Tο κοινό κείμενο των συνεργαζόμενων φορέων

8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
ΟΛΟΙ / ΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ , 1.00 Μ.Μ.
Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και όλο τον κόσμο, κοινωνικές παρεμβάσεις με στόχο να ληφθούν μέτρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την ανατροπή των δεδομένων που δημιουργούν την κλιματική αλλαγή, η οποία απειλεί το μέλλον του πλανήτη.
Στο διάστημα 4–15/12 συνέρχεται η Παγκόσμια Σύνοδος του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Μπαλί.
Στην Ελλάδα, εκατοντάδες περιβαλλοντικές κινήσεις πολιτών και κινήματα πόλης συνεργαζόμαστε με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Συνδικάτα , φορείς και πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών για ένα ΚΟΙΝΟ, ΜΑΖΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
-Διεκδικούμε να ληφθούν τώρα αποφάσεις για τη σωτηρία του πλανήτη
-Στέλνουμε μήνυμα στην παγκόσμια σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή
-Απαιτούμε από την κυβέρνηση να πάρει δραστικά μέτρα για να περιοριστούν οι εκπομπές αερίων ρύπων.
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρή οικολογική κρίση, που στη χώρα μας γίνεται αντιληπτή με τον πιο δραματικό τρόπο. Οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, οι φετινές πυρκαγιές που κατέστρεψαν 3. 0000 000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, η ξηρασία και οι πλημμύρες από τη διάβρωση των εδαφών, το πρόβλημα της επάρκειας και της ποιότητας του νερού, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, όλ’ αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και αποτελούν σήματα κινδύνου για το μέλλον της χώρας μας και του πλανήτη.Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Η Διακυβερνητική για την Κλιματική Αλλαγή προβλέπει άνοδο των θερμοκρασιών από 1,4 έως 5,9 βαθμούς στα επόμενα 50 χρόνια. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για ερημοποίηση μεγάλων κατοικημένων εκτάσεων και για εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Τα σημερινά ακραία φαινόμενα, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες θα ενισχυθούν πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Αν οι σημερινοί πόλεμοι σε Ιράκ Αφγανιστάν, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, γίνονται για το πετρέλαιο, οι αυριανοί θα γίνονται για το νερό. Ήδη οι πάγοι λιώνουν στην Αρκτική και οι υπεύθυνοι ισχυροί του πλανήτη σπεύδουν να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Η Ελλάδα θα πλησιάσει τις επόμενες δεκαετίες κλιματολογικά την Αφρική, η ζωή μας θα γίνει αβίωτη και το παραγωγικό πρότυπο της χώρας θα οδηγηθεί σε κατάρρευση.
ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Για την κλιματική αλλαγή ευθύνονται αυτοί που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές επιλογές, δηλαδή το κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα.Το ενεργειακό πρότυπο που στηρίζεται σε ρυπογόνα καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η διαρκής επέκταση των μεταφορικών δικτύων και η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η βιομηχανική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, η συνεχώς διογκούμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και η συρρίκνωση του αστικού και περιαστικού πράσινου, αποτελούν τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.
Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης ώστε να γίνει συμβατό με την οικολογική αειφορία, την επιβίωση του πλανήτη και την ευημερία των ανθρώπων. Αλλά γι αυτό πρέπει να δούμε τον πλανήτη και τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη των εταιριών πετρελαίου, των βιομηχανικών συγκροτημάτων που παράγουν με ρυπογόνα καύσιμα, των κατασκευαστικών εταιριών και επιχειρήσεων παραγωγής και εμπορίας του ΙΧ αυτοκινήτου. Πρέπει οι πολίτες των αναπτυγμένων χωρών του κόσμου να αμφισβητήσουν τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και ν’ αλλάξουν τις επιζήμιες για το περιβάλλον και το κλίμα καταναλωτικές τους συνήθειες.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Η χώρα μας πρωτοπορεί σε αρνητικούς περιβαλλοντικούς δείκτες. Δεν εφαρμόζει ακόμα και τις ανεπαρκείς δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τον περιορισμό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που ενοχοποιούνται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή.
Το σημερινό ενεργειακό πρότυπο, που στηρίζεται μονόπλευρα στα ορυκτά καύσιμα, είναι ήδη εξαιρετικά ρυπογόνο και παρ’ όλ’ αυτά η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) προχωρεί σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα.Το ΙΧ αυτοκίνητο εξακολουθεί να κυριαρχεί στις μετακινήσεις, ενώ κατασκευάζονται νέα, απαράδεκτα περιβαλλοντικά τεχνικά έργα, όπως η επέκταση της Αττικής Οδού, για την εξυπηρέτησή του.Τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν αναβαθμίζονται επαρκώς και το ποδήλατο θεωρείται μέσο ψυχαγωγίας και όχι μετακίνησης.
Η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι θετική, όμως οι ανεμογεννήτριες πρέπει να χωροθετούνται σύμφωνα με τις δυνατότητες των τοπικών οικοσυστημάτων και όχι με κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος.Ενώ τα προβλήματα της επάρκειας και της διαχείρισης του νερού οφείλονται σ’ ένα εξαντλητικό γεωργικό πρότυπο και στις συνθήκες ξηρασίας που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή, η αντιμετώπισή τους γίνεται με οικολογικά απαράδεκτα μεγάλα τεχνικά έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου.
Τα δάση, το αστικό και περιαστικό πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι μένουν απροστάτευτοι και παραδίδονται σε κάθε είδους νόμιμες και παράνομες κερδοσκοπικές δραστηριότητες.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Μπορούμε να επιβάλλουμε σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής αν ενώσουμε τις δυνάμεις και τη φωνή μας. Υπάρχει ελπίδα.Όλα τα κινήματα πόλης, που δώσαμε αγώνες για το περιβάλλον στη γειτονιά και τον Δήμο μας, συναντιόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, με τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς, τις κινήσεις πολιτών και κάθε ενεργό πολίτη, για να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κούρσα της ανάπτυξης που συμβάλλει την κλιματική αλλαγή και οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.
Είμαστε όλοι, φορείς και άτομα, που συμφωνούμε στις παραπάνω διαπιστώσεις, συνδιοργανωτές μιας μεγάλης πολύχρωμης συγκέντρωσης - διαδήλωσης στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής. Προβάλλουμε τα κοινά αιτήματα συλλογικά και ταυτόχρονα κάθε συλλογικότητα εκφράζει ελεύθερα το δικό της στίγμα.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
-Να συμμορφωθεί επιτέλους η Ελλάδα με τους στόχους του Κιότο, αναλαμβάνοντας εγχώριες δράσεις, και να συμμετάσχει ενεργά στην προώθηση μιας παγκόσμιας συμφωνίας που θα επιβάλλει μείωση των εκπομπών αερίων ώστε να μην αλλάζει καταστροφικά το κλίμα.
-Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ορυκτών καυσίμων στην ηλεκτροπαραγωγή και να μην κατασκευαστούν οι σχεδιαζόμενες μονάδες λιθάνθρακα. Οχι στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και στα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων.Ø Να ληφθούν αντιρρυπαντικά μέτρα στη βιομηχανία και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.
-Να προκριθούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με σεβασμό στα τοπικά οικοσυστήματα.
-Να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας στην κατανάλωση.
-Να εφαρμοστούν σε παλιά και νέα κτίρια σύγχρονοι κανόνες και προδιαγραφές με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και της οικολογικής δόμησης.
-Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ΙΧ αυτοκινήτου και να ενισχυθούν τα δημόσια μέσα μεταφοράς και το ποδήλατο. Να μην επεκταθεί η Αττική οδός στον Υμηττό. Όχι σε αυτοκινητόδρομους που καταστρέφουν το περιβάλλον.
-Να γίνει ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, που αποτελούν δημόσιο αγαθό, να καταπολεμηθεί η σπατάλη και να εξασφαλιστεί καθαρό πόσιμο νερό για όλους.
-Να κηρυχθούν αναδασωτέες όλες οι καμένες εκτάσεις, να προστατευτούν τα δάση της Αττικής χωρίς εξαιρέσεις, όπως έγινε με το καζίνο στην Πάρνηθα. Όχι στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.
-Να σωθούν όλοι οι ελεύθεροι και πράσινοι χώροι. Κανένα τετραγωνικό μέτρο νέας δόμησης στους δημόσιους χώρους της Αττικής.
-Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας , η οποία προωθείται από ορισμένες κυβερνήσεις ως εναλλακτική μορφή στο σημερινό κυρίαρχο ενεργειακό πρότυπο.
-Αγωνιζόμαστε για την καθολική απαγόρευση παραγωγής, εγκατάστασης, αποθήκευσης πυρηνικών , χημικών και βιολογικών όπλων.

ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ;

ΤΟ “ΠΡΙΜ” ΤΩΝ 50 ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΤΟ Α΄ ΚΟΜΜΑ
18 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ «ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗΣ» ΑΝΑΛΟΓΙΚΗΣ

Πολλά είναι τα αρνητικά κοινωνικά φαινόμενα στην Ελληνική πολιτική πραγματικότητα, όπως τα φαινόμενα της διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, ρουσφετοκρατίας, αλλά και πόλωσης, οξύτητας, και αθέμιτων πολιτικών μεθόδων συμπεριφοράς στον πολιτικό βίο της χώρας , που όμως δεν έχουν τελειωμό. Οφείλονται αφενός στο ότι από την συγκρότηση του Ελληνικού κράτους ο λαός έμμεσα και άμεσα διαπαιδαγωγείται στην ιδιοτέλεια και ιδιώτευση(όπως αποτυπώνεται και στα: «κοιτάω την πάρτη μου», «το θέμα είναι να την βρω», », «κονόμα», «βόλεμα» «να κάνω την αρπαχτή», «έχω κονέ», «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;», «Δεν είναι δική μου υπόθεση», «εγώ κοιτάω την δουλίτσα μου μόνο», «εγώ θα βγάλω τα κάστανα από την φωτιά;» κλπ), στον ανορθολογισμό και αφετέρου στην ύπαρξη θεσμών που αναπαράγουν τέτοια φαινόμενα. Ένας βασικός, τέτοιου χαρακτήρα θεσμός, νομίζω ότι είναι και ο εκλογικός νόμος της ενισχυμένης αναλογικής.

Το εκλογικό σύστημα της «ενισχυμένης» αναλογικής εκτός από πολιτικά άδικο, αφού αντιμετωπίζει άνισα την ψήφο των Ελλήνων στην μετατροπή της σε βουλευτικές έδρες και άρα και σε πολιτικές διακυβέρνησης της χώρας, αποτελεί και μια από τις αφανείς αλλά κύριες αιτίες πολλών δεινών της Ελλάδας, όπως της διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας, ρουσφετοκρατίας, αλλά και πόλωσης, οξύτητας, και αθέμιτων πολιτικών μεθόδων συμπεριφοράς στον πολιτικό βίο της χώρας, της ταύτισης κράτους εκκλησίας κλπ, προκαλώντας την οπισθοδρόμηση της Ελλάδας.

Η ενισχυμένη αναλογική προβάλλεται σαν τον εκλογικό σύστημα που εξασφαλίζει σταθερές κυβερνήσεις. Στην πραγματικότητα όμως παράγει ασθενείς κυβερνήσεις παρόλο που μπορεί να στηρίζονται στην ψήφο εμπιστοσύνης 151 ή και ακόμη περισσότερων βουλευτών, γιατί ο φόβος από την μετακίνηση των λίγων σχετικά ψήφων, λόγω εφαρμογής μιας αναγκαίας πολιτικής αλλά μη αρεστής σε κάποια συμπαγή ομάδα ψηφοφόρων, αποτρέπει την κυβέρνηση να νομοθετήσει σχετικά. Πχ. αν και το α΄ και β΄ από τα κυβερνητικά κόμματα πιστεύουν ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ριζικά το ασφαλιστικό σύστημα με δυσμενείς αλλαγές για τους εργαζόμενους, δεν προωθούνται οι αλλαγές αυτές, γιατί το κυβερνόν κόμμα φοβάται μια μικρή μετατόπιση ψήφων στο δεύτερο και περιμένει (ματαίως) την υποστήριξη τέτοιων μέτρων και από το δεύτερο, αφού τότε η αναλογική μείωση από τα δυο πρώτα κόμματα δεν θα αλλάξει την μεταξύ τους σχέση, ενώ ασήμαντη θα ήταν η επίδραση στον αριθμό βουλευτών α΄ και β΄ κόμματος από την μετατόπιση ψήφων προς τα μικρότερα κόμματα.
Το ίδιο και με το ρουσφέτι που όλοι το καταγγέλλουν αλλά διαιωνίζεται. Οι λίγες σχετικά ρουσφετολογικές ψήφοι, που διεκδικούν τα κόμματα εξουσίας υποσχόμενα ρουσφέτια, μετατρέπονται σε δυσανάλογα μεγάλο αριθμό βουλευτικών εδρών, κάνοντας έτσι τα κόμματα εξουσίας να ενδιαφέρονται πολύ για το ρουσφέτι όπως φαίνεται στο παρακάτω αριθμητικό παράδειγμα που αφορά τον εκλογικό νόμο Σκανδαλίδη(αναλογική κατανομή των 260 εδρών μεταξύ των κομμάτων με ποσοστό μεγαλύτερο του 3% και και πριμοδότηση του α΄ κόμματος με τις υπόλοιπες 40).
Με οποιοδήποτε σύστημα ενισχυμένης αναλογικής παραμένουν οι αρνητικές συνέπειες. Το σύστημα όμως αυτό επιτρέπει την εύκολη μαθηματική ανάλυση για την κατάδειξη των συνεπειών.


1ο ενδεχόμενο :Χωρίς ρουσφέτι, διαπλοκή και με έντιμη εκλογική αναμέτρηση:

Α κόμμα(κυβερνητικό.) 42,7% Βουλευτές 156
Β κόμμα(αξιωμ.αντιπολ) 42,5% Βουλευτές 115
Υπόλοιπα κόμματα 10,6% Βουλευτές 29
Κόμματα κάτω του 3% 4,2% Βουλευτές 0


2ο ενδεχόμενο : Το Β κόμμα με υπόσχεση ρουσφετιών, διαπλοκή και αθέμιτα μέσα
κερδίζει επιπλέον 0,5%, πράγμα πολύ εύκολο.

Α κόμμα(αξιωμ.αντιπολ.) 42,5% Βουλευτές 115
Β κόμμα(κυβερνητικό) 43,1% Βουλευτές 157
Υπόλοιπα κόμματα 10,2% Βουλευτές 28
Κόμματα κάτω του 3% 4,2% Βουλευτές 0

Δηλαδή μια μετακίνηση ψήφων κατά 0,6% ή 45.000 ψήφων (σε 7.500.000 σύνολο ψηφοφόρων) προς το Β κόμμα λόγω ρουσφετιού και διαπλοκής προκαλεί μετακίνηση 42 βουλευτικών εδρών προς αυτό, αντί μετακίνησης 1-2 βουλευτικών εδρών που θα προκαλούσε η απλή αναλογική και έτσι ανατράπηκε η κυβερνητική αυτοδύναμη πλειοψηφία του «έντιμου» κόμματος Α. Με ανόθευτη απλή αναλογική το Β΄ κόμμα με την μετακίνηση του 0.6% ή 45.000 ψήφων λόγω ρουσφετιού κλπ, οι βουλευτές του από 127 θα γινόταν 129, δηλ. πολύ μικρό όφελος. Αλλά και το Α κόμμα χάνοντας 0,2% έχασε 41 βουλευτικές έδρες αντί 1 έδρα με απλή αναλογική. Το 0,6% στις 7.500.000 ψήφους είναι 45.000 ψήφοι, έτσι κάθε 1071(=45.000/42) ψήφοι ρουσφεταποδόχων (όσο ένα χωριό) δίνουν από μία βουλευτική έδρα στο κόμμα που θα πλειοψηφήσει, ενώ το 0,2% είναι 15.000 ψήφοι, δηλαδή το δεύτερο σε ψήφους έχασε 41 βουλευτικές έδρες με 366(=15.000/41) ψήφους ανά έδρα. Αν μάλιστα θεωρήσουμε ότι κάθε ρουσφέτι φέρνει ψήφους τουλάχιστον από όλη την οικογένεια του αποδέκτη του ρουσφετιού, φαίνεται ότι με 5-10.000 ρουσφέτια μπορεί να ανατραπεί το πολιτικό σκηνικό. Σε περισσότερο οριακή διαφορά ποσοστών, η σχέση βουλευτών μεταξύ α΄ και β΄ κόμματος ανατρέπεται με ακόμη πολύ λιγότερα ρουσφέτια.

Με απλή αναλογική μετακίνηση 25.000 ψήφων μετακινεί μία βουλευτική έδρα. Δηλαδή 23(=25.000/1071) φορές δυσκολότερα μετακινούν οι έντιμοι πολίτες της απλής αναλογικής αποφασιστική βουλευτική έδρα από τους ρουσφεταποδόχους/ρουσφετοεπαίτες του πρώτου κόμματος της ενισχυμένης αναλογικής και 68(=25.000/366) φορές δυσκολότερα από τις μετακινημένες βουλευτικές έδρες του δεύτερου του παραπάνω αριθμητικού παραδείγματος. Για το γ΄,δ΄ και μετά κόμμα με ποσοστό πάνω από 3% η αντίστοιχη δυσκολία είναι: 28(=30.000 / 1071) φορές δυσκολότερη η κατάκτηση μιας επιπλέον έδρας από ότι για το πρώτο κόμμα, αφού αντιστοιχούν 23.077ψήφοι ανά βουλευτική έδρα και 82(=30.000/366) φορές δυσκολότερη η κατάκτηση μιας επιπλέον έδρας από ότι η απώλεια έδρας για το δεύτερο κόμμα.(0.4% σε 7.500.000=30.000).

Η αυτοδυναμία του α΄ κόμματος με τον ισχύοντα νόμο εξασφαλίζεται με ελάχιστο ποσοστό που προκύπτει από τον τύπο ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας% = 42.7 - 0.427xΜ, όπου Μ το συνολικό ποσοστό των κομμάτων κάτω του 3%, δηλαδή για 3.07% των κομμάτων κάτω του 3%(όπως στις εκλογές του Σεπ-2007), ελάχιστο ποσοστό=42.7-0.427x3.07=41.39%. Με την προτεινόμενη μεταρρύθμιση του εκλογικού νόμου με 50 βουλευτές πριμ στο α΄ κόμμα και διανομή των 250 αναλογικά στα κόμματα με τουλάχιστον 3%, το ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας% = 40.4 - 0.404xΜ. Δηλαδή με 3.07% των κομμάτων κάτω του 3%, ελάχιστο ποσοστό για αυτοδύναμη κυβέρνηση = 40.4 - 0.404x 3.07 = 39.16%. Με διαφορετικό πριμ βουλευτών υπέρ του α΄ κόμματος και αναλογική διανομή των υπολοίπων εδρών, το ελάχιστο ποσοστό για αυτοδυναμία υπολογίζεται από τον τύπο: ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας% = (151-Π)x(100-Μ) / (300-Π), όπου Π= πριμ βουλευτών α΄ κόμματος και Μ= το συνολικό ποσοστό των κομμάτων κάτω του 3%.
Με την προτεινόμενη όμως τροποποίηση με αύξηση του πρίμ στο πρώτο αυτοτελές κόμμα στους 50 βουλευτές , και τον αποκλεισμό του πρίμ στον συνασπισμό κομμάτων που θα βγει πρώτο, είναι πολύ πιθανό και το παρακάτω ενδεχόμενο:

Α συνασπισμός κομμάτων (αξιωμ.αντιπολ.) 51,0% Βουλευτές 132
Β κόμμα(κυβερνητικό) 39.0% Βουλευτές 151
Υπόλοιπα κόμματα 6.6% Βουλευτές 17
Κόμματα κάτω του 3% 3.4% Βουλευτές 0

Ποιο κύρος θα είχε μια τέτοια κυβέρνηση όταν το 51% του λαού εγκρίνει το κυβερνητικό πρόγραμμα του συνασπισμού αλλά θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα που διάλεξε το 39 % δηλαδή του δεύτερου κόμματος; Και με τι κύρος μια τέτοια κυβέρνηση, με αντιπολίτευση με ποσοστό 51 %, θα αντιμετώπιζε την αντίδραση του λαϊκού κινήματος στην πολιτική της. Το μόνο αποτέλεσμα θα ήταν το άνοιγμα των ασκών του Αιόλου στην πολιτική ζωή της χώρας. Ακόμη και στο ακραίο ενδεχόμενο όλα τα κόμματα που θα μπουν στην Βουλή εκτός ενός να κατέβουν ως συνασπισμός(πχ. με μόνο ή κύριο στόχο να ψηφιστεί η απλή αναλογική) με τα παρακάτω ποσοστά, το 58% του λαού δεν θα έχει το δικαίωμα να επιλέξει την κυβερνητική πολιτική και το 39 % θα επιβάλλει την βούληση του. Γίνεται κατανοητό από την κυβέρνηση σε τι περιπέτειες πολιτικές θα οδηγήσει την χώρα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Α συνασπισμός όλων των άλλων κομμάτων (αξιωμ.αντιπολ.) 58% Βουλευτές 149
Β κόμμα(κυβερνητικό) 39% Βουλευτές 151
Κόμματα κάτω του 3% 3% Βουλευτές 0


1. Αυτός είναι λοιπόν ένας από τους σοβαρούς λόγους που διαιωνίζεται το ρουσφέτι αλλά και οι προεκλογικές παροχές, προς μεγάλη βέβαια ζημιά της χώρας και του λαού γιατί για τα δυο μεγαλύτερα κόμματα φαίνεται ρεαλιστική η πραγματοποίηση του στόχου της αυτοδυναμίας με λίγα σχετικά ρουσφέτια.
Τα ρουσφέτια έχουν ενσωματωθεί στις προσδοκίες της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών με ολέθριες συνέπειες για την χώρα. Έτσι οι σπουδές της πλειονότητας των νέων δεν έχουν στόχο κυρίως την γνώση, αλλά μόνο το «χαρτί»(φαινόμενο μόνο Ελληνικό), με το οποίο θα βολευτούν με κάποιο ρουσφέτι που απαιτεί «χαρτί». Ακόμη επειδή το μέγεθος του ρουσφετιού είναι ανάλογο της «προσφοράς» του ενδιαφερόμενου, εντάσσεται αυτός σε ένα από τα δυο πρώτα κόμματα, όχι για να υποστηρίξει κάποια ιδεολογική ή πολιτική επιλογή του, αλλά για να υποστηρίξει τους κομματικούς μηχανισμούς που θα του παράσχουν το ρουσφέτι, ενισχύοντας έτσι και τους μηχανισμούς της διαφθοράς και διαπλοκής. Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημόσιου κυρίως τομέα, ιδίως τις πρωτοβάθμιες, είναι εμφανές αυτό στον αριθμό των υποψηφίων των παρατάξεων των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, που αυξομειώνεται εντυπωσιακά (χωρίς μάλιστα αισθητή αλλαγή των ψήφων των παρατάξεων και με τους περισσότερους υποψηφίων τους χωρίς ούτε καν το ελάχιστο συνδικαλιστικό ενδιαφέρον) ανάλογα με την πιθανότητα να γίνει αυτοδύναμο το αντίστοιχο κόμμα, ενώ οι παρατάξεις που πρόσκεινται στα μικρότερα κόμματα έχουν περίπου σταθερό αριθμό υποψηφίων και ανεξάρτητα από το ποιο από τα δυο πρώτα κόμματα θα είναι κυβέρνηση. Έτσι με κάθε κυβερνητική αλλαγή επιλέγονται τα στελέχη της διοίκησης και οι διάφορες αμειβόμενες επιτροπές τελείως «αξιοκρατικά» από τους υποψήφιους των αντίστοιχων συνδικαλιστικών παρατάξεων, τόσο που σε κάθε κυβερνητική αλλαγή να μπορούμε να προβλέψουμε ποιος θα επιλεγεί «αξιοκρατικά», χωρίς να είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τα όποια πραγματικά προσόντα, αφού η παραταξιακή-κομματική δράση και μόνο εξασφαλίζει την επιλογή. Αυτά και άλλα παρόμοια χαρακτηριστικά της πολιτικής συμπεριφοράς σηματοδοτούν το πολιτικό επίπεδο των Ελλήνων.
Τι όμως σημαίνει ρουσφέτι; Ο αποδέκτης του ρουσφετιού συνήθως ή διορίζεται εκεί που δεν υπάρχει ανάγκη, ή παραγκωνίζει άλλον ικανότερο αν υπάρχει ανάγκη πρόσληψης, ή εισπράττει για διάφορους λόγους χρήματα από το δημόσιο που δεν δικαιούται, πάντα με την συνέργεια κάποιου κυβερνητικού παράγοντα. Επομένως το ρουσφέτι στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με ισόποση υπεξαίρεση από τους υπόλοιπους πολίτες είτε του ποσού της μισθοδοσίας ή τις είσπραξης ποσού ή της απώλειας κρατικών εσόδων λόγω διορισμού ανίκανου αντί ικανότερου. Θα έπρεπε λοιπόν σε κράτος δικαίου ο παράγοντας που συνεργεί σε ρουσφέτι να διώκεται για συνέργεια σε κλοπή σε βάρος μάλιστα του δημόσιου. Δυστυχώς όμως ο νεοέλληνας αντί να αποδοκιμάζει τα ρουσφέτια, λέει «δώσε και μένα μπάρμπα» και το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής διαιωνίζει την νοοτροπία αυτή.
Η κομματική αναξιοκρατία που επικρατεί στην πολιτική ζωή της χώρας και στον δημόσιο τομέα, αποτελεί και μια επί πλέον αιτία για την άρνηση να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα, επιστήμονες ικανοί που πήγαν για σπουδές στο εξωτερικό και διακρίθηκαν εκεί, αλλά αρνούνται να συνδιαλλαγούν με το Ελληνικό ρουσφετοκατεστημένο προκειμένου να προσφέρουν εδώ τις πολύτιμες επιστημονικές υπηρεσίες τους προς ζημιά της Ελλάδας.

2. Αποτελεί επίσης ουσιώδη παράγοντα στην διαπλοκή, αφού κάθε οικονομικός μεγαλοπαράγοντας διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά θεωρεί πολύ πιθανό, χρηματοδοτώντας την προεκλογική εκστρατεία, να ανατρέψει ριζικά το εκλογικό αποτέλεσμα σε βουλευτικές έδρες υπέρ του κόμματος που χρηματοδοτεί, ιδίως όταν είναι μικρή η διαφορά των δυο πρώτων κομμάτων, ακόμη και εξαγοράζοντας ψήφους, και στην συνέχεια το εκάστοτε κυβερνών κόμμα υποχρεωμένο να ανταποδίδει κάτω από το τραπέζι. Με απλή αναλογική τα όποια δισεκατομμύρια ελάχιστο όφελος σε βουλευτές θα έφερναν και έτσι δεν θα τα έδινε κάποιος που συσχετίζει το οικονομικό ρίσκο από το πιθανό αποτέλεσμα.
Ανάλογα συμβαίνουν και με όλους εκείνους που φιλοδοξούν να «διαχειριστούν» το δημόσιο χρήμα. Εντάσσονται σε ένα από τα δυο κόμματα εξουσίας(δεν έχει ιδιαίτερη σημασία σε πιο από τα δυο) και οργανώνουν τις εσωτερικές συμμαχίες και τους μηχανισμούς με άλλους «ομοϊδεάτες» καθώς και με απλούς ρουσφεταποδόχους. Η πλάστηγκα πιθανότατα αργά ή γρήγορα γέρνει προς το μέρος τέτοιων «πολιτικών», όταν μάλιστα δεν υπάρχει εγρήγορση και επιφυλακή από την πλειονότητα των κομματικών μελών των κομμάτων εξουσίας εναντίον τέτοιων φαινόμενων, ενώ οι λίγοι καθαροί ιδεολόγοι των κομμάτων ή μένουν στο περιθώριο ή αποτελούν την βυτρίνα και το άλλοθι των «καθαρών χεριών». Και με τα υπερβολικά προεκλογικά έξοδα των δυο πρώτων σε ποσοστά κομμάτων εξουσίας και των βουλευτών τους τα παραπάνω φαινόμενα εντείνονται κατά πολύ.

3. Αποτρέπεται ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός της Ελλάδας με τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, από τον φόβο και της ελάχιστης ακόμη κομματικής μετακίνησης μερικών χιλιάδων φανατικών των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων που μπορεί να εναλλάξει την αυτοδυναμία μεταξύ α΄ και β΄ κόμματος, παρόλο που η μεγάλη πλειονότητα(περισσότερο από 70%) βουλευτών και λαού είναι υπέρ του διαχωρισμού. Αντίθετα φέρνει ικανοποίηση παράλογων ή και αντισυνταγματικών αιτημάτων, όπως ανωτατοποίηση των μη κρατικών εκκλησιαστικών σχολών(μεταξύ αυτών και σχολών “ψαλτικής” και “διαχείρισης κειμηλίων") παρά την απαγόρευση του άρθρου 16 και ενώ ούτε καν η τοπική αυτοδιοίκηση δεν δικαιούται να ιδρύει ανώτατες σχολές, την στιγμή μάλιστα που δεν γίνεται δεκτή η κρατικοποίηση της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης και μάλιστα όχι σαν ανώτατη αλλά ούτε καν η κρατική χρηματοδότηση της !! Όλες οι σχολές εκκλησιαστικού ενδιαφέροντος είναι πανεπιστιμιακές, καμιά επιπέδου ΤΕΙ ή ΙΕΚ. Δεν προσβάλλει τα Ελληνικά πανεπιστήμια η ύπαρξη μέσα σε αυτά τέτοιων σχολών; Υπάρχουν σε ανεπτυγμένες πολιτισμικά και κοινωνικά χώρες, ομοειδείς πανεπιστημιακές σχολές με τις παραπάνω θεολογικές σχολές. Μήπως πρέπει να περιμένουμε και «καντηλαναυτική» πανεπιστημιακή σχολή; Αυτός είναι ο εκσυγχρονισμός των ΑΕΙ-ΤΕΙ; Ακόμη έχουμε απαλλαγή φορολόγησης των επιχειρήσεων της εκκλησίας, παρόλο που ομοειδείς επιχειρήσεις μη εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας φορολογούνται, σκανδαλώδη μεταφορά των σε μορφή ακινήτων αποθεματικών του ελλειμματικού ασφαλιστικού Ταμείου κληρικών στην αρχιεπισκοπή και των ελλειμμάτων του σε δημοσιοϋπαλληλικό ασφαλιστικό ταμείο κλπ.
Πολλοί βουλευτές των δυο μεγαλύτερων κομμάτων αρχίζουν την προεκλογική εκστρατεία με αναζήτηση υποστήριξης εκκλησιαστικών παραγόντων(που πρέπει να μένουν ως εκκλησία αμέτοχοι στα πολιτικά), όπως το δείχνει το δελτίο τύπου υποψήφιου βουλευτή: «Συναντήθηκε με τον παναγιώτατο μητροπολίτη ……. κ. ……, με τον οποίο εκτός των άλλων συζήτησε διεξοδικά και τρέχοντα θέματα της εκκλησίας, διαβεβαιώνοντας τον ότι θα βρίσκεται στο πλευρό της αγωνιζόμενης Εκκλησίας». Και πάντα στα προεκλογικά φυλλάδια των υποψηφίων της μεγάλης πλειονότητας των υποψηφίων των δυο μεγαλύτερων κομμάτων κάποια φωτογραφία τους με εκκλησιαστικό παράγοντα, χωρίς ποτέ οι παράγοντες αυτοί να ενοχλούνται από αυτό, λόγω της δογματικής υποχρέωσης τους να μένουν τελείως ουδέτεροι απέναντι στα κόμματα. Δεν θα ενοχλούνταν οι εκκλησιαστικοί παράγοντες αν κάποιος ιδιοκτήτης σουπερμάρκετ, για να προσελκύσει πελάτες, είχε αναρτημένη στην είσοδο του μαγαζιού του φωτογραφία του μαζί με εκκλησιαστικό παράγοντα; Γιατί δεν ενοχλούνται με υποψήφιους; Μήπως το επιδιώκουν; Αλλά και ανοιχτή παρέμβαση στελεχών της εκκλησίας κατά την προεκλογική περίοδο, ιδίως όταν τα ποσοστά δεν ευνοούν την αυτοδυναμία του προτιμητέου σε αυτούς κόμματος.
Ακόμη και θεσμοί απαράδεκτοι για κοσμικό κράτος, όπως η υπαγωγή μερικών αστικών υποθέσεων σε αρμοδιότητα θρησκευτικών δικαστών, αλλά και η αναγνώριση της πολυγαμίας στους μουσουλμάνους της Θράκης, οφείλονται στον εκλογικό νόμο, αφού η προσπάθεια ενός εκ των δυο κομμάτων «εξουσίας» να τους καταργήσει, συνάντησε την απειλή των μειονοτικών ότι θα το καταψήφιζαν και άρα θα ήταν μεγάλη η απώλεια βουλευτικών εδρών λόγω της ενισχυμένης αναλογικής. Με απλή αναλογική θα ήταν βέβαιος ο εκσυγχρονισμός και σε αυτά τα ζητήματα.

4. Κάνει ευάλωτα τα δυο μεγαλύτερα κόμματα σε πιέσεις συμπαγών ομάδων ψηφοφόρων για ικανοποίηση παράλογων αιτημάτων. Ακόμη και ποδοσφαιρικών ομάδων παράλογα αιτήματα, ικανοποιούνται χάριν της προσδοκίας λίγων ψήφων από τους φανατικούς οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων. Έτσι παραχώρηση δημόσιας γης και κατασκευή γηπέδου για μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα(ανώνυμη εταιρία) έχει πολύ μεγαλύτερο ψηφοθηρικό ενδιαφέρον από την κατασκευή ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου. Το ίδιο με την νομοθετική ρύθμιση των χρεών προς το δημόσιο δεκάδων εκατομμυρίων των μεγάλων ποδοσφαιρικών ανώνυμων εταιριών. Αξιοσημείωτη είναι η ταύτιση των δυο μεγαλύτερων κομμάτων στην ρύθμιση χρεών ΠΑΕ, την στιγμή που για τις πυρκαγιές αλλά και άλλα ζητήματα της κυβερνητικής πολιτικής ίσως υπήρξε υπερβολική οξύτητα κριτικής από την αξιωματική αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση αλλά και αντίστροφα.

5. Προκαλεί και διαπλοκή με δημοσιογράφους και ΜΜΕ (πχ. διαφημιστικές δαπάνες κρατικών οργανισμών) ώστε να παρουσιάζουν εικόνα καλύτερη για το ένα και χειρότερη για το 2ο από τα δυο μεγαλύτερα, γιατί πάλι και μια μικρή επίδραση να έχουν σε ψηφοφόρους, το αποτέλεσμα θα είναι η αυτοδυναμία εμποδίζοντας την αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών και επομένως και την πολιτική τους ανύψωση.

6. Και στην επιλογή των υποψήφιων των κομμάτων ο εκλογικός νόμος προκαλεί επικράτηση κυρίως ψηφοθηρικών και όχι αξιοκρατικών κριτήριων, αφού γεμάτες είναι οι λίστες των δυο πρώτων κομμάτων με μανεκέν, ηθοποιούς, αθλητές προπονητές κλπ, χωρίς καμιά προηγούμενη δράση σε κάποιο κοινωνικό τομέα στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Τέτοιοι υποψήφιοι κατά κανόνα διαθέτουν και την απαραίτητη οικονομική ισχύ ώστε να εκλεγούν ενισχύοντας και με οικονομικά μέσα τα κομματικά ποσοστά. Με τέτοια όμως κριτήρια πατώνουν ικανοί πχ. πανεπιστημιακοί γνώστες ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και αντί τέτοιων προσώπων εκλέγονται αδαείς ηθοποιοί, αθλητές, προπονητές ή μανεκέν. Με απλή αναλογική δεν θα υπήρχε έντονη «πολιτική ανάγκη» για τέτοιες υποψηφιότητες και οι ικανότεροι θα προωθούνταν ευκολότερα. Οι υποψήφιοι όλων των πολιτικών κομμάτων πρέπει να επιλέγονται αξιοκρατικά μετά από την διάκρισή τους στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος στους διάφορους κοινωνικούς τομείς.
7. Επειδή, λόγω της πολιτικής καθυστέρησης της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών, ένα μεγάλο μέρος τους ψηφίζει τα δυο μεγάλα κόμματα που έχουν αρχηγό ένα απόγονο από τις δυο οικογένειες(όποτε είχαν αρχηγό εκτός των δυο οικογενειών έχαναν τις εκλογές) γιαυτό στις εσωκομματικές εκλογές αρχηγού δεν επιλέγεται ο ικανότερος στα κόμματα αυτά, αλλά αυτός που θα εξασφαλίσει τις ψήφους αυτών που ψηφίζουν «παραδοσιακά», λόγω της κρισιμότητας των ψήφων εξ αιτίας της ενισχυμένης αναλογικής. Αυτό όμως, δηλ. το να μην επιλέγεται ο ικανότερος, αλλά αυτός που θα φέρει τις «παραδοσιακές» ψήφους, είναι επιζήμιο όχι μόνο για τα κόμματα αυτά, αλλά για το δημόσιο συμφέρον, αφενός γιατί ενδεχόμενα θα φέρει στην πρωθυπουργία τον λιγότερο ικανό του α΄ κόμματος και αφετέρου να αμβλύνει τον συναγωνισμό των ικανών στα κόμματα αυτά προς ζημιά όχι μόνο του κόμματος, αλλά και της χώρας. Η απλή αναλογική μπορεί να συμβάλει και στην εξάλειψη της οικογενειοκρατίας στην Ελλάδα, φαινόμενο μοναδικό σε Ευρωπαϊκή χώρα. Η οικογενειοκρατία μάλιστα, που εμφανίζεται αποκλειστικά στα δυο μεγαλύτερα κόμματα, εμφανίζεται όχι μόνο στην επιλογή αρχηγού αλλά και στην επιλογή των υποψήφιων βουλευτών, περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές τους είναι συγγενείς 1ου-4ου βαθμού συγγένειας με πολιτικούς των κομμάτων αυτών.

8. Το φαινόμενο των υπερβολικών και ανεκπλήρωτων προεκλογικών παροχών από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα καθώς και η ανοχή σε θέματα εκτεταμένης παραβατικότητας όπως πχ. αυθαίρετη δόμηση, οφείλεται στον φόβο διαρροής προς το άλλο από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα και κατά συνέπεια στην εναλλαγή της αυτοδυναμίας. Ακόμη και οι παράνομες «Ελληνοποιήσεις» αλλοδαπών οφείλονται στην σημαντική επίδραση στον αριθμό των βουλευτών που μπορεί να έχουν. Το ίδιο συμβαίνει και την επικείμενη παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε ομογενείς του εξωτερικού. Μπορεί να θεωρηθεί θετικό για την δημοκρατία, το να έχουν λόγο στην διακυβέρνηση της χώρας Έλληνες από δεκαετίες κάτοικοι του εξωτερικού που δεν υφίστανται οι ίδιοι τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών και που δεν παρακολουθούν την εσωτερική πολιτική πραγματικότητα; Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι διατήρησης της επαφής με την πατρίδα των ομογενών;
9. Οι βουλευτές των δυο μεγαλύτερων κομμάτων που ευελπιστούν ότι θα εκλεγούν κυβερνητικοί βουλευτές είναι πολύ πιθανόν να υποστηρίζουν την ενισχυμένη αναλογική, επειδή μέσω αυτής εκλέγονται ευκολότερα από ότι με την απλή αναλογική (περίπου 15-20% ευκολότερα). Αλλά αυτό είναι πολύ πιθανό να υποδηλώνει ιδιοτέλεια, με όσα αυτή συνεπάγεται. Είναι απαράδεκτο, κριτήριο για όποια πολιτική επιλογή βουλευτού να είναι το προσωπικό συμφέρον του εκπροσώπου του λαού και όχι το πραγματικό συμφέρον του Ελληνικού λαού.
10. Λόγω της πιθανής αριθμητικής ανατροπής του αριθμού των βουλευτών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας, η βουλευτική περίοδος σχεδόν ποτέ δεν είναι τετραετία αλλά μικρότερη, αφού το κυβερνών κόμμα επιλέγει το χρόνο των εκλογών, χωρίς καμιά συνεννόηση με τα άλλα κόμματα όπως οι δημοκρατικοί κανόνες θα επέβαλαν, με μόνο κριτήριο το πότε συμφέρει σε αυτό για να αποτρέψει το ενδεχόμενο της ριζικής ανατροπής των βουλευτικών εδρών (λέγεται μάλιστα ότι όποια κυβέρνηση έκανε εκλογές στο τέλος της τετραετίας τις έχασε), με συνέπεια την μείωση του μέσου ανά έτος αποτελεσματικού χρόνου διακυβέρνησης, αφού αυξάνεται ο ανά έτος μέσος προεκλογικός χρόνος. Το ίδιο και η μέση ετήσια εκλογική δαπάνη του κράτους, αυξάνει και αυτή καθώς μειώνεται χρονικά η μέση βουλευτική περίοδος. Η απλή αναλογική, επειδή οι πιθανές αλλαγές στον αριθμό των βουλευτών του κυβερνόντος κόμματος είναι πολύ μικρές με αυτήν λόγω επιλογής του χρόνου εκλογών μερικούς μήνες νωρίτερα, αποτρέπει και τέτοιο ενδεχόμενο.
11. Επειδή η επανεκλογή των βουλευτών του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος που εκλέχτηκαν λόγω ενισχυμένης αναλογικής, δηλαδή περίπου το 25% των βουλευτών του(όσοι από τους περίπου 160 εκλέγονται λόγω του πριμ των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα), είναι αβέβαιη έως αδύνατη αν δεν θα είναι πάλι το κόμμα τους πρώτο, επιδίδονται σε ψηφοθηρικές δραστηριότητες παρασύροντας έτσι και τους υπολοίπους βουλευτές του α΄ κόμματος στην ψηφοθηρία, και κατά συνέπεια η συμμετοχή τους στην παραγωγή πραγματικής πολιτικής(που είναι το ζητούμενο ιδίως από τους βουλευτές του κυβερνόντος κόμματος) να υποχωρεί έως και να μηδενίζεται, με μεγάλο κόστος για την πολιτική πρόοδο της χώρας. Αλλά και εξ αιτίας των απαιτούμενων μεγάλων δαπανών για προβολή τους, το ενδεχόμενο της διαπλοκής με χρηματοδότες αυξάνει.

12. Η ενισχυμένη αναλογική, λόγω του ότι αποτρέπει την αναζήτηση συναίνεσης κατά την νομοθετική διαδικασία της βουλής, είναι πιθανότατα η αιτία της «δυσπιστίας» του συνταγματικού νομοθέτη προς τον κοινό νομοθέτη με αποτέλεσμα, λεπτομερείς συνταγματικές διατάξεις περιοριστικές για το κοινό νομοθέτη. Αυτό οδηγεί και στον μεγάλο αριθμό δικαστικών αποφάσεων που κρίνουν αντισυνταγματικές νομοθετικές και διοικητικές ρυθμίσεις(πιθανότατα η Ελλάδα κατέχει στην Ευρώπη την πρώτη θέση τον αριθμό των δικαστικών αποφάσεων που κρίνουν αντισυνταγματικούς νόμους και διοικητικές αποφάσεις). Ακόμη προκαλεί και περίεργα φαινόμενα. Πχ. Κανένα από τα κόμματα που τάσσονται ανοιχτά υπέρ του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας δεν προτείνει την τροποποίηση της αναφοράς του άρθρου 16 για τον σκοπό της εκπαίδευσης σχετικά με την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, πράγμα αυτονόητο για κοσμικό κράτος, φοβούμενο μήπως η αναθεώρηση επεκταθεί και στην συνταγματική επιταγή για τα πανεπιστήμια, επειδή η διαδικασία αναθεώρησης δεν αποτελεί εγγύηση ότι η τελική ρύθμιση δεν θα επεκταθεί και εκεί. Γιατί ο συνταγματικός νομοθέτης δεν εμπιστεύεται τον κοινό νομοθέτη να καθορίζει τις διατάξεις για τους σκοπούς της εκπαίδευσης; Δεν είναι η ενισχυμένη αναλογική η αιτία που αποτρέπει την αναζήτηση της συναίνεσης ;
13. Η πλήρης αντιστροφή των βουλευτικών εδρών με μετακίνηση λίγων σχετικά ψήφων, προκαλεί και την έντονη κομματικοποίηση του συνδικαλισμού, όπου η συνδικαλιστική δράση των πλήρως κομματικοποιημένων παρατάξεων των δυο κομμάτων εξουσίας συμπλέει με τον κομματικό-ρουσφετολικό σχεδιασμό τους, αποτελώντας ένα από τους ιμάντες του ρουσφετιού. Αυτό παρασύρει και τις άλλες παρατάξεις σε σημαντική απόκλιση από την ορθή συνδικαλιστική δράση. Αλλά και η διαφθορά-χρηματισμός υπαλλήλων του δημόσιου τομέα σχετίζεται με την ενισχυμένη αναλογική. Οι υπάλληλοι που χρηματίζονται λόγω της αυξημένης ιδιοτέλειας που τους διακρίνει, εντάσσονται μάλλον στους συνδικαλιστικούς μηχανισμούς των συνδικαλιστικών αλλά και κομματικών μηχανισμών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, αφού μέσω αυτών μπορούν και να διεκδικούν μεταθέσεις σε θέσεις που ευνοούν τον χρηματισμό και μπορούν να έχουν και κάποια κάλυψη.
14. Συμμετοχή της ενισχυμένης αναλογικής είναι πολύ πιθανόν να υπάρχει και στην ιδιαίτερα έντονη διαμόρφωση των ταξικών διαφορών στην Ελλάδα, επειδή συνεχίζεται, και με την μέσω των παραπάνω συνεπειών, η διαπαιδαγώγηση του Ελληνικού λαού στην ιδιοτέλεια και ιδιώτευση, που κάνει επιθετικότερη την οικονομική ολιγαρχία απέναντι στους οικονομικά ασθενέστερους από ότι οι αντίστοιχες οικονομικές τάξεις σε χώρες με ίδιο οικονομικό σύστημα, αλλά που οι θεσμοί σε αυτές διαπαιδαγωγούν τον λαό περισσότερο στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος από ότι στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα στην Ελλάδα να έχουμε από τα μεγαλύτερα ποσοστά φτωχών αλλά και τον πρώτο κατά κεφαλήν αριθμό αυτοκινήτων ιδιαίτερης πολυτέλειας.
15. Αλλά και τις δημοτικές εκλογές που γίνονται με το παρόμοιο εκλογικό σύστημα εμφανίζεται το φαινόμενο της μεταπήδησης πρωτοκλασάτων στελεχών των δυο μεγαλύτερων κομμάτων από τον χώρο της βουλής στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης στις μεγάλες πόλεις προκειμένου να νικήσει το αντίστοιχο κόμμα, λόγω της πολιτικής σπουδαιότητας που έχει και στην διακυβέρνηση. Αλλά αυτή η συμπεριφορά περιορίζει την σοβαρότητα της πολιτικής τέτοιων στελεχών αφού δεν ήταν το ενδιαφέρον τους για την αυτοδιοίκηση το κριτήριο της μετακίνησης αλλά το κομματικό συμφέρον.
16. Ακόμη και στις πανελλαδικές εξετάσεις είχε φέτος την αρνητική επίδρασή του το εκλογικό σύστημα, όπου λόγω της προχειρότητας της καθιέρωσης της βάσης του 10 για εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, υπήρξε παρέμβαση ώστε να θέματα των εξετάσεων να είναι εύκολα με κριτήρια δηλαδή κομματικά και όχι παιδαγωγικά και έτσι να μην μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και υπάρξει εκλογική ζημιά για το κυβερνόν κόμμα. Επίσης προκάλεσε την καθυστέρηση αποστολής βιβλίου Ιστορίας στα Δημοτικά λόγω του φόβου της εκλογικής αντίδρασης διαφωνούντων για το βιβλίο.
17. Το φορολογικό χαρακτηριστικό της Ελλάδας, δηλαδή 1/ 4 άμεσοι φόροι και 3/ 4 έμμεσοι- μοναδικό στην Ευρώπη, οφείλεται και αυτό στην επιδίωξη των εκάστοτε κυβερνήσεων να κερδίσουν την ψήφο ενός τμήματος των Ελλήνων πολιτών, που δεν έχουν την ικανότητα να εκτιμήσουν ότι μείωση της άμεσης και αύξησης της έμμεσης φορολογίας δεν συμφέρει στους πολλούς, αλλά μόνο στους πλούσιους.

18. Τα κυβερνητικά κόμματα λόγω της πολύ μεγάλης ανάγκης συλλογής ψήφων μαζέυουν υποψήφιους βουλευτές από μεγάλο φάσμα με αποτέλεσμα Έτσι στο ίδιο κόμμα συνυπάρχουν, χάριν της προσδοκίας της κυβερνητικής αυτοδυναμίας με αντιδιαμετρικές απόψεις για θεμελιώδη ζητήματα πχ. για Σκοπιανό ναι και όχι σε σύνθετη ονομασία, ασφαλιστικό ναι και όχι σε δυσμενείς αλλαγές, ναι και όχι στο άρθρο 16 για κρατικά πανεπιστήμια. Το αποτέλεσμα αυτών είναι να μην αναζητείται η πραγματική πλειονότητα με αποτέλεσμα να λιμνάζουν ουσιώδη ζητήματα στην Ελλάδα.

Πολλές ακόμη σοβαρές αρνητικές συνέπειες της ενισχυμένης αναλογικής μπορεί να καταγραφούν που σχεδόν όλες οφείλονται στην αντιστροφή α΄ και β΄ κόμματος λόγω μιας μικρής μετακίνησης ψήφων μεταξύ των δυο κομμάτων και ελάχιστες θετικές συνέπειες αλλά πολύ μικρής σημασίας.
Όσο μάλιστα μικρότερος είναι ο αριθμός των ψήφων που προκαλούν την μετάπτωση του ενός από τα δυο κόμματα από την πρώτη θέση αυτοδυναμίας στην δεύτερη, τόσο περισσότερο τα παραπάνω φαινόμενα καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Ακόμη και μια μόνο ψήφο διαφορά πανελλαδικά μεταξύ πρώτου και δεύτερου μπορεί να υπάρξει αυτοδυναμία του πρώτου, δηλαδή να έχει 151 βουλευτές και να έχει 40 βουλευτές περισσότερους από το β΄. Αλλά και όταν δεν υπάρχει αυτοδυναμία για το πρώτο κόμμα, δηλ. με ποσοστό κάτω του 42.7 %, τότε με μια μόνο ψήφο διαφορά έχει 40 βουλευτές περισσότερους από το β΄ κόμμα.
Ακόμη και στην δικαιοσύνη θα εμφανιστεί διαπλοκή όταν θα εκδικαστούν προσφυγές για εγκυρότητα ψηφοδελτίων των δυο πρώτων κομμάτων όταν η διαφορά ψήφων είναι πολύ μικρή και μπορεί να ανατραπεί με μετατροπή ψηφοδελτίων έγκυρων σε άκυρα και αντίστροφα.

Απόδειξη των παραπάνω αποτελούν και τα παρασκηνιακά φαινόμενα στις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες όταν είναι περίπου ίδια τα δυο μεγαλύτερα ποσοστά, όπως για την εκλογή βουλευτού σε μονοεδρική περιφέρεια σε προηγούμενες εκλογές, σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν πρόσφατα στην τηλεοπτική εκπομπή «Ζούγκλα» του κ. Μ.Τριανταφυλλόπουλου.

Όλα τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα αντιμετωπίζονται πολύ καλύτερα με την απλή αναλογική. Πχ. και μικρότερη θα είναι με απλή αναλογική η κομματική ανάγκη για ρουσφέτια, και η χρηματοδότηση από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αλλά και μηδενική η ανοχή των κυβερνητικών εταίρων για την προώθηση ρουσφετιών από τους άλλους κυβερνητικούς εταίρους σε κυβέρνηση συνεργασίας που θα έφερνε η απλή αναλογική.

Αλλά η απλή αναλογική θα περιορίσει και θα ακυρώσει τελικά και την συνέχιση του τεχνικού και όχι πραγματικού διαχωρισμού των Ελλήνων σε «δημοκρατικούς ή προοδευτικούς και συντηρητικούς ή δεξιούς». Η απλή αναλογική θα επέβαλλε την κυβερνητική συνεργασία πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν στις βασικές πολιτικές. Τέτοια είναι τα δυο μεγαλύτερα κόμματα που συμφωνούν στις βασικές πολιτικές. Η απλή αναλογική θα επέβαλλε την συνεργασία όσων κομμάτων έχουν παρεμφερείς πολιτικές και προγράμματα, τερματίζονται κάθε τεχνητό διαχωρισμό των Ελλήνων και θα συνέβαλε στην άνοδο του πολιτικού επιπέδου των Ελλήνων ελαχιστοποιώντας και τις άσκοπες μη πολιτικές αντιπαραθέσεις των δυο μεγαλύτερων κομμάτων που γίνονται για «επικοινωνιακούς» λόγους.
Αν μάλιστα η σειρά κατάταξης των υποψηφίων όλων των κομμάτων πραγματοποιείται με ενιαίο ψηφοδέλτιο όλων των υποψηφίων όλων των κομμάτων της εκλογικής περιφέρειας (δηλαδή ο ψηφοφόρος να μπορεί να «σταυρώσει» και υποψηφίους διαφορετικών κομμάτων από το ενιαίο ψηφοδέλτιο και επιλέγοντας κόμμα με διαφορετικό ψηφοδέλτιο) πολλά από τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα θα αμβλυνθούν ή και θα εξαλειφθούν.

Επίσης η απλή αναλογική θα έκανε ευκολότερη την ανανέωση της πολιτικής. Μετά το 1974 είναι μεγάλος ο αριθμός των νέων κομμάτων που εμφανίστηκαν στην πολιτική σκηνή και στην συνέχεια εξαφανίστηκαν λόγω εκλογικού συστήματος, ενώ θα μπορούσαν εκτός της ανανέωσης να αποτελούν και την αιτία για συνεχή προσπάθεια και των μεγάλων κομμάτων για βελτίωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κόμμα που ίδρυσε ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλος., ιδιαίτερα αξιόλογος πολιτικός, αλλά παρόλο που και οι δημοσκοπήσεις αργότερα αναγνώριζαν την αξία του με ποσοστά αποδοχής 70-80%, δεν ευδοκίμησε το κόμμα του. Ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών, λόγω ενισχυμένης αναλογικής, ψηφίζει το ένα από τα δυο μεγαλύτερα κόμματα μόνο για να μην βγει το άλλο. Αυτό όμως αποτελεί στρέβλωση της δημοκρατίας.

Σε χώρες τις Ευρώπης, που λειτουργεί χωρίς εμφανή αρνητικά ως πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα η ενισχυμένη αναλογική, υπάρχει από μέρους των πολιτών των χωρών αυτών η μεγάλη διαφορά με την χώρα μας στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, πράγμα που φαίνεται σε πολλούς δείκτες των κοινωνιών αυτών. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι είναι πολύ περισσότερο ορθολογική η διαπαιδαγώγηση των πολιτών των χωρών αυτών από ότι στην Ελλάδα από τα χρόνια της Ευρωπαϊκής αναγέννησης. Και μόνο η ταύτιση κράτους εκκλησίας, μοναδική στην Ευρώπη, υποδηλώνει την μεγάλη διαφορά.

Τα όποια ενδεχομένως αρνητικά ενδεχόμενα λόγω αστάθειας για κυβερνήσεις συνεργασίας που θα φέρει η απλή αναλογική, αφορούν μόνο μια ή δυο το πολύ καταρρεύσεις κυβέρνησης στην αρχική εφαρμογή, γιατί η «τιμωρία» της ψήφου του λαού που θα ακολουθήσει χρεώνοντας τις άσκοπες εκλογές σε κάποιον από του κυβερνητικούς εταίρους, θα κάνει τα δυο μεγάλα κόμματα αλλά και τα μικρότερα πιο συμβιβαστικά στις μικροδιαφορές τους. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας και ιδίως οι κυβερνήσεις συνεργασίας των δυο μεγαλύτερων κομμάτων για επαρκές χρονικό διάστημα θα έχουν και ευεργετικό διαπαιδαγωγικό χαρακτήρα αφού θα συμβάλουν στην πολιτική ωρίμανση του Ελληνικού λαού που εξ αιτίας της εξάλειψης της τεχνητής αντιπαράθεσης θα ωθήσουν πιθανότητα τον Ελληνικό λαό στην αναζήτηση της ουσίας στην πολιτική.

Μια πλήρης τουλάχιστον βουλευτική περίοδος με κυβέρνηση συνεργασίας των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, σαν άμεση συνέπεια της εφαρμογής της απλής αναλογικής, θα είναι πολύ σημαντική για την πολιτική διαπαιδαγώγηση του Ελληνικού λαού και της νεολαίας, που να βοηθηθεί έτσι να αποκτήσει μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον εγκαταλείποντας την μη πολιτική οξεία κομματική αντιπαράθεση που προκαλεί η ενισχυμένη αναλογική και που αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την άνοδο του πολιτικού επίπεδου του Ελληνικού λαού. Η από χρόνια οξύτητα και πόλωση στην πολιτική ζωής της χώρας είναι ένας βασικός παράγοντας που εμποδίζει την πολιτική άνοδο του Ελληνικού λαού.

Ακόμη και η υποβάθμιση του ορθολογισμού στο δημόσιο διάλογο και άρα η υπερβολική βία στην δημόσια ζωή, ιδιαίτερα σε λαούς με χαμηλό πολιτικό επίπεδο, μπορεί να οφείλεται στην λόγω εκλογικού συστήματος δυσαρμονία ανάμεσα στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και στην πολιτική των άλλων κομμάτων που αντιστοιχούν αθροιστικά πάντα στην πλειοψηφία, με αποτέλεσμα να διεγείρονται σε μεγαλύτερο βαθμό αρνητικά ένστικτα ορισμένων πολιτών από εφαρμογή ορισμένων κυβερνητικών πολιτικών του α΄ κόμματος αλλά με ποσοστό μικρότερο του 50%, όμως αυτοδύναμου κοινοβουλευτικά, αλλά και να αποτρέπει την αποτελεσματική αποδοκιμασία από το β΄ κόμμα της βίας, ώστε να απόνομιμοποιούνται στην συνείδηση όλων των πολιτών τέτοιες πράξεις βίας. Το δεύτερο κόμμα προσδοκά μικρή φθορά του πρώτου κόμματος από πράξεις βίας που σχετίζονται με εναντίωση σε κυβερνητικές πολιτικές ώστε η μικρή διαφορά ποσοστών να αντιστραφεί και έτσι αυτό να γίνει αυτοδύναμη πλειοψηφία. Αλλά και το πρώτο κόμμα προσδοκά κάποια μικρή μετατόπιση αγανακτισμένων πολιτών προς αυτό ώστε να παραμείνει αυτοδύναμο ώστε ακόμη και έμμεσα να την ευνοεί. Ίδιας έκτασης βία φιλάθλων σε σχέση με βία κουκουλοφόρων έχει μικρότερης έκτασης πολιτική αποδοκιμασία, επειδή υπάρχει φόβος απώλειας κρίσιμων ψήφων από φιλάθλους αλλά όχι από κουκουλοφόρους. Η απλή αναλογική θα άμβλυνε και τέτοιου είδους πρόβλημα.

Ανάλογες είναι και οι συνέπειες του αντίστοιχου εκλογικού νόμου ενισχυμένης αναλογικής και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αφού και κει ισχύει παρόμοιος νόμος. Έτσι πχ. εξηγείται γιατί δήμαρχος αγόρασε ποδοσφαιρικά εισιτήρια διαρκείας μεγάλης ΠΑΕ, για να τα μοιράσει σε οπαδούς ψηφοφόρους του.

Στην κοινωνία τα διάφορα κοινωνικά φαινόμενα συνδέονται μεταξύ τους με μια αλυσίδα ενδιάμεσων φαινόμενων που άλλοτε είναι ορατά και άλλοτε όχι. Συχνά μάλιστα ένα φαινόμενο κοινωνικό που προβάλλεται σαν θετικό έχει στην πράξη πολλές αρνητικές συνέπειες που αν ήταν γνωστές δεν θα γινόταν αποδεκτό. Πρέπει λοιπόν όλες οι άμεσες και έμμεσες συνέπειες του εκλογικού συστήματος να καταγραφούν ώστε με τις κατάλληλες επιλογές να επιλεγεί η πιο συμφέρουσα για την κοινωνία και την δημοκρατία, ιδίως όταν κάποια συνέπεια έχει μεγάλη σημασία και στην διαπαιδαγώγηση του Ελληνικού Λαού και ιδίως της νεολαίας, έτσι ώστε να αντιστραφεί το εξαιρετικά αρνητικό για την χώρα γεγονός της, για τομείς της κοινωνίας που καθορίζονται από την ανθρώπινη και μόνο συμπεριφορά, πανευρωπαϊκής ή και παγκόσμιας πρωτιάς σε αρνητικούς δείκτες και της οπισθοφυλακής σε θετικούς.
Θεσσαλονίκη
Μυρίδης Δαμιανός
Πολίτης - Μαθηματικός σε Λύκειο Καλαμαριάς
miridisdam@sch.gr, miridisdam@gmail.com,

Τα Σωματεία , οι Σύλλογοι ,οι Επιτροπές και οι πρωτοβουλίες εργαζομένων από τους χώρους της πρόληψης, της θεραπείας και της υποκατάστασης των εξαρτησιογόνων ουσιών και πιο συγκεκριμένα :
- ο Σύλλογος Εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ
- η Επιτροπή Εργαζομένων του 18ΑΝΩ και
-το Σωματείο Στελεχών Πρόληψης ,
δίνουν κοινή συνέντευξη τύπου , στις 06.12.2007 ,11.00πμ , στην αίθουσα του Οργανισμού Κατά Των Ναρκωτικών , στην Αθήνα ( Αβέρωφ 21) , με θέματα:

α) Τα τεραστια χρέη του Υπουργείου Υγειάς προς τα Κέντρα Πρόληψης και την εγκατάλειψή τους από το κράτος
β)Την εισαγωγή ενός σαφούς και λειτουργικού θεσμικού πλαισίου για τα Κέντρα Πρόληψης
γ) Την ανάγκη στήριξης από την Πολιτεία και την κοινωνία της Πρωτογενούς Πρόληψης Χρήσης Εξαρτησιογόνων Ουσιών στην Ελλάδα και
δ) Την αύξηση των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών ( πρόληψη-θεραπεία –επανένταξη)
Αναλυτικότερα σας , σας επισημάνουμε , ότι αν και πριν από λίγες εβδομάδες ανέλαβε, ο νέος πρόεδρος του Οργανισμοί Κατά Των Ναρκωτικών, κ. Γ . Φωτεινόπουλος, η κατάσταση στα Κέντρα Πρόληψης είναι τραγική και δεν υπάρχει κανένα «περιθώριο προσαρμογής» για το νέο Δ.Σ του ΟΚΑΝΑ. Σύμφωνα με στοιχεία που συγκεντρωθήκαν από τα Κέντρα Πρόληψης , οι οφειλές του ΟΚΑΝΑ , ξεπερνάνε στο 95% αυτών , τις 75.000€ για την χρονιά τουλάχιστον που διανύουμε, με αποτέλεσμα , να υπάρχουν εργαζόμενοι απλήρωτοι και ανεξόφλητα πάγια λογαριασμών όπως ΙΚΑ εργαζομένων, ενοίκια κλπ . Ενώ οι δράσεις περιστέλλονται και δημιουργείται ένας κυκεώνας χρεών , αφού , όταν ο εργοδότης καθυστερεί να αποπληρώσει το ΙΚΑ , στη συνέχεια είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τις ανάλογες άσκοπες και παράλογες , από πλευράς κατάχρησης δημοσίου χρήματος επιβαρύνσεις.
Οποτε το θέμα , ηρθε στην Βουλή με επερωτήσεις , διαφάνηκε ένας ανύπαρκτος συντονισμός ανάμεσα στο Υπουργείο Υγείας και Υπουργείο Εσωτερικών για το Θέμα αυτό. Διατυπωθήκανε μεγάλα λόγια για την πρόληψη, χωρίς όμως κανένα σαφές χρονοδιάγραμμα για το πρόβλημα της υποχρηματοδοτησης και του θεσμικού ελλείμματος των Κέντρων Πρόληψης.
Έτσι , το ένα Υπουργείο μεταφέρει τις ευθύνες του στο άλλο , και η ομηρία των εργαζομένων , όπως και η αδιαφορία για το Θεσμό των Κέντρων Πρόληψης , ¨καλά κρατεί¨…, με το θλιβερότερο από όλα τα αποτελέσματα , κάποιοι συνάδελφοι μας να μένουν για μήνες απλήρωτοι.
Τον ερχόμενο Ιανουάριο λήγει η Προγραμματική Σύμβαση ανάμεσα σε Υπουργείο Υγείας και Εσωτερικών, με αποτέλεσμα, εάν δεν υπάρξει άμεση ανανέωση (αξίζει να επισημανθεί, ότι μόνο η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος – ΚΕΔΚΕ και το Υπουργείο Εσωτερικών, έχουν αποφασίσει , εγγράφως την ανανέωση της Προγραμματικής Σύμβασης για την επόμενη πενταετία), να διακοπεί η λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης, χωρίς να συγκεκριμενοποιείται ο ακριβής τρόπος συνέχισης τους από το «πολλά υποσχόμενο» Εθνικό Σχέδιο Δράσης για Τα Ναρκωτικά.
Για όσους , δεν γνωρίζουν αναφορικά με την πρόληψη των εξαρτησιογόνων ουσιών, διευκρινίζουμε , ότι απευθύνεται σε υγιή πληθυσμό και έχει ως σκοπό, όχι μόνο την πρόληψη των εξαρτησιογόνων ουσιών, αλλά και την προαγωγή της ψυχικής υγείας ευρύτερα. Η αποτελεσματικότητα των Κέντρων Πρόληψης στη χώρα μας , έχει αναγνωριστεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Κατά Των Ναρκωτικών, ως εξέχουσα , καθώς εμφανίζεται να πρωτοστατεί μαζί με τις ανάλογες δομές της Αυστρίας.
(http://ar2006.emcdda.europa.eu/el/page006- el.html
Το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι ένα πολυπαραγοντικό, πολυαιτιακό κοινωνικό φαινόμενο που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αποσπασματικές και επιφανειακές λύσεις που έχουν ως άξονα το χαμηλό κόστος.
Η πολιτεία πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τις προτάσεις των εργαζομένων στις δομές πρόληψης, θεραπείας και επανένταξης, γιατί αυτοί καθημερινά γνωρίζουν άμεσα τις ανάγκες του συστήματος και μπορούν να προτείνουν μακρόπνοες στρατηγικές για τον κάθε χώρο.
Και ειδικότερα για τα Κέντρα Πρόληψης , προτείνουν :
Ø Την εργασιακή εξασφάλιση του προσωπικού
Ø Την πιστοποίηση των στελεχών και των Κέντρων Πρόληψης ως Φορέων Πρωτογενούς Πρόληψης και Προαγωγής της Ψυχο – κοινωνικής Υγείας
Ø Την αναγνώριση και συνέχιση του έργου που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα
Ø Την εξασφάλιση της περιφερικότητας και της ευελιξίας στην λειτουργία τους που βοήθησε ώστε να αναδειχθούν σε πρωτοπόρες κοινωφελείς υπηρεσίες υγείας , αναγνωρισμένες διεθνώς.

Η πρόταση για το θεσμικό είναι πρόταση τριών ομόκεντρων κύκλων , όπου πυρήνας είναι η άμεση χρηματοδότηση από τα οφειλόμενα , επόμενος ομόκεντρος κύκλος η ανανέωση της πενταετούς σύμβασης 2008-2012 και τρίτος ομόκεντρος κύκλος η οριστική λύση του θεσμικού , όπου πρέπει να κινείται και παράλληλα με τους δύο προηγούμενους .

Δυστυχώς στη χώρα μας , η Πρόληψη θεωρείται υπηρεσία πολυτελείας, παρόλο που έχει το χαμηλότερο κόστος . Πιο συγκεκριμένα η αναλογία υπηρεσιών πρόληψης ανά άτομο είναι περίπου 45€ ανά τριετία ή 15€ ανά έτος.
Τα Κέντρα Πρόληψης καθημερινά μοχθούν ώστε κάθε νέος να γίνει δέκτης των υπηρεσιών πρόληψης, κάθε γονέας, εκπαιδευτικός, επαγγελματίας υγείας, φαντάρος, στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, στέλεχος των ΜΜΕ, εργαζόμενος, κάθε κάτοικος της χώρας.
Και ενώ όλοι “φωνάζουν” για την Πρόληψη χρησιμοποιώντας την ως την έννοια πασπαρτού που αγγίζει την ευαισθησία των πολλών, ειδικά σε επίκαιρες δραματοποιημένες τρομολαγνικές ιστορίες, αρκετές πόρτες των σχολείων μένουν κλειστές στην παροχή υπηρεσιών από τους Επαγγελματίες της, ενώ αρκετοί πολιτικοί που στήνουν πανυγηράκια κάθε Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών μιλώντας δήθεν για Πρόληψη σήμερα σιωπούν μπροστά στην εγκατάλειψη από την πολιτεία του Δικτύου των Κέντρων Πρόληψης , «βουβοί , μοιραίοι και άβουλοι αντάμα…»
Τα Σωματεία , οι Σύλλογοι οι Επιτροπές και οι πρωτοβουλίες εργαζομένων από τους χώρους της πρόληψης, της θεραπείας και της υποκατάστασης των εξαρτησιογόνων ουσιών και πιο συγκεκριμένα :
- ο Σύλλογος Εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ
- η Επιτροπή Εργαζομένων του 18ΑΝΩ και
-το Σωματείο Στελεχών Πρόληψης
εκφράζουμε την συμπαράστασή μας στους συναδέλφους των Κέντρων Πρόληψης και διεκδικούμε μέσα στην επόμενη εβδομάδα τις απαντήσεις των αρμοδίων Υπουργείων και του ΟΚΑΝΑ, ως ελάχιστη ένδειξη πολιτικής για τα ναρκωτικά στη χώρα μας .
Τέλος, το Σωματείο Στελεχών Πρόληψης (οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης ) και ο Σύλλογος Εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ προκηρύσσουν εικοσιτετράωρη προειδοποιητική απεργιακή κινητοποίηση στις 07/12/2007 . Την ίδια μέρα θα λάβουν χώρα εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Χώρας!

Πληροφορίες:
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
Διεύθυνση Γραμματείας: Κέντρο Πρόληψης Αχαρνών-Θρακομακεδόνων «ΔΙΕΞΟΔΟΣ», Πλατεία Αγ. Νικολάου 3, Τ.Κ. 13671, Αχαρνές, Αττική
Τηλ: 210-2409015 Φαξ: 210-2409016, κινητά:645833231, 6974371509
email: prolipsiworkers@yahoo.gr

Συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου

στον REAL fm και τον Νίκο Χατζηνικολάου

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2007
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ http://www.realfm.gr/


Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Καλώς ορίσατε κύριε Πρόεδρε.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καλώς σας βρήκα και να σας συγχαρώ για την προσπάθειά σας. Ξέρω ότι υπάρχει ήδη, στο τρίμηνο αυτό, μία σημαντική ακολουθία και ακροαματικότητα. Και βεβαίως, να σας ευχηθώ καλή επιτυχία και δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξα και τον κ. Χατζηνικολαου, αλλά βεβαίως και τον REAL FM, που είναι σταθμός φτωχικός τουλάχιστον προς το παρόν, αλλά…
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Αλλά ανεξάρτητος και δυναμικός.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ακριβώς. Και να θυμίσω ότι από τις πρώτες μας συναντήσεις όταν πρωτογνωριστήκαμε, πριν από αρκετά χρόνια, η συζήτηση ήταν γύρω από το θέμα της «ελεύθερης ραδιοφωνίας», οπότε νομίζω ότι έπρεπε να τιμήσω αυτή την προσωπική προσπάθεια την δική σας.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σας ευχαριστώ θερμά κύριε Πρόεδρε. Συγχαρητήρια για την επανεκλογή σας και θέλω να μπω κατευθείαν στις πολλές ερωτήσεις των φίλων ακροατών, αλλά και τις δικές μου. Θέλω να ξεκινήσω αυτή την κουβέντα από την "περιπέτεια" που έζησε το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές, την "περιπέτεια" της επανεκλογής σας και θέλω να ρωτήσω αν τώρα που έκλεισε αυτή η περιπέτεια έχετε καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προχωρήσει μπροστά το ΠΑΣΟΚ.
Το πρώτο δείγμα, η πρώτη κίνησή σας ήταν η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου, που ακολουθεί το Φεβρουάριο. Αυτό που σημείωσαν οι εφημερίδες και αυτό που κριτικάρισαν οι Δημοσιογράφοι είναι ότι η σύνθεση αυτής της Επιτροπής είναι από στελέχη που είναι φιλικά προς το Γιώργο Παπανδρέου, ότι δηλαδή δεν μετέχουν στη σύνθεσή της στελέχη που προέρχονται απ΄ αυτούς που υποστήριξαν τους δύο άλλους υποψηφίους Βενιζέλο και Σκανδαλίδη.
Και θέλω να σας ρωτήσω έτσι θα προχωρήσετε; Θα προχωρήσετε με όργανα του κινήματος στα οποία δεν θα εκπροσωπούνται οι άλλες δύο πλευρές σε αυτή την εσωκομματική εκλογή του τελευταίου διαστήματος;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ΄ όλα θέλω να τονίσω ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια Συνομοσπονδία πλευρών, είναι ένα κίνημα πάνω στο οποίο έχουμε χτίσει μια νέα ενότητα. Μια νέα ενότητα που βεβαίως βγήκε από τις συζητήσεις τις αντιπαραθέσεις που είχαμε τους τελευταίους περίπου δύο μήνες, για την εσωκομματική μας διαδικασία που όμως δεν είχε σχέση μόνο με την εσωκομματική μας διαδικασία.
Μπήκαν νέα προτάγματα, μπήκαν σημαντικές μεγάλες θέσεις και ζητήματα, όπως είναι η αυτονομία της πολιτικής, όπως είναι η ριζική ανατροπή της αντίληψης της πολιτικής σήμερα και του κράτους όπως λειτουργεί, όπως είναι βεβαίως και μια νέα εθνική στρατηγική απαραίτητη για να πάει η χώρα μπροστά.
Άρα λοιπόν η λεγόμενη "εσωκομματική διαδικασία" κάθε άλλο παρά εσωκομματική ήταν, ήταν μια διαδικασία που ενέπλεξε με την καλή έννοια τους πολίτες της χώρας και βεβαίως η παρουσία τόσων πολλών ψηφοφόρων φίλων και μελών στη διαδικασία αυτή νομίζω ανέδειξε μία επαναστατική θα έλεγα για την Ελλάδα αλλά και για πολλές άλλες χώρες δημοκρατική διαδικασία στον τρόπο της πολιτικής.
Ήδη δηλαδή ένα πρώτο βήμα ανατροπής των αντιλήψεων του πολιτικού συστήματος, με τη δημοκρατική συμμετοχή την άμεση συμμετοχή του πολίτη νομίζω το καταφέραμε, ήταν ένα δείγμα γραφής αυτών που θα έρθουν.
Τώρα, εγώ θέλω να τονίσω ότι θα αξιοποιήσω όλους τους άξιους συνεργάτες συντρόφους και συντρόφισσες του κινήματός μας, με στόχο και την ανανέωση και μια νέα ενότητα και βεβαίως με τον απαραίτητο σεβασμό, περιμένω δηλαδή κι εγώ από όλους οι οποίοι ήσαν εμπλεκόμενοι σε αυτή τη διαδικασία της σύγκρουσης, να δείξουμε όλη αυτή την ευθύνη απέναντι στην παράταξη.
Μια παράταξη, στην οποία επενδύει ο ελληνικός λαός πολλές ελπίδες για το αύριο και θα έλεγα κάθε μέρα όλο και περισσότερο λόγω και των προβλημάτων που αυτή η κυβέρνηση αναδεικνύει με τα αδιέξοδα τα οποία αντιμετωπίζει.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Είπατε "περιμένω από όλους να δείξουν ευθύνη" και θέλω κύριε Πρόεδρε να σας ρωτήσω αν θα ανεχθείτε στο επόμενο διάστημα και επιλέγω τη λέξη "ανεχθείτε", διαφοροποιήσεις, αν θα ανεχθείτε κινήσεις προσωπικής στρατηγικής που αλλοιώνουν το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ προς τα έξω, που σκιάζουν την εικόνα του, που δημιουργούν ρήγματα στην εικόνα του κινήματός σας.
Και το ρωτώ, γιατί πολλοί θεωρούν ότι στην πρώτη σας θητεία την πρώτη τριετία που ήσασταν Πρόεδρος του κινήματος, ανεχθήκατε κάποιες φορές διαφοροποιήσεις ή κινήσεις προσωπικής στρατηγικής, που έκαναν ζημιά τελικά στην πορεία του κινήματος.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό το οποίο έκανα την πρώτη τριετία από τη στιγμή που ανέλαβα την αρχηγία του κόμματος, ήταν ακριβώς να προσπαθήσω να συνθέσω και να διαμορφώσω ένα νέο στίγμα του ΠΑΣΟΚ, μια νέα πρόταση γύρω απ΄ αυτή τη σύνθεση.
Θα έλεγα ότι καταφέραμε να καταθέσουμε ένα σοβαρό προεκλογικό πρόγραμμα, αλλά αυτό το πρόγραμμα δεν πέρασε νομίζω στην ελληνική κοινή γνώμη, διότι υπήρξαν πράγματι όπως είπατε αντιλήψεις που έδειξαν ένα ΠΑΣΟΚ περισσότερο εξουσιαστικό, περισσότερο καθεστωτικό, ότι ουσιαστικά υπάρχουν προσωπικές στρατηγικές. Τι ήταν αυτό ως μήνυμα; Ήταν ένα μήνυμα ότι εμείς ενδιαφερόμαστε για την εξουσία ως εξουσία κι όχι ως ένα εργαλείο για να μπορούμε να αλλάξουμε τη χώρα.
Και νομίζω αυτό το οποίο πετύχαμε με αυτή την εσωκομματική διαδικασία είναι να αναδείξουμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ΠΑΣΟΚ των αξιών, των πολιτικών και ότι εμείς πρώτο πρόταγμα βάζουμε τις αξίες μας, το δημόσιο ήθος και τις πολιτικές στοχεύσεις μας και ότι όλα τα άλλα είναι δεύτερα.
Οι προσωπικές φιλοδοξίες και λογικές πάντα θα υπάρχουν, είναι σε κάθε πεδίο της ζωής, αλλά υποτάσσονται στην κοινή μας προσπάθεια, στις κοινές μας στοχεύσεις. Άρα λοιπόν δεν είναι θέμα μόνο ανοχής, είναι και προσμονής θα έλεγα από την ίδια τη βάση του ΠΑΣΟΚ, όλοι να σεβαστούν αυτή την εντολή. Και αυτή την εντολή, εγώ θα πρέπει να την υπηρετήσω, όπως και όλοι οι άλλοι, και να εγγυηθώ ότι όλοι μας θα την υπηρετήσουμε.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρόκειται να δείξετε την ίδια ανοχή σε αυτή τη δεύτερη θητεία σας στην Ηγεσία του ΠΑΣΟΚ; Θέλω να πω πολύ συζητήθηκε, πριν από την επανεκλογή σας, το αν και κατά πόσον θα υπάρξουν διαγραφές στη συνέχεια, όταν και όποτε κάποιος διασπά την εικόνα ενότητας του κινήματος. Και θέλω να σας ρωτήσω αν η διαγραφή είναι ένα ύστατο όπλο για τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση αυτή, στην περίπτωση που κάποιοι διασπούν την εικόνα ενότητας του κινήματος προς τα έξω.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Βεβαίως είναι ένα ύστατο όπλο, δεν είναι απ΄ αυτά τα όπλα τα οποία χαίρομαι να χρησιμοποιώ, αλλά είναι βεβαίως μέσα στην απόλυτη ευχέρεια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και των οργάνων του ΠΑΣΟΚ, να το αξιοποιήσουν.
Όμως θέλω να τονίσω ότι ο δικός μου στόχος - πάντα το λέω - η δική μου αντίληψη είναι ότι πρέπει εσωκομματικά να λειτουργούμε δημοκρατικά. Και το λέω και το πιστεύω αυτό, δεν είναι μία γενικόλογη ευχή, το πιστεύω διότι η σοβαρή εσωκομματική συζήτηση μας κάνει όλους σοφότερους, ικανότερους, αποτελεσματικότερους και τελικά ενοποιεί το κίνημά μας.
Αλλά, αυτό πρέπει να το σεβόμαστε. Δηλαδή να σεβόμαστε όλοι μας ότι αυτή η εσωκομματική διαδικασία καταλήγει σε αποφάσεις, τις οποίες εμείς πρέπει να σεβόμαστε. Αυτό είναι και το ζητούμενο κι ελπίζω ότι αυτό θα γίνει σεβαστό.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Θα αξιοποιήσετε τους δύο αντιπάλους σας της εσωκομματικής αυτής διαδικασίας στα όργανα του κινήματος, τον Βενιζέλο και το Σκανδαλίδη;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πιστεύω ότι όλοι έχουν ρόλο και βεβαίως αυτό θα εξαρτηθεί και σε μεγάλο βαθμό και από την δική τους στάση.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Επομένως αυτό που μου λέτε είναι πως αν σας δώσουν σήμα καλής συνεργασίας και καλής διάθεσης, ναι, θα τους αξιοποιήσετε. Αν όχι, θα προχωρήσετε μπροστά.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι λογικό ότι πρέπει το Κίνημά μας να δείξει την συνοχή, την δημοκρατικότητα, και την αποφασιστικότητα που θέλει ο ελληνικός λαός, και αυτό είναι κάτι το οποίο εγώ πρέπει να προστατέψω και θα το κάνω.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Φεύγω από τα εσωκομματικά και έρχομαι στα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Θα ξεκινήσω από ένα-δυο ερωτήματα που φαίνονται απλοϊκά, μου τα έστειλαν ακροατές, δεν είχα υπόψη μου να τα κάνω, αλλά που νομίζω ότι είναι σημαντικά για τον πολιτικό πολιτισμό μας. Λέει για παράδειγμα ένας φίλος, «ρώτησε σε παρακαλώ τον Γιώργο Παπανδρέου πότε θα σταματήσει να λέει τη λέξη «η δεξιά», να χρησιμοποιεί τον όρο «η δεξιά». Σε όλη την Ευρώπη, παντού, λένε η συντηρητική παράταξη, η φιλελεύθερη παράταξη, η σοσιαλιστική παράταξη, το εργατικό κόμμα. Πότε θα σταματήσει να χρησιμοποιεί τον όρο «δεξιά».
Και ρωτάει επίσης ένας άλλος φίλος ο Γιώργος, «δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο να συμφωνεί το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία, με την πολιτική της κυβέρνησης; Έλεος. Σε όλες τις χώρες τα πολιτικά κόμματα κάπου βρίσκουν και ένα σημείο συμφωνίας. Εδώ τα δικά μας κανένα;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, για τους όρους. Εγώ δεν στέκομαι δογματικά στους όρους, αλλά ο όρος «δεξιά» έχει επικρατήσει από τότε που ξεκίνησε η κοινοβουλευτική δημοκρατία και από τη Γαλλική Επανάσταση και πώς καθόντουσαν οι βουλευτές μέσα στο Κοινοβούλιο και αυτό παραμένει.
Αλλά νομίζω πρέπει να πάμε στην ουσία και η ουσία είναι ότι υπάρχουν διαφορετικές πολιτικές, ένα πολύ διαφορετικό στίγμα αντίληψης και αυτό έχει αναδειχθεί και τα τελευταία 3,5 χρόνια ακόμα περισσότερο, αλλά και μετά τις εκλογές, αφού, δυστυχώς θα έλεγα, αυτά τα οποία εμείς λέγαμε προεκλογικά, επιβεβαιώνονται. Για το ασφαλιστικό, για τον τρόπο που χειρίζονται τη φορολογία, τον προϋπολογισμό, την παιδεία.
Εμείς και εγώ προσωπικά είχαμε ζητήσει από την αρχή, στις προγραμματικές δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού του κ. Καραμανλή, στην πρώτη τετραετία, να κάνουμε όχι μόνο διάλογο, αλλά να υπάρξουν και συμφωνίες. Στο θέμα της αξιοκρατίας, στο θέμα της διαφθοράς, να χτυπήσουμε όλα αυτά τα μεγάλα εξωθεσμικά συμφέροντα, αλλά και την μικρότερη διαφθορά.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Διακοπή.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ:
Θα επιμείνετε στο θέμα αυτό; Ο Γιώργος Τράγκας που κάνει εκπομπή πριν από εμένα στον «REAL FM», ρωτούσε όλο το πρωί, φώναζε, να ρωτήσεις Νίκο το Γιώργο όταν θα ’ρθει στο σταθμό μας, αν θα επιμείνει στη μάχη για την αυτονομία της πολιτικής. Αν θα επιμείνει στη μάχη κόντρα στις παρεμβάσεις, στις αθέμιτες παρεμβάσεις, δε μιλάμε για την ελεύθερη γνώμη που μπορεί να διατυπώνει ένας δημοσιογράφος. Στις αθέμιτες παρεμβάσεις μέσων ενημέρωσης στην πολιτική διαδικασία, στην πολιτική ζωή.
Και το ερώτημα είναι σαφές: Θα επιμείνετε κ. Πρόεδρε; Θα ονοματίζετε τα διαπλεκόμενα όταν αυτά υπάρχουν; Και επίσης, αν και όταν γίνετε κυβέρνηση, εάν και όποτε γίνετε κυβέρνηση, θα πάρετε μέτρα που να δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο, μια νέα ισορροπία σχέσεων ανάμεσα στα μέσα ενημέρωσης και στην πολιτική ζωή του τόπου;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Απολύτως. Νομίζω ότι αυτό το οποίο είχα και ως εντολή, το έθεσα και στο τραπέζι των εσωκομματικών μας αντιπαραθέσεων, ήταν το θέμα της αυτονομίας της πολιτικής ως βασικό στοιχείο για τη δημοκρατία μας, ως βασικό στοιχείο για να αισθάνεται ο πολίτης ότι τα συμφέροντά του εκφράζονται γνήσια και κάποιος παλεύει γι’ αυτά και δεν αλλοτριώνεται από κάποια εξωθεσμικά συμφέροντα, διότι είναι θέμα δημοκρατίας τελικά αν ο εργαζόμενος, αν ο απλός πολίτης, αν η νοικοκυρά, αν ο αγρότης, ο επαγγελματίας, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, αισθάνεται ότι έχει ένα κόμμα το οποίο πραγματικά μπορεί να εκφράσει τα συμφέροντά του και να κάνει και τις απαραίτητες μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας, κόντρα πολλές φορές σε ειδικά συμφέροντα τα οποία ζουν απ’ τον παρασιτισμό, είναι κρατικοδίαιτα ή έχουν εξαρτήσεις.
Και μέσα σε αυτά δυστυχώς ενέχονται και τα μέσα ενημέρωσης. Όπως βεβαίως και το κράτος, η πολιτεία, η πολιτική ειδικά της σημερινής κυβέρνησης, αλλά βεβαίως έχουμε και εμείς ευθύνες γι’ αυτό. Άρα αυτό πρέπει να αλλάξει και είμαι όχι απλά έτοιμος, αλλά και θα συνεχίσω αυτό τον αγώνα, διότι είναι αγώνας δημοκρατίας, για να χτυπήσουμε τη λογική της εξωθεσμικής και αθέμιτης όπως πολύ σωστά είπατε παρέμβασης συμφερόντων στα κόμματα.
Γι’ αυτό έχουμε προτείνει και μια καθαρή σχέση κράτους, ιδιωτών, μέσων ενημέρωσης, ώστε να υπάρξει ανεξαρτησία, διότι εγώ θέλω την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης, θέλω την ανεξαρτησία του δημοσιογράφου, θέλω την ελεύθερη γνώμη του, θέλω την κριτική του. Δεν θέλω να έχω αφέντες στο κεφάλι μου να μου λένε τι πρέπει να κάνω.
Αυτή είναι τελείως διαφορετική αντίληψη. Εγώ εκφράζω τον λαό ο οποίος με έχει υποστηρίξει, με έχει ψηφίσει. Εγώ, ο κάθε βουλευτής. Και είμαστε υποχρεωμένοι σύμφωνα και με το Σύνταγμα και με τις δημοκρατικές αρχές να τον εκφράσουμε.
Δεύτερον, έχουμε μιλήσει για έναν εκλογικό νόμο ο οποίος θα ενδυναμώσει την αυτονομία του πολιτικού, διότι σήμερα ο πολιτικός για να το πούμε πολύ καθαρά, το ξέρουμε όλοι, για να μπορεί να εκλεγεί, ιδιαίτερα στις μεγάλες περιφέρειες, έχει ανάγκη οικονομικής στήριξης.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ή προβολή από τα μέσα ενημέρωσης.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ή τεράστιας προβολής. Άρα, ακόμα και όταν έχει τη διάθεση να παίξει πολύ αυτόνομα και να προσφέρει ευρύτερα στην κοινωνία, δεν μπορεί παρά να αισθάνεται μια υποχρέωση, ακόμα και εξάρτηση πολλές φορές από τους ισχυρότερους. Αυτό υπονομεύει τη δημοκρατία.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ενώ λέτε ότι το σπάσιμο σε μονοεδρικές περιφέρειες δίνει τη δυνατότητα μιας πιο άμεσης επικοινωνίας με τους πολίτες.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ακριβώς.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Και τον απελευθερώνει από τις δεσμεύσεις.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δηλαδή όταν πάμε σε μονοεδρικές περιφέρειες, μιλάμε για μικρότερες περιφέρειες, ο ανταγωνισμός γίνεται εσωκομματικός καταρχήν και άρα γίνονται εκλογές, με δημοκρατικό τρόπο, όπως κάναμε εμείς με την εκλογή της ηγεσίας, αλλά και με προκριματικές, που θα γίνονται σε τοπικό επίπεδο. Έτσι, δεν χρειάζονται πια τα τεράστια ποσά για να προβληθεί ο πολιτικός, διότι πια είναι μια περιοχή που μπορεί ουσιαστικά να περπατήσει και να χαιρετίσει γειτονιά-γειτονιά, χωριό-χωριό τον κόσμο, και βεβαίως θα υπάρξουν συζητήσεις στην τηλεόραση, αλλά δεν θα είναι συζητήσεις τύπου κοκορομαχίας, αλλά θα μπουν σε πιο ουσιαστικά πολιτικά ζητήματα πια.
Διότι ο άλλος θα ξέρει στη μονοεδρική ότι αν κερδίσει το κόμμα του, θα κερδίσει ο ίδιος και αν κερδίσει ο ίδιος κερδίζει το κόμμα του. Δεν έχει δηλαδή την εσωκομματική σύγκρουση, η οποία βεβαίως δημιουργεί πολλές φορές την ανάγκη οι υποψήφιοι να τρέχουν σε διάφορα συμφέροντα για να μπορούν να αντέξουν αυτό τον ανταγωνισμό.
Δυστυχώς αυτό το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό. Είναι παγκόσμιο πρόβλημα και εμείς οι σοσιαλδημοκράτες και ο σοσιαλιστές ανά τον κόσμο, οι προοδευτικοί ανά τον κόσμο, κοιτάμε πώς ακριβώς θα μπορέσουμε να ενδυναμώσουμε τη δημοκρατία.
Είχα μιλήσει π.χ. με τον Αλ Γκορ όταν είχε έρθει εδώ πριν από την απονομή του Νομπέλ και συζητάγαμε για το θέμα του περιβάλλοντος, αλλά είχαμε και την ευκαιρία να συζητήσουμε και άλλα θέματα και του είπα ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ότι ένα απ’ τα θέματα που θεωρώ βασικό πρόβλημα, είναι το θέμα της δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Και μου λέει, «ξέρεις το δεύτερο βιβλίο μου μετά το θέμα του περιβάλλοντος είναι για τον τρόπο που χρηματοδοτούνται οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης στην Αμερική, για να στηλιτεύσω όλη αυτή την εξάρτηση, που αναγκάζεται ο πολιτικός να μαζέψει λεφτά για 15 δευτερόλεπτα προβολής του στα μέσα ενημέρωσης».
Δεν είναι δημοκρατικό πια το σύστημα. Αυτά είναι βασικά ζητήματα. Υπάρχουν όμως λύσεις. Εμείς, το ΠΑΣΟΚ, θα καταθέσουμε πρόταση για τον εκλογικό νόμο που θεωρούμε ότι θα μπορούσαμε - να ένας τομέας διαλόγου για τον οποίο σας ρώτησε ένας ακροατής, που θα μπορούσε να είναι πεδίο δόξης λαμπρόν - να καθίσουμε και να συζητήσουμε σοβαρά για ένα σύστημα.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Και να τα βρείτε με την κυβέρνηση. Αυτό μου λέτε.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και να τα βρούμε σε ένα σύστημα που θα βοηθάει την αυτονομία του πολιτικού.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Τώρα βέβαια με ερεθίζει αυτό που λέτε, γιατί θυμάμαι αυτόματα ότι δεν κλείσανε λίγες μέρες απ’ την επανεκλογή σας στην ηγεσία και με αφορμή τον εκλογικό νόμο ο κ. Βενιζέλος έκανε την πρώτη του διαφοροποίηση. Και θέλω να σας ρωτήσω πόσο γερό νευρικό σύστημα έχετε και στις πόσες διαφοροποιήσεις καίγεται. Συγνώμη που το λέω έτσι λαϊκά και πεζοδρομιακά, αλλά είναι ερώτημα που μου το έχουν στείλει τουλάχιστον δέκα ακροατές μας.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό θα το δείτε στην πράξη.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Είναι καλή απάντηση αυτή και τη δέχομαι.
Προχωρώ στο επόμενο θέμα μου και το επόμενο θέμα μου είναι το ασφαλιστικό. Ένα πράγμα που ακούει το ΠΑΣΟΚ έντονα τις τελευταίες βδομάδες κ. Πρόεδρε και πρέπει να σας το μεταφέρω, είναι ότι δεν έχει σηκώσει τους τόνους της αντιπολίτευσης όσο θα έπρεπε.
Και επειδή το ασφαλιστικό είναι ένα θέμα που καίει τους Έλληνες και για τη σύνταξή τους και για το αν θα μείνουν παραπάνω χρόνια στη δουλειά, για το αν θα πληρώσουν μεγαλύτερες εισφορές, υπάρχει ανησυχία γύρω απ’ το θέμα αυτό, το πρώτο μου ερώτημα είναι γιατί αργήσατε να μιλήσετε για το θέμα αυτό, αφήσατε να περάσουν τουλάχιστον 15 μέρες συζήτησης γύρω από το ασφαλιστικό και μιλήσατε μετά.
Και ένα δεύτερο θέμα μου είναι αν σκοπεύετε να λάβετε ουσιαστικά μέρος στο διάλογο που γίνεται για το θέμα αυτό. Και το λέω με την έννοια ότι ας υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση τα κάνει λάθος όλα. Το βέβαιο είναι ότι το πρόβλημα υπάρχει. Τα ταμεία μας έχουν πρόβλημα. Υπάρχουν μαύρες τρύπες. Με κάποιον τρόπο πρέπει να καλυφθούν.
Για μένα μια αντιπολίτευση που είναι έντιμη και σοβαρή και υπεύθυνη, δεν αρκεί μόνο να επικρίνει την κυβέρνηση για τα λάθη της, πρέπει και να προτείνει, πρέπει και να έχει άποψη για το μέλλον.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πολύ σωστά. Να σας πω, είναι τρία τα σημεία τα οποία αναφέρετε. Μάλλον είναι δύο σημεία και εγώ θα προσθέσω ένα τρίτο. Θα ξεκινήσω απ’ το τρίτο. Το τρίτο είναι ποια είναι η σημασία του ασφαλιστικού, που έχει μεγάλη σημασία ακόμα και για την ανάπτυξη της χώρας. Σε ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα πια, το βλέπετε και εσείς και στο χώρο το δικό σας, τις αλλαγές στην τεχνολογία, αλλά και σε κάθε διαδικασία εργασίας, παραγωγής, έχουμε ραγδαίες αλλαγές.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πιέσεις συνεχώς στον πολίτη να παίρνει πρωτοβουλίες, να αλλάζει, να μαθαίνει, να αλλάζει δουλειές πολλές φορές, να επενδύει, να παίρνει ρίσκο, ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας. Τι πρέπει να κάνει η πολιτεία, μια σοβαρή - και εγώ θα έλεγα - προοδευτική και σοσιαλιστική πολιτεία και τα οποία θεωρητικώς έχουν γίνει σε άλλες χώρες και επιτυχημένα.
Υπάρχουν δύο αντιλήψεις. Η μία είναι η συντηρητική νεοφιλελεύθερη δεξιά, όπως θέλετε να την πούμε, που λέει ρίξ’ τους στη θάλασσα, κάποιοι θα πνιγούν, κάποιοι θα τα καταφέρουν. Η οποία βεβαίως δημιουργεί τεράστια ρήγματα στην κοινωνία και τελικά όλη ουσιαστικά η κοινωνία αρχίζει και βουλιάζει, διότι δεν αντέχει στον ανταγωνισμό.
Η άλλη λογική είναι όχι, εμείς θα δώσουμε μια σιγουριά, μια ασφάλεια, για να μπορείς εσύ πολίτη να πάρεις και το ρίσκο να δοκιμάσεις, αλλά δεν θα φοβηθείς το ρίσκο, διότι θα έχεις το αποκούμπι, θα έχεις τη σιγουριά, θα έχεις την πολιτεία που θα σου προσφέρει την πρόνοια, τη σωστή παιδεία, τη σωστή υγεία και βεβαίως τη σωστή σύνταξη.
Άρα είναι βασικό στοιχείο μιας νέας εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης, το να προσφέρουμε εμείς σιγουριά σε αυτούς τους τομείς που σας ανέφερα, που βεβαίως σημαίνει και μια σοβαρή αλλαγή του κράτους στη λειτουργία του, το οποίο θα φύγει και απ’ την πελατειακή αντίληψη.
Να βάλουμε δηλαδή μεγάλα θέματα στην εθνική μας στρατηγική. Δεν μπορεί να είμαστε τελευταίοι εμείς στην παιδεία, στη χρηματοδότηση της παιδείας. Δεν μπορεί να είμαστε τελευταίοι στο περιβάλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να είμαστε τελευταίοι ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της φτώχειας. Δεν μπορεί να είμαστε τελευταίοι στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Δεν μπορεί να είμαστε τελευταίοι στην αντιμετώπιση των τροχαίων ατυχημάτων στη χώρα μας ή των καρδιακών νόσων, ενώ έχουμε τη μεσογειακή διατροφή. Άρα το ασφαλιστικό είναι ένα βασικό στοιχείο της νέας εθνικής στρατηγικής.
Δεύτερον. Εμείς έχουμε καταθέσει - επειδή μιλήσατε για αντιπολίτευση - εδώ και πολλούς μήνες, το πλήρες πρόγραμμά μας. Η κυβέρνηση δεν έχει καταθέσει ακόμα τις δικές της προτάσεις. Δηλαδή καλούμαστε εμείς η αντιπολίτευση να μιλήσουμε για το ασφαλιστικό και έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας και μάλιστα, προεκλογικά.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ένα πλαίσιο αρχών.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ένα σοβαρό πλαίσιο αρχών. Έχουμε μιλήσει για την ανάγκη να χτυπήσουμε την εισφοροδιαφυγή. Αλλά να σας πω κάτι για την εισφοροδιαφυγή; Είναι στο 25% περίπου. Μιλάμε για τεράστια ποσά και θα είχε λυθεί το ασφαλιστικό πρόβλημα αν δεν είχαμε αυτή την εισφοροδιαφυγή.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Βέβαια ακούω όλα τα κόμματα να λένε ότι θα τη πολεμήσουν, όπως και για τη φοροδιαφυγή, αλλά τελικά αποτέλεσμα δε βλέπουμε ποτέ, ούτε επί ΠΑΣΟΚ, ούτε επί Νέας Δημοκρατίας.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είχαν υπάρξει σημαντικά αποτελέσματα, γι’ αυτό και είχαμε βελτιώσει σημαντικά και τη δημοσιονομική κατάσταση στη χώρα μας. Αλλά εγώ θα σας πω κάτι άλλο. Ποιος θα δώσει το παράδειγμα στην εισφοροδιαφυγή; Πρώτο το κράτος. Όταν αυτή η κυβέρνηση χρωστάει σύμφωνα με το νόμο Ρέππα - τον οποίο λέει ότι εφαρμόζει, αλλά δεν εφαρμόζει, επιλεκτικά εφαρμόζει - 8 δισεκατομμύρια, δηλαδή κάποια τρις δραχμές στα ταμεία χρωστάει το κράτος, πώς μπορεί να ζητάει από τον μικρομεσαίο επιχειρηματία να πληρώνει τους φόρους του, να πληρώνει τις εισφορές του;
Άρα το ίδιο το κράτος πρέπει να αναλάβει τις υποχρεώσεις του. Όταν η κυβέρνηση χθες στη Βουλή - και μάλιστα υπήρχαν δήθεν και κάποιες αντιδράσεις από τους βουλευτές της, αλλά τελικά στην πράξη όλοι ψηφίσανε αυτή την τροπολογία - χάρισε 1 δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή κάπου 350, 400 δισεκατομμύρια παλιές δραχμές, στην Alpha Bank, αυτά ποιος θα τα πληρώσει; Το ΙΚΑ; Ο συνταξιούχος;
Βεβαίως δημιουργούνται μαύρες τρύπες κ. Χατζηνικολάου, αλλά δημιουργούνται μαύρες τρύπες από μια κακή πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Μας μιλάει για ενοποίηση ταμείων.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Και εσείς στις αρχές δηλώσατε, είστε υπέρ της ενοποίησης.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ναι.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Κατ’ ουσία μιλάτε για τρεις μεγάλες κατευθύνσεις στα ταμεία.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τρεις μεγάλες κατευθύνσεις, ακριβώς. Αλλά εμείς λέμε το εξής: Φέρτε αναλογιστικές μελέτες για να μας πείτε ποια είναι η κατάσταση. Δεν έχουν φέρει. Πώς θα κάνουμε διάλογο χωρίς αναλογιστικές μελέτες, χωρίς στοιχεία;
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Αυτό είναι σωστό που λέτε. Δε μπορεί να γίνει διάλογος χωρίς να ξέρεις την κατάσταση.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η κυβέρνηση πήρε πάλι την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Αυτό πρέπει να το σεβαστούμε. Είπε θα ανοίξει διάλογο για το ασφαλιστικό. Και αυτό το σεβόμαστε. Πήγαμε και είμαστε στο διάλογο αυτόν αυτές τις μέρες. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα να καταθέσουν τις προτάσεις τους. Ακόμα και σήμερα, τώρα, αυτή την ώρα κ. Χατζηνικολάου συζητιέται στη Βουλή. Είμαστε εκεί.
Περιμένουμε από τον κ. Μαγγίνα να καταθέσει προτάσεις. Δεν νομίζω να καταθέσει. Βεβαίως αυτός ο διάλογος δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Αλλά είμαστε εκεί. Δείχνουμε την καλή μας πρόθεση. Να μην μας πουν, και πολύ σωστά, δεν καθίσατε στο τραπέζι του διαλόγου.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Αυτός ήταν ο λόγος που αυτές τις 15 μέρες δεν τοποθετηθήκατε δημόσια και το κάνατε για πρώτη φορά πριν από δυο-τρεις μέρες; Περιμένατε να δείτε.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα η πρώτη δήλωσή μου μετά την εκλογή μου ήταν για το ασφαλιστικό.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Αυτό είναι αλήθεια.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεύτερον, έχουμε κάνει συνεχείς παραστάσεις μέσα στη Βουλή, μάλιστα την προηγούμενη βδομάδα άνω-κάτω έγινε η Βουλή με τη δικιά μας…
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Επομένως γιατί υπάρχει αυτή η γκρίνια ότι το ΠΑΣΟΚ απουσιάζει;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ πιστεύω ότι ιδιαίτερα σε κάποιες εφημερίδες υπάρχει ακόμα η αίσθηση ή μάλλον υπάρχει ακόμα η μάχη την οποία δώσαμε εμείς για την αυτονομία της πολιτικής και απέναντι σε διάφορους που θέλουν να ποδηγετούν την αντιπολίτευση, που θεωρούν ότι είναι δικό τους προνόμιο να κάνουν αντιπολίτευση και όχι το ΠΑΣΟΚ. Και βέβαια το αντιστρέφουν λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει αντιπολίτευση.
Αντιπολίτευση κάνουμε, αλλά το θέμα είναι ποιος τα γράφει. Και εδώ υπάρχει ένα θέμα βεβαίως, περιμένουμε η δουλειά που γίνεται συστηματικά από το ΠΑΣΟΚ, αν υπάρχουν εφημερίδες που θέλουν να λένε ότι στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ ή θέλουν να λένε ότι είναι εφημερίδες της παράταξης, ας αναδείξουν τα θέματα αντικειμενικά. Τίποτα άλλο δεν ζητάω. Να αναδείξουν αντικειμενικά το σοβαρό έργο που γίνεται στη Βουλή.
Και βεβαίως θα γίνει και στο πεζοδρόμιο αν χρειαστεί. Εμείς θα είμαστε κοντά στους επαγγελματίες, στους μικροβιοτέχνες, στους εργαζόμενους, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που πράγματι πλήττονται αυτή τη στιγμή απ’ την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ:
Θέλω να μείνουμε κ. Πρόεδρε στο ασφαλιστικό. Θέλω όμως στο μεταξύ να ρωτήσω αυτό που πολλοί ακροατές μας ρωτούν. Ρωτούν μα στα 3-3,5 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας επιβαρύνθηκαν τα Ταμεία, προηγουμένως στα 20 χρόνια του ΠΑΣΟΚ δεν επιβαρύνθηκαν;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ δεν θέλω, πώς θα μπορούσα να πω …
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Να αθωώσετε πλήρως την περίοδο του ΠΑΣΟΚ.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ναι, να θεοποιήσω το έργο του ΠΑΣΟΚ, αλλά το ΠΑΣΟΚ έχει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ήταν εκείνο το οποίο διαμόρφωσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας με τα όποια προβλήματα μπορεί να έχει σήμερα. Ανέπτυξε συστηματικά το ασφαλιστικό σύστημα, δημιουργώντας ιδιαίτερα στην επαρχία ΟΓΑ …
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Πάντως και επί ημερών ΠΑΣΟΚ χρωστούσε το κράτος στα Ταμεία, όχι μόνο τώρα.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Βεβαίως, αλλά θεσμοθετήθηκε με το Νόμο Ρέππα, αν θυμόσαστε, το 1% του ΑΕΠ για τα ταμεία, το οποίο βεβαίως θα έπρεπε να σέβεται η σημερινή Κυβέρνηση.
Θέλω να τονίσω όμως, να δώσω ένα στοιχείο. Το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε με 5 δις απόθεμα όλα τα Ταμεία και το ανέβασε στα 25 δις όταν το παρέδωσε το 2004 στη Νέα Δημοκρατία. Αυτό το έκανε μέσα από σοβαρές επενδύσεις σε ομόλογα σοβαρά ομόλογα όμως, και ήρθε η Νέα Δημοκρατία και επένδυσε σ’ αυτά τα δομημένα, επικίνδυνα ομόλογα, τα οποία δεν ξέρω αν παρακολουθείτε τις τελευταίες εξελίξεις των τελευταίων μηνών, διότι ξεχάστηκε κάπου αυτό το θέμα και εμείς δεν θα το αφήσουμε να ξεχαστεί, γιατί είναι πολύ σημαντικό.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Θα επανέλθετε λέτε σ’ αυτό;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Βεβαίως. Και αν βλέπετε και τις τελευταίες μέρες, φαίνεται ότι προσπαθεί η Κυβέρνηση να ξεχάσει το πόρισμα Ζορμπά και να συγκαλύψει το πόρισμα Ζορμπά. Προσπαθεί επίσης να συγκαλύψει ότι αυτά τα δομημένα ομόλογα έχουν πολύ κακή τύχη πια διεθνώς.
Και ήταν επικίνδυνα, θα είδατε την κρίση που έγινε στην Αμερική με τα δάνεια προς τις κατοικίες και από εκεί και πέρα χτυπήθηκαν Τράπεζες και αυτά όλα είχαν σχέση με τα δομημένα ομόλογα και με διάφορα ειδικά, τα λεγόμενα Private equities, δηλαδή τα μεγάλα Ταμεία που λειτουργούσαν περισσότερο για να πάρουν δάνεια, αξιοποιώντας τον αέρα κάποιων ομολόγων και χρησιμοποιούσαν τα δάνεια για να παίξουν μετά στην αγορά και μέσα απ’ αυτά να πάρουν νέα δάνεια κλπ.
Όπως δυστυχώς βλέπουμε θα κάνει η MARFIN με τον ΟΤΕ. Δηλαδή δεν είναι μόνο τα ταμεία μας, αλλά βλέπουμε ένα πολύ κερδοσκοπικό και καιροσκοπικό, θα έλεγα, και ευκαιριακό διεθνές κεφάλαιο, το οποίο έχει απειλήσει σε πολλές χώρες σημαντικές και σοβαρές τράπεζες και ιδρύματα.
Με τον τρόπο που χειρίζεται τα θέματα η ελληνική κυβέρνηση, αφήνει το πεδίο ανοιχτό σ’ αυτούς να έρθουν, κάνοντας προφανώς δικές της συναλλαγές, διότι εξυπηρετεί κάποια συγκεκριμένα συμφέροντα. Έναν στρατηγικό για μας οργανισμό, όπως είναι του ΟΤΕ, θα τον δώσει ουσιαστικά, ούτε με στρατηγικό management, αλλά σε μία εταιρεία, η οποία δεν ξέρουμε πού θα πάει τον ΟΤΕ, που είναι ένας βασικός μοχλός ανάπτυξης, καινοτομίας και έρευνας, είναι βασικός μοχλός για την υποδομή των οπτικών ινών που χρειαζόμαστε, στην χώρα μας, για να έχουμε σοβαρή δυνατότητα ανταγωνισμού. Και βεβαίως με τα Ταμεία έχουμε παρόμοιες αντιλήψεις, παρόμοιους τρόπους διαχείρισης.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι παραδώσαμε το ΙΚΑ με ένα απόθεμα θετικό, ένα πλεόνασμα 1,5 δις και αυτή τη στιγμή το ΙΚΑ έχει τουλάχιστον 500 εκατομμύρια έλλειμμα. Μιλάμε δηλαδή για μια διαχείριση η οποία έχει υπονομεύσει τα Ταμεία. Σε 3,5 χρόνια, βεβαίως, είναι εύκολο να γκρεμίσεις, αλλά είναι δύσκολο να χτίσεις. Και εμείς χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς γκρεμίζει και γκρεμίζει, διότι ουσιαστικά έχει μια πολιτική διευθέτησης συμφερόντων, μια πολιτική ισορροπιών με τα διάφορα συμφέροντα. Και βεβαίως βοηθάει να απαξιώνει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, και αύριο να έρθει η Κυβέρνηση - θα το δούμε δηλαδή - και ουσιαστικά θα προτείνει στους εργαζόμενους, αναλάβετε εσείς τις ευθύνες σας μέσα από την ιδιωτική ασφάλιση.
Πάμε δηλαδή σε μια εμπορευματοποίηση της ασφάλισης στη χώρα μας, που κάθε άλλο θεωρώ ότι είναι η λύση του προβλήματος. Μπορούμε να έχουμε σοβαρή λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος με σοβαρή χρηματοδότηση, με υποχρεώσεις που θα έχουν όλοι βεβαίως και το κράτος και οι επιχειρηματίες και οι Τράπεζες και οι εργαζόμενοι και έτσι θα μπορέσουμε να έχουμε μια σοβαρή λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος.
Εμείς μιλάμε επίσης και για το Εθνικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης, δηλαδή ένα κλειδωμένο κεφάλαιο, απ’ όποιες ιδιωτικοποιήσεις κάνουμε, να τα δώσουμε για το ασφαλιστικό σύστημα για την επόμενη γενιά. Και βεβαίως μιλάμε επίσης και για την τήρηση των υποχρεώσεων από πλευράς του κράτους.
Αυτά μπορούν να δώσουν ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Για να κλείσω το θέμα του ασφαλιστικού. Πολλοί θυμούνται ότι στη δική σας περίοδο διακυβέρνησης, την περίοδο Σημίτη, υπήρξε και το θέμα Γιαννίτση. Δηλαδή υπήρξε μια αναγνώριση του μεγάλου προβλήματος του ασφαλιστικού, μια προσπάθεια να πάμε σε μια λύση και στη συνέχεια αυτή την πρόταση την κατάπιε το ΠΑΣΟΚ, την πήρε πίσω κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης.
Και το λέω με την έννοια, ότι θεωρούν πολλοί ότι το ΠΑΣΟΚ σε μερικά τέτοια θέματα που είχαν σοβαρό πολιτικό κόστος στο παρελθόν δεν έδειξε τόλμη, δεν έδειξε θάρρος, δεν ανέλαβε πολιτικό κόστος για να τα λύσει και τα άφησε να λιμνάζουν, τα άφησε τελικά στην πλάτη της Νέας Δημοκρατίας που το διαδέχτηκε.
Το δικό μου ερώτημα είναι, αν ο Γιώργος Παπανδρέου μελλοντικά στην περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές και γίνει Πρωθυπουργός, θα δείξει τόλμη, θα δείξει θάρρος στα θέματα αυτά και θα αδιαφορήσει για το πολιτικό κόστος. Αυτό είναι το ερώτημα.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θα σας πω. Δύο πιστεύω είναι τα στοιχεία τα οποία ως ΠΑΣΟΚ εμείς αναδεικνύουμε: την τόλμη από τη μία πλευρά, αλλά και την αλληλεγγύη από την άλλη. Δηλαδή η τόλμη δεν μπορεί να είναι στις πλάτες του φτωχότερου και του μέσου Έλληνα, αλλά να τολμήσουμε εκεί που πραγματικά πονάει, εκεί που πραγματικά είναι το πρόβλημα.
Έχουμε διαφθορά, έχουμε φοροδιαφυγή, έχουμε μεγάλα συμφέροντα, έχουμε άνιση κατανομή του πλούτου, έχουμε ένα σύστημα παιδείας που δεν παράγει εκείνους τους πτυχιούχους που χρειάζεται πραγματικά η χώρα για να μπορεί να είναι ανταγωνιστική.
Έχουμε στο χώρο υγείας τεράστια απώλεια εσόδων, αλλά έχουμε επίσης μια μεγάλη διαφθορά, έχουμε την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση της υγείας. Σήμερα ο Έλληνας πληρώνει περισσότερο από κάθε Ευρωπαίο για την υγεία από την τσέπη του, το ίδιο και στην παιδεία. Δεν μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστική χώρα εάν δεν κάνουμε αλλαγές.
Άρα, λοιπόν, εγώ λέω το εξής. Ναι, τόλμη. Λέμε, π.χ. στον τομέα της παιδείας, 5% του ΑΕΠ θα πάει στην παιδεία. Χρειάζεται χρηματοδότηση, αλλά παράλληλα χρειάζεται η αξιολόγηση, χρειάζεται η αξιοκρατία, χρειάζεται η αυτονομία του Πανεπιστημίου, χρειάζεται η αποκέντρωση στα σχολεία, χρειάζεται η αξιολόγηση των καθηγητών, των δασκάλων, δηλαδή να μπορέσουμε να έχουμε μια κοινωνική συμφωνία, που λέμε, ναι το ελληνικό κράτος θα έρθει, θα επενδύσει σε αυτά, τα απαραίτητα δημόσια αγαθά, αλλά παράλληλα όλοι μας θα αναλάβουμε και τις ευθύνες μας.
Εκεί χρειάζεται τόλμη, αλλά όχι με τη λογική, ότι θα βοηθήσουμε κάποιους μεγάλους, διότι μας μιλάνε π.χ. για τα προνομιούχα Ταμεία των συνταξιούχων. Μα ο δικηγόρος ξέρετε μετά από 35 χρόνια τι παίρνει ως σύνταξη; 1.400 ευρώ. Είναι προνομιούχος ο δικηγόρος που παίρνει 1.400 ευρώ μετά από 35 χρόνια δουλειάς; Εκεί είναι το πρόβλημα; Δεν είναι εκεί το πρόβλημα.
Άρα, λοιπόν, ναι τόλμη, αλλά να είμαστε τολμηροί με βάση τις αλήθειες και το πού πραγματικά υπάρχουν τα προβλήματα της χώρας μας.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, μήπως πρέπει κάποια στιγμή, τώρα θα το πω όπως το νιώθω ακούγοντάς σας, να πάρετε ένα πιο σαφές και οριστικό διαζύγιο από την προηγούμενη κυβερνητική περίοδο του ΠΑΣΟΚ;
Το λέω όπως το αισθάνομαι και όπως βλέπω να το λένε πάρα πολλοί συμπολίτες μας με τα μηνύματά τους. Λένε, γιατί δεν βγαίνει ο Γιώργος ο Παπανδρέου να πει πέντε αλήθειες για το παρελθόν και να τραβήξει ένα «Χ» με την περίοδο αυτή.
Παράδειγμα. Θυμούνται το θέμα του Χρηματιστηρίου ή θυμούνται διάφορα που είχαν συμβεί την περίοδο Σημίτη και που είχαν να κάνουν με την απουσία ενδιαφέροντος ιδιαίτερα την 2η τετραετία για την καθημερινότητα του πολίτη, αυτά που οδήγησαν στην ήττα την εκλογική του ΠΑΣΟΚ μετά την κυβέρνηση Σημίτη.
Μήπως ήρθε η ώρα για ένα χοντρό διαζύγιο να το πω πεζοδρομιακά μ’ αυτή την περίοδο και για μια νέα σελίδα; Πάρα πολλά μηνύματα από τους ακροατές και δεν μιλώ για μηνύματα που έρχονται από πολιτικούς σας αντιπάλους, τα βάζω στην πάντα αυτά, μιλώ για μηνύματα που έρχονται με πραγματική αγωνία για το ΠΑΣΟΚ.
Είναι μηνύματα που λένε, Γιώργο διώξε τους κακούς από το κόμμα, αυτούς που μας έχουν χρεώσει μέχρι τώρα με τα αρνητικά της εικόνας του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι ανάγκη να είναι όλο οι πρώην Υπουργοί μπροστά, βγάλε νέα πρόσωπα, έχει το ΠΑΣΟΚ πολλά νέα πρόσωπα, δώσε μια νέα εικόνα και δώσε χρώμα στο ΠΑΣΟΚ για να ξανά αποκτήσει το ριζοσπαστισμό που είχε στο παρελθόν.
Αυτά είναι τα μηνύματα που έχουμε και θέλω το σχόλιό σας.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πολύ σωστά. Πρώτα απ’ όλα να πω ότι κάνω μια νέα αρχή και αυτός ήταν και ο στόχος που είχα και στην εσωκομματική μας αντιπαράθεση, λέγοντας ότι η εντολή που θα πάρω εγώ, είναι μια νέα αρχή για το ΠΑΣΟΚ. Ένα νέο ΠΑΣΟΚ που θα έχει ως στόχο μια εθνική στρατηγική που είναι ριζοσπαστική.
Όταν μιλάμε για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Όταν μιλάμε για το χτύπημα της διαφθοράς. Όταν μιλάμε για ένα άλλο εκπαιδευτικό σύστημα. Όταν μιλάμε για τα δημόσια αγαθά που θα είναι δικαίωμα, αλλά θα υπάρχει ευθύνη και στον πολίτη.
Όταν μιλάμε για προβλήματα καθημερινά, από το πρόβλημα των ναρκωτικών μέχρι τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις τις οποίες εμείς μπορούμε να εφαρμόσουμε, που είναι και αποτελεσματικές και επίσης είναι και προοδευτικές.
Που φεύγουν από τη λογική ότι το απλώς γινόμαστε εμείς κόμμα διαχείρισης της εξουσίας για την εξουσία, για να ισορροπήσουμε κάποια συμφέροντα χωρίς μια εθνική στρατηγική.
Διότι αυτή η Κυβέρνηση σήμερα δεν έχει μια εθνική στρατηγική. Δεν κοιτάει τι θα κάνει με το ασφαλιστικό μέσα από μια εθνική στρατηγική. Δεν κοιτάει τι θα κάνει με τον ΟΤΕ ή τη ΔΕΗ. Δεν κοιτάει τι θα κάνει σε σχέση με την ανάπτυξη στην περιφέρεια. Κοιτάει πώς θα διευθετήσει συμφέροντα. Άρα, μια νέα αρχή στο ΠΑΣΟΚ.
Δεύτερον, ναι, να χτυπήσουμε, να πάρουμε οριστικό διαζύγιο από τα αρνητικά μας του παρελθόντος. Όχι από το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχει προσφέρει πολλά. Κανένας δεν θα πει ότι δεν κάναμε μεγάλα έργα. Κανένας δεν θα πει ότι δεν είχαμε μία σοβαρή ανάπτυξη. Κανένας δεν θα πει ότι δεν κάναμε μια εξωτερική πολιτική που ήταν πετυχημένη. Κανένας δεν θα πει ότι δεν κάναμε μια σοβαρή πολιτική στα δημοσιονομικά για να μπούμε στην ευρωζώνη.
Αλλά πράγματι στον κοινωνικό τομέα είχαμε ελλείψεις. Εκεί χάσαμε ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού λαού και μάλιστα θα έλεγα των παραδοσιακών ψηφοφόρων που ψηφίζουν ένα σοσιαλιστικό κόμμα. Που θέλουν πραγματικά να κάνει τομές για να εγγυηθεί κανείς μια σοβαρή, αξιοκρατική, διάφανη πολιτική σε αυτούς τους τομείς και βεβαίως μία αναπτυξιακή πολιτική. Έτσι θα πάρουμε πράγματι το διαζύγιό μας από τα αρνητικά του παρελθόντος.
Και τρίτον το κόμμα μας χρειάζεται ανανέωση. Αξιοποιούμε τα έμπειρα στελέχη, αλλά είναι ώρα να δώσουμε το λόγο σε μια νεότερη γενιά. Γι’ αυτό εγώ, στο νέο αυτό όργανο, πηγαίνοντας προς το συνέδριο, έβαλα έναν απλό όρο, χωρίς να αξιολογώ τον άλφα ή βήτα πρώην υπουργό, δεν ήθελα να αδικήσω κανέναν. Είπα να δώσουμε πια λόγο στους νέους. Δεν υπάρχει ούτε ένας που να είναι πρώην υπουργός.
Στα 30 άτομα που έχουμε στη Γραμματεία και στις ομάδες δουλειάς που θα φτιάξουμε - που σήμερα θα έχουμε και συνάντηση - θα είναι ένας σημαντικός αριθμός στην ομάδα δουλειάς, άλλα 100 και τόσα άτομα, που θα δουλέψουν σε διάφορους τομείς, δεν υπάρχει κανένας πρώην υπουργός.
Άρα με αυτό τι σηματοδοτούμε; Ότι ναι, να δώσουμε λόγο και σε άλλους και σε νέους. Και έχουμε ένα πολύ καλό δυναμικό στο κόμμα μας, στο Κίνημά μας, που μπορεί να αξιοποιηθεί.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Θέλω πριν πάω στα δύο τελευταία μου ερωτήματα να κάνω ένα προσωπικό ερώτημα ανθρώπινο συναισθηματικό, αλλά σημαντικό. Η επανεκλογή αυτή είναι και ενός είδους πολιτική χειραφέτηση; Νιώθετε πιο ελεύθερος από την επόμενη μέρα; Νιώθετε μικρότερη ψυχική ανάγκη να κάνετε ισορροπίες και να περπατάτε πάνω στο σχοινί; Να το πω έτσι όπως το νιώθουν και το ρωτούν πολλοί συμπολίτες μας.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πολύ σωστά. Νομίζω ότι αυτό το οποίο είχα και εισέπραξα από πάρα πολύ κόσμο μέσα στην εσωκομματική διαδικασία, είναι ότι αισθάνθηκαν ότι έλεγα τα πράγματα με το όνομά τους, ότι ήμουν πιο ειλικρινής ή μάλλον πιο ανοιχτός, όχι ότι δεν ήμουν ειλικρινής πριν, αλλά ότι ήμουν πιο ανοιχτός πιο.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Απελευθερωμένος.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και αισθάνομαι αυτή την απελευθέρωση που σημαίνει όμως και ευθύνη, γιατί η ελευθερία έχει και ευθύνη. Πάντα να το θυμόμαστε αυτό, η ελευθερία δεν σημαίνει απλώς κάνω ό,τι θέλω, έχει και μεγάλες ευθύνες. Άρα είναι μεγάλες και οι ευθύνες οι καινούριες, αλλά είμαι αποφασισμένος όπως είπα να κάνω τις όποιες επιλογές θεωρώ καλύτερες για να κάνουμε αυτή τη νέα αρχή στο ΠΑΣΟΚ, που δεν είναι επιλογές για το ΠΑΣΟΚ, είναι για τη χώρα.
Έχουμε πολλές δυνατότητες στην Ελλάδα, τεράστιες δυνατότητες και συγκριτικά πλεονεκτήματα. Και δυστυχώς αναλωνόμαστε σε μια διαδικασία με αυτή την Κυβέρνηση, σε μια αντίληψη, απλώς πως, ό,τι βρούμε θα τα μοιράσουμε, θα κάνουμε τις συναλλαγές θα κάνουμε ισορροπίες με τους μεγάλους και ισχυρούς και ο πολίτης θα είναι στο περιθώριο. Στον πολίτη βεβαίως λέμε ότι θα κάνουμε διάλογο, αλλά προτάσεις δεν φέρνουμε για να κάνουμε διάλογο. Λέμε θα βάλουμε την οικονομία σε μια τάξη, αλλά ο προϋπολογισμός κάθε φορά είναι περιπέτεια.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Γι’ αυτό θέλω να σας ρωτήσω. Πώς τον είδατε τον προϋπολογισμό και επίσης πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η εικόνα για το μεσαίο πολίτη και με την ακρίβεια που υπάρχει στην αγορά. Η ΔΕΗ για παράδειγμα επειδή την αναφέρατε λίγο πριν εξήγγειλε ότι θα κάνει αυξήσεις. Ζητάει αυξήσει 30%. Δεν πιστεύω ότι θα γίνουν τόσο υψηλές αυξήσεις, αλλά κάποιες θα γίνουν.
Ο προϋπολογισμός δίνει περίπου τον πληθωρισμό στους μισθούς και στις συντάξεις ενώ την ίδια στιγμή είναι πολύ φανερό ότι θα επιβαρυνθούμε φορολογικά και με έμμεσους και με άμεσους φόρους σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δυστυχώς η Κυβέρνηση παντού παίζει ένα επικοινωνιακό παιχνίδι. Πίσω από το επικοινωνιακό παιχνίδι όμως υπάρχουν πολύ σκληρά συμφέροντα τα οποία εξυπηρετεί.
Λέει ότι θα χτυπήσει τα προνομιούχα ταμεία. Πίσω από αυτό όμως χτυπάει τον απλό ασφαλισμένο της χώρας. Λέει ότι η παιδεία είναι πρώτης προτεραιότητας και έχουμε συνεχή μείωση του προϋπολογισμού της παιδείας, ενώ το κόστος για το νοικοκυριό, για το γονιό, για το φροντιστήριο, έχει φτάσει στα ύψη.
Μιλάει για προσλήψεις στην υγεία και προσλαμβάνει αγροφύλακες. Μιλάει για τη διαφάνεια και η μόνη διαφάνεια την οποία διαμορφώνει είναι να καταργήσει ουσιαστικά τις ανεξάρτητες αρχές και να βάζει κάμερες για να παρακολουθεί τον πολίτη, αλλά για την εξουσία δεν υπάρχει διαφάνεια.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Είχαμε και παραιτήσεις για το θέμα αυτό.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Βεβαίως. Μιλάει για το χτύπημα της διαφθοράς και έχουμε φτάσει στον πάτο, μαζί με το Κογκό ή δεν ξέρω ποια άλλη χώρα, στον κατάλογο της Οργάνωσης της Διεθνούς Διαφάνειας.
Μιλάει για την αξιοκρατία και έχουμε την επανάληψη ή μάλλον την επαναφορά των αντιλήψεων της κομματοκρατίας σε όλο το δημόσιο με τον χειρότερο τρόπο.
Μιλάει για το χτύπημα της εγκληματικότητας και νομίζω κι εσείς είπατε προχθές στη δική σας εκπομπή ότι δώσανε να φυλάξει τα λιμάνια μας, που βασικά γίνεται παραεμπόριο εκεί, σε μια εταιρεία, η οποία έχει καταδικαστεί για εμπόριο ναρκωτικών.
Στον προϋπολογισμό. Έχουμε έναν προϋπολογισμό ο οποίος θα έχει 6 δις παραπάνω φόρους. Έχουμε την ακρίβεια. Τα 6 δις παραπάνω φόρους, από πού θα τα πάρουν; Από τον ελληνικό λαό, από τον απλό πολίτη. Και θα πάνε πού; Θα πάνε στην παιδεία; Όχι. Θα πάνε στην υγεία; Όχι. Θα πάνε στην περιφέρεια; Όχι. Θα πάνε στην ανάπτυξη; Όχι. Θα πάνε στις διευθετήσεις ή σε μαύρες τρύπες ή σε διευθετήσεις μεγάλων συμφερόντων.
Βλέπουμε δηλαδή ότι πίσω από μία εύκολη επικοινωνιακή πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων. Γι’ αυτό εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή.
Δεν μπορεί π.χ., σήμερα που η ΔΕΗ μιλάει για 30% αύξηση - βέβαια αυτοί λένε συνήθως ένα μεγαλύτερο νούμερο, για να το πάνε στο 20 και να πούμε δεν είναι δα τόσο μεγάλο, γιατί δεν είναι 30, είναι 20 ή δεν ξέρω πού θα πάει, πάλι επικοινωνιακά – να μην αντιδρά η κυβέρνηση.
Όμως επί της ουσίας, για αυτόν ο οποίος δεν μπορεί να πληρώσει το πετρέλαιο σήμερα, για τέταρτη χρονιά, εμείς ερχόμαστε και καταθέτουμε στη Βουλή ένα απλό νομοσχέδιο, που λέει να δοθεί το επίδομα θέρμανσης, που είναι περίπου - αν θυμάμαι καλά - στα 600 εκατομμύρια ευρώ, δεν είναι δηλαδή μεγάλο βάρος για τον προϋπολογισμό.
Μπορούν να χαρίσουν στην ALPHA BANK 1 δις ευρώ, αλλά δεν μπορούν να δώσουν 600 εκατομμύρια για το επίδομα θέρμανσης για τους φτωχούς ή ακόμα και για τους ανθρώπους της μεσαίας τάξης που έχουν ανάγκη, όταν έχει πάει η ΔΕΗ στα ύψη, έχουν ανάγκη για κάποια βοήθεια σε αυτό το ζήτημα. Είναι ακριβώς αυτή η πολιτική της κοινωνικής αδικίας, της ανισότητας υπέρ των ισχυρών που βλέπουμε συνεχώς από την Κυβέρνηση Καραμανλή.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Τελευταίο ερώτημα έχω μπει στην εκπομπή του φίλου μου Αιμίλιου Λιάτσου θα του ζητήσω συγνώμη και λίγα λεπτά μόνο για να κλείσουμε τη συνέντευξη και με ένα ερώτημα για τα εθνικά θέματα.
Έχουμε μπροστά μας το σκοπιανό κ. Πρόεδρε και είναι θέμα έντονης συζήτησης. Άκουσα τον κ. Καρατζαφέρη τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ βγαίνοντας από το Μέγαρο Μαξίμου που είχε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό να λέει ότι «δεν έχω να πω πολλά για το θέμα γιατί οι θέσεις της Κυβέρνησης έχουν γίνει πιο σκληρές». Βλέπετε να πηγαίνουμε σε ένα βέτο για την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ; Αυτή είναι η λύση για να πιέσουμε τους γείτονες;
Και ακόμα τελικά μπορεί τουλάχιστον σε αυτό το θέμα που είναι ένα εθνικό θέμα να υπάρξει ένας κοινός τόπος μια κοινή στρατηγική όλων των κομμάτων; Μια εθνική στρατηγική;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ είχα πάει πριν δυο χρόνια στον κ. Καραμανλή καταθέτοντας μια πρόταση για τη νέα εθνική στρατηγική. Βεβαίως, δεν ήταν άμεσα συνδεδεμένο με το Σκοπιανό, ήταν ένα γενικότερο πλαίσιο, λέγοντας ότι, μετά από τις εξελίξεις στο Κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις μεγάλες αλλαγές που έχουν επέλθει επίσης στη Μέση Ανατολή, στο Ιράκ, στο Ιράν, πρέπει να έχουμε μια κοινή συνιστώσα στα εθνικά θέματα, μια εθνική στρατηγική.
Μάλιστα του είπα «πάρε πρωτοβουλίες σε σχέση με την Τουρκία διότι αν δεν πάρεις εσύ πρωτοβουλίες, θα πάρει η Τουρκία πρωτοβουλίες ή άλλοι, τρίτοι θα πάρουν πρωτοβουλίες και η Ελλάδα κερδίζει όταν αυτή ξεκινάει πρώτη, και θα σε στηρίξω, και προσωπικά εγώ, πολιτικά θα σε στηρίξω».
Δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση και αυτό νομίζω χαρακτηρίζει την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας των τελευταίων ετών που ουσιαστικά είναι απούσα από τη διεθνή σκηνή.
Αυτές τις μέρες συζητάμε το Μεσανατολικό. Η Ελλάδα είχε κάθε συμφέρον όχι μόνο λόγω του Πατριαρχείου, που είναι στα Ιεροσόλυμα, αλλά και λόγω γειτνίασης και καλών σχέσεων που έχει, και μπορεί να διευθετήσει τα θέματα, αλλά βλέπουμε την Τουρκία να παίζει καθοριστικό ρόλο.
Εγώ πήγα ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς εκεί επανειλημμένως και πρόσφερα και, μάλιστα, βγάλαμε μια πολύ θετική ανακοίνωση, για πρώτη φορά, οι δύο πλευρές, οι οποίες τυχαίνει να είναι αδελφά κόμματα στις κυβερνήσεις της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, για τα δύο μεγάλα θέματα, που είναι η επιστροφή των προσφύγων και το καθεστώς των Ιεροσολύμων, όπου υπήρξε συμφωνία των δύο πλευρών. Άρα παίξαμε εμείς ένα σημαντικό ρόλο που θα μπορούσε να είχε παίξει η Ελλάδα στην περιοχή.
Όταν δεν έχεις παρουσία, τότε και στο δικό σου ιδιαίτερο θέμα δεν έχεις κύρος. Δεν είναι τυχαίο ότι τόσα χρόνια δεν αναγνώριζε η Αμερική τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα και επί Κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, ξαφνικά και αιφνιδιαστικά, πήγαν και τα αναγνώρισαν με το συνταγματικό όνομα.
Από τη στιγμή που έγινε αυτό και που δεν πρόλαβε η Κυβέρνηση, όλα τα άλλα είναι πια ασπιρίνες. Δηλαδή με ποιο διαπραγματευτικό ατού πάει σήμερα η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το θέμα της ονομασίας; Τα λάθη τα έχει κάνει.
Άρα εμείς θα θέλαμε βεβαίως να έχουμε μια κοινή πολιτική, αλλά δεν ξέρουμε ούτε ποια είναι η πρόταση που θα έρθει από τον κ. Νίμιτς, ούτε βεβαίως τι θα κάνει η Κυβέρνηση.
Αν πάρει μια στάση σκληρή, θα την πάρει για την τιμή των όπλων φοβάμαι και όχι για μια ουσιαστική προσπάθεια να λύσει το πρόβλημα υπέρ της Ελλάδας.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ένα θέμα επικαιρότητας που ξέχασα να σας θέσω και είναι θέμα της ημέρας πρέπει να έχω ένα σχόλιό σας. Γράφεται και λέγεται ότι χτες στην Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού ο Πρόεδρος του κόμματος ο κ. Αλαβάνος είπε ότι δε θα είναι υποψήφιος στο συνέδριο του κόμματος που θα γίνει σε λίγο καιρό και πάλι για την ηγεσία. Και συζητείται ότι είναι πολύ πιθανό εκεί να δούμε ένα τριανταπεντάχρονο αρχηγό στο κόμμα τον οποίο προτείνει απ’ ότι φαίνεται ο κ. Αλαβάνος έτσι ακούγεται έτσι γράφεται έτσι λέγεται τον εκπρόσωπο του κόμματος τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Και ήθελα το σχόλιό σας για τα όσα συμβαίνουν στο Συνασπισμό. Και το σχόλιό σας έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αρκετοί είναι οι άνθρωποι τον τελευταίο καιρό από το χώρο αυτό ο Κύρκος ο Κωνσταντόπουλος οι οποίοι έχουν μιλήσει για την προοπτική μιας κυβερνητικής συνεργασίας μελλοντικά του ΠΑΣΟΚ με το Συνασπισμό αν και ο εκλογικός νόμος δεν πολύ επιτρέπει τέτοια πράγματα να συμβούν προεκλογικά.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο σημερινός εκλογικός νόμος όπως υπάρχει επιτρέπει τις συνεργασίες.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ο επόμενος δε θα επιτρέπει αυτός που φέρνει η Νέα Δημοκρατία.
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτός που φέρνει η Νέα Δημοκρατία, είναι που δεν θέλει τις συνεργασίες και αυτό βεβαίως νομίζω ότι αντιβαίνει σε αυτά τα οποία εμείς προσπαθήσαμε να διαμορφώσουμε, διότι γιατί να μη δούμε στο μέλλον και κυβερνήσεις συνεργασίας στη χώρα μας; Αυτό βεβαίως προϋποθέτει μια σοβαρή συζήτηση και ένα σοβαρό διάλογο. Εγώ έχω πει επανειλημμένως και το λέω και σήμερα, να ανοίξουμε ένα φόρουμ διαλόγου με τον Συνασπισμό και να συζητήσουμε.
Επειδή παρακολουθώ σε όλη την υφήλιο τις συζητήσεις μεταξύ των προοδευτικών και αριστερών κομμάτων, είχαμε πρόσφατα στην Ιταλία μια μεγάλη διαδικασία συνένωσης κομμάτων, για να δημιουργήσουν το δημοκρατικό κόμμα υπό τον Βελτρόνι και μάλιστα με την εκλογή του, με διαδικασίες πανομοιότυπες με τις δικές μας.
Βεβαίως ο Αλέκος Αλαβάνος - έχω μια προσωπική εκτίμηση στο πρόσωπό του - έχει κάνει σημαντική προσπάθεια στο Συνασπισμό. Νομίζω όλοι μας θέλουμε μια νεότερη γενιά να αναδειχθεί. Όπως είπα κι εγώ στο κόμμα, έχω το χρέος - και μίλησα και στο πρόσφατο Εθνικό Συμβούλιο - να δώσω ιδιαίτερη βαρύτητα στη νέα γενιά και όταν λέμε νέα γενιά, δεν μιλάμε μόνο για εικοσάρηδες, και αυτούς, βεβαίως,αλλά μιλάμε και για τριανταπεντάρηδες και σαραντάρηδες δηλαδή μια νέα αλλά και ώριμη γενιά, η οποία έχει κάθε λόγο να συμμετέχει, αλλά τώρα αισθάνεται μπλοκαρισμένη, αισθάνεται ότι υπάρχει ένα ταβάνι το οποίο τους κονταίνει. Και νομίζω ότι εμείς πρέπει να ανοίξουμε τους δρόμους γι’ αυτή τη γενιά, που φέρνει μαζί της όχι μόνο ενέργεια, αλλά και νέες ιδέες και δυνατότητες να καταλάβει και τις εξελίξεις στον κόσμο.
Εγώ όμως περιμένω. Και χαίρομαι που και ο κ. Κύρκος και ο κ. Κωνσταντόπουλος τόνισαν αυτή την ανάγκη μιας συζήτησης με καλοπιστία. Νομίζω ότι αυτό θα βοηθήσει τον πολιτικό βίο της χώρας μας, άσχετα με το αν θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε ή όχι, αυτός ο διάλογος θα είναι εποικοδομητικός για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας.
Εγώ θέλω να διαμορφώσω - και αυτός είναι ο στόχος μου για την επόμενη περίοδο - την εθνική μας στρατηγική, που θα περάσει στη συνείδηση του Έλληνα πολίτη το πρόγραμμά μας ώστε να ξέρει τι είναι αυτό που εμείς θα κάνουμε στις επόμενες εκλογές, εφόσον μας τιμήσει με την εμπιστοσύνη του. Να ξέρει ποιες είναι οι μεγάλες μας στοχεύσεις, αλλά να συνειδητοποιήσει επίσης και τις μεγάλες αλλαγές που πρέπει να γίνουν και στις οποίες θα συμβάλλει και ο ίδιος.