοί χώροι και ένα θέατρο. Αυτονόητο ότι γι' αυτά τα Αρσάκεια θα χρειαστούμε ένα μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών διοικητικό προσωπικό κλπ, που θα προέλθει από την περιοχή και θα είναι και μία άλλη προσφορά στον τόπο.
Ο κ. Μπαμπινιώτης ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον υφυπουργό κ. Στυλιανίδης τονίζοντας: «Θέλω να ευχαριστήσω τον υφυπουργό Εξωτερικών γιατί αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια, γιατί ξέρετε μπορείς να έχεις ιδέες, μπορεί να θέλεις να ξεκινήσεις αλλά κάπου πρέπει να έχεις και μία στήριξη. Και ο αγώνας αρχίζει και τώρα που θα πρέπει να εξευρεθούν πόροι για να προχωρήσουμε και η στήριξη αυτή είναι άπλετη και θέλω και με αυτή την ευκαιρία και για το Αρσάκειο των Τιράνων να τον ευχαριστήσω που προσωπικά συμμετέχει και βοηθάει, αλλά και γι' αυτή την προσπάθεια που κάνουμε εδώ. Θέλω να χαιρετήσω και το νέο δήμαρχο Κομοτηνής και να του πω ότι προσβλέπουμε στην συνεργασία μαζί του. Ο δήμος και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι χώρος αναφοράς για οποιαδήποτε μορφή παιδείας και επομένως θέλουμε και την στήριξη και την συνεργασία ώστε όλοι μαζί και με εσάς τους δημοσιογράφους να έχουμε μία καλή συνεργασία που από κοινού προωθούμε, προάγουμε τέτοια μεγάλα θέματα. Όλους σας ευχαριστώ θερμά και θεωρώ ότι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε κάτι σημαντικό χωρίς κραυγές, χωρίς μεγαλοστομίες, χωρίς φανφάρες. Θέλει δουλειά, θέλει να προχωρήσουμε με προσεκτικά βήματα και να συστρατευτούμε, να μπορέσουμε να βρούμε και τους πόρους και την ψυχική δύναμη και όλα όσα χρειάζονται για να προχωρήσουμε» κατέληξε.
Για το οικονομικό θέμα της λειτουργίας του σχολείου ο κ. Μπαμπινιώτης είπε ότι στην κατάταξη που έγινε για την Αθήνα το Αρσάκειο είναι στην 40η θέση. Θα έχει χαμηλά δίδακτρα, προσιτά στους ανθρώπους, αλλά θα δίνει ένα πάρα πολύ μεγάλο αριθμό από εκπτώσεις ολικής αντιμετώπισης στα 5 πρώτα σε κάθε τμήματος που πρωτεύουν, αν είναι τρία παιδιά το τρίτο είναι δωρεάν για τους πολυτέκνους ενώ θα υπάρχουν και υποτροφίες. Το σύστημα επιλογής θα γίνεται με κλήρωση την οποία μάλιστα θα κάνουν οι ίδιοι οι γονείς και από εκεί και πέρα κρατάμε και 10 θέσεις για την πολιτική του σχολείου, για κάποιες περιπτώσεις που θέλουμε εμείς να εξυπηρετήσουμε.
Επειδή βρισκόμαστε σε μία εποχή αμφισβητήσεων και εν πολλοίς θα έλεγα προσανατολισμού παραποίησης της ιστορίας, όσο για την χώρα μας όσο και για άλλες περιοχές και για το θρησκευτικό συναίσθημα, πιστεύετε ότι θα μπορέσει και με ποιο τρόπο η ίδρυση και η δημιουργία των αρσακείων θα συμβάλει στην πραγματική απεικόνιση της ιστορίας;
-Τώρα θίγετε ένα μεγάλο πρόβλημα. Νομίζω ότι ένα σχολείο με ευαισθησίες, με οργάνωση και δασκάλους ευαισθητοποιημένους, ότι τα αντιμετωπίζει αυτά τα θέματα πάντοτε. Όχι τώρα που προέκυψε το βιβλίο της στ' δημοτικού, αλλά πάντοτε. Να σας πω πώς αντιμετωπίσαμε εμείς το θέμα στα Τίρανα. Εκεί δεν μπορείς να διδάξεις θρησκευτικά και βεβαίως δεν μπορείς να διδάξεις ιστορία ελληνική, γιατί κάνεις το πρόγραμμα το δικό τους. Όμως διδάσκουμε το μάθημα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Μέσα λοιπόν από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό περνάμε και τον χριστιανισμό και την ορθοδοξία και την ιστορία. Υπάρχουν τρόποι να τα αντιμετωπίσεις αυτά και βεβαίως το είπα από την αρχή, εμείς πιστεύουμε σε αρχές και πιστεύουμε στην παράδοση, αλίμονο, αυτή εκπροσωπούμε, επομένως έχουμε ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα εθνικά, ορθοδοξίας, σε θέματα παιδείας όμως ποιότητας. Γιατί ξέρετε εάν απλώς μείνεις σε ένα, δύο ή τρία από αυτά και η άλλη σου παιδεία είναι χαμηλή, δεν καταφέρνεις τίποτα».
Ο αντιπρύτανης κ. Καραμπίνης επέδωσε την ιστορική απόφαση της Συγκλήτου για την παραχώρηση και την χρήση της έκτασης που λήφθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, καθώς και το τοπογραφικό που δείχνει το ακριβές σημείο στην Παν/πολη, ενώ επέδωσε δώρα και το ειδικό σήμα του Πανεπιστημίου για το πέτο, το οποίο φόρεσε αμέσως ο κ. Μπαμπινιώτης. Μετέβησαν όλοι στο σημείο της παραχώρησης όπου τονίστηκε ότι εκεί ξεπερνιέται το θέμα του ασύλου και η είσοδος θα είναι τελείως ανεξάρτητη από την είσοδο της πανεπιστημιούπολης.
Μελαχροινή Μαρτίδου
Η είδηση στις 10-3-07 στη διεύθυνση http://www.xronos.gr/detail.php?ID=33834&phrase_id=110579

Η διαμαρτυρία του τοπικού ΣΥΝ
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;
Ανακοίνωση του Συνασπισμού για την δημιουργία Αρσακείου Εκπαιδευτηρίου στην Κομοτηνή
Από τον Συνασπισμό Ροδόπης εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: «Σε ένα νομό με ιδιαίτερα εκπαιδευτικά προβλήματα, με το υψηλότερο ποσοστό αναλφαβητισμού, με το υψηλότερο ποσοστό μαθητών σ' όλη την χώρα που δεν ολοκληρώνουν την 9χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι τουλάχιστον υποκριτικό να ισχυρίζονται κυβερνητικά στελέχη, ότι συμβάλλουν στην αναβάθμιση της εκπαίδευσης, επειδή προωθούν την ίδρυση ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, όπως το Αρσάκειο. Όταν είναι γνωστό ότι τέτοιου είδους σχολεία, δεν απευθύνονται στο σύνολο της κοινωνίας, αλλά σε λίγους, όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν δίδακτρα. Με αποτέλεσμα να διευρύνονται οι ήδη υπάρχουσες ταξικές διακρίσεις και να μετατρέπεται η μόρφωση και η γνώση από δικαίωμα των πολλών σε προνόμιο των λίγων. Ως εκ τούτου εύλογα είναι τα ερωτήματα: Γιατί τέτοια σπουδή από κυβερνητικούς αλλά και τοπικούς παράγοντες για την ίδρυση ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, όταν δεν βλέπουμε ανάλογο ενδιαφέρον για τη δημόσια εκπαίδευση, που αυτή την περίοδο βάλλεται και δυσφημείται απροκάλυπτα; Ας μας πουν, έχει αναλάβει η κυβέρνηση τη δέσμευση, να χρηματοδοτήσει από χρήματα του ελληνικού δημοσίου την ίδρυση του ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου; Με ποια νομιμοποίηση η σύγκλητος του ΔΠΘ, παραχώρησε 80 στρέμματα για ιδιωτικό σχολείο όταν αυτά τα στρέμματα είχαν παραχωρηθεί στο πανεπιστήμιο για άλλη χρήση δημοσίου ενδιαφέροντος; Αν υπάρχουν εκπαιδευτικές ανάγκες τμημάτων του ΔΠΘ γιατί δεν προωθούν το θεσμό του πειραματικού δημόσιου σχολείου; Για εμάς αυτό που προέχει είναι η ανάγκη της αναβάθμισης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης για όλους και όχι η ίδρυση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων».

Διαμαρτυρία του ΣΥΝ Ροδόπης στις 16-3-07
Αλλά ο κ. Στυλιανίδης επιμένει: Εκτός από τα σχολεία που ολοκληρώθηκαν και σε επίπεδο δημοτικού και σε επίπεδο γυμνασίου, εκτός από το εσπερινό επαγγελματικό λύκειο, εκτός από το ότι είμαστε ο μοναδικός νομός στην Ελλάδα που εξασφαλίσαμε και λειτουργούν δύο σχολεία β' ευκαιρίας που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του αναλφαβητισμού, έχουμε την δέσμευση και την δρομολόγηση του Αρσακείου Κομοτηνής, ενός σχολείου που θα δώσει νέες ευκαιρίες σε πολλά παιδιά του τόπου μας. Αρσάκειο εκτός από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη έχει η Πάτρα προς τιμή του προέδρου κ. Στεφανόπουλου, τα Γιάννενα προς τιμή του προέδρου κ. Παπούλια, τα Τίρανα γιατί αυτό ερμηνευόταν από την αναγκαιότητα της εξωτερικής μας πολιτικής και το στηρίξαμε και η Κομοτηνή. Εκχωρήθηκε ήδη με απόφαση του ΔΠΘ μία έκταση 80 στρεμμάτων στις παρυφές της πανεπιστημιούπολης και εκεί θα κτιστεί ένα πλήρες συγκρότημα πρότυπου σχολείου που θα φιλοξενεί από το νηπιαγωγείο, το δημοτικό και το γυμνάσιο παιδιά από όλα τα σύνοικα στοιχεία, δίνοντάς τους μία διαφορετική ευκαιρία να μετέχουν στο σύγχρονο ελληνικό και ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Από ομιλία στην Κομοτηνή, στις 4-6-07 http://www.xronos.gr/detail.php?ID=35267&phrase_id=110579

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τους αξιότιμους κ.κ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Πρωθυπουργό
τους κ.κ. Έλληνες Βουλευτές και Ευρωβουλευτές, και υποψήφιους Βουλευτές


Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Αξιότιμοι κύριοι Αρχηγοί των κομμάτων,
Αξιότιμε κύριε/κυρία Βουλευτή, Ευρωβουλευτή, υποψήφιε/υποψήφια Βουλευτή,


Τα φαινόμενα της διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, ρουσφετοκρατίας, αλλά και πόλωσης, οξύτητας, και αθέμιτων πολιτικών μεθόδων συμπεριφοράς στον πολιτικό βίο της χώρας δεν έχουν τελειωμό. Σε σημαντικό βαθμό οφείλονται και στον εκλογικό νόμο της ενισχυμένης αναλογικής.

Παρακαλώ δεχτείτε τους αιτιολογημένους προβληματισμούς μου για γενεσιουργές αιτίες των παραπάνω, δηλαδή αρνητικές για την χώρα συνέπειες του εκλογικού συστήματος της ενισχυμένης αναλογικής. Παρακαλώ να το υποβάλλετε στην κριτική σας και ευελπιστώ να το συνεκτιμήσετε στις σχετικές επιλογές σας.

Για την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος νομίζω ότι κάθε επιχειρηματολογία που προσπαθεί να δείξει την θετική ή αρνητική επίδραση στην κοινωνία κάποιου θεσμού ή πολιτικής ή όποιου άλλου ζητήματος σχετίζεται με το δημόσιο συμφέρον, πρέπει να υπόκειται σε έλεγχο ορθότητας από τους αντιπροσώπους του Ελληνικού Λαού και ιδίως από όσους έχουν αυξημένη ευθύνη υπεράσπισης του δημόσιου συμφέροντος. Αυτός είναι ένας από τους κύριους μηχανισμούς του δημοκρατικού διαλόγου.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Πολίτης
Μυρίδης Δαμιανός


17 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ «ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗΣ» ΑΝΑΛΟΓΙΚΗΣ

Πολλά είναι τα αρνητικά κοινωνικά φαινόμενα στην Ελληνική πολιτική πραγματικότητα, όπως τα φαινόμενα της διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, ρουσφετοκρατίας, αλλά και πόλωσης, οξύτητας, και αθέμιτων πολιτικών μεθόδων συμπεριφοράς στον πολιτικό βίο της χώρας , που όμως δεν έχουν τελειωμό. Οφείλονται αφενός στο ότι από την συγκρότηση του Ελληνικού κράτους ο λαός έμμεσα και άμεσα διαπαιδαγωγείται στην ιδιοτέλεια και ιδιώτευση(όπως αποτυπώνεται και στα: «κοιτάω την πάρτη μου», «το θέμα είναι να την βρω», », «κονόμα», «βόλεμα» «να κάνω την αρπαχτή», «έχω κονέ», «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;», «Δεν είναι δική μου υπόθεση», «εγώ κοιτάω την δουλίτσα μου μόνο», «εγώ θα βγάλω τα κάστανα από την φωτιά;» κλπ), στον ανορθολογισμό και αφετέρου στην ύπαρξη θεσμών που αναπαράγουν τέτοια φαινόμενα. Ένας βασικός, τέτοιου χαρακτήρα θεσμός, νομίζω ότι είναι και ο εκλογικός νόμος της ενισχυμένης αναλογικής.

Το εκλογικό σύστημα της «ενισχυμένης» αναλογικής εκτός από πολιτικά άδικο, αφού αντιμετωπίζει άνισα την ψήφο των Ελλήνων στην μετατροπή της σε βουλευτικές έδρες και άρα και σε πολιτικές διακυβέρνησης της χώρας, αποτελεί και μια από τις αφανείς αλλά κύριες αιτίες πολλών δεινών της Ελλάδας, όπως της διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, ρουσφετοκρατίας, αλλά και πόλωσης, οξύτητας, και αθέμιτων πολιτικών μεθόδων συμπεριφοράς στον πολιτικό βίο της χώρας, της ταύτισης κράτους εκκλησίας κλπ, προκαλώντας την οπισθοδρόμηση της Ελλάδας.

Η ενισχυμένη αναλογική προβάλλεται σαν τον εκλογικό σύστημα που εξασφαλίζει σταθερές κυβερνήσεις. Στην πραγματικότητα όμως παράγει ασθενείς κυβερνήσεις παρόλο που μπορεί να στηρίζονται στην ψήφο εμπιστοσύνης 151 ή και ακόμη περισσότερων βουλευτών, γιατί ο φόβος από την μετακίνηση των λίγων σχετικά ψήφων, λόγω εφαρμογής μιας αναγκαίας πολιτικής αλλά μη αρεστής σε κάποια συμπαγή ομάδα ψηφοφόρων, αποτρέπει την κυβέρνηση να νομοθετήσει σχετικά. Πχ. αν και το α΄ και β΄ από τα κυβερνητικά κόμματα πιστεύουν ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ριζικά το ασφαλιστικό σύστημα με δυσμενείς αλλαγές για τους εργαζόμενους, δεν προωθούνται οι αλλαγές αυτές, γιατί το κυβερνόν κόμμα φοβάται μια μικρή μετατόπιση ψήφων στο δεύτερο και περιμένει (ματαίως) την υποστήριξη τέτοιων μέτρων και από το δεύτερο, αφού τότε η αναλογική μείωση από τα δυο πρώτα κόμματα δεν θα αλλάξει την μεταξύ τους σχέση, ενώ ασήμαντη θα ήταν η επίδραση στον αριθμό βουλευτών α΄ και β΄ κόμματος από την μετατόπιση ψήφων προς τα μικρότερα κόμματα.
Το ίδιο και με το ρουσφέτι που όλοι το καταγγέλλουν αλλά διαιωνίζεται. Οι λίγες σχετικά ρουσφετολογικές ψήφοι, που διεκδικούν τα κόμματα εξουσίας υποσχόμενα ρουσφέτια, μετατρέπονται σε δυσανάλογα μεγάλο αριθμό βουλευτικών εδρών, κάνοντας έτσι τα κόμματα εξουσίας να ενδιαφέρονται πολύ για το ρουσφέτι όπως φαίνεται στο παρακάτω αριθμητικό παράδειγμα που αφορά τον εκλογικό νόμο Σκανδαλίδη(αναλογική κατανομή των 260 εδρών μεταξύ των κομμάτων με ποσοστό μεγαλύτερο του 3% και και πριμοδότηση του α΄ κόμματος με τις υπόλοιπες 40).
Με οποιοδήποτε σύστημα ενισχυμένης αναλογικής παραμένουν οι αρνητικές συνέπειες. Το σύστημα όμως αυτό επιτρέπει την εύκολη μαθηματική ανάλυση για την κατάδειξη των συνεπειών.


1ο ενδεχόμενο :Χωρίς ρουσφέτι, διαπλοκή και με έντιμη εκλογική αναμέτρηση:

Α κόμμα(κυβερνητικό.) 42,7% Βουλευτές 156
Β κόμμα(αξιωμ.αντιπολ) 42,5% Βουλευτές 115
Υπόλοιπα κόμματα 10,6% Βουλευτές 29
Κόμματα κάτω του 3% 4,2% Βουλευτές 0


2ο ενδεχόμενο : Το Β κόμμα με υπόσχεση ρουσφετιών, διαπλοκή και αθέμιτα μέσα
κερδίζει επιπλέον 0,5%, πράγμα πολύ εύκολο.

Α κόμμα(αξιωμ.αντιπολ.) 42,5% Βουλευτές 115
Β κόμμα(κυβερνητικό) 43,1% Βουλευτές 157
Υπόλοιπα κόμματα 10,2% Βουλευτές 28
Κόμματα κάτω του 3% 4,2% Βουλευτές 0

Δηλαδή μια μετακίνηση ψήφων κατά 0,6% ή 45.000 ψήφων (σε 7.500.000 σύνολο ψηφοφόρων) προς το Β κόμμα λόγω ρουσφετιού και διαπλοκής προκαλεί μετακίνηση 42 βουλευτικών εδρών προς αυτό, αντί μετακίνησης 1-2 βουλευτικών εδρών που θα προκαλούσε η απλή αναλογική και έτσι ανατράπηκε η κυβερνητική αυτοδύναμη πλειοψηφία του «έντιμου» κόμματος Α. Με ανόθευτη απλή αναλογική το Β΄ κόμμα με την μετακίνηση του 0.6% ή 45.000 ψήφων λόγω ρουσφετιού κλπ, οι βουλευτές του από 127 θα γινόταν 129, δηλ. πολύ μικρό όφελος. Αλλά και το Α κόμμα χάνοντας 0,2% έχασε 41 βουλευτικές έδρες αντί 1 έδρα με απλή αναλογική. Το 0,6% στις 7.500.000 ψήφους είναι 45.000 ψήφοι, έτσι κάθε 1071(=45.000/42) ψήφοι ρουσφεταποδόχων (όσο ένα χωριό) δίνουν από μία βουλευτική έδρα στο κόμμα που θα πλειοψηφήσει, ενώ το 0,2% είναι 15.000 ψήφοι, δηλαδή το δεύτερο σε ψήφους έχασε 41 βουλευτικές έδρες με 366(=15.000/41) ψήφους ανά έδρα. Αν μάλιστα θεωρήσουμε ότι κάθε ρουσφέτι φέρνει ψήφους τουλάχιστον από όλη την οικογένεια του αποδέκτη του ρουσφετιού, φαίνεται ότι με 5-10.000 ρουσφέτια μπορεί να ανατραπεί το πολιτικό σκηνικό. Σε περισσότερο οριακή διαφορά ποσοστών, η σχέση βουλευτών μεταξύ α΄ και β΄ κόμματος ανατρέπεται με ακόμη πολύ λιγότερα ρουσφέτια.

Με απλή αναλογική μετακίνηση 25.000 ψήφων μετακινεί μία βουλευτική έδρα. Δηλαδή 23(=25.000/1071) φορές δυσκολότερα μετακινούν οι έντιμοι πολίτες της απλής αναλογικής αποφασιστική βουλευτική έδρα από τους ρουσφεταποδόχους/ρουσφετοεπαίτες του πρώτου κόμματος της ενισχυμένης αναλογικής και 68(=25.000/366) φορές δυσκολότερα από τις μετακινημένες βουλευτικές έδρες του δεύτερου του παραπάνω αριθμητικού παραδείγματος. Για το γ΄,δ΄ και μετά κόμμα με ποσοστό πάνω από 3% η αντίστοιχη δυσκολία είναι: 28(=30.000 / 1071) φορές δυσκολότερη η κατάκτηση μιας επιπλέον έδρας από ότι για το πρώτο κόμμα, αφού αντιστοιχούν 23.077ψήφοι ανά βουλευτική έδρα και 82(=30.000/366) φορές δυσκολότερη η κατάκτηση μιας επιπλέον έδρας από ότι η απώλεια έδρας για το δεύτερο κόμμα.(0.4% σε 7.500.000=30.000)

1. Αυτός είναι λοιπόν ένας από τους σοβαρούς λόγους που διαιωνίζεται το ρουσφέτι αλλά και οι προεκλογικές παροχές, προς μεγάλη βέβαια ζημιά της χώρας και του λαού γιατί για τα δυο μεγαλύτερα κόμματα φαίνεται ρεαλιστική η πραγματοποίηση του στόχου της αυτοδυναμίας με λίγα σχετικά ρουσφέτια.
Τα ρουσφέτια έχουν ενσωματωθεί στις προσδοκίες της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών με ολέθριες συνέπειες για την χώρα. Έτσι οι σπουδές της πλειονότητας των νέων δεν έχουν στόχο κυρίως την γνώση, αλλά μόνο το «χαρτί»(φαινόμενο μόνο Ελληνικό), με το οποίο θα βολευτούν με κάποιο ρουσφέτι που απαιτεί «χαρτί». Ακόμη επειδή το μέγεθος του ρουσφετιού είναι ανάλογο της «προσφοράς» του ενδιαφερόμενου, εντάσσεται αυτός σε ένα από τα δυο πρώτα κόμματα, όχι για να υποστηρίξει κάποια ιδεολογική ή πολιτική επιλογή του, αλλά για να υποστηρίξει τους κομματικούς μηχανισμούς που θα του παράσχουν το ρουσφέτι, ενισχύοντας έτσι και τους μηχανισμούς της διαφθοράς και διαπλοκής. Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημόσιου κυρίως τομέα, ιδίως τις πρωτοβάθμιες, είναι εμφανές αυτό στον αριθμό των υποψηφίων των παρατάξεων των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, που αυξομειώνεται εντυπωσιακά (χωρίς μάλιστα αισθητή αλλαγή των ψήφων των παρατάξεων και με τους περισσότερους υποψηφίων τους χωρίς ούτε καν το ελάχιστο συνδικαλιστικό ενδιαφέρον) ανάλογα με την πιθανότητα να γίνει αυτοδύναμο το αντίστοιχο κόμμα, ενώ οι παρατάξεις που πρόσκεινται στα μικρότερα κόμματα έχουν περίπου σταθερό αριθμό υποψηφίων και ανεξάρτητα από το ποιο από τα δυο πρώτα κόμματα θα είναι κυβέρνηση. Έτσι με κάθε κυβερνητική αλλαγή επιλέγονται τα στελέχη της διοίκησης και οι διάφορες αμειβόμενες επιτροπές τελείως «αξιοκρατικά» από τους υποψήφιους των αντίστοιχων συνδικαλιστικών παρατάξεων, τόσο που σε κάθε κυβερνητική αλλαγή να μπορούμε να προβλέψουμε ποιος θα επιλεγεί «αξιοκρατικά», χωρίς να είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τα όποια πραγματικά προσόντα, αφού η παραταξιακή-κομματική δράση και μόνο εξασφαλίζει την επιλογή. Αυτά και άλλα παρόμοια χαρακτηριστικά της πολιτικής συμπεριφοράς σηματοδοτούν το πολιτικό επίπεδο των Ελλήνων.
Τι όμως σημαίνει ρουσφέτι; Ο αποδέκτης του ρουσφετιού συνήθως ή διορίζεται εκεί που δεν υπάρχει ανάγκη, ή παραγκωνίζει άλλον ικανότερο αν υπάρχει ανάγκη πρόσληψης, ή εισπράττει για διάφορους λόγους χρήματα από το δημόσιο που δεν δικαιούται, πάντα με την συνέργεια κάποιου κυβερνητικού παράγοντα. Επομένως το ρουσφέτι στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με ισόποση υπεξαίρεση από τους υπόλοιπους πολίτες είτε του ποσού της μισθοδοσίας ή τις είσπραξης ποσού ή της απώλειας κρατικών εσόδων λόγω διορισμού ανίκανου αντί ικανότερου. Θα έπρεπε λοιπόν σε κράτος δικαίου ο παράγοντας που συνεργεί σε ρουσφέτι να διώκεται για συνέργεια σε κλοπή σε βάρος μάλιστα του δημόσιου. Δυστυχώς όμως ο νεοέλληνας αντί να αποδοκιμάζει τα ρουσφέτια, λέει «δώσε και μένα μπάρμπα» και το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής διαιωνίζει την νοοτροπία αυτή.
Η κομματική αναξιοκρατία που επικρατεί στην πολιτική ζωή της χώρας και στον δημόσιο τομέα, αποτελεί και μια επί πλέον αιτία για την άρνηση να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα, επιστήμονες ικανοί που πήγαν για σπουδές στο εξωτερικό και διακρίθηκαν εκεί, αλλά αρνούνται να συνδιαλλαγούν με το Ελληνικό ρουσφετοκατεστημένο προκειμένου να προσφέρουν εδώ τις πολύτιμες επιστημονικές υπηρεσίες τους προς ζημιά της Ελλάδας.

2. Αποτελεί επίσης ουσιώδη παράγοντα στην διαπλοκή, αφού κάθε οικονομικός μεγαλοπαράγοντας διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά θεωρεί πολύ πιθανό, χρηματοδοτώντας την προεκλογική εκστρατεία, να ανατρέψει ριζικά το εκλογικό αποτέλεσμα σε βουλευτικές έδρες υπέρ του κόμματος που χρηματοδοτεί, ιδίως όταν είναι μικρή η διαφορά των δυο πρώτων κομμάτων, ακόμη και εξαγοράζοντας ψήφους, και στην συνέχεια το εκάστοτε κυβερνών κόμμα υποχρεωμένο να ανταποδίδει κάτω από το τραπέζι. Με απλή αναλογική τα όποια δισεκατομμύρια ελάχιστο όφελος σε βουλευτές θα έφερναν και έτσι δεν θα τα έδινε κάποιος που συσχετίζει το οικονομικό ρίσκο από το πιθανό αποτέλεσμα.
Ανάλογα συμβαίνουν και με όλους εκείνους που φιλοδοξούν να «διαχειριστούν» το δημόσιο χρήμα. Εντάσσονται σε ένα από τα δυο κόμματα εξουσίας(δεν έχει ιδιαίτερη σημασία σε πιο από τα δυο) και οργανώνουν τις εσωτερικές συμμαχίες και τους μηχανισμούς με άλλους «ομοϊδεάτες» καθώς και με απλούς ρουσφεταποδόχους. Η πλάστηγκα πιθανότατα αργά ή γρήγορα γέρνει προς το μέρος τέτοιων «πολιτικών», όταν μάλιστα δεν υπάρχει εγρήγορση και επιφυλακή από την πλειονότητα των κομματικών μελών των κομμάτων εξουσίας εναντίον τέτοιων φαινόμενων, ενώ οι λίγοι καθαροί ιδεολόγοι των κομμάτων ή μένουν στο περιθώριο ή αποτελούν την βυτρίνα και το άλλοθι των «καθαρών χεριών». Και με τα υπερβολικά προεκλογικά έξοδα των δυο πρώτων σε ποσοστά κομμάτων εξουσίας και των βουλευτών τους τα παραπάνω φαινόμενα εντείνονται κατά πολύ.

3. Αποτρέπεται ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός της Ελλάδας με τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, από τον φόβο και της ελάχιστης ακόμη κομματικής μετακίνησης μερικών χιλιάδων φανατικών των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων που μπορεί να εναλλάξει την αυτοδυναμία μεταξύ α΄ και β΄ κόμματος, παρόλο που η μεγάλη πλειονότητα(περισσότερο από 70%) βουλευτών και λαού είναι υπέρ του διαχωρισμού. Αντίθετα φέρνει ικανοποίηση παράλογων ή και αντισυνταγματικών αιτημάτων, όπως ανωτατοποίηση των μη κρατικών εκκλησιαστικών σχολών(μεταξύ αυτών και σχολών ψαλτικής και διαχείρισης κειμηλίων) παρά την απαγόρευση του άρθρου 16. Όλες οι σχολές εκκλησιαστικού ενδιαφέροντος είναι πανεπιστιμιακές, καμιά επιπέδου ΤΕΙ ή ΙΕΚ. Δεν προσβάλλει την ποιότητα των πανεπιστημίων η ύπαρξη τέτοιων σχολών; Μήπως πρέπει να περιμένουμε και «καντηλαναυτική» πανεπιστημιακή σχολή; Αυτός είναι ο εκσυγχρονισμός των ΑΕΙ-ΤΕΙ; Ακόμη έχουμε απαλλαγή φορολόγησης των επιχειρήσεων της εκκλησίας, παρόλο που ομοειδείς μη εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας φορολογούνται, σκανδαλώδη μεταφορά των σε μορφή ακινήτων αποθεματικών του ελλειμματικού ασφαλιστικού Ταμείου κληρικών στην αρχιεπισκοπή και των ελλειμμάτων του σε δημοσιοϋπαλληλικό ασφαλιστικό ταμείο κλπ.
Πολλοί βουλευτές των δυο μεγαλύτερων κομμάτων αρχίζουν την προεκλογική εκστρατεία με αναζήτηση υποστήριξης εκκλησιαστικών παραγόντων(που πρέπει να μένουν ως εκκλησία αμέτοχοι στα πολιτικά), όπως το δείχνει η ανακοίνωση υποψήφιου βουλευτή: «Συναντήθηκε με τον παναγιώτατο μητροπολίτη ……. κ. ……, με τον οποίο εκτός των άλλων συζήτησε διεξοδικά και τρέχοντα θέματα της εκκλησίας, διαβεβαιώνοντας τον ότι θα βρίσκεται στο πλευρό της αγωνιζόμενης Εκκλησίας». Και πάντα στα προεκλογικά φυλλάδια των υποψηφίων της μεγάλης πλειονότητας των υποψηφίων των δυο μεγαλύτερων κομμάτων κάποια φωτογραφία τους με εκκλησιαστικό παράγοντα, χωρίς ποτέ οι παράγοντες αυτοί να ενοχλούνται από αυτό, λόγω της δογματικής υποχρέωσης τους να μένουν τελείως ουδέτεροι απέναντι στα κόμματα. Δεν θα ενοχλούνταν οι εκκλησιαστικοί παράγοντες αν κάποιος ιδιοκτήτης σουπερμάρκετ, για να προσελκύσει πελάτες, είχε αναρτημένη στην είσοδο του μαγαζιού του φωτογραφία του μαζί με εκκλησιαστικό παράγοντα; Γιατί δεν ενοχλούνται με υποψήφιους; Μήπως το επιδιώκουν; Αλλά και ανοιχτή παρέμβαση στελεχών της εκκλησίας κατά την προεκλογική περίοδο, ιδίως όταν τα ποσοστά δεν ευνοούν την αυτοδυναμία του προτιμητέου σε αυτούς κόμματος.
Ακόμη και θεσμοί απαράδεκτοι για κοσμικό κράτος, όπως η υπαγωγή μερικών αστικών υποθέσεων σε αρμοδιότητα θρησκευτικών δικαστών, αλλά και η αναγνώριση της πολυγαμίας στους μουσουλμάνους της Θράκης, οφείλονται στον εκλογικό νόμο, αφού η προσπάθεια ενός εκ των δυο κομμάτων «εξουσίας» να τους καταργήσει, συνάντησε την απειλή των μειονοτικών ότι θα το καταψήφιζαν και άρα θα ήταν μεγάλη η απώλεια βουλευτικών εδρών λόγω της ενισχυμένης αναλογικής. Με απλή αναλογική θα ήταν βέβαιος ο εκσυγχρονισμός και σε αυτά τα ζητήματα.

4. Κάνει ευάλωτα τα δυο μεγαλύτερα κόμματα σε πιέσεις συμπαγών ομάδων ψηφοφόρων για ικανοποίηση παράλογων αιτημάτων. Ακόμη και ποδοσφαιρικών ομάδων παράλογα αιτήματα, ικανοποιούνται χάριν της προσδοκίας λίγων ψήφων από τους φανατικούς οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων. Έτσι παραχώρηση δημόσιας γης και κατασκευή γηπέδου για μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα(ανώνυμη εταιρία) έχει πολύ μεγαλύτερο ψηφοθηρικό ενδιαφέρον από την κατασκευή ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου. Το ίδιο με την νομοθετική ρύθμιση των χρεών προς το δημόσιο δεκάδων εκατομμυρίων των μεγάλων ποδοσφαιρικών ανώνυμων εταιριών. Αξιοσημείωτη είναι η ταύτιση των δυο μεγαλύτερων κομμάτων στην ρύθμιση χρεών ΠΑΕ, την στιγμή που για τις πυρκαγιές αλλά και άλλα ζητήματα της κυβερνητικής πολιτικής ίσως υπήρξε υπερβολική οξύτητα κριτικής από την αξιωματική αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση αλλά και αντίστροφα.

5. Προκαλεί και διαπλοκή με δημοσιογράφους και ΜΜΕ (πχ. διαφημιστικές δαπάνες κρατικών οργανισμών) ώστε να παρουσιάζουν εικόνα καλύτερη για το ένα και χειρότερη για το 2ο από τα δυο μεγαλύτερα, γιατί πάλι και μια μικρή επίδραση να έχουν σε ψηφοφόρους, το αποτέλεσμα θα είναι η αυτοδυναμία εμποδίζοντας την αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών και επομένως και την πολιτική τους ανύψωση.

6. Και στην επιλογή των υποψήφιων των κομμάτων ο εκλογικός νόμος προκαλεί επικράτηση κυρίως ψηφοθηρικών και όχι αξιοκρατικών κριτήριων, αφού γεμάτες είναι οι λίστες των δυο πρώτων κομμάτων με μανεκέν, ηθοποιούς, αθλητές προπονητές κλπ, χωρίς καμιά προηγούμενη δράση σε κάποιο κοινωνικό τομέα στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Τέτοιοι υποψήφιοι κατά κανόνα διαθέτουν και την απαραίτητη οικονομική ισχύ ώστε να εκλεγούν ενισχύοντας και με οικονομικά μέσα τα κομματικά ποσοστά. Με τέτοια όμως κριτήρια πατώνουν ικανοί πχ. πανεπιστημιακοί γνώστες ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και αντί τέτοιων προσώπων εκλέγονται αδαείς ηθοποιοί, αθλητές, προπονητές ή μανεκέν. Με απλή αναλογική δεν θα υπήρχε έντονη «πολιτική ανάγκη» για τέτοιες υποψηφιότητες και οι ικανότεροι θα προωθούνταν ευκολότερα. Οι υποψήφιοι όλων των πολιτικών κομμάτων πρέπει να επιλέγονται αξιοκρατικά μετά από την διάκρισή τους στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος στους διάφορους κοινωνικούς τομείς.
7. Επειδή, λόγω της πολιτικής καθυστέρησης της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών, ένα μεγάλο μέρος τους ψηφίζει τα δυο μεγάλα κόμματα που έχουν αρχηγό ένα απόγονο από τις δυο οικογένειες(όποτε είχαν αρχηγό εκτός των δυο οικογενειών έχαναν τις εκλογές) γιαυτό στις εσωκομματικές εκλογές αρχηγού δεν επιλέγεται ο ικανότερος στα κόμματα αυτά, αλλά αυτός που θα εξασφαλίσει τις ψήφους αυτών που ψηφίζουν «παραδοσιακά», λόγω της κρισιμότητας των ψήφων εξ αιτίας της ενισχυμένης αναλογικής. Αυτό όμως, δηλ. το να μην επιλέγεται ο ικανότερος, αλλά αυτός που θα φέρει τις «παραδοσιακές» ψήφους, είναι επιζήμιο όχι μόνο για τα κόμματα αυτά, αλλά για το δημόσιο συμφέρον, αφενός γιατί ενδεχόμενα θα φέρει στην πρωθυπουργία τον λιγότερο ικανό του α΄ κόμματος και αφετέρου να αμβλύνει τον συναγωνισμό των ικανών στα κόμματα αυτά προς ζημιά όχι μόνο του κόμματος, αλλά και της χώρας. Η απλή αναλογική μπορεί να συμβάλει και στην εξάλειψη της οικογενειοκρατίας στην Ελλάδα, φαινόμενο μοναδικό σε Ευρωπαϊκή χώρα. Η οικογενειοκρατία μάλιστα, που εμφανίζεται αποκλειστικά στα δυο μεγαλύτερα κόμματα, εμφανίζεται όχι μόνο στην επιλογή αρχηγού αλλά και στην επιλογή των υποψήφιων βουλευτών, περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές τους είναι συγγενείς 1ου-4ου βαθμού συγγένειας με πολιτικούς των κομμάτων αυτών.

8. Το φαινόμενο των υπερβολικών και ανεκπλήρωτων προεκλογικών παροχών από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα καθώς και η ανοχή σε θέματα εκτεταμένης παραβατικότητας όπως πχ. αυθαίρετη δόμηση, οφείλεται στον φόβο διαρροής προς το άλλο από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα και κατά συνέπεια στην εναλλαγή της αυτοδυναμίας. Ακόμη και οι παράνομες «Ελληνοποιήσεις» αλλοδαπών οφείλονται στην σημαντική επίδραση στον αριθμό των βουλευτών που μπορεί να έχουν. Το ίδιο συμβαίνει και την επικείμενη παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε ομογενείς του εξωτερικού. Μπορεί να θεωρηθεί θετικό για την δημοκρατία, το να έχουν λόγο στην διακυβέρνηση της χώρας Έλληνες από δεκαετίες κάτοικοι του εξωτερικού που δεν υφίστανται οι ίδιοι τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών και που δεν παρακολουθούν την εσωτερική πολιτική πραγματικότητα; Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι διατήρησης της επαφής με την πατρίδα των ομογενών;
9. Οι βουλευτές των δυο μεγαλύτερων κομμάτων που ευελπιστούν ότι θα εκλεγούν κυβερνητικοί βουλευτές είναι πολύ πιθανόν να υποστηρίζουν την ενισχυμένη αναλογική, επειδή μέσω αυτής εκλέγονται ευκολότερα από ότι με την απλή αναλογική (περίπου 15-20% ευκολότερα). Αλλά αυτό είναι πολύ πιθανό να υποδηλώνει ιδιοτέλεια, με όσα αυτή συνεπάγεται. Είναι απαράδεκτο, κριτήριο για όποια πολιτική επιλογή βουλευτού να είναι το προσωπικό συμφέρον του εκπροσώπου του λαού και όχι το πραγματικό συμφέρον του Ελληνικού λαού.
10. Λόγω της πιθανής αριθμητικής ανατροπής του αριθμού των βουλευτών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας, η βουλευτική περίοδος σχεδόν ποτέ δεν είναι τετραετία αλλά μικρότερη, αφού το κυβερνών κόμμα επιλέγει το χρόνο των εκλογών, χωρίς καμιά συνεννόηση με τα άλλα κόμματα όπως οι δημοκρατικοί κανόνες θα επέβαλαν, με μόνο κριτήριο το πότε συμφέρει σε αυτό για να αποτρέψει το ενδεχόμενο της ριζικής ανατροπής των βουλευτικών εδρών (λέγεται μάλιστα ότι όποια κυβέρνηση έκανε εκλογές στο τέλος της τετραετίας τις έχασε), με συνέπεια την μείωση του μέσου ανά έτος αποτελεσματικού χρόνου διακυβέρνησης, αφού αυξάνεται ο ανά έτος μέσος προεκλογικός χρόνος. Το ίδιο και η μέση ετήσια εκλογική δαπάνη του κράτους, αυξάνει και αυτή καθώς μειώνεται χρονικά η μέση βουλευτική περίοδος. Η απλή αναλογική, επειδή οι πιθανές αλλαγές στον αριθμό των βουλευτών του κυβερνόντος κόμματος είναι πολύ μικρές με αυτήν λόγω επιλογής του χρόνου εκλογών μερικούς μήνες νωρίτερα, αποτρέπει και τέτοιο ενδεχόμενο.
11. Επειδή η επανεκλογή των βουλευτών του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος που εκλέχτηκαν λόγω ενισχυμένης αναλογικής, δηλαδή περίπου το 25% των βουλευτών του(όσοι από τους περίπου 160 εκλέγονται λόγω του πριμ των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα), είναι αβέβαιη έως αδύνατη αν δεν θα είναι πάλι το κόμμα τους πρώτο, επιδίδονται σε ψηφοθηρικές δραστηριότητες παρασύροντας έτσι και τους υπολοίπους βουλευτές του α΄ κόμματος στην ψηφοθηρία, και κατά συνέπεια η συμμετοχή τους στην παραγωγή πραγματικής πολιτικής(που είναι το ζητούμενο ιδίως από τους βουλευτές του κυβερνόντος κόμματος) να υποχωρεί έως και να μηδενίζεται, με μεγάλο κόστος για την πολιτική πρόοδο της χώρας. Αλλά και εξ αιτίας των απαιτούμενων μεγάλων δαπανών για προβολή τους, το ενδεχόμενο της διαπλοκής με χρηματοδότες αυξάνει.

12. Η ενισχυμένη αναλογική, λόγω του ότι αποτρέπει την αναζήτηση συναίνεσης κατά την νομοθετική διαδικασία της βουλής, είναι πιθανότατα η αιτία της «δυσπιστίας» του συνταγματικού νομοθέτη προς τον κοινό νομοθέτη με αποτέλεσμα, λεπτομερείς συνταγματικές διατάξεις περιοριστικές για το κοινό νομοθέτη. Αυτό οδηγεί και στον μεγάλο αριθμό δικαστικών αποφάσεων που κρίνουν αντισυνταγματικές νομοθετικές και διοικητικές ρυθμίσεις(πιθανότατα η Ελλάδα κατέχει στην Ευρώπη την πρώτη θέση τον αριθμό των δικαστικών αποφάσεων που κρίνουν αντισυνταγματικούς νόμους και διοικητικές αποφάσεις). Ακόμη προκαλεί και περίεργα φαινόμενα. Πχ. Κανένα από τα κόμματα που τάσσονται ανοιχτά υπέρ του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας δεν προτείνει την τροποποίηση της αναφοράς του άρθρου 16 για τον σκοπό της εκπαίδευσης σχετικά με την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, πράγμα αυτονόητο για κοσμικό κράτος, φοβούμενο μήπως η αναθεώρηση επεκταθεί και στην συνταγματική επιταγή για τα πανεπιστήμια, επειδή η διαδικασία αναθεώρησης δεν αποτελεί εγγύηση ότι η τελική ρύθμιση δεν θα επεκταθεί και εκεί. Γιατί ο συνταγματικός νομοθέτης δεν εμπιστεύεται τον κοινό νομοθέτη να καθορίζει τις διατάξεις για τους σκοπούς της εκπαίδευσης; Δεν είναι η ενισχυμένη αναλογική η αιτία που αποτρέπει την αναζήτηση της συναίνεσης ;
13. Η πλήρης αντιστροφή των βουλευτικών εδρών με μετακίνηση λίγων σχετικά ψήφων, προκαλεί και την έντονη κομματικοποίηση του συνδικαλισμού, όπου η συνδικαλιστική δράση των πλήρως κομματικοποιημένων παρατάξεων των δυο κομμάτων εξουσίας συμπλέει με τον κομματικό-ρουσφετολικό σχεδιασμό τους, αποτελώντας ένα από τους ιμάντες του ρουσφετιού. Αυτό παρασύρει και τις άλλες παρατάξεις σε σημαντική απόκλιση από την ορθή συνδικαλιστική δράση. Αλλά και η διαφθορά-χρηματισμός υπαλλήλων του δημόσιου τομέα σχετίζεται με την ενισχυμένη αναλογική. Οι υπάλληλοι που χρηματίζονται λόγω της αυξημένης ιδιοτέλειας που τους διακρίνει, εντάσσονται μάλλον στους συνδικαλιστικούς μηχανισμούς των συνδικαλιστικών αλλά και κομματικών μηχανισμών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, αφού μέσω αυτών μπορούν και να διεκδικούν μεταθέσεις σε θέσεις που ευνοούν τον χρηματισμό και μπορούν να έχουν και κάποια κάλυψη.
14. Συμμετοχή της ενισχυμένης αναλογικής είναι πολύ πιθανόν να υπάρχει και στην ιδιαίτερα έντονη διαμόρφωση των ταξικών διαφορών στην Ελλάδα, επειδή συνεχίζεται, και με την μέσω των παραπάνω συνεπειών, η διαπαιδαγώγηση του Ελληνικού λαού στην ιδιοτέλεια και ιδιώτευση, που κάνει επιθετικότερη την οικονομική ολιγαρχία απέναντι στους οικονομικά ασθενέστερους από ότι οι αντίστοιχες οικονομικές τάξεις σε χώρες με ίδιο οικονομικό σύστημα, αλλά που οι θεσμοί σε αυτές διαπαιδαγωγούν τον λαό περισσότερο στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος από ότι στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα στην Ελλάδα να έχουμε από τα μεγαλύτερα ποσοστά φτωχών αλλά και τον πρώτο κατά κεφαλήν αριθμό αυτοκινήτων ιδιαίτερης πολυτέλειας.
15. Αλλά και τις δημοτικές εκλογές που γίνονται με το παρόμοιο εκλογικό σύστημα εμφανίζεται το φαινόμενο της μεταπήδησης πρωτοκλασάτων στελεχών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων από τον χώρο της βουλής στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης στις μεγάλες πόλεις προκειμένου να νικήσει το αντίστοιχο κόμμα, λόγω της πολιτικής σπουδαιότητας που έχει και στην διακυβέρνηση. Αλλά αυτή η συμπεριφορά περιορίζει την σοβαρότητα της πολιτικής τέτοιων στελεχών αφού δεν ήταν το ενδιαφέρον τους για την αυτοδιοίκηση το κριτήριο της μετακίνησης αλλά το κομματικό συμφέρον.
16. Ακόμη και στις πανελλαδικές εξετάσεις είχε φέτος την αρνητική επίδρασή του το εκλογικό σύστημα, όπου λόγω της προχειρότητας της καθιέρωσης της βάσης του 10 για εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, υπήρξε παρέμβαση ώστε να θέματα των εξετάσεων να είναι εύκολα με κριτήρια δηλαδή κομματικά και όχι παιδαγωγικά και έτσι να μην μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και υπάρξει εκλογική ζημιά για το κυβερνόν κόμμα. Επίσης προκάλεσε την καθυστέρηση αποστολής βιβλίου Ιστορίας στα Δημοτικά λόγω του φόβου της εκλογικής αντίδρασης διαφωνούντων για το βιβλίο.
17. Το φορολογικό χαρακτηριστικό της Ελλάδας, δηλαδή 1/ 4 άμεσοι φόροι και 3/ 4 έμμεσοι- μοναδικό στην Ευρώπη, οφείλεται και αυτό στην επιδίωξη των εκάστοτε κυβερνήσεων να κερδίσουν την ψήφο ενός τμήματος των Ελλήνων πολιτών, που δεν έχουν την ικανότητα να εκτιμήσουν ότι μείωση της άμεσης και αύξησης της έμμεσης φορολογίας δεν συμφέρει στους πολλούς, αλλά μόνο στους πλούσιους.
Πολλές ακόμη σοβαρές αρνητικές συνέπειες της ενισχυμένης αναλογικής μπορεί να καταγραφούν που σχεδόν όλες οφείλονται στην αντιστροφή α΄ και β΄ κόμματος λόγω μιας μικρής μετακίνησης ψήφων μεταξύ των δυο κομμάτων και ελάχιστες θετικές συνέπειες αλλά πολύ μικρής σημασίας.
Όσο μάλιστα μικρότερος είναι ο αριθμός των ψήφων που προκαλούν την μετάπτωση του ενός από τα δυο κόμματα από την πρώτη θέση αυτοδυναμίας στην δεύτερη, τόσο περισσότερο τα παραπάνω φαινόμενα καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Ακόμη και μια μόνο ψήφο διαφορά πανελλαδικά μεταξύ πρώτου και δεύτερου μπορεί να υπάρξει αυτοδυναμία του πρώτου, δηλαδή να έχει 151 βουλευτές και να έχει 40 βουλευτές περισσότερους από το β΄. Αλλά και όταν δεν υπάρχει αυτοδυναμία για το πρώτο κόμμα, δηλ. με ποσοστό κάτω του 42.7 %, τότε με μια μόνο ψήφο διαφορά έχει 40 βουλευτές περισσότερους από το β΄ κόμμα.
Η αυτοδυναμία του α΄ κόμματος με τον ισχύοντα νόμο εξασφαλίζεται με ελάχιστο ποσοστό που προκύπτει από τον τύπο min-ποσοστό αυτοδυναμίας% = 42.7 - 0.427x Μ, όπου Μ το συνολικό ποσοστό των κομμάτων κάτω του 3%, δηλαδή για 4% των κομμάτων κάτω του 3%, Min-ποσοστό=42.7-0.427x4=40.99%.
Ακόμη και στην δικαιοσύνη θα εμφανιστεί διαπλοκή όταν θα εκδικαστούν προσφυγές για εγκυρότητα ψηφοδελτίων των δυο πρώτων κομμάτων όταν η διαφορά ψήφων είναι πολύ μικρή και μπορεί να ανατραπεί με μετατροπή ψηφοδελτίων έγκυρων σε άκυρα και αντίστροφα.

Απόδειξη των παραπάνω αποτελούν και τα παρασκηνιακά φαινόμενα στις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες όταν είναι περίπου ίδια τα δυο μεγαλύτερα ποσοστά, όπως για την εκλογή βουλευτού σε μονοεδρική περιφέρεια σε προηγούμενες εκλογές, σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν πρόσφατα στην τηλεοπτική εκπομπή «Ζούγκλα» του κ. Μ.Τριανταφυλλόπουλου.

Όλα τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα αντιμετωπίζονται πολύ καλύτερα με την απλή αναλογική. Πχ. και μικρότερη θα είναι με απλή αναλογική η κομματική ανάγκη για ρουσφέτια, και η χρηματοδότηση από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αλλά και μηδενική η ανοχή των κυβερνητικών εταίρων για την προώθηση ρουσφετιών από τους άλλους κυβερνητικούς εταίρους σε κυβέρνηση συνεργασίας που θα έφερνε η απλή αναλογική.

Αλλά η απλή αναλογική θα περιορίσει και θα ακυρώσει τελικά και την συνέχιση του τεχνικού και όχι πραγματικού διαχωρισμού των Ελλήνων σε «δημοκρατικούς ή προοδευτικούς και συντηρητικούς ή δεξιούς». Η απλή αναλογική θα επέβαλλε την κυβερνητική συνεργασία πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν στις βασικές πολιτικές. Τέτοια είναι τα δυο μεγαλύτερα κόμματα που συμφωνούν στις βασικές πολιτικές. Η απλή αναλογική θα επέβαλλε την συνεργασία όσων κομμάτων έχουν παρεμφερείς πολιτικές και προγράμματα, τερματίζονται κάθε τεχνητό διαχωρισμό των Ελλήνων και θα συνέβαλε στην άνοδο του πολιτικού επιπέδου των Ελλήνων ελαχιστοποιώντας και τις άσκοπες μη πολιτικές αντιπαραθέσεις των δυο μεγαλύτερων κομμάτων που γίνονται για «επικοινωνιακούς» λόγους.
Αν μάλιστα η σειρά κατάταξης των υποψηφίων όλων των κομμάτων πραγματοποιείται με ενιαίο ψηφοδέλτιο όλων των υποψηφίων όλων των κομμάτων της εκλογικής περιφέρειας (δηλαδή ο ψηφοφόρος να μπορεί να «σταυρώσει» και υποψηφίους διαφορετικών κομμάτων από το ενιαίο ψηφοδέλτιο και επιλέγοντας κόμμα με διαφορετικό ψηφοδέλτιο) πολλά από τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα θα αμβλυνθούν ή και θα εξαλειφθούν.

Επίσης η απλή αναλογική θα έκανε ευκολότερη την ανανέωση της πολιτικής. Μετά το 1974 είναι μεγάλος ο αριθμός των νέων κομμάτων που εμφανίστηκαν στην πολιτική σκηνή και στην συνέχεια εξαφανίστηκαν λόγω εκλογικού συστήματος, ενώ θα μπορούσαν εκτός της ανανέωσης να αποτελούν και την αιτία για συνεχή προσπάθεια και των μεγάλων κομμάτων για βελτίωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κόμμα που ίδρυσε ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλος., ιδιαίτερα αξιόλογος πολιτικός, αλλά παρόλο που και οι δημοσκοπήσεις αργότερα αναγνώριζαν την αξία του με ποσοστά αποδοχής 70-80%, δεν ευδοκίμησε το κόμμα του. Ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών, λόγω ενισχυμένης αναλογικής, ψηφίζει το ένα από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα μόνο για να μην βγει το άλλο. Αυτό όμως αποτελεί στρέβλωση της δημοκρατίας.

Σε χώρες τις Ευρώπης, που λειτουργεί χωρίς εμφανή αρνητικά ως πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα ή ενισχυμένη αναλογική, υπάρχει από μέρους των πολιτών των χωρών αυτών η μεγάλη διαφορά με την χώρα μας στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, πράγμα που φαίνεται σε πολλούς δείκτες των κοινωνιών αυτών. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι είναι πολύ περισσότερο ορθολογική η διαπαιδαγώγηση των πολιτών των χωρών αυτών από ότι στην Ελλάδα από τα χρόνια της Ευρωπαϊκής αναγέννησης. Και μόνο η ταύτιση κράτους εκκλησίας, μοναδική στην Ευρώπη, υποδηλώνει την μεγάλη διαφορά.